အခန်း ၁၂၅
ကန်ဂျင်ဟူး သည် eSports အသင်းတစ်သင်း တည်ထောင်ရန်အတွက် COO ရုံးခန်းမှ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဂျင်ဟူး နှင့် ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်နေသည်။ ထိုအချက်ကြောင့် CEO ရုံးခန်းမှာ အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကျွန်တော့်အတွက်လည်း စိတ်အေးစရာ ဖြစ်လာသည်။
ကျွန်တော် သတင်းဌာနတစ်ခုတွင် ဖော်ပြထားသည့် သတင်းများကို လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီနေ့ သတင်းမှာလည်း ဆန်းယော့ပ် မပါရင် မပြီးဘူးပေါ့လေ။”
ဒီလောက်ဆိုရင်တော့ သူက ပုံမှန်ဧည့်သည်တစ်ယောက်လို့ ပြောရရင်တောင် မမှားတော့ပါဘူး။
သမ္မတ ဆန်းယော့ပ် သည် ယခင်က ပြောထားသည့်အတိုင်း တောင်ကိုရီးယား အီလက်ထရောနစ် ထုတ်လုပ်သူများအပေါ် ကာကွယ်ရေးဆိုင်ရာ အစီအမံများကို စတင်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ မူလက ပစ်မှတ်မှာ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နှင့် CL Electronics တို့ဖြစ်သော်လည်း Seosung SB မှ ဘက်ထရီစက်ရုံ တည်ဆောက်ရန် အစီအစဉ်ရှိကြောင်း ကြေညာလိုက်သည့်အခါ ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် မှာ စာရင်းထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားခဲ့သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် CL Electronics မှာ တစ်ဦးတည်း အထိနာသွားခဲ့ရပြီး အမေရိကန်တွင် စက်ရုံအမြန်ဆောက်ရန် အစီအစဉ်ကို ကြေညာခဲ့ရသော်လည်း ချက်ချင်းလက်ငင်း ထိခိုက်မှုများကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ဒါက အစပျိုးခြင်းသာ ရှိသေးသည်။
ဆန်းယော့ပ် က နောက်ထပ်ပစ်မှတ်များမှာ မော်တော်ကားနှင့် သံမဏိလုပ်ငန်းများဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောကြားထားသည်။ ထို့အပြင် တောင်ကိုရီးယားလည်း ပါဝင်သည့် လက်ရှိ FTA သဘောတူညီချက်များကို ပြန်လည်ညှိနှိုင်းရန် စတင်ဆောင်ရွက်နေပြီဖြစ်သည်။
နောက်ထပ်သတင်းတစ်ခုမှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ အကြီးမားဆုံး နိုင်ငံရေးဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည့် Two Sessions ကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။
Two Sessions ဆိုသည်မှာ အမျိုးသားပြည်သူ့ကွန်ဂရက်နှင့် တရုတ်ပြည်သူ့နိုင်ငံရေး အတိုင်ပင်ခံကွန်ဖရင့်တို့ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှတစ်ဆင့် တရုတ်အစိုးရ၏ လုပ်ငန်းစဉ်များနှင့် စီးပွားရေးဗျူဟာများကို ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကာလအတွင်း ကမ္ဘာ့အာရုံစိုက်မှုမှာ တရုတ်နိုင်ငံပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။
ထိုနေရာတွင် သမ္မတ ရှီကျင့်ဖျင်က အမေရိကန်၏ ကာကွယ်ရေးဝါဒကို ဝေဖန်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးသည် လွတ်လပ်သော ကုန်သွယ်ရေးဆီသို့ ဦးတည်ရမည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောကြားခဲ့သည်။
“မယုံနိုင်စရာပဲ…”
အမေရိကန်က ကာကွယ်ရေးဝါဒကို အားပေးပြီး တရုတ်က လွတ်လပ်သော ကုန်သွယ်ရေးကို ထောက်ခံနေသည့် အခြေအနေမျိုးကို ကျွန်တော် မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမိမည်နည်း။
လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ကမှ အမေရိကန်က တရုတ်၏ ကာကွယ်ရေးဝါဒကို အပြင်းအထန် ဝေဖန်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဆန်းယော့ပ် တွန်းအားပေးနေသည့် မူဝါဒများသည် ကျွန်တော်တို့အတွက် အကျိုးရှိသည်။ ကျွန်တော်တို့တွင် အမေရိကန်၌ စက်ရုံရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် အခွန်စည်းကြပ်မှုများနှင့် ကုန်သွယ်ရေးအတားအဆီးများကြောင့် ထိခိုက်မှုမရှိပါ။ ပြောင်းပြန်အားဖြင့် အခြားကုမ္ပဏီများမှာ အခွန်များ တိုးမြင့်လာခြင်းကြောင့် ဈေးနှုန်းယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် အားနည်းချက်များ ရှိလာလိမ့်မည်။
ချိန်းဆိုထားသည့်အချိန် ရောက်သည့်အခါ Daryl နှင့် ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် Daryl က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး “သတင်းကောင်းနဲ့ သတင်းဆိုး၊ ဘယ်ဟာကို အရင်ကြားချင်လဲ” ဟု မေးသည်။
“သတင်းဆိုးကို အရင်စပြောပါ။”
“အရောင်းက ပြီးခဲ့တဲ့လနဲ့ ယှဉ်ရင် ၈ ရာခိုင်နှုန်း ကျသွားတယ်။ မနှစ်က ဒီအချိန်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ကျသွားတယ်။ ပစ္စည်းလက်ကျန်တွေ များလာတဲ့အတွက် ထုတ်လုပ်မှုကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ရပ်နားထားရပါတယ်။”
ကျွန်တော်တို့သည် အရောင်းမြှင့်တင်ရေးအတွက် အရောင်းကိုယ်စားလှယ်များ၏ တောင်းဆိုချက်များကို ပယ်ချခဲ့သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် အရောင်းကိုယ်စားလှယ် အချို့မှာ စာချုပ်များကို ဖျက်သိမ်းခဲ့ကြပြီး အချို့မှာလည်း အရောင်းအပေါ် စိတ်ဝင်တစား မရှိကြတော့ပေ။
“ကြော်ငြာတာ ဒါမှမဟုတ် ပရိုမိုးရှင်းလုပ်တာမျိုးမှာ အားမစိုက်ထားတော့ အရောင်းကျတာ မဆန်းပါဘူး။”
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ Chrysler အမှတ်တံဆိပ်ကို ဖျက်သိမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။ အပြီးသတ် မဟုတ်သေးသော်လည်း လာမည့် မော်ဒယ်သစ်များမှစ၍ အမှတ်တံဆိပ်အသစ်ဖြင့် ထုတ်လုပ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကဲ... သတင်းကောင်းကို ပြောပြပါ။”
“Level 4 ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ပြီးစီးသွားပါပြီ။ စမ်းသပ်မောင်းနှင်မှုတွေမှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ပြဿနာအမျိုးမျိုးကို စက်မှုသင်ယူမှု (Machine Learning) နည်းပညာနဲ့ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။”
ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့်စနစ် (Autonomous Driving) ကို အဆင့်များ ခွဲခြားထားသည်။
Level 4 ဆိုသည်မှာ ယာဉ်မောင်းသူ၏ ထိန်းချုပ်မှု မလိုအပ်သည့် အဆင့်မြင့် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်မှု ဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် Level 4 ၏ အစောပိုင်းအဆင့်များကို မော်တော်ကားကုမ္ပဏီအချို့က တီထွင်ပြီး ကားသစ်များတွင် ထည့်သွင်းထားကြသည်။ သို့သော်လည်း လုံးဝယုံကြည်စိတ်ချရသည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။
Level 4 စနစ်အတွင်းမှာပင် အောင်မြင်စွာ ပြည့်စုံမှုရှိ၊ မရှိပေါ် မူတည်၍ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ကွာဟချက် ကြီးမားစွာ ရှိနိုင်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့် နည်းပညာသည် ယာဉ်မောင်းသူနှင့် လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ အသက်အန္တရာယ်နှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် အမှားတစ်စုံတစ်ရာကို ခွင့်မပြုနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
“အခုဆိုရင် Level 5 ကို ရောက်ပြီလို့ ပြောနိုင်ပါပြီ။”
Level 5 သည် အပြည့်အဝ ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်နိုင်သည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။
ဤအဆင့်တွင် လူမပါဘဲ ယာဉ်များ လည်ပတ်နိုင်သည်။ Level 4 နှင့် ကွာခြားချက်မှာ ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံတွင် လူရှိမရှိနှင့် အဝေးမှ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိတို့ ဖြစ်သည်။
“ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက ဘယ်လိုရှိလဲ။”
“သူတို့ဘက်က အသင့်ပြင်ဆင်ထားမှုတွေက ကောင်းတဲ့အတွက် မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုမြန်နေပါတယ်။”
“သူတို့က ကျွန်တော်တို့နဲ့ မပူးပေါင်းရင်တောင် ဒီဈေးကွက်ထဲကို ဝင်လာဖို့ စီစဉ်ထားပြီးသားပါ။”
“ဒီအတိုင်းဆိုရင် ဒီနှစ် ဒုတိယနှစ်ဝက်မှာ မော်ဒယ်သစ်တွေကို စတင်ထုတ်လုပ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။”
ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် အတွင်းမီးလောင်ကျွမ်းသည့် အင်ဂျင်ကို အသုံးပြုထားသော Level 4 ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့် နည်းပညာပါဝင်သည့် ကားကို ထုတ်လုပ်မည်ဖြစ်ပြီး နောက်နှစ် ပထမနှစ်ဝက်မှစ၍ လျှပ်စစ်ကားများ ထုတ်လုပ်မှုကို တိုးမြှင့်သွားမည်ဖြစ်သည်။
TS ကုမ္ပဏီ၏ စက်ရုံပြီးစီးသည်အထိ ဘက်ထရီ ထောက်ပံ့မှုဆိုင်ရာ ပြဿနာများ ရှိနိုင်သော်လည်း လက်ရှိတွင် Seosung SB ၏ ပြည်တွင်းစက်ရုံမှ ထုတ်လုပ်သည့် ဘက်ထရီများကို အသုံးပြုသွားရန် စီစဉ်ထားသည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ခက်ခဲလိမ့်မယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့ နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး သည်းခံပေးပါ။”
“နားလည်ပါပြီ။”
ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျွန်တော် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
အရာအားလုံး စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာနေသည်မှာ ဝမ်းသာစရာဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာနေသည့် အရှုံးငွေမှာ အဓိက စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေသည်။
“အခုလောလောဆယ်တော့ အဆင်ပြေသေးပေမဲ့ တစ်နှစ်အတွင်း အမြတ်မရနိုင်ဘူးဆိုရင် ငွေကြေးပြတ်လပ်မှု ပြဿနာနဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်။”
‘ဆန်းယော့ပ် က နည်းနည်းလောက် ပိုကြိုးစားပေးဖို့ လိုနေပြီ။’
***
ဘေ့စ်ဘောကွင်းတွင် အင်ဂျင်ယုံ နှင့် ကန်ဂျင်ဟူး တို့ တွေ့ဆုံခဲ့သည်ကို မီဒီယာအချို့က ဖော်ပြခဲ့သည်။
သမ္မတအိမ်တော်တွင် သတင်းစာဖတ်နေသည့် Park Si-hyeong က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“သူက တကယ်ပဲ ကျားပေါက်လေး ဖြစ်နေတာလား။”
သူသည် အင်ဂျင်ယုံ ကို အထင်သေးခဲ့မိသည်။
ဖိအားပေးလိုက်လျှင် Seosung SB ကို စွန့်လွှတ်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူက ထိုအရာကို ကန်ဂျင်ဟူး နှင့် လက်တွဲရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုသွားခဲ့သည်။
Seosung SB နှင့် OTK ကုမ္ပဏီတို့၏ ဖက်စပ်လုပ်ငန်းဖြစ်သော TS ကုမ္ပဏီမှ တည်ဆောက်မည့် ဘက်ထရီစက်ရုံမှာ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို ကြေညာလိုက်သည့်အခါ မော်တော်ကားထုတ်လုပ်သူများနှင့် ဘက်ထရီကုမ္ပဏီများအားလုံး တင်းမာသွားကြသည်။
သို့သော်လည်း ပိုကြီးမားသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ CarOS နှင့် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် တို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုပင် ဖြစ်သည်။
အင်ဂျင်ယုံ သည် Seosung SB နှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ အစကတည်းက ကန်ဂျင်ဟူး နှင့် လက်တွဲရန် စီစဉ်ထားပုံရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် အရာအားလုံးက အလွန်မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံရေးသမား မဖြစ်ခင်က Park Si-hyeong သည် စီးပွားရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် နိုင်ငံရေးလောကတွင်ထက် စီးပွားရေးလောကတွင် အချိန်ပိုကုန်ဆုံးခဲ့သည်။
စီးပွားရေးသမားဘဝတုန်းက သူသည် မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ ချယ်ဘိုးလ်များ၏ ကျွန်အဖြစ်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်မှန်း သိရှိခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် အောင်မြင်သော စီးပွားရေးသမားဟူသည့် ဂုဏ်ပုဒ်ကို အသုံးပြုကာ သမ္မတအဖြစ် အာဏာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် တက်လှမ်းခဲ့သည်။
သာမန်စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးမှ ချယ်ဘိုးလ်များကို လိုသလိုခြယ်လှယ်နိုင်သည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အာဏာ၏ အရသာသည် အလွန်ပင် ချိုမြိန်လှသည်။ သို့သော် ကံဆိုးစွာပင် ထိုအချိန်သည် ကြာရှည်မည်မဟုတ်ပေ။ အာဏာရှင်စနစ် မဟုတ်ပါက အာဏာပိုင်တစ်ဦးသည် သက်တမ်းကုန်ဆုံးလျှင် ဆင်းပေးရမည်သာ ဖြစ်သည်။
သမ္မတသက်တမ်းမှာလည်း ကုန်ဆုံးတော့မည်ဖြစ်သည်။ ကိုရီးယားပါတီမှ သမ္မတသစ်တစ်ဦး တက်လာလျှင်ပင် ယခုကဲ့သို့ အာဏာမျိုးကို ခံစားရရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
အာဏာသည် ထာဝရမဟုတ်ပါ။ သို့သော် ငွေကြေးမှာ ထာဝရဖြစ်သည်။
အစိုးရအဆက်ဆက် ပြောင်းလဲမှုများကြားတွင် ချယ်ဘိုးလ်များသည် ၎င်းတို့၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို မျိုးဆက်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။
ဤအချက်ကို ကောင်းကောင်းသိရှိထားသည့် ဆန်းယော့ပ် ၏ဖခင် Park Si-hyeong သည် ရာထူးအာဏာကို အသုံးချကာ ကြီးမားသည့် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ ထို၏ အသီးအပွင့်မှာ PAS ပင်ဖြစ်သည်။
Park Si-hyeong ၏ သမ္မတသက်တမ်းအတွင်း အစိုးရ၏ ထောက်ပံ့မှုများကို ရရှိခဲ့သော Eunsung Motors သည် သိသိသာသာ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး Eunsung Motors ၏ ကျောထောက်နောက်ခံပြုမှုဖြင့် PAS သည်လည်း အတူတူ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
အရင်က လုပ်ငန်းခွဲငယ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သော PAS သည် ယခုအခါ ပြည်တွင်းပြည်ပတွင် စက်ရုံ ၁၆ ရုံအထိ ပိုင်ဆိုင်သည့် အစိတ်အပိုင်းထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
PAS အတွက် အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ ဝင်ငွေ၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကို Eunsung Motors ပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေရခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်အထိ Eunsung Motors သည် ပြဿနာကြီးကြီးမားမားမရှိဘဲ အဆင်ပြေနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း Eunsung Motors တွင် အကျပ်အတည်းတစ်ခုခု ပေါ်ပေါက်လာပါက PAS သည်လည်း ထိခိုက်လာမည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် OTK ကုမ္ပဏီသည် Ronald ကို ထောက်ပံ့ရန် လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး CarOS မှတစ်ဆင့် မော်တော်ကားလုပ်ငန်းလောကထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် စည်းမျဉ်းများကို စတင်စစ်ဆေးလာကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် Ronald သည် သမ္မတအဖြစ် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံခဲ့ရပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ အခြေအနေများမှာ ဆက်လက်ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။
စိုးရိမ်ခဲ့သည့်အတိုင်းပင် Ronald သည် ကိုရီးယား-အမေရိကန် လွတ်လပ်သောကုန်သွယ်မှုသဘောတူစာချုပ် (FTA) ကို ပြင်ဆင်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် မော်တော်ကားအခွန်နှုန်းထားများကို ပြန်လည်ချိန်ညှိရန် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ အမျိုးသားပင်စင်ရန်ပုံငွေအဖွဲ့၏ ပံ့ပိုးမှုရှိသော်လည်း Eunsung ၏ Seosung SB ကို ဝယ်ယူရန် ကြိုးပမ်းမှုမှာ ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။
Park Si-hyeong ၏ အမြင်အရ Nikola ထက် CarOS က ပိုမိုကြီးမားသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
အဓိကအချက်မှာ ထုတ်လုပ်မှုပမာဏဖြစ်သည်။ Nikola ၏ ဈေးကွက်တန်ဖိုးသည် GM ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်အောင် ကြီးထွားလာလျှင်ပင် တစ်နှစ်လျှင် မော်တော်ယာဉ် အစီးရေ ၇၀,၀၀၀ သာ ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။
ဤပမာဏသည် အခြားကုမ္ပဏီများ၏ အရောင်းအပေါ် သိသာထင်ရှားစွာ သက်ရောက်မှုရှိမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် CarOS ကမူ ကွဲပြားသည်။
Chrysler ကို ဝယ်ယူပြီး ထုတ်လုပ်မှု အဆောက်အအုံများကို ရရှိပြီးသားဖြစ်သည့်အပြင် စက်ရုံသစ်များကိုလည်း တည်ဆောက်နေသည်။ ဤစက်ရုံများ ပြီးစီးသွားပါက တစ်နှစ်လျှင် မော်တော်ယာဉ် အစီးရေ ၅ သန်းအထိ ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာနိုင်သည်။
ဘက်ထရီ ထောက်ပံ့မှုဆိုင်ရာ ပြဿနာများကြောင့် လျှပ်စစ်ကား ထုတ်လုပ်မှုကို အစီးရေ ၅ သိန်းခန့်အထိသာ ကန့်သတ်ထားရသော်လည်း ၎င်းသည် Nikola ၏ ရောင်းအားထက် ခုနစ်ဆခန့် ပိုမိုများပြားနေသည်။
အဆင့်မြင့် ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့် နည်းပညာများ တပ်ဆင်ထားသော မော်တော်ယာဉ်များကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် စတင်ထုတ်လုပ်လိုက်သည်နှင့် နည်းပညာပိုင်းတွင် အားနည်းသည့် လက်ရှိကားထုတ်လုပ်သူများဖြစ်သော Eunsung Motors အပါအဝင် ကုမ္ပဏီများမှာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။
အစိုးရက ကိုယ်ပိုင်မောင်းနှင်သည့် နည်းပညာဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကို မလျှော့ပေါ့ပေးသရွေ့ ပြည်တွင်းဈေးကွက်ကို ကာကွယ်ထားနိုင်သည်။ သို့သော် အမေရိကန်၏ စည်းမျဉ်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများမှာမူ Ronald ပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။
အကယ်၍ CarOS သည် ကိုရီးယားကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ကိုရီးယားတွင် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုများ ရှိခဲ့လျှင် သူတို့အနေဖြင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် လွှမ်းမိုးနိုင်ကောင်း လိမ့်မည်။ သို့သော် CarOS သည် အမေရိကန်ကုမ္ပဏီဖြစ်ပြီး ရုံးချုပ်နှင့် စက်ရုံများအားလုံးမှာ အမေရိကန်တွင်သာ ရှိနေသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ OTK ဟိုးလ်ဒင်းကုမ္ပဏီ၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် (CEO) မှာ ကိုရီးယားလူမျိုး ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အစပိုင်းတွင် အချို့သော လှုပ်ရှားမှုများကို လုပ်ဆောင်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်များမှာ ကျရှုံးခဲ့ရသည်။
ယင်းအစား ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အမျိုးသားထောက်လှမ်းရေးဌာန အကြီးအကဲနှင့် ရှေ့နေချုပ်တို့ ရာထူးမှ ဆုံးရှုံးခဲ့ရကာ သမ္မတအနေဖြင့် ပြည်သူလူထုထံတွင် လူသိရှင်ကြား တောင်းပန်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ထိုဖြစ်ရပ်ကို ပြန်တွေးမိတိုင်း သူ့ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပွက်လောရိုက်လာသည်။
Im Il-kwon နှင့် Han Min-goo တို့ပင် သူ့ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ခဲ့ရသော်လည်း အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းမှုမျိုးကို သူ ခံခဲ့ရသည်။
“အကယ်၍ ကန်ဂျင်ဟူး က Eunsung Motors အပေါ် အငြိုးအတေး ထားနေတာဆိုရင် အစကတည်းက အပေးအယူလုပ်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။”
အမေရိကန်သမ္မတက သူ့ပြိုင်ဘက်ကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားသည့်အချိန်တွင် ထပ်မံချဉ်းကပ်ရန်မှာ အန္တရာယ်များလှသည်။ မဆင်မခြင် လုပ်ဆောင်မိပါက ပိုမိုကြီးမားသည့် ပြဿနာများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။
သို့သော်လည်း သူသည် ဘာမျှမလုပ်ဘဲ ထိုင်ကြည့်နေရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။
သူ့လက်ထဲတွင် လက်တွေ့ကျသည့် အာဏာများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
***
အလုပ်ကိစ္စများ ပြီးဆုံးသွားသည့် ဆန်းယော့ပ် သည် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူနှင့် ကြာမြင့်စွာကတည်းက မတွေ့ဖြစ်တော့သည့်နောက် ယခုမှ ပြန်လည်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
“ဆန်းယော့ပ်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“ကြာလှပြီနော်၊ Min-sik။”
ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်မှ သင်္ချာဘာသာရပ်ဖြင့် အတူတူဘွဲ့ရခဲ့သော Chae Min-sik သည် အစိုးရဝန်ထမ်း စာမေးပွဲ (Level 5) ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး လက်ရှိတွင် စီးပွားရေးနှင့် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနတွင် အရာရှိအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသည်။
အလုပ်ကိစ္စများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရာမှ မကြာသေးမီကမှ ပြန်လည်အဆက်အသွယ် ရခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
“ဘာစားကြမလဲ။”
“ငါ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ ကြိုတင်မှာထားပြီးပြီ။”
Min-sik ကြိုတင်မှာယူထားသည့်နေရာမှာ ဂျပန်အစားအစာဆိုင် အဆင့်မြင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ငြိမ်သက်သည့် အခန်းတစ်ခုသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
ဆန်းယော့ပ် သည် မီနူးကိုကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ “မင်းက ရှင်းမှာလား။”
Min-sik သည် ဝမ်းနည်းဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
“ဟေ့ကောင်၊ အစိုးရဝန်ထမ်းလစာနဲ့ ဘယ်လောက်များ ရမှာမို့လို့လဲ။ မစနောက်ပါနဲ့ကွာ။”
“အစိုးရဝန်ထမ်းတွေက ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ လာစားရင် Kim Young-ran ဥပဒေနဲ့ မငြိဘူးလား။”
“ငွေရှင်းမယ့်သူက မင်းဖြစ်နေတာဆိုတော့ မင်းပါးစပ်ကိုပဲ ပိတ်ထားလိုက်ပါ။”
ဆန်းယော့ပ် သည် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟားဟား၊ အေးပါကွာ။”
အစားအစာများ မရောက်မီ အရက်ကို အရင်ဆုံး ချပေးသည်။
သူတို့နှစ်ယောက်သည် တစ်ယောက်ခွက်ကို တစ်ယောက် ပြည့်တင်းနေအောင် ဖြည့်ပေးလိုက်ကြသည်။
“အလုပ်ကရော ဘယ်လိုလဲ။”
“အစိုးရဝန်ထမ်းဘဝဆိုတာကတော့ ခန့်မှန်းရလွယ်ပါတယ်ကွာ။”
“ဒါပေမဲ့ စီးပွားရေးနဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနဆိုတာ မဆိုးပါဘူး၊ မဟုတ်လား။ ဘတ်ဂျက်ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ရတာဆိုတော့ အသံပိုကျယ်နိုင်တယ်လေ။”
Min-sik သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“အပေါ်ပိုင်းက လူကြီးတွေအတွက်တော့ ဟုတ်မှာပေါ့၊ ငါတို့လို အောက်ခြေကလူတွေအတွက်ကတော့ ပင်ပန်းရုံသက်သက်ပါပဲ။”
“မင်းကလည်း နှိမ့်ချလွန်းတယ်။ Level 5 ဆိုတာ အောက်ခြေ မဟုတ်ပါဘူး။ အခုခေတ်မှာ ကိုရီးယားတက္ကသိုလ်က ကျောင်းသားတွေတောင် Level 9 စာမေးပွဲကို ဖြေဖို့ ပြင်ဆင်နေကြရတာလေ။”
“အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ အတန်းဖော်တွေထဲမှာ အလုပ်မရသေးတဲ့သူတချို့တောင် ရှိသေးတယ်။”
“မင်းကတော့ ခက်ခဲတဲ့ အစိုးရဝန်ထမ်းစာမေးပွဲကို တစ်ခါတည်းနဲ့ အောင်မြင်အောင် ဖြေနိုင်တာ တကယ်တော်တာပဲ။”
“မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ငါတို့သူငယ်ချင်းတွေထဲမှာ မင်းက အအောင်မြင်ဆုံးပါကွာ။”
“တကယ်လား။”
ဆန်းယော့ပ် သည် ငြင်းဆိုခြင်းမပြုပေ။
သူတို့နှစ်ယောက်သည် ငါးစိမ်းသုပ် (sashimi) နှင့် အရက်ကို သောက်သုံးရင်း အလုပ်အကိုင်များ၊ မိန်းကလေးများ၊ ကျောင်းနေဖက်ဟောင်းများနှင့် အမှတ်တရများအကြောင်း ဆက်လက်ဆွေးနွေးကြသည်။
“ငါ မှတ်မိသေးတယ်၊ အရင်က မင်းက အိမ်လခ အပ်ငွေကို ထုတ်ပြီး MK Tech လား ဘာလားမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စီစဉ်တုန်းကလေ။ ငါတို့အားလုံးက ‘ဒီကောင်တော့ ရူးနေပြီ’ လို့ပဲ တွေးခဲ့ကြတာ။ ငါတင်မဟုတ်ဘူး၊ အတန်းဖော်တွေရော၊ အစ်ကိုတွေရော အကုန်လုံးက အဲဒီလိုပဲ ခံစားခဲ့ကြရတာ။ နောက်တော့ အဲဒီရှယ်ယာတွေက ၁၀ ဆလောက် တက်သွားတဲ့အခါ မင်းက အောင်မြင်ဖို့ ကံပါလာတဲ့သူပဲလို့ တွေးမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ အောင်မြင်လိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”
“အောင်မြင်မှုလား။ ရှေ့မှာ သွားရမယ့်လမ်းက အများကြီး ကျန်သေးတယ်။”
ကြာမြင့်စွာ မတွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြသည့်အတွက် ပြောစရာစကားများစွာ ရှိနေပြီး စကားဝိုင်းမှာလည်း အဆုံးမရှိသလို ဖြစ်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ စကားဝိုင်းအားလုံးမှာ နိဂုံးတစ်ခုသို့ ရောက်သွားသည်။
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျောင်းတက်ရတဲ့အချိန်တွေက အပျော်ဆုံးပဲ။”
“မှန်တယ်။ အခုလို အလုပ်ခွင်ထဲ ရောက်လာတော့မှ အတန်းပြီးရင် ဘီလီယံတုံးသွားကစားတဲ့ အချိန်တွေက အပျော်ဆုံးပဲဆိုတာ သိလာရတယ်။”
အရာအားလုံးကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်မှသာ ပိုကောင်းသလို ခံစားရသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
သူတို့ အရက်သောက်နေရင်း Chae Min-sik သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်နေသော်လည်း တွန့်ဆုတ်နေသည့်ပုံဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ဆန်းယော့ပ် က အရင်စပြောလိုက်သည်။
“ငွေချေးချင်လို့လား။”
“ဟင်။”
“ဘယ်လောက်လိုတာလဲ။”
Chae Min-sik သည် အလန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“အို၊ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။”
“ဒါဆို ဘာကိစ္စလဲ။”
ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် Chae Min-sik သည် သတိကြီးကြီးဖြင့် စပြောလိုက်သည်။
“မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးချင်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိလို့ပါ။”
“ဘယ်သူလဲ။”
“ခဏလေး စောင့်ပေးပါ။”
Chae Min-sik သည် တစ်စုံတစ်ယောက်ထံ စာတိုပေးပို့လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ထားသည့် အသက်အရွယ်ရ လူကြီးတစ်ယောက်သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်လာခဲ့သည်။
ဆန်းယော့ပ် သည် ထိုလူ၏မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရပ်တန့်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ထိုမျက်နှာကို ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
‘ငါ သူ့ကို ဘယ်မှာ မြင်ဖူးတာလဲ။’
ထိုလူသည် သူ့ကို ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“မင်္ဂလာပါ၊ ဆန်းယော့ပ် මහခင်။ ကျွန်တော်ကတော့ သမ္မတရုံးရဲ့ အဓိကအတွင်းရေးမှူးချုပ် Bae Ji-han ပါ။”