ယူဟွန်းသည် တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် ဗက်ရယွန်၏ စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
အရင်ကဆိုလျှင် စာလုံးများကိုပင် ခွဲခြား၍မရနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ စာလုံးများသည် အနည်းဆုံးတော့ ဖတ်ရှုနိုင်လောက်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်တည်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့လည်း စာလုံးတွေကြားမှာ ဟာကွက်တွေ ရှိနေသေးတော့ နားလည်ဖို့က ခက်ခဲနေတုန်းပဲ။’
သိသာထင်ရှားသည့် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ စာအုပ်ပါ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်၍မရသေးသော်လည်း အရင်ကလို စာအုပ်ဟုပင် မသတ်မှတ်နိုင်တော့သည့် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ အနည်းဆုံး စာအုပ်တစ်အုပ်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် အခြေခံလိုအပ်ချက်နှင့် ပြည့်မီလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော ပြောင်းလဲမှုမျိုးက ရုတ်တရက် ဘာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရသနည်း။
ဗက်ရယွန်သည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီးမှ စာအုပ်က ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် တစ်စုံတစ်ခုက ဤပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။
‘ငါက အပိုင်းအစ (Fragment) ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာကြောင့် တစ်စုံတစ်ခုက သက်ရောက်မှု ရှိသွားတာများလား။’
ယုတ္တိရှိသော ယူဆချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေလည်း အလွန်မြင့်မားသည်။ ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ ဗက်ရယွန် ကိုင်ဆောင်ထားသော စာအုပ်ထဲတွင် ရေးသားထားသည့် အကြောင်းအရာများပင် ဖြစ်သည်။
‘ဗက်ရယွန်၊ အတိတ်က ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်း မှတ်မိသေးလား။’
[မမှတ်မိသေးဘူး။ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရလာပေမဲ့ သတင်းအချက်အလက်က အရမ်းနည်းနေသေးတယ်။]
‘ပျက်သုဉ်းသွားတဲ့ ဆာလီယိုအင်ပါယာအကြောင်း ဘာများ မှတ်မိသေးလား။’
[မမှတ်မိဘူး။ အဲဒါနဲ့ မတူဘူး။]
ဗက်ရယွန်၏ အဖြေမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်လည်း ပြောပြချင်သော်ငြား ပို၍ ရှင်းပြနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ သူသိထားသည်များ ပိုများနေပါက အကုန်လုံး ပြောပြမိမည်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူပြန်ရလာသည့် မှတ်ဉာဏ်များမှာ အစပျိုးစ အစေ့အဆံမျှသာ ရှိသေးသည်။
သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိရန် အချိန်လိုအပ်နေသည်။
‘မှတ်ဉာဏ်တွေ အကုန်ပြန်ရဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမယ်လို့ ထင်လဲ။’
[……မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အချိန်အတော်ကြာလိမ့်မယ်။ စစ်ပွဲမစခင်မှာ အကုန်လုံးကို ပြန်မှတ်မိနိုင်မယ်လို့တော့ မထင်ဘူး။]
ဗက်ရယွန်သည် သူ စကားမှားပြောမိလေသလားဟု တွေးကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည်။ ကမ္ဘာမြေကြီး ဒုတိယမြောက် ဖန်တမ်ရှော့ခ် (Second Phantasm Shock) ဖြင့် ဝါးမြိုခံလိုက်ရစဉ်က ဗက်ရယွန်သည် အိပ်မက်တစ်ခုကို မရေမရာ မြင်မက်ခဲ့ဖူးသည်။
ထိုအချိန်က သူသည် လူတစ်ယောက်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အတိအကျ မမှတ်မိသော်လည်း အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုသူသည် သူ့အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူသေချာပေါက် သိနေသည်။
သူသည် ထိုသူကို ငေးကြည့်ရင်း တောင်းပန်စကားဆိုကာ ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။
သူက ပြန်ပြီး ဘာပြောခဲ့သနည်း။
သူ မမှတ်မိပေ။ အိပ်မက်သည် ထိုနေရာတွင်ပင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီး ဆုံးရှုံးသွားသော မှတ်ဉာဏ်က နောက်ထပ် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရအောင် တားဆီးပိတ်ပင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ထိုဆုံးရှုံးသွားသော မှတ်ဉာဏ်များသည် ရောယှက်နေသော ကမ္ဘာကြီးနှင့် အပြည့်အဝ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်နေသည့် ယူဟွန်းနှင့် အချိန်ကုန်ဆုံးရင်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်နိုးထလာခြင်းဖြစ်သည်။
အကယ်၍ တွန်းအားပေးသည့် အရာတစ်ခုခု ရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ဆာလီယိုအင်ပါယာဟူသော အမည်ကို ကိုင်စွဲထားသည့် ရန်သူများကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေ များသည်။
‘ငါဆိုတာ ဘာလဲ။’
ယခုအချိန်အထိ ဗက်ရယွန်သည် မိမိ၏ တည်ရှိမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဘယ်သောအခါကမျှ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။ ထိုသို့လုပ်ရန်လည်း လိုအပ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ယူဟွန်းနှင့်အတူ ရှိနေပြီး အတွေ့အကြုံများစွာ ရရှိခဲ့ပြီးနောက် သူ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
အချိန်ကာလနှင့် စနစ်ပျက်ယွင်းမှုကြောင့် ပျောက်ဆုံးသွားသည်ဟု သူထင်မှတ်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများသည် တကယ်တမ်းတွင် သူလူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ပိုင်ဆိုင်ထားသင့်သော မှတ်ဉာဏ်များ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ဘာကြောင့်လဲ။
သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ပျက်သုဉ်းသွားသည့် အင်ပါယာတစ်ခုက ဖန်တီးလိုက်သော အေအိုင် (AI) တစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ခဲ့ပေလော။
ဘာကြောင့်များ လက်ရှိဖြစ်ပျက်နေသည်များကို အတိတ်ကာလကလိုမျိုး ခံစားနေရသနည်း။
‘ငါ့ရဲ့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေထဲမှာ ဘာတွေများ ရှိနေတာလဲ။’
ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ရယူရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဗက်ရယွန်မှာမူ ထူးဆန်းသော စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။ ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်ရရှိသွားပါက တစ်စုံတစ်ခုသော ဆိုးရွားသည့်အရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလို သူ့ကို ခြောက်လှန့်နေသည့် ဆိုးရွားသော ကြိုတင်နိမိတ်မျိုးဖြစ်သည်။
‘ဗက်ရယွန်၊ အခုချက်ချင်း ဘာမှ မမှတ်မိသေးဘူးလား။ ငါ့ကို ပြောပြလို့ရမယ့် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိသေးလား။’
[မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သေချာတယ်။ ဒီစစ်ပွဲမှာ ဆိုးရွားတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။]
‘ဆိုးရွားတဲ့အရာလား။’
[ဟုတ်တယ်။ ဘာလဲဆိုတာ အတိအကျတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ခု… တစ်စုံတစ်ခုတော့ သေချာပေါက် ဆိုးရွားလိမ့်မယ်။]
ဗက်ရယွန်သည် အနည်းဆုံး ဤအချက်ကိုတော့ သေချာပေါက် သိနေသည်။
အနာဂတ်စစ်ပွဲအကြောင်း သူဘယ်လိုသိခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း မသိသော်လည်း ဤစစ်ပွဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာလိမ့်မည်ကိုတော့ သူယုံကြည်နေသည်။
ပြီးတော့ အဲဒါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့အတွက်တော့ ဆိုးရွားလိမ့်မည်—အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သည့်အရာတော့ မဟုတ်ပေ။
[ဒါကြောင့် ယူဟွန်း၊ သတိထားပါ။ နောက်ထပ် ဘာပဲပေါ်လာပါစေ ချက်ချင်း ပြောပြပါ့မယ်။]
‘သိပြီ။’
ဗက်ရယွန်သည် အကြောင်းမဲ့ စိုးရိမ်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ယူဟွန်း အလိုလို သိနေသည်။
ဗက်ရယွန်၏ သတိပေးချက်နောက်ကွယ်တွင် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ယုတ္တိမရှိသော်လည်း သူ ဤမျှလောက် စိုးရိမ်နေသည်ဆိုပါက တစ်စုံတစ်ခုတော့ ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။
သူသည် ဤတိုက်ပွဲကို အလေးအနက်ထားရန် စီစဉ်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ဗက်ရယွန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ပိုမိုပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
* * *
သခင်များ (Lords) နှင့် သူတို့၏ ထူးချွန်သော လက်အောက်ငယ်သားများသည် အိုးလ်တောင်း (Old Town) ကို စွန့်ခွာသွားကြသည်။
သခင်ပေါင်း ၂၀ နီးပါး၊ ထူးချွန်သူ (Transcendent) အယောက် ၈၀ ကျော်နှင့် အမှုဆောင် (Executor) တစ်ဦး။
လူဦးရေ ၁၀၀ ဆိုသည်မှာ တပ်မတစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုရန် နည်းပါးလွန်းသော်လည်း သူတို့၏ အင်အားသက်သက်ဖြင့်ပင် လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သည့်အင်အားကြီးနိုင်ငံနှင့်မျှ နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။
သူတို့သည် မိမိတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကိုဖြစ်စေ၊ မည်သည့်နေရာသို့ သွားနေသည်ကိုဖြစ်စေ ဖုံးကွယ်ရန်ပင် မကြိုးစားခဲ့ကြပေ။
သူတို့သည် ရှင်းလင်းသော သတင်းစကားကို ပေးပို့နေခြင်းဖြစ်သည်။ “ငါတို့ ဒီတိုက်ပွဲကို ရှောင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မလိုအပ်ဘဲ အပျက်အစီးတွေလည်း မဖြစ်စေချင်ဘူး။ တကယ့်စစ်မြေပြင်မှာပဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြရအောင်။” မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ သခင်များသည် ဤကြေညာချက်ကို ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ဆာလီယိုအင်ပါယာသည်လည်း ဤစိန်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်မသွားခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းတို့လည်း လိုလားနေသည့်အရာပင် ဖြစ်သည်။
သခင်များသည် ဗက်ဆောရယွန် (Baek Seo-ryeon) အချိန်အတော်ကြာ လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည့် ဆာလီယိုဆန့်ကျင်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဌာနချုပ်သို့ ဦးတည်သွားနေကြသည်။
လူသူကင်းမဲ့သော လွင်ပြင်၏ မြေအောက်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ဧရာမလျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းသည် အလွန်ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် သခင်များပင် အံ့ဩတကြီး လျှာသရမ်းမိကြသည်။
မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ နယ်မြေအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းနိုင်စွမ်းတွင်မူ မည်သူနှင့်မျှ မယှဉ်သာအောင် ထူးချွန်ကြောင်း ကြွေးကြော်ထားသည်။
ထိုသို့သော လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ မျက်စိရှေ့မှာပင် လှုပ်ရှားနေခဲ့ခြင်းမှာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပင်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်းအကြောင်းကို ပြောနေ၍ အကျိုးမရှိတော့ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် သခင်များသည် ထိုသို့သော နေရာမျိုး တည်ရှိနေသည့်အတွက်ပင် ဝမ်းသာမိကြသည်။
လမ်းဘေးတွင် စခန်းချရင်း ဆာလီယိုအင်ပါယာနှင့် တိုက်ပွဲကို စောင့်ဆိုင်းနေရသည်ထက် ဤနေရာမှာ ပို၍ကောင်းသည်။
သခင်များနှင့် ထူးချွန်သူများသည် လာမည့်တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နိုင်ရန် ကိုယ်ပိုင်အခန်းများစီ ရရှိကြသည်။
‘ဒီလိုနေရာမျိုးက ထူးခြားတယ်။ အကယ်၍ ဒါသာ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာဆိုရင် ဒီလိုနေရာမျိုးက စိတ်ကူးယဉ်ဖို့တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်။’
ဗက်ဆောရယွန်သည် ဆာလီယိုဆန့်ကျင်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းအကြောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောပြခဲ့သော်လည်း ရောယှက်နေသော ကမ္ဘာကြီးတွင်ပင် မြေအောက်၌ တည်ရှိနေသော ဧရာမကွင်းကြီးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည့် ဤမျှကျယ်ဝန်းသော အဆောက်အအုံမျိုးနှင့် နေ့တိုင်း ကြုံတွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။
‘မျက်နှာပြင်နဲ့ မြေအောက်ကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ ဓာတ်လှေကားတောင် ရှိသေးတယ်။’
ယူဟွန်းသည် ဓာတ်လှေကားဖြင့် အပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ ထိုဓာတ်လှေကားကို ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရောယှက်နေစေရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသဖြင့် အပြင်ဘက်မှကြည့်လျှင် မမြင်နိုင်ပေ။
အပြင်သို့ ရောက်သောအခါ အေးစိမ့်သောညလေက ယူဟွန်းကို ကြိုဆိုသည်။
သူသည် လေတိုက်၍ ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များကို အသာအယာ သပ်တင်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးများကြားမှတစ်ဆင့် မည်းမှောင်နေသော ညကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“လေညင်းခံဖို့ ထွက်လာတာလား။”
ယူဟွန်းထက် စော၍ ရောက်နေသူတစ်ဦး ရှိနေသည်။
“ဝီမူဟျွတ် (Wi Muhyuk)။”
တစ်ချိန်က စစ်နတ်ဘုရား (Military God) ဟု လူသိများခဲ့သော ဝီမူဟျွတ်။
ယခုအခါ သခင်တစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုခံရသော ထိုလူသားသည် ကျောက်တုံးတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း လွင်တီးခေါင်ပြင်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
တိုက်ပွဲဖြစ်လာလျှင်ပင် အနီးအနားတွင် ထိခိုက်ပျက်စီးစရာ ဘာမျှမရှိပေ။ ဆာလီယိုဆန့်ကျင်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းသည် ဤကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
ကြည့်စရာဆိုလို့လည်း ဘာမှမရှိသောကြောင့် ဝီမူဟျွတ်တစ်ယောက် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေ၍သာ အပြင်သို့ ထွက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
“အချိန်တွေ တော်တော်ကြာသွားပြီ… ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ ဒါကိုပြောဖို့ဆိုရင်တော့ နောက်ကျလွန်းနေပြီ ထင်တယ်။”
“ဟားဟား။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ပြန်ဆုံကြမယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။”
ဝီမူဟျွတ်က ယူဟွန်းကို ကြင်နာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် ကန်းယူဟွန်း၊ တယ်လာ။”
“ကျွန်တော်က အခု တယ်လာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။”
“ဗျာ?”
“ကျွန်တော် လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ၊ ကန်းယူဟွန်း။”
ယူဟွန်း၏ စကားကို အတည်ပြုရန် ပြင်နေသည့် ဝီမူဟျွတ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အမှန်တရားကို သဘောပေါက်သွားသည်။
“설마… 설마 자네, ‘ဇာတ်လမ်းရဲ့ အفق (Horizon of the Story)’ ကို ရောက်သွားတာလား။”
“အခုလို တုံ့ပြန်နေတာကို ကြည့်ရတာ ဝီမူဟျွတ်၊ ခင်ဗျားလည်း အဲဒီအထိ ရောက်နေပြီထင်တယ်နော်။”
“…ဟုတ်တယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်က သခင် (Lord) တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာ။”
ဝီမူဟျွတ်သည်လည်း ဇာတ်လမ်း၏ အفقသို့ ရောက်ရှိထားသူဖြစ်သည်။ ပြောင်းလဲသွားသော ဤကမ္ဘာတွင် အသက်ရှင်သန်ရန်အတွက် ကြီးမားသော စွမ်းအား လိုအပ်ကြောင်း သူသိရှိခဲ့ပြီး၊ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများစွာဖြင့် ၎င်းကို ရယူနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
စွမ်းရည် မလုံလောက်မှုကြောင့် နတ်ဘုရား (Divine Spirit) အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူတစ်ပါးတို့ မနာလိုရလောက်သည့် စွမ်းအားကိုမူ သူပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သို့သော် ယူဟွန်းကဲ့သို့ အفقအထိ ရောက်ရှိပြီးသူတစ်ယောက်က နတ်ဘုရားမဖြစ်တော့ဘဲ လူသားဘဝကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကိုမူ သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။
တစ်ခုခု ပြောတော့မည့် ဝီမူဟျွတ်သည် အပိုစကားများသာ ဖြစ်နေမည်ကို သိလိုက်သဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ကန်းယူဟွန်း၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်စိတ်ကူးထက်ကို ကျော်လွန်နေတာပဲ။ ကျွန်တော် မှတ်မိနေတဲ့ အတိုင်းပါပဲ။”
“ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ။”
“လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။”
ခဏတာမျှ သူတို့နှစ်ဦးသား ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံ လွင်တီးခေါင်ပြင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်နေကြသည်။
မြက်ပင်တစ်ပင်ပင် မပေါက်ရောက်နိုင်သော ထိုမြေပြင်တွင် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးများသာ အစီအစဉ်မကျ ပြန့်ကျဲနေသည်။
ရောယှက်နေသော ဤကမ္ဘာကြီးသည် ကမ္ဘာမြေထက် ပို၍ နေပျော်သည်ဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း ဤနေရာမျိုးကတော့ အလှအပဆိုင်ရာ ရှုခင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။
“ကမ္ဘာကြီးက တော်တော်လေး ပြောင်းလဲသွားတယ်နော်။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အံ့ဩရတာပါပဲ။”
ဝီမူဟျွတ်သည် လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်အတွင်း ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြမနေတော့ပေ။ ထိုသို့လုပ်ရန် မလိုသလို၊ ယူဟွန်းသည်လည်း အားလုံးကို သိပြီးသားဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။
ဝီမူဟျွတ်သည်လည်း လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်အတွင်း ယူဟွန်း ဘယ်ရောက်နေသလဲဆိုသည်ကို မမေးမြန်းခဲ့ပေ။
သူသည် ကောလာဟလများကို ကြားသိထားသည်။ သူပထမဆုံး စာချုပ်ချုပ်ခဲ့သည့် ဓားဧကရီ (Sword Empress) ကန်းဟယ်ရင် သည် အနက်ရောင်လျှပ်စီးသခင် (Black Thunder Lord) ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ စာအုပ်ပုံသခင် (Book Pile Lord) ဟု လူသိများသော ယူဟွန်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်ဆိုသည့် ကောလာဟလများပင်။
ဒါကတော့ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ပါပဲ။ တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ကိုယ်စီ အခြေအနေအကြောင်းရင်းများ ရှိကြပြီး အဲဒီအကြောင်းတွေကို စပ်စုနေဖို့ မလိုပေ။
ဒီလိုမျိုး အတူတူထိုင်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ စကားပြောနေရုံနှင့်ပင် လုံလောက်နေပြီ။
“လာမယ့်တိုက်ပွဲအကြောင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။”
“စိုးရိမ်နေတာလား။ တစ်ချိန်က စစ်နတ်ဘုရား (Military God) လို့ ခေါ်ဆိုခံခဲ့ရတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ပါးစပ်ကနေ ထွက်လာမယ့် စကားမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးနော်။”
“ဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လာမယ့်တိုက်ပွဲအတွက် စိုးရိမ်မိတာတော့ အမှန်ပဲ။ အခု ကျွန်တော့်မှာ ကာကွယ်စရာ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေပြီလေ။”
ဝီမူဟျွတ်သည် ရောယှက်နေသော ကမ္ဘာတွင် ငါးနှစ်တာ ကာလအတွင်း မိသားစု ထူထောင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ့အတွက် တစ်ဦးတည်းသော မိသားစုမှာ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော ဇနီးနှင့် သမီးသာ ဖြစ်သည်။
သူတို့ကို ထာဝရအမှတ်ရနေမည်ဟု ကတိပြုထားသဖြင့် မိသားစုအသစ် ထူထောင်ရန် စိတ်ကူးပင် မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ကာကွယ်စရာ မရှိတော့ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။
ဝီမူဟျွတ်သည် မြို့တစ်မြို့၏ သခင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ့မြို့သူမြို့သားများကို ချစ်ခင်သည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒုက္ခရောက်ခြင်းကို သူ မလိုလားသဖြင့် ဆာလီယိုအင်ပါယာကို တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
တာဝန်ဝတ္တရား၊ တာဝန်ယူမှု၊ ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက်—ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စမရှိပေ။
ကာကွယ်စရာ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသရွေ့ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် သေရမည်ဆိုလျှင်တောင် အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းသည် ဤအရာမှာ အလွန်သဘာဝကျသည့်ကိစ္စဟု ယူဆသည့်အလား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“လာမယ့်တိုက်ပွဲက အန္တရာယ်များမှာတော့ အမှန်ပဲ… ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အနိုင်ရမှာပါ။”
“တကယ်လို့လား။”
“ကျွန်တော် သေချာပေါက် လုပ်ပြမှာပါ။”
“အင်းလေ၊ ချွဲဒိုယွန်း ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ဆီက လာတဲ့ စကားဆိုတော့ ယုံကြည်စရာကောင်းတာပေါ့။”
“ခင်ဗျား ချွဲဒိုယွန်း ကို သိတယ်ပေါ့လေ။”
“သူက နာမည်ကြီးပဲလေ။ နောက်ပြီး သူက ကမ္ဘာမြေကနေ လာတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အမှုဆောင် (Executor) လေ။ သူက ပြန်လည်ရောက်ရှိသူ (Returner) လို့လည်း ပြောကြတယ်၊ သခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ကို သိထားဖို့က သဘာဝကျတာပေါ့။”
“ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ အဆင်ပြေကြတယ်ပေါ့။”
ချွဲဒိုယွန်း ဆိုသည့် စိတ်ရောဂါသည် တစ်ယောက်နှင့် အဆင်ပြေနိုင်သည်ဆိုခြင်းမှာ ယုံရခက်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ်ပါက ယူဟွန်းကိုယ်တိုင်က မယုံကြည်ချင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ဤဘဝ၏ ချွဲဒိုယွန်း သည် ယခင်ဘဝက သူနှင့် မတူညီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယခင်ဘဝက ချွဲဒိုယွန်း သည် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော မိသားစုဖြစ်သည့် မိခင်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီး ထိုအချက်က သူ့ကို ယူဟွန်း သိခဲ့သည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
သို့သော် ဤဘဝတွင် ချွဲဒိုယွန်း ၏ မိခင်မှာ အသက်ရှင်လျက်ရှိပြီး၊ အနည်းဆုံးတော့ သူသည် ယခင်ကဲ့သို့ မဆင်မခြင်လုပ်တတ်သည့် လူမျိုးတော့ မဟုတ်တော့ပေ။
ယူဟွန်းသည် သူနှင့် ဓားချင်းယှဉ်တိုက်ခိုက်စဉ်က ဤအချက်ကို မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ နားလည်လာခဲ့သည်။
ဒီလိုပါပဲလား။
ဒီကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ သူကြောင့်ပဲ။
“အို။ ဒီမှာ ရှိနေတာကိုး။”
ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် ဧည့်သည်တစ်ဦး ရောက်လာသည်။
သူ့ကို မှတ်မိလိုက်သည့် ယူဟွန်းက ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“စုဆောင်းသူ (Collector) လင်းဂန်းဝူး၊ ကြာပြီနော်။”
“ဟားဟား၊ အခုတော့ သခင် လင်းဂန်းဝူးပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော်တောင် ‘ပျင်းရိသောသခင် (Idle Lord)’ ဆိုတဲ့ ခံ့ညားတဲ့ နာမည်ပြောင် ရထားသေးတယ်။”
“အဲဒီ နာမည်ပြောင်က သိပ်တော့ ကောင်းပုံမရဘူးနော်။”
ပျင်းရိသောသခင်—လင်းဂန်းဝူး၏ အပြုအမူနှင့် သဘောထားကို ကြည့်လျှင် အလွန်ကိုက်ညီနေသည်။ စဉ်းစားကြည့်ပြန်တော့လည်း ဝင်းဒါရင် (Windarin) တောင် သူ့မြို့သူမြို့သားတွေက ‘အသေးငယ်ဆုံးသခင် (Smallest Lord)’ လို့ ခေါ်ဆိုကြသေးတာပဲ။
လင်းဂန်းဝူး၏ စရိုက်ကို သိထားသည့်အတိုင်း၊ ၎င်းမှာ အထင်သေးသော နာမည်ပြောင်မျိုးမဟုတ်ဘဲ ချစ်စနိုးခေါ်ဝေါ်ခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“ချွဲယယ်ရီကို ထားခဲ့ပြီး တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာတာလား။”
“ဟင်? အော်။ ယယ်ရီကတော့ တောက်လျှောက်ကို ဆူပူနေတာ။ ကျွန်တော့် လက်ထောက် ဖြစ်လာကတည်းက သူက ကျွန်တော့်ကို မျက်စိအောက်က အပျောက်မခံတော့ဘူး။ တကယ်ကို ပင်ပန်းတယ်။ သူ ဘာလို့ အိမ်ထောင်မကျနိုင်တာလဲ မဆန်းပါဘူး။”
“သူက အိမ်ထောင်ကျပြီးသားလို့ ထင်နေတာ။”
“ဗျာ? ယယ်ရီလား? ဘယ်သူနဲ့လဲ။”
“ခင်ဗျားနဲ့လေ။”
“ဟင်?”
ယူဟွန်း၏ စကားကြောင့် လင်းဂန်းဝူးက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
“ဟားဟား၊ ယယ်ရီနဲ့ ကျွန်တော်လား? မဖြစ်နိုင်တာ။ ယူဟွန်း၊ ခင်ဗျား နောက်ဆုံးတွေ့ပြီးကတည်းက နောက်ရတာတွေ တော်တော် ကျွမ်းကျင်လာတယ်နော်။”
“အင်းပါ၊ ခင်ဗျားက အဲဒီလိုပဲ ပြောရင်တော့လည်း…”
သူတို့သုံးဦးသည် အေးစိမ့်သောညလေကို ခံစားရင်း သာမန်စကားများကို ပြောဆိုနေကြသည်။ လာမည့်တိုက်ပွဲအကြောင်း စဉ်းစားမိသည့်အခါတိုင်း စကားဝိုင်းမှာ ဆာလီယိုအင်ပါယာနှင့် စစ်ပွဲဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။
“ဒီတိုက်ပွဲက လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“သိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရင်ဆိုင်ရမှာက ဆာလီယိုအင်ပါယာ တစ်ခုတည်းမှ မဟုတ်တာ။”
“အိုလံပတ်စ် (Olympus) ၏ မဟာတပ်မတော်နဲ့ အက်စ်ဂတ် ၏ မဟာတပ်မတော်တို့ မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီတစ်ခါ အက်စ်ဂတ် က ဒုတိယမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်တဲ့ မဂ်နီ (Magni) ကို စေလွှတ်လိုက်တယ်။”
“မဂ်နီ?”
“ဒုက္ခပါပဲ။”
မဂ်နီ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ ဝီမူဟျွတ်နှင့် လင်းဂန်းဝူး နှစ်ဦးစလုံးအတွက် ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။
သောရ် (Thor) ၏ သား၊ အက်စ်ဂတ် ၏ အင်အားအကြီးဆုံး နတ်ဘုရားဖြစ်ပြီး၊ ဖခင်၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီကိစ္စအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ကွမ်ဂျီအာ က မဂ်နီကို တာဝန်ယူမှာပါ။”
“ကွမ်ဂျီအာ လား? သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ အဆင်ပြေပါ့မလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။ သူ အဆင်ပြေမှာပါ။”
ကွမ်ဂျီအာ ၏ ‘ကောင်းကင်ကို ကိုက်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရားအနုပညာ (Heaven Biting Divine Art)’ စတင်ခဲ့သည့် နေရာကို စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူက မဂ်နီအတွက် အကောင်းဆုံး ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းတွင်လည်း အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်က အက်စ်ဂတ် မှ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေပါက ကွမ်ဂျီအာ ထက် သာလွန်သူ မရှိပေ။
“ကျန်နေသေးတဲ့ စိုးရိမ်ချက်ကတော့ အိုလံပတ်စ်က ဘယ်သူ့ကို စေလွှတ်မလဲဆိုတာပဲ။”
“အင်း။ အဲဒါလည်း ပြဿနာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က တတိယမျိုးဆက် နတ်ဘုရားကိုပဲ စေလွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အက်စ်ဂတ် က ဒုတိယမျိုးဆက်ကို စေလွှတ်တယ်ဆိုတာ နည်းနည်းတော့ စည်းကျော်နေသလိုပဲ။”
“အဲဒီလိုသာ ဖြစ်စေချင်တာ။ ဒါပေမဲ့ အိုလံပတ်စ်ကလည်း ဒီစစ်ပွဲရဲ့ အရေးပါပုံကို နားလည်နေမှာပါ။ သူတို့လည်း ဒုတိယမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကိုပဲ စေလွှတ်ကောင်း စေလွှတ်လိမ့်မယ်။”
“အကယ်၍ အိုလံပတ်စ်က ဒုတိယမျိုးဆက်ကို စေလွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်… သူတို့ကလည်း နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေမှာပဲ။”
လင်းဂန်းဝူးသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ ခေါင်းကိုက်လာသည့်အလား သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တင်းမာနေသည်။
“ပြိုင်ဘက်တွေကလည်း သာမန်မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ဘက်မှာ အမှုဆောင် (Executor) နှစ်ယောက် ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ မြို့သခင် (Lord) အယောက်သုံးဆယ်လောက်လည်း ရှိနေတယ်။”
“ဒါပေမဲ့လည်း… ဒီတိုက်ပွဲကို ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်ဘူးလေ။”
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝီမူဟျွတ်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ လင်းဂန်းဝူးသည် ထိုအချက်ကို သိရှိသည့်အတိုင်း မလိုလားစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“သိပါတယ်။ ရွေးချယ်စရာမှ မရှိတာ၊ ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားတိုက်ခိုက်ရမှာပေါ့။”
“ဒါဆိုရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်ရှင်အောင် ကြိုးစားကြမယ်။”
“သဘောတူတယ်။”
“လုပ်ကြတာပေါ့။”
လူသုံးဦးသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ လက်သီးများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးချင်း ထိကပ်လိုက်ကြသည်။
ဤဖြစ်ရပ်မှာ ဆာလီယိုအင်ပါယာ၏ တပ်ဖွဲ့များ ရောက်ရှိမလာမီ တစ်ရက်အလိုတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။