အခန်း (၁၀၇)
မစ္စတာဆော့ဘွမ်က စကားစလိုက်သည်။
“အော်... ဝူဆောင်းစက်မှုလုပ်ငန်း (Woosung Industries) မဟုတ်လား။”
“ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်။ သူတို့က မော်တော်ယာဉ်အင်ဂျင် အစိတ်အပိုင်းတွေ ထုတ်လုပ်တဲ့ ကုမ္ပဏီမလား။”
“ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က အွန်ဆောင်းမော်တာ (Eunsung Motors) ရဲ့ ပထမတန်းစား ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းသူတွေလေ။”
အဆိုပါကုမ္ပဏီသည် KOSDAQ တွင် စာရင်းဝင်ထားပြီး ဝန်ထမ်းပေါင်း ၇၀၀ ခန့်ရှိသည့် အလတ်စားလုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက် ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က ဖတ်ခဲ့ရသည့် သတင်းတစ်ပုဒ်ကို သတိရသွားသည်။
“အဲဒီမှာ သပိတ်မှောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
အဆိုပါသတင်းတွင် ဝူဆောင်းစက်မှုလုပ်ငန်းမှ အလုပ်သမားသမဂ္ဂ၏ တရားမဝင်သပိတ်မှောက်မှုကြောင့် ကားထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံများတွင် ထုတ်လုပ်မှုရပ်ဆဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေရကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ သမ္မတ ပတ်ဆီဟျောင်းက အစိုးရအဖွဲ့အစည်းအဝေးတွင် တရားမဝင်သပိတ်မှောက်မှုများဖြင့် နိုင်ငံ၏ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်စေသည့် အလုပ်သမားများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ခဲ့သေးသည်။
မစ္စတာဆော့ဘွမ်က အားအင်မရှိစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဟ-ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ ဂျောင်ဆူးက အဲဒီမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာပါ။”
မစ္စတာဆော့ဘွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။
“အစတုန်းကတော့ ပိုကောင်းတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ပြောင်းရွှေ့ခွင့်ရလို့ ပျော်ခဲ့ပေမဲ့... ပြဿနာတွေ ရှိနေခဲ့တာပါ။”
ဝူဆောင်းစက်မှုလုပ်ငန်းမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ထုတ်လုပ်မှုကို တိုးမြှင့်ရန်အတွက် ဝန်ထမ်းအသစ်ခေါ်ရန် သို့မဟုတ် စက်ရုံအဆောက်အအုံကို ချဲ့ထွင်ရန် လိုအပ်သော်လည်း သူတို့က ကုန်ကျစရိတ်သက်သာစေရန် ရှိပြီးသားဝန်ထမ်းများဖြင့်သာ စက်ရုံကို ၂၄ နာရီပတ်လုံး လည်ပတ်စေခဲ့သည်။
ညဆိုင်းများ ဆက်တိုက်လုပ်ကိုင်လာရသဖြင့် အလုပ်သမားများ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကြောင်း တိုင်ကြားလာကြပြီး နှစ်နှစ်အတွင်း အလုပ်လွန်ကဲ၍ သေဆုံးသူ ခြောက်ဦးအထိ ရှိခဲ့သည်။
သမဂ္ဂနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့တို့ ညှိနှိုင်းပြီးနောက် ညဆိုင်းကိုရပ်တန့်၍ နေ့ဘက်တွင် နှစ်ဆိုင်းခွဲလုပ်ကိုင်ရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သဘောတူညီချက်ရပြီးသည့်တိုင် ကုမ္ပဏီက အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆိုင်းငံ့ထားပြီး ညဆိုင်းများကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်စေခဲ့သည်။
နှစ်ဖက်စလုံး ဆက်လက်ညှိနှိုင်းသော်လည်း အပေးအယူမျှတသည့် အဖြေတစ်ခု မရခဲ့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် သမဂ္ဂက နှစ်ဆိုင်းစနစ်ကို ချက်ချင်းအကောင်အထည်ဖော်ရန် တောင်းဆိုပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သပိတ်မှောက်ခဲ့သည်။ နာရီပိုင်းအကြာတွင် စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့က လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများကို အသုံးပြု၍ လုပ်ငန်းခွင်ကို ပိတ်ပစ်ခဲ့သည်။
လုံခြုံရေးများက သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များကို အထဲမဝင်နိုင်အောင် ပိတ်ပင်ထားသဖြင့် အလုပ်သမားများက စက်ရုံကို သိမ်းပိုက်၍ ဆန္ဒပြခဲ့ကြသည်။ သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များဖြစ်သည့် မစ္စတာဆော့ဘွမ်နှင့် ဂျောင်ဆူးတို့လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။
သပိတ်မှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် စက်ရုံကို သိမ်းပိုက်ခြင်းတို့သည် သေလိုဇောနှင့် လုပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ညှိနှိုင်းရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဥက္ကဋ္ဌ ဟုန်းဝူဆောင်းမှာ ညှိနှိုင်းရန် အစက်အစမျှ ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။
ဤအချက်က ပြင်းထန်သော ထိပ်တိုက်တွေ့မှုများ၏ အစပျိုးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“ကုမ္ပဏီက လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်ကတည်းက ထုတ်လုပ်မှု စီမံခန့်ခွဲရေးဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ CCTV ကင်မရာတွေကို တပ်ဆင်ခဲ့တယ်။ အလုပ်ရုံတင်မကဘူး၊ နားနေခန်းတွေနဲ့ အဝတ်လဲခန်းတွေမှာပါ တပ်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော်နဲ့ ဂျောင်ဆူးက ကင်မရာတွေကို စောင်တွေ၊ တိပ်တွေနဲ့ ဖုံးအုပ်လိုက်တယ်။”
ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့် ကုမ္ပဏီက လုပ်ငန်းနှောင့်ယှက်မှုနှင့် ပစ္စည်းဖျက်ဆီးမှုဖြင့် တရားစွဲဆိုခဲ့သည်။
တက်ဂယူ က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “လုပ်ငန်းနှောင့်ယှက်တာတော့ နားလည်နိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က CCTV ကို ဖျက်ဆီးတာမျိုး၊ ပျက်စီးအောင် လုပ်တာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဘာလို့ ပစ္စည်းဖျက်ဆီးမှု ဖြစ်ရတာလဲ။”
“အဲဒါကတော့ CCTV ကို ဖုံးအုပ်ဖို့ သုံးလိုက်တဲ့ တိပ်က ကပ်ပါသွားပြီး အသုံးမရတော့တဲ့အတွက် ပစ္စည်းဖျက်ဆီးမှုလို့ သတ်မှတ်လိုက်တာလေ။”
ရယ်စရာကောင်းသော အခြေအနေဖြစ်သော်လည်း တရားရုံးက ဂျောင်ဆူးကို CCTV နှောင့်ယှက်မှုဖြင့် ထောင်ဒဏ် ၁ နှစ် ၆ လ၊ ဆော့ဘွမ်ကို တိပ်ဖြတ်ပြီး ပေးအပ်မှုဖြင့် ထောင်ဒဏ် ၆ လ ချမှတ်ခဲ့သည်။
“ကံကောင်းတာက တရားရုံးမှာတော့ အပြစ်မရှိကြောင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။”
သို့သော် ဇာတ်လမ်းက မပြီးဆုံးခဲ့ပေ။
ဒီတစ်ခါတွင် ကုမ္ပဏီက ကတ္တရာလမ်းပေါ် ဖိတ်စင်သွားသည့် ဆေးရောင်ကို အကြောင်းပြသည်။ ဆန္ဒပြစဉ်က သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များက ဆိုင်းဘုတ်များကို မြေပြင်ပေါ်ချထားပြီး ဆေးဖြင့် ရေးသားခဲ့ကြသည်။ ဆေးများက ကတ္တရာလမ်းပေါ် ရောက်သွားသဖြင့် ၎င်းကို ပစ္စည်းဖျက်ဆီးမှုဟု သတ်မှတ်လိုက်ပြန်သည်။
“အဲဒါ တကယ်လား။”
ဆော့ဘွမ်သာ ပြောမပြလျှင် ၎င်းကို နောက်ပြောင်စကားဟု ထင်မိပေလိမ့်မည်။
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း မြေပြင်ပေါ်၌ ရေးသားခဲ့သည့် အဖွဲ့ဝင်တိုင်းကို တရားရုံးက ထောင်ဒဏ် ၁ နှစ်စီ ချမှတ်ခဲ့သည်။
“မနက်စောစောမှာ ကန်ထရိုက်တာရဲ့ ကားတစ်စီးက သမဂ္ဂဆီကို အရှိန်နဲ့ မောင်းဝင်လာတယ်။”
နေရာတွင် ရှိနေသူ ရှစ်ဦးမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး သုံးဦးမှာ အရိုးကျိုးခဲ့သည်။ ကန်ထရိုက်တာက သူတို့ကို တိုက်ပြီးနောက် ထွက်ပြေးသွားသည်။
ရဲစခန်းတွင် တိုင်ကြားသောအခါ ကန်ထရိုက်တာက တစ်ရက်အတွင်း အဖမ်းခံသည်။
သူက ကားမောင်းရင်း အိပ်ပျော်သွားကြောင်း၊ သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များ လာရောက်ဝိုင်းရံသဖြင့် ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးစဉ် မတော်တဆဖြစ်သွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထွက်ဆိုသည်။
ရဲများက သူ၏ထွက်ဆိုချက်ကို လက်ခံပြီး ယင်းကို ယာဉ်မတော်တဆမှုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခဲ့ကာ တိမ်းရှောင်မှုအဖြစ် မသတ်မှတ်ခဲ့ပေ။ တရားရုံးကလည်း လူ ၁၁ ဦး ဒဏ်ရာရခဲ့သည့် ဖြစ်စဉ်အတွက် သူ့ကို ဖမ်းဆီးထားရန် မလိုဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ကန်ထရိုက်တာများနှင့် ဒဏ်ရာရသူများအကြား ထိပ်တိုက်တွေ့မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သိမ်းပိုက်ထားသည့် သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များနှင့် ကန်ထရိုက်တာများအကြား ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပ်တိုက်တွေ့မှုများစွာ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် တစ်ပတ်အကြာတွင် သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များအားလုံး စက်ရုံမှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။
“အဲဒီရန်ပွဲအတွင်းမှာ ကန်ထရိုက်တာတစ်ယောက် ပစ်လိုက်တဲ့ မီးသတ်ဆေးဘူးက သူ့ခေါင်းကို ထိမှန်သွားတယ်။”
ဒဏ်ရာက ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အနည်းငယ်သာ လွဲသွားပါက အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။
ဆော့ဘွမ်ကို ဆေးရုံသို့ ချက်ချင်းပို့ဆောင်ခဲ့ရပြီး ဦးခေါင်းခွံမှ အရိုးအစအနများကို ထုတ်ယူကာ ပြန်လည်ကုသရန် ခက်ခဲသော ခွဲစိတ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ ခွဲစိတ်မှု အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ထိုဖြစ်စဉ်၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကြောင့် သူက စကားပြောလျှင် ထစ်အပြီး မပီမသ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကျွန်တော် စကားလုံးများ ဆုံးရှုံးသွားသည်။
အစတုန်းကတော့ တရားမဝင်ငွေချေးမှုတွေကြောင့် လူမိုက်တွေရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်နေတာလို့ ထင်ခဲ့မိသည်။ အကယ်၍သာ ထိုသို့ဆိုလျှင် နားလည်ရ ပိုလွယ်လိမ့်မည်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သပိတ်မှောက်စဉ်အတွင်း ကန်ထရိုက်တာတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့မှုကြောင့် ဒီလိုဖြစ်ရတာလား။ ဒါက စစ်အာဏာရှင်ခေတ်လည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့... ၂၁ ရာစု တောင်ကိုရီးယားမှာ ဒီလိုဖြစ်ရပ်တွေက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
“ဒါဆို ဘာဆက်ဖြစ်လဲ။ တရားခံကို ဖမ်းမိလိုက်လား။”
ဆော့ဘွမ်က ခေါင်းခါသည်။
ကန်ထရိုက်တာအားလုံးက မျက်နှာဖုံးများ တပ်ထားကြပြီး မီးသတ်ဆေးဘူးများကြောင့် မီးခိုးငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် တရားခံကို ခွဲခြား၍မရဟုဆိုကာ ရဲများက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို လက်လျှော့လိုက်သည်။ ထိုအချိန်က ရိုက်ကူးထားသည့် ဗီဒီယိုဖိုင်တွင် မီးသတ်ဆေးဘူးကိုင်ထားသူ သုံးဦးသာ ရှိသည်။
ကန်ထရိုက်တာများကို ခေါ်ယူစစ်ဆေးပြီး မီးသတ်ဆေးဘူးကိုင်သူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း စစ်ဆေးရန် ခက်ခဲမည်မဟုတ်သော်လည်း ရဲများက ထိုရိုးရှင်းသော အလုပ်ကိုပင် မလုပ်ခဲ့ပေ။ တရားစွဲချင်လျှင် တရားခံကို ကိုယ်တိုင်ဖော်ထုတ်ပြီး သက်သေအထောက်အထား ယူလာခဲ့ရန်သာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုနေသည်။
ရဲများက ကန်ထရိုက်တာများကို စုံစမ်းရန် ဆန္ဒမရှိကြသော်လည်း အလုပ်သမားသမဂ္ဂနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ ပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်သွားသည်။
သူတို့က ရန်ပွဲတွင် ပါဝင်သည့် သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များ၏ မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်မှ မျက်နှာများကို 3D မျက်နှာဖော်ထုတ်နည်းပညာဖြင့်ပင် ခွဲခြားစစ်ဆေးခဲ့ပြီး အားလုံးကို တရားစွဲဆိုရန်အတွက် အစိုးရရှေ့နေရုံးသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အစိုးရရှေ့နေကလည်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အားလုံးကို ထောင်ဒဏ် တစ်နှစ်စီ ချမှတ်ခဲ့သည်။
တက်ဂယူ က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့က အားလုံးကို ထောင်ဒဏ်တစ်နှစ်စီပဲ ချမှတ်နေတာလား။ ထောင်ဒဏ်တစ်နှစ်ဆိုတာ နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ဘူးလေ။”
သပိတ်မှောက်မှု ကြာရှည်လာပြီး ရာသီဥတု ပိုအေးလာသည်နှင့်အမျှ သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များလည်း ပင်ပန်းလာကြသည်။ ကုမ္ပဏီက စက်ရုံကို ဆက်လက်လည်ပတ်နိုင်ရန် အစားထိုးဝန်ထမ်းများကို ခေါ်သွင်းလာသည်။
သပိတ်မှောက်မှု နှစ်လအကြာတွင် သမဂ္ဂက အလုပ်ပြန်ဝင်တော့မည်ဟု ကြေညာလိုက်သည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ကုမ္ပဏီက လက်မခံခဲ့ပေ။
ဥက္ကဋ္ဌ ဟုန်းဝူဆောင်းက သမဂ္ဂမှ နုတ်ထွက်ခြင်းမရှိလျှင် အလုပ်ပြန်ဝင်ခွင့်မရှိကြောင်း၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သမဂ္ဂကို အပြီးတိုင် ဖျက်သိမ်းပစ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
သမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များက တရားမဝင်သပိတ်ကြောင့် ဆုံးရှုံးမှုများရှိသည်ဟုဆိုကာ ရဲနှင့် အစိုးရရှေ့နေရုံးမှ ဆင့်ခေါ်စာများ ရရှိခဲ့ပြီး ကုမ္ပဏီကလည်း လျော်ကြေးရလိုမှုဖြင့် တရားစွဲဆိုခဲ့သည်။
“ဒ-ဒါဆို ဂျောင်ဆူးကရော ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ အစ်ကို...”
ဆော့ဘွမ်က ထစ်အစွာဖြင့် ပြောသည်။ “သူ-သူက ကြိုးဆွဲချ သေသွားတယ်။”
“……။”
ဈာပနပြီးနောက် ဆော့ဘွမ်က ရုပ်မြင်သံကြားမှာ သူကိုယ်တိုင် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲလုပ်နေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်လို့ ဆိုသည်။ ထို့နောက်တွင်လည်း ပိုမိုခက်ခဲသော အချိန်များစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။ စာတိုက်ပုံးထဲတွင် ဒဏ်ငွေပေးဆောင်ရန် အကြောင်းကြားစာများနှင့်အတူ ရဲစခန်းနှင့် အစိုးရရှေ့နေရုံးမှ ဆင့်ခေါ်စာများက ပိတ်မိနေတတ်သည်။
ခွဲစိတ်စရိတ်များက အကြွေးအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ငွေဆောင်ရန် ငွေကြေးလည်း မရှိတော့ပေ။ မိသားစုကို ပြန်ကြည့်စရာ မျက်နှာမရှိတော့သလို အလုပ်ပြန်လုပ်ဖို့လည်း ယုံကြည်ချက် မရှိတော့ချေ။
“ကျွန်တော် ဆက်ပြီး မရှင်သန်နိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။”
ထို့ကြောင့် သူသည် ဦးတည်ရာမဲ့ ကားမောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။ လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုတွင် ကားရပ်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်များနှင့် လေဝင်ပေါက်များကို အဝတ်ဟောင်းများဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ မီးသွေးမီးဖိုကို ထွန်းညှိကာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည့်အခါ မိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာများ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ မျက်နှာများ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကိုယ်သူ၏ မျက်နှာက သူ့ရှေ့တွင် လင်းလက်လာသည်။
“သတိမလစ်ခင်လေးမှာပဲ ကားတံခါးကို အနိုင်နိုင်ဖွင့်ပြီး အပြင်ကို ထွက်လာနိုင်ခဲ့တယ်။ မနက်မိုးလင်းတော့ အစ်ကို့ကို လာတွေ့ဖို့ ဆိုးလ်ကို တက်လာခဲ့တာ။ ဂျောင်ဆူး... မင်းကို ထားခဲ့ပြီး တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။”
“……”
ဒါကပဲ အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား။
တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“ဝူဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်းက KOSDAQ မှာ စာရင်းဝင်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီကိစ္စက ဘာလို့ မပေါက်ကြားတာလဲ။”
“မီဒီယာတွေက သတင်းမတင်ပေးခဲ့လို့လေ။”
ကမ္ဘာပေါ်မှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြစ်ပျက်နေသည်။ မီဒီယာများက သတင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆသောအရာများကိုသာ ရွေးချယ်ဖော်ပြကြသည်။ ဖြစ်ရပ်က ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားပါစေ၊ မီဒီယာက မျက်ကွယ်ပြုထားလျှင် လူအများ မသိရှိနိုင်ပေ။ ထိုမျှမက ဖော်ပြပုံပေါ်မူတည်၍ သမင်ကို မြင်းဖြစ်အောင် လွယ်လွယ်လေး ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။
“ဘာလို့ ရဲနဲ့ အစိုးရရှေ့နေတွေက ဝူဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်းဘက်ကနေ ဒီလောက်တောင် ပေါ်တင် ရပ်တည်ပေးနေတာလဲ။”
“အော်... ဥက္ကဋ္ဌ ဟုန်းဝူဆောင်းက ရဲမင်းကြီးနဲ့ ရင်းနှီးတယ်လေ၊ ပြီးတော့... အစိုးရရှေ့နေနဲ့လည်း ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ရှိတယ်တဲ့။”
“……”
ဒါက ဒေသဆိုင်ရာ သစ္စာစောင့်သိမှုမျိုးလား။
ဒေသတစ်ခုတွင် ကြာရှည်စွာ အခြေချနေထိုင်သော စီးပွားရေးသမားများနှင့် အစိုးရဝန်ထမ်းများ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုတွင် ပူးပေါင်းကြံစည်ခြင်းမှာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
“အော်... နောက်ပြီး အဲဒီနောက်ကွယ်မှာ အွန်းဆောင်းချာ ရှိနေသေးတယ်။”
ကျွန်တော် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”
ဆော့ဘွမ်က ရှင်းပြသည်။
စက်ရုံကို သိမ်းပိုက်ထားစဉ်အတွင်း သူတို့သည် စာအိတ်တစ်လုံးကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ အတွင်းရှိ စာရွက်စာတမ်းများက တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာပင်။ ၎င်းတို့မှာ ဝူဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်း၏ သပိတ်မှောက်မှု တုံ့ပြန်ရေးအစီအမံများ ပါဝင်သည့် လျှို့ဝှက်အစည်းအဝေး မှတ်တမ်းများဖြစ်သည်။
လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများ ချထားခြင်း၊ ပင်မတံခါးကို ပိတ်ဆို့ခြင်း၊ ဝန်ထမ်းကြိုပို့ဘတ်စ်ကားများ ရပ်နားခြင်း၊ လုပ်ငန်းခွင်များ ပိတ်သိမ်းခြင်း၊ ဝင်ထွက်သွားလာမှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ သတင်းထုတ်ပြန်ချက်များ ဖြန့်ဝေခြင်း၊ အစားထိုးဝန်ထမ်းများ ငှားရမ်းခြင်းနှင့် သမဂ္ဂ၏ တရားမဝင်လုပ်ရပ်များကို သက်သေအထောက်အထား စုဆောင်းခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။
သပိတ်မမှောက်မီကတည်းက ကုမ္ပဏီသည် ချန်ဂျူးကွန်ဆަލတင်းဆိုသည့် အတိုင်ပင်ခံကုမ္ပဏီတစ်ခုနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားပြီး သက်သေအထောက်အထား စုဆောင်းရန် ကင်မရာများနှင့် အသံဖမ်းစက်များကိုပင် မှာယူထားခဲ့သည်။
ဤအချက်က စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့သည် အစကတည်းက သမဂ္ဂနှင့် ညှိနှိုင်းရန် အစီအစဉ်မရှိကြောင်း ပြသနေသည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါတင် မပြီးသေးပေ။ အွန်းဆောင်းချာ ရုံးချုပ်က သမဂ္ဂကို ဖျက်ဆီးမည့် အစီအစဉ်များကို တိုက်ရိုက်ညွှန်ကြားပြီး အစီရင်ခံစာများ လက်ခံရယူခဲ့ကြောင်း ပြသသည့် စာရွက်စာတမ်းများလည်း ရှိနေသည်။
သမဂ္ဂက စာရွက်စာတမ်းအားလုံးကို ဓာတ်ပုံရိုက်ကာ ဒေသဆိုင်ရာ အလုပ်သမားရေးရာဌာနတွင် တိုင်ကြားခဲ့သည်။
သို့သော် ဥက္ကဋ္ဌ ဟုန်းဝူဆောင်းက သက်သေအထောက်အထား မလုံလောက်ဟုဆိုကာ အမှုပိတ်လိုက်ပြီး အွန်းဆောင်းချာကိုလည်း တိုက်ရိုက်ပါဝင်ပတ်သက်မှု မရှိဟုဆိုကာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
တက်ဂယူ က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် “အွန်းဆောင်းချာ ပြန်ဖြစ်လာပြန်ပြီလား” ဟု ပြောသည်။
“……”
ဒီအခြေအနေမှာ ဒါက ရက်စက်တဲ့ စက်ဝန်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ကားတစ်စီးတွင် အစိတ်အပိုင်းပေါင်း ၃၀,၀၀၀ ခန့် ပါဝင်သည်။ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ လိုအပ်နေလျှင်ပင် ကားတစ်စီး ထုတ်လုပ်မှုကို ရပ်တန့်သွားစေနိုင်သည့်အတွက် မော်တော်ကားထုတ်လုပ်သူများသည် အစိတ်အပိုင်းဝယ်ယူခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲခြင်းကို အထူးဂရုပြုကြသည်။
ဝူဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်းသည် အင်ဂျင်အတွက် အဓိကအစိတ်အပိုင်းများကို ထုတ်လုပ်ပေးသည့် အဓိကရောင်းချသူဖြစ်သည့်အတွက် သပိတ်မှောက်မှုသည် အွန်းဆောင်းချာအတွက်လည်း အဓိက စိုးရိမ်စရာဖြစ်လာလိမ့်မည်။
အွန်းဆောင်းချာသည် ဝယ်ယူရေးဌာနမှတစ်ဆင့် ဝူဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်းထံသို့ ကုမ္ပဏီ၏ သပိတ်တုံ့ပြန်မှု၊ ချန်ဂျူးကွန်ဆަލတင်းနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုမှုနှင့် အစားထိုးဝန်ထမ်းများ ခန့်အပ်မှုတို့အတွက် အသေးစိတ် ညွှန်ကြားချက်များ ပေးခဲ့ပြီး ထုတ်လုပ်မှုနှင့် ပို့ဆောင်မှုတွင် အနှောင့်အယှက် မရှိစေရန် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
အခုတော့ အခြေအနေကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားပါပြီ။
အွန်းဆောင်းချာ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပတ်ဆီဟျောင်း ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ရဲနှင့် အစိုးရရှေ့နေများက ဝူဆောင်းကော်ပိုရေးရှင်းဘက်မှနေ၍ ရှုပ်ထွေးသည့်ပုံစံဖြင့် ရပ်တည်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အာဏာနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုများက အလုပ်သမားအငြင်းပွားမှုများတွင် ရောယှက်နေသဖြင့် အခြေအနေက ဒီလောက်အထိ ဆိုးရွားသွားခဲ့ရတာလား။
ဆော့ဘွမ်က ခေါင်းကို အောက်သို့ ငုံ့လိုက်သည်။
“အစ်ကို့ကို ဒါတွေ ပြောပြရတာ ရှက်မိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အကူအညီတောင်းနိုင်တဲ့သူက အစ်ကိုတစ်ယောက်ပဲ ရှိတော့လို့ပါ။”
ငွေကြေးများစွာ ရှိတိုင်း ကမ္ဘာ့ပြဿနာအားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ့်အနီးအနားက လူတွေရဲ့ အခက်အခဲတွေကိုတော့ ကူညီဖြေရှင်းပေးနိုင်ပါသည်။
ကျွန်တော် ဆော့ဘွမ်၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်ကို။ ကျွန်တော် တစ်ခုခု လုပ်ပေးပါ့မယ်။”
ဆော့ဘွမ်က တစ်ဖန် မျက်ရည်ကျကာ ပြောသည်။
“ကျ-ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂျင်ဟူး။ တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
***
ကျွန်တော် ဆော့ဘွမ်ကို အရင်ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။
တက်ဂယူ က “အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ” ဟု မေးသည်။
“အစ်ကို့နည်းလမ်းအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။”
ကျွန်တော် X-Cop ၏ CEO ထံ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ လေလံဆွဲပြီးနောက် ခဏတာ ဖုန်းပြောပြီးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။
[ဟယ်လို၊ X-Cop ရဲ့ CEO ကင်ဟ្យိုမြောင် ပြောနေတာပါ။ ကန်ဂျင်ဟူးအတွက် ဘာများ ကူညီပေးရမလဲ။]
“အသေးစိတ်ကို နောက်မှ ရှင်းပြပါမယ်။ လုံခြုံရေးကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို ဒီနေရာကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးပါ။”
[နားလည်ပါပြီ။ ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။]
အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် လူတစ်ယောက် CEO ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူက အသက် ၄၀ ကျော်၊ အရပ် ၁၉၀ စင်တီမီတာခန့်ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကျောက်တုံးကဲ့သို့ မာကျောသော ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူက ကျွန်တော့်ကို ဦးညွှတ်ကာ ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်သည်။
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် CEO ကန်ဂျင်ဟူး။ ကျွန်တော်က X-Cop က မန်နေဂျာ လီချော်ဂျင်ပါ။”
ကျွန်ုပ်တို့ နှုတ်ဆက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။
ကျွန်တော် ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်သည်။ “ချန်ဂျူးကွန်ဆަލတင်းအကြောင်း ကြားဖူးလား။”
မန်နေဂျာ လီချော်ဂျင်က နားမလည်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့။”
“သူတို့က ဘာကုမ္ပဏီမျိုးလဲ။”
“သူတို့က HR နဲ့ အလုပ်သမားစီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ အတိုင်ပင်ခံလုပ်ငန်း လုပ်တာပါ။”
“နာမည်ကြီးလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။ ဒီလုပ်ငန်းနယ်ပယ်မှာဆိုရင်တော့ အားလုံးနီးပါး သိကြပါတယ်။”
“တရားဝင်ကတော့ HR အတိုင်ပင်ခံကုမ္ပဏီပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တကယ်ကကော ဘာလဲ။”
သူက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ကျွန်တော့်မေးခွန်းကို ဖြေသည်။
“သူတို့ကို သမဂ္ဂဖျက်ဆီးရေးအတွက် အထူးပြုထားတဲ့ ကျွမ်းကျင်ခိုင်းစားဂိုဏ်းလို့သာ သဘောထားလိုက်ပါ။ ဝန်ထမ်းတစ်ဝက်လောက်က လူမိုက်တွေပါ။”
“နောက်တစ်ဝက်ကကော။”
“ကျွန်တော်က လူမိုက်ပါ။”
“…”
သူတို့နှစ်ခုကြားမှာ ဘာကွာခြားချက် ရှိလို့လဲ။
ကျွန်တော် ဆိုဖာပေါ်တွင် မှီထိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“သူတို့က တော်တော်အန္တရာယ်များတဲ့ လူတွေပဲ။ အကယ်၍ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပ်တိုက်တွေ့မှု ဖြစ်လာရင် X-Cop ဝန်ထမ်းတွေက သူတို့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား။”
မန်နေဂျာ လီချော်ဂျင်က သူ၏မျက်နှာထားကို တင်းတင်းထားရင်း လေးနက်စွာ ဖြေသည်။
“သေချာပေါက်ပေါ့။ X-Cop မှာ အထူးချွန်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ်တွေ ရှိပါတယ်။ အများစုက အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်ဟောင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံခြားက ကြေးစားစစ်သည်တွေပါ။ လူမိုက်တွေ ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းသားတွေကို ကိုင်တွယ်ရတာက သူတို့အတွက်တော့ မုန့်စားသလိုပါပဲ။”
သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်သွားသကဲ့သို့ သူက အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားပုံရသည်။
X-Cop သည် တောင်ကိုရီးယားတွင် ဒုတိယအကြီးဆုံး လုံခြုံရေးကုမ္ပဏီဖြစ်သည့်အတွက် အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပေ။ လူအင်အား၊ စက်ကိရိယာနှင့် ငွေကြေးအရင်းအမြစ်တို့တွင် အဆိုပါ လူမိုက်ကုမ္ပဏီများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အစ်ကိုတို့ရဲ့ အရည်အချင်းကို လက်တွေ့ မြင်တွေ့ခွင့်ရပါစေဦး။”