ကန်းဟယ်ရင်က သူမကို အမူအရာမဲ့စွာ ငေးကြည့်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှအတွက် ကွမ်ဂျီအာသည် အခန်းထဲရှိ အလင်းရောင်များ မှိန်ဖျော့သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဒါ သူမစိတ်ကူးယဉ်နေတာများလားဟု တွေးမိလိုက်သည်။
လေထု၏ အထိအတွေ့က သူမအရေပြားပေါ်သို့ ကျရောက်လာချိန်တွင် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
‘သတ္တဝါ ၆၆၆ ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ငါ့လိုလူက ဒီလို အေးစက်တဲ့ အမှောင်ထုမျိုးကို ခံစားရတယ်ပေါ့။’
သို့သော်လည်း ကြောက်ရွံ့နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
“ဘာလဲ။ ငါပြောလိုက်တာ အချက်ကျသွားလို့လား။ နင်ကြည့်တဲ့အကြည့်က အတော်လေး ပြင်းထန်နေပါလား။ ဘယ်အချိန်မဆို ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့ပုံပဲ။”
“……”
“ဒါမှမဟုတ် နင်တို့ ငါတို့ကြားက မပြီးပြတ်သေးတဲ့ ပွဲစဉ်ကို… ဒီနေရာ ဒီအချိန်မှာပဲ အပြီးသတ်ချင်နေတာလား။”
အရင်က တိုက်ပွဲအကြောင်း သူမ ပြောလိုက်သည့်အခါ ကန်းဟယ်ရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။
သူမသည် ကန်းယူဟွန်းကို မပြောပြထားခဲ့သော်လည်း ကွမ်ဂျီအာသည် အနက်ရောင်လျှပ်စီးသခင်မ ကန်းဟယ်ရင်နှင့် တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ဖူးသည်။
ထိုအဖြစ်အပျက်က ကွမ်ဂျီအာသည် စကားပြောဆိုခြင်းဖြင့် ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သေးငယ်သော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူမတစ်ယောက်တည်း သွားတွေ့စဉ်က ဖြစ်သည်။
‘ဘယ်လောက်တောင် မိုက်မဲတဲ့ လုပ်ရပ်လဲ။’
ပြောင်းလဲသွားသည့်လူတစ်ယောက်သည် ဘယ်တော့မှ ပြန်မပြောင်းလဲလာတော့ကြောင်း သူမသည် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ဖြစ်တည်လာမှုများမှ သင်ခန်းစာမယူခဲ့မိဘူးလား။
လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကာ အားနည်းသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လှည့်စားခံခဲ့ရပြီး သူမသည် အသက်ပေါင်း တစ်ရာကျော် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
သူမ အလွန်နောင်တရသော်လည်း ထိုအမှားမျိုးကို ထပ်မလုပ်မိစေရန် အကြိမ်ကြိမ် ကတိပြုထားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဤကျိန်စာသင့်နေသော စရိုက်၏ သဘောသဘာဝက အတိအကျဆိုရသော် ဘာလဲ။
ယူဟွန်းနှင့် မတွေ့ဆုံခင်က သူမ၏ စိတ်အခြေအနေက အဆုံးစွန်ထိ ထက်မြက်နေခဲ့သဖြင့် သူမကိုယ်သူမ အားနည်းသွားခွင့် မပေးခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။
‘ငါ တကယ်ပဲ ပျော့ညံ့လာနေပြီ။’
နောက်ဆုံးတွင် ကွမ်ဂျီအာအတွက် ကန်းဟယ်ရင်သည် တန်ဖိုးရှိသော ရဲဘော်တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမကို အရင်ကပုံစံအတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာစေရန် လိုအပ်သည်ဟု ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူမ သွားတွေ့ခဲ့သော်လည်း တိုက်ပွဲတစ်ခုက ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ခဲ့ပေ။
ထိုစဉ်က ကွမ်ဂျီအာသည် ကန်းဟယ်ရင်ကို သတ်ပစ်မှရမည်ဟု တွေးခဲ့သည်။
အမှားယွင်းခံထားရသော အနက်ရောင်လျှပ်စီးသခင်မသည် သူမသိကျွမ်းခဲ့ဖူးသည့် ဓားဘုရင်မ ကန်းဟယ်ရင် မဟုတ်တော့ပေ။
သူမ သတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း… မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူမ မေ့သွားပြီဟု ထင်ထားခဲ့သော ရဲဘော်စိတ်ဓာတ်၏ ဆက်သွယ်မှုက သူမကို ဆွဲထားခဲ့ပြီး ကွမ်ဂျီအာသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိကာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။
ထိုစဉ်က သူမ မလုပ်နိုင်ခဲ့သည့်အရာကို နောက်ဆုံးတွင် ယူဟွန်းက တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။
“နင့်အတွက် ကံမကောင်းတာက ငါက အရင်တုန်းကနဲ့ အများကြီး ကွာခြားသွားပြီဆိုတာပဲ။”
ကွမ်ဂျီအာ၏ နောက်ကျောတွင် ခရမ်းရောင် ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဒါတင်မကသေးပေ။
သူမပတ်လည်တွင် အနက်ရောင် ရွှံ့နွံများ လှိုင်းထလာပြီး အကြိမ်ကြိမ် သတ္တဝါအမျိုးမျိုး၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြန်လည် ပျက်စီးသွားသည်။
ထိုစဉ်က ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် ကွမ်ဂျီအာသည် သူမအား ပိုမိုလိုအပ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ပြီး ဖန်နရီး၏ စွမ်းအားသာမက ကပ်ဘေးသတ္တဝါ၏ စွမ်းအားကိုပါ ရယူထားခဲ့သည်။
ဤစွမ်းအားနှစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်သည် ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်နေပါစေ သူမ ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူမ ဤစွမ်းအားကို သုံးနေသည်ကို သိသွားပါက ဟိုက်ဘရစ်နယ်ပယ်၏ ရန်သူတော် ဖြစ်လာနိုင်ခြေများပြီး တစ်နေ့တွင် ဤစွမ်းအားက သူမကိုယ်တိုင်ကိုပင် ဝါးမြိုသွားနိုင်သည်။
သို့သော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် သူမအတွက် ဤအရာထက် ပိုသင့်လျော်မည့်အရာ မရှိပေ။
အရေးကြီးဆုံးမှာ။
ထိုလူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ထိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထပ်မတင်တော့ဟု သူမ ကတိပြုထားခဲ့သည်။
ပြိုင်ဘက်သည် အရင်က ရဲဘော်ဟောင်း ဖြစ်နေပါစေ၊ သူမသည် ကိုယ့်လက်ကိုယ် ညစ်ပေစေရန် အသင့်ရှိနေသည်။
“ဒါဆို နင် ဘာလုပ်မလဲ။”
အချိန်အတော်ကြာအောင် သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ကွမ်ဂျီအာသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး ပေါ်မလာအောင် ဂရုစိုက်လိုက်သည်။
သူမလည်း တိုက်ခိုက်ချင်နေတာမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။
သူတို့ ဒီနေရာမှာ တိုက်ခိုက်မိကြရင် တစ်ယောက်ယောက်က မလွဲမသွေ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ကို သူမ သိသည်။
ပြီးတော့ တစ်ယောက်ယောက် သေဆုံးသွားရင် နောက်ဆုံးမှာ ပျက်စီးခြင်းဆီသို့သာ ဦးတည်သွားလိမ့်မည်။
ဒါကို သိထားသဖြင့် ကွမ်ဂျီအာသည် တင်းမာနေသည်။
ဝှီး။
“……”
ကန်းဟယ်ရင်သည် ကွမ်ဂျီအာထံမှ မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။
ကလေးတစ်ယောက် စိတ်ကောက်ပြီး ပြန်မပြောဘဲနေသည့် အပြုအမူမျိုးက ကွမ်ဂျီအာ၏ တင်းမာနေမှုကို ရုတ်တရက် ပြေလျော့သွားစေသည်။
ဒီလိုလား။ ဒါက နင့်ရဲ့ အဖြေပဲပေါ့။
ကွမ်ဂျီအာသည် ထိုနေရာမှ ထရပ်လိုက်ချိန်တွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
“အနည်းဆုံးတော့ နင် အရင်ကပုံစံအတိုင်း ပြန်မဖြစ်လာတော့ဘူးဆိုတာ ငါသိလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့… တစ်နေ့နေ့ကျရင် နင် ရွေးချယ်မှုတစ်ခု လုပ်ရလိမ့်မယ်။ အတိတ်က အပြစ်တွေက ဘယ်တော့မှ ပျောက်ကွယ်မသွားဘူး။”
ထိုစကားနှင့်အတူ ကွမ်ဂျီအာသည် ထွက်ခွာသွားသည်။
တစ်ဖန်ပြန်၍ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ကန်းဟယ်ရင်သည် စောင်ကိုခြုံကာ ငေးငိုင်စွာ ထိုင်နေသည်။
* * *
အိုလိုနှင့် စကားပြောပြီးနောက် ယူဟွန်းသည် တောအုပ်အပြင်ဘက်တွင် သူ့ကို စောင့်နေသူများနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့သည်။
ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာသုံးခု။ သူတို့သည် သူ့၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းများ ဖြစ်နေသည့်အချက်က ယူဟွန်းကို ပြုံးမိစေသည်။
“အားလုံးပဲ၊ မတွေ့တာ ကြာပြီနော်။”
“ရှင်…!”
ယူဟွန်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အပြင်းအထန် တုံ့ပြန်သူမှာ အာလီရှာ ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းတွင် သူမသည် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသော်လည်း ယခုမူ ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမနှင့် အတော်လေး လိုက်ဖက်နေသည်။
“ရှင် ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ၊ ဆက်သွယ်မှုတွေ အကုန်ဖြတ်တောက်ပြီးတော့…!”
“အာလီရှာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ရပ်လိုက်ပါ။ ယူဟွန်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”
“ယူဟွန်း?”
ဆီလင်းသည် အာလီရှာကို တားဆီးရန် ဝင်လာသည်။
သို့သော် ယူဟွန်းသည် ဆီလင်း သူ့ကို ခေါ်ဝေါ်သည့် နာမည်ကြောင့် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဆီလင်းက အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
“ဘာလဲ။ ‘ဆီနီယာ’ လို့ အခေါ်ခံရတာကို လွမ်းနေလို့လား။”
“ဟို၊ မဟုတ်ပါဘူး။ ကုမ္ပဏီက မရှိတော့တာဆိုတော့ အခု အဲဒီလိုခေါ်ရင် နည်းနည်း ထူးဆန်းနေမှာပေါ့။ ငါ အခုထိ မကျင့်သားရသေးဘူး။”
“မကြာခင် ကျင့်သားရသွားလိမ့်မယ်။”
ဆီလင်း၏ ခိုင်မာပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သော လေသံကြောင့် ယူဟွန်းသည် သက်ပြင်းချကာ အားမလိုအားမရ ပြုံးလိုက်မိသည်။
သူ့အကြည့်သည် လက်ပိုက်ကာ သူ့ကို စောင့်နေသော လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူး ဆီလက်စတီနာဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
“မတွေ့တာ ကြာပြီနော်၊ လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူး ဆီလက်စတီနာ?”
“အခုက လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူးတွေ ဘာတွေ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ကုမ္ပဏီက ပိတ်သွားပြီလေ။ အခုတော့ ငါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ၊ ပြဿနာဖြေရှင်းသူ ဆီလက်စတီနာပေါ့။”
“အော်၊ အလုပ်သစ်ကို မြန်မြန်ရှာတွေ့သွားတာပဲ။”
“ငါက အရည်အချင်းရှိလို့လေ။ ငါတစ်ယောက်တည်းလည်း မဟုတ်ဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းရဲ့ အရေးပေါ် စီမံခန့်ခွဲရေးဌာနက လူတွေအားလုံး အိုလိုအောက်ကို ရောက်သွားကြတယ်။ အားလုံးတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးလေ။”
“မပါတဲ့သူ ရှိလို့လား။”
“ရိုမူလက်ဆစ်။”
ထိုနာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယူဟွန်းသည် ခေါင်းဆောင်းကို ဆောင်းထားသော ထူးဆန်းသည့် တယ်လာကို ပြန်သတိရသွားသည်။
“အော်၊ အဲဒီလူလား…”
“သူက ပြဿနာဖြေရှင်းသူပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်ဖို့ ငြင်းဆန်ပြီး သူ့ဘာသာ ထွက်သွားတယ်။ ဘယ်ကိုသွားတယ်၊ ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာလည်း ဘာသတင်းမှ မကြားရဘူး။ သိပ်ကို ရက်စက်တဲ့လူပဲ။”
“ရိုမူလက်ဆစ်ကလား?”
ယူဟွန်းသည် ရိုမူလက်ဆစ်၏ လုပ်ရပ်ကို အံ့အားသင့်မိသည်။
သူသည် နောက်တစ်ခါ ပြန်ဆုံရင် အဆက်အသွယ်မပြတ်အောင် လုပ်ဖို့ အလွန်အမင်း ပြောဆိုတတ်သည့် အမျိုးအစားဖြစ်သဖြင့် ဘာသံမှမကြားရဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ထူးဆန်းနေသည်။
“သူက နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့လူပါ။ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေတင်မကဘူး၊ သူ့နောက်ခံကအစ လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ။”
“သူ့နောက်ခံလား? ထူးခြားတာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား။”
“အော်၊ ရှင် သိမှာမဟုတ်ဘူး။ တကယ်တော့ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။ ရိုမူလက်ဆစ်ရဲ့ နောက်ခံကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တာ။ ဥက္ကဋ္ဌရယ်၊ ငါရယ်၊ ရွေးချယ်ထားတဲ့ ဒါရိုက်တာ အနည်းငယ်လောက်ပဲ သိကြတယ်။”
“လူနည်းစုလောက်ပဲ သိကြတာလား?”
“ဟုတ်တယ်။ သူက တကယ်တော့ တယ်လာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဘာ!”
ရိုမူလက်ဆစ်နှင့် အနည်းငယ် ရင်းနှီးသည့် အာလီရှာနှင့် ဆီလင်းတို့သည် ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးသည့်အလား တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။
“ဘာလို့ ဒါကို တစ်ခါမှ မပြောပြခဲ့တာလဲ။”
“အို၊ တိတ်စမ်းပါ။ ရှင်တို့ကလည်း အရင်က ဘယ်တုန်းကမှ မမေးခဲ့တာပဲ။ ပြီးတော့ သူက ဘယ်ကလာသလဲ ဆိုတာကိုတောင် ငါ အတိအကျ မသိဘူး။ သူက တယ်လာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာလောက်ပဲ ကြားဖူးတာ။”
“ဒါဆို သူက ငါ့လိုမျိုး ပြင်ပကနေ ခေါ်သွင်းထားတဲ့သူပေါ့?”
ဆီလင်းသည် စစ်မှန်သော ဂီဂျီအက်သွေးသား ဖြစ်သဖြင့် တယ်လာ မဟုတ်ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ရိုမူလက်ဆစ်သည်လည်း တယ်လာဖြစ်လာရန် ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းသို့ အခြားမျိုးနွယ်တစ်ခုအနေဖြင့် ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
“အင်း… အဲဒီလိုမျိုးလို့ မြင်နိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူက နည်းနည်း ထူးခြားတယ်။ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်တဲ့ မျိုးနွယ်စုပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ သူတို့က ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာကို ပြောပြတတ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရိုမူလက်ဆစ်ကျတော့… ဥက္ကဋ္ဌကိုယ်တိုင်ကအစ လျှို့ဝှက်ထားချင်ခဲ့တာ။”
“ဥက္ကဋ္ဌကလား?”
“ဟုတ်တယ်။ တကယ်တော့ သူ့ရဲ့ စရိုက်ကို ကိုင်တွယ်ရတာနဲ့တင် ငါတို့က အလုပ်ရှုပ်နေရတော့ တခြားအရာတွေကို သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု ပြန်တွေးကြည့်တော့ ထူးဆန်းနေတယ်။ သူက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ။”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အားလုံး ပြန်ဆုံတွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
ယူဟွန်းက လေထုကို ပေါ့ပါးသွားစေရန် ရည်ရွယ်၍ ပြုံးလိုက်သည်။
သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ရိုမူလက်ဆစ် ဘယ်ရောက်သွားသလဲဆိုသည်ကို အနက်ရှိုင်းဆုံး စဉ်းစားနေသူမှာ ယူဟွန်းကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က သူသည် ရိုမူလက်ဆစ်ကို အခြား တယ်လာတစ်ယောက်အဖြစ်သာ ထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက… တစ်ခုခု လွဲနေသလို ခံစားရသည်။
သူ့၏ အာရုံခံစားမှုက ထိုသို့ပင် သတိပေးနေသည်။
“ပြောရဦးမယ်၊ အာလီရှာ။ ကုမ္ပဏီမပိတ်ခင်အထိ နင်က ဘယ်ရာထူးအထိ ရောက်သွားတာလဲ။”
“ဟင်၊ ဟင်? ဘ-ဘာလို့ ရုတ်တရက် မေးတာလဲ။”
“ဘာလဲ၊ စကားတွေ ထစ်နေပါလား။ နင် လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူး မဖြစ်လိုက်ရဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။”
“အ-အဲဒါက၊ အဲလိုမဟုတ်ပါဘူး!”
အာလီရှာက အကြည့်လွှဲကာ တွေဝေနေချိန်တွင် ဆီလင်းက သူမကိုယ်စား ဝင်ပြောသည်။
“အာလီရှာက မန်နေဂျာအဆင့်ပဲ ရောက်ခဲ့တာ။”
“အော်? တကယ်လား?”
“ဟေး!”
“ငါလည်း မန်နေဂျာအဆင့်ပဲ ရောက်ခဲ့တာပါ။”
အမူအရာမဲ့နေသော်လည်း ဂုဏ်ယူဟန် အနည်းငယ်ပါသော ဆီလင်း၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယူဟွန်းက အံ့အားသင့်သွားသည်။
“အော်၊ အဲဒီတော့ နင်တို့နှစ်ယောက်က အဆင့်တူပဲပေါ့။”
“လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်ပြီးတာနဲ့ အမှုဆောင်အရာရှိ ရာထူးကိုပါ ကမ်းလှမ်းခံရတဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူး ယူဟွန်းနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။”
“ဟူး၊ သူက ဘီလူးကြီးလေ! ပြီးတော့ နင်ကလည်း ဘာလို့ အဲဒါကို ပြောရတာလဲ။”
“ယူဟွန်း သိချင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်လို့ပါ။”
“ငါက နင့်ရဲ့ ဆီနီယာလေ!”
ဆီလင်းနှင့် အာလီရှာတို့ စကားများနေသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ညီအစ်မနှစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။
တစ်ယောက်က ဂီဂျီအက်တို့၏ တောင်ပံများရှိပြီး နောက်တစ်ယောက်က ချိုများပါသော အသားနီရောင်ရှိသည့် ဒီမိုနိုက်ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူတို့၏ စကားပြောဆိုပုံကို ကြည့်ရသမျှတော့ သူတို့အဆင်ပြေကြပုံရသည်။
အာလီရှာက သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်ရန် အလျင်အမြန် ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
“င-ငါလည်း ချက်ချင်း ရာထူးတိုးနိုင်တာပဲ! ဒါပေမဲ့ လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်ခါနီးမှာပဲ… ကုမ္ပဏီက ပိတ်သွားတာလေ…”
“အော်။ ရပြီ။ ငါ နားလည်ပါတယ်။”
“နင် နားလည်သွားပုံမပေါက်ဘူး!”
“ငါ့မျက်နှာက ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“ဟို… ကိစ္စမရှိတော့ပါဘူး!”
အာလီရှာ၏ အတင်းအကျပ် ပြောလိုက်သော စကားကို ကြားပြီး ယူဟွန်း ရယ်မောလိုက်သည်။
“အားလုံး အဆင်ပြေနေတာ မြင်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ အားလုံးနဲ့ ပြန်ဆုံရတာ တကယ်ကို ကောင်းလိုက်တာ။”
“နင်… အခု သွားတော့မလို့လား၊ ယူဟွန်း?”
“အင်း။ တွေ့စရာလူတွေ အများကြီး ကျန်သေးလို့ပါ။”
ပိုမိုကြာရှည်စွာ စကားပြောချင်သော်လည်း သူ့တွင် ထိုသို့လုပ်ရန် အချိန်မရှိပေ။
ဆီလင်းနှင့် အာလီရှာတို့သည်လည်း ပြဿနာဖြေရှင်းသူများ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် ဤအခြေအနေကို နားလည်ကြသည်။
“…ဂရုစိုက်ပါ။”
“အင်း။ နင်တို့လည်း ဂရုစိုက်ကြပါ။ ဒီတစ်ခါတော့ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ လွတ်မြောက်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်တစ်ခါလည်း ဒီလိုဖြစ်မယ်လို့ အာမခံချက်မရှိဘူး။”
“စိတ်ပူပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက နင်တို့ ထင်သလောက် မညံ့ပါဘူး။”
“ဟုတ်တယ်၊ သူပြောတာ မှန်တယ်။”
ဆီလက်စတီနာကလည်း ယူဟွန်းဘက်မှ ဝင်ပြောပေးသည်။
ဆီလင်းနှင့် အာလီရှာတို့ မသိသေးသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းတွင် အဆင့်မြင့်ရာထူးကို ရယူထားသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဆီလက်စတီနာကမူ သူ့၏ စွမ်းအားကို နားလည်သည်။
ယူဟွန်းသည် ယခု အားကောင်းနေသည်။ သူမထက်ပင် သာလွန်သည်။ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လောက်သည်။
‘ဒါတောင် သူက လူသား ဖြစ်သွားခဲ့တာပဲ။’
တယ်လာ ယူဟွန်းဆိုသူ မရှိတော့ပေ။
သူသည် ယခု လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ။
တယ်လာတစ်ယောက် လူသားဖြစ်လာနိုင်သည့် နည်းလမ်းမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
ဇာတ်လမ်းတို့၏ အفق (Horizon of Stories)။ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် တယ်လာတစ်ယောက် ရောက်ရှိနိုင်သည့် အဆုံးစွန်သော နယ်ပယ်ဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းသည် ထိုအထွတ်အထိပ်တွင် အခြားရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
“ကြိုးစားကြပါ။”
“သေချာတာပေါ့၊ ဆီလက်စတီနာ။ နောက်တစ်ခါ တွေ့ကြတဲ့အခါ… အတူတူ ကောင်းကောင်းလေး စားကြတာပေါ့။”
သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းများကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ယူဟွန်းသည် ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။
အာလီရှာနှင့် ဆီလင်းတို့သည် အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်နေပုံရသော်လည်း အိုလိုနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားရန် လိုအပ်နေသည်။
အိုလိုနှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ရွှေရောင်ရထားလုံးဖြင့် ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဤအချိန်ကို စောင့်နေသည့်အလား ယူဟွန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။
“မာလင်။”
မာဘီနိုဂျီယွန် တပ်မတော်ကြီး၏ မဟာမှော်ဆရာ မာလင်ဖြစ်သည်။
သူသည် ရွှေရောင်ရထားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ့မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်နေသည်။
“မင်းတို့ရဲ့ ပြန်ဆုံတွေ့မှုကို ငါ နှောင့်ယှက်မိသလား မသိဘူး။”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။”
“ဟုတ်လို့လား?”
“ဒါပေမဲ့ မာလင်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား? ဖုန်းပို့မှော်ကို အလွန်အကျွံ သုံးလိုက်တာဆိုတော့ မာနာတွေ ကုန်ခန်းသွားရှာမှာပါ။”
“အော်၊ နည်းနည်းနားလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ ငါက ကမ်မလော့ရဲ့ အားအကောင်းဆုံး မှော်ဆရာပဲလေ၊ ဒါကြောင့် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။”
“ဒါဆိုလည်း တော်ပါသေးတယ်။”
“ငါ ဒီကိုလာတာ မင်းကို ကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောချင်လို့ပါ။ ကမ်မလော့နဲ့ အာသာကို ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
မာလင်၏ မမျှော်လင့်ထားသော ကျေးဇူးတင်စကားကြောင့် ယူဟွန်း နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါပြသည်။
“ကျွန်တော် ဘာမှ သိပ်လုပ်ပေးလိုက်ရတာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“အဲဒီဓားကို လက်ခံပေးလိုက်တာနဲ့တင် မင်း အများကြီး လုပ်ပေးပြီးသားပါ။”
ယူဟွန်းသည် အာသာ သူ့ကို အပ်နှံခဲ့သော အက်စ်ကယ်လီဘာဓားကို သတိရသွားသည်။
နောက်ဆုံးအချိန်တွင် အာသာသည် သူ့၏ ခရီးစဉ်အတွက် အားဖြည့်ပေးရန် အားအကောင်းဆုံး ဓားကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဟိုက်ဘရစ်နယ်ပယ်တွင်ပင် ကျော်ကြားလှသည့် ဒဏ္ဍာရီလာ လက်နက် အက်စ်ကယ်လီဘာ။
အာသာ ပန်ဒရာဂွန်၏ နာမည်ကို အားအကောင်းဆုံး သူရဲကောင်းအဖြစ် မြှင့်တင်ပေးခဲ့သော ဓားမှာ အက်စ်ကယ်လီဘာပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယူဟွန်းက ၎င်းကို လက်ဆောင်တစ်ခုသက်သက်အဖြစ်သာ မမြင်ပေ။
ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးကို ကြည့်လျှင် ၎င်းသည် ပြန်မပေးနိုင်တော့မည့် ကြီးမားသော ကြိုတင်ပေးချေမှုတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။
“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးမိလို့ ငြင်းမနေတော့တာပါ။”
“အက်စ်ကယ်လီဘာကို ဘာလုပ်လိုက်လဲ။”
“အော်၊ အဲဒါလား?”
ယူဟွန်းသည် သူ့လက်ထဲရှိ ဘက်ရွန်းကို အက်စ်ကယ်လီဘာအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
“ဒီမှာပါ။”
“အဲဒီဓားက…”
“သူက အက်စ်ကယ်လီဘာရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို အမွေဆက်ခံလိုက်တာပါ။ အော်၊ အဲဒါ မရဘူးလား။”
ဘက်ရွန်းသည် [ဇာတ်လမ်းစုပ်ယူခြင်း] ဖြင့် အက်စ်ကယ်လီဘာ၏ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို စုပ်ယူလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
အက်စ်ကယ်လီဘာ၏ သင်္ကေတအရ ဤအရာကို မြင်လျှင် မျက်လုံးပြူးစရာ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မဆန်းပေ။
သို့သော် မာလင် ခေါင်းခါပြသည်။
“အဲဒီဓားက မင်းလက်ထဲ ရောက်သွားပြီဆိုကတည်းက မင်းပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပြီ။ ဘယ်လို သုံးရမလဲဆိုတာကို မေးခွန်းထုတ်ပိုင်ခွင့် ငါ့မှာ မရှိပါဘူး။ ဒါထက် ပိုစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာက ဒါဟာ ထူးခြားတဲ့ဓားပဲ။ ဒဏ္ဍာရီထဲက အက်စ်ကယ်လီဘာနဲ့ အဆင့်တူပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အလားအလာက ပိုတောင် ကြီးမားနေသေးတယ်။ လူသားတစ်ယောက်က ဒီလိုအရာမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်တာလား။”
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဆာလီယိုအင်ပါယာသည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်နက်ကို ဖန်တီးခဲ့သည့်အတွက် ဘုရားကျောင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ပျက်သုဉ်းသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ယူဟွန်းလည်း ထိုအချက်ကို သဘောတူသည်။
နှစ်ခုစလုံးသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ပစ္စည်းများ ဖြစ်သော်လည်း ဆာလီယိုဓားရှည်သည် အက်စ်ကယ်လီဘာ၏ ဇာတ်လမ်းကို စုပ်ယူပြီး ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းက ဘက်ရွန်းကို သာမန်လက်နက်များထက် များစွာသာလွန်သော ဇာတ်လမ်းကြွယ်ဝမှုများကို ပေးစွမ်းလိုက်သည်။
ဘက်ရွန်းအတွင်းရှိ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မှာ မရှိတော့သော်လည်း ဓား၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။
“အခု ဘာဆက်လုပ်ဖို့ ရှိလဲ၊ မာလင်?”
“အင်း… အခုလောလောဆယ်တော့ ကမ်မလော့က လူတွေအတွက် ယာယီနေစရာ ရှာပေးရမှာပါ။ တပ်မတော်ကြီးထဲမှာ နေစရာနေရာတွေ အများကြီးရှိတော့ အဲဒါက ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“အရေးကြီးတာက…”
“ဟုတ်တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ဖြစ်လာမယ့်အရာတွေပေါ့။”
ကမ်မလော့ ပျက်စီးသွားပြီ။
ပြီးတော့ အဲဒီနေရာကို ဖျက်ဆီးခဲ့သူတွေက တပ်မတော်ကြီးတောင် မထိရဲတဲ့ ဘုရားကျောင်းပဲ။
ပြည်သူတွေက စိတ်ပျက်အားငယ်ပြီး ကြောက်ရွံ့နေကြပေမဲ့ အဲဒါတင် မဟုတ်သေးဘူး။
သူတို့အားလုံး အာသာရဲ့ နောက်ဆုံးစကားနဲ့ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကို မြင်ခဲ့ကြရသည်။
ကမ်မလော့မှာ ဘယ်သူမှ မမြင်လိုက်ဘဲ မရှိခဲ့ဘူး။
ပြီးတော့ ဝမ်းနည်းခြင်းရဲ့ အလွန်မှာ တချို့သူတွေရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မီးတောက်တစ်ခု စတင် လောင်ကျွမ်းနေပြီ။
မာလင်လည်း အဲဒီအထဲမှာ အပါအဝင်ပင်။
“ခင်ဗျားတို့ တိုက်ခိုက်တော့မှာပေါ့။”
“ဘုရင်ကြီး လိုလားတဲ့အတိုင်းပဲလေ။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒါက ဘယ်သူကမှ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ အားလုံးက ကိုယ့်သဘောဆန္ဒနဲ့ ရွေးချယ်ခဲ့ကြတာပါ။”
မာလင်၏ မယိမ်းယိုင်သော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယူဟွန်းသည် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လေးနက်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။
“တစ်နေ့နေ့ကျရင် တူညီတဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ ရပ်တည်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
သေချာပေါက်ပင် ထိုနေ့ရက်သည် မကြာမီ ရောက်လာလိမ့်မည်။
မာလင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယူဟွန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသူမှာ မမျှော်လင့်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
“ငါ့ဖခင်ရဲ့ဓားကို အပ်နှံခြင်းခံထားရတဲ့ လူသား ကန်းယူဟွန်းဆိုတာ မင်းပဲလား။”
“ခင်ဗျားက…”
ယူဟွန်းသည် ထိုလူကို ကြည့်ရင်း စကားကို အဆုံးမသတ်နိုင်ဘဲ ရပ်တန့်သွားသည်။
ဘုရင်အာသာနှင့် ဆင်တူသော်လည်း မှော်ဆရာမ မော်ဂန်ကဲ့သို့ ပြာနှမ်းနေသော ဆံပင်အရောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူတစ်ယောက်။
မော့ဒရက်။
ဘုရင်အာသာ၏ သားဖြစ်သလို သူ၏ အပြစ်တရားလည်း ဖြစ်သည်။
သစ္စာဖောက်သူ သူရဲကောင်းသည် ယူဟွန်းကို ရှာဖွေရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။