အခန်း (၁၀၉)
တာဝန်ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နေကြသည့် ရှေ့တန်းရဲအရာရှိများမှာ အမှားလုပ်မိစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
ဂန်နမ် လုပ်ငန်းစု၏ အလုပ်သမားရေးရာ ပြဿနာများကို ဝင်မစွက်ဖက်ရန် အထက်က ညွှန်ကြားထားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ သူတို့အနေဖြင့် အကြိမ်တစ်ရာ စုံစမ်းစစ်ဆေးလျှင်ပင် တရားလိုဘက်က အမှုဖွင့်တိုင်ကြားခြင်းမရှိဘဲနှင့် တရားဝင် စစ်ဆေးမှုပြုလုပ်၍ မရနိုင်ပေ။
ကျွန်တော်သည် အမိုးပေါ်ရှိ ကင်မရာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“အခုထိ မှတ်တမ်းတင်နေတုန်းပဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိတယ်မလား”
ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များက မိမိတို့မျက်စိရှေ့တွင် ရာဇဝတ်သားတစ်ယောက် လွတ်မြောက်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေသည့် မြင်ကွင်းသာ မီဒီယာပေါ် ရောက်သွားပါက မည်သို့သော ဝေဖန်မှုမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်ပေ။
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် သတိပြန်ဝင်လာသည့် တပ်ဖွဲ့မှူးက “ဖမ်းလိုက်စမ်း!” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ရဲများက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည့် ကန်ထရိုက်တာကို အမြန်ပင် လိုက်လံဖမ်းဆီးလိုက်သည်။ လက်ကို နောက်ပြန်ချုပ်ခံထားရသည့် ထိုသူက ရုန်းကန်ရင်း “လ-လွှတ်ကြစမ်း! ငါ့မှာ အပြစ်မရှိဘူး!” ဟု အော်ဟစ်သည်။
ကျွန်တော်က သူ့ကိုကြည့်၍ “ဘာက အပြစ်မရှိတာလဲ။ ခင်ဗျားပစ်လိုက်တဲ့ မီးသတ်ဆေးဘူးထိပြီး လူတစ်ယောက် သေလုမြောပါး ဖြစ်သွားခဲ့တာလေ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
တက်ဂယူ က ခေါင်းညိတ်ရင်း “မှန်တယ်၊ ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ရင်တော့ အပြစ်ပေးခံရမှာပဲ” ဟု ထောက်ခံသည်။
ထိုသူက ကျွန်တော့်ကိုကြည့်၍ “မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ သူများကိစ္စ ဝင်ပါနေတာလဲ” ဟု အော်သည်။
ကန်ထရိုက်တာများရော၊ ရဲများပါ ကျွန်တော့်ဘက်သို့ တစ်ပြိုင်နက် လှည့်ကြည့်လာကြသည်။ ဒီလောက်ဆိုလျှင် သူတို့လည်း သဘောပေါက်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးကို ကျွန်တော် စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုပင်။
တက်ဂယူ က နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် “ဘာလို့ သူတို့က ခင်ဗျားကို မမှတ်မိကြတာလဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကျော်မှုက လျော့နည်းနေတာလား” ဟု မေးသည်။
“……”
ရုပ်မြင်သံကြားပေါ် တစ်ခါလောက် ပေါ်လာရုံနဲ့ ချက်ချင်းမှတ်မိနေရမယ်လို့တော့ မရှိပါဘူး။
“ကျွန်တော်က ကန်ဂျင်ဟူး ပါ။”
အစပိုင်းတွင် ထူးခြားသည့် တုံ့ပြန်မှု မရှိသော်လည်း ခဏအကြာတွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ကန်ဂျင်ဟူး? အဲ့ဒီနာမည်ကို ဘယ်မှာ ကြားဖူး더라?”
“နေပါဦး၊ ကန်ဂျင်ဟူး ဆိုတာက……။”
“OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ CEO လေ!”
“အော် ဟုတ်သားပဲ! တီဗီထဲမှာ မြင်ဖူးတယ်!”
ကျွန်တော့်နာမည်ကို ထုတ်ပြောလိုက်သည့်အခါ လူတိုင်းက ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိသွားကြသည်။
“OTK ကုမ္ပဏီရဲ့ CEO က ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ……။”
“မီးသတ်ဆေးဘူးနဲ့ အထုခံလိုက်ရတဲ့သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဦးလေးလိုမျိုးပါ။”
ထိုလူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားသည်။
ကျွန်တော်က ထိတ်လန့်နေသော သူ့ကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လျော်ကြေးပေးပြီး အမှုပိတ်ဖို့ဆိုတာ မရှိဘူး။ ကျွန်တော် ရှေ့နေရုံးတစ်ရုံးကို ငှားပြီးသား။ ရာဇဝတ်မှုအပြင် အရပ်ဘက်ဆိုင်ရာ တရားစွဲဆိုမှုတွေကိုလည်း လုပ်ဆောင်သွားမှာ။ ခွဲစိတ်စရိတ်၊ ဆေးရုံစရိတ်၊ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးစရိတ်၊ နစ်နာကြေး၊ ခင်ဗျား ဘာပဲပြောပြော။ ခင်ဗျားရဲ့ အိမ်ခြံမြေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကားပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုင်ဆိုင်မှုမှန်သမျှကို သိမ်းဆည်းပြီး တစ်ပြားမှ ကျန်မနေစေရဘူး။ ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံး ရှေ့နေတစ်ယောက်ကိုပဲ အမြန်ရှာထားလိုက်ဖို့ အကြံပေးချင်တယ်။”
ဒီလို ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာမျိုးဆိုရင် လျော်ကြေးပေးပြီး အမှုပိတ်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အရပ်ဘက် တရားစွဲဆိုမှုတစ်ခုတည်းနဲ့တင် နစ်နာကြေးက ဘီလီယံချီ ရှိနိုင်သည်။
ဒီလို အလုပ်မျိုး လုပ်ပေးရတဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်က ဘယ်လောက်များ ရှာနိုင်မှာတဲ့လဲ။
ထိုသူမှာ အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ်သာ ရှိသေးပြီး ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် မိမိလုပ်ရပ်ကြောင့် ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံး ဆုံးရှုံးရကာ ထောင်ဒဏ်ပါ ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူ့အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည့် သူက တောင်းပန်လာသည်။
“ကျ-ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော့်မှာ အိမ်မှာ မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေ ရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော် ထောင်ကျသွားရင် မိသားစု ဘာဖြစ်သွားမလဲ။”
“ခင်ဗျား သေလုမြောပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့သူမှာလည်း မိသားစု ရှိပါတယ်။ သူတို့မှာ ခွဲစိတ်ကုသစရိတ်တွေကြောင့် အကြွေးတွေတင်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေကြောင့် စကားတောင် ကောင်းကောင်းမပြောနိုင်တော့ဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ လုပ်ရပ်အတွက် ခင်ဗျား တာဝန်ယူရမယ်။”
“ကျ-ကျွန်တော်က အမိန့်ပေးတဲ့အတိုင်း လုပ်တာပါ! အထက်က ခိုင်းတာကို လုပ်ခဲ့တာပါ။”
“အဲ့ဒီလိုလား? ဘယ်သူက အမိန့်ပေးတာလဲ။”
သူက စကားဆက်ပြောရင်း တတွတ်တွတ် ရေရွတ်သည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကုမ္ပဏီက တာဝန်ယူပေးမယ်လို့ ပြောထားတာ! ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က……”
သူ့နောက်မှ လူပြောင်တစ်ယောက်က “ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း၊ ဒီကောင်စုတ်! သေချင်နေတာလား!” ဟု အော်သည်။
ကျွန်တော်သည် ထိုလူပြောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဂျင်ဟူး ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် လဲကျသွားခဲ့သော သူက ရုတ်တရက် ပြန်ထလာသည်။
မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ခင်မှာပင် ကျွန်တော်သည် သူ့မျက်နှာနားအထိ ကပ်သွားလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့က ဒီအလုပ်အတွက် ပိုက်ဆံရတာလား။”
“ဘာ……။”
“ဂန်နမ် လုပ်ငန်းစုနဲ့ OTK ကုမ္ပဏီ ပိုက်ဆံနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ကြရင် ဘယ်သူနိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ။”
ပြောရရင် ဂန်နမ် လုပ်ငန်းစုရဲ့ စျေးကွက်တန်ဖိုးက ဘီလီယံ ၁၀၀ တောင် မပြည့်ဘူး။
လူပြောင်က သူ့လက်သီးကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ဒီကောင်လေးကတော့……”
“ခြေဆန့်ပြီး အိပ်စရာနေရာလေး ရှာထားလိုက်တာ ကောင်းမယ်။”
ကျွန်တော်သည် နေရာမှ မရွေ့ဘဲ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ လူပြောင်မှာ တုန်ရီနေရုံမှလွဲ၍ လက်သီးကို မထိုးနိုင်ခဲ့ပေ။
ပိုက်ဆံရဲ့ အာဏာကို သူ သိနေခဲ့သည်။
ကျွန်တော်သည် ကန်ထရိုက်တာများကို လှည့်ကြည့်၍ “အခုထိ အကြမ်းဖက်ခဲ့တဲ့သူ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ဗီဒီယိုကနေ တစ်ဆင့်ချင်း စိစစ်ပြီး ရာဇဝတ်မှုနဲ့ အရပ်ဘက် တရားစွဲဆိုမှုတွေ လုပ်သွားမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ တက်ဂယူ က “ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ ကျွန်တော်တို့က အကြီးဆုံး ရှေ့နေရုံးဖြစ်တဲ့ Rowun နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားတာလေ” ဟု ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
အတိအကျပြောရရင်တော့ အကြီးဆုံး မဟုတ်ပါဘူး။
ဘယ်သူတွေ ဘာပဲပြောပြော၊ Jung and Kim က အဆင့် (၁) နေရာမှာ ရှိနေတာမို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ Rowun နဲ့ဆိုရင်တော့ အဆင့် (၃) လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။
ကန်ထရိုက်တာများထဲတွင် ကျွန်တော်နှင့် အသက်အရွယ်တူဟု ထင်ရသည့် လူငယ်များစွာ ရှိနေသည်။ သူတို့မှာ အကြီးအကဲများကို လိုက်လုပ်နေသည့် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားများလား သို့မဟုတ် အလုပ်လောကထဲ ရောက်လာသည့် ဘွဲ့ရများလား။
သူတို့က ကျယ်လောင်စွာ ငြင်းခုန်ကြသည်။
“ကျွန်တော်တို့က ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်တာပါ!”
“သူဌေးက အကုန်လုပ်ခိုင်းတာ!”
“ပြဿနာ ဘာမှမရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ!”
တုတ်တွေနဲ့ ရိုက်နှက်တုန်းကတော့ ဒါဟာ ရာဇဝတ်မှုလို့ မထင်ခဲ့မိကြမှာပါ။
ဒါပေမဲ့ ဥပဒေရေးရာ ပြဿနာ ဖြစ်လာတဲ့အခါ ကုမ္ပဏီက ‘ကျွန်တော်တို့က တရားမဝင် ဆောက်လုပ်ထားတာတွေကို ဖယ်ရှားခိုင်းတာပဲ၊ လူကို ရိုက်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး’ လို့ ပြောပြီး တာဝန်ရှိသမျှကို လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ခေါင်းပေါ် ပုံချသွားလိမ့်မယ်။
စိတ်မကောင်းစရာပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး။
ဘဝဆိုတာ စစ်မြေပြင်တစ်ခုပါပဲ။
***
ယာယီတဲများနှင့် စာတန်းများကို ဖျက်သိမ်းနေသည့် ဝန်ထမ်းများကြားတွင်၊
ဥက္ကဋ္ဌ ဂန်နမ် နှင့် CEO ဂျင်ဟူး တို့က အေးအေးဆေးဆေး ကော်ဖီသောက်နေကြသည်။ ခဏအကြာတွင် အပြင်ဘက်မှ ပစ္စည်းများ ကျိုးပဲ့သံနှင့် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။ ခဏနေရင် ပြီးသွားလိမ့်မယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ထိုနေ့တွင် ဥက္ကဋ္ဌ ဂန်နမ် သည် ကော်ဖီရနံ့ကို အထူးပင် နှစ်သက်နေမိသည်။ အော်ဟစ်သံများမှာ လိမ်ညာသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
CEO ဂျင်ဟူး က ရယ်မောလိုက်သည်။
“အို၊ ကျွန်တော်တောင် ကော်ဖီ မသောက်ရသေးဘူး၊ ပြီးသွားပြီပဲ။”
သူသည် ထိုင်ခုံမှ ထကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။”
အပြင်ဘက် မြင်ကွင်းမှာ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။
အလုပ်သမားများအားလုံးမှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူများ ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံရကာ လဲလျောင်းနေကြသည်။
ဥက္ကဋ္ဌ ဂန်နမ် က အံ့ဩစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ? ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။”
CEO ဂျင်ဟူး လည်း ထိုနည်းတူပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
ခဏအကြာတွင် ရဲများ ရောက်လာသည်။ ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိခင်မှာပင် တစ်ယောက်ယောက်က ရုံးခန်းထဲသို့ အလောတကြီး ဝင်လာသည်။
ဒုဥက္ကဋ္ဌ ဂန်နမ် က အရေးတကြီး ပြောသည်။ “ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဆိုးရွားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်သွားပါပြီ!”
“ဘာဖြစ်တာလဲ။”
“OTK ကုမ္ပဏီက ကန်ဂျင်ဟူး က Xcape ဝန်ထမ်းတွေကို ခေါ်လာတာပါ။”
“ဘာ? ကန်ဂျင်ဟူး ဟုတ်လား?”
တောင်ကိုရီးယားမှာ ကန်ဂျင်ဟူး ဆိုတဲ့ နာမည်ကို မသိတဲ့သူ မရှိဘူးဆိုတာ ပြောစရာတောင် လိုမည်မဟုတ်။
ဥက္ကဋ္ဌ ဂန်နမ် က ဝေခွဲမရစွာဖြင့် “ကန်ဂျင်ဟူး က ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ” ဟု မေးသည်။
“သူက အလုပ်သမားသမဂ္ဂဘက်ကနေ ရပ်တည်ပေးနေပုံရပါတယ်။”
“ဒါဆိုရင် ဘာလို့လဲ? ကန်ဂျင်ဟူး က အဲ့ဒီလူတွေနဲ့ ဘာပတ်သက်မှု ရှိလို့လဲ?”
“အဲ၊ ကျွန်တော်လည်း မသေချာဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပိုအရေးကြီးတာက ကန်ဂျင်ဟူး က ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီနဲ့ Changju Consulting ကို တရားစွဲဖို့ ရှေ့နေရုံးကို အပ်နှံလိုက်ပြီလို့ တရားရုံးချုပ်ကနေ ဖုန်းဆက်လာတယ်။ ပြီးတော့ သတင်းတွေမှာလည်း ဒါကို စပြီး ဖော်ပြနေကြပြီ……”
လုပ်သမားသမဂ္ဂကို ဖျက်သိမ်းခြင်းသည် ဥပဒေကို ထင်ရှားစွာ ချိုးဖောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ဘာမှဖြစ်မလာခဲ့ခြင်းမှာ တရားစီရင်သူများ ဖြစ်သင့်သည့် အာဏာပိုင်များက Woosung Enterprise ဘက်မှ ရပ်တည်ပေးနေကြပြီး အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပေးရမည့် မီဒီယာများကလည်း တိတ်ဆိတ်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကန်ဂျင်ဟူး ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
“ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ Eunsung Motors ကို အမြန်ဆုံး ဆက်သွယ်လိုက်စမ်း!”
“ဒါ-ဒါက……”
ဒုဥက္ကဋ္ဌ Yoo Sang-gi က မျက်လုံးကို တင်းတင်းမှိတ်လျက် ပြောသည်။
“ကျွန်တော် ရုံးချုပ်က ဒါရိုက်တာနဲ့ အခုပဲ စကားပြောပြီးပြီ။ သူက Woosung Enterprise ရဲ့ ပြဿနာကို သူတို့ဘာသာပဲ ဖြေရှင်းရမယ်လို့ ပြောတယ်။ Eunsung Motors နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးတဲ့။ ဘာလို့ ဒီမှာ အလုပ်သမား ပြဿနာတွေအကြောင်း လာမေးနေရတာလဲ” ဟု ဒေါသတကြီးဖြင့် ဖုန်းချသွားသည်။
ဥက္ကဋ္ဌ Hong Woo-sung မှာ ပြောစရာစကားပင် ပျောက်ဆုံးသွားသည်။
Eunsung Motors က သပိတ်မှောက်မှုများကို တုံ့ပြန်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး Changju Consulting နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုရာတွင်လည်း ကူညီပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူတို့က ဘာမျှမသိသလို ဟန်ဆောင်ကာ ပံ့ပိုးမှုများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
CEO Lee Se-yeop မှာ ကျောရိုးထဲမှ ချွေးစေးများ ပြန်လာသည်။ တရားဝင် အရေးယူမှု လုပ်ငန်းစဉ်များတွင်ပင် လူကို ရိုက်နှက်ခြင်းမှာ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပေ။ သမဂ္ဂ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို နှောင့်ယှက်ရန် လူမိုက်များကို စုရုံးစေခြင်းမှာမူ မလွဲမသွေ ရာဇဝတ်မှု မြောက်သည်။
နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို နောက်မှ ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူသည် ယခုလောလောဆယ် ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်လိုက်သည်။
ဥက္ကဋ္ဌ ရုံးခန်းမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်စဉ်တွင် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် လူငယ်နှစ်ဦး တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်များထဲမှ တစ်ဦးက သူ၏ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
“ရောက်လာပြီပေါ့၊ CEO Lee Se-yeop။”
“ခင်ဗျားက……?”
“ကျွန်တော်က ကန်ဂျင်ဟူး ပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
သူ့နောက်တွင် ရဲအရာရှိများ ရောက်ရှိနေသည်။
“ခင်ဗျားက CEO Lee Se-yeop ဟုတ်ပါသလား။ Changju Consulting ဝန်ထမ်းအချို့က ခင်ဗျားဆီကနေ တရားမဝင် ညွှန်ကြားချက်တွေ ရခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ရဲစခန်းကို လိုက်ခဲ့ပေးရပါမယ်။”
***
ရဲများက CEO Lee Se-yeop ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ကျွန်တော်သည် တက်ဂယူ နှင့်အတူ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
“ဒီလောက်ထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကော်ဖီတစ်ခွက်လောက် သောက်လို့ ရပြီမလား။”
မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အရပ်ပုပု အဘိုးအိုတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ ထိုအဘိုးအိုမှာ Woosung Corporation ကို လက်ဗလာဖြင့် တည်ထောင်ခဲ့သူ ဥက္ကဋ္ဌ Hong Woo-sung ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ကျွန်တော့်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်ကာ “ဘာလို့ သူတစ်ပါးရဲ့ မိသားစုကိစ္စထဲ ဝင်စွက်ဖက်နေတာလဲ” ဟု မေးသည်။
……ဒီအဘိုးကြီးက ဒီလိုပဲ တွေးနေတာလား။
သူကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ငှားရမ်းထားတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေပဲ ဖြစ်ပါစေဦး၊ သူသဘောရှိ လုပ်လို့ရတယ်လို့ မဆိုလိုပေ။
နံရံတွင် ချိတ်ထားသော ဘောင်တစ်ခုကို ကျွန်တော် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုဘောင်တွင် ‘ဝန်ထမ်းများကို မိသားစုကဲ့သို့ ဆက်ဆံပါ’ ဟု ရေးသားထားသည်။
“ခင်ဗျားက ဝန်ထမ်းတွေကို တကယ်ပဲ မိသားစုလို သဘောထားတယ်ဆိုရင် ဒီထက်မက ပိုပြီး လုပ်ဆောင်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် ဝင်ငွေကွာဟမှုမှာ အလွန်အမင်း မဆိုးရွားလှပေ။ အလုပ်လုပ်ပြီး လစာရပါက စားဝတ်နေရေး ပြေလည်နိုင်သည်။ သို့သော် ပိုင်ဆိုင်မှု ကွာဟမှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး လူမှုဖူလုံရေးစနစ်မှာလည်း ကောင်းမွန်စွာ လည်ပတ်ခြင်း မရှိပေ။
ပိုင်ဆိုင်မှု မရှိသူတို့မှာ ဝင်ငွေပြတ်တောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒုက္ခရောက်ကြရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဥပဒေများက အလုပ်သမားများ၏ အနည်းဆုံး အခြေအနေများနှင့် အခွင့်အရေးများကို အာမခံပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဥက္ကဋ္ဌ Hong Woo-sung က အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။ “ဒါဆို ခင်ဗျားက တရားမဝင် သပိတ်မှောက်နေတဲ့သူတွေကို ကျွန်တော်တို့က လျစ်လျူရှုထားရမယ်လို့ ပြောချင်တာလား။”
အလုပ်သမားများသည် အလုပ်သမားသမဂ္ဂများ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခွင့်ရှိပြီး စုပေါင်းညှိနှိုင်းပိုင်ခွင့်နှင့် စုပေါင်းလုပ်ဆောင်ပိုင်ခွင့်များ ရှိသည်။ သပိတ်မှောက်ခြင်းသည်လည်း အလုပ်သမားများ၏ ဥပဒေအရ အကာအကွယ်ပေးထားသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤနိုင်ငံတွင် တရားဝင် သပိတ်မှောက်ခြင်းဟူသည်မှာ ကြားဖူးနားဝပင် မရှိတော့သလို ဖြစ်နေသည်။ မည်သည့် သပိတ်မှောက်မှုမဆို ချက်ချင်းပင် တရားမဝင်ဟု တံဆိပ်ကပ်ခံရသည်။
Park Si-hyeong သမ္မတ ဖြစ်လာသည့် အချိန်မှစ၍ အလျှော့ပေးခြင်းထက် တင်းကျပ်သော အရေးယူမှုများဘက်သို့ အလေးပေးလာခဲ့ပြီး မီဒီယာများကလည်း ထိုအတိုင်းပင် လိုက်ပါလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။
စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များအတွက် အဆင်ပြေစေခြင်းဆိုသည်မှာ ထိုသို့သော အဓိပ္ပာယ်မျိုး ဖြစ်သည်။
“ဝန်ထမ်းတစ်ဦး မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားပြီး အခြားအချို့လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားတာကို ခင်ဗျား သိရဲ့လား။”
ကျွန်တော့်စကားကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ဥက္ကဋ္ဌ Hong Woo-sung က ရယ်မောလိုက်သည်။ “အကုန်လုံးက သူတို့ဘာသာ လုပ်တာလေ။”
‘Jong-soo ဦးလေးက ကြိုးဆွဲချသွားခဲ့ပြီး Seok-beom ဦးလေးက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအဘိုးကြီးကတော့ ဘာအပြစ်မှ မခံစားရဘူး။’
သူသည် သူဘာမှ မှားယွင်းမှု မလုပ်ခဲ့ဟု စိတ်ရင်းအတိုင်း ယုံကြည်နေသည်။
‘ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ဘာလိုချင်တာလဲ။’
ကျွန်တော်သည် တက်လာသော ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
‘ခင်ဗျားက ဥပဒေနဲ့ အာဏာကို ကိုယ့်ဘက်ပါအောင် သုံးရတာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားလုပ်ခဲ့သလိုပဲ ကျွန်တော့်မှာ ရှိတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ရာထူးကို သုံးပြီး အတိအကျ ပြန်လုပ်ပြမယ်။’
တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်ဘေးမှ ခေါင်းညိတ်သည်။
‘ဒီလူ့ဆီမှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးပဲ။’
‘……’
‘ပြင်ဆင်ထားလိုက်။’
ကျွန်တော်သည် ဥက္ကဋ္ဌ Hong Woo-sung ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
‘စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ခင်ဗျား အသည်းအသန် ချစ်မြတ်နိုးတဲ့ ဥပဒေအတိုင်းပဲ ကျွန်တော် လုပ်သွားမှာပါ။ ခင်ဗျား ဘာမှ အမှားမလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ အမှားလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျား ထိုက်တန်တာကို ခင်ဗျား ပြန်ရတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။’
***
သတင်းခေါင်းကြီးပိုင်းတွင် ‘Woosung Corporation ၏ သမဂ္ဂဖျက်သိမ်းရေး အဖြစ်အပျက် အပြည့်အစုံ’ ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အင်တာနက်တွင် ဖော်ပြလာသည်။
Mainstream မီဒီယာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အင်တာနက် သတင်းဌာနများ၏ သြဇာမှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ သို့သော်လည်း ထိုသတင်းမှာ PAS ၏ ဖော်ပြမှုကြောင့် လူကြိုက်များလာခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ကန်ဂျင်ဟူး က ဤကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည့်အခါတွင်မူ Netizen များ၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။
- ၂၁ ရာစု တောင်ကိုရီးယားမှာ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ပျက်နေတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား? - ဟားဟား၊ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်မှာ စာရေးရင်းနဲ့ ကတ္တရာလမ်းပေါ် ဆေးဖိတ်စင်မိလို့ ထောင်တစ်နှစ် ကျတယ်တဲ့။ ဒါ တကယ်ပဲလား? - CCTV ကင်မရာပေါ်မှာ တိပ်ကပ်မိလို့ ထောင်ဒဏ် ၁ နှစ်နဲ့ ၆ လတဲ့။ - ဒီလူတွေ ရူးနေကြတာလား? - တရားလိုရှေ့နေတွေက ထောင်ဒဏ်တွေကို နောက်ပြောင်သလိုမျိုး ချမှတ်နေတာလား? - သူတို့ဦးနှောက်တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တရားလိုရှေ့နေ ဖြစ်လာကြတာလဲ? - ဒါက တောင်ကိုရီးယား တရားရေးဌာနရဲ့ အဆင့်အတန်း အစစ်အမှန်ပဲ!
ထိုသို့ ရှုပ်ထွေးမှုများအပေါ် တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် တရားရေးဌာနက ထုတ်ပြန်ချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ သမဂ္ဂဝင်များ၏ စုပေါင်း၍ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် စော်ကားခြင်း အပြုအမူများကို ကျူးလွန်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ရာဇဝတ်မှု၏ ပြင်းထန်မှုနှင့် အန္တရာယ်ရှိမှုကို အကဲဖြတ်ပြီး အပြစ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြထားသည်။
- ဟားဟား၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတယ်။ - ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီနောက်ပိုင်းမှာ ဟာသပြပွဲတွေက မရယ်ရတော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကတော့ တကယ်ရယ်ရတယ်။ - ဥပဒေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်တွယ်တယ်ဆိုတဲ့သူတွေက ကန်ထရိုက်တာကို ကားနဲ့ တိုက်မိပြီး ရိုးရိုး ယာဉ်မတော်တဆမှုလို့ သတ်မှတ်လိုက်တာလား? - သူတို့ကို လူသတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုနဲ့ ဖမ်းဆီးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား? - မီးသတ်ဆေးဘူးနဲ့ ခေါင်းနှစ်ခုကို ရိုက်ခွဲပစ်တာကို စစ်ဆေးမှု မလုပ်ဘူးလား? - ဒါဆို ကန်ဂျင်ဟူး က ဘာလို့ ဒီကိစ္စထဲ ပါလာရတာလဲ?
သမဂ္ဂများအပေါ် တင်းကျပ်သော ဥပဒေစိုးမိုးရေးကို အလေးပေးနေချိန်တွင် Woosung Corporation နှင့် Changju Consulting တို့၏ တရားမဝင် လုပ်ဆောင်ချက်များကိုမူ တရားရေးဌာနက မျက်ကွယ်ပြုထားခဲ့ကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ ဝေဖန်မှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
ထို့နောက် သတင်းတွင် Woosung Corporation ၏ သမဂ္ဂဖျက်သိမ်းရေးနှင့် ဆက်စပ်သော စာရွက်စာတမ်းများ၊ Eunsung နှင့် အပြန်အလှန် ညွှန်ကြားချက်များကို ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ပြည်သူ့သဘောထားကြောင့် ဖိအားပေးခံရသည့် တရားရေးဌာနသည် ကားမောင်းသူ ကန်ထရိုက်တာနှင့် မီးသတ်ဆေးဘူးဖြင့် ခေါင်းကို ရိုက်ခွဲခဲ့သူတို့ကို ဖမ်းဆီးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ပါဝင်ပတ်သက်သူအားလုံးကို ရိုက်နှက်မှုဖြင့် စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် Woosung Group ၏ ဥက္ကဋ္ဌ Hong Woo-sung ကိုလည်း ဖမ်းဆီး တရားစွဲဆိုခဲ့သည်။
အလုပ်သမားစံနှုန်းဥပဒေ ချိုးဖောက်မှု၊ အနည်းဆုံးလုပ်ခလစာ ဥပဒေ ချိုးဖောက်မှု၊ အလုပ်သမားသမဂ္ဂ ဥပဒေ ချိုးဖောက်မှု၊ စေလွှတ်ခံ အလုပ်သမား အကာအကွယ်ပေးရေး ဥပဒေ ချိုးဖောက်မှု စသည်ဖြင့်။
စွဲချက်တင်စာရင်းမှာ ပြည့်လျှံနေသည်။
ယခုအချိန်အထိ ဘာကြောင့် သူတို့ကို မဖမ်းဆီးသေးသနည်းဆိုသည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။ အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာနမှ အလုပ်သမားစစ်ဆေးရေးမှူးက တရားစွဲဆိုရန် အကြံပြုချက်များနှင့်အတူ အစီရင်ခံစာများကို အကြိမ်ကြိမ် တင်ပြခဲ့သော်လည်း၊ ဂရုမစိုက်သော တရားလိုရှေ့နေက အပိုဆောင်း စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ရန် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် အမှုများကို ပြန်လည် ပေးပို့နေခဲ့ကြောင်း ဖော်ထုတ်တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
Changju Consulting ၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် Lee Se-yeop ပင်လျှင် ဖမ်းဆီးခြင်းမှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ပေ။ ဖမ်းဆီးခံထားရသည့် ကန်ထရိုက်လုပ်သားများကလည်း မိမိတို့၏ ပြစ်ဒဏ်ကို အနည်းငယ်မျှ လျှော့ပေါ့ပေးစေလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်၏ တရားမဝင် ညွှန်ကြားချက်များကို ထွက်ဆိုခဲ့ကြသည်။
အင်တာနက်တွင် အခြေအနေများ ပွက်လောရိုက်လာသည့်အခါတွင်မူ Mainstream မီဒီယာကြီးများမှာလည်း ဤသတင်းကို ဖော်ပြရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
သတင်းထောက်များမှာလည်း တရားလိုရှေ့နေရုံးရှေ့တွင် စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။
“ဒီအမှုကို အရင်ကတည်းက အကြိမ်ကြိမ် တိုင်ကြားခဲ့တာပါ။ အသစ်ထပ်ပေါ်လာတဲ့ အထောက်အထားလည်း မရှိဘူး။ ဘာလို့ အခုမှပဲ ဖမ်းဆီးရတာလဲ။”
“အလုပ်သမား စစ်ဆေးရေးမှူးရဲ့ အစီရင်ခံစာကို လျစ်လျူရှုခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို ဝန်ခံပါသလား။”
“Woosung Corporation နဲ့ တရားရေးဌာနကြားမှာ တကယ်ပဲ အပေးအယူလုပ်ထားတာလား။”
“အထက်လူကြီးတွေဆီကနေ ညွှန်ကြားချက် ဒါမှမဟုတ် ဖိအားပေးမှုတွေ ရှိခဲ့သလား။”
“Eunsung နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက ဘယ်အဆင့်ရောက်နေပြီလဲ။”
သတင်းထောက်များ၏ မေးခွန်းများကြားမှပင် တရားလိုရှေ့နေများမှာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများကို သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအတိုင်းသာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြောင်းသာ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။
ယခုအခါ အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ Eunsung ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
အစပိုင်းတွင် Eunsung သည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း အခြေအနေများ ပိုမိုဆိုးရွားလာသည့်အခါတွင်မူ ကုမ္ပဏီဘက်မှ ညွှန်ကြားချက်မရှိကြောင်းနှင့် ပစ္စည်းအစိတ်အပိုင်းများ တည်ငြိမ်စွာ ရရှိနိုင်စေရန်အတွက် ဝယ်ယူရေးဌာနမှူး၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ မှားယွင်းမှုသာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အချက်အလက်များကို အတည်ပြုပြီးနောက် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဆိုင်ရာ အရေးယူမှုများ ပြုလုပ်သွားမည်ဟုလည်း ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
တရားရေးဌာနက Eunsung ၏ ရှင်းလင်းချက်ကို လက်ခံခဲ့ပြီး ပါဝင်ပတ်သက်သည့် ဝန်ထမ်းများကိုသာ အရေးယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ဥပဒေအရ တာဝန်ယူမှုမှ ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သော်လည်း ပြည်သူလူထု၏ ဝေဖန်မှုမှတော့ သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
– ဒါဆို PAS ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။
***
ကျွန်တော်သည် တက်ဂယူ နှင့် ကျွန်တော့်မိခင်တို့နှင့်အတူ ပန်းစည်းတစ်စည်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဆေးရုံသို့ သွားခဲ့သည်။
Seokbeom ဦးလေးသည် ပြန်လည်သန်စွမ်းရေးအတွက် ဂန်နမ် ရှိ တက္ကသိုလ်ဆေးရုံတစ်ခုတွင် တက်ရောက်ကုသနေရသည်။ ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို ကျွန်တော် တာဝန်ယူထားသည်။
လူနာခန်းထဲတွင် Seokbeom ဦးလေး၊ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ အလယ်တန်းကျောင်းသားလေးတစ်ယောက်နှင့် အထက်တန်းကျောင်းသူလေးတစ်ယောက် ရှိနေသည်။
ကျွန်တော်တို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီးက မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“မင်္ဂလာပါ။ ကြာပြီနော်။ ကလေးတို့လည်း နှုတ်ဆက်လိုက်ဦးလေ။”
မောင်နှမနှစ်ယောက်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“မင်္ဂလာပါ။”
ကုမ္ပဏီညစာစားပွဲတစ်ခုမှာ အကြာကြီးကတည်းက သူတို့ကို မြင်ဖူးခဲ့တာကို ကျွန်တော် မှတ်မိလိုက်သည်။ သူတို့တွေ အများကြီး ကြီးပြင်းလာကြပြီ။
Seokbeom ဦးလေးက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြသည်။
“အို၊ ရောက်လာပြီလား ဂျင်ဟူး။”
စကားပြောရာတွင် အနည်းငယ် ထစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အသံထွက်မှာ ပိုမိုရှင်းလင်းလာပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အရင်ကထက် ပိုမို ကြည်လင်နေသည်။
ကျွန်တော့်မိခင်က Seokbeom ဦးလေးနှင့် သူ၏ မိသားစုကို စကားပြောလိုက်သည်။
“အနာဂတ်အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ ဆေးရုံဆင်းရင် အလုပ်အကိုင်ရအောင် ကူညီပေးမယ်၊ နေစရာနေရာလည်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။”
ထိုအမျိုးသမီးမှာ ငိုတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။
“ကျွန်မတို့က ခင်ဗျားတို့ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဘယ်လိုပြောရမလဲရှင်…”
“ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ဂျင်ဟူး ရဲ့ အဖေသာဆိုရင်လည်း ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်မှာပါ။”
ကျွန်တော်တို့သည် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည့် Jongsoo ဦးလေး၏ မိသားစုကိုလည်း ဆက်သွယ်ထားပြီး အခြားဝန်ထမ်းများကိုလည်း ဆက်လက် ကူညီပေးသွားရန် အစီအစဉ်ရှိသည်။
ယခုအခါ အိမ်မှာ လူမရှိသလောက် ဖြစ်နေပြီ။ အကယ်၍ ငွေကြေးအများအပြား ရုတ်တရက် ရောက်လာပါက ဆွေမျိုးများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကြောင့် ပြဿနာတက်နိုင်သည့် အခွင့်အလမ်း အလွန်များသည်။ သူတို့သည် အလိမ်ခံရနိုင်သည်၊ ငွေတွေကို တစ်ခါတည်း သုံးဖြုန်းပစ်မိနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် အခြားသော အခက်အခဲများနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ ကျွန်တော်တို့သည် ပင်စင်လစာကဲ့သို့ ငွေကြေးများ ပံ့ပိုးပေးပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် ရပ်တည်နိုင်စေရန် အလုပ်အကိုင် ရှာဖွေရာတွင် ကူညီပေးသွားရန် စီစဉ်ထားသည်။
ဤတာဝန်ကို ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်မိခင်ထံ အပ်နှံထားလိုက်သည်။ သူတို့သည် ဖခင်၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည့်အတွက် မိခင်က သူတို့ကို ဂရုစိုက်ပေးချင်နေပုံရသည်။
“အများကြီး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြရတာပါ။ ကျွန်တော် အကုန်နားလည်ပါတယ်။”
[ရှိုက်သံ]
ထိုအမျိုးသမီးသည် အောင့်ထားသမျှ မျက်ရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ မိခင်က သူမကို ဖက်ထားပြီး နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။
“အခုတော့ အဆင်ပြေသွားပါပြီ။ နောက်ဆိုရင် အကုန်လုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။”
Seokbeom ဦးလေးနှင့် မောင်နှမနှစ်ယောက်ပါမကျန် အားလုံး ငိုကြွေးနေကြပြီး မသိလိုက်ခင်မှာပင် ဆေးရုံခန်းလေးသည် မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း အားအပြင်းဆုံး ငိုနေသူ တစ်ယောက် ရှိနေသည်။
တက်ဂယူ က သူတို့ဘေးတွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။
“ဟီး…”
“…မင်းက ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ။”