ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 442: | NovelPing

"ဟားဟားဟား! သေကြစမ်း! သေကြစမ်း!"

ပထမဆုံးသော မာရ်နတ်ဘုရင် မာရပါပီယပ်စ်။

သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်နှင့် မာရ်နတ်အပေါင်းတို့သည် စက်ဆုပ်ဖွယ် အမှောင်ထုထဲတွင် လူးလွင့်ရင်း ဆာဆူမင်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်မှာ အနက်ရောင်အနှစ်ရည်ကဲ့သို့သော မိစ္ဆာရုပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ဆာဆူမင်သည် မိမိထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည့် ထိုအရာများကို ကြည့်ရင်း အသက်ရှူနှုန်းကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။

"အသုံးမကျတဲ့ လှည့်ကွက်တွေ။"

သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ညာဘက်ခြေထောက်ကို ဒေါင်လိုက်မြှောက်ကာ တင်းမာသော အသံဖြင့် အသက်ရှူထုတ်ရင်း မြေပြင်သို့ အားကုန်နင်းချလိုက်သည်။

ဘုန်း——!!!

သူမထံမှ ဧရာမ တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဆာဆူမင်၏ ပတ်လည်ရှိ သဲပြင်များမှာ စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် လှိုင်းထသွားပြီး ပြင်းထန်သော ပဲ့တင်သံကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထိုပဲ့တင်သံသည် တိုးချဲ့သွားပြီး မာရ်နတ်တပ်မတော်နှင့် တိုက်မိသွားသည်။

အော်ဟစ်သံများ! ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ!

တုန်ခါမှုလှိုင်းနှင့် ထိမှန်သွားသော မာရ်နတ်တို့မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများဖြင့် ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဆာဆူမင်သည် သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ကိုယ်ခန္ဓာကို တိုက်ခိုက်မည့်အနေအထားသို့ လျှော့ချလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်သီးကို ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

သူမ၏ စုစည်းထားသော စိတ်ဆန္ဒတို့သည် လက်သီးမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး အာကာသကိုပင် ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ မုန်တိုင်းတစ်ခု ထန်လာသည်။

သူမ၏ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ရှိနေသော မိစ္ဆာငယ်လေးများမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင်မရလိုက်ဘဲ လွင့်စင်သွားကြသည်။

အဆုံးမရှိသော မာရ်နတ်တပ်မတော်က ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် ဆာဆူမင်သည် လက်သီးကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လက်သီးချက်များစွာကို ဆက်တိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သူမ၏ လက်များ ခဏတာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင် ထင်ရသည်။

၎င်းတို့သည် 'ሰံသတ္တမမြောက် မာရ်နတ်မည်း ကောင်းကင်စွမ်းအား' (Seven Demonic Black Sky Divine Art) ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များမဟုတ်ဘဲ သန့်စင်သော ကိုယ်ခံပညာစွမ်းရည်ဖြင့် ထိုးနှက်ချက်များ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ စိတ်ဆန္ဒများ စွန်းထင်းနေသော ထိုလက်သီးချက်များသည် မာရ်နတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကြားတွင် ဧရာမလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ထွင်းဖောက်သွားသည်။

"ဟားဟား! မယုံနိုင်စရာပဲ! တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ! ကောင်းကင်မာရ်နတ် (Heavenly Demon)!"

"မင်း ဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ အချိန်ဖြုန်းနေဦးမှာလဲ။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ရပ်ပြီး ငါ့ကို ရင်ဆိုင်စမ်း။ မဟုတ်ရင်တော့..."

ငါ မင်းဆီကို လာခဲ့မယ်။

ဆာဆူမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ သူမ၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် မာရပါပီယပ်စ်၏ နောက်လိုက်များပင် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုကို လိုက်မကြည့်နိုင်ကြပေ။

လူသားတို့၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သော ထူးခြားမှု။

၎င်းမှာ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ကမ္ဘာလောက၏ စီးဆင်းမှုကို စိုးမိုးနိုင်သူများတွင်သာ တွေ့မြင်ရသော နတ်တို့၏ စွမ်းရည်နှင့် တူညီသည်။

ဆာဆူမင်သည် အာကာသ၏ ခြားနားမှုကို ဖြတ်ကျော်ကာ မာရပါပီယပ်စ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

"အဲဒီတုန်းက မင်းကို ငါ လွှတ်ပေးလိုက်မိပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို လွတ်မသွားစေရဘူး။"

သူမသည် လက်သီးကို ထိုးလိုက်သည်။ ကိုယ်တိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ နောက်လိုက်များကိုသာ တိုက်ခိုက်ခိုင်းသည့် လူကြောက်အတွက်ဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် လက်နက်ထုတ်ရန်ပင် မလိုဟု ခံစားရသည်။

သူမ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးပင် ဖြစ်လင့်ကစား၊ ဆာဆူမင်တွင် ယခုအခါ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရား၏ ဦးခေါင်းကိုပင် ချေမှုန်းနိုင်လောက်သည့် ခွန်အားရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် ဤဆိုးရွားသော ဆက်နွှယ်မှုကို အဆုံးသတ်နိုင်လိမ့်မည်....

တပ်။

မာရပါပီယပ်စ်၏ လက်က ဆာဆူမင်၏ လက်သီးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဆာဆူမင်၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဘာ...?"

သူမ၏ အသက်သေစေနိုင်သော လက်သီးချက်ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ တားဆီးလိုက်တာလား?

"မင်း ငါ့ဆီကနေ ထွက်ပြေးတယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား?"

ဆန့်တန်းထားသော သူမ၏ လက်မောင်းတစ်လျှောက်မှတစ်ဆင့် မာရပါပီယပ်စ်သည် ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော အမှောင်ထုများမှာ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားပြီး အတွင်းမှ သူ၏ မူလရုပ်သွင်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ရှောင်ခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက်က အဲဒီအချိန်ဟာ တိုက်ပွဲအတွက် သင့်တော်တဲ့အချိန် မဟုတ်လို့ပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကောင်းဆုံး တိုက်ပွဲဆိုတာ အဆုံးစွန်သော စစ်မြေပြင်မှာ ဖြစ်ပျက်တာ မဟုတ်ဘူးလား?"

"အဲဒီ ရုပ်သွင်က..."

မာရပါပီယပ်စ်၏ မူလရုပ်သွင်။

၎င်းမှာ ဆာဆူမင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိနေသည့်အရာ ဖြစ်သည်။

သူမ မြေပြင်ကမ္ဘာသို့ (Earth) သို့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာချိန်တွင် သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရုန်းကန်မှုများကို အသုံးချကာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို့သော လောကတွင် ကောင်းကင်မာရ်နတ်မှာ အမှောင်ထုကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လူတိုင်းကို သတ်ဖြတ်နေသော မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

အတိအကျပြောရလျှင် ၎င်းမှာ သူမ၏ အတိတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ မာရပါပီယပ်စ်သည် ထိုရုပ်သွင်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။

"ဘာလဲ? အံ့သြသွားတာလား?"

"...ငါ နားလည်ပြီ။"

ဆာဆူမင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်သွားသည်။

သာမန်လူဆိုလျှင် ထိတ်လန့်သွားမည်ဖြစ်သော်လည်း နှစ်များစွာအတွင်း သူမ တည်ဆောက်ခဲ့သော စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုက သူမရှေ့မှ အဖြစ်မှန်ကို လွယ်ကူစွာ လက်ခံနိုင်စေခဲ့သည်။

"မင်း... မအောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုက ငါပဲပေါ့။"

မာရပါပီယပ်စ်။

တကယ်တော့ ပန်ဒီမိုနီယမ် (ပန်ဒီမိုနီယမ်) အတွင်း၌ပင် သူမ၏ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းပြောဆိုမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း အခွင့်အရေးကို လုယူသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းလည်း အခွင့်အရေးကို လုယူသူ ဖြစ်လာတာပဲ။"

"မဟုတ်ဘူး။ ငါက အခု မာရပါပီယပ်စ်ပဲ။"

သူမနှင့် ပုံစံတူသော မျက်နှာ၊ ကြက်သီးထဖွယ် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ ရူးသွပ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

နောက်လိုက်များ၏ သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် လူတိုင်းကို သူမကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက် သူမသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ပြီး ရှေးခေတ်စကြာဝဠာမှ ဝေးကွာပြီး ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ဆုံးသွားသော ဆာဆူမင်၏ ဗားရှင်းတစ်ခုအဖြစ် အာဏာရှင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကန်းယူဟွန်းနှင့် ဘယ်တော့မှ မတွေ့ဆုံခဲ့ရသော ဆာဆူမင်၊ ဘယ်တော့မှ ကယ်တင်ခြင်း မရခဲ့သော ဆာဆူမင်။

အခြားလောက စိုးမိုးသူဘုရင်။

ဆဌမမြောက် မာရ်နတ်ဘုရင်။

ပထမဆုံးသော မာရ်နတ်ဘုရင်။

ဤဘွဲ့အမည်များအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော မာရပါပီယပ်စ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် မအောင်မြင်ခဲ့သော ကမ္ဘာတစ်ခုမှ ကောင်းကင်မာရ်နတ်ပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း ကမ္ဘာပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ?"

"ငါ မသိတော့ဘူး။ ငါ ရေတွက်ရတာ မောသွားပြီ။"

မာရပါပီယပ်စ်မှာ အခြားစကြာဝဠာတစ်ခုမှ ဆာဆူမင်ဖြစ်သော်လည်း သူမကို ဆာဆူမင်ဟုပင် ခေါ်နိုင်သေးသလော။

အဆုံးမရှိသော စကြာဝဠာများ၏ စက်ဝန်းထဲတွင် သူမသည် အလွန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ဆာဆူမင်ဟူသော သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာမှာ ဘာမျှ ကျန်ရစ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုတွင် သူမသည် မာရပါပီယပ်စ် ဖြစ်သည်။

ပြီးလျှင် မာရပါပီယပ်စ်အဖြစ် သူမ၏ အခန်းကဏ္ဍမှာလည်း မရေမတွက်နိုင်သော စက်ဝန်းများတစ်လျှောက် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

လိုဂိုစ် (လိုဂိုစ်) ပင်လျှင် သူမ၏ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူမအား အစားထိုး၍မရဟု သတ်မှတ်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ သိတယ်။ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ၊ ဘယ်သူ့ကို မုန်းတီးရမလဲဆိုတာ ငါ အတိအကျ သိတယ်။"

မာရပါပီယပ်စ်၏ ကြက်သီးထဖွယ် အကြည့်တို့သည် ဆာဆူမင်ထံသို့ စူးစိုက်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ပြေးတည်းသော အရာ၏ နှစ်ဖက်သော အခြမ်းများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဆာဆူမင်၏ ဆံပင်များမှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော်လည်း မာရပါပီယပ်စ်၏ ဆံပင်များမှာမူ အနက်ရောင်ထက်ပင် ပိုမိုနက်မှောင်နေသည်။

လက်သီးချင်း တိုက်မိနေသော သူတို့နှစ်ဦးမှာ အရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော လမ်းကြောင်းများသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။

တစ်ဦးမှာ ပွင့်လန်းလာခဲ့သော်လည်း ကျန်တစ်ဦးမှာမူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

"ငါ မင်းကို မုန်းတယ်။"

မာရပါပီယပ်စ်သည် ဆာဆူမင်ကို သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဘာလို့ ငါက ဒီဒုက္ခတွေကို အကုန်ခံစားရမှာလဲ? ဘာလို့ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ခံစားရမှာလဲ? ဘာလို့ မင်းက ဒီလောက် ပျော်ရွှင်နေရတာလဲ?"

"မင်းက..."

"ဒါကြောင့်ပဲ ငါ သူတို့ကို သတ်ပစ်ခဲ့တာ။ ငါ့ရဲ့ ဗားရှင်းတိုင်းကို ငါ သေစေခဲ့တယ်။ အဲဒါက တကယ်ကို လွယ်လွန်းတယ်။ ငါက စိတ်ဝင်စားကြောင်း ပြလိုက်ရုံပဲ။ ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ? 'သန့်စင်သော ချမ်းမြေ့ခြင်းမြေ' (Pure Land of Bliss) က မိုက်မဲတဲ့ကောင်တွေက ငါ့ကို သူတို့ဘာသာ သတ်ဖို့ ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်။ ဟား! လူမိုက်တွေ။ သူတို့လိုချင်တာ ငါ့ဆီမှာ ရှိနေမှန်းတောင် သူတို့ မသိကြဘူး!"

"မင်း ဒါကို ဘယ်နှကြိမ်လုပ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ? 'ငါ' ဆိုတဲ့သူတွေကို ဘယ်နှယောက်လောက် သတ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ?"

"ငါ မမှတ်မိတော့ဘူး။ ဒီစကြာဝဠာကို ဘယ်နှကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ခဲ့မှန်းလည်း ငါ မသိတော့ဘူး။"

ရုတ်တရက် မာရပါပီယပ်စ်သည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒါက ဘာအရေးလဲ! ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်စကြာဝဠာ စတင်တဲ့အခါ ငါ့မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျက်သွားမှာပဲ၊ ပြီးတော့ ငါ ဒါကို ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဦးမှာပဲ။ အဲဒါက ငါ အလိုချင်ဆုံးအရာပဲ!"

"မင်း... တကယ်ပဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီပဲ။"

ဆာဆူမင်၏ အေးစက်စက် အသံသည် မာရပါပီယပ်စ်ကို ဓားချက်ဖြင့် ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

မာရပါပီယပ်စ်၏ မျက်နှာမှာ ရွဲ့စောင်းသွားသည်။

"မိစ္ဆာ? မင်းက ငါ့ကို မိစ္ဆာလို့ ခေါ်လိုက်တာလား? ငါဆိုတာ မင်းပဲလေ!"

"ငါက ဆာဆူမင်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက မာရပါပီယပ်စ်။ ငါတို့က မတူကြဘူး။"

"ဟာသပဲ! မင်းလည်း မင်းချစ်ရတဲ့သူတွေကို မင်းလက်နဲ့တင် သတ်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား!"

"ဒါကြောင့်ပဲ ငါ ကယ်တင်ခြင်းကို ရှာဖွေနေတာ။ သူတို့ လိုချင်ခဲ့တဲ့ ဘဝဟာ တခြားသူတွေကို ဖျက်ဆီးပြီး သတ်ဖြတ်နေတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်လာဖို့ မဟုတ်ဘူး။"

"စကားကောင်းတွေ ပြောနေတာပဲနော်? မင်းမှာ သူတို့အကြောင်းကို ပြောပိုင်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား?"

"အနည်းဆုံးတော့..."

ဆာဆူမင်၏ လက်ယာဘက်မှ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မာရပါပီယပ်စ်ကို အတင်းအကျပ် နောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

"ငါက မင်းထက် အများကြီး ပိုသာတယ်ဆိုတာ မင်းသိဖို့ လိုလိမ့်မယ်။"

"ခိခိခိခိ!"

နောက်သို့ လွင့်စင်သွားချိန်တွင်ပင် မာရပါပီယပ်စ်မှာ ရူးသွပ်နေသည့် မိန်းမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရယ်မောနေသည်။ ဆာဆူမင်က သူမနောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး အကွာအဝေးကို လျှော့ချလိုက်သည်။

သူမသည် 'ခုနစ်ပါးသော မိစ္ဆာမည်း ကောင်းကင်ပညာ' (Seven Demonic Black Sky Divine Art) ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးတွင် အမှောင်စွမ်းအင်များ ဖုံးအုပ်သွားသည်။

'တတိယမြောက် မိစ္ဆာနဂါး လေပွေ' (Third Demonic Dragon Whirlwind)။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လက်တစ်ဖက်စီ၌ တစ်ခုစီ ဖြစ်သည်။

နဂါးနှစ်ကောင်သည် မာရပါပီယပ်စ်ကို ဦးတည်၍ သူတို့၏ အစွယ်များကို ဖြဲလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မာရပါပီယပ်စ်သည် ရယ်မောရင်း ဆာဆူမင်နှင့် တူညီသောအနေအထားကို ယူလိုက်သည်။

သူမ၏ လက်ဝန်းကျင်တွင်လည်း အနက်ရောင်နဂါးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဆာဆူမင် လွှတ်လိုက်သော မိစ္ဆာနဂါး လေပွေနှင့် တိုက်မိသွားသည်။

"ဒီပညာရပ်ကို ဘယ်သူက ဖန်တီးခဲ့တာလို့ မင်းထင်နေတာလဲ? ပြီးတော့ ဘယ်သူက ပိုကောင်းအောင် သုံးနိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ? ငါက မင်းထက် အများကြီး ပိုပြီး သက်တမ်းရှည်ခဲ့တာ!"

'ပြောင်းပြန် မိစ္ဆာနဂါး လေပွေ'။

ကရက်!

ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ လည်ပတ်နေသော နဂါးသည် ဆာဆူမင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဝါးမြိုလိုက်သည်။

ဆာဆူမင်သည် လေထဲတွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို အလျင်အမြန် လိမ်ခေါက်လိုက်ပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို အနိုင်နိုင် ရှောင်လိုက်သည်။

အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ မာရပါပီယပ်စ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အမှောင်ထုများ လွတ်လပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

"ခုနစ်ပါးသော မိစ္ဆာမည်း ကောင်းကင်ပညာဆိုတာ နတ်ဘုရားပညာနဲ့ နီးစပ်ကောင်း နီးစပ်လိမ့်မယ်! ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့အတွက်တော့ ဒါဟာ ခေတ်နောက်ကျနေတဲ့ အမှိုက်သရိုက်တွေထက် ဘာမှမပိုဘူး!"

မာရပါပီယပ်စ်သည် ခုနစ်ပါးသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများဖြင့် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်သည့် သူမ၏ ပညာရပ်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံထားခဲ့သည်။

ကိုယ်ခံပညာဆိုသည်မှာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ပိုမိုထိရောက်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ရန်အတွက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာသည်။

စကြာဝဠာပေါင်း များစွာသော စက်ဝန်းများတစ်လျှောက်တွင် သူမ၏ အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်အများစု ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး မကြာသေးမီကမှ ပြန်လည်အမှတ်ရလာသော်လည်း မာရပါပီယပ်စ်သည် ဗီဇအတိုင်း အဆုံးစွန်သော ပညာရပ်သစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

'အန်ဂမ်မာယိုရှင်း' (Angmamyolshin)။

မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ပြီး နတ်ဘုရားများကိုပင် ပျက်သုဉ်းစေနိုင်သော စွမ်းအား။

'ဟွန်ချွန်ဂုံ' (Honchongong)။

ကမ္ဘာလောကထဲတွင် သူမကဲ့သို့သော ရှုပ်ထွေးမှုများသာ ကျန်ရစ်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသော မာရပါပီယပ်စ်၏ ထူးခြားသည့် ကိုယ်ခံပညာ။

"ဒါကို ခံကြည့်လိုက်!"

'ချာမာဟွန်ဆေဂွမ်' (Chamahonsegum)။

ဧရာမဓားကြီးတစ်လက်သည် မြေပြင်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာသည်။

အကျယ်တစ်ကီလိုမီတာကျော်နှင့် အလျား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ထိုဓားကြီးသည် မိတ်ဆွေနှင့် ရန်သူကို ခွဲခြားခြင်း မရှိပေ။

မာရပါပီယပ်စ်၏ မိစ္ဆာနောက်လိုက်များနှင့် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော အီလိုဟင် (Elohim) များမှာ ဟွန်ဆေဂွမ်၏ တိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် လွင့်စင်ပျက်စီးသွားကြသည်။

ဟွန်ဆေဂွမ်သည် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ သူမဆီသို့ ဆက်လက်ဦးတည်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆာဆူမင်သည် သွားများကို စေ့ပိတ်လိုက်ပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

* * *

'ဒါ အရူးအမူးပဲ။'

ယူယောင်းမင်းသည် ဒဏ်ရာရထားသော သူ့ဘေးတစ်ဖက်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေသည်။

သွေးများရောယှက်နေသော ချွေးစက်များမှာ နဖူးမှတစ်ဆင့် စီးကျလာပြီး မေးစေ့ဖျားတွင် စုဝေးနေသည်။

အာဟုရာ မာဇဒါနှင့် တိုက်ပွဲစတင်ခဲ့သည်မှာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဆိုတာ သူ မသိတော့ပါ။ ဆယ်နာရီလောက် ကြာသွားသလို ခံစားရသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ အချိန်ပိုတိုနိုင်ပါသည်။

ယူယောင်းမင်းသည် သူ အသက်ရှင်နေသေးသည်ကိုပင် အံ့အားသင့်နေမိသည်။

'ငါ အသက်ရှင်ဖို့ အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခဲ့လို့လား?'

သို့သော် တစ်ဖက်တွင် အာဟုရာ မာဇဒါမှာမူ တစ်စိုးတစ်စိမျှ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ရှိနေသည်။

သူသည် ကောင်းကင်တွင် ခန့်ညားစွာ ပျံဝဲနေပြီး ယူယောင်းမင်းကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

'သောက်ကျိုးနည်း။ ငါက ဒီမှာ ရုန်းကန်နေရတာကို သူကတော့ လုံးဝ စိတ်အေးလက်အေးပဲ။'

ကျဆုံးသွားသော သူ့လက်အောက်ငယ်သားများအတွက် လက်စားချေမည်ဟူသော သူ့သစ္စာစကားမှာ ယခုအခါ ရယ်စရာကောင်းနေသည်။

ယူယောင်းမင်းသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုသက်သက်ဖြင့် မကျော်လွှားနိုင်သော အရာများရှိကြောင်း အသစ်တဖန် ပြန်လည်သဘောပေါက်လာသည်။

အာဟုရာ မာဇဒါမှာ ဂရိတ်အာဗက်စတာ တပ်မတော်၏ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ဤစကြာဝဠာတွင် အძლიမ်းဆုံးအဖြစ် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။

ငှားရမ်းခအလုပ်သမား ဘုရင် (Mercenary King) ဟု ဆိုသော်လည်း လူသားသေနတ်သမားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော ယူယောင်းမင်းအတွက် ထိုသို့သော ပြိုင်ဘက်ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရာတွင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး မရှိပေ။

'အခုပဲ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားရမလား?'

ဆက်တိုက်ခိုက်နေလျှင် အနိုင်ရမည်ဟု အာမခံချက်မရှိပေ။ မက်စ်ဝဲလ်၏ မိစ္ဆာကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဆိုလျှင် ကွဲပြားနိုင်သော်လည်း သူက ၎င်းကို ကန်းယူဟွန်းထံ ပေးအပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ရန်သူကို အဆုံးသတ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

သို့သော် သူ ထွက်ပြေးလျှင်ပင် အာဟုရာ မာဇဒါ၏ လက်လှမ်းမီရာမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု မထင်ပေ။

'ငါ တကယ်ကို အရူးပဲ။'

သူသည် သူ့လက်အောက်ငယ်သားများအတွက် လက်စားချေမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သော်လည်း ၎င်းကိုပင် ကောင်းကောင်းမလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

မက်စ်ဝဲလ်၏ အကူအညီမပါဘဲ ထိုမာနကြီးသော ပြိုင်ဘက်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ထိခိုက်မှုမျိုး မပေးနိုင်သည်ကို တွေးမိလျှင် သူ ခါးသီးစွာ ရယ်မောမိသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်အတွင်း သူ ပိုမိုသန်မာလာခဲ့သည်။ သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် ထူးခြားလှသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ မလုံလောက်သေးပေ။

"မင်း လက်လျှော့လိုက်တော့မလို့လား?"

အာဟုရာ မာဇဒါသည် ယူယောင်းမင်းကို ငုံ့ကြည့်ရင်း မေးခွန်းထုတ်သည်။

"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းက ပညာရှိတာပဲ။ လူသားတစ်ယောက်က နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို စိန်ခေါ်ဖို့ ရဲစိတ်ကူးတာကပဲ ပြဿနာစတာပဲ။ မင်းရဲ့ မိုက်မဲမှုအတွက် အခုပဲ နောင်တရမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို နာကျင်မှုမရှိဘဲ လွှတ်ပေးမယ်။"

"ဟား။ တကယ်ကို ထိမိတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ပဲ။"

"ငါ အတည်ပြောနေတာ။"

အာဟုရာ မာဇဒါသည် လုံးဝ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ယူယောင်းမင်း သိသည်။

ထိုအချက်က သူ့ကို ဒေါသထွက်စေသည်။ ထိုနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြသနေသော မာနကြီးသည့် အမူအရာ၊ သူက အသန်မာဆုံးဖြစ်သလို ပြုမူနေပုံနှင့် သူကိုယ်တိုင်မှာ ဘာမျှမလုပ်နိုင်လောက်အောင် အားနည်းနေခြင်းတို့က သူ့ကို ဒေါသထွက်စေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ?

ဒါဟာ လက်တွေ့ဘဝပဲ။

"ဒါပေမဲ့လည်း ငါ လုပ်ကိုင်ရဦးမယ်။"

"...မင်း နောက်ဆုံးအထိ တိုက်ခိုက်တော့မယ်လို့ ပြောနေတာလား?"

"ဒါက ငါ လုပ်နိုင်သမျှပဲ၊ ဒါကြောင့် ငါ ကြိုးစားရမယ်။ ကြောက်စရာကောင်းပြီး ခက်ခဲပြီး မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရရင်တောင်ပေါ့။ လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ လုပ်သင့်တာ ဒါမျိုးမဟုတ်ဘူးလား? မဟုတ်ရင်တော့ ငါ့ရဲ့ သေဆုံးသွားတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက ကွယ်လွန်ပြီးတဲ့နောက်ကနေ ငါ့ကို ကျိန်ဆဲနေလိမ့်မယ်။"

"မင်းက ဆင်းရဲဒုက္ခကို ရွေးချယ်တာပဲ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါ ရွေးလိုက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ တိုက်ရိုက်မရင်ဆိုင်သရွေ့တော့ ငါ မကျေနပ်ဘူး။"

အကယ်၍ ဒါဟာ ငါးနှစ်အကြာ၊ ကန်းယူဟွန်းနဲ့ မတွေ့ခင်ကဆိုရင်...

ယူယောင်းမင်းသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ကြိုဆိုမည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် ပြိုင်ဘက်၏ အားနည်းချက်ကို သူတို့မမီနိုင်သော နေရာမှနေ၍ ဖျက်ဆီးနိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို သုံးကာ သူ့အတွက် အလုံခြုံဆုံးနေရာကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့လိမ့်မည်။

ရန်သူကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းမှာ အရူးအမူးလုပ်ခြင်းဟု သူ ယူဆမည်ဖြစ်ပြီး စိတ်အေးလက်အေးသာ နေနေလိမ့်မည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့မှာ အစီအစဉ်မရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

ယူယောင်းမင်းသည် သူ့ခါးတွင် ချိတ်ထားသော ပစ္စတိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ပစ္စတိုတစ်လက်ဖြင့် ဘာလုပ်နိုင်မည်ဟု တွေးခြင်းမှာ ရယ်စရာကောင်းသော်လည်း သူ၏ လက်ထဲရှိ ပစ္စတိုမှာ တင့်ကားအမြောက်၏ စွမ်းအားကိုပင် ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ၎င်းမှာပင် ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်ရန် မလုံလောက်ပေ။

ထိုသတ္တဝါများသည် နျူကလီးယား ပေါင်းစပ်မှုမျိုးကိုပင် ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးနိုင်သူများဖြစ်ရာ အမြောက်၏ စွမ်းအားမှာ သူတို့အတွက် ယားယံရုံမျှပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

'ဒါပေမဲ့ မက်ဖစ်စတိုဖလိစ် ပေးခဲ့တဲ့ ကျည်ဆန်ကို သုံးမယ်ဆိုရင်တော့...'

သူ့ပစ္စတိုထဲရှိ တစ်လုံးတည်းသော ကျည်ဆန်မှာ မက်ဖစ်စတိုဖလိစ် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးထံမှ ဖြစ်သောကြောင့် စွမ်းအားပိုင်းတွင် မျှော်လင့်ထားသည့် ရလဒ်မျိုး ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ ယူယောင်းမင်းသည် ပစ္စတိုကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အာဟုရာ မာဇဒါကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

သူသည် လျှပ်တစ်ပြက်မြန်နှုန်းဖြင့် ပစ်ခတ်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် အာဟုရာ မာဇဒါသည် စောင့်နေသည့်အတိုင်း အလင်းမြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"မင်းက နှေးလွန်းတယ်။"

ယူယောင်းမင်းသည် သွားများကို စေ့ပိတ်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ခုန်ချကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

မြားမှာ အလင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ် အလင်းနှုန်းထက်တော့ နှေးကွေးသည်။ သို့သော်လည်း စိုးရိမ်ရလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် အချိန်မီ တုံ့ပြန်ရန် ခက်ခဲသည်။

ဘုန်း!

အလင်းမြားသည် ယူယောင်းမင်း ရပ်နေသည့်နေရာသို့ ကျရောက်သွားပြီး မြေပြင်ကို တုန်ခါသွားစေသည့် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်သွားချိန်တွင် အာဟုရာ မာဇဒါသည် သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ နောက်ထပ် မြားတစ်စင်းကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

'အန္တရာယ်...!'

သူ့အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နေသည့် ထိုအချိန်တွင် ယူယောင်းမင်းသည် အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ဒါက… သေခါနီးအချိန်မှာ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေ ပြန်မြင်ယောင်တယ်ဆိုတာမျိုးလား?’

“မင်း ဘာတွေ တွေးနေလဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မြန်မြန် လှုပ်ရှားစမ်း။”

လှောင်ပြောင်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ယူယောင်းမင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် လုံခြုံသည့် နေရာတစ်ခုသို့ ခုန်ချလိုက်ပြီး အချိန်မှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် စီးဆင်းသွားသည်။

“အင်း?”

အာဟုရာ မာဇဒါသည် ထိုအချက်ဖြင့် ယူယောင်းမင်းကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သော်လည်း ပစ်မှတ်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ မကြာမီမှာပင် ထင်ရှားလာသည်။

“မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်။”

“ပြီးတော့ မင်းက အာဟုရာ မာဇဒါ ဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?”

ပန်ဒီမိုနီယမ်၏ အရှင်သခင် ခုနစ်ပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်သည်။

မာနတရားကို ကိုယ်စားပြုပြီး အချိန်ကို ရပ်တန့်နိုင်သည့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မိစ္ဆာ မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်သည် ယူယောင်းမင်းကို ကာကွယ်ရန် တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

“မင်း… ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ပေးရတာလဲ…?”

“ငါ မင်းကို ကျည်ဆန်ပေးခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီလောက်နဲ့တင် မလုံလောက်ဘူးလို့ ထင်ရလို့လေ။”

မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်သည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို သေနတ်ပုံစံ ပြုလုပ်ကာ အာဟုရာ မာဇဒါကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

“အခုလို ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ မင်းကို သေချာပေါက် အဆုံးသတ်ပေးရမှာပေါ့။”

“ဟား…”

“မင်း ထနိုင်သေးလား?”

“…ညည်းညူနေဖို့ အချိန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။”

“ကောင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်ပဲ။ ငါ အထောက်အပံ့ ပေးထားမယ်၊ မင်းက ပစ်မှတ်ကို ထိအောင်သာ အာရုံစိုက်။”

ယူယောင်းမင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် သူ၏ တိုက်ပွဲကို ကြားဖြတ်ဝင်ရောက်လာမှုကြောင့် ဒေါသထွက်နေသည့် အာဟုရာ မာဇဒါသည် သူ၏ အလင်းတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

ထိုတောင်ပံများပေါ်ရှိ ရေတွက်၍မရနိုင်သော အမွေးအတောင်တစ်ခုစီတိုင်းသည် သူ အခုလေးတင် ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် အလင်းမြားများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယူယောင်းမင်းသည် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းထက်ပင် မယုံကြည်နိုင်မှုများကို ပိုမိုခံစားလိုက်ရသည်။

“အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား?”

“…မဖြစ်သေးဘူးလို့ ပြောရင်ကော?”

“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီလေ! ငါ လုပ်တော့မယ်! သွားကြစို့!”

သူ့အတွက် လိုအပ်သည်မှာ တစ်ချက်တည်းသော ပစ်ခတ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

ထိုပစ်ခတ်မှုမှာ ပစ်မှတ်ကို ထိကိုထိရမည်။