အခန်း ၁၁၁
ကျွန်တော်တို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ကြပြီ။
X-Cop ကနေ အိမ်တွင်းလုံခြုံရေးကို တာဝန်ယူပေးဖို့ လုံခြုံရေးနှင့် ကာကွယ်ရေးအရာရှိသစ်တစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်သည်။
“ပြန်တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
“ကျွန်တော်က အခုကစပြီး ခင်ဗျားရဲ့ လုံခြုံရေးကို တာဝန်ယူပေးသွားမှာပါ။ မစ္စတာ လီချိုဂျင်၊ ဒါမှမဟုတ် အခုဆိုရင်တော့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လို့ပဲ ခေါ်ရမလား။ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးပါ့မယ်။”
“ခင်ဗျားက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာလုံခြုံရေးကို မလုပ်ဘူးလို့ ကြားထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
သူ့ရဲ့အရည်အချင်းနဲ့ အတွေ့အကြုံတွေဟာ X-Cop မှာ အလွန်နာမည်ကြီးတယ်ဆိုတာကို နောက်ပိုင်းမှာမှ ကျွန်တော် သိလိုက်ရသည်။ လူအများအပြားက သူ့ကိုငှားရမ်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ သူက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာလုံခြုံရေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တောင်းဆိုမှုအားလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
သူဟာ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ဖားယားပြီး အလုပ်လုပ်ရတာမျိုးကို မနှစ်သက်ခဲ့ပေ။
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လီချိုဂျင်က ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် စေတနာ့ဝန်ထမ်းခဲ့တာပါ။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံးနဲ့ အလုပ်လုပ်ရတာ ပျော်စရာကောင်းမယ်လို့ ထင်မိလို့ပါ။”
ဝူဆောင်းကုမ္ပဏီအမှုတွဲကို ဖြေရှင်းစဉ်တုန်းက သူက ကျွန်တော်တို့အပေါ် အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပုံရသည်။ ကျွန်တော်တို့အတွက်လည်း သူစိမ်းတစ်ယောက်ထက်စာရင် ရင်းနှီးပြီးသားသူနဲ့ဆို ပိုပြီး စိတ်အေးလက်အေး ရှိတာပေါ့။
“ကောင်းပါပြီ။ အတူတူ အလုပ်လုပ်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
အိမ်ထဲကို ဝင်လိုက်တဲ့အခါ လုံခြုံရေးအစောင့်တွေနဲ့ အိမ်ဖော်တွေက စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့ဟာ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးကြမယ့်သူတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် တစ်ဦးချင်းစီနဲ့ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
ကျွန်တော် ကော်ဖီတစ်ခွက် ငှဲ့သောက်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲကို ဝင်ခဲ့သည်။ ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်ရင်း ဥယျာဉ်ဘက်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
“အခုတော့ အစပျိုးမှုအသစ်တစ်ခုပေါ့နော်” ဟု တက်ဂယူ က မေးသည်။
“ဒီနှစ်အတွက် ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်တွေက ဘာလဲ။”
ကျွန်တော် ရယ်မောလိုက်ပြီး “အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်တုန်းကလည်း ကျွန်တော့်မှာ သီးသန့်အစီအစဉ်ဆိုတာမျိုး မရှိခဲ့ပါဘူး” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
Brexit ဖြစ်လာမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရော်နယ်လ် အနိုင်ရမလားဆိုတာ ကျွန်တော် မသိခဲ့ပါ။ ကျွန်တော်တို့က ဒီနေရာကို မတော်တဆ ရောက်လာခဲ့ကြတာပါ။
ဒီနှစ်က ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ စိတ်ဝင်စားမိသည်။
***
နှစ်သစ်အစမှာပဲ ကျွန်တော်တို့ဟာ နှုတ်ဆက်ခြင်းတွေကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းတွေ စတင်ခဲ့သည်။
ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာန (HR) အကြီးအကဲ မိုက်ကယ်လီကို ဆွေးနွေးဖို့ ခေါ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် စာရွက်စာတမ်းတွေကို ပြန်စစ်ဆေးကြည့်သည်။
လုံခြုံရေးအဖွဲ့၊ အဆောက်အအုံစီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့၊ HR အဖွဲ့၊ ဘဏ္ဍာရေးအဖွဲ့၊ အထွေထွေစီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့၊ ဥပဒေရေးရာအဖွဲ့၊ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးအဖွဲ့၊ M&A အဖွဲ့၊ စီမံကိန်းနှင့် ညှိနှိုင်းရေးအဖွဲ့ စသဖြင့်ပေါ့။
“လုံခြုံရေးနဲ့ အဆောက်အအုံစီမံခန့်ခွဲမှု ပြဿနာတွေကို X-Cop ကို ဝယ်ယူလိုက်တာနဲ့ ဖြေရှင်းပြီးပါပြီ။ HR အဖွဲ့ကို ကျွန်တော် တာဝန်ယူထားပြီး ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ အထွေထွေစီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့တွေကိုလည်း စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့မှာ အခွန်စာရင်းကိုင်နဲ့ စာရင်းကိုင်တွေ ပိုပြီးခေါ်ယူဖို့ လိုအပ်နေပါသေးတယ်။”
“ဥပဒေရေးရာအဖွဲ့ကရော ဘယ်လိုလဲ။”
“အခုလောလောဆယ်တော့ အပြင်ကနေပဲ ငှားရမ်းလုပ်ကိုင်နေတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကုမ္ပဏီတွင်းမှာပဲ ထားရှိဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်ပါတယ်။”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဥပဒေရုံးတစ်ခုကိုပါ ဝယ်ယူလိုက်ရင် ကောင်းမလား။
“M&A အဖွဲ့နဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ အွန်ဆောင်းဂရု (Eunsung Group) မှာ ရှိနေတဲ့ ဆောဆန်းဝန်က သူ့အလုပ်တွေ ပြီးတာနဲ့ သူ့အဖွဲ့ဝင်တွေကို ဒီကို ခေါ်လာပါလိမ့်မယ်။”
“ဒါကတော့ သတင်းကောင်းပဲ။”
OTK ကုမ္ပဏီနဲ့ K ကုမ္ပဏီတို့ဟာ ပြည်တွင်းပြည်ပကုမ္ပဏီတွေကို ဆက်လက်ဝယ်ယူ ပေါင်းစည်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားသည်။ M&A လူအင်အား လိုအပ်ချက်က ဆောဆန်းဝန် ရောက်လာရင် ပိုပြီးအဆင်ပြေသွားမှာပါ။
“ကျွန်တော်တို့မှာ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးအဖွဲ့လည်း လိုအပ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားသိတဲ့အတိုင်း OTK ကုမ္ပဏီအကြောင်းကို လူတိုင်းနီးပါး ရင်းနှီးပြီးသားပါ။”
စတင်တည်ထောင်ခါစ ကုမ္ပဏီတွေက သူတို့နာမည်ကို လူသိများအောင် အကြီးအကျယ် ကြိုးစားကြရသည်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ကတော့ အရင်က ဖြစ်ရပ်တွေကြောင့် ကမ္ဘာအနှံ့ နာမည်ကြီးပြီးသားဖြစ်လို့ အဲဒီလို လုပ်စရာမလိုခဲ့ပါ။
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်ကို လူသိများပေမဲ့ အများစုကတော့ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ အမြင်မျိုး မဟုတ်ကြဘူး။”
“ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ ငွေကြေးအရင်းအနှီးအပေါ် ထားရှိတဲ့ အမြင်က သိပ်ပြီးကောင်းလှတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ထည့်တွက်ရမှာပေါ့။”
ကိုရီးယားနိုင်ငံက စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ အရင်းအနှီးတွေကို အခြေခံပြီး ကြီးထွားလာခဲ့တာပါ။ တစ်ဖက်မှာတော့ IMF ခေတ်တုန်းက နိုင်ငံခြားငွေကြေးအရင်းအနှီးတွေက ရေလွှမ်းမိုးသလို ဝင်ရောက်လာပြီး ကိုရီးယားကုမ္ပဏီတွေကို ဝါးမြို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။
ထင်ရှားတဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကတော့ လုန်းစတား (Lone Star) အခွန်ရှောင်မှု ဖြစ်ရပ်ပါ။
ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့က ပင်မရေစီးကြောင်း မီဒီယာတွေနဲ့လည်း ဆက်ဆံရေး သိပ်မကောင်းပါ။ အကြောင်းရင်းကတော့ အစိုးရနဲ့ ကျွန်တော့်ကြားက သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေကြောင့်ပါ။
လက်ယာယိမ်းအဖွဲ့အစည်းတွေက OTK ကုမ္ပဏီကို နိုင်ငံတော်သစ္စာဖောက်အဖြစ် ဝေဖန်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ပစ်မှတ်ထားကြသည်။ ဒါပေမဲ့ လက်ဝဲယိမ်းအဖွဲ့တွေကလည်း ကျွန်တော်တို့ကို နှစ်သက်ကြတာ မဟုတ်ပါ။
ကျွန်တော်တို့ဟာ နိုင်ငံရေး လမ်းကြောင်းနှစ်ခုစလုံးရဲ့ အလိုမရှိတဲ့ နေရာမှာ ရောက်နေတာပါ။
“မီဒီယာတွေက OTK ကုမ္ပဏီဟာ အခွန်ရှောင်ခိုလှုံရာ နေရာတွေမှာ တည်ထောင်ထားပြီး ပြည်တွင်းပြည်ပ ငွေကြေးဈေးကွက်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်လို့ ထောက်ပြနေကြပါတယ်။”
“အင်းလေ၊ သူတို့ပြောတာလည်း မှန်တာပဲ။”
“OTK ကုမ္ပဏီက B2C လုပ်ငန်းမှာ မပါဝင်တဲ့အတွက် လက်ရှိမှာ ပြဿနာ မရှိပေမဲ့ ရေရှည်မှာတော့ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးအဖွဲ့ လိုအပ်လာပါလိမ့်မယ်။”
“ဘယ်သူက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဆိုရင် ကောင်းမလဲလို့ ခင်ဗျား ထင်လဲ။”
မိုက်ကယ်က သူပြင်ဆင်ထားတဲ့ စာရွက်တွေကို ကျွန်တော့်ဆီ ပေးသည်။ အကြံပြုထားတဲ့ လူသုံးယောက်ရဲ့ ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာတွေကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တော် ပြုံးလိုက်သည်။
ပြီးနောက် စီမံကိန်းနှင့် ညှိနှိုင်းရေးအဖွဲ့အကြောင်း ဆက်ဆွေးနွေးကြသည်။
စီမံကိန်းအဖွဲ့က ကုမ္ပဏီတွင်းမှာ အဖွဲ့အစည်းတွေကို စီမံခန့်ခွဲတဲ့ ထိန်းချုပ်ရေးစင်တာ (Control Tower) အဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးသည်။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီး အများစုမှာ ဂရုအောက်မှာ စီမံကိန်းရုံးတစ်ခုစီ ရှိကြစမြဲပါ။
ကုမ္ပဏီရဲ့ အဓိကအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်တာကြောင့် ယုံကြည်ရဆုံးသူကိုပဲ ခန့်အပ်လေ့ရှိသည်။
မိုက်ကယ်က ကျွန်တော့်ကို “စိတ်ထဲမှာ ရထားတဲ့သူ ရှိလား” ဟု မေးသည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ရှိတယ်။”
လုပ်ငန်းကိစ္စ ဆွေးနွေးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အနည်းငယ် စကားစမြည် ပြောဖြစ်ကြသည်။
“ကိုရီးယားမှာ နေရတာ ဘယ်လိုလဲ။”
“ကျွန်တော်ရော၊ ကျွန်တော့်ဇနီးပါ ဒီမှာ နေရတာ သဘောကျပါတယ်။”
မိုက်ကယ် ရောက်လာပြီးကတည်းက နှုတ်ဆက်ခြင်းနဲ့ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ တည်ဆောက်ပုံတွေက လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ သူသာမရှိရင် ကျွန်တော်တို့ အခက်အခဲကြီးကြီးမားမားတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာပါ။
“ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်ရတာရော ဘယ်လိုလဲ။”
“အခုတော့ ပျော်ဖို့ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အငြိမ်မနေတတ်တဲ့ သဘာဝရှိတော့ စာချုပ်သက်တမ်း ကုန်ခါနီးရင် ပျင်းလာနိုင်တယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ အရင်ကုမ္ပဏီက ထွက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဇနီးနဲ့အတူ ခရီးတွေ ထွက်ခဲ့တာပါ။”
ကျွန်တော်သာ ထွက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင် ဒေါ်လာတစ်သန်းကျော်တဲ့ လစာနဲ့တောင် သူ့ကိုဆွဲထားဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။
“စိတ်မပူပါနဲ့၊ နောင်ဆိုရင် ပိုပြီးပျော်စရာကောင်းအောင် ကျွန်တော် လုပ်ပေးပါ့မယ်။”
မိုက်ကယ်က ကျွန်တော့်စကားကို ကြားတော့ ပြုံးလိုက်သည်။
“မျှော်လင့်နေပါ့မယ်။”
***
မိုက်ကယ်လီ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ နောက်ထပ် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်သည်။
ခဏအကြာမှာတော့ အကြီးတန်းမန်နေဂျာ ဂီဟုန်က CEO ရုံးခန်းထဲကို ဝင်လာသည်။
“ကျွန်တော်က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဂျောင်ဂီဟုန်ပါ။”
“ထိုင်ပါဦး။”
ဂီဟုန် ထိုင်လိုက်ပြီး အတွင်းရေးမှူးက ကော်ဖီ ဝင်ချပေးသည်။
သူတစ်ခုခု မှားယွင်းလို့ အခေါ်ခံရတာလားဆိုပြီး စိုးရိမ်နေပုံရကာ အလွန်တုန်လှုပ်နေပုံ ပေါ်သည်။
“အခု ခင်ဗျားက ဝန်ထမ်းသစ်တွေကို သင်တန်းပေးနေတာ မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ မှန်ပါတယ်။”
ကျွန်တော် အကြောင်းအရာကို တန်းပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့က ပြန်ကြားရေးနှင့် မြှင့်တင်ရေးအဖွဲ့ (Promotions Team) တစ်ခု တည်ထောင်တော့မှာပါ။ ခင်ဗျား တာဝန်ယူပေးရင် ဘယ်လိုနေမလဲ။ အဓိက တာဝန်တွေကတော့ OTK ကုမ္ပဏီနဲ့ K ကုမ္ပဏီကို ဝါဒဖြန့်ချိဖို့နဲ့ လူမှုရေးလုပ်ငန်းတွေမှာ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ဖို့ပဲ။”
ဂီဟုန်က သဘာဝအတိုင်း ရွှင်လန်းတက်ကြွပြီး လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံရတာကို နှစ်သက်သူဖြစ်သည်။ ဒီရာထူးအတွက် သူက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
“ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ပြန်ကြားရေးအဖွဲ့ဆိုတာ အရေးကြီးတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပါ။ ဒါကြောင့် ယုံကြည်ရတဲ့သူပဲ တာဝန်ယူစေချင်ပြီး ခင်ဗျားထက် ပိုတော်တဲ့သူ မရှိဘူးလို့ ထင်မိတယ်။”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ဂီဟုန်ရဲ့ မျက်နှာ ဝင်းပသွားသည်။
“ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်။”
“ဒီအလုပ်နဲ့ ကိုက်ညီမယ်လို့ ထင်တဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပါ။ စာရင်းရရင် ကျွန်တော့်ကို ပြန်တင်ပြပေးပါ။”
“နားလည်ပါပြီ။”
ပြီးနောက် နောက်ထပ် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ကို ထပ်ခေါ်လိုက်သည်။ ဟောလိဝုဒ်မင်းသားတစ်ယောက်လို ရုပ်ရည်မျိုးနဲ့ ဆံပင်ရွှေရောင်၊ မျက်လုံးပြာနဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ဝင်လာသည်။
သူက ကုမ္ပဏီအတွင်းက အမျိုးသမီးဝန်ထမ်းတွေကြားမှာ အရမ်းနာမည်ကြီးတယ်လို့ ကြားရသည်။
ကိုရီးယားကို ရောက်လာကတည်းက ဟင်နရီက ဟင်နရီစမစ် ဆိုတဲ့ နာမည်ပြောင်ကို သုံးနေသည်။ ဂိုးလ်ဒမန်း ဆိုတဲ့ နာမည်က အသုံးများတာ မဟုတ်တော့ တစ်ယောက်ယောက်က ရိပ်မိသွားမှာ စိုးလို့ပါ။
ဟင်နရီက ဂျိမ်းစ်ရဲ့နောက်မှာ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကို ဦးဆောင်ဖို့ မျှော်လင့်ထားသူပါ။
သူ့သားကို ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် မှာ မထားဘဲ OTK ကုမ္ပဏီကို လွှတ်လိုက်တာကတော့ အမျိုးမျိုးသော အတွေ့အကြုံတွေ ရစေချင်လို့ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
ဒါကြောင့် သူ့ဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်ပါစေတော့လို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ပြန်ကြားရေးနှင့် မြှင့်တင်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နေရာကို ခင်ဗျား တာဝန်ယူပေးပါ။”
ဟင်နရီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ကျွန်တော့်ကို ပြောနေတာလား။”
သူက ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကို နောက်ဆုံးမှာ သွားရောက်ရမယ့်သူမျိုးပါ။ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့ တာဝန်မျိုးကို သူ့လိုလူမျိုးကို အပ်နှင်းဖို့ ဖြစ်ပါ့မလား ဆိုတဲ့ မေးခွန်းမျိုး ရှိလာမှာပါ။
“ခင်ဗျားရဲ့ အဘိုးက တရားဝင် အနားယူသေးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်တော့ အနားယူမလဲဆိုတာလည်း ကျွန်တော်တို့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်အထိတော့ ဒီအဖွဲ့ကို ကောင်းကောင်းလေး ကိုင်တွယ်ပေးပါ။”
ဟင်နရီက ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“နားလည်ပါပြီ။”
***
ကျွန်တော် တက်ဂယူ နှင့် ဂီဟုန်တို့နှင့်အတူ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
“ကော်ဖီလေး တစ်ခွက်လောက် သောက်ကြမလား။” ဟု တက်ဂယူ က အကြံပြုသည်။
နောက်ဘက်တံခါးအနီးရှိ အပြင်ဘက် အနားယူရာနေရာတွင် ခုံတန်းလျားတစ်ခုနှင့် ကော်ဖီစက်တစ်ခု ရှိသည်။ တကယ်တော့ အဲဒီနေရာက ဝန်ထမ်းတွေ ဆေးလိပ်သောက်တဲ့နေရာ ဖြစ်သည်။
နေ့လယ်စာစားချိန်ပြီးခါစဖြစ်လို့ ဝန်ထမ်းအချို့ ဆေးလိပ်သောက်ရင်း ကော်ဖီသောက်နေကြသည်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ ဖြတ်သွားတဲ့အခါ နှုတ်ဆက်ကြသည်။
တက်ဂယူ က “သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေး သောက်ကြရအောင်” ဟု ဆိုသည်။
ဂီဟုန်က အကြွေစေ့ထည့်ပြီး ကော်ဖီတစ်ခွက် ယူလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ဘာသောက်မလဲ။”
“ကော်ဖီ။”
“ကျွန်တော်ကတော့ ဟော့ချောကလက် သောက်မယ်။”
ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ကျွန်တော်တို့ အမေရိကန်နိုပဲ သောက်ဖြစ်ကြတာမို့ ကော်ဖီစက်က ကော်ဖီသောက်တာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။
“ကျောင်းတက်တုန်းကတော့ ခဏခဏ သောက်ဖြစ်ကြတာပဲ။”
“အခုလို လုပ်နေရင်းနဲ့ အရင်တုန်းက အကြောင်းတွေကို ပြန်တွေးမိသားပဲ။”
ကျွန်တော်တို့ ခုံတန်းလျားမှာ ဘေးချင်းကပ်ထိုင်ပြီး ကော်ဖီကို စုပ်သောက်လိုက်ကြသည်။ ရာသီဥတုက အေးနေတုန်းပဲရှိသေးပေမဲ့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နွေးထွေးလာနေသည်။
“ဒီဇင်ဘာလတုန်းက အရမ်းအလုပ်ရှုပ်ခဲ့တာမို့ ဇန်နဝါရီကျရင်တော့ ပိုသက်သာမယ် ထင်ထားတာ၊ အခုက ပိုတောင် ရှုပ်နေသေးတယ်။” ဟု ဂီဟုန်က ငြီးတွားသည်။
“ဝန်ထမ်းသစ်တွေ သူတို့ တာဝန်တွေကို ကျွမ်းကျင်သွားရင်တော့ ပိုအဆင်ပြေလာမှာပါ။”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ဂီဟုန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“သူတို့ကို သင်တန်းပေးဖို့ပဲ လအနည်းငယ် ကြာဦးမှာ။ အဲဒီအချိန်အထိတော့ ခက်ခဲတဲ့ တိုက်ပွဲတွေနဲ့ ဆက်ပြီး ရင်ဆိုင်ရဦးမှာပဲ။”
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။”
“ခင်ဗျား ဘယ်တော့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကို သွားမှာလဲ။”
“မနက်ဖြန်။”
“ဒီလောက် စောစောစီးစီးလား။”
“သွားပြီး လုပ်စရာကိစ္စလေးတွေ ရှိလို့ပါ။”
ဇန်နဝါရီလထဲမှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မှာ နိုင်ငံတကာ အခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပဖို့ ရှိသည်။ အဲဒါကတော့ သမ္မတ ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုပွဲ ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့တဲ့ နိုဝင်ဘာလက အရွေးခံခဲ့ရတဲ့ ရော်နယ်က မကြာခင်မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရဲ့ တကယ့်သမ္မတ ဖြစ်လာတော့မည်။
ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုပွဲကို ကွန်ဂရက် အဆောက်အအုံရှေ့ရှိ ကက်ပီတိုလ်ဟေးလ်မှာ ကျင်းပဖို့ စီစဉ်ထားပြီး ကျွန်တော်တို့လည်း ဖိတ်ကြားခံထားရသည်။
တက်ဂယူ က “ကျွန်တော် နေမကောင်းသလို ဖြစ်နေတယ်။ အိမ်မှာပဲ နားတော့မှာမို့ ကျွန်တော် မလိုက်တော့ရင် မဖြစ်ဘူးလား” ဟု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးသည်။
“မဖြစ်ပါဘူး။ မရဘူး။”
“ဘာလို့လဲ။”
“ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း သွားရမှာ အထီးကျန်မှာ စိုးလို့လေ။”
***
နောက်တစ်နေ့။
ကျွန်တော်တို့ ဒက်ထရွိုက်မြို့ကို သွားမယ့် လေယာဉ်ပေါ် တက်လိုက်ကြသည်။ လေယာဉ်ပေါ်မှာ ခဏအိပ်လိုက်ပြီးတဲ့နောက် ရုတ်တရက် လေဆိပ်ကို ရောက်လာခဲ့သည်။
လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဂိတ်ကနေ ထွက်လာတဲ့အခါ လုံခြုံရေးအစောင့်တွေနဲ့ ကားတစ်စီးက စောင့်နေသည်။
ကျွန်တော်တို့ ကားပေါ်တက်ပြီး CarOS ရုံးချုပ်ဆီ ဦးတည်လိုက်သည်။ CarOS က ခရိုက်စလာ (Chrysler) နဲ့ ပေါင်းစည်းပြီးနောက် ရုံးချုပ်ကို ဒက်ထရွိုက်မြို့ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဆီလီကွန်ဗယ်လီ ရုံးချုပ်ကိုတော့ သုတေသနဌာနအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
အစည်းအဝေးခန်းထဲမှာ ဒယ်ရယ် အပါအဝင် အမှုဆောင်အရာရှိတွေ စုဝေးနေကြသည်။
ဒယ်ရယ်က ကျွန်တော်တို့ကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုသည်။
“တွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။ လာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
ကျွန်တော်တို့ နှုတ်ဆက်စကား ပြောပြီး နေရာယူလိုက်ကြသည်။
လက်ရှိမှာ OTK ကုမ္ပဏီက CarOS ရဲ့ ရှယ်ယာ ၉၆ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ကျွန်တော်တို့ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ တခြားကုမ္ပဏီအားလုံးရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် CarOS နဲ့ ယှဉ်လို့ မရပါ၊ ဒါကြောင့် ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိကလုပ်ငန်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
COO ရိုင်ယန်က ထရပ်လိုက်သည်။
“စီမံခန့်ခွဲမှု အစီရင်ခံစာကို စတင်ပါတော့မယ်။”
စာရွက်စာတမ်းတွေကို ကြည့်ထားပြီးဖြစ်လို့ အကြောင်းအရာတွေကို သိပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်တော် ဂရုတစိုက် နားထောင်နေလိုက်သည်။
ခရိုက်စလာ (Chrysler) က ကျွန်တော်တို့ မဝယ်ခင်ကတည်းက ရုန်းကန်နေရတာပါ။
၂၀၀၈ ခုနှစ် ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကာလတုန်းက အမေရိကန်ရဲ့ ကားထုတ်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းကြီး သုံးခုဖြစ်တဲ့ GM၊ Ford နဲ့ Chrysler တို့က အစိုးရရဲ့ ထောက်ပံ့ငွေတွေကြောင့်သာ ကပ်သီးကပ်သတ် လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။
တချို့ကုမ္ပဏီတွေက ငွေကြေးအခြေအနေကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ခရိုက်စလာကတော့ အဲဒီအထဲမှာ မပါဝင်ခဲ့ပါ။
ရောင်းအား ကျဆင်းလာတာနဲ့အမျှ ငွေကြေးလည်း ရှားပါးလာပြီး အင်ဂျင်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေခဲ့သည်။
သူတို့ရဲ့ မော်ဒယ်အသစ်တွေက အပေါ်ယံ အပြောင်းအလဲ အနည်းငယ်နဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် အနည်းငယ်သာ ထပ်ဖြည့်ထားခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်သည်။ အနှစ်သာရကို မပြောင်းလဲဘဲ အပေါ်ယံ မိတ်ကပ်လိမ်းထားသလိုမျိုး ဖြစ်သည်။
ထုံးစံအတိုင်း အရည်အသွေးနဲ့ လောင်စာဆီ သက်သာမှုတွေက ကျဆင်းသွားပြီး စားသုံးသူတွေရဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေလည်း တိုးလာခဲ့သည်။
၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေလောက်ဆိုရင် ဒီအခြေအနေနဲ့ပဲ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ရုန်းကန်နိုင်ကောင်းပါရဲ့။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်က မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုမြန်မြန် ရောက်လာနေပြီ။ ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ နည်းပညာတွေက အခုဆိုရင် သုံးနေကြပြီဖြစ်သလို လမ်းတွေပေါ်မှာ လျှပ်စစ်ကားတွေကို မြင်ရတာလည်း ပိုများလာနေသည်။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုမရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီဆိုတာ တဖြည်းဖြည်း သေဆုံးသွားမှာ အသေအချာပါပဲ။ FCA Group က အမြန်ဆုံး ရောင်းထုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလည်း အဲဒီအကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်မှာပါ။
ဒီအထိကတော့ လူသိများပြီးသား အချက်အလက်တွေပါ။ ရောင်းအား ကျသွားရင်တောင် အရည်အသွေး မြှင့်တင်ရေးနဲ့ ကားအသစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကိုပဲ အဓိကထားဖို့ ညွှန်ကြားထားခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခု ထပ်ပေါ်လာသည်။
ဒယ်ရယ်က “အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေဆီကနေ တိုင်ကြားချက်တွေ ဆက်တိုက် ရောက်နေပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
“သူတို့ ဘာပြောနေကြတာလဲ။”
“ရောင်းအားကျဆင်းမှုကြောင့် ဝင်ငွေ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားတဲ့အတွက် အပိုဆုကြေးတွေ တိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုနေကြပါတယ်။ တချို့အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေဆိုရင် သူတို့ တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်ရင် ရောင်းချမှုကို သပိတ်မှောက်မယ်လို့တောင် ခြိမ်းခြောက်နေကြပါတယ်။”
မော်တော်ကား လုပ်ငန်းရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက ထင်ထားတာထက် ပိုရှုပ်ထွေးသည်။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကားကို ထုတ်လုပ်ရမယ်၊ ပြီးရင် စားသုံးသူတွေကို ရောင်းချရမယ်။ ရောင်းတာနဲ့တင် ပြီးတာမဟုတ်ဘဲ ဆက်လက် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုတွေကိုလည်း ပေးအပ်ဖို့ လိုအပ်သည်။
စားသုံးသူတစ်ယောက် ကားတစ်စီးကို ဝမ်သန်း ၃၀ နဲ့ ဝယ်တဲ့အခါ အဲဒီငွေတွေ အကုန်လုံး ကားထုတ်လုပ်သူရဲ့ အိတ်ကပ်ထဲ ရောက်သွားတယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေမဲ့ တကယ်တော့ မဟုတ်ပါ။
ကားတစ်စီးမှာ အစိတ်အပိုင်းပေါင်း ၃၀,၀၀၀ လောက် ပါဝင်သည်။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်းက ဒီအစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို ထုတ်လုပ်လို့ မရနိုင်တဲ့အတွက် မိတ်ဖက်ကုမ္ပဏီအမျိုးမျိုးဆီကနေ ဝယ်ယူရပြီး သူတို့ကိုလည်း ပေးချေရသည်။
ကားထုတ်လုပ်သူက ကားတွေကို တိုက်ရိုက်ရောင်းချနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပေမဲ့ ဖြန့်ဖြူးရေးအတွက်ကတော့ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေက တာဝန်ယူရသည်။ သူတို့က ထုတ်လုပ်သူတွေအတွက် ကားတွေကို စျေးကွက်တင်ပြီး ရောင်းချပေးသည်။ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ ကော်မရှင် ယူကြသည်။ သူတို့က ပြုပြင်ရေး၊ ထိန်းသိမ်းရေးနဲ့ ငွေကြေးဝန်ဆောင်မှုလိုမျိုး အခန်းကဏ္ဍပေါင်းစုံကိုလည်း လုပ်ဆောင်ပေးသည်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ကားတစ်စီးရောင်းရလို့ ရတဲ့ဝင်ငွေကို ကားထုတ်လုပ်သူ၊ မိတ်ဖက်ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေကြားမှာ ခွဲဝေရသည်။ ကားတစ်စီးကို ဝမ်သန်း ၃၀ နဲ့ ရောင်းရရင်တောင် ကားထုတ်လုပ်သူ တကယ်ရတဲ့ငွေက တစ်ဝက်တောင် မရှိတာမျိုးက များသည်။
ကားထုတ်လုပ်သူ အများစုက BMW၊ Mercedes-Benz နဲ့ Porsche လိုမျိုး ပရီမီယံအမှတ်တံဆိပ်တွေ အပါအဝင် အရောင်းကိုယ်စားလှယ်အများအပြားနဲ့ စာချုပ်တွေ ရှိကြသည်။
အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေနဲ့ စာချုပ်ဖျက်သိမ်းပြီး အင်တာနက်ကနေတစ်ဆင့် ဒါမှမဟုတ် ကုမ္ပဏီပိုင်ဆိုင်တဲ့ စတိုးဆိုင်တွေကနေပဲ ရောင်းချတာမျိုးက ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေမဲ့ အဲဒီလောက်တော့ မလွယ်ကူပါ။ ကားဆိုတာ မဝယ်ခင်မှာ ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်မောင်းနှင်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်တာမို့ အရောင်းကွန်ရက်က အလွန်အရေးကြီးသည်။
ကိုရီးယားမှာဆိုရင် Eunsung လိုမျိုး ဥရောပကားကုမ္ပဏီတွေက ကုမ္ပဏီပိုင်ဆိုင်တဲ့ စတိုးဆိုင်တွေနဲ့ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေ ပူးတွဲ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ ဘယ်နေရာမှာ ဝယ်သလဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး ကုမ္ပဏီဆိုင်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်ဆီမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အပိုဆုကြေးတွေက ကွဲပြားသွားသည်။ Eunsung ကတော့ ကုမ္ပဏီပိုင်ဆိုင်တဲ့ စတိုးဆိုင်တွေကနေတစ်ဆင့် ရောင်းချမှုကို ပိုသဘောကျသည်။
ဒါကြောင့် ပြည်တွင်းစျေးကွက်မှာ ကုမ္ပဏီပိုင် စတိုးဆိုင်တွေကို တဖြည်းဖြည်း တိုးချဲ့လာတဲ့ ခေတ်ရေစီးကြောင်း ရှိပေမဲ့ ပြည်ပမှာတော့ အဲဒီနိုင်ငံရဲ့ အရောင်းကွန်ရက်ကိုပဲ မှီခိုနေရဖို့မှတစ်ပါး တခြားနည်းလမ်း မရှိပါ။
တက်ဂယူ က “ကျွန်တော်တို့ စာချုပ်ဖျက်လိုက်ရင် သူတို့လည်း ထိခိုက်နစ်နာမှာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု မေးသည်။
“ဟုတ်တာပေါ့။”
အရောင်းကွန်ရက်တွေကို လှည့်စားဖို့က မဖြစ်နိုင်တာမို့ တခြားကားထုတ်လုပ်သူတွေနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ပြီး သူတို့ကားတွေကိုပဲ ရောင်းချပေးလိုက်တော့မယ်။
ကျွန်တော် စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အခုတော့ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တွေကပါ ပြဿနာ ရှာနေပြီ။