ကာမလော့ (Camelot) သည် မငြိမ်မသက်မှုများဖြင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပျက်စီးနေသော ရဲတိုက်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် လုပ်ငန်းစဉ်ပင် မစရသေးမီမှာပင် ဧရာမခံတပ်ကြီးတစ်ခုသည် သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရာ မည်သူမျှ စိတ်အေးလက်အေး ရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကာမလော့၏ ပြည်သူများသည် ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေကြပြီး မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမှန်း မသိဖြစ်နေကြသည်။ သူရဲကောင်းများကလည်း ထိုခံတပ်ကြီးကို မျှော်ကြည့်ရင်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော အမူအရာများဖြင့် ရှိနေကြသည်။
ဝိုင်းတော်သား သူရဲကောင်းများနှင့် ဝါရင့်သူရဲကောင်းများသည် ထိုဘုရားကျောင်း၏ သဘောသဘာဝကို သိရှိထားကြသည့်အတွက် မျက်နှာများမှာ တင်းမာနေကြသည်။
“ဂျီနီစစ်ဘုရားကျောင်း (Genesis Shrine) ရဲ့ ခံတပ်ကြီးက ဘာလို့ ကာမလော့အပေါ်မှာ ပေါ်လာရတာလဲ…”
“တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်တော့မှာလဲဗျာ။”
လူတိုင်းက ထိုသို့ ရေရွတ်နေကြစဉ်တွင် နေမင်းသူရဲကောင်း ဂါဝိန်း (Gawain) သည် ကာမလော့ရဲတိုက်၏ မပျက်စီးသေးသော မျှော်စင်ထိပ်တွင် ရပ်နေသည့် လူတစ်ယောက်ကို သတိပြုမိသွားသည်။
“ဘုရင် အာသာ (King Arthur) လား။”
ဂါဝိန်း၏ ရေရွတ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူရဲကောင်းအားလုံးသည် မျှော်စင်ထိပ်တွင် ရပ်နေသည့် အာသာဆီသို့ အကြည့်များ ရောက်သွားကြသည်။
“ကြည့်ကြစမ်း၊ ဘုရင်မင်းမြတ်ပဲ!”
“ဘုရင်မင်းမြတ် ပြန်ရောက်လာပြီ!”
“ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူက အနက်ရောင်သံချပ်ကာကို ဝတ်ထားတာလဲ။”
အာသာ အသက်ရှင်နေသည်ဟူသော အချက်က ကာမလော့အတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သော်လည်း သူဝတ်ဆင်ထားသော အနက်ရောင်သံချပ်ကာကို မြင်လိုက်ရသည့် သူရဲကောင်းများမှာ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။
သူတို့သည် မည်သူမျှ ထုတ်ဖော်မပြောကြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေများကို တွေးတောနေကြပြီးဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ဘုရင်သည် နိုင်ငံကို စွန့်ပယ်ခဲ့ပြီ။
ကာမလော့ကို ကာကွယ်ရမည့် အာသာသည် ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းကို ကိုယ်တိုင်လက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးတော့မည် ဖြစ်သည်။
အာသာ ပန်ဒရာဂွန် (Arthur Pendragon) သည် သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည့် အကြည့်များကို မသိဘဲ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ထိုအကြည့်များကို လျစ်လျူရှုရန်လည်း ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။
“ငါ တောင့်တစွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့တဲ့ ပြဇာတ်ခုံတစ်ခုပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အရင်ဆုံး စလှုပ်ရှားလာလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”
ဂျီနီစစ်ဘုရားကျောင်းက အရင်ဆုံး စလှုပ်ရှားလာပြီဆိုလျှင် သူ၏အချိန်များ ကုန်ဆုံးတော့မည်ဟု ဆိုလိုသည်။
မာလင် (Merlin)၊ လန်စလော့ (Lancelot)၊ ကေး (Kay) နှင့် ဂါရက် (Gareth) တို့သည်လည်း ဘုရားကျောင်းကို လေးလံသော မျက်နှာထားများဖြင့် မော့ကြည့်နေကြသည်။
ဘုရားကျောင်း ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် ကာမလော့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ထူးဆန်းသည့် အဖြစ်အပျက်များကို သူတို့ ရိပ်မိသွားပြီဟုသာ ဆိုလိုသည်။
ဘုရားကျောင်းသည် “ချိန်ခွင်လျှာ” (Scales) ကို အကြောင်းပြကာ ရောနှောနယ်မြေ (Mixed Realm) ကို တုန်လှုပ်စေမည့် ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်တိုင်းတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့ရှိသည်။
အကယ်၍ ချိန်ခွင်လျှာသည် သတ်မှတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်သွားပါက ဘုရားကျောင်းသည် မမျှတမှုများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လှုပ်ရှားလာမည်ဖြစ်သည်။ ဆာလီယိုအင်ပါယာ (Salio Empire) ဖြစ်ရပ်သည် ချိန်ခွင်လျှာယိုင်သွားခဲ့သည့်အတွက် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ကာမလော့အတွက်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
အာသာ၏ အကြည့်သည် ကာမလော့၏ အပြင်ဘက် ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
‘ငါ ဖိတ်ကြားထားတဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေရဲ့ အများစုကတော့ ရောက်လာကြပြီပဲ။’
မာဘီနိုဂျီယွန် (Mabinogion) ၏ တပ်မတော်ကြီးမှ နတ်ဘုရားများ။
ငွေလက်မောင်းပိုင်ရှင် နူအာဒါ အဲဂတ်လမ် (Nuada Airgetlám)။
ဖိုမိုရီယန် (Fomorian) သွေးနှော အိုဟတ် ဘရက်စ် (Ohad Bres)။
အမြင့်မြတ်ဆုံး အလင်းရောင်ပိုင်ရှင် လူ လာဗာဒါ (Lu Lávada)။
မကောင်းဆိုးဝါးမျက်လုံးပိုင်ရှင် ဘေလာ (Balor)။
သူတို့အပြင် မိုင်လီရှန် (Milesians) လူမျိုးကြီးများ၊ အိုင်ဆီ (Issi) မှ နတ်သမီးများနှင့် ရှေးဟောင်းတောအုပ်မှ ဒရူးအစ် (druids) များပင် ဖြစ်သည်။
‘မော်ဂန် (Morgan)။’
သူတစ်ချိန်က ချစ်ခဲ့ရသည့် မော်ဂန် လီ ဖေး (Morgan Le Fay) သည်လည်း ကာမလော့ကို အဝေးမှ ကြည့်ရှုနေသည်။
သူတို့၏ အကြည့်များသည် လေထုထဲတွင် ဆုံတွေ့သွားကြသည်။ ထူးခြားသော စွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း အဝေးမှပင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မှတ်မိနေကြသည်။
အာသာသည် အားအင်မရှိသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မော်ဂန်ကို လက်ပြလိုက်သည်။ မော်ဂန်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။
အာသာသည် မော်ဂန်ဆီမှ အကြည့်ကို ချက်ချင်းလွှဲလိုက်ပြီး သူ၏ အပေါင်းအပါများကို စကားစလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့လည်း ငါတို့ လုပ်ရမယ့်အရာကို ရပ်တန့်လို့ မရဘူး။”
သူသည် ဤအခိုက်အတန့်အတွက် အရာအားလုံးကို ပုံအောထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုရားကျောင်းသည် ယခုထိ လှုပ်ရှားမှု မရှိသေးပေ။ သို့သော် သူ၏ စစ်မှန်သော ပုန်ကန်မှုအကြောင်းကို ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်သည့် အချိန်တွင် ဘုရားကျောင်းသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလာလိမ့်မည်ကို သူ မည်သူ့ထက်မဆို ပိုသိသည်။
ဘုရားကျောင်းသည် သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်နေသည်။ ‘မင်းတို့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေလဲဆိုတာ ငါတို့ သိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်တော့။ မဟုတ်ရင်တော့ ပြန်ပြင်လို့မရတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်’ ဟု ဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုရားကျောင်းက ဆာလီယိုအင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းသည် ရောနှောနယ်မြေ တစ်ခွင်လုံးတွင် ထင်ရှားလှသည်။ ဘုရားကျောင်း လှုပ်ရှားလာလျှင် မည်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ ဖြစ်လာတတ်သည်ကို တပ်မတော်ကြီးတိုင်းက သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲမှတ်ထားကြသည်။
ကာမလော့သည်လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။
ဒါသည် သေချာပေါက် ရူးသွပ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ အသက်ကို ပုံအောကာ တစ်ဦးတည်းသော သတ္တဝါက ပြုလုပ်သည့် အသည်းအသန် အော်ဟစ်တောင်းဆိုမှုနှင့် မိုက်ရူးရဲဆန်သော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းကို လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်ကတော့ အမှန်တရားကို သိအောင် လုပ်ပေးရမည်။
“အားလုံး နားထောင်ကြ။”
ထို့ကြောင့်ပင် သူ မပြေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အာသာသည် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် သူ၏ အထောက်အထားကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
“ပြည်သူတို့! ပြီးတော့ ရဲရင့်တဲ့ သူရဲကောင်းတို့! ငါ အာသာ ပန်ဒရာဂွန်ဟာ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ဘုန်းတန်ခိုးတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ပုန်ကန်သူတစ်ယောက်အဖြစ် ငါ့ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီ!”
“ဘာလဲ? ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?”
“ဘုရင်မင်းမြတ်! ဘာတွေ ပြောနေတာလဲဗျာ?!”
ကာမလော့၏ ပြည်သူများသည် သူတို့၏ ဘုရင်က သစ္စာဖောက်သွားသည်ဟူသော စကားကို နားမယုံနိုင်စွာ ခေါင်းခါနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဘုရင်အပေါ် သစ္စာအရှိဆုံး ဂါဝိန်းမှာ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
အာသာသည် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ တစ်ဦးချင်းစီကို နားချရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။
ကူ-ဂူ-ဂုန်း!
ဘုရားကျောင်းသည် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ တုန်ခါလာတော့သည်။ အာသာ၏ လုပ်ရပ်ကို ဘုရားကျောင်းက ဒေါသထွက်နေသကဲ့သို့ပင်။
“ငါ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်နေလဲဆိုတာကို အားလုံး သိချင်နေကြမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါ စကားလုံးနဲ့ ရှင်းပြလို့ မရဘူး။ အဲဒီအစား မင်းတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပြီး သေချာကြည့်ကြ။ ငါ မြှောက်ကိုင်လိုက်တဲ့ နောက်ဆုံးအလံဟာ ငါတို့ ကာမလော့ကို ဆန့်ကျင်တာတင် မဟုတ်ဘူး။”
အာသာသည် ခါးမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ရွှေရောင် တောက်ပသည့် အလင်းတန်းသည် ဓားကို ဝန်းရံလိုက်ပြီး ကာမလော့အပေါ် ကျရောက်နေသည့် အရိပ်များကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။
“မှတ်ထားကြ! ငါတို့ရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ ဝဲပျံနေတဲ့ အဲဒီအရာဟာ ငါတို့ အသတိထားရဆုံးနဲ့ အနိုင်ယူရမယ့် စစ်မှန်တဲ့ ရန်သူပဲ! ငါတို့ကို အမြဲတမ်း အထင်သေးပြီး ကဲ့ရဲ့နေတဲ့သူတွေ၊ ငါတို့ကို အမြဲတမ်း ကံကြမ္မာဆိုးတွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ ခံစားရအောင် ဖိအားပေးနေတဲ့ သူတွေ—သူတို့ဟာ ငါတို့ အောင်နိုင်ရမယ့် စစ်မှန်တဲ့ ရန်သူတွေပဲ!”
သူ၏ အသံသည် ကာမလော့ တစ်ခွင်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို စောင့်ကြည့်နေကြသူများ၏ နားထဲအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။
“အာသာ၊ မင်း မဖြစ်နိုင်ဘူး…!”
မော်ဂန်သည် အာသာ ဘာလုပ်တော့မည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။
သူမ နားမလည်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
သူမ ကာမလော့ဆီသို့ သွားရန် ကြိုးစားစဉ်တွင် အဗာလွန် (Avalon) မှ သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ဒရူးအစ်ကိုးဦးက တားဆီးလိုက်သည်။
“မော်ဂန်! ခင်ဗျား မသွားရဘူး!”
“အဲဒီမှာ အန္တရာယ်များတယ်! ဘုရားကျောင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး! ကာမလော့က ဆာလီယိုအင်ပါယာလိုမျိုး ကံကြမ္မာကိုပဲ ခံစားရတော့မှာ!”
“ခင်ဗျား ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လေဒီ မော်ဂန် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ…”
“ငါ့ကို လွှတ်ကြစမ်း!”
မော်ဂန် ဒရူးအစ်များနှင့် ရုန်းကန်နေစဉ်တွင် အာသာ၏ မိန့်ခွန်းမှာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသည်။
သူ ပြောနေစဉ်တွင် ဘုရားကျောင်း၏ တုန်ခါမှုများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးပင် တုန်ခါသွားမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
အာသာသည် အက်စ်ကယ်လီဘာ (Excalibur) ကို ဘုရားကျောင်းဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
“ကာမလော့! မာဘီနိုဂျီယွန်! ပြီးတော့ ကောင်းကင်က ကြယ်တာရာတို့! ဒီနေ့ ငါတို့ အခွင့်အရေးသစ်တစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်! မင်းတို့ အားလုံး ရွေးချယ်ကြ! အညံ့ခံကြမလား? ဒါမှမဟုတ် ထရပ်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ကြမလား?!”
သူသည် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် ဘုရားကျောင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီအချက်ကို မှတ်ထားကြ၊ လိုဂိုစ်! သူက ဒီအရာအားလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်ပဲ!!!”
ထို့နောက် သူသည် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်နေလိုက်သည်။
ဘုရားကျောင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ခဏလေးကမှ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေခဲ့သည်မှာ လိမ်ညာနေသကဲ့သို့ပင်။
ထူထဲပြီး မှောင်မိုက်သော တိတ်ဆိတ်မှုသည် ကာမလော့တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ကာမလော့၏ ပြည်သူများသည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခြင်းထက် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
ကြီးမားလှသော တစ်စုံတစ်ရာသည် သူတို့ဆီသို့ ကျရောက်တော့မည်ဟူသော စိုးရိမ်မှုသည် မကြာခင်မှာပင် အမှန်တရား ဖြစ်လာတော့သည်။
ကလန်း။
မိုးချုန်းသံနှင့်အတူ ဂျီနီစစ်ခံတပ်၏ အောက်ပိုင်းသည် နှစ်ဖက်သို့ ကွဲထွက်သွားသည်။
၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မည်သူမျှ တွေးစရာ မလိုတော့ပေ။ ဘုရားကျောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများကြားတွင် အရိပ်မည်းများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကြသည်။
“ဒါ… အဲလိုဟင်မ် (Elohim) တွေ! အဲလိုဟင်မ်တွေ ရောက်လာပြီ!”
“ဖျက်ဆီးခြင်းဆိုင်ရာ တမန်တော်တွေ ပေါ်လာပြီ!”
အနက်ရောင်အရိပ်များကိုသာ ပစ်လွှတ်နေသော ဖြူဖွေးသည့် သတ္တဝါများ။
ဤဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ပုံရိပ်များသည် ဤရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုအားလုံး၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူအပေါ် သစ္စာရှိသည့် ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း၏ တမန်တော်များပင် ဖြစ်ကြသည်။
“အာသာ! ပြည်သူတွေ အကုန်လုံး ထိတ်လန့်နေကြပြီ!”
“မင်း အဲလိုဟင်မ်တွေကို တိုက်ဖို့ ကြံရွယ်နေတာလား?”
ကေးနှင့် ဂါဝိန်းတို့က မေးမြန်းလိုက်သော်လည်း အာသာက တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်မဖြေပေ။
“အာသာ!”
“ကေး… ဂါဝိန်း… ပြီးတော့ အားလုံးပဲ။”
သူတို့ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်လာနေသော အဲလိုဟင်မ်များဆီမှ အကြည့်မခွာဘဲ အာသာက ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့အားလုံး လုပ်ရမယ့် အလုပ်တစ်ခု ရှိတယ်။”
“အဲဒီအရာတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြောတာလား?”
“မဟုတ်ဘူး။ တိုက်ခိုက်စရာ မလိုဘူး။ အဲဒါက ငါ့တာဝန်ပဲ။”
“…ဒါဆိုရင်?”
“အမှန်တရားကို ဖြန့်ဝေပေးပါ။ ဒီဇာတ်လမ်းကို ရောနှောနယ်မြေ တစ်ခွင်လုံး သိအောင် ပြောပြပေးပါ။ အမှန်တရား၊ ငါတို့ လျှောက်လှမ်းရမယ့် လမ်းကြောင်းနဲ့ ရှေ့ဆက်လာမယ့် ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကိုပေါ့။”
အာသာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ ရောထွေးနေသည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။
“ဒါက ဘုရင်တစ်ပါးအနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး အမိန့်ပဲ။”
“ဘာလဲ? မင်း ဘာတွေ…?”
“စကားပြောတာ တော်လောက်ပြီ။ အဲလိုဟင်မ်တွေ ရောက်လာပြီဆိုတော့ မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ရဲ့ ပြစ်ဒဏ်တွေ ကာမလော့ဆီ ကျရောက်လာတော့မယ်။ ငါ အမှန်တရားကို ကမ္ဘာကို ဖွင့်ဟလိုက်တဲ့အတွက် ဘုရားကျောင်းက ကာမလော့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်။”
“ဒါကြောင့်ပဲ ငါတို့ ပြန်တိုက်ရမှာပေါ့!”
“ကေး၊ မင်းရဲ့ စိတ်ရင်းကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုလက်ရှိ ကာမလော့ရဲ့ အနေအထားနဲ့ဆိုရင် ဘုရားကျောင်းကို ငါတို့ ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မာဘီနိုဂျီယွန် တစ်ခုလုံးကို သုံးရင်တောင် အတူတူပဲ။”
ဘုရားကျောင်းသည် အလွန်တန်ခိုးကြီးသည်။ ကြီးမားသော တပ်မတော်ကြီးများကပင် ဘုရားကျောင်းရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ကြရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရှိသည်။
ထိုတပ်မတော်ကြီးများသည် ရောနှောနယ်မြေအတွင်းတွင် အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဘုရားကျောင်းသည် သူတို့ထက်ပင် ပိုမို၍ သာလွန်ကောင်းမွန်သော အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ဘုရားကျောင်းကို တိုက်ခိုက်ရန်မှာ ယခင်က နယ်မြေချင်း ခွဲခြားထားခဲ့ကြသော တပ်မတော်ကြီးများအားလုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှသာ ဖြစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီမှာ တိုက်ဖို့ဆိုရင် တစ်ယောက်တည်းဆို လုံလောက်ပြီ။”
“မိုက်ရူးရဲ မလုပ်ပါနဲ့! မင်းကို ဒီမှာ ပစ်ထားခဲ့ပြီး ငါတို့က ထွက်သွားရမယ်လို့ ထင်နေတာလား?”
“မာလင်။”
အာသာ၏ တိုးညှင်းသော အသံကြောင့် တစ်လျှောက်လုံး အမူအရာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည့် မာလင်သည် ခေါင်းကို လေးလေးနက်နက် ညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မင်းကိုပဲ အပ်ခဲ့မယ်။”
“သဘောပေါက်ပါပြီ။”
ထိုအချိန်တွင်ပင် မာလင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးမားလှသော မှော်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာပြီး သူတို့အဖွဲ့ကို ဝန်းရံသွားသည်။ သူ၏ မှော်စွမ်းအားသည် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေသော ကေးအပေါ်တွင် အထူးသဖြင့် သက်ရောက်သွားသည်။
“ဆာမာလင်! ခင်ဗျား ဘာလုပ်နေတာလဲ?! ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရှင်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘုရင်ကို စွန့်ပစ်ပြီး ထွက်ပြေးရမယ်လို့ ပြောနေတာလား?! ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး…!”
“ဒါက ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ အမိန့်ပဲ။ ပြီးတော့… ဒီအလုပ်က ငါ့အတွက် လွယ်ကူမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား?”
“…”
မျက်ရည်ဝဲနေလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် မာလင်၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကေးသည် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။
ကျန်သူများလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ အာသာသည် ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ မည်သူမျှ သူ၏ နိဂုံးကို တားဆီးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကေးသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ အာသာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“မိုက်ရူးရဲတဲ့ ငါ့ရဲ့ ညီငယ်လေးရယ်။”
“အစ်ကိုကြီးကရော ဘာထူးလို့လဲ၊ ဒုက္ခပေးတတ်တဲ့ အစ်ကိုကြီးရယ်။”
ကေး၏ စကားကို အာသာက ပြုံးစစဖြင့် ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
သူတို့သည် တစ်ဝမ်းကွဲ ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဤနှုတ်ဆက်စကားသည်ပင် သူတို့အတွက် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက် မာလင်၏ မှော်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကြီးမားသော မှော်စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထိုစက်ဝိုင်းသည် ကာမလော့အပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပြည်သူများနှင့် သူရဲကောင်းများကို ကာမလော့၏ နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်သို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် စတင်လိုက်သည်။
ကာမလော့ တစ်ခွင်လုံးတွင် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပြည်သူများကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပို့ဆောင်ပေးနေသည်။
ထိုအချိန်တွင် အဲလိုဟင်မ်များ စတင် လှုပ်ရှားလာသည်။
“သူတို့ လာနေပြီ!”
“ပို့ဆောင်မှုက မပြီးသေးဘူး!”
မာလင်က အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကာမလော့အတွင်း၌ ပြည်သူများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် သူသည်ပင်လျှင် ထိုအချိန်တိုအတွင်း သူတို့အားလုံးကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဲလိုဟင်မ် တစ်ဦးက သူ၏ လှံကို မြေပြင်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
ပို့ဆောင်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသော ပြည်သူများနှင့် သူရဲကောင်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူရော်သွားကြသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင် အလင်းလှိုင်းတစ်ခုသည် အဲလိုဟင်မ်များဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။ မပို့ဆောင်ရသေးသော ပြည်သူများက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
“အက်စ်ကယ်လီဘာပဲ!”
“ဘုရင်မင်းမြတ်က ငါတို့ကို ကာကွယ်ပေးနေတယ်!”
အက်စ်ကယ်လီဘာနှင့် ထိမှန်သွားသော အဲလိုဟင်မ်များမှာ အလင်းမှုန်များအဖြစ် ပျက်ပြယ်သွားကြသည်။
သို့သော်လည်း ဓားကို ဝှေ့ယမ်းပြီးနောက် အာသာ၏ မျက်နှာမှာမူ ဝမ်းသာရမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။
ထိခိုက်မှု မရှိသော အဲလိုဟင်မ်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးပြီး ဘုရားကျောင်းကလည်း အဲလိုဟင်မ်များကို အချိန်နှင့်အမျှ ဆက်လက် စေလွှတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
‘အက်စ်ကယ်လီဘာရဲ့ အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားနား ရောက်နေရင်တောင် ဒါလောက်ပဲ လုပ်နိုင်တာလား။’
အဲလိုဟင်မ်တို့၏ အကြည့်သည် နောက်ဆုံးတွင် အာသာဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
အာသာကိုသာ မဖယ်ရှားနိုင်ပါက ကာမလော့ကို ဖျက်ဆီးမည့် သူတို့၏ တာဝန်ကို အာသာက ဆက်လက် အနှောင့်အယှက် ပေးနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ပစ်မှတ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားသည်။
ယူဟွန်းသည် အာသာ၏ ဘေးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး သတိပေးလိုက်သည်။
“အာသာမင်းကြီး၊ အခုလို အာရုံစိုက်ခံရအောင် လုပ်တာက ကောင်းပေမယ့် လုံလောက်တဲ့ အချိန်ကို ဆွဲထားနိုင်ဖို့တော့ ဝေးလွန်းနေပုံပဲ။”
“အဲဒါက စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။”
ဝေးလံသော နေရာမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည့် အာသာက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ကြိုတင်ပြင်ဆင်တဲ့ အနေနဲ့ ငါ ပြင်ဆင်သူ (fixer) တစ်ယောက်ကို ခေါ်ထားတယ်။”
“ပြင်ဆင်သူ… ဟုတ်လား?”
ရောနှောနယ်မြေတွင် ‘ပြင်ဆင်သူ’ ဆိုသော စကားလုံးကို ယူဟွန်း ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
“အဲလို လူမျိုးတွေ ရှိတယ်။ ရောနှောနယ်မြေမှာ အလုပ်အပ်ရင် ရှင်းပေးတတ်တဲ့သူတွေပေါ့။ သူတို့ကို များသောအားဖြင့် ငှားရမ်းစားသမားတွေလို့ ခေါ်ကြပေမယ့် ငှားရမ်းစားသမားတွေက အဖွဲ့အစည်း မရှိဘဲ အလုပ်တွေကို ရှုပ်ပွအောင် လုပ်တတ်ကြတာ၊ ပြင်ဆင်သူတွေကတော့ အလုပ်တိုင်းကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့ ကျွမ်းကျင်စွာ ရှင်းပေးတတ်ကြတယ်။”
အာသာ ပြောသော ပြင်ဆင်သူမှာ ယခုပင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဝေးလံသော နေရာမှ အဝါရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အာသာ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
‘လှည်းတစ်စီးလား?’
၎င်းမှာ တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ရွှေရောင် လှည်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မကြာမီ လှည်းတံခါး ပွင့်သွားပြီး ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အလုပ်အပ်သူ အာသာ ပန်ဒရာဂွန် ဟုတ်ပါသလား?”
“ဟုတ်တယ်။ ငါပဲ။”
လှည်းထဲမှ ထွက်လာသူမှာ ရွှေရောင် ဆံပင်ရှိသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက အာသာကို သာမန်အတိုင်းပင် စကားပြောဆိုနေပြီး အာသာကလည်း ရိုသေလေးစားစွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်နေသည်။
လှည်းထဲမှ ထွက်လာသည့် ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
“အိုအယ်လို?”
“ဟင်?”
ရွှေရောင် လှည်းထဲမှ ထွက်လာသူမှာ တခြားသူမဟုတ်၊ လက်ရှိ ရှိနေသော ဇာတ်လမ်း၏ ဘုရင်ငါးပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်သည့် အိုအယ်လိုပင် ဖြစ်သည်။
အိုအယ်လိုကို ဤနေရာတွင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ယူဟွန်း လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့သလို အိုအယ်လိုကိုယ်တိုင်လည်း ယူဟွန်းကို မြင်လိုက်ရ၍ အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။
အိုအယ်လို၏ နောက်ကွယ်ရှိ လှည်းထဲမှ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်အချို့လည်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
ယူဟွန်း သူတို့ကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်သည်။
“ဆယ်လင်း? အယ်လီရှာ? ပြီးတော့ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဆယ်လက်စတီးနားပါလား?”
သူတို့မှာ ယခုအခါ ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း မှ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့လည်း ယူဟွန်းကို မှတ်မိသွားကြပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။
မျှော်လင့်မထားဘဲ ရုတ်တရက် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေမှာ ကြာမြင့်စွာ ခွဲခွာခဲ့ရပြီးနောက် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရသည့် ဝမ်းမြောက်မှုကို ခံစားနေရမည့် အချိန်မျိုး မဟုတ်ပေ။
“အားလုံးပဲ၊ အာရုံစိုက်ကြပါ။ ငါတို့ ဒီကို ဘာကြောင့် ရောက်လာတာလဲဆိုတာ မမေ့ကြနဲ့။”
အိုအယ်လိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စကားကြောင့် ပြင်ဆင်သူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်မှုများ ချက်ချင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။
သူတို့သည် မိမိတို့၏ တာဝန်ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်ကြသည်။
အိုအယ်လိုက ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေသော အဲလိုဟင်မ်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ရောက်ရှိလာရခြင်း ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြေညာလိုက်သည်။
“ပြင်ဆင်သူ အိုအယ်လို၊ ကာမလော့ ပြည်သူတွေကို ဘေးလွတ်ရာ ပို့ဆောင်ပေးဖို့ ကူညီပေးဖို့ ရောက်လာပြီ။”