အခန်း ၁၂၉
Lost Fantasy M ၏ မိတ်ဆက်မှုသည် အတက်အကျများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
စီမံခန့်ခွဲမှုပိုင်းဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုများကြောင့် ဂိမ်းထုတ်လုပ်ရေးသည် ရပ်ဆိုင်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ OTK Company က ထုတ်လုပ်မှုစရိတ်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် Ichikawa Shigeru သည် Linix Pentagon မှ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့နှင့်အတူ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။
ယန်း ၁ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဖြင့် သူသည် OTK Games ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး Lost Fantasy M ကို လွတ်လပ်စွာ စတင်ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။ Lost Fantasy စီးရီး၏ ဖန်တီးရှင်ဖြစ်သလို Pentagon ၏ ကိုယ်စားလှယ်ဟောင်းတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည့်အတွက် သူသည် ထုတ်လုပ်ခွင့်ကို ကိုင်တွယ်ထားသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ယန်းသန်း ၄၀၀ ထပ်မံရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင် ထုတ်ဝေဖြန့်ချိရေး လုပ်ဆောင်မှုများကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်များ ပိုမိုမြင့်တက်လာခဲ့သည်။
စုစုပေါင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပမာဏမှာ ဝမ် ၁၈ ဘီလီယံ ဖြစ်သည်။
ထိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ တောင်းဆိုခဲ့သူမှာ တက်ဂယူ ဖြစ်သည်။
သူက Ichikawa Shigeru ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးသည့် Lost Fantasy စီးရီးသည် အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျရှုံးသည်ဖြစ်စေ မဖြစ်မနေ ထွက်ရှိလာရမည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။
တက်ဂယူ သည် ၎င်း၏ အောင်မြင်မှုအတွက် ယုံကြည်ချက်ရှိနေသည်။
“ကျွန်တော် ဂိမ်းတော်တော်များများကို ကစားဖူးပေမဲ့ ဒါကတော့ တစ်မျိုးပဲဗျ။”
“မင်းက Lost Fantasy ကို ကြိုက်လို့ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။”
“မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ဘီတာ (beta) စမ်းသပ်ကာလမှာ ကစားကြည့်ပြီးပြီ၊ ဒါက အရမ်းကို ပေါက်မယ့် ဂိမ်းပဲ။”
အကြီးတန်း ဆန်းယော့ပ် က “အင်တာနက်ပေါ်က တုံ့ပြန်မှုတွေကတော့ အေးစက်စက်ပါပဲ” ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။ အောင်မြင်ဖို့ ကံပါလာတဲ့ ဂိမ်းကတော့ အောင်မြင်မှာပဲ။”
စီးရီး၏ သမိုင်းကြောင်းကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အားပေးသည့် ပရိသတ်များ ရှိသော်လည်း ပရိသတ်အုပ်စုငယ်လေးတစ်ခုတည်းဖြင့် အမြတ်ရရန်မှာ ခက်ခဲသည်။ ကွန်ဆိုးလ်ဂိမ်းသမား ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် မိုဘိုင်းလ်ဂိမ်းဘက်သို့ ကူးပြောင်းလာမည်ကို မသေချာပေ။
ကျွန်တော်က ရယ်မောရင်း “အောင်မြင်သွားရင်တောင် ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်များ ရနိုင်မှာမို့လို့လဲ။ ထုတ်လုပ်စရိတ်လောက် ပြန်ရရင်ပဲ ကံကောင်းပြီပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ပြောသားပဲ၊ ဒါက တကယ့်ကို ပေါက်မယ့် ဂိမ်းပဲ။”
ကျွန်တော်က စိတ်မပါ့တပါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ။ အဆင်ပြေရင်လည်း ကောင်းတာပေါ့။ ဝါသနာအရ သုံးလိုက်တဲ့ ပိုက်ဆံပဲဆိုတော့ သိပ်ပြီး တွန့်တိုမနေပါနဲ့။”
တက်ဂယူ က “ဂိမ်းအကြောင်း မင်း ဘာသိလို့လဲ” ဟု ပြန်ပြောသည်။
***
တက်ဂယူ သတ်မှတ်ထားသည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ အလွန်ရိုးရှင်းသည်။ ကိုရီးယားနှင့် ဂျပန်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြန့်ချိရန်ဖြစ်သည်။ ကျန်သည့်အရာကို သူ လုံးဝ မစွက်ဖက်ပေ။
Lost Fantasy စီးရီးကို ကွန်ဆိုးလ် သို့မဟုတ် PC ပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ မိုဘိုင်းလ်ဂိမ်းအနေဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်ဝေခြင်းဖြစ်သည်။ အင်တာနက်ပေါ်တွင် အပျက်သဘောဆောင်သည့် မှတ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
– ဂုဏ်သတင်းတွေ ကျဆင်းပြီးသား ဂိမ်းကို ဘယ်သူက ကစားမှာလဲ။
– ဒါက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကစားရမယ့် ဂိမ်းမဟုတ်ဘူး။ မိုဘိုင်းလ်အတွက် MMORPG လုပ်တာက အစကတည်းက မှားနေတာ။
– ထွက်ရှိဖို့ နောက်ကျလွန်းတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကတည်းက ထွက်ခဲ့ရင် တစ်မျိုးပေါ့၊ အခုတော့ ဈေးကွက်ထဲမှာ နာမည်ကြီးဂိမ်းတွေ အများကြီးပဲ။
– စနစ်ကို ကြည့်ရတာ တခြားဂိမ်းတွေနဲ့ ဘာမှ မထူးခြားသလိုပဲ။
– အမှန်တိုင်းပြောရရင် Shigeru တောင် သူ့အရည်အချင်းတွေ လျော့ကျသွားပြီထင်တယ်။
– ဒီဂိမ်းသာ ရှုံးရင် သူ အနားယူဖို့တောင် စဉ်းစားလိမ့်မယ်။
ကိုရီးယားဂိမ်းသမားများ၏ အပျက်သဘောဆောင်သည့် တုံ့ပြန်မှုများသည် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ဂျပန်ဂိမ်းသမားများတွင်မူ နောက်ထပ် အကြောင်းအရင်းများ ရှိနေသေးသည်။ OTK Company ၏ အမည်ကြောင့် ဂျပန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုဟု ခေတ္တမျှ မှားယွင်းယူဆခဲ့ကြသည်။ ကမ္ဘာ့ငွေကြေးဈေးကွက်တွင် ထူးခြားသည့် ရလဒ်များ ရရှိထားသည့် ကုမ္ပဏီဟု ထင်မှတ်ကာ ဂျပန်တို့က အားပေးခဲ့ကြသည်။
သို့သော် CEO မှာ ကိုရီးယားလူမျိုးဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ သူတို့မှာ သစ္စာဖောက်ခံရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
– OTK Games ရဲ့ မိခင်ကုမ္ပဏီ OTK Company က Brexit တုန်းက ဂျပန်နိုင်ငံခြားငွေကြေးဈေးကွက်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ နောက်ကွယ်က အဖွဲ့ပဲ။ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ရတာ။
– ကိုရီးယားလူမျိုး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ ဂိမ်းကို ဘယ်သူက ကစားမှာလဲ။
– ဒေဝါလီခံပြီး ဂျပန်ဈေးကွက်ကနေ ထွက်သွားလိုက်စမ်းပါ။
– ကိုရီးယားတွေ ဂျပန်ကနေ ထွက်သွားကြ!
– သစ္စာဖောက် ကုမ္ပဏီ၊ ဒီကနေ ထွက်သွား!
သို့သော် Lost Fantasy ပရိသတ်များကမူ အပြုသဘောဆောင်သည့် သဘောထားများ ထုတ်ဖော်ပြသသည်။ Ichikawa Shigeru က မီဒီယာအင်တာဗျူးတစ်ခုတွင် OTK Company ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုသည် အမြတ်အစွန်းအတွက် မဟုတ်ဘဲ ပရိသတ်၏ စိတ်ရင်းစေတနာသက်သက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သည့်စွက်ဖက်မှုမျှမပါဘဲ ပျော်ရွှင်စွာ ထုတ်လုပ်ခွင့်ရခဲ့ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။
– ဒါ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မဟုတ်ဘဲ အိုတာကူ (otaku) ဝါသနာသက်သက်ပဲ မဟုတ်လား။
– အိုတာကူတစ်ယောက်ရဲ့ အောင်မြင်တဲ့ နမူနာပဲ!
– တကယ်ပဲ Otaku Company ပါလား။
– OTK Company သာ မရှိရင် Lost Fantasy M ထွက်လာမှာတောင် မဟုတ်ဘူး။
– ငါ့မှာသာ ပိုက်ဆံပိုရှိရင် ငါ ကြည့်ချင်တဲ့ အန်နီမေးရှင်းတွေကို ထုတ်လုပ်ဖို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်လိုက်တာ။
Ichikawa Shigeru က အောင်မြင်မှုအတွက် ယုံကြည်ချက်ရှိနေသည်။
“Lost Fantasy M ဟာ Lost Fantasy စီးရီးမှာ အရည်အသွေးအမြင့်ဆုံး ဂိမ်းတစ်ခုပါ။ မူရင်း Lost Fantasy ကို ကစားဖူးသူတွေက လွမ်းဆွတ်မှုကို ခံစားရမှာဖြစ်သလို၊ အသစ်ဝင်လာသူတွေအတွက်လည်း ဆန်းသစ်တဲ့ အတွေ့အကြုံကို ရရှိစေမှာပါ။”
မျှော်လင့်ချက်များနှင့် စိုးရိမ်မှုများကြားတွင် တရားဝင် ထွက်ရှိမည့်ရက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
၎င်းကို အက်ပ်စတိုး အမျိုးမျိုးမှတစ်ဆင့် ဖြန့်ချိခဲ့ပြီး တခြားမိုဘိုင်းလ်ဂိမ်းများနည်းတူ ဂိမ်းအတွင်း ငွေပေးချေမှုစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဂိမ်းကတော့ အခမဲ့ဖြစ်သော်လည်း ကစားသူများသည် ဂိမ်းအတွင်း ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူနိုင်ကြသည်။
ရလဒ်ကကော ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ။
[Lost Fantasy M ကို ကိုရီးယားနှင့် ဂျပန်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြန့်ချိ]
[ဂျပန်၏ ပထမဆုံးရက် အသုံးပြုသူအရေအတွက် ၅.၈ သန်း၊ ဝင်ငွေ ယန်း ၃ ဘီလီယံ!]
[ကိုရီးယား၏ ပထမဆုံးရက် ဒေါင်းလုဒ်အရေအတွက် ၂.၅ သန်း၊ ဝင်ငွေ ဝမ် ၁၂ ဘီလီယံ!]
[Lost Fantasy M ၏ အောင်မြင်မှု ပေါက်ကွဲထွက်လာ!]
[မိုဘိုင်းလ်ဂိမ်းလောကအတွက် ခေတ်သစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီ!]
ဖြန့်ချိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ချိန်တည်း ကစားသူအရေအတွက်မှာ တစ်သိန်းကျော်သွားကာ ဆာဗာများ ပျက်ကျသွားခဲ့သည်။ အရေးပေါ် စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ရပြီး မနက်ပိုင်းတွင်မှ အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သော်လည်း ဝင်ရောက်လိုသူများနှင့် စောင့်ဆိုင်းနေသူများမှာ တိုးပွားလျက်ပင် ရှိသည်။
ကျွန်ုပ်တို့မှာ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည့် အောင်မြင်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
ပေါက်သွားသည်ဟု ပြောရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်တော့ပေ။ ၎င်းသည် မိုဘိုင်းလ်ဂိမ်းလောက၏ အင်အားကြီး ‘Emperor of World’ ကိုပင် ကျော်ဖြတ်ကာ နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံး၏ အက်ပ်စတိုးများတွင် ထိပ်ဆုံးနေရာကို ရယူလိုက်သည်။
ဝင်ငွေ ဘယ်လောက်တောင် ရလိုက်သလဲ။
ပထမဆုံးရက် ဝင်ငွေဖြင့်ပင် ထုတ်လုပ်စရိတ်အားလုံးကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။
ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းခဲ့သူ တက်ဂယူ တစ်ယောက်သာ ရယ်မောနေသည်။
“ဟားဟား! ကျွန်တော် ပြောသားပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
“…”
မျှော်လင့်ချက်မထားဘဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ရာမှ ကြီးမားသည့် အကျိုးအမြတ်ကို ရရှိလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဂိမ်းလောကဆိုသည်မှာ ရွှေဥ အုသည့် ဘဲနှင့် တူသည်။ အောင်မြင်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း အောင်မြင်သွားပါက တောက်လျှောက် ဝင်ငွေရနေမည့် လုပ်ငန်းဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုမျိုးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာမှ တစ်ခါသာ ကြုံရတတ်သည်။ ယခုအချိန်ဆိုလျှင် Linix Pentagon သည် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များအတွက် နောင်တရနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒီလောက်ထိ အောင်မြင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ထားတာလား။”
ကျွန်တော့်မေးခွန်းကို တက်ဂယူ က မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်၍ ပြုံးပြသည်။
“ဒါ Shigeru လေ။ ခေတ်ရေစီးကြောင်းက ခဏတာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ အရည်အချင်းကတော့ ထာဝရပါပဲ။”
“…”
ဒီလူက ကံကောင်းတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အာရုံခံစားမှု ကောင်းတာလား။
***
Lost Fantasy M အောင်မြင်လာသည့်အခါ တခြားထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီများကလည်း အလားတူ မိုဘိုင်းလ်ဂိမ်းများကို အလောတကြီး စတင်ဖန်တီးလာကြသည်။
မီဒီယာများက ဂိမ်းအတွင်း ငွေပေးချေမှုနှင့် လောင်းကစားဆန်သည့် အကြောင်းအရာများကို အလွန်အကျွံ အာရုံစိုက်နေခြင်းကို ထောက်ပြကြသည်။ တကယ်တမ်းတွင်လည်း ဂိမ်းအတွက် ငွေသန်းပေါင်းများစွာ သုံးစွဲထားသူများ ရှိနေကြောင်း ပို့စ်များ တက်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
Lost Fantasy စီးရီးသည် ကိုရီးယား၊ အမေရိကန်၊ ဥရောပနှင့် အရှေ့တောင်အာရှတွင် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ လက်ရှိအခြေအနေအရ အခြားနိုင်ငံများတွင်လည်း အောင်မြင်ရန်မှာ မလွဲဧကန်ပင် ဖြစ်သည်။
OTK Games ၏ ရှယ်ယာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းကို OTK Company က ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၁၂ ရာခိုင်နှုန်းကို အမှုဆောင်များအတွက် စတော့ခ်ရွေးချယ်ခွင့် (stock options) အဖြစ် ခွဲဝေထားသည်။
ဂိမ်းသာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါက သူတို့သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုကြမည် မဟုတ်သော်လည်း အောင်မြင်သွားသည့်အခါ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ Ichikawa နှင့် Shigeru အပါအဝင် ထုတ်လုပ်သူများမှာလည်း သူတို့၏ စတော့ခ်ရွေးချယ်ခွင့်များကို အသုံးပြုကာ ၁၂ ရာခိုင်နှုန်းသော ရှယ်ယာကို ရယူလိုက်ကြသည်။
အောင်မြင်မှုလှိုင်းပေါ်တွင် စီးမျောရင်း Ichikawa နှင့် Shigeru တို့သည် Lost Fantasy Online ကို ဖန်တီးမည်ဟု ကြေညာလိုက်သည်။ လက်ရှိဝင်ငွေဖြင့် ထုတ်လုပ်စရိတ်ကို ကာမိနိုင်သည့်အတွက် သူတို့ကို တားဆီးရမည့် အကြောင်းအရင်း မရှိပေ။
Lost Fantasy ၏ ဆက်တိုက်အောင်မြင်မှုများကြားတွင် ကျွန်တော်သည် ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင် ရေးသားသည့် စာတမ်းတစ်စောင်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူသည် ပူးတွဲရေးသားသူများနှင့် အပါအဝင် စာတမ်းပေါင်း ၁၀၀ ခန့်ကို ထုတ်ဝေထားသူဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်သည် နိုင်ငံခြားဂျာနယ်တစ်ခုတွင် ဖော်ပြထားသည့် သူ၏ နောက်ဆုံးထွက်စာတမ်းကို ပရင့်ထုတ်ကာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ ဘာသာပြန် မရှိသေးသည့်အတွက် အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။
“အနုတ်တိုင်ကို ဖန်တီးပေးတဲ့ အလူမီနီယမ် အလွှာ… အနုတ်တိုင်မှာ ပါဝင်တဲ့ အားဖြည့်ပစ္စည်းများ… အပေါင်းတိုင်နှင့် အနုတ်တိုင် ပစ္စည်းများ၊ ခွဲခြားပေးသည့် အလွှာတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထား… NCM ဘက်ထရီ…”
“ဒါတွေက ဘာတွေလဲကွာ။”
နံပါတ်များနှင့် သင်္ကေတများမှာ ရှုပ်ထွေးစွာ ရောယှက်နေပြီး ရင်းနှီးမှုမရှိသည့် ဝေါဟာရများစွာလည်း ပါဝင်နေသည်။ စကားလုံးတိုင်းကို မြင်ဖူးနေသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။
သိပ္ပံလမ်းကြောင်းကို မရွေးချယ်ခဲ့မိတာ တော်သေးသည်။
ကျွန်တော်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီချလိုက်ပြီး “ဓာတုဗေဒ နိုဘယ်ဆု…” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကိုရီးယား၏ အိုင်တီနည်းပညာသည် ကမ္ဘာ့အဆင့်မီသည်။ သို့သော်လည်း သမ္မတဟောင်းတစ်ဦး နိုဘယ်ငြိမ်းချမ်းရေးဆု ရရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း သိပ္ပံနယ်ပယ်တွင်မူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရရှိခြင်း မရှိသေးပေ။
အကြောင်းရင်းမှာ ကိုရီးယားက အခြေခံသိပ္ပံပညာကို လျစ်လျူရှုထားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အမေရိကန်၊ ဂျပန်နှင့် ဗြိတိန်ကဲ့သို့သော ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံများက အခြေခံသုတေသနလုပ်ငန်းများတွင် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြသည်။
ကိုရီးယားကလည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသည်မှန်သော်လည်း အစိုးရနှင့် ကုမ္ပဏီများက တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်အတွင်း ထူးခြားသည့် ရလဒ်များကိုသာ မျှော်လင့်ကြသည်။
ဤအခြေအနေမျိုးတွင် အခြေခံသိပ္ပံပညာအတွက် စနစ်တကျ သုတေသနပြုနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
“သူတို့ ဘယ်လိုဘက်ထရီမျိုးကို တီထွင်လိုက်တာလဲ။”
ကျွန်တော့် ကြိုတင်ဟောကိန်းအရ ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်သည် ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံတွင် သိပ္ပံနယ်ပယ်၌ နိုဘယ်ဆု ပထမဆုံး ရရှိမည့်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း အချက်အလက်များ နည်းပါးနေသည့်အတွက် သူ ဘယ်တော့ နိုဘယ်ဆု ရမည်ကို မသေချာပေ။ နောက်နှစ်မှာပင် ဖြစ်နိုင်သလို၊ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာသွားနိုင်သည်လည်း ရှိသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် နောက်မျိုးဆက်သစ် ဘက်ထရီများ၏ သော့ချက်ကို ကိုင်ထားသူဖြစ်သည့်အတွက် ကျွန်တော် သူ့ကို လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံရန် လိုအပ်သည်။
ဝန်ထမ်းများထဲတွင် ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်ကို သိသူရှိမလားဟု တွေးမိသည်။ သိပ်တော့ မျှော်လင့်မထားခဲ့သော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးမှာ ကိုရီးယားတက္ကသိုလ် ဓာတုဗေဒဌာနမှ ဘွဲ့ရသူ ဖြစ်နေသည်။
သူ့နာမည်က ပါ့ခ်ကွမ်ဟွန်း။ တက္ကသိုလ်ပြီးဆုံးပြီးနောက် CFO သင်တန်းတက်ရောက်ကာ ရန်ပုံငွေကုမ္ပဏီတစ်ခုတွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီးမှ ကျွန်ုပ်တို့ ကုမ္ပဏီသို့ ပြောင်းရွှေ့လာသူဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် သူ့ကို CEO ရုံးခန်းသို့ ခေါ်လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာသည်။ သူက ခန္ဓာကိုယ် တုတ်ခိုင်ပြီး သဘောကောင်းသည့် ပုံစံရှိသည်။
“မင်္ဂလာပါ CEO။ ကျွန်တော် ပါ့ခ်ကွမ်ဟွန်းပါ။”
သူက ဘာကြောင့် ခေါ်လိုက်သလဲဆိုသည့် အမူအရာဖြင့် တွေဝေနေသည်။
“ခင်ဗျား ကိုရီးယားတက္ကသိုလ် ဓာတုဗေဒဌာနက ဘွဲ့ရတယ်ဆိုတာ ဟုတ်လား။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ပါတယ်။”
သူက ကျွန်တော့်ထက် အသက်အနည်းငယ် ကြီးသည်။
ကျွန်တော် ကိစ္စကို တန်းပြောလိုက်သည်။
“ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်ကို ခင်ဗျား သိလား။”
“ကင်ဟိုမင်… အာ! အဲဒီ ပါမောက္ခလား။”
“သူ့ကို မှတ်မိလား။”
“မှတ်မိတာပေါ့။”
“သူက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ။”
“သူက တစ်နှစ်ကို ဘာသာရပ်တစ်ခုပဲ ပုံမှန်သင်ပြီး ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာပဲ အချိန်ကုန်လေ့ရှိတယ်။ နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ သူက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ သူ့အရည်အချင်းကတော့ မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုလောက်အောင် ကောင်းပါတယ်။”
ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်တွင် ကျောင်းတွင်း သုတေသနဌာနများစွာ ရှိသည်။ တက္ကသိုလ်က တိုက်ရိုက် ထောက်ပံ့သလို ကြီးမားသည့် ကုမ္ပဏီများနှင့် ဖောင်ဒေးရှင်းများကလည်း သုတေသနအတွက် ငွေကြေး ထောက်ပံ့ကြသည်။
“သူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထူးခြားတာ ဘာများ ရှိသေးလဲ။”
“အမ်…”
သူက ခဏမျှ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ရပ်တန့်သွားပြီးမှ တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။
“အာ! ခင်ဗျား ဌာနမှူးနဲ့တော့ ရင်းနှီးကောင်း ရင်းနှီးနေလိမ့်မယ်။”
“တကယ်လား။”
ဒါဆို သူက ကျွန်တော်တို့ ဌာနမှူးနဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်နေတာပေါ့? ဒါဆိုရင်တော့ ကိစ္စက ပိုလွယ်သွားပြီ။
ပါ့ခ်ကွမ်ဟွန်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာကိစ္စအတွက်လဲခင်ဗျ။”
သူက နောက်မျိုးဆက်သစ် ဘက်ထရီကို တီထွင်ပြီး နိုဘယ်ဆု ရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် တန်းပြောလို့ မဖြစ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ဝိုးတဝါးသာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အော်၊ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီက Seosung SB နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဘက်ထရီကဏ္ဍမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနေတာပါ။ ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်က အဲဒီနယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လို့ တစ်ခုခု မေးမြန်းချင်လို့ပါ။”
“အော်၊ နားလည်ပါပြီ။”
စကားပြောပြီးနောက် သူ နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်သွားသည်။
ကျွန်တော် ချက်ချင်းပင် ဌာနမှူးထံ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။
[ဟယ်လို?]
“ဟယ်လို၊ ပါမောက္ခ။ ကျွန်တော် ကန်ဂျင်ဟူး ပါ။”
***
ကျွန်တော် တက္ကသိုလ်သို့ ကားမောင်းသွားခဲ့သည်။
ကျောင်းကို မသွားဖြစ်တာ ကြာပြီ။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ် ပထမဆန်းစတာ ပြီးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲလား။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ အရာရာ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီ။
ရောက်သည့်အခါ ကားရပ်ပြီး ဌာနရုံးသို့ သွားလိုက်သည်။ အထဲဝင်လိုက်သည့်အခါ ပါမောက္ခ ကင်မြောင်ဂျွန်က ထရပ်ကာ ကြိုဆိုသည်။
“ဘယ်သူများလဲ။ OTK Company က ကန်ဂျင်ဟူး မဟုတ်လား။”
“ကြာပြီနော် ပါမောက္ခ။ ကျန်းမာပါရဲ့လား။”
“ကောင်းပါတယ်၊ ကောင်းပါတယ်။ ထိုင်ပါဦး။”
ကျွန်တော် ထိုင်လိုက်သည့်အခါ ပါမောက္ခ ကင်မြောင်ဂျွန်က ပြုံးပြသည်။
“ဒီလောက်ကြာအောင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပုန်းနေနိုင်တာလဲ။”
ကျွန်တော် အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်။”
“Brexit တုန်းက Forex ဈေးကွက်မှာ အမြတ်ထုတ်ခဲ့တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူက ငါ့ကျောင်းသား ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး။ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ လုပ်တုန်းက ကျောင်းတစ်ခုလုံး ဘယ်လောက်တောင် ဆူညံသွားလဲ သိလား။”
“ကြားမိပါတယ်။”
ယူရီ ဆီကနေ ကြားခဲ့ရသည်။
“ကျောင်းပြန်တက်ဖို့ မစဉ်းစားထားဘူးလား။”
“အခုလောလောဆယ်တော့ အလုပ်တွေနဲ့ နည်းနည်း အလုပ်ရှုပ်နေလို့၊ နောက်မှ အေးဆေး စဉ်းစားပါမယ်။”
ပါမောက္ခ ကင်မြောင်ဂျွန်က အနည်းငယ် လိုသည်ထက်ပို၍ ပြောလိုက်သည်။
“ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့ CEO ကို ငါက ဘာများ သင်ပေးစရာ ကျန်သေးလို့လဲ။”
“သင်စရာတွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။ အလုပ်တွေကိုတော့ ကျွန်တော့်ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကပဲ စီမံပေးနေတာပါ။”
“လူတွေကို ကောင်းကောင်း အုပ်ချုပ်နိုင်တာကပဲ စီမံခန့်ခွဲမှုရဲ့ အခြေခံပဲ။ မင်း သင်ခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်နေတာပဲ။”
“ပါမောက္ခကြောင့်ပါ၊ ပါမောက္ခ။”
ကျွန်တော် တဖြည်းဖြည်းချင်း ကိစ္စကို စတင်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့၊ ကျွန်တော် တောင်းဆိုထားတဲ့ ကိစ္စက ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ။”
ပါမောက္ခ ကင်မြောင်ဂျွန် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ငါ ပြောပေးထားပြီးပြီ၊ မင်း ဓာတ်ခွဲခန်းကို သွားလိုက်ရုံပဲ။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“အော်! မင်းမသွားခင် ငါ့ကို စာလေးတစ်စောင်လောက် လက်မှတ်ထိုးပေးသွားပါဦး။ Southwell ဆိုင်းဘုတ်ဘေးမှာ ချိတ်ပြီး ကြွားထားမလို့။”
“…….”
***
သိပ္ပံနှင့် အင်ဂျင်နီယာ အဆောက်အအုံများမှာ ကျောင်းဝင်း၏ အတွင်းပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ကျွန်တော် သဘာဝသိပ္ပံကောလိပ်ဘေးရှိ သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ တခြားအထပ်တစ်ခုသို့ တက်ရန် ဧည့်သည်ကတ် လိုအပ်သည်။
ကျွန်တော် စားပွဲရှိ ဝန်ထမ်းကို ပြောလိုက်သည်။
“ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်နဲ့ ချိန်းထားလို့ပါ။”
“နာမည်က ဘယ်သူလဲခင်ဗျ။”
“ကျွန်တော့်နာမည် ကန်ဂျင်ဟူး ပါ။”
ဝန်ထမ်းက ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး အံ့ဩသွားသည်။ ထို့နောက် ဧည့်သည်ကတ်ကို ပေးလိုက်သည်။
“ခုနစ်လွှာက အခန်း ၇၀၅ ကို သွားလိုက်ပါ။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ကျွန်တော် ဓာတ်လှေကားဖြင့် တက်သွားပြီး အခန်း ၇၀၅ တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ ပြန်ဖြေသူမရှိ၊ တံခါးမှာလည်း အနည်းငယ် ဟနေသည်။
“ခွင့်ပြုပါဦး။”
ကျွန်တော် သတိထားကာ အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ တစ်ကိုယ်ရေ စာကြည့်တိုက်တစ်ခုနှင့် တူသည်။ အတွင်းပိုင်းတွင် စာအုပ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ဘက်တစ်ဖက်တွင်လည်း ကြီးမားသည့် သင်ပုန်းကြီးတစ်ခု ချိတ်ထားသည်။
သင်ပုန်းပေါ်တွင် နံပါတ်များနှင့် သင်္ကေတများဖြင့် ထူထပ်စွာ ရေးထားသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရေးထားပုံမရဘဲ လက်ရေးအရွယ်အစားနှင့် စောင်းနေပုံများမှာ မတူညီဘဲ ကုတ်ခြစ်ထားသလို ဖြစ်နေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျွန်တော့်နောက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မင်း ဒါတွေကို နားလည်လား။”
ကျွန်တော် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အသက် ၄၀ ကျော်အရွယ် မျက်မှန်တပ်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင်လား။”
သူ ခေါင်းညိတ်သည်။
ရှုပ်ပွနေသည့် ဆံပင်၊ ကင်မ်ချီရည်များ စွန်းထင်းနေသည့် ဝတ်ရုံနှင့် အပြာရောင် Crocs ဖိနပ်တို့ကြောင့် သူသည် ပါမောက္ခတစ်ဦးထက် လမ်းဘေးလူတစ်ယောက်နှင့် ပိုတူနေသည်။
အနာဂတ် နိုဘယ်ဓာတုဗေဒဆုရှင်မှာ ဂုဏ်သရေရှိ ပညာရှင်တစ်ဦးထက် အလုပ်လက်မဲ့တစ်ယောက်နှင့် ပိုတူနေလေသည်။