အခန်း ၁၂၂
TS Company သည် အင်ဒီယာနာပြည်နယ်၌ စက်ရုံတစ်ရုံ တည်ဆောက်ခြင်းကို စတင်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ စက်ရုံတစ်ခုလုံး ပြီးစီးရန် သုံးနှစ်ခန့် ကြာမြင့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသော်လည်း တစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် လုပ်ငန်းအချို့ကို စတင်လည်ပတ်နိုင်ရန် လျာထားသည်။
ဆီလီကွန်တောင်ကြားတွင် တည်ရှိသော CarOS မှ သုတေသနအဖွဲ့သည် ဆော့ဖ်ဝဲနှင့် ဟာ့ဒ်ဝဲပိုင်းဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မဟာဗျူဟာများအတွက် ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် သို့ လာရောက်ဆွေးနွေးခဲ့သည်။
ဤသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာရခြင်းမှာ ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ ၏ ပြတ်သားသောဆန္ဒကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်အထိ စမတ်ဖုန်းများနှင့် ဆီမီးကွန်ဒတ်တာများသည် Seosung Group ၏ အဓိကကျောရိုးများ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စမတ်ဖုန်းဈေးကွက်တွင် တရုတ်ကုမ္ပဏီများ၏ ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ ပြင်းထန်နေပြီး ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဆီမီးကွန်ဒတ်တာလုပ်ငန်း၏ အထွတ်အထိပ်ကာလသည်လည်း မကြာမီ အဆုံးသတ်တော့မည်ဖြစ်သည်။
စကားပုံအတိုင်းပင် လပြည့်ပြီးလျှင် လဆုတ်စမြဲဖြစ်ရာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပြီးပါက ကျဆင်းရန်သာ ရှိတော့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုအနေဖြင့် တိုးတက်မှုအသစ်များ လိုအပ်နေသည်။
ဥက္ကဋ္ဌ အင်ဂျင်ယုံ သည် မော်တော်ယာဉ် အီလက်ထရောနစ်ကဏ္ဍကို အချိန်အတန်ကြာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် Harman ကို ဝယ်ယူရန် အကြီးအကျယ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤအခြေအနေတွင် CarOS နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ဆောဆောင်းအီလက်ထရောနစ် သည် ဟာ့ဒ်ဝဲပိုင်းတွင် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး CarOS မှာမူ ထူးချွန်သော ဆော့ဖ်ဝဲနည်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဈေးကွက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စပြုနေသည့် အဆင့်တွင် ရှိနေကြသောကြောင့် မျှတသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမျိုး ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသည်။
ကျွမ်းကျင်သူများ၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာမူ ကွဲပြားလျက်ရှိသည်။
အချို့က ၎င်းသည် ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု (Synergy) ကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ဟု သုံးသပ်ကြသော်လည်း အချို့ကမူ ရေပွက်ပမာမျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆကြသည်။ အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်စရာမှာ ကုန်ပစ္စည်း ပိုလျှံခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဈေးကွက်တွင် တစ်နှစ်လျှင် မော်တော်ယာဉ် အစီးရေ သန်း ၈၀ ကျော် ထုတ်လုပ်လျက်ရှိသည်။ သို့သော် ဝယ်လိုအား တိုးတက်မှုမှာ ကျဆင်းနေပြီး ကျဆင်းမည့် လက္ခဏာများပင် ရှိနေသည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် GM အပါအဝင် မော်တော်ယာဉ်ထုတ်လုပ်သူ အချို့သည် အမြတ်မထွက်သော စက်ရုံများကို ပိတ်သိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ရောင်းချခြင်းပြုလုပ်ကာ ၎င်းတို့၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ မဟာဗျူဟာများကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်နေကြသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကမူ စက်ရုံသစ်များ တည်ဆောက်ခြင်းဖြင့် ရှေ့ဆက်နေသည်။
ဤသည်မှာ ဉာဏ်ပညာရှိသော ရွေးချယ်မှု ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို အချိန်က သက်သေပြသွားလိမ့်မည်။
"ဒါနဲ့လေ၊ အင်တာနက်မှာ လူတွေ မင်းအကြောင်းကို အကောင်းမပြောကြဘူးနော်။"
"ဘာလို့လဲဗျ?"
"မင်းက သူဌေးကြီးတွေ (Chaebols) နဲ့ ပေါင်းသင်းနေလို့တဲ့လေ။"
"ဗျာ?"
တက်ဂယူ ပြသသော မှတ်ချက်များကို ကျွန်ုပ် ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။
– အင်ဂျင်ယုံ နဲ့ ပေါင်းနေတာ တကယ်ပဲလား။ – ငလျင်လှုပ်ပြီးရင်တော့ တစ်မျိုးဖြစ်လာမယ် ထင်ခဲ့တာ၊ တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ်။ – သူဌေးကြီးတွေနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်လေ။ – Ronald ကို ထောက်ခံကတည်းက သူ့ကို သိလိုက်ပြီ။ သူက ရှေးရိုးစွဲသမားပဲ။ – သမ္မတနဲ့ ဆက်ဆံရေး မကောင်းတာကို ကြည့်ရင် သူက မြောက်ကိုရီးယားလိုလားတဲ့ ဘယ်အစွန်းရောက်သမား ဖြစ်နေဦးမယ်။
"……။"
ရှေးရိုးစွဲသမားက ရှေးရိုးစွဲကို ဝေဖန်၊ တိုးတက်လိုသူက တိုးတက်လိုသူကို ဝေဖန်သည်။ သူဌေးကြီးတွေကို တိုက်ခိုက်ပြန်ရင်လည်း အဝေဖန်ခံရ၊ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြန်ရင်လည်း အဝေဖန်ခံရသည်။
ကျွန်ုပ်၏ အခြေအနေမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် သနားစရာကောင်းသွားရတာလဲ။
တက်ဂယူက ကျွန်ုပ်၏ ပခုံးကို ပုတ်ရင်း ပြောသည်။
"အလယ်အလတ်သမားဖြစ်ရတာ ခက်တယ်နော်။ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ရှေးရိုးစွဲဘက် ဒါမှမဟုတ် တိုးတက်လိုသူဘက် တစ်ခုခုကို ယိမ်းလိုက်ရင် ကောင်းမလား။"
"……ကျွန်တော် မလုပ်ချင်ဘူး။"
***
ဝန်ထမ်းအရေအတွက် တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ရုံးခန်းအဆောက်အအုံမှာလည်း အသက်ဝင်လာသည်။
ကျွန်ုပ်သည် CEO ရုံးခန်းတွင် အစီရင်ခံစာများကို အမြန်ကြည့်ရှုနေသည်။
လစဉ်လတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသော ကုမ္ပဏီများ၏ ငွေစာရင်းရှင်းတမ်းများနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးလေ့ရှိရာ အမြတ်ငွေ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခု ရှိနေသည်။
ထိုကုမ္ပဏီမှာ Faceit ပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အခပေးဝန်ဆောင်မှုများ ပေးအပ်ရန်အတွက် အပြာရောင်လုပ်ငန်း ကုမ္ပဏီများစွာနှင့် လက်တွဲထားပြီး ဖြစ်သည်။
အပြာရောင်အကြောင်းအရာများအတွက် ငွေပေးချေသူ လူဦးရေက တကယ်ပဲ ဒီလောက်များနေတာလား။
…ထိုအတွေးသည် မှားယွင်းကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ပထမဆုံးနေ့မှာပင် အခပေးအဖွဲ့ဝင် တစ်သန်းကျော် စာရင်းသွင်းခဲ့ကြပြီး အမေရိကန်သာမက ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးမှ အသုံးပြုသူများ ဝင်ရောက်လာမှုကြောင့် ငွေပေးချေမှု ဆာဗာများမှာ နာရီပေါင်းများစွာ ပိတ်သွားခဲ့သည်။
အောင်မြင်သော ငွေရှာနိုင်မှုကြောင့် ငွေကြေးများ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာပြီး Faceit သည် ဥရောပနှင့် ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီများနှင့် ပူးပေါင်းမှုကို ပိုမိုအားကောင်းစေခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ကနဦး ဆွေးနွေးထားသည့်အတိုင်း ကိုယ်ပိုင်အကြောင်းအရာများ ဖန်တီးခြင်းနှင့် VR အကြောင်းအရာများ ထုတ်လုပ်ခြင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် တိုဘီစထရောင်းနှင့် ဂျရတ် ဘေကွန်တို့မှာ အပြာရောင်လုပ်ငန်းလောက၏ ဘီလ်ဂိတ်စ် သို့မဟုတ် ဒုတိယမြောက် လယ်ရီဖလိုင်း (Hustler တည်ထောင်သူ) ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းခံရကာ အောင်မြင်နေကြသည်။
ကုမ္ပဏီတန်ဖိုးမှာလည်း နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မြင့်တက်နေပြီး အမျိုးမျိုးသော နေရာများမှ ဝယ်ယူရန် ကမ်းလှမ်းမှုများလည်း ရောက်လာသည်။ (အမေရိကန်တွင်ပင် အပြာရောင်လုပ်ငန်း၌ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းကို သဘောမကျကြသောကြောင့် ပုဂ္ဂလိက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုရန်ပုံငွေများမှတစ်ဆင့် သွယ်ဝိုက်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကာ ဝယ်ယူရန် ကြိုးပမ်းသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ကမ်းလှမ်းလာကြခြင်းဖြစ်သည်။)
လက်ရှိတွင် Faceit ၏ ကုမ္ပဏီတန်ဖိုးမှာ အနည်းဆုံး ဒေါ်လာ ၇ ဘီလီယံဟု ခန့်မှန်းရပြီး OTK Company သည် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အကြီးဆုံး ရှယ်ယာရှင်ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ် အံ့အားသင့်မိသည်။
"လုပ်ငန်းလုပ်ဖို့ အလားအလာရှိတယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီလောက်မြန်မြန် ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။"
တက်ဂယူက ပြောသည်။ "လယ်ရီဖလိုင်းရဲ့ နာမည်ကြီး စကားတစ်ခွန်း ရှိတယ်လေ။ အမေရိကန်တွေက ကားမပါဘဲ နေနိုင်ပေမဲ့ အပြာရောင် အကြောင်းအရာတွေမပါဘဲတော့ မနေနိုင်ဘူးတဲ့။"
"……။"
တခြားနိုင်ငံက လူတွေအတွက်ရော အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။
တကယ်တော့ Faceit ကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားကြသည်။ အမေရိကန် ပြင်ပမှ အဖွဲ့ဝင်အရေအတွက်သည် အမေရိကန်အတွင်းမှ အရေအတွက်ထက် ကျော်လွန်သွားပြီး ဝင်ငွေမှာလည်း ပြည်ပမှ ပိုမိုရရှိနေသည်။
စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မှာ ကိုရီးယားအသုံးပြုသူများသည် စုစုပေါင်း၏ ၈ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
တောင်ကိုရီးယားတွင် အပြာရောင်အကြောင်းအရာများမှာ တရားမဝင်ပေ။ (သို့သော်လည်း အွန်လိုင်းတွင် အပြာရောင် အကြောင်းအရာများ ပေါများနေဆဲဖြစ်သည်။) ထို့ကြောင့် Faceit ကို အန္တရာယ်ရှိသော ဆိုဒ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ဝင်ရောက်မှုကို လုံးဝ ပိတ်ပင်ထားသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီပိတ်ပင်မှုက ကိုယ့်အရသာနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ အပြာရောင် အကြောင်းအရာတွေကို ကြည့်ချင်တဲ့ တောင်ကိုရီးယားလူမျိုးတွေရဲ့ ဆန္ဒကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သူတို့က နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ ပိတ်ပင်ထားတာတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဝန်ဆောင်မှုကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုကြတယ်။"
ထုတ်လုပ်မှုရော ဖြန့်ချိမှုပါ တရားမဝင်သည့် နိုင်ငံတစ်ခုတွင် အပြာရောင် အကြောင်းအရာများကို ကြည့်ချင်သူက ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ။
အလုပ်ချိန် ပြီးဆုံးခါနီးတွင် အဲလီထံမှ ဖုန်းဝင်လာသည်။
[ဟယ်လို ဂျင်ဟူး။ ဘာလုပ်နေလဲ?]
"အလုပ်လုပ်နေတယ်။"
[နောက်ပိုင်းမှာ အစီအစဉ်ရှိလား?]
"မရှိဘူး။"
[ဒါဆို အလုပ်ပြီးရင် ညစာ အတူစားမလား?]
"ကောင်းပြီလေ။"
***
ကျွန်ုပ်သည် မြေအောက်ကားပါကင်မှ ပနမ်မား (Panamera) ကားကို ထုတ်လိုက်ပြီး ဘေးချင်းကပ်လျက် အဆောက်အအုံသို့ သွားလိုက်သည်။ အဓိကဝင်ပေါက်တွင် စောင့်နေသော အဲလီသည် ခရီးသည်တင် ထိုင်ခုံသို့ ဝင်ထိုင်သည်။
သူမသည် ပုံမှန်အတိုင်း အမျိုးသမီး ရုံးဝတ်စုံဖြင့်ပင်။
"ဟွန်းဂျူး မမ ကရော ဘယ်လိုလဲ?"
"သူမက အလုပ်လုပ်နေတုန်းပဲ။ ဒီနေ့လည်း နောက်ကျမှ ရောက်လာမယ် ထင်တယ်။"
သူမတော့ တကယ်ကို အလုပ်များနေတာပဲ။
"ဘာစားချင်လဲ?"
"ပီဇာ စားမလား? ဝိုင်လေးနဲ့ပေါ့။"
"ကောင်းသားပဲ။ သွားချင်တဲ့ နေရာရှိလား?"
"အရင်က ဂျက်စီကာ နဲ့ သွားဖူးတဲ့ နေရာလေးတစ်ခု ရှိတယ်။"
ကျွန်ုပ်သည် အဲလီလမ်းညွှန်သည့်အတိုင်း ဟန်မြစ် ဘေးရှိ ဟိုတယ်သို့ ကားမောင်းသွားလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အလုပ်ဆင်းချိန် မရောက်မီ အနည်းငယ် စောထွက်ခဲ့မိသဖြင့် ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုမှာ သိပ်မဆိုးလှပေ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် နေရာယူကာ ပီဇာနှင့် ဝိုင်ကို မှာယူလိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပင် ဆိုင်အတွင်း လူများ ပြည့်လာသည်။
"ဒီဆိုင်က နာမည်ကြီးပုံပဲနော်?"
"ဟုတ်တာပေါ့။ ပီဇာအတွက် နာမည်ကြီးတာကိုး။"
ကျွန်ုပ်တို့သည် ပီဇာကို စားရင်း ဝိုင်ကို ငုံသောက်နေကြသည်။ အနီးနား စားပွဲဝိုင်းမှ လူများက ကျွန်ုပ်တို့ဘက်ကို ခဏခဏ ငေးကြည့်နေကြသည်။
ကျွန်ုပ်သည် OTK Company ၏ CEO ဖြစ်မှန်း သိသွား၍ မဟုတ်ပါ… အဲလီကြောင့် ဖြစ်သည်။
အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် လှပသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကြောင့် သူမကို မော်ဒယ်တစ်ဦးဟု အလွယ်တကူ ထင်မှတ်မှားနိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ အသက်ဝင်သော အမူအရာနှင့် လူမျိုးစပ်သူတို့၏ ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုတို့က သူမကို ပိုမိုတောက်ပစေသည်။
ဒီအလှပဂေးလေးက ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ရဲ့ ရှေ့နေတစ်ယောက်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ ခန့်မှန်းမိမှာ မဟုတ်ဘူး။
သူမကို ငေးကြည့်နေရင်း အရေးကြီးတဲ့ အချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။
“ဒါနဲ့…”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ?”
“မင်းဆံပင်တွေ နည်းနည်း ရှည်လာသလိုပဲနော်။”
“အခုမှပဲ သတိထားမိတော့တယ်ပေါ့လေ။”
အင်ဂျင်ယုံ က သူမရဲ့ ဆံပင်တိုလေးတွေကို လက်ချောင်းတွေနဲ့ ကစားရင်း ပြောသည်။
“ဆံပင်ရှည်ထားမလို့ စဉ်းစားနေတာ… ဘယ်လိုထင်လဲ ဂျင်ဟူး? ငါနဲ့ လိုက်မယ်ထင်လား?”
“လိုက်မှာပါ။”
ကျွန်ုပ်က အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ “မင်းနဲ့ဆို ဘာမဆို လိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။”
အင်ဂျင်ယုံ က ကျွန်ုပ်စကားကြောင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အချီးကျူးခံရတာ အရမ်းကောင်းတာပဲ။”
ကျွန်ုပ် ပြောတာ အမှန်အတိုင်းပါ။
အင်ဂျင်ယုံ က သူမဆံပင်တွေကို ဆက်ပြီး ကစားနေရင်း စိတ်မပါ့တပါနဲ့ လက်ချောင်းတွေကို ဆံပင်တွေကြားထဲမှာ ညှပ်ထားမိနေသည်။ တစ်ခုခု ပြောချင်နေပုံရသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ?”
ညစာစားပြီးခါနီးမှာ အင်ဂျင်ယုံ က ဂရုတစိုက် ပြောလာသည်။ “တကယ်တော့ ဒီနေ့က ငါ့မွေးနေ့ပါ။ မင်းဆီကနေ ဂုဏ်ပြုစကား ကြားချင်ခဲ့တာ။”
ကျွန်ုပ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက မပြောတာလဲ?”
“လူတိုင်းက ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်များနေကြတာလေ။ ငါလည်း အလုပ်များနေတာနဲ့။”
“ဒါပေမဲ့ ပြောပြသင့်တာပေါ့။ မွေးနေ့မှာ ပျော်ရွှင်ပါစေ!”
အင်ဂျင်ယုံ က တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပါ။ ဂုဏ်ပြုခံရတာ တကယ်ကို စိတ်ချမ်းသာဖို့ ကောင်းတာပဲ။”
ကျွန်ုပ်က မွေးနေ့တွေ၊ နှစ်ပတ်လည်နေ့တွေကို အမြဲမှတ်မိနေတတ်တဲ့သူ မဟုတ်ပေမဲ့ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ စိတ်ထဲ နည်းနည်းတော့ အားနာသွားမိသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။
“အရက်သောက်တာ ရပ်ပြီး အပြင်ထွက်ကြရအောင်။”
“ဘယ်သွားမလို့လဲ?”
“လက်ဆောင် ဝယ်ပေးမလို့။”
***
ကျွန်ုပ်တို့သည် စျေးဝယ်စင်တာရှိ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတန်းသို့ ဝင်သွားလိုက်ကြသည်။
ပထမဆုံးထပ်တွင် ဟာမက်စ် (Hermès)၊ ရှန်နယ်၊ ပရာဒါ နှင့် လူးဝစ်ဗူတွန် ကဲ့သို့သော နာမည်ကြီး အမှတ်တံဆိပ်များအပြင် နာမည်အရ သိပ်မရင်းနှီးလှသည့် အဆင့်မြင့် အမှတ်တံဆိပ်များလည်း ရှိနေသည်။
“မင်းလိုချင်တာ တစ်ခုခု ရွေးလိုက်။ ငါ ဝယ်ပေးမယ်။”
ကျွန်ုပ်စကားကြောင့် အင်ဂျင်ယုံ ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
“တကယ်လား?”
“တကယ်ပေါ့။”
အင်ဂျင်ယုံ က နောက်ပြောင်ရင်း မေးသည်။ “ဟိုဘက်ကနေ ဒီဘက်အထိ အကုန်ဝယ်ပေးပါလို့ ပြောရင်ရော?”
သူမသည် အရောင်နှင့် အရွယ်အစားအလိုက် စီထားသော အိတ်များစွာကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ တစ်လုံးစီတိုင်းမှာ ပုံမှန် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ရဲ့ လစာထက်တောင် ပိုများလိမ့်မည်။
“……”
ငါ့ကတ်ရဲ့ အများဆုံး သုံးစွဲနိုင်တဲ့ ပမာဏက ဘယ်လောက်လဲ။
အင်ဂျင်ယုံ က အသံထွက်ပြီး ရယ်လိုက်သည်။
“ဟေ့၊ နောက်တာပါ။ အဲ့ဒီလို စိတ်ကူးပေးတာတင်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ကျွန်ုပ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“မွေးနေ့ မဟုတ်ရင်တောင်မှ မင်းကို လက်ဆောင်တစ်ခုခု ပေးချင်နေတာ။ တစ်ခုခု မဝယ်ရမချင်း ငါ ဒီက မထွက်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဈေးကြီးတာတစ်ခုခု ရွေးလိုက်။”
“နောက်မှ စကားမပြောင်းရဘူးနော်?”
“သေချာပေါ့။”
အင်ဂျင်ယုံ က စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။
“စျေးဝယ်ထွက်တာ ကြာပြီ။”
“စျေးဝယ်ရတာ ကြိုက်လား?”
“ကြိုက်တာပေါ့။ စျေးဝယ်ရတာ မကြိုက်တဲ့ မိန်းကလေး ဘယ်သူရှိမလဲ။”
“ဟွန်းဂျူး မမ ကရော?”
“သူမလည်း ကြိုက်မယ် ထင်တယ်။ သူမမှာ အချိန်မရှိတာပါ။ ကျွန်မတို့ ဟောင်ကောင် မှာတုန်းကတော့ တစ်ခါတလေ အတူတူ စျေးဝယ်ထွက်ဖူးပါတယ်။”
“တကယ်လား?”
အင်းလေ၊ ကျွန်ုပ်ကတော့ နေ့တိုင်း အဝတ်အစားတွေ အတူတူပဲ ဝတ်နေပေမဲ့ အသုံးအဆောင်တွေကတော့ ခဏခဏ ပြောင်းနေသလိုပဲ။
အိတ်များနှင့် ဖိနပ်များကို ကြည့်ပြီးနောက် အင်ဂျင်ယုံ ၏ မျက်လုံးများမှာ နာရီပြခန်းရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ အတွင်း၌ အနုစိတ် ဖန်တီးထားသော ရွှေ နှင့် ငွေရောင်နာရီများ စီတန်းထားသည်။
“လှလိုက်တာ။”
အမျိုးသမီး ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက အင်ဂျင်ယုံ ထံ ချဉ်းကပ်လာပြီး ယဉ်ကျေးစွာ မေးသည်။
“ဘာများ ရှာနေတာလဲရှင်?”
“ကိုရီးယားလို ပြောလို့ရပါတယ်။”
နိုင်ငံခြားသူတစ်ယောက်က ကိုရီးယားစကား ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောလိုက်သဖြင့် ဝန်ထမ်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“အော်၊ ဟုတ်ကဲ့။ တစ်ခုခု သီးသန့် ရှာနေတာ ရှိပါသလားရှင်?”
အင်ဂျင်ယုံ က ကျွန်ုပ်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်သည်။ တစ်ခုခု ဝယ်လို့ရမလားဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မျိုးဖြင့်။
“မင်း ကြိုက်တာ ရွေးလိုက်။”
“ဟုတ်ပြီ။”
ဝန်ထမ်းက လက်အိတ်စွပ်ပြီး ပြခန်းထဲမှ နာရီတစ်လုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
အင်ဂျင်ယုံ က လက်ကောက်ဝတ်တွင် စမ်းတပ်ကြည့်ပြီး ကျွန်ုပ်ကို မေးသည်။ “ဘယ်လိုနေလဲ?”
“အားလုံး လှတာပဲ။”
“ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီလို ပြောရတာလဲ? ဟိုအရင် တစ်လုံးနဲ့ ဒါနဲ့ ဘယ်ဟာ ပိုလှတယ် ထင်လဲ?”
“…”
အဲ့ဒါတွေက အတူတူလောက် မဟုတ်ဘူးလား။
သေချာကြည့်လိုက်မှ ဟိုအရင်နာရီနဲ့ မတူဘဲ ဒီနာရီမှာ စိန်တွေ စီခြယ်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ အမူအရာကို ကြည့်ရတာ ဒီနာရီကို ပိုသဘောကျနေပုံပါပဲ။
“ဒါပဲ ယူမယ်။”
ထို့နောက် အင်ဂျင်ယုံ က ကျွန်ုပ်လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
“နေဦး၊ ခဏလောက် စဉ်းစားပါဦး။”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ?”
“ဈေးအရမ်းကြီးနေသလိုပဲ…”
ဈေးနှုန်းတပ်ထားတာကို ကြည့်လိုက်တော့ သုည ခုနစ်လုံး ပါနေသည်။
ဈေးကြီးသည်မှာ မှန်သော်လည်း ကျွန်ုပ် မဝယ်နိုင်လောက်အောင်တော့ မဟုတ်ပါ။ သုည ရှစ်လုံး ဖြစ်နေတာမှ မဟုတ်တာ။
“ရပါတယ်။ မင်းမွေးနေ့ပဲဟာ။”
ကျွန်ုပ် ကတ်ကို ဝန်ထမ်းထံ ပေးလိုက်သည်။
“ငွေရှင်းပေးပါ။”
“ဘယ်နှစ်လ အရစ်ကျနဲ့ ပေးချေမလဲရှင်?”
“တစ်ခါတည်း အကုန်ရှင်းပေးပါ။”
အရစ်ကျ ဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ခါတည်းရှင်းရှင်း ငွေပမာဏကတော့ အတူတူပါပဲ။
အင်ဂျင်ယုံ က နာရီကို ချက်ချင်း လက်ကောက်ဝတ်မှာ တပ်လိုက်ပြီး နာရီကို ကြည့်ကာ အပြုံးမပျက် ရှိနေသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂျင်ဟူး။ အမြဲတမ်း ပတ်ထားမှာပါ။”
“မင်း သဘောကျလို့ ငါလည်း ဝမ်းသာပါတယ်။”
ဒီလိုမျိုး စျေးဝယ်ထွက်ဖို့ အခွင့်အရေးက ရှားပါတယ်။ ကန်ဂျင်ဟူး ကို ခေါ်ပြီး စျေးဝယ်ထွက်လို့မှ မရတာ။
ဒီရောက်မှတော့ တခြားဟာတွေပါ ထပ်ဝယ်လိုက်ရင် ကောင်းမလား။
“ငါ့အမေနဲ့ ဟွန်းဂျူး အတွက်ပါ လက်ဆောင် ဝယ်မလို့ စဉ်းစားထားတယ်။ ရွေးပေးပါဦးလား?”
အင်ဂျင်ယုံ ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဂျင်ဟူး က တကယ်ကို စာနာတတ်တာပဲ။”
သူမစကားကြောင့် ကျွန်ုပ် နည်းနည်း ရှက်သွားသည်။
“အင်းလေ၊ အခု မဝယ်ရင် နောက်တော့လည်း အခွင့်အရေး ရမှာမဟုတ်ဘူး။”
အင်ဂျင်ယုံ ရဲ့ အမြင်က ကျွန်ုပ်ထက် ပိုကောင်းတာ သေချာသည်။
“ဂျက်စီကာ ဆိုရင် ဆွဲကြိုး ဒါမှမဟုတ် နားကပ်လေးတွေ ကြိုက်မယ်ထင်တယ်။ ပြီးတော့ မင်းအမေက ဘာကြိုက်လဲ?”
“အင်း၊ အိတ်တစ်လုံးလောက်ဆို ကောင်းမလား?”
ကျွန်ုပ်က အမေ့ကို နေစရိတ်တွေ၊ ခရက်ဒစ်ကတ်တွေ ပေးထားဖူးပေမဲ့ သူက စျေးမဝယ်လေ့ရှိပါ။ လက်ဆောင် ဝယ်ပေးလိုက်ရင်တော့ အလကား မဖြစ်ရအောင် သုံးဖြစ်မှာပါ။
အင်ဂျင်ယုံ က ကျွန်ုပ်အမေရဲ့ နှစ်သက်မှုတွေကို မေးမြန်းပြီးနောက် လက်ဆောင်တွေကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ပေးသည်။ ဟွန်းဂျူး အတွက် ဆွဲကြိုးနဲ့ နားကပ်အတွဲလိုက်၊ အမေအတွက်တော့ အိတ်တစ်လုံးနဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်တစ်လုံး ရခဲ့သည်။
အင်ဂျင်ယုံ က စိုးရိမ်တဲ့ အမူအရာနဲ့ မေးသည်။
“သူတို့ မကြိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?”
“စိတ်မပူပါနဲ့။ သူတို့ သဘောကျမှာ သေချာပါတယ်။”
အင်းလေ၊ မကြိုက်ရင်လည်း နောက်မှ တခြားဟာ ဝယ်ပေးလိုက်တာပေါ့။
နောက်တစ်ခါကျ အမေ့ကို စျေးဝယ်စင်တာ ခေါ်လာရမယ်။ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်ပြီးတော့ အမေ့အပေါ် အတော်လေး လျစ်လျူရှုထားမိတာပဲ။
ငွေရှင်းနေစဉ် ဝန်ထမ်းရဲ့ အကြည့်က ကျွန်ုပ်ဆီ ရောက်လာသည်။
“ရှင်က… ကန်ဂျင်ဟူး မဟုတ်လားရှင်?”
“ဗျာ?”
သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ကျွန်ုပ်ကို မှတ်မိနေတာလဲ? သတင်းတွေကို ပုံမှန် ဖတ်နေကြတာများလား။
ငြင်းဖို့ ကြိုးစားနေစဉ်မှာပဲ ကတ်ပေါ်မှာ ကျွန်ုပ်နာမည် ရေးထားတာကို သတိရလိုက်သည်။ ကတ်ပေါ်က နာမည်နဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး မှတ်မိသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။
ကျွန်ုပ်သည် မတတ်သာဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်။”
ဝန်ထမ်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောသည်။
“ဌာနခွဲမန်နေဂျာကို ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်ရှင်။”
“……။”