အတွေးကမ္ဘာ ကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကမ္ဘာကြီး ပြိုလဲနေမှုသည် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေကြသော စုဆောင်းသူများမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းသာနေကြသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ အတင်းအဓမ္မ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရသည့်နှယ် ခံစားလိုက်ရသည်။
ဂီယွန်ဟူ နှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
[သင်သည် အတွေးကမ္ဘာ ‘တစ္ဆေနယ်မြေ’ ကို ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်သည်။]
[သင်သည် 15,000TP ကို ရရှိခဲ့သည်။]
အတွေးကမ္ဘာ ၏ ပုံပြင်သည် သင့်ထံတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။]
[သင်တို့နှစ်ဦးသည် မယုံနိုင်စရာ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ပြသခဲ့သည်။]
[ဆုလာဘ်အနေဖြင့် သင်သည် 10,000TP ကို ရရှိခဲ့သည်။]
[သင်သည် ‘Bright Clear Index’ ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။]
[သင်သည် ‘Liberator of List’ ပုံပြင်ကို ရရှိခဲ့သည်။]
[ပုံပြင်ကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် သင့်စွမ်းအားများ တိုးတက်လာသည်။]
[သင့်အဆင့် အနည်းငယ် တိုးတက်လာသည်။]
တစ္ဆေနယ်မြေထဲရှိ အရာအားလုံးသည် အဆုံးသတ်မှစ၍ အဖြူရောင်စာလုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်ပျယ်သွားသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်လျက် ထိုမြင်ကွင်းကို ငေးမောကြည့်နေရင်း စွဲမက်နေမိသည်။
သူမ မသိလိုက်ခင်မှာပင် ဂီယွန်ဟူ သည် သူမအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
“မင်း အောင်မြင်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်ခဲ့တယ်”
“ရှင်ကတော့…”
ကွမ်ဂျီအာ သည် ဂီယွန်ဟူ ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်မိပြီး သူမ၏ ထိန်းချုပ်ထားသော ခံစားချက်များ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်နှယ် မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။
၎င်းမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားသူ (Regressor) တစ်ယောက်ဖြစ်သည့်တိုင် လွယ်လွယ်ကူကူ မထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုး ဖြစ်သည်။
ဂီယွန်ဟူ သည် အသံမထွက်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမနှင့်အတူ ပြိုလဲပျက်စီးနေသည့် အတွေးကမ္ဘာ ၏ မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသည်။
တစ္ဆေနယ်မြေကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် စာလုံးအချို့သည် ဂီယွန်ဟူ ၏ ရှေ့တွင် စုစည်းလာပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်အဖြစ် ပုံဖော်သွားသည်။
၎င်းသည် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် သူဖန်တီးခဲ့သည့် ပုံပြင်နှင့် လုံးဝကွဲပြားသော ပုံပြင်သစ်နှင့် စာအုပ်သစ် ဖြစ်သည်။
ဂီယွန်ဟူ ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် စာအုပ်မျက်နှာဖုံးတွင် ခေါင်းစဉ်တစ်ခုကို ထွင်းထုလိုက်သည်။
“ဘယ်လိုခံစားရလဲ”
ဂီယွန်ဟူ က ကွမ်ဂျီအာ ကို မမျှော်လင့်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် မည်သို့ဖြေရမည်ကို မသိဘဲ ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးမှ အနိုင်နိုင် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
“မသိဘူး”
“အခုထိ မသိသေးဘူးလား”
“အင်း။ အရင်က ဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ မကြုံဖူးလို့”
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမ၏ ဘဝကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို မကြုံဖူးခဲ့ပေ။
သူမသည် သူမ၏ အစွမ်းအစအားလုံးကို အသုံးချ၍ တိုက်ခိုက်ဖူးခြင်းမရှိသလို၊ နောက်ဆုံးတွင် အောင်ပွဲခံဖူးခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။
သူမမှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။
ထို့ပြင် သူမ၏ နှလုံးသားက ဤမျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုန်ပေါက်နေသည်မှာလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။
သူမသည် အနည်းငယ် နီမြန်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ဂီယွန်ဟူ ကို ကြည့်ကာ စကားစလိုက်သည်။
“ဒါကြောင့်မို့လို့”
“အင်း?”
“ကျွန်မ ဒီအကြောင်းတွေကို သိပ်မသိသေးဘူး…”
ကွမ်ဂျီအာ သည် ဘေးတွင်ရပ်နေသည့် ဂီယွန်ဟူ ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ သတ္တိမွေး၍ ပြောလိုက်သည်။
“နောင်ကျရင် ကျွန်မကို ပိုသင်ပေးပါဦးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
“…”
ဂီယွန်ဟူ သည် သူမ၏ မမျှော်လင့်ထားသော စကားကြောင့် ခဏတာ ကြောင်အသွားသည်။
သူမ၏ အဖြေကြောင့်သာမက ထိုအချိန်အခါသမယကြောင့်ပါ အံ့အားသင့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေသော အဖြူရောင်ကမ္ဘာထဲတွင် နှစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်နေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် သူမက ထိုသို့ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ဒါက ဝန်ခံစကားနဲ့ တူနေတယ်’
ဂီယွန်ဟူ ရှက်ရွံ့သွားကာ လက်ညှိုးဖြင့် ပါးပြင်ကို ကုတ်လိုက်ပြီး ပခုံးများကို ဖြေလျော့ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“သေချာတာပေါ့။ မင်းမသိချင်ရင်တောင် မင်းမောသွားတဲ့အထိ ငါပြောပြပေးမှာမို့လို့ အသင့်ပြင်ထားလိုက်”
“မျှော်လင့်ချက်ပင်လယ်”
မသိလိုက်ခင်မှာပင် အတွေးကမ္ဘာ သည် အဆုံးသတ်သွားပြီး မူးဝေစရာကောင်းသော အကျေအလည်ရှင်းလင်းမှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားသည်။
[ဂုဏ်ယူပါသည်။ သင်သည် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်မှတ်ထားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။]
[ဝိညာဉ်များစွာက သင့်အောင်မြင်မှုကို ချီးကျူးနေကြသည်။ ဤအရာသည် ရောနှောနယ်မြေ (Mixed Realm) တွင် အလွယ်တကူ မေ့ပျောက်မသွားမည့် စံနှုန်းတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။]
[သင်တို့၏ အမည်များသည် ရောနှောနယ်မြေတစ်ခွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။]
အမည်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်ဆိုသည်မှာ ကောလာဟလများလည်း ပျံ့နှံ့သွားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့လေလေ၊ ဂီယွန်ဟူ နှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့၏ အမည်များသည် ရောနှောနယ်မြေတွင် ပိုမိုပျံ့နှံ့လာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုကောလာဟလများသည် သဘာဝကျကျပင် သူတို့ကို ပိုမိုအားကောင်းစေမည့် [ပုံပြင်များ] ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
[ဝိညာဉ်များက လက်ခုပ်တီး၍ သင်တို့၏ အောင်မြင်မှုကို ဂုဏ်ပြုနေကြသည်။]
[သင်သည် လှူဒါန်းမှုအဖြစ် 74,300TP ကို ရရှိခဲ့သည်။]
လှူဒါန်းမှုပြတင်းပေါက် ပွင့်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စုဆောင်းမိထားသော လှူဒါန်းမှုအမှတ်များမှာ အလုံးအရင်းဖြင့် ရောက်လာသည်။
သူတို့သည် အတွေးကမ္ဘာ ကို ရှင်းလင်းပြီး ဘောနပ်စ်များ လက်ခံရရှိခြင်းဖြင့် အမှတ် ၂၀,၀၀၀ ခန့် ရရှိခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ဝိညာဉ်များထံမှ နောက်ထပ် လှူဒါန်းမှုများလည်း ရရှိခဲ့သည်။
ထိုမျှသာမက ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့သွားခြင်းကြောင့် သို့မဟုတ် သူတို့၏ ပုံပြင်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်သော ကြည့်ရှုသူအသစ်များလည်း ရောက်လာခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် ဂီယွန်ဟူ ၏ စာကြည့်တိုက်ရှိ ကြည့်ရှုသူအရေအတွက်သည် သူ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော အတားအဆီးဖြစ်သည့် ၅,၀၀၀ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။
ပုံပြင်ပြောသူများအတွက်သာ ပေးအပ်သော အမျိုးမျိုးသော အခွဲတာဝန်များမှာ မီးရှူးမီးပန်းများပမာ လျင်မြန်စွာ ပြီးမြောက်သွားသည်။
[စုစုပေါင်းရရှိသည့်အမှတ်: 182,500TP]
ဤအခန်းမှတစ်ဆင့် သူတို့ရရှိခဲ့သည်မှာ TP ၁ သိန်း ၈ သောင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော လှူဒါန်းမှုပမာဏသာ ဖြစ်သည်။
စာရင်းသွင်းသူများ တိုးလာခြင်းမှရရှိသည့် စာရင်းသွင်းခ၊ သူ့စာကြည့်တိုက်တွင် စုဝေးလာသော ဝိညာဉ်များ၏ ပုံပြင်များမှရသည့် ကော်မရှင်ခနှင့် သူ၏ မကြာသေးမီက ချုပ်ဆိုခဲ့သော စာချုပ်မှရရှိသည့် နောက်ထပ် ကြော်ငြာဝင်ငွေများ။
ထိုအရာအားလုံးကို ပေါင်းလိုက်လျှင် အမှတ် ၂ သိန်း ၅ သောင်း ကျော်လွန်သွားလိမ့်မည်။
‘အခန်းတစ်ခန်းတည်းနဲ့ ဒီလောက်အထိ ရမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး’
ဤသည်မှာ ဂီယွန်ဟူ ရည်ရွယ်ခဲ့သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
၎င်းမှာ ကန်းဟယ်ရင် နှင့်အတူ ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဦးဆောင်ခဲ့စဉ်ကနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ထိုစဉ်က အတိုင်းအတာမှာ ယခုထက် ပို၍သေးငယ်သည်။
သူ၏ စာကြည့်တိုက် အနည်းငယ် ဖွံ့ဖြိုးလာပြီးနောက် အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်ကာ ထူးခြားသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ပြသနိုင်ခဲ့ပြီး ရရှိလာသည့် ဆုလာဘ်များမှာလည်း ကွဲပြားသွားသည်။
‘ငါ့စာကြည့်တိုက်သာ ပိုဖွံ့ဖြိုးလာပြီး ဒီအဆင့်ရှိတဲ့ ပုံပြင်နောက်တစ်ခုကို ပြနိုင်မယ်ဆိုရင်’
ထိုအခါ ယခုထက် ပိုမိုများပြားသော အမှတ်များကို စုဆောင်းနိုင်လိမ့်မည်။
ထိုမျှသာမက ကြီးမားလှသော ဂုဏ်သတင်းကိုပါ ရရှိလာလိမ့်မည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်းမှာ သူလုပ်ချင်တိုင်း လွယ်လွယ်ကူကူ လုပ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
ယခုတိုင်အောင်ပင် သူသည် အသက်စွန့်၍ ကြိုးတစ်ချောင်းပေါ်တွင် လျှောက်နေရသကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးမှ အနိုင်နိုင် အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယခုချက်ချင်းပင် ထပ်လုပ်ခိုင်းလျှင် သူ လုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
‘ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့နေ့မှာတော့၊ ငါသာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်နေမယ်ဆိုရင်’
စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းသော ပုံပြင်နောက်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။
သူသည် လက်ထဲရှိ စာအုပ်ကို ပို၍တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
စာအုပ်၏ မျက်နှာဖုံး။
ခေါင်းစဉ်ရှိရမည့် နေရာတွင်၊
[အိပ်မက်မက်သူများ၏ ပုံပြင်] ဟု ရေးသားထားသည်။
***
ထိုနေ့တွင် ဂီယွန်ဟူ နှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့သည် တစ္ဆေနယ်မြေ အတွေးကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းလိုက်သည့်အခါ White Flower Management ကို စောင့်ကြည့်နေသော ဂိုဏ်းအချို့သည် သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။
White Flower Management သည် တစ္ဆေနယ်မြေကို ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း ကြားသိရသဖြင့် သူတို့သည် ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ရန်နှင့် သူတို့ ဘာလုပ်နေသည်ကို စုံစမ်းရန် လူများကို စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။
[တစ္ဆေနယ်မြေ အတွေးကမ္ဘာ ရှင်းလင်းပြီးကြောင်း အစီရင်ခံစာ။]
ထိုအစီရင်ခံစာကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုသောသူများမှာ တုံ့ပြန်မှုအမျိုးမျိုး ပြသကြသည်။
အချို့မှာ ဒေါသထွက်ကြသည်၊ အချို့မှာ ဤအရာကို မည်သို့ဖြစ်လာသနည်းဟု ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြသည်၊ အချို့မှာမူ ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုကို တွေးတောနေကြသည်။
“ငါတို့ကို ဝင်နှောင့်ယှက်ခိုင်းထားတာကို သူတို့က မအောင်မြင်ဘူးလား?”
“အတွေးကမ္ဘာက ရှင်းလင်းသွားတယ်? ဒါဆို White Flower Management က ဒါကို ထပ်လုပ်လိုက်တာပေါ့?”
“မယုံနိုင်စရာပဲ”
သို့သော် အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည့် ဘုံမေးခွန်းတစ်ခု ရှိသည်။
“ကွမ်ဂျီအာ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ?”
White Flower Management က ပြဿနာ ထပ်ရှာသည်ဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဂီယွန်ဟူ ၏ လက်ချက်ဟုသာ သူတို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ဝင်လာသည့် အစီရင်ခံစာကို စစ်ဆေးလိုက်သည့်အခါ ဂီယွန်ဟူ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော စုဆောင်းသူတစ်ယောက်၏ အမည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထို့ပြင် နောက်ထပ် ရောက်လာသော သတင်းအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည့်အခါ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားသည်။
ကွမ်ဂျီအာ ဆိုသည်မှာ White Flower Management က မကြာသေးမီကမှ ခေါ်ယူထားသည့် စုဆောင်းသူသစ် ဖြစ်သည်။
သူမသည် သင်တန်းဌာနမှ ဘွဲ့ရပြီးသည်နှင့် ဘွဲ့နှင်းသဘင်အခမ်းအနားကို ပြီးဆုံးအောင်မြင်ထားသူ ဖြစ်ပြီး၊ စုဆောင်းသူ (၉) တန်းစား အဆင့်ကို အသစ်ရရှိထားသူသာ ဖြစ်သည်။
ထိုမျှမက သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် သိပ်အာရုံမစိုက်မိခဲ့သော တစ္ဆေနယ်မြေကို သူမက ရှင်းလင်းလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
ဂိုဏ်း၏ နှောင့်ယှက်မှုကို ခံရလျက်နှင့်ပင် ထိုသို့အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော မြေအောက်ကမ္ဘာမှ အကျဉ်းသားများ၏ တည်ရှိမှုနှင့် သူတို့ကို အမိန့်ပေးကွပ်ကဲသည့် အရိုးစုဗိုလ်ချုပ်၏ ပုံပြင်တို့သည် အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ရှုသူတို့၏ မျက်မှောင်များကို တွန့်ချိုးသွားစေခဲ့သည်။
ဤအချက်အလက်ကို ယုံရမည်လော၊ မယုံရမည်လော။
အစီရင်ခံစာ မှားယွင်းနေသည်ဟု သူတို့မထင်ခဲ့ကြပေ။
အထက်သို့ မတင်ပြမီ အဆင့်ဆင့် ပြန်လည်စစ်ဆေးထားသော ဤစာရွက်စာတမ်းတွင် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအမြင်များ ပါဝင်နေရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။
ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းမှာ ငြင်းမရနိုင်သော အချက်အလက်နှင့် လက်တွေ့ဘဝ ဖြစ်သည်။
‘ဒီလောက်တော်တဲ့ စုဆောင်းသူမျိုး ရှိနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ကြဘူးပေါ့?’
‘စုဆောင်းရေးဌာနက ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။ မျက်စိရှေ့မှာတင် ဒီလိုအရည်အချင်းရှိတဲ့သူကို လွတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာလား။’
‘ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့များ...!’
ထိုလူများအပေါ် ဒေါသထွက်နေရသည့်တိုင် လက်ရှိအခြေအနေက ငြင်းမရနိုင်သော အချက်တစ်ချက်ကို သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်သွားစေခဲ့သည်။
ဂီယွန်ဟူ ပြီးနောက် နောက်ထပ် ထူးချွန်သော စုဆောင်းသူတစ်ယောက် [[White Flower Management]] ထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဆိုသည့်အချက်ပင်။
***
“ဟူး”
ကျွန်တော် ရုံးခန်းထဲက ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ခဏအနားယူနေလိုက်သည်။
တစ္ဆေနယ်မြေ ပြီးနောက် နောက်ထပ် အတွေးကမ္ဘာ အတွက် ပြင်ဆင်ရတာက အရမ်းကို ပင်ပန်းလွန်းလှသည်။
အရူးအမူး တိုက်ခိုက်နေတုန်းကတော့ မသိလိုက်ပေမဲ့ အားလုံးပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါမှာတော့ ရက်အနည်းငယ်လောက် ဘာမှလုပ်ချင်စိတ်မရှိတော့အောင် ဖြစ်သွားရသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်က အဲဒီအကြောင်းပြချက်နဲ့ ရက်အနည်းငယ်လောက် အားလပ်ရက် ယူလိုက်တာမျိုးတော့ မဟုတ်ပါ။
ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားလပ်ရက် နှစ်ရက်ပဲ ပေးလိုက်သည်။
ပြီးတော့ အဲဒီနှစ်ရက်အတွင်းမှာတောင် အမျိုးမျိုးသော အလုပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရင်း ကျွန်တော့်စွမ်းရည်တွေကို ပြသနေခဲ့မိသေးသည်။
‘အင်း၊ သိပ်တော့လည်း မခက်ခဲပါဘူး’
ဒီနေ့အထိ အနားမယူဘဲ ဆက်တိုက် လုပ်ဆောင်လာခဲ့လို့လားတော့ မသိ၊ တကယ်တမ်း အနားယူတဲ့အခါမှာလည်း အေးအေးလူလူ ရှိမနေဘဲ စိတ်ထဲမှာ မသက်မသာ ဖြစ်နေမိသည်။
‘ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေတာ အဆင်ပြေပါ့မလား’
ကျွန်တော် တွေးမိသည်အထိပင်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲမှာတောင် တစ်ရက်မှ မနားခဲ့သလို၊ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက်မှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
အခုတော့ ဒီလိုမျိုး အလုပ်ကို မဖြစ်မနေ လုပ်ရင်းနဲ့ပဲ ကျွန်တော့်ဘဝတစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။
နားလိုက်တဲ့အချိန်ဆိုရင် စိုးရိမ်စိတ်တွေ ဝင်လာတာကြောင့် နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်ရသည်။
‘ဒါက မကောင်းဘူးလို့ ပြောမယ်ဆိုရင်လည်း မဟုတ်ပြန်ဘူးလေ’
ဒါဟာ အသားကျသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ထုံသွားတာလား။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော်ဟာ အခုဆိုရင် အလုပ်သမားစွဲ (workaholic) တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။
ကျွန်တော့်အတွက်တော့ နှစ်ရက်လောက် အနားယူဖို့ဆိုတာက ဆုံးဖြတ်ချက်ကြီးကြီးမားမား ချမှတ်ရမယ့် ကိစ္စမျိုး ဖြစ်နေသည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီနှစ်ရက်ကြောင့် အားပြန်ဖြည့်ဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တာမို့ သိပ်တော့လည်း မဆိုးလှပါဘူး။
‘ဒါပေမဲ့လည်း မကြာခင်မှာပဲ နောက်တစ်ခေါက် လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်ရတော့မယ်’
အဲဒီလို တွေးလိုက်ရင်း ကျွန်တော်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်နေတဲ့ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ပုံမှန်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ဘေးနားမှာ သဘာဝအတိုင်း ထိုင်နေကျဖြစ်တဲ့ ကန်းဟယ်ရင် က ဒီနေ့တော့ ဘာကြောင့်ရယ်မသိ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်နေသည်။
ပြီးတော့ ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ ဘေးမှာတော့ ကွမ်ဂျီအာ က ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။
သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းတွေနဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားတဲ့ အနီရောင်ဝတ်စုံရှင်တွေ ဖြစ်ကြသည်။
“ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလိုပဲ ကြည့်နေကြတာလဲ”
ခဏကတည်းက သူတို့အကြည့်တွေကို ခံနေရတာ နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေသည်။
“ဘာ... ဘာလဲ? ဘာကို ပြောတာလဲ?”
“ရှင်ပြောတာ ကျွန်မတို့ နားမလည်ပါဘူး”
သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ဖြေကြသည်။
ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ အခြေအနေမှာတော့ ကွမ်ဂျီအာ က မိသားစုဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီမို့ ဟန်ဆောင်နေဖို့ အစီအစဉ် မရှိပုံရသည်။
အင်း၊ ရုံးခန်းထဲမှာ ဂီယွန်ဟူ အဖြစ်နဲ့ သရုပ်ဆောင်နေရင်တောင်မှ ကွမ်ဂျီအာ ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဆွဲဆောင်မှုနဲ့တော့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
“အစစ်နဲ့ အတုလား?”
“ရှင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?”
“အစစ်? အတု? ရှင် ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ဂီယွန်ဟူ?”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ထားလိုက်ပါတော့”
ကန်းဟယ်ရင် က အတုဆိုတဲ့ အယူအဆဖြစ်ပြီး ကွမ်ဂျီအာ က အစစ်ဆိုတဲ့ အယူအဆပေါ့။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဒါကို အပြင်မှာ ထုတ်ပြောလောက်တဲ့အထိ မိုက်မဲသူတော့ မဟုတ်ပါ။
ဒါပေမဲ့ ခဏကတည်းက ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေက ကျွန်တော့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
ဘာအကြောင်းကြောင့်လဲ။
ဘာလို့ သူတို့အချင်းချင်း အဲဒီလို ကြည့်နေကြတာလဲ။
မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ ကြည့်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
သူတို့ အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဘယ်နှခါလောက် ဖလှယ်လိုက်ကြတာလဲ။
“အာ၊ တကယ်ပါပဲ”
နောက်ဆုံးတော့ သည်းမခံနိုင်တော့တဲ့ ဆောရယွန်း က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဒီထူးဆန်းတဲ့ လေထုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
“ရှင်တို့နှစ်ယောက်လုံး၊ စကားကို လှည့်ပတ်မပြောကြနဲ့တော့။ ဂီယွန်ဟူ ကို အတွေးကမ္ဘာကို ခေါ်သွားပေးဖို့သာ တောင်းဆိုလိုက်ကြစမ်းပါ!”
“ဆော... ဆောရယွန်း!”
“အဟမ်း”
ကန်းဟယ်ရင် က အံ့ဩသွားတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ဖြစ်သွားပြီး ကွမ်ဂျီအာ ကတော့ ချောင်းဟန့်ရင်း အနည်းငယ် မျက်နှာလွှဲသွားသည်။
သူတို့ ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်နေကြလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် အခုမှ သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“မပြောနဲ့၊ ရှင်တို့နှစ်ယောက်လုံး ကျွန်တော့်ကို အတွေးကမ္ဘာ ခေါ်သွားဖို့ ဆန္ဒပြနေကြတာလား?”
“မဟုတ်၊ မဟုတ်ပါဘူး”
“ဟုတ်တယ်။ အဲဒီအတိုင်းပါပဲ”
“အာ!”
ငြင်းဆိုဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ကန်းဟယ်ရင် က ကွမ်ဂျီအာ ရဲ့ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြန်ပြောလိုက်တဲ့ စကားကြောင့် လန့်သွားပြီး အမူအရာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီအတိုင်းပဲ!”
“အင်း”
သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ရင်း ဘာကြောင့် အဲဒီလို လုပ်ကြတာလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် နားလည်သွားသည်။
“အင်းလေ၊ အတွေးကမ္ဘာ ကို သွားရမယ့် အချိန်တော့ ရောက်နေပြီပေါ့”
“ဟုတ်တယ်မလား? ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်မက အလှည့်ပေါ့!”
ကန်းဟယ်ရင် က ထိုင်နေရာကနေ ထရပ်ပြီး သူမကိုယ်သူမ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ရှင်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ဒီ ‘ဂျူနီယာ’ လေးနဲ့ တစ်ယောက်တည်း သွားခဲ့တာလေ။ အခု ကျွန်မအလှည့် ဖြစ်သင့်တာပေါ့”
“မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး”
ကွမ်ဂျီအာ လည်း ထိုင်နေရာကနေ ထရပ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို ပြောသည်။
“ကျွန်မက အခုထိ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်ကမှ အတွေးကမ္ဘာ ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာပါ။ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သန်မာလာဖို့ဆိုရင် ကျွန်မအလှည့်ပဲ ထပ်ဖြစ်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။ ကျွန်မက အခုထိ လမ်းညွှန်မှု လိုအပ်နေတဲ့ ‘ဂျူနီယာ’ လေးပဲ ရှိသေးတာ။ ရှင် နားလည်ပေးနိုင်တယ်မလား ‘စီနီယာ’?”
“အူး!”
သူမကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့ဖူးတဲ့ စကားတွေကို ပြန်ကြားလိုက်ရတဲ့ ကန်းဟယ်ရင် က မြားထိမှန်သွားတဲ့သူလို ထူးဆန်းတဲ့ အသံမျိုး ထွက်လာပေမဲ့ သူမ နောက်မဆုတ်သွားပါ။
“မဟုတ်ဘူး! အစဉ်လိုက်အတိုင်း စဉ်းစားမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်မအလှည့်ပဲ!”
“ရှင်က ကျွန်မထက် အခွင့်အရေး ပိုရထားတာပဲ။ ဒီတစ်ခေါက်က ကျွန်မအလှည့်”
လက်မလျှော့ဘဲ အချင်းချင်း အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်နေတဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော် အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဘယ်သူနဲ့ သွားမယ်ဆိုတာကို အခုထိ မပြောရသေးဘူးလေ?”
တကယ်တော့ ကျွန်တော်လည်း လိုအပ်ချက် ရှိနေမှန်း သိသည်။
ကျွန်တော် တာဝန်ယူရတဲ့ စုဆောင်းသူ အရေအတွက် များလာတာနဲ့အမျှ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို မရေမရာ မျှော်လင့်ထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် အခုလုပ်နေတာက သာမန် ပုံပြင်ပြောသူ (teller) တွေနဲ့ မတူပါ။
သဘာဝကျကျပဲ၊ စုဆောင်းသူ အများအပြားကို ကိုင်တွယ်ရတဲ့ ပုံပြင်ပြောသူတွေနဲ့ မတူဘဲ ကျွန်တော်ကတော့ နှစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ကိုင်တွယ်ရပြီး အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်နေရသည်။
ဒါက ကျွန်တော် ဖြေရှင်းရမယ့် ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲလို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးတောနေစဉ်မှာပဲ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ကျွန်တော်နဲ့ ကွမ်ဂျီအာ၊ ကန်းဟယ်ရင် တို့ကြားက လေထုထဲမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခု စီးဆင်းလာပြီး နေရာလွတ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
‘ဒါက ဘာလဲ?’
နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေကို မပွင့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
‘ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ?’