အခန်း (၁၂၆)
သမ္မတရုံး၏ အကြီးအကဲ Bae Ji-han သည် သမ္မတရုံးအတွင်းရှိ ရာထူးခန့်အပ်မှုများနှင့် လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ကြီးကြပ်ရသူဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် သူသည် သမ္မတ၏ အယုံကြည်ရဆုံး လူယုံတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ဤနေရာသို့ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာရသနည်း။
Bae Ji-han က ပြုံးလျက် စကားစလိုက်သည်။
“ကြိုတင်ပြီး အကြောင်းမကြားမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ K Company ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်အကြောင်းကို ကျွန်တော် အတော်လေး ကြားဖူးထားပါတယ်။ ခင်ဗျားနဲ့ တွေ့ဆုံချင်တဲ့စိတ်က ပြင်းပြနေတာနဲ့ Officer Chae ရဲ့ အကူအညီကို တောင်းခဲ့ရတာပါ”
Park ဆန်းယော့ပ် က သူ့သူငယ်ချင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ Chae Min-sik က အနေရခက်စွာ ပြုံးပြသည်။
‘ဒီတွေ့ဆုံပွဲကို သူ စီစဉ်ခိုင်းတာ ဒီရည်ရွယ်ချက်နဲ့လား’
အစိုးရဌာနဆိုင်ရာများတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်ကျောင်းသားအားလုံးကို သမ္မတအိမ်တော်က လျှို့ဝှက်စုံစမ်းမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိ Chae Min-sik သည် Park ဆန်းယော့ပ် ၏ အတန်းဖော်ဖြစ်ပြီး အတော်လေး ရင်းနှီးသူဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။
အခြေအနေကို မသိရှာသော Chae Min-sik သည် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးရုံးသို့ ခေါ်ယူခံရပြီး Bae Ji-han နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ အရာရှိငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သမ္မတအိမ်တော်မှ တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်နိုင်စွမ်းမရှိသဖြင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် တွေ့ဆုံပွဲကို စီစဉ်ပေးခဲ့ရသည်။
မရိုးမရွဖြစ်နေသော အခြေအနေကို သတိပြုမိသဖြင့် Park ဆန်းယော့ပ် သည် ပြန်သွားရန် စဉ်းစားမိသော်လည်း စိတ်ပြောင်းလိုက်သည်။
‘သူ ဘာပြောချင်လဲဆိုတာ အရင်နားထောင်ကြည့်ဦးမယ်’
“ထိုင်ပါဦး”
Bae Ji-han သည် Chae Min-sik ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
“နိုင်ငံတော်ကိစ္စတွေနဲ့ပဲ အလုပ်များနေမှာပါ။ ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကို ရောက်လာရတာလဲခင်ဗျာ”
“ဟားဟား၊ ဘယ်လောက်ပဲ အလုပ်များနေပါစေ ဒီလိုအခါမျိုးဆိုရင်တော့ အားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားပြီး လာရမှာပေါ့ဗျာ”
လေထုက အဆိုးကြီးမဟုတ်သည်ကို မြင်သောအခါမှ Chae Min-sik တစ်ယောက် စိတ်အေးသွားပုံရသည်။
Bae Ji-han က ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ပင် ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။ “လမ်းခရီးက ဝေးတော့ ရေဆာနေပြီ။ ကျွန်တော့်ကိုလည်း တစ်ခွက်လောက် တိုက်ပါဦးလား”
Park ဆန်းယော့ပ် သည် သူ့ခွက်ထဲသို့ အရက်ကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ပေးလိုက်သည်။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် Bae Ji-han သည် သဘောကောင်းပြီး ဖော်ရွေသူတစ်ဦးဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံရေးလောကကို အကဲခတ်နေသူဖြစ်သည့်အလျောက် Bae Ji-han ၏ စစ်မှန်သောသဘာဝကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ Bae Ji-han သည် သမ္မတနှင့် အဆက်အသွယ်ရှိခြင်းကို အသုံးချကာ သမ္မတအိမ်တော်၏ ရာထူးခန့်အပ်မှုများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်လေ့ရှိသည်။ အာဏာရပါတီ ခေါင်းဆောင်များပင်လျှင် သူ့ရှေ့တွင် သတိထားနေကြရသည်။
အရက်အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် Bae Ji-han ၏ မျက်နှာမှာ လျင်မြန်စွာပင် နီရဲလာသည်။
“တကယ်ပါပဲ၊ လုပ်ငန်းရှင်ကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့အတိုင်း အရက်ကိုလည်း အားရပါးရ သောက်တတ်တာပဲ။ ကျွန်တော်ကတော့ ခင်ဗျားကို မမီပါဘူး။ ဟားဟား”
Bae Ji-han သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် Chae Min-sik ကို ပြောလိုက်သည်။
“အော်! အပြင်မှာ စောင့်နေတဲ့ ယာဉ်မောင်းကို အချိန်နည်းနည်းကြာနိုင်တယ်၊ အရင် အစာစားနှင့်ဖို့ သွားပြောပေးပါဦးလား”
ဖုန်းဆက်ခိုင်းမည့်အစား ဤသို့ သွားပြောခိုင်းခြင်းမှာ Chae ကို ခဏလောက် အပြင်ထွက်သွားစေချင်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ စကားပြောကြပါဦး”
Chae Min-sik သည် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားပြီး ထိုင်ခုံမှ ထသွားသည်။
သူ ထွက်သွားပြီးနောက်တွင် Park ဆန်းယော့ပ် သည် လည်စည်းကို အနည်းငယ်ဖြေလျော့လိုက်သည်။
“သမ္မတက လွှတ်လိုက်တာလား”
တည့်တည့်မေးလိုက်သည့် မေးခွန်းကို Bae Ji-han က ငြင်းဆိုခြင်းမပြုဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“မှန်ပါတယ်။ သမ္မတက ကိုယ်စားလှယ် Park ဆန်းယော့ပ် အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု အတော်လေး များနေပါတယ်”
“ဘာကြောင့်လဲ”
“ဆိုင်သေးသေးလေးတစ်ခုကို ဘယ်သူကပဲ ဦးစီးဦးစီး ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒေဝါလီခံသွားရင်လည်း ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ OTK Company လိုမျိုး ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ ပြဿနာတက်ရင်တော့ ဒါက နိုင်ငံတော်အဆင့် ကိစ္စဖြစ်သွားပြီ။ ဒီလိုလုပ်ငန်းမျိုးကို အတွေ့အကြုံမရှိသူတွေက မဟုတ်ဘဲ အရည်အချင်းရှိသူတွေကပဲ ဦးစီးသင့်တာပါ။ ဥပမာ- ကိုယ်စားလှယ် Park ဆန်းယော့ပ် လိုမျိုးပေါ့”
နှစ်ဦးသား ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်ကြသည်။
“အသေးစိတ်ကို ပြောပြပေးပါဦး”
“လုပ်ငန်းခွင်မှာဆိုတာ အမြဲတမ်း ပြဿနာမျိုးစုံ ရှိနေတတ်တာပဲလေ။ အခွန်ရှောင်တာ၊ အဂတိလိုက်စားတာ၊ ငွေကြေးခိုးယူတာ စသဖြင့်ပေါ့”
“ဒါဆိုရင် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးဆိုရင်ကော”
“ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်တို့က ဖန်တီးလို့ရတာပဲ မဟုတ်လား”
“…….”
အပြစ်မရှိပါဘဲနဲ့ အပြစ်ပုံချဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။
“အဲဒီလိုမျိုးဆိုရင်တောင် ကျွန်တော်က OTK Company ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူပါဘူး။ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ Oh Taek-gyu နဲ့ အကြီးတန်း အိုဟွန်းဂျူး တို့လည်း ရှိနေသေးတယ်လေ”
“အနည်းဆုံးတော့ K Company ကို ခင်ဗျား အပြည့်အဝ ပိုင်ဆိုင်နိုင်အောင် ကျွန်တော် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်”
သူ ပြောသည်ကို နားထောင်ရင်း မည်သူ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ရသည့်အကြောင်းရင်းကို သူ သဘောပေါက်လာသည်။ ကန်ဂျင်ဟူး ကို ဖယ်လိုက်လျှင် OTK Company ၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းမှာ Oh Taek-gyu၊ အိုဟွန်းဂျူး နှင့် သူကိုယ်တိုင်တို့ ဖြစ်သည်။
‘သူတို့ထဲမှာ ကျွန်တော်က အလွယ်ဆုံး အသုံးချခံရမယ့်သူလို့ ထင်နေတာပဲ’
“ကျွန်တော့်ကို သစ္စာဖောက်ခိုင်းနေတာလား”
Bae Ji-han သည် Park ဆန်းယော့ပ် ၏ မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်ရင်း သွယ်ဝိုက်သော အသံဖြင့် ပြောသည်။
“သစ္စာဖောက်တယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ခင်ဗျားကလည်း ယောကျာ်းသားတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒီလောက်တော့ ရည်မှန်းချက် မရှိဘူးလား”
“ခင်ဗျား မှားနေပြီထင်တယ်”
“ဗျာ?”
သူသည် ရည်မှန်းချက်မရှိ၍ ကန်ဂျင်ဟူး ၏ လက်အောက်တွင် ရှိနေခြင်းမဟုတ်၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ရည်မှန်းချက်များက ပွက်ပွက်ဆူနေသူဖြစ်သည်။
“OTK Company ရဲ့ လက်ရှိ တန်ဖိုးကို သိလား”
“ငါးဆယ် ထရီလီယံ ဝမ်လောက် ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းပါတယ်”
“သတင်းအချက်အလက် ကောင်းသားပဲ”
အားလုံးက Bantcoin ရောင်းချမှုမှ ရရှိခဲ့သည့် ၁၃ ဘီလီယံဝမ်ဖြင့် စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ထို ၁၃ ဘီလီယံသည် ၅၀ ထရီလီယံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ကြာလျှင် ဤ ၅၀ ထရီလီယံသည် မည်မျှ တန်ဖိုးရှိလာမည်နည်း။
သူ့အမြင်တွင် OTK Company သည် NFTs နှင့် Google ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ကမ္ဘာ့နံပါတ် (၁) ဈေးကွက်တန်ဖိုးရှိ ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာနိုင်သည်မှာ မဖြစ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
“ဒီအရာတွေအားလုံး ဖြစ်လာတာက CEO Park လိုမျိုးလူတွေက ဘေးကနေ ပံ့ပိုးပေးနေလို့ မဟုတ်ဘူးလား”
L6 ပေါက်ကွဲမှု၊ Venture Capital၊ Brexit၊ Ronald ၏ ရွေးကောက်ပွဲ စသည်တို့။
အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် လူငယ်တစ်ယောက်တည်းက ဤမျှကြီးမားသော လုပ်ငန်းစဉ်များကို တစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် ယုံရန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့်လည်း အခြားသူများ၏ ပံ့ပိုးမှုများ ရှိနေမည်ဟု တွေးထင်ကြခြင်းမှာ သဘာဝပင်။
Park ဆန်းယော့ပ် သည် အရက်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “မကြာသေးခင်က Cryptocurrencies တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆူညံနေတာ ကြားမိမှာပေါ့”
“အော်! Bantcoin လိုမျိုး Virtual Currency တွေကို ပြောတာလား”
“ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒါပါပဲ”
Bae Ji-han က ခေါင်းညိတ်သည်။
“သိပါတယ်၊ သတင်းတွေမှာလည်း ခဏခဏ ပါနေတာပဲ”
နှစ်အစပိုင်းတွင် Bantcoin သည် ဒေါ်လာ ၁,၀၀၀ ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ တစ်လ၊ နှစ်လအတွင်းမှာပင် ရုတ်တရက် နှစ်ဆကျော်အထိ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။
Bantcoin ၏ မြင့်တက်မှုက အံ့ဩစရာကောင်းသော်လည်း Altcoins ဟုခေါ်သည့် အခြားဒင်္ဂါးသစ်များမှာလည်း တစ်ညချင်းတွင်ပင် ဈေးနှုန်းများ မြင့်တက်သွားသဖြင့် အခြေအနေမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလာသည်။
ထိုအထဲတွင် ထိပ်ဆုံးက ပါဝင်နေသည်မှာ Ethereum ဖြစ်သည်။
Cryptocurrency ဈေးနှုန်းများ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာခြင်းကို နေ့စဉ်သတင်းများတွင် ဖော်ပြနေသဖြင့် လူများသည် Exchange များတွင် အကောင့်ဖွင့်ကာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ပြုလုပ်ရန် ပြေးဝင်လာကြသည်။
အပြင်လူများ မသိရှိသော်လည်း Brexit ပြီးနောက်တွင် K Company သည် Cryptocurrency ထဲသို့ ဒေါ်လာ ၁ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သည်။
သူတို့သည် Exchange တွင် ရှယ်ယာ ၈၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးမြှင့်ခဲ့ပြီး Ethereum အပါအဝင် ဒင်္ဂါးသစ်များကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ထို့အပြင် တရုတ်နှင့် အိုက်စလန်တွင် နေရာများ ငှားရမ်းကာ Mining စက်ရုံများ တည်ဆောက်ပြီး ဒင်္ဂါးများကို တူးဖော်ခဲ့ကြသည်။
လက်ရှိတွင် K Company ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဒင်္ဂါးများ၏ တန်ဖိုးမှာ ဒေါ်လာ ၂ ဘီလီယံ ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။
ဤအရာအားလုံးမှာ ကန်ဂျင်ဟူး ၏ ညွှန်ကြားချက်ကြောင့် ဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
Park ဆန်းယော့ပ် သည် Cryptocurrency ဈေးကွက်ကို အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ဤမျှကြီးမားသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ပြုလုပ်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးထားခဲ့မိပေ။
ကန်ဂျင်ဟူး ၏ အမိန့်သာမရှိလျှင် သူသည် ဒေါ်လာသန်းအနည်းငယ်လောက်ဖြင့်သာ ကန့်သတ်ထားမိလိမ့်မည်။
“ဒါကပဲ လူတန်းစားချင်း ကွာခြားချက်ပဲ”
Park ဆန်းယော့ပ် သည် စီးပွားရေးနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုင်ရာ ပညာရပ်များကို စနစ်တကျ သင်ယူပြီးမှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းကို စတင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် ရှယ်ယာဈေးကွက်နှင့် မတော်တဆ ထိတွေ့မိရာမှ လုံးဝ စွဲလမ်းသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် သင်္ချာနည်းကျ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွင် အသုံးချကာ အောင်မြင်မှုများစွာကို အကြိမ်ကြိမ် ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေပြီး အရင်းအနှီးသာရှိလျှင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို အဆမတန် မြှင့်တင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုမာနတရားကပင် သူ့ကို ကြီးမားသော ကျရှုံးမှုသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် သူ ဘာကြောင့် ကျရှုံးခဲ့ရသည်ကို သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အကြောင်းရင်းကို အနည်းငယ် သဘောပေါက်လာသည်။
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ဈေးကွက်သည် ယုတ္တိရှိသော အကြောင်းပြချက်များဖြင့် လည်ပတ်နေပုံရသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ အောက်ခြေတွင်မူ ရူးသွပ်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ ကိန်းအောင်းနေသည်။
အခြေအနေများ တည်ငြိမ်နေချိန်တွင် ပြဿနာမရှိပါ။ သို့သော် အနည်းငယ်မျှ တုန်ခါသွားသည်နှင့် ရူးသွပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့သည် အပေါက်အကြားတိုင်းမှတစ်ဆင့် လှိုင်းထန်လာတတ်သည်။
ထိုရှုပ်ထွေးမှုများကြားထဲတွင် အမှန်တရားကို မည်သူက အမှန်တကယ် မြင်နိုင်ပါသနည်း။
အမြင်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် ကြိုးစားမှုဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်သော်လည်း စိတ်ကူးဉာဏ်နှင့် အာရုံခံစားမှုတို့မှာမူ မွေးရာပါပင် ဖြစ်သည်။
Park ဆန်းယော့ပ် သည် သူ၏ အားနည်းချက်ကို ကောင်းစွာ သိသည်။ သို့သော် ကန်ဂျင်ဟူး ကမူ ကွဲပြားသည်။
အခွင့်အရေးကို မြင်တတ်သည့် မျက်စိ၊ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်၊ နှင့် အရာအားလုံးကို အလောင်းအစားလုပ်ရဲသည့် ရဲစွမ်းသတ္တိ။
၎င်းသည် ယုတ္တိဗေဒ သို့မဟုတ် အတွေးအခေါ်နယ်ပယ် မဟုတ်ဘဲ အာရုံခံစားမှုနှင့် အနုပညာ၏ နယ်ပယ်စစ်စစ် ဖြစ်သည်။ ထိုနယ်ပယ်ထဲတွင် ကန်ဂျင်ဟူး တစ်ဦးတည်းသာ နေထိုင်သည်။
“အိုဟွန်းဂျူး နဲ့ Park ဆန်းယော့ပ် လိုမျိုး ဉာဏ်ကြီးရှင်လို့ သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့သူတွေတောင် သူ့ညွှန်ကြားချက်ကိုပဲ လိုက်နာနေကြရတာလေ။
ကန်ဂျင်ဟူး ဆိုတဲ့လူက ဘယ်လိုမျိုးလူလဲဆိုတာ သူတို့ တစ်သက်လုံး နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီနေရာမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ လျှောက်ပြောနေကြတာနေမှာ”
ဆက်နားထောင်နေစရာ မလိုတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည့် Park ဆန်းယော့ပ် က အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ခွက်ထဲကို အရက်လေး ထည့်ပေးပါဦး”
“ဟာ၊ ရတာပေါ့”
Bae Ji-han က ခွက်ကို အပြည့်ဖြည့်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် Park ဆန်းယော့ပ် သည် ခွက်ကို မလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပက်ချလိုက်သည်။
စပလပ်!
ရုတ်တရက် အရက်များ ရွှဲနစ်သွားသည့် Bae Ji-han မှာ ကြောင်သွားသည်။
‘ဒါ… ဘာလုပ်တာလဲ’
Park ဆန်းယော့ပ် က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
“အာ၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ လက်ချော်သွားလို့ပါ”
သူသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ထုတ်ကာ ၅၀,၀၀၀ တန် ငွေစက္ကူ လေးရွက်ကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်သည်။
“လုပ်စရာရှိသေးလို့ ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ်။ စားသောက်ထားတာအတွက် ရှင်းပေးခဲ့တယ်။ ကျန်တာကိုတော့ အဝတ်လျှော်ခအဖြစ် သုံးလိုက်တော့”
စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာချိန်တွင် Chae Min-sik က ယာဉ်မောင်းနှင့်အတူ ဆေးလိပ်သောက်နေသည်။ သူသည် Park ဆန်းယော့ပ် ကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးသည်။
“ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်လာတာလဲ။ စကားပြောလို့ ပြီးသွားပြီလား”
“မပြီးဘူး။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေလို့ အရက်နဲ့ ပက်ပြီး ထွက်လာခဲ့တာ”
“ဘာ”
“ကျွန်တော် သွားတော့မယ်”
Chae Min-sik က အလျင်အမြန် လိုက်လာပြီး သူ၏ ပခုံးကို ဆွဲထားသည်။
“မင်း အရူးထနေတာလား။ ပြန်သွားပြီး တောင်းပန်လိုက်”
“လွှတ်စမ်း”
“ဟင်?”
Park ဆန်းယော့ပ် သည် ခေါင်းကို လှည့်ကာ အသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “နားမကြားဘူးလား။ လက်ဖယ်စမ်း၊ ဒီကောင်မ”
ကြောက်ရွံ့သွားသည့် Chae Min-sik သည် လက်ကို အမြန်ပြန်ရုပ်သိမ်းပြီး နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။
“ဟေ့ကောင်၊ သူငယ်ချင်းချင်းကို ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ”
Park ဆန်းယော့ပ် က မယုံနိုင်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ “သူငယ်ချင်း? မင်းလိုလူက သူငယ်ချင်းတောင် မဟုတ်ဘူး၊ အမှိုက်တစ်စပဲ။ နောက်တစ်ခါ ငါ့ကို လာမဆက်သွယ်နဲ့”
ပြောစရာရှိတာ ပြောပြီးနောက် သူ ထွက်ခွာသွားစဉ် နောက်မှ Chae Min-sik အော်ဟစ်လိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ “ဟေ့! Park ဆန်းယော့ပ်! မင်း မှားနေပြီနော်!”
နောက်သို့ ပြန်မကြည့်ဘဲ Park ဆန်းယော့ပ် သည် လက်ခလယ်ကိုသာ ထောင်ပြလိုက်သည်။
***
ကျွန်တော်၊ Taek-gyu၊ ဟွန်းဂျူး၊ Ellie နှင့် Henry တို့သည် ဆန်းယော့ပ် ၏ ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ကို နားထောင်ရန် စုဝေးခဲ့ကြသည်။
အစိုးရအဖွဲ့မှ အဓိကအတွင်းဝန်တစ်ဦး ပေါ်လာပြီး သူ သူငယ်ချင်းများနှင့် အရက်သောက်နေချိန်တွင် လာရောက်စည်းရုံးသည်ဆိုသည့် အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အားလုံး၏ မျက်နှာများ တင်းမာသွားကြသည်။
“ဒါက တော်တော်ကောင်းတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ပဲ။ ဘာလို့ ငြင်းပယ်လိုက်တာလဲ”
ကျွန်တော့်မေးခွန်းကြောင့် ဆန်းယော့ပ် က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“နိုင်ငံရေးသမားတွေ ပြောတဲ့စကားကို ယုံရင် မင်းက အရူးပဲ။ ရွှေဥ အုတဲ့ငန်းကို ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းတဲ့ ရွှေ ဖြစ်ပါစေ၊ အဲဒီငန်းရဲ့ ဗိုက်ကို ခွဲထုတ်ပစ်မလား”
“ကျွန်တော်က ရွှေဥ အုတဲ့ငန်းလို ဖြစ်နေလို့လား”
“အဲဒီထက် ပိုသေးတယ်။ ငှက်ကုလားအုတ်လား”
ဆန်းယော့ပ် ၏ နောက်ပြောင်မှုကြောင့် တင်းမာနေသည့် လေထုမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။
Taek-gyu က ဝင်ပြောသည်။ “တစ်ခုခု လုပ်လိမ့်မယ်လို့တော့ သိထားပေမဲ့ ဒါက အရမ်း ပေါ်တင်လွန်းတယ်”
“ဟုတ်တယ်”
အကယ်၍ အကြံအစည် ပျက်သွားခဲ့လျှင် ဤသို့ ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုး ပေါ်ပေါက်လာမည်မှာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သည့် ကိစ္စပင်ဖြစ်သည်။
ဟွန်းဂျူး က ဆေးလိပ်ကို ဖွာလိုက်သည်။ “ဒါက ပေါက်ကြားသွားရင်လည်း သူတို့ ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ ဒီနည်းလမ်းရဲ့ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးအချက်ကတော့ ပျက်သွားရင်တောင် အလုပ်ဖြစ်နေတာပဲ”
အမှန်တရားကို သိသွားပြီဆိုလျှင် စိုးရိမ်မိဖို့က ခက်ခဲသည်။ ဆန်းယော့ပ် ကို ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် အခြားသူများကိုလည်း ချဉ်းကပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် တိုက်ရိုက်တုံ့ပြန်ရန် နည်းလမ်းမရှိ။ ဝန်ထမ်းများ အစိုးရအရာရှိများနှင့် အဆက်အသွယ် ရှိ၊ မရှိကို စောင့်ကြည့်နေရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဤလောကတွင် အားနည်းချက် သို့မဟုတ် လောဘမရှိသူ မည်သူရှိမည်နည်း။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဤခြိမ်းခြောက်မှုတွင် ကျဆုံးသွားမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။
“လက်ရှိအချိန်မှာတော့ အခြေခံအချက်အလက်တွေအားလုံး သူတို့ဆီ ရောက်သွားပြီလို့ သတ်မှတ်ထားမှ ဖြစ်မယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
ကျွန်တော် အလုပ်ကို ဘယ်အချိန်ရောက်သလဲ၊ ဘယ်အချိန်ပြန်သလဲ၊ ဘယ်သူနဲ့တွေ့သလဲ စသည်တို့ကဲ့သို့သော အချက်အလက်များဖြစ်သည်။
“ပြီးတော့ သမ္မတရုံးက အဲဒီလူ လုပ်တာတွေက တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းလွန်းတယ်”
Park Si-hyeong သည် ရဲရင့်သယောင် ဟန်ဆောင်သော်လည်း အသေးအဖွဲကိစ္စများကိုပင် မှတ်မိနေတတ်သည့် စိတ်ထားသေးသိမ်သူ ဖြစ်သည်။
ပါတီတွင်း ရွေးကောက်ပွဲအပြီးတွင် ဆန့်ကျင်ဘက် အုပ်စုများကို သန့်စင်ခဲ့ပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ထောက်ခံသည့် လွှတ်တော်အမတ်များကို ကိုယ်စားလှယ်လောင်းအဖြစ် မရွေးချယ်တော့ခြင်း သို့မဟုတ် ရှုံးနိမ့်စေရန် ခက်ခဲသော မဲဆန္ဒနယ်များသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
မဲဆန္ဒရှင်များ၏ ထောက်ခံမှုနှုန်းမြင့်မားစွာဖြင့် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံခဲ့ရသည့် Park Si-hyeong သည် ဧကရာဇ်မင်းတစ်ပါးကဲ့သို့ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် မည်သူမျှ ခေါင်းငုံ့ရဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ကျွန်တော်တို့၏ တန်ပြန်တိုက်စစ်ကြောင့် သူသည် ရာထူးတက်ပြီးနောက်ပိုင်း အဆိုးရွားဆုံး နိုင်ငံရေးအကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အနီးကပ်ဆုံး လက်ထောက်နှစ်ဦးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရပြီး ပြည်သူလူထုကို ပထမဆုံးအကြိမ် တောင်းပန်ခဲ့ရသည်။
၎င်းသည် သူ သမ္မတ ဖြစ်လာပြီးနောက် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အကြီးမားဆုံး အရှက်ရမှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုအငြိုးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မည်မဟုတ်ပေ။
ပြဿနာမှာ သမ္မတလက်ဝယ်တွင် ရှိနေသည့် ကြီးမားသော အာဏာပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က ထောက်ခံမှုနှုန်း ကျဆင်းပြီး အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အားလုံးမှာ အတိတ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ Korean Gada ပါတီသည် အဓိကပါတီအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေပြီး သမ္မတ Park Si-hyeong ၏ ထောက်ခံမှုနှုန်းမှာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထက်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
အစိုးရနှင့် အာဏာရပါတီကို ထိန်းကျောင်းရမည့် အတိုက်အခံပါတီများမှာမူ ပါတီတွင်း အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
Ellie က ပြောသည်။ “အဲဒီနောက်ပိုင်းကတည်းက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တာ။ ဘာလို့ ပြန်လှုပ်ရှားလာတာလဲ”
“Seosung SB ကို ဝယ်ယူလိုက်တာက သူတို့ကို ထပ်ပြီး လှုပ်ခတ်သွားစေတာ ဖြစ်မယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူတို့သည် ဆက်လက် ငြိမ်နေ၍ မရတော့ကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
ဟွန်းဂျူး သည် ဆေးလိပ်ငွေ့ကို မှုတ်ထုတ်ရင်း အကြံပြုသည်။ “အရင်ဆုံး ပြန်လည်သင့်မြတ်ဖို့ ချဉ်းကပ်ကြည့်တာက တစ်နည်းပေါ့”
“ဘယ်လိုမျိုးလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“PAS ကို အလုပ်အချို့ ပေးလိုက်ပါ”
PAS သည် ကားအတွင်းပိုင်း အစိတ်အပိုင်းများနှင့် လေအိတ်များကို ထုတ်လုပ်သောကြောင့် CarOS မှတစ်ဆင့် လုပ်ငန်းခွဲများကို အလွယ်တကူ လက်ခံရရှိနိုင်သည်။
“သူတို့က အဲဒီလို ကမ်းလှမ်းချက်မျိုးကို လက်ခံပါ့မလား” ဟု Taek-gyu က စိတ်ပျက်စွာ မေးသည်။
“သမ္မတအကြောင်း မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။ ပိုက်ဆံရမယ်ဆိုရင် သူက သူ့မိဘတွေရဲ့ ရန်သူကိုတောင် ခွင့်လွှတ်မယ့်လူမျိုးလေ”
“……”
တစ်နည်းနည်းဖြင့် ၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်တော့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိတယ်။ တရားမဝင် စောင့်ကြည့်တာတွေ၊ ဝင်ရောက်ရှာဖွေတာတွေ၊ အမှုစစ်ဆေးတာတွေ လုပ်ခဲ့ပြီးမှ ဒူးထောက်လိုက်ရတာက တရားလွန်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်”
“PAS ကို ပြန်ပြီး စုံစမ်းကြည့်ရင်ကော”
Senior ဆန်းယော့ပ် က မေးသည်။
“ပိုင်ဆိုင်မှုဖွဲ့စည်းပုံကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ပြောတာလား။ Park Si-hyeong က သူ့နာမည်နဲ့ ရှယ်ယာတစ်ခုမှ မပိုင်ဆိုင်ဘူးဆိုတာ မင်းသိသားနဲ့”
Park Si-hyeong နှင့် PAS အကြား ဆက်ဆံရေးသည် Korean ပါတီ၏ ရွေးကောက်ပွဲကာလကတည်းက ပြဿနာရှိခဲ့ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်မှု မရှိဟု ငြင်းဆိုထားသဖြင့် အမှုမှာ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ရသည်။
“အဲဒီကိစ္စကို ခဏဖယ်ထားပြီး သူတို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေ၊ ပေါင်းစည်းရေးနဲ့ ဝယ်ယူရေး (M&A) လုပ်ငန်းစဉ်တွေ၊ ပြီးတော့ ငွေကြေးလည်ပတ်မှုတွေကို အသေးစိတ် ပြန်စစ်ဆေးကြည့်ကြရအောင်။ စီးပွားရေးလောကမှာ ဘယ်တော့မဆို ပြဿနာမျိုးစုံ ရှိနေတတ်တာပဲ မဟုတ်လား”
တစ်ခါတစ်ရံတွင် တိုက်စစ်သည် အကောင်းဆုံးသော ခုခံစစ် ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ကျွန်တော့်တွင် အမေရိကန်နိုင်ငံရေးလောက၌ အဆက်အသွယ်များ ရှိနေသေးသည်။ သူတို့သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ရူးမိုက်သော အပြုအမူမျိုးကို ထပ်မံလုပ်ဆောင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
“ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကိုတော့ အခြေအနေ ပေါ်လာတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်တို့ တုံ့ပြန်သွားကြတာပေါ့။”