တီဒိုလန့်ညွန်တောသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ လမ်းလျှောက်သွားလာရန် သင့်တော်သည့်နေရာမဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာသည် ထူထဲသော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သတိမထားမိပါက လမ်းကြောင်းမှားကာ လမ်းပျောက်သွားရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ဤနေရာ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မသိသူများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှုခင်းများမှာ မည်သည့်ဘက်သို့ကြည့်ကြည့် ဆင်တူယိုးမှားဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဤနေရာတွင် လမ်းပြတစ်ခု ရှိနေသည်။
၎င်းမှာ ကျွန်တော်ရှာဖွေနေသည့် စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါတစ်မျိုးဖြစ်သော ရွှံ့ညွန်အမြစ် (Swamp Root) ပင်ဖြစ်သည်။
ဤနေရာ၏ အကြီးအကဲအဆင့် စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါကို လဲဖရာ (Lefra) ဟုခေါ်ဆိုပြီး ဧရာမအပင်ကြီးတစ်ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ရွှံ့ညွန်တော၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဆင်တစ်ကောင်စာထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အမြစ်များရှိသည့် အသားစားအပင်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
၎င်း၏အမြစ်များ မည်မျှကျယ်ပြန့်သည်ကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင်၊ ၎င်း၏ အကိုင်းအခက်များ မည်မျှအထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်ကို တွက်ဆကြည့်လျှင် ၎င်း၏နယ်မြေမှာ ရွှံ့ညွန်တောတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်ဟု ဆိုရမည်။
ထို့အပြင် ဤနေရာတွင် သတိပြုရမည့်အချက်တစ်ခုမှာ ရွှံ့ညွန်အမြစ်များ၏ တည်ရှိမှုပင်ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် သာမန်စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် ရွှံ့ညွန်အမြစ်များသည် အမှန်တကယ်တွင် လဲဖရာ၏ အမြစ်များမှ ပေါက်ဖွားလာသည့် မျိုးဗီဇပြောင်းအပင်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ရွှံ့ညွန်အမြစ်များနှင့် လဲဖရာ၏အမြစ်များသည် အားနည်းသော်လည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်နေကြသည်။
‘ဒီရွှံ့ညွန်အမြစ်ကောင်ကိုသာ သေချာရှာတွေ့ရင် ဒီနေရာက အကြီးအကဲအဆင့် စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါဆီသွားတဲ့ လမ်းကို အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်။’
ကျွန်တော်တို့သည် ရွှံ့ညွန်အမြစ်တစ်ခုကို အမြန်ပင်ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ၎င်း၏အမြစ်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
လမ်းကြောင်းကို သိထားပြီးဖြစ်၍ ကျွန်တော်တို့တွင် တုံ့ဆိုင်းနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
ကျွန်တော်တို့သည် နယ်နိမိတ်မျဉ်းကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ပြီးနောက် ခဏချင်းမှာပင် အကြီးအကဲအဆင့် စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါ လဲဖရာ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
၎င်းသည် ကျွန်တော်တို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ ရောက်လာသည့် သားကောင်များဟု ယူဆကာ ၎င်း၏ ပင်စည်ကို တံခါးများကဲ့သို့ လှုပ်ခါလိုက်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းကို အနိုင်ယူရန် စုဆောင်းသူ (Collector) အနည်းဆုံး ငါးဦးခန့် လိုအပ်လေ့ရှိသော်လည်း ကျွန်တော်တို့အတွက်မူ ထိုမျှများပြားရန် မလိုပေ။
“ကန်းဟယ်ရင်၊ သွားကြရအောင်။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ကျွန်တော်တို့အတွက် လူတစ်ယောက်တည်းဖြင့်ပင် လုံလောက်သည်။
***
[သင်သည် တီဒိုလန့်ညွန်တောကို ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်သည်။]
[သင်သည် ရှင်းလင်းမှုဆုလာဘ်အဖြစ် 3,000 TP ကို ရရှိသည်။]
[သင်သည် ဆုလာဘ်အဖြစ် ကျွမ်းကျင်မှုချဲ့ထွင်ခြင်း (Skill Expansion) ကို ရရှိသည်။]
[သင်၏ ရှိရင်းစွဲ ကျွမ်းကျင်မှုချဲ့ထွင်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး၊ ကျွမ်းကျင်မှုချဲ့ထွင်ခြင်းသည် အာရုံခံနိုင်စွမ်းချဲ့ထွင်ခြင်း-အကြီးစား (Sense Expansion-Large) သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။]
[သင်သည် ပေါင်းပင်သတ်သမား၏ ဇာတ်လမ်း (Story of the Weed Killer) ကို ရရှိသည်။]
[သင်သည် ရွှံ့ညွန်အမြစ် x9 ကို ရရှိသည်။]
[သင်သည် လဲဖရာအစေး (Lefra Sap) ကို ရရှိသည်။]
…
ကျွန်တော်တို့ ရွှံ့ညွန်တောကို ရှင်းလင်းပြီးသည်နှင့် ဆုလာဘ်များအကြောင်း အသိပေးသည့် စာတိုပြတင်းပေါက်နှင့်အတူ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲမှ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်းကို အနိုင်ယူရန် အချိန်အများကြီး မလိုခဲ့ပေ။
သို့သော် အကြီးအကဲအဆင့် သတ္တဝါဖြစ်သည့်အတွက် ရုန်းကန်ရင်း ရွှံ့နွံများကို ပက်ဖြန်းနေခြင်းမှာ အတော်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါကလည်း သူ့သက်တမ်းကို နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ်လောက်ပဲ ဆွဲဆန့်ပေးလိုက်တာမျိုးပါ။
“ဟူး... အဝတ်အစားတွေ ပေတော့မလို့ပဲ၊ ကံကောင်းလို့ အခုတော့ သန့်ရှင်းနေသေးတယ်။”
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ သန့်ရှင်းနေသော အဝတ်အစားများကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
တိုက်ပွဲအတွင်း ရွှံ့နွံများနှင့် ရေများပေကျံနေခဲ့သည့် သူမ၏ အဝတ်အစားများသည် ကျွန်တော်တို့ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်နှင့် စာတန်းများနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
“မင်းသာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရင် ကျန်တာတွေကတော့ ဒီစိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းလိုက်တာနဲ့ ပျောက်သွားမှာပါ။”
ဟုတ်ပါသည်၊ ဤအချက်မှာ ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိသည့် ပစ္စည်းများအတွက်မူ အကျုံးမဝင်ပေ။
ထိုပစ္စည်းများသည် တစ်သီးပုဂ္ဂလ ဇာတ်လမ်းများအဖြစ် တည်ရှိနေကြခြင်းဖြစ်၍ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာ၏ စည်းနှောင်မှုအောက်တွင် မရှိကြပေ။
“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ဓားက...”
“အာ။”
ကန်းဟယ်ရင် စိုးရိမ်နေသည်မှာ အခြားအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
သူမသည် ကျွန်တော့်လက်ထဲရှိ ဓားကို စိတ်မကောင်းသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်ဓားတွင် အစွန်းများ ပဲ့ထွက်နေပြီး နောက်ထပ်တစ်ချက်လောက် ထပ်ခုတ်လိုက်ပါက ကျိုးသွားတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။
၎င်းမှာ ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ သိမ်းပိုက်မှုအတွင်း ကျွန်တော် အလျင်စလို ကောက်ယူခဲ့ရသည့် လက်နက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ဒီအထိ ရောက်အောင်ပင် တော်တော်လေး အသုံးခံခဲ့ပြီဟု ဆိုရမည်။
“ဟင်း... ငါလည်း ကန်းဟယ်ရင် လိုမျိုး ကောင်းတဲ့လက်နက်တစ်ခု မြန်မြန်ရဖို့ လိုဦးမယ်။”
ကန်းဟယ်ရင် သည် ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ သိမ်းပိုက်မှုအတွက် ရှင်းလင်းမှုဆုလာဘ်အဖြစ် လက်နက်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။
၎င်းမှာ အော်တိုမန်အင်ပါယာဘုရင် ဆူလ်တန်၏ တော်ဝင်ဓားဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အမှန်တကယ်တွင် ရှားပါးအဆင့်ရှိသည့် ပစ္စည်းဆုလာဘ်ဖြစ်၍ သူမ လက်ရှိသုံးနေနိုင်သည့် အကောင်းဆုံးလက်နက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
“ငါ့ဟာကို ပေးရမလား။”
“နောက်ပြောင်ပြီးတောင် အဲဒီလို မပြောပါနဲ့။ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အတွက် ကိုယ့်လက်နက်က ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိလဲဆိုတာ မသိဘူးလား။”
“မင်းဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။”
သူမ၏ ယုံကြည်မှုကို ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်ပါသော်လည်း ထိုဓားသည် အစကတည်းက ကျွန်တော့်ပစ္စည်း မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် ပိုကောင်းသည့်အရာကို ရနိုင်မည့် နည်းလမ်းကိုလည်း ကျွန်တော် သိထားသည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြန်ကြရအောင်။ ဒီမှာပဲ ဆက်နေနေရင် ပတ်ဝန်းကျင်ကနေ အညည်းညူသံတွေ ပိုကြားရလိမ့်မယ်။”
အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့် စုဆောင်းသူများသည် ကျွန်တော်တို့ကို မနာလိုသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့သည် ကျွန်တော်တို့ တကယ်ရှင်းလင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။
အထူးသဖြင့် စိုက်ပျိုးရန် (farm) အတွက် အခုလေးတင် ဝင်ရောက်လာသည့် အဖွဲ့မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြောင်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့အတွက် ကျွန်တော် နည်းနည်းတော့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။
[ဝိညာဉ်တို့သည် လက်ခုပ်တီးကာ အခြားစုဆောင်းသူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို သဘောကျနေကြသည်။]
[ဝိညာဉ်အချို့သည် စုဆောင်းသူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ကာ ရယ်မောနေကြသည်။]
ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်ကြည့်နေသည့် ဝိညာဉ်များသည် အခြားသူများ စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်ကို ဂရုမစိုက်ကြဘဲ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကိုသာ ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။
အင်းလေ၊ ပြိုင်ဘက်တွေကို ရေနစ်အောင် လုပ်တာက ဝိညာဉ်တွေအတွက်တော့ ဖျော်ဖြေမှုတစ်မျိုးပဲ။ သူတို့က သူတို့အကြိုက်ဆုံး စုဆောင်းသူက ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်သလဲဆိုတာကိုပဲ ဂရုစိုက်ကြတာပါ။
“မြန်မြန်သွားကြရအောင်။”
ကျွန်တော်တို့ လိုအပ်သမျှကို ရယူပြီး ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းမှု ဆုလာဘ်များအပြင် ဝိညာဉ်များ၏ ထောက်ပံ့မှုလည်း ရရှိသည်။ ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်မှာလည်း ၂,၅၀၀ နီးပါးအထိ တက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
‘အရည်အချင်းမှတ် (Merit points) တွေ အများကြီး စုဆောင်းမိသွားပြီ။’
ပုံမှန်ဆိုလျှင် အရည်အချင်းမှတ်များသည် အချိန်ကြာမြင့်မှသာ စုဆောင်းမိတတ်ပြီး တိုးနှုန်းမှာလည်း အလွန်နှေးကွေးသည်။
သို့သော် ကျွန်တော့်ကိစ္စတွင်မူ အကြိမ်အတော်များများ အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်၍ အသံလွှင့်မှု ခြောက်ကြိမ်နှင့်ပင် အရည်အချင်းမှတ်များမှာ ရူးသွပ်လောက်အောင် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
[လက်ရှိ အရည်အချင်းမှတ်: 2,802]
[ရေရှည်မစ်ရှင် - လက်ထောက်အဆင့်သို့ ရာထူးတိုးရန်]
- လိုအပ်သည့် အရည်အချင်းမှတ် 2,802/3,000
- လိုအပ်သည့် အမှတ် (TP) 10,000 (ပြီးမြောက်ပြီ)
လက်ထောက်အဆင့်သို့ ရာထူးတိုးရန် အရည်အချင်းမှတ် ၂၀၀ ခန့်သာ လိုတော့သည်။
ပုံမှန်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် လက်ထောက်ဖြစ်လာရန် အနည်းဆုံး သုံးနှစ်ကြာလေ့ရှိသည်ကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ အံ့မခန်းဖွယ် တိုးတက်မှုနှုန်းပင် ဖြစ်သည်။
အရမ်းမြန်လွန်းနေသလားဟု ကျွန်တော် တွေးမိသည်။
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မြန်မြန်တက်နိုင်လေ ကောင်းလေပဲ။’
ရာထူးတိုးဖို့ နီးကပ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း အခုလောလောဆယ် ကျွန်တော့်အတွက် အရေးကြီးတာက အဲဒါမဟုတ်သေးပေ။
‘ဂိုရှီဝမ် မှာ နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တဲ့ စာအုပ်။
အဲဒါ အရောင်က တကယ်ကို ပြောင်းသွားတာ။’
စာအုပ်သည် လူတစ်ယောက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
မျက်နှာဖုံးက ထိုသူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ပြသသည်။
စာအုပ်မှ စီးဆင်းလာသည့် အလင်းရောင်က ထိုသူတွင်ရှိသည့် အလားအလာကို ပြသသည်။
နောက်ဆုံးတွင် မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ၊ မိမိ၏ အလားအလာထက် ပိုမိုကျော်လွန်၍ မရနိုင်ဟု ကျွန်တော် ထင်ခဲ့သည်။
အဲဒါက ပြောင်းလဲလို့မရနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုလို့ ထင်ခဲ့တာ။
‘ဒါပေမဲ့၊ အလင်းရောင်က ပြောင်းသွားတယ်။’
ဂိုရှီဝမ် ၏ စာအုပ်သည် ကြေးရောင်ဖြစ်သည်။
၎င်းမှ စီးဆင်းလာသည့် အလင်းရောင်မှာလည်း ကြေးရောင်ပင် ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ပြောလိုက်သည့် စကားကို ကြားပြီးနောက် သူသည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် စိတ်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး စာအုပ်မှ စီးဆင်းလာသည့် အလင်းရောင်မှာ မှေးမှိန်သော်လည်း ငွေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
‘လူတစ်ယောက်က ပြောင်းလဲနိုင်တာလား။’
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ကျွန်တော်သည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့သူဖြစ်၍ ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်းဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော် ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကျန်လူအားလုံးလည်း ကျွန်တော့်လို ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက်မထားခဲ့ပေ။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ဂိုရှီဝမ် ကို မြင်ပြီးနောက်မှာတော့ ကျွန်တော့်အမြင်ကို ပြောင်းလဲဖို့ လိုအပ်လာသည်။
‘အလားအလာဆိုတာ ဘာလဲ။’
အလင်းရောင်၏ အရောင်ဖြင့် အလားအလာကို ကန့်သတ်လိုက်ခြင်းမှာ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသလိုပင်။
လူသားတို့၏ အလားအလာသည် အဆုံးမရှိပေ။
တစ်ခုခုက ၎င်းကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ပါက လူတို့သည် ခဏချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။
ဒါဆိုရင် စာအုပ်မှ စီးဆင်းလာသည့် အလင်းရောင်က လက်ငင်းပတ်ဝန်းကျင် သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအချက်တွေကို ထည့်သွင်းတွက်ချက်ထားတာများလား။
ဖြစ်နိုင်ပါသည်၊ ဟုတ်ပါလိမ့်မည်။
အကယ်၍ ဟန်ယောင်းဝန်သာ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ မတွေ့ခဲ့ရဘူးဆိုရင်၊ ကန်းဟယ်ရင် နဲ့ မတွေ့ခဲ့ရဘူးဆိုရင် သူဟာ သူ့ရဲ့အလားအလာတွေကို ပိတ်လှောင်ထားလျက်နဲ့ပဲ တစ်သက်လုံး နေသွားရလိမ့်မယ်။
‘ပြင်ဆင်ထားတဲ့သူတွေဟာ ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ သူတို့ ပြောင်းလဲချင်သလောက်ကို ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။’
ဒီနေ့မှာတော့ ကျွန်တော် ဒါကို သဘောပေါက်သွားတယ်။
လူတိုင်းတော့ ပြောင်းလဲလာမှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဟန်ယောင်းဝန်လိုမျိုး သူတို့ရဲ့ရင်ထဲမှာ တစ်နေရာရာမှာ အစေ့အဆန်လေးတစ်ခု ရှိနေတဲ့သူတွေကတော့ အသေအချာကို ပြောင်းလဲနိုင်ကြမှာပါ။
***
ကန်းဟယ်ရင် နဲ့ ကျွန်တော် ရုံးကို ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြတယ်။
အမြဲတမ်းလိုပဲ ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး အနားယူနေတုန်း အပြင်ထွက်နေတဲ့ ဘက်ခ်ဆောလျွန်း ပြန်ရောက်လာတယ်။
“အော်၊ ရောက်လာကြပြီလား။ ဒီနေ့ ဘယ်လိုနေလဲ။”
“ဒီနေ့ကတော့ နည်းနည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ပဲ ချောချောမွေ့မွေ့ ပြီးသွားခဲ့ပါတယ်။”
“ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့။”
“ဆောလျွန်းရော ဘယ်လိုလဲ။ အရမ်း အလုပ်ရှုပ်နေပုံပဲနော်။”
သူမ နောက်ပိုင်းမှာ ရုံးကနေ အပြင်ထွက်နေတာ များတယ်။
ကန်းဟယ်ရင် နဲ့ ချုပ်ဆိုထားတဲ့ စာချုပ်ကြောင့် ဘက်ခ်ဟွာစီမံခန့်ခွဲမှုဌာနဟာ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းတွေကို တည်ငြိမ်စွာ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့တယ်။
သူမ အလုပ်ရှုပ်နေတာ အဲဒါကြောင့်ဖြစ်ပေမဲ့၊ အရင်က ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေခဲ့ရတုန်းကထက်တော့ ပိုပြီး ပျော်ရွှင်နေပုံရတယ်။
“မကြာသေးခင်က မဂ္ဂဇင်းတာဝန်ရှိသူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်။ မကြာခင် အင်တာဗျူးလုပ်ဖြစ်မယ် ထင်တယ်။”
“ဒါ သတင်းကောင်းပဲ။”
“ဟင်၊ အင်တာဗျူး ဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ ညီမလေး။ မကြာခင် တီဗီပေါ်မှာ မြင်ရတော့မယ်ထင်တယ်။”
ကျွန်တော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူတွေဟာ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာက သတ္တဝါတွေကို အမဲလိုက်ရုံတင်မကဘဲ နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်တွေနဲ့လည်း နီးစပ်နေကြပြီ။
သူတို့ဟာ တီဗီမှာ ပေါ်လာတယ်၊ ကြော်ငြာတွေ ရိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ဖျော်ဖြေပွဲတွေနဲ့ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း လှည့်လည်သွားလာကြတယ်။
ပြီးတော့ စုဆောင်းသူတွေအနေနဲ့ လူသိများလာဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ဒီလို အင်တာဗျူးတွေပဲ ဖြစ်တယ်။
“အမ်၊ ကျွန်မကတော့ အဲဒါမျိုးဆို နည်းနည်း အဆင်မပြေဘူး။”
ကန်းဟယ်ရင် ကတော့ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးတဲ့ပုံနဲ့ နည်းနည်း တွန့်ဆုတ်နေတယ်။
သူမက မကြာခင်အချိန်အထိ ဂိုရှီဝမ် မှာ ခွက်ခေါက်ဆွဲတွေ စားနေခဲ့ရတာဆိုတော့ ဒီလို ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကို လက်ခံဖို့ ခက်ခဲနေတာပေါ့။
သူမက ဓားကို ကိုင်လိုက်ရင်တော့ လူတစ်ယောက်လို ပြောင်းလဲသွားတတ်တာပဲ။
ငါ့စုဆောင်းသူရဲ့ စိတ်အခြေအနေက ရော အဆင်ပြေရဲ့လား။
ကျွန်တော် နည်းနည်းတော့ သံသယဖြစ်မိတယ်။
“ယူဟွန်း။ ကျွန်မ လုပ်ကိုင်ရမှာလား။ ကျွန်မက အမဲလိုက်တာပဲ အသက်သာဆုံး။”
“လုပ်လိုက်ရင် ပိုက်ဆံ အများကြီး ရမှာလေ။”
“…ဘယ်လောက်လဲ။”
“ဘီလီယံချီဆိုတာ သာမန်ပါပဲ၊ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ဒါဆိုရင်တော့ လုပ်မယ်!”
ပိုက်ဆံဆိုတဲ့ စကားကြားတာနဲ့ သူမရဲ့ သဘောထားက ချက်ချင်း ပြောင်းသွားတယ်။
ဘက်ခ်ဆောလျွန်းနဲ့ ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်ပြီး ပြုံးစိစိ ဖြစ်မိကြတယ်။
ပိုက်ဆံဆိုတာ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အကောင်းဆုံးပဲလေ။
“ဒါနဲ့ ယူဟွန်း၊ အခု ဘာလုပ်နေတာလဲ။”
ကန်းဟယ်ရင် က ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ထိုင်ပြီး ကျွန်တော် လုပ်နေတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို စပ်စုနေတယ်။
ဘက်ခ်ဆောလျွန်းနဲ့ ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ဘက်ခ်ဟိုလည်း အတူတူပါပဲ။
(ဟူး)
အင်းလေ၊ ကျွန်တော်က သံချေးတက်နေတဲ့ ဓားဟောင်းတစ်ချောင်းကို ကိုင်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အရည်တစ်မျိုးကို ပက်ဖျန်းနေတာဆိုတော့ သူတို့ စပ်စုတာလည်း မဆန်းပါဘူး။
ဖုံးကွယ်ထားစရာ ဘာမှမရှိတာကြောင့် ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်တယ်။
“လက်နက်အသစ် တစ်ခု လုပ်နေတာ။”
“လက်နက်…။”
“…အသစ်လား။”
ဘက်ခ်ဆောလျွန်းနဲ့ ကန်းဟယ်ရင် တို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေက ထူးဆန်းသွားတယ်။
“ဘာလို့ နှစ်ယောက်လုံး အဲဒီလို မျက်နှာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ။”
“ဒါက ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် ထူးဆန်းနေလို့လေ။ ကိုကိုင်ထားတဲ့ ဓားလေ။ အတိုင်းအတာဆိုင် (Dimensional shop) က ဝယ်တဲ့ ဈေးပေါပေါ သံဓားနဲ့တူနေတယ် မဟုတ်လား။ အရမ်းလည်း သံချေးတက်နေပြီး ကောင်းကောင်း အလုပ်ဖြစ်မယ့်ပုံလည်း မပေါက်ဘူး။”
ကန်းဟယ်ရင် ပြောတဲ့အတိုင်းပါပဲ။
ကျွန်တော် လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့ ဓားက အတိုင်းအတာဆိုင်မှာ ၁၀၀ TP လောက်ပဲ တန်တဲ့ ဈေးပေါပေါ ဓားတစ်ချောင်း ဖြစ်တယ်။
ဓားရဲ့ အရည်အသွေးကတော့ မဆိုးပါဘူး။
အတိအကျပြောရရင်တော့ ဒါဟာ အရမ်းကို ဟောင်းနွမ်းလွန်းလို့ ပုံစံပျက်သွားတဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်မျိုးနဲ့ ပိုတူပါတယ်။
ကျွန်တော်ကတော့ ဒါကို ပြန်လည်ပြုပြင်နေတာပါ။
“ဒီဓားက အပြင်ပန်းကြည့်ရင် ဒီလိုဖြစ်နေပေမဲ့ အမှန်တကယ်တော့ အရမ်းကို အရေးကြီးတဲ့ အရာပါ။”
ကျွန်တော် သီအိုဒိုလန့် ရွှံ့ညွန်တော (Teodolant Swamp) ကို သွားချင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းတွေထဲက တစ်ခုက ဒီစိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းပြီးမှ ရမယ့် ဆုလာဘ်ကို လိုချင်လို့ပါ။
“ဒီဓားရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ကြည့်လိုက်ဦး၊ ဟေရင်။ ဘာလို့ ရေးထားလဲ။”
“အင်း၊ ‘ဆာလီယို ရှေးဟောင်းလက်နက် ရှည်ဓား’ တဲ့။”
“မှန်တယ်။”
“အဲလောက်တောင် ကောင်းတာလား။”
သူမက ဒီလို ဈေးပေါတဲ့ဓားမှာ နာမည်တပ်ထားတာကို အံ့ဩနေပုံရပေမဲ့ ဒီဓားကို ပြုပြင်ခြင်းအားဖြင့် ပိုကောင်းလာနိုင်မယ်လို့တော့ သူမ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်မိရှာဘူး။
“ဒီလို တုံ့ပြန်တာကိုတော့ အပြစ်မဆိုနိုင်ပါဘူး။ မင်းနဲ့ ဆောလျွန်းတို့ မသိကြသေးတာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဆာလီယို (Salio) ဆိုတာ ဟိုက်ဘရစ်ကမ္ဘာ (Hybrid world) မှာ တော်တော်လေး နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ အတိုင်းအတာတစ်ခုရဲ့ နာမည်ပါ။ ဆာလီယိုအင်ပါယာပေါ့။ အဲဒီနေရာက တခြား ဘယ်အတိုင်းအတာထက်မဆို မှော်ပညာနဲ့ စက်မှုပညာကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုတဲ့ မှော်အင်ဂျင်နီယာပညာရပ်မှာ ကျော်ကြားခဲ့တာပါ။”
ဟုတ်ပါတယ်။ အရင်ကတော့ တခမ်းတနား ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ နေရာတစ်ခုပေါ့။ အခုတော့ မဟုတ်တော့ဘူး။
အဲဒီနေရာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကတည်းက ပျက်စီးသွားခဲ့တာပါ။
“ဒီဓားက အဲဒီ ဆာလီယိုအင်ပါယာရဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းပါ။ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းသက်သက် မဟုတ်ဘူး။ ရှေးဟောင်းလက်နက် (Ancient artifact) ပါ။”
“ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းလက်နက် ဆိုတာ ဟောင်းနေတာကိုပဲ ပြောတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
အဲဒါက ဂိမ်းတွေထဲမှာပဲ မှန်တာပါ။ လက်တွေ့မှာတော့ ရှေးဟောင်းဆိုတာ ဟောင်းနွမ်းပြီး အသုံးမဝင်တာကိုပဲ ဆိုလိုတာပါ။
ဒါပေမဲ့ ဒါက သူတို့ အခုထိ သိပ်မသိသေးလို့ပါ။
ဟိုက်ဘရစ်ကမ္ဘာမှာတော့ ဂိမ်းထဲမှာ အလုပ်ဖြစ်တဲ့အရာတွေက လက်တွေ့မှာလည်း အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။
ကမ္ဘာမြေကြီးက ဟိုက်ဘရစ်ကမ္ဘာထဲကို ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်လာတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို လူတွေက အခုထိ သေချာ မသိသေးတာကြောင့်ပါ။
“မကြာခင် မြင်ရပါလိမ့်မယ်။ မကြာခင်မှာ ဝိညာဉ်တွေရှေ့မှာ မင်းတို့ကိုလည်း ပြသပေးပါ့မယ်။”
ဆာလီယို ရှေးဟောင်းလက်နက် ရှည်ဓား။
အခုချိန်မှာတော့ ဟိုက်ဘရစ်ကမ္ဘာမှာ အသုံးမဝင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေပေမဲ့၊ အနာဂတ်ကနေ ပြန်ရောက်လာတဲ့သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလက်နက်ရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုးကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။
ဒီသံချေးတက်နေတဲ့ ဓားကို သူ့ရဲ့ မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်ဖြစ်အောင် ဘယ်လိုပြုပြင်ရမလဲ၊ တစ်ခါက တောက်ပခဲ့တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အနှစ်သာရအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ဒီလက်နက်ကို ဘယ်လို နိုးထအောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာကိုပေါ့။
အားလုံးကို သိပါတယ်။
“မျှော်လင့်ထားလိုက်ပါ။”
ဒါဟာ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲမှာ ဘယ်တော့မှ ရနိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့ အရာမျိုးပါ။
[အတိုင်းအတာဆိုင်] မှာပဲ ရှိပြီး လူတိုင်း မေ့လျော့နေကြတဲ့ တကယ့် လျှို့ဝှက်ပစ္စည်း (Hidden piece) တစ်ခုပါ။