အခန်း (၁၀၂)
အစည်းအဝေးခန်းထဲရှိ လူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများမှာ အောင်ပွဲခံရမည့်မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဤကိစ္စကို အမြန်ဆုံးအဆုံးသတ်လိုသည့်ဆန္ဒတို့ ရောပြွမ်းနေသည်။
လေလံဈေးနှုန်းကို နောက်ဆုံးအချိန်အထိ အပြီးသတ်နိုင်ရန် အားလုံးပင် တစ်ညလုံး ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခဲ့ကြရမည်မှာ အသေအချာပင်။
လေလံဈေးနှုန်း အတက်အကျဖြစ်နိုင်သည့် အတိုင်းအတာမှာလည်း သိပ်ပြီးကြီးမားလှသည်မဟုတ်ပေ။
ရောင်းချသူလိုချင်သည့်ဈေး၊ ကျွန်တော်ဝယ်ယူလိုသည့်ဈေး၊ ပြိုင်ဘက်များဝယ်ယူလိုသည့်ဈေးနှင့် စျေးကွက်က ခန့်မှန်းထားသည့်ဈေးတို့ကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် များသောအားဖြင့် တူညီသည့် ပမာဏတစ်ခုထွက်လာတတ်သည်။
ထိုဈေးနှုန်းကို အခြေခံအဖြစ်သတ်မှတ်ပြီး ပိုပေးမလား၊ လျှော့ပေးမလားဆိုသည်ကို စဉ်းစားရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အခြေခံဈေး၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းအတွင်းသာ ရှိတတ်ပြီး ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းထက် ကျော်လွန်သည်မှာ ရှားပါးလှသည်။
အများစုမှာ အခြေခံဈေးကို ဒေါ်လာ ၂.၇ ဘီလီယံဟု သတ်မှတ်ထားကြမည်မှာ သေချာသည်။ ထိုထက် ဘယ်လောက်အထိ ပိုပေးနိုင်မည်နည်းဆိုသည့်အချက်က ရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မည်။
နည်းနည်းလောက်ပဲ ပိုပေးလိုက်ရုံပါဟု ထင်ကောင်းထင်နိုင်သော်လည်း လေလံဈေးကို တစ်စတစ်စ တိုးမြှင့်သွားခြင်းက နောက်ဆုံးတွင် ကားအသေးစားတစ်စီးဝယ်မည့်အစား ဇိမ်ခံကားတစ်စီး ဝယ်လိုက်ရသည့်အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ဒယ်ဟူးကွန်စထရပ်ရှင်ကို လေလံဈေးကြီးပေး၍ ဝယ်ယူပြီးနောက် ပြိုလဲသွားခဲ့သည့် ဂီအိုမ်ဂရုကဲ့သို့ပင်။
အခြားကုမ္ပဏီများ လေလံဈေးနှုန်းနှင့်ပတ်သက်၍ အကြိတ်အနယ်စဉ်းစားနေချိန်တွင် ကျွန်တော်ကတော့ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပိုမိုမြင့်မားသည့် ပမာဏတစ်ခုကို အလွယ်တကူ သတ်မှတ်လိုက်သည်။
ရလဒ်နည်းတူ လုပ်ဆောင်ရသည့် ဖြစ်စဉ်ကလည်း အရေးကြီးသည်။
သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ကို စိတ်ကူးပေါက်ပြီး ရောင်းအားအကောင်းဆုံး စာရေးဆရာဖြစ်လာခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း၊ သီအိုရီတစ်ခု သို့မဟုတ် ဖော်မြူလာတစ်ခု ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး နိုဘယ်ဆုရသွားခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း၊ ကြိုးစားပမ်းစား ရေးသားနေသည့် စာရေးဆရာများနှင့် သုတေသီများအတွက် ကျွန်တော် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပေမည်။
သို့သော် ဘဏ္ဍာရေးလောကတွင် ရလဒ်တစ်ခုတည်းသာ အရေးကြီးသည်။
သင်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု အကောင်းဆုံးလုပ်ထားသော်လည်း နောက်တစ်နေ့တွင် 9/11 အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ထိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ ကျဆုံးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ အာရုံခံစားမှုကြောင့်ဖြစ်စေ အမြတ်ရလျှင် အောင်မြင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ရှေ့ဖြစ်ကို ကြိုသိနိုင်သည့်စွမ်းအားအပေါ် ကျွန်တော် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်မနေတော့ပါ။
နောက်ဆုံးတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ ရလဒ်ပင်ဖြစ်သည်။
***
လေလံတင်သည့်ဖြစ်စဉ်မှာ ရိုးရှင်းသည်။
လူအားလုံး၏ရှေ့မှောက်တွင် စာအိတ်များကို ဖောက်ပြီး လေလံဈေးနှုန်းများကို ထုတ်ဖော်ပြသကြသည်။ တရားမျှတမှုနှင့်ပတ်သက်၍ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိစေရန် တစ်ခုလုံးကို ကင်မရာဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
လေလံပွဲကို မော်ဂန်စတန်းလီ ၏ ဆိုးလ်ဌာနခွဲ အကြီးအကဲ ဆောင်းမြောင်ဟိုက ကြီးကြပ်သည်။ သူက စင်ပေါ်သို့တက်လာပြီး သူ့ကိုယ်သူ အတိုချုံးမိတ်ဆက်ကာ လေလံဈေးနှုန်းများကို ကြေညာသည်။
မစ္စတာဆောင်းက KRR တင်သွင်းထားသည့် စာအိတ်ကိုဖွင့်ပြီး လေလံဈေးနှုန်းရေးသားထားသည့် စာရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ မိုက်ခရိုဖုန်းထဲသို့ တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် သူကြေညာသည်။
“KRR။ ၂.၇၄ ဘီလီယံ ဒေါ်လာ။”
ပမာဏကို ဘီလ်ဘုတ်တစ်ခုကဲ့သို့ မော်နီတာပေါ်တွင် ပြသထားသည်။
လေလံကို ကြည့်ရှုနေသည့် ကုမ္ပဏီတာဝန်ရှိသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ တစ်စုံတစ်ခု ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကိုရီးယားဈေးကွက်ကို အထင်သေးလေ့ရှိသည့် KRR ပင်လျှင် ဝမ်ငွေ ၃ ထရီလီယံကျော်အထိ လေလံဆွဲခဲ့သည်။
နောက်တစ်ခုအနေဖြင့် ကန်လိုင်းဂရု၏ လေလံဈေးကို ကြေညာသည်။
“ကန်လိုင်းဂရု။ ၂.၈၅၅ ဘီလီယံ ဒေါ်လာ။”
ဈေးနှုန်းမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဒေါ်လာ ၁၁၅ သန်းအထိ ခုန်တက်သွားသည်။
KRR ၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ဂျောင်တေးဟိုက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားပြီး ကုမ္ပဏီကိုယ်စားလှယ် လီဂျောင်ဟိုကတော့ ပြုံးသည်။ သို့သော် RCK ဘရော့စ်၏ လေလံဈေးကို ကြေညာလိုက်သည့်အခါ ထိုအပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“RCK ဘရော့စ်။ ၂.၉၁၇ ဘီလီယံ ဒေါ်လာ။”
ဝမ်ငွေ ၃.၂ ထရီလီယံကို ကျော်လွန်သွားသည့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ပမာဏဖြစ်သည်။
ဘဏ္ဍာရေး အကျပ်အတည်းရှိနေသည်ဆိုသည့် ခန့်မှန်းချက်များကြားမှပင် ဤမျှရဲတင်းသည့် လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သည်။ ပဏာမလေလံတွင် ဈေးနှုန်းနည်းနည်းဖြင့် တင်ခဲ့ခြင်းမှာ တကယ်ပဲ ဗျူဟာမြောက် လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုလား။
စီနီယာမန်နေဂျာ ဆောဆန်းဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မော်နီတာကို ကြည့်ရင်း တုန်လှုပ်နေသည်။
RCK ဘရော့စ်က ဈေးမြင့်မြင့်တင်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသော်လည်း သူတို့ထင်ထားသည်ထက် တစ်လှမ်းပိုသာသွားသည်။
အစောပိုင်းက ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ဒေါ်လာ ၂.၈၈ ဘီလီယံသာ တင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတို့ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရမည်။
သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ “ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်သွားပြီ။”
ဟန်ချန်းယောင်းက စိတ်ထဲမှ ပြုံးလိုက်ပြီး သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။
ပြိုင်ဘက်အမာခံ RCK ဘရော့စ်ကို ဒေါ်လာ ၁၃ သန်းအကွာအဝေးဖြင့် အနိုင်ယူလိုက်နိုင်ခြင်းမှာ ပြီးပြည့်စုံသည့် အောင်ပွဲပင်ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် အွန်ဆောင်းဂရု၏ လေလံဈေးကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့်အခါ အခန်းထဲတွင် ဆူညံသွားသည်။
RCK ဘရော့စ်က ရဲတင်းသော်လည်း အွန်ဆောင်းဂရုက ပို၍ပင် ရဲတင်းနေသေးသည်။ ထိုအနည်းငယ်ကွာခြားချက်ကပင် ရလဒ်ကို အဆုံးအဖြတ်ပေးလိုက်သည်။
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဟာချန်းဟွန်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်သည်။ စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော်လည်း ရှောင်လွှဲ၍မရသည့် ရလဒ်ပင်ဖြစ်သည်။
ပမာဏမှာ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
OTK ကုမ္ပဏီနှင့် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် တို့သည် ထိုထက်ပို၍ သုံးစွဲမည်မဟုတ်ဟု အားလုံးက ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။
ထိုဆုံးဖြတ်ချက်မှာလည်း အနည်းငယ် မှန်ကန်နေသည်။
အိုဟျွန်းဂျူက လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ပိုက်ထားရင်း လက်ချောင်းများဖြင့် ခုံကို ခေါက်နေသည်။ ဆေးလိပ်သောက်ချင်သည့်အခါ လုပ်လေ့ရှိသည့် သူမ၏ အကျင့်ဖြစ်သည်။
“ငါတို့ ရှုံးသွားပြီ။”
ကန်ဂျင်ဟူနှင့် ဆွေးနွေးစဉ်က သူမသတ်မှတ်ထားသည့် အမြင့်ဆုံးဈေးမှာ ဒေါ်လာ ၂၉၂ သန်းဖြစ်သည်။ မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို ထိုပမာဏထက် မကျော်လွန်ရန် သူမ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် သတိပေးထားခဲ့သည်။
RCK ဘရော့စ်က နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း အွန်ဆောင်းဂရုကိုတော့ မကျော်နိုင်ခဲ့ပေ။
ပြိုင်ဘက်၏ ပမာဏကိုသာ ကြိုသိခဲ့လျှင် နည်းနည်းလောက် ပိုသုံးမိခဲ့မလား... သို့သော် ထိုသို့တွေးနေခြင်းက ဘာမှအကျိုးမရှိပေ။
အိုဟျွန်းဂျူက သူမဘေးရှိ ကန်ဂျင်ဟူကို ကြည့်လိုက်သည်။ အွန်ဆောင်းကို ရှုံးနိမ့်သွားသည့်အတွက် သူ ဒေါသထွက်နေမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း သူက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။
“တစ်ခါတစ်ရံ ရှုံးနိမ့်မှုနဲ့ ကြုံတွေ့ရတာကလည်း မဆိုးပါဘူး။”
ယခုတစ်ခါ သူမက သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။ တက်ဂယူ ကတော့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးနေသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မမ မှာ အကြောင်းမဲ့ ဒေါသထွက်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။
“ဘာလို့ ဒီအခြေအနေမှာ သူက ပြုံးနေရတာလဲ။”
ဌာနခွဲမန်နေဂျာ ဆောင်းမြောင်ဟိုက နောက်ဆုံးစာအိတ်ကိုဖွင့်ပြီး စာရွက်စာတမ်းများကို ထုတ်လိုက်သည်။
“OTK ကုမ္ပဏီ…”
သူက စကားပြောနေရာမှ ရပ်တန့်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။
လေလံဝင်ဆွဲသူအားလုံး၏ အကြည့်များက သူ့ဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။
ဘာကြောင့် သူ ဒီလိုတုံ့ပြန်နေရတာလဲ။ အလွန်အမင်း နည်းလွန်းသည့် သို့မဟုတ် များလွန်းသည့်ဈေးကို တင်လိုက်မိလို့လား။
မိမိ၏ အမှားကို သဘောပေါက်သွားသည့် ဌာနခွဲမန်နေဂျာ ဆောင်းမြောင်ဟိုက တည်ငြိမ်အောင် ပြန်လုပ်ယူပြီး လေလံဈေးကို ကြေညာသည်။
“OTK ကုမ္ပဏီ နှင့် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကွန်ဆော့တီယမ်။ ဒေါ်လာ ၂,၉၃၀,၁၀၀,၀၀၀။”
ပမာဏကို စခရင်ပေါ်တွင် ပြသလိုက်သည်။
‘အွန်ဆောင်းဂရု ဒေါ်လာ ၂,၉၃၀,၀၀၀,၀၀၀’ ဆိုသည်မှာ အောက်သို့ ရောက်သွားပြီး ‘OTK ကုမ္ပဏီ နှင့် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကွန်ဆော့တီယမ် ဒေါ်လာ ၂,၉၃၀,၁၀၀,၀၀၀’ ဆိုသည်မှာ အပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
မမ မျှော်လင့်ထားသည့် ရလဒ်ကြောင့် ဘယ်သူမှ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုနိုင်ကြပေ။
ဒေါ်လာ ၁ သိန်း ကွာခြားချက်ပင်။
ဒေါ်လာ ၁ သိန်း ကွာခြားချက်လေးတစ်ခုတည်းနဲ့တင် X Cop ၏ ပိုင်ရှင်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ရသည်။
လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်မှုကြားတွင် ဟန်ချန်းယောင်းက စင်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။
“စာရွက်စာတမ်းတွေကို ကြည့်ရအောင်။”
လုပ်ငန်းစဉ်တိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး တရားဝင်ကန့်ကွက်ချက်များ ရှိလျှင်လည်း စစ်ဆေးနိုင်ပါသည်။ အခုလို ရုတ်တရက်လုပ်ခြင်းက လေလံစီစဉ်သူကို လေးစားရာမရောက်ပါ။
“ဟို၊ ခဏလေး…”
ဝန်ထမ်းများက မတားဆီးခင်မှာပင် စာရွက်စာတမ်းများက ဟန်ချန်းယောင်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ သူက စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးထားသည့် ပမာဏကို ကြည့်လိုက်သည်။
ပမာဏနေရာတွင် ဒေါ်လာ ၂,၉၃၀,၁၀၀,၀၀၀ ဟု ရေးသားထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
သူက အခြားစာရွက်များ ရှိသေးသလားဟု စာအိတ်ထဲကို စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း ဘာမှမရှိပေ။ ဤစာရွက်တစ်ရွက်တည်းသာ ရှိသည်။
ဌာနခွဲမန်နေဂျာ ဆောင်းမြောင်ဟိုက ဒေါသနှင့် ရောထွေးနေသည့် အသံဖြင့် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက လေလံဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုပါ။ ချက်ချင်းဆင်းပေးပါခင်ဗျာ။”
ဟန်ချန်းယောင်းက မယုံနိုင်စွာ ရေရွတ်သည်။
“ဒါကတော့ ရယ်စရာပဲ…”
ဥက္ကဋ္ဌ ဂျောင်တေးဟို၊ ကိုယ်စားလှယ် လီဂျောင်ဟိုနှင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဟာချန်းဟွန်းတို့က ကျွန်တော်တို့ဆီသို့ ဂုဏ်ပြုစကားဆိုရန် ရောက်လာကြသည်။
“မန်နေဂျာ မမ ဟျွန်းဂျူ၊ အလုပ်ကောင်းပါတယ်။”
“ဟားဟား၊ ကျွန်မ အရှုံးကို လက်ခံပါတယ်။ နောက်တစ်ခါကျရင် ပိုပြင်ဆင်လာခဲ့ပါမယ်။”
“ဂုဏ်ယူပါတယ်။ နောက်တစ်ခါကျရင် ထပ်တွေ့ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
မမ ဟျွန်းဂျူက လေလံဈေးကို ကိုယ်တိုင်ရေးသားခဲ့လိမ့်မည်ဟု အားလုံးက ထင်မှတ်နေကြသည်။ မမ သည် M&A ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည့်အတွက် ထိုသို့ထင်မှတ်ခြင်းမှာလည်း သဘာဝကျသည်။ ဤနေရာတွင် နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းများကို ရှင်းပြနေစရာ မလိုပေ။
ကျွန်တော်တို့ အဆောက်အအုံထဲက ထွက်လာတဲ့အခါ ဂိတ်ပေါက်ရှေ့မှာ ကားတစ်စီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်းပဲ ကားပေါ်တက်လိုက်ကြသည်။ ရောက်လာတုန်းကအတိုင်းပင် တက်ဂယူ က ကားမောင်းသူနေရာကို ဝင်ထိုင်သည်။
မမ က ကားပေါ်ရောက်တာနဲ့ စောင့်နေခဲ့သူတစ်ယောက်လို ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ချက်ချင်း မီးညှိလိုက်သည်။
“ဟာ...”
မမ ၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။
တက်ဂယူ က တစ်ခုခုကို ပြောလိုက်သည်။
“မင်းကို မြင်တဲ့သူတိုင်း မင်းကို မူးယစ်ဆေးစွဲနေတဲ့သူလို့ ထင်ကြလိမ့်မယ်။”
“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်းပါ။”
အဲလီက စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
“ကျွန်မ ကြိုပြီး တောင်းပန်ထားပြီးသားပါ။ လေလံဆွဲတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့လဲဆိုတာ သိရဲ့လား။”
“ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။”
ဆေးလိပ်ကို အမြန်ဖွာပြီးနောက် မမ က စကားစသည်။
“ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။”
“ဘာကို ပြောတာလဲ။”
“ပမာဏလေ၊ အဲဒီအကြောင်း မေးနေတာ။”
အဲလီကလည်း စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။
“ဟုတ်တယ်လေ။ ဘာလို့ ဒေါ်လာ ၂,၉၃၀,၁၀၀,၀၀၀ ကို ရေးလိုက်ရတာလဲ။”
ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ဖို့ စဉ်းစားတဲ့အချိန်မှာ အခက်ခဲဆုံးက ဒီအချက်ပဲ ဖြစ်နေခဲ့တာ။ “ကျွန်မ ကြိုသိနေလို့ပါ” လို့ ပြောရမလား။ ဈေးနှုန်းကို ဘယ်လိုသတ်မှတ်လိုက်သလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို ဘယ်လိုဖြေရမလဲ။
“မမ က ကျွန်မကို ဒေါ်လာ ၂.၉၃ ဘီလီယံပဲ သုံးလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာလား။”
စိတ်ထဲမှာ ရှက်သွားပေမဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ပဲ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းက ဘယ်လိုသိသွားတာလဲ။”
သာမန်လူတွေ လက်ခံနိုင်လောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုတော့ ရှိရမယ်။ ဒါကြောင့် ဂျာဂျန်မြောင် စားနေတုန်းက တက်ဂယူ နဲ့ တိုင်ပင်ပြီး သဘောတူညီမှု ရယူခဲ့တာကို ပြောပြလိုက်သည်။
“ဒါတွေအားလုံးက တက်ဂယူ ကြောင့်ပါ။”
ဟျွန်းဂျူက နားမလည်နိုင်စွာ မေးသည်။ “ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”
“မမ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အမြင့်ဆုံးဈေးထက် ဒေါ်လာ ၁၀ သန်း ပိုသုံးလိုက်ဖို့ပဲ စဉ်းစားခဲ့တာ။”
“ဘာလို့ အဲလိုတွေးမိတာလဲ။”
ထက်မြက်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ အဖြေကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
“အလိုလိုနေရင်းနဲ့ပေါ့။ ဒီကဏ္ဍမှာ ကျွန်တော့်မှာ အတွေ့အကြုံလည်း မရှိသလို အချက်အလက်တွေကိုလည်း သေချာမလေ့လာခဲ့ရဘူး။ ဒါပေမဲ့ မမ က အမြင့်ဆုံးဈေးကို ဒေါ်လာ ၂၉၂ သန်းလို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ တခြားကုမ္ပဏီတွေက သူတို့ရဲ့ အမြင့်ဆုံးဈေးကို ပိုပြီး သတ်မှတ်ထားလိမ့်မယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် ဒေါ်လာ ၁၀ သန်း ထပ်တိုးလိုက်တာပါ။”
“ပြီးတော့ ဒါက တက်ဂယူ ကြောင့်ဆိုတာကရော။”
“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်က ဒေါ်လာ ၂၉၃ သန်းပဲ သုံးဖို့ လုပ်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးကျတော့ တက်ဂယူ က သူ့ပိုက်ဆံကိုယ်တိုင် ထည့်မယ်ဆိုပြီး ဒေါ်လာ ၁ သိန်း ထပ်တိုးဖို့ အတင်းတိုက်တွန်းတာလေ။”
ဟျွန်းဂျူ၏ မျက်နှာတွင် မယုံနိုင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
“တကယ်လား။”
တက်ဂယူ က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောပြီး ပြန်ဖြေသည်။ “ဟုတ်တယ်။”
“ဘာလို့ ဒေါ်လာ ၁ သိန်းကို ပိုသုံးရတာလဲ။”
အဲဒီမေးခွန်းကို တက်ဂယူ က တိုတိုလေး ပြန်ဖြေသည်။ “ပျော်စရာကောင်းလို့။”
“....”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော့်ကြောင့် ဖြစ်လာတာ။ မမ ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။”
ဟျွန်းဂျူက တက်ဂယူ ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။
သာ၍သာ ဈေးနှုန်းတူနေခဲ့မယ်ဆိုရင် ကုမ္ပဏီနှစ်ခုလုံးက အဲဒီနေရာမှာတင် ဒုတိယအကြိမ် လေလံဆွဲရလိမ့်မည်။ အဲဒီအခါ ဈေးနှုန်းတွေက အဆုံးမရှိ မြင့်တက်သွားနိုင်ချေ ရှိသည်။
အဲလီက လက်ခုပ်တီးရင်း အော်ပြောသည်။ “ဝိုး! နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေက တိကျလိုက်တာ။ အနိုင်အရှုံးကို ဒေါ်လာ ၁ သိန်း ကွာခြားချက်လေးနဲ့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။”
မမ ဟျွန်းဂျူက ခေါင်းကိုက်နေသည့်အတိုင်း နဖူးကို လက်ဖြင့် ဖိထားလိုက်ပေမဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာတော့ အပြုံးလေးတစ်ခု တွဲခိုနေသည်။
“ဒေါ်လာ ၂.၉၂ ဘီလီယံထက် မကျော်ဖို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မှာထားတာကို။ ဘယ်သူမှလည်း စကားနားမထောင်ကြဘူး” ဟု သူမက ရှေးယခင်ကတည်းက အဆူခံရလေ့ရှိသည့်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒါက မတန်တဆ ဈေးကြီးတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးမလား” ဟု ကျွန်တော်မေးလိုက်တော့ မမ က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဒါက အင်မတန် သင့်တော်တဲ့ ပမာဏပါ။”
ကုမ္ပဏီအားလုံးက ဒီစီမံကိန်းကို ဒေါ်လာ ၃ ထရီလီယံကျော် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ပဏာမလေလံမှာကတည်းက သတ်မှတ်ထားခဲ့ကြတာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဈေးနှုန်း အလွန်အကျွံ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်နိုင်ပေ။
“အွန်ဆောင်းဂရု က တခြားအဆိုပြုချက်တွေ ထပ်တင်လာနိုင်မယ်လို့ ထင်လား။”
လေလံအောင်မြင်သွားရုံနဲ့ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားတာ မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံးညှိနှိုင်းသူအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရပြီးနောက်မှာတောင် ဝယ်ယူရေး ညှိနှိုင်းမှုအဆင့်မှာ အခက်အခဲတွေ ရှိလာနိုင်သေးသည်။ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒုတိယအမြင့်ဆုံးဈေး တင်ထားတဲ့ အွန်ဆောင်းဂရုဆီ အခွင့်အရေး ရောက်သွားနိုင်စရာ ရှိသည်။
ဒါပေမဲ့ ဒါက ချွင်းချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ငွေကြေးဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ဥပဒေရေးရာ ပြဿနာများ မရှိသရွေ့ ဝယ်ယူရေး ညှိနှိုင်းမှုက ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။
“ဖြစ်တော့ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ လေလံစီစဉ်သူ မော်ဂန်စတန်းလီ နဲ့ အနိုင်ရသူ ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ် ကြားက ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ရင် တိုင်ပိုဂရု က သူတို့ရဲ့ ကတိကဝတ်တွေကို ဖျက်မယ့်ပုံ မပေါ်ပါဘူး။”
လုံခြုံရေးကုမ္ပဏီတွေက ယုံကြည်မှုပေါ်မှာ အခြေခံပြီး ရပ်တည်နေကြတာဖြစ်သည်။ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ လေလံရလဒ်ကို ပြောင်းလဲ၍ မရပေ။
ဟန်ချန်းယောင်းက လေလံပြီးနောက် နှုတ်ဆက်ခြင်းမရှိဘဲ ထွက်သွားသည်ကို ကျွန်တော် ပြန်တွေးမိသည်။
“အွန်ဆောင်းဂရုက ဒီရလဒ်ကို ဘယ်လို မြင်မလဲလို့ မမ ထင်လဲ။”
ဒေါ်လာ ၂.၉ ဘီလီယံကျော် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုက ဒေါ်လာ ၁ သိန်း ကွာခြားချက်လေးနဲ့တင် လက်ပြောင်းသွားတာ ဖြစ်သည်။ ဒါကို တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်လို့ ပြောဖို့ ခက်ခဲသည်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းကို သုံးပြီး တိကျတဲ့ ပမာဏကို ခန့်မှန်းကာ အနည်းငယ် ပိုတင်လိုက်တာမျိုးတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။
မမ ဟျွန်းဂျူက နောက်ထပ် ဆေးလိပ်တစ်လိပ် မီးညှိရင်း ပြန်ပြောသည်။
“သေချာတာပေါ့...”
***
ဟန်ချန်းယောင်းက ပြန်လာတဲ့ ကားပေါ်မှာ စိတ်ထဲကနေ တွေးနေသည်။
ဒေါ်လာ ၁ သိန်း။
ဝမ်ငွေ ၁.၁ ဘီလီယံကျော်လောက်သာ ကွာခြားတဲ့ ပမာဏလေးတစ်ခုအတွက် X-Corp ကို သူ့မျက်စိရှေ့မှာတင် အလုခံလိုက်ရသည်။ လိုအပ်မယ်ဆိုရင် သူက အဲဒီထက် အဆတစ်ရာ ပိုပေးဖို့တောင် အသင့်ရှိနေခဲ့တာ။
ဒါက တကယ်ပဲ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုလား။
ဒေါ်လာ ၁ သန်းလောက် ကွာခြားနေရင် တိုက်ဆိုင်မှုလို့ ပြောနိုင်သေးသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒေါ်လာ ၁ သိန်း ကွာခြားချက်လေးပါ။ ဒါက တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
ဒီအခြေအနေကို ဖော်ပြဖို့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုပဲ ရှိသည်။
“တစ်ယောက်ယောက်က အချက်အလက် ပေါက်ကြားသွားတာပဲ။”
သူ့ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ ဆောဆန်းဝမ်က နားမလည်စွာ မေးသည်။
“ဒါကို ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”
ဘုန်း!
ဟန်ချန်းယောင်းက တံခါးဘေးက လက်တင်ခုံကို လက်သီးနဲ့ ထုပြီး အော်လိုက်သည်။
“တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လေလံဈေးကို OTK ကုမ္ပဏီ ဆီ ရောင်းစားလိုက်တာပဲ!”