အကြီးမားဆုံးရန်သူဖြစ်သည့် မဂ်နီ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ယူဟွန်းသည် ဝမ်ဒါရင်းဝေါလ် (Wandering World) ကို ရုပ်သိမ်းကာ ဘတ်ဆောရယွန်းနှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့ကို အပြင်သို့ ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည့် ဘတ်ဆောရယွန်း၊ ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ဘတ်ဟိုတို့မှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားကြသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ကာ တုန်ရီနေကြသည်။
"ယူဟွန်း၊ မင်း တကယ်ပဲ အနိုင်ရခဲ့တာလား"
"ဟုတ်တယ်၊ အနိုင်ရခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့လည်း သိပ်မနည်းဘူး"
"ငါသာ ကူမပေးခဲ့ရင် အခြေအနေက တော်တော်ဆိုးသွားနိုင်တယ်နော်"
ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည့် အသံကြောင့် ဘတ်ဆောရယွန်း တစ်ယောက် လန့်သွားသည်။
"ဂျီ... ဂျီအာလား"
"အင်း၊ ကြာပြီနော်"
ဦးထုပ်ကို မျက်နှာဖုံးအုပ်သည်အထိ ဆွဲစွပ်ထားသော ကွမ်ဂျီအာ က အနည်းငယ် ပြုံးပြရင်း သူတို့ကို နှုတ်ဆက်သည်။ မိမိတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာ အစစ်အမှန် ကွမ်ဂျီအာ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ရသည့်အခါ ဘတ်ဆောရယွန်းမှာ အံ့အားသင့်လွန်း၍ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။
ယူဟွန်းမှာလည်း ထိုအခြေအနေကြောင့် အတော်ပင် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ကွမ်ဂျီအာ ကို လိုက်လံရှာဖွေနေခဲ့သည်မှာ၊ သူမကိုယ်တိုင်က အရင်ဦးဆုံး လာရှာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက တွေးမိပါ့မလဲ။
"ဂျီအာ၊ မင်း ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။ မဟုတ်သေးဘူး၊ အဲဒါထက် အရေးကြီးတာက ဒီအချိန်တွေအတွင်းမှာ မင်း ဘယ်တွေသွားနေတာလဲ"
"ငါ ဟိုက်ဘရစ်နယ်မြေ (Hybrid Realm) ထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့တာ။ အချိန်အတော်ကြာအောင်ပဲ၊ နေရာအနှံ့အပြားမှာ... မင်းကို ရှာဖို့အတွက် လျှောက်သွားနေခဲ့တာ"
"ဗျာ... ဘာပြောတယ်"
ကွမ်ဂျီအာ ၏ တိုက်ရိုက်ဆန်လွန်းသည့် စကားကြောင့် ယူဟွန်းမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်က သူမှတ်မိနေသော ကွမ်ဂျီအာ မှာ အလွန်အေးဆေးပြီး ရှက်တတ်သူ၊ ခံစားချက်ကို ဘယ်သောအခါမှ အပြင်မထုတ်ပြတတ်သူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်အတွင်း ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ လူတွေလည်း ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း (Regression) မှ ပြန်လာသူများအတွက်ပင် ဤအချက်က အကျုံးဝင်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ အတွက်မူ ဤအချိန်ကာလသည် သူမ အကျဉ်းကျနေခဲ့သော စက်ဝန်းကို အဆုံးသတ်ရန် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ ထိုအပြင် သူမ မေ့သွားပြီဟု ထင်ထားခဲ့သော အပေါင်းအဖော်များနှင့် ဆက်ဆံရေးများက ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူမ၏ ကျိုးပဲ့နေသော နှလုံးသားကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြန်လည်ကုစားပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ဟုတ်သည်။
ဤအချိန်ကာလတွင် သူမသည် မိမိဘဝကို ရိုးသားစွာနှင့် အပြည့်ဝဆုံး ဖြတ်သန်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
"ငါ... မင်းကို တကယ် လွမ်းခဲ့တာ"
"ဟင်၊ ဂျီအာ... မင်း..."
"ဒီငါးနှစ်လုံးလုံး မင်းကိုရှာရင်းနဲ့ ငါ ဘယ်လောက်တောင် ဒုက္ခရောက်ခဲ့လဲ သိလား"
"ငါ... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်"
"ဒီလူယုတ်မာလေး"
ယူဟွန်း ပြန်မဖြေနိုင်ခင်မှာပင် ကွမ်ဂျီအာ က ရုတ်တရက် ရှေ့ကိုတိုးလာပြီး သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်လိုက်သည်။
အရပ်အမောင်း ကွာခြားချက်ကြောင့် ဖက်သည်ဆိုသည်ထက် ကွမ်ဂျီအာ တစ်ယောက် ယူဟွန်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် နစ်ဝင်သွားသလို ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ယူဟွန်းမှာမူ မိုးပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ကွမ်ဂျီအာ... ထို ကွမ်ဂျီအာ က သူ့ကို ဖက်ထားပြီး မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို မော့ကြည့်နေသည်။
ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားရင်တောင် ဒီလိုမျိုးတော့ ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူးဟု သူ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ကမ္ဘာကြီးက မပျက်စီးခဲ့ဘဲ သူကမူ ဤအဖြစ်အပျက်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။
ယူဟွန်း၏ လက်တို့မှာ မည်သည့်နေရာတွင် ထားရမှန်းမသိဘဲ လေထဲတွင် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူ အားတင်းလိုက်ပြီး ကွမ်ဂျီအာ ၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် တိုးဝှေ့နေသော ကွမ်ဂျီအာ က ရယ်သံလေးများဖြင့် တုန်ရီနေသည်။
"ဟီးဟီး၊ မင်း ရှက်သွားတာပေါ့"
"အို... ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလိုလုပ်လာရင် ဘယ်သူမဆို ရှက်မှာပဲ"
ကွမ်ဂျီအာ က ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကာ ယူဟွန်းကို စနောက်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်။ အရင်ကထက် ပိုမိုပွင့်လင်းလာသည့် သူမ၏ ခံစားချက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကမ္ဘာကြီး ဘယ်လောက်တောင် ပြောင်းလဲသွားပြီလဲဆိုတာကို ယူဟွန်း အမှန်တကယ် နားလည်သွားသည်။
"ဘာလို့ ဒီဝတ်ရုံကိုပဲ ဆက်ဝတ်ထားတာလဲ"
"......!"
ယူဟွန်းက သူမ၏ ဦးထုပ်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည့်အခါ ကွမ်ဂျီအာ က အံ့သြသွားပြီး လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်သွားသည်။
လှမ်းဆွဲလိုက်သည့် ယူဟွန်းမှာမူ အနေရခက်သွားရသည်။
"ဂျီအာ"
"အမ်၊ အဲဒါကလေ... ဒီဦးထုပ်က... ငါ အခုထိ အဆင်မသင့်သေးလို့ပါ"
"တစ်ခုခု ဖြစ်တာလား။ မင်း ထိခိုက်မိထားတာလား။ ဒဏ်ရာရထားတာမျိုး ရှိလား"
"မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲလိုမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့၊ အမ်... အဲဒီလိုမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."
ကွမ်ဂျီအာ က စကားကို အဆုံးမသတ်ဘဲ ရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ တုံ့ဆိုင်းနေမှုကို မြင်ရသဖြင့် သူမ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေမည်ကို စိုးရိမ်သော ယူဟွန်းက သူမဆီသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တိုးကပ်လိုက်သည်။
"ငါကြည့်ပေးမယ်"
"ဟင်၊ ခဏ... ခဏလေး"
"ငါ ကူညီပေးနိုင်ကောင်းပါရဲ့"
"မလိုဘူး၊ တကယ် အဆင်ပြေပါတယ်"
"ဝန်လေးစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ့ကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ခွင့်ပေးပါ"
"ငါ ပြောနေတယ်လေ၊ အဆင်ပြေတယ်လို့"
ယူဟွန်း တိုးကပ်လာတိုင်း ကွမ်ဂျီအာ က နောက်သို့ ဆုတ်နေသည်။ ဘတ်ဟိုနှင့် ဘတ်ဆောရယွန်းတို့မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြောင်ကြည့်နေကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကွမ်ဂျီအာ ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည့် ကန်းဟယ်ရင် က လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
သူမ၏ လုပ်ရပ်တွင် ယုတ္တိရှိရှိ စဉ်းစားမှုမျိုး မရှိပေ။ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်နေသလောက် ဖြစ်နေသော ကန်းဟယ်ရင် ၏ လုပ်ရပ်အားလုံးမှာ သူမ၏ အသိစိတ်အောက်ပိုင်းမှ တွန်းအားပေးသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မည်သူမျှ ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် နောက်ဆုတ်နေသော ကွမ်ဂျီအာ အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် ဦးထုပ်ကို သက်သောင့်သက်သာပင် ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။
ဖူးရှ။
"ဘာလဲ!"
"ဟင်!"
ကွမ်ဂျီအာ ၏ ပုံစံအစစ်အမှန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယူဟွန်း၊ ဘတ်ဆောရယွန်းနှင့် ဘတ်ဟိုတို့ပါမကျန် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။
"ဂျီ... ဂျီအာ..."
ယူဟွန်းက တုန်ရီနေသည့် လက်ဖြင့် ကွမ်ဂျီအာ ၏ ခေါင်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ဒါ... ဒါက ဘာလဲ"
ယူဟွန်း လက်ညှိုးထိုးပြသည့်နေရာ၊ ကွမ်ဂျီအာ ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရှိမနေသင့်သည့် တိရစ္ဆာန်နားရွက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ပို၍တိကျစွာပြောရလျှင် ခွေးမျိုးနွယ်နှင့် ဆင်တူသည့် ဝံပုလွေနားရွက်များ သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပေါက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ က ဦးထုပ်ကို အမြန်ပြန်ဆွဲစွပ်လိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ လူတိုင်း မြင်လိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
"...မင်းတို့ မြင်လိုက်ကြတာလား"
"အဲ... မဟုတ်ဘူး... အဲဒါထက် အရေးကြီးတာက အဲဒီနားရွက်တွေ... ဘာတွေလဲ..."
"......။"
မှည့်နေသော သစ်တော်သီးကဲ့သို့ နီရဲနေသည့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ တစ်ချက်ထိလိုက်ရုံဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့မည့်အလားပင်။
ကွမ်ဂျီအာ က ကန်းဟယ်ရင် ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ကန်းဟယ်ရင် က မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းဖြင့် အပြစ်ကင်းစင်စွာ ကြည့်နေပြီး သူမ ဘာအမှားလုပ်မိမှန်း သိပုံမရပေ။
သူမကို အပြစ်တင်၍ မရတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည့် ကွမ်ဂျီအာ က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"...လမ်းမှာ အကုန်ရှင်းပြမယ်"
နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ကွမ်ဂျီအာ ၏ စရိုက်မှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားရုံသာမက ယခုအခါတွင် သူမ၏ ခေါင်းပေါ်၌ ဝံပုလွေနားရွက်များပင် ပေါက်နေသေးသည်။
မီစ်ဒ်နယ်မြေ (Mixed Realm) တွင် မဖြစ်နိုင်သည့်အရာဟူ၍ မရှိကြောင်း ယူဟွန်း အမှန်တကယ် ခံစားမိလိုက်သည်။
—
သူတို့ အိုလ့်တောင်း (Old Town) သို့ ဦးတည်သွားနေစဉ် ကွမ်ဂျီအာ က သူမဆီတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို စတင်ရှင်းပြသည်။
"မဂ်နီက ငါ့ရဲ့စွမ်းအားကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက်မှာ ဘယ်လိုထွက်ပြေးသွားလဲဆိုတာ မင်း မှတ်မိတယ်မလား"
"ဟုတ်တယ်"
"အဲဒါ နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား"
"အင်း၊ တကယ်ပဲ အားကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုပါ၊ ဒါပေမဲ့ မဂ်နီကို အဲလောက်အထိ ကြောက်လန့်သွားအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ခဲ့မိဘူး"
"အတိအကျပဲ"
ကွမ်ဂျီအာ က ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် သူမ၏ စွမ်းအား၏ အရင်းအမြစ်ကို ထုတ်ဖော်ပြောပြသည်။
"ငါသုံးတဲ့ နည်းပညာကို မင်း မှတ်မိတယ်မလား"
"ဟုတ်တယ်၊ ဟဲဗင်းဘိုက်တင်း ဒီဗိုင်းအတ် (Heaven Biting Divine Art) လို့ ခေါ်တယ်မဟုတ်လား"
ကွမ်ဂျီအာ ၏ ခရမ်းရောင် အော်ရာ (Aura) သည် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်မည့် ဆာလောင်နေသော သားရဲတစ်ကောင်၏ စွမ်းအားနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ဆင်တူလှသည်။
သူမ၏ အခြေခံတိုက်ခိုက်မှုမှာ သားရဲတစ်ကောင်၏ လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ဖဲ့သည့်ပုံစံကို တုပထားပြီးနောက် ကြီးမားသည့် သားရဲတစ်ကောင်၏ မေးရိုးဖြင့် ကိုက်ဖြတ်သည့်ပုံစံ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ကို ကိုက်ဖြတ်ခြင်းဟူသော နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်သည့် နည်းပညာ ဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့..."
"တကယ်တော့... ဒီစွမ်းအားက ငါကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်ကတည်းက ရှိနှင့်ပြီးသား အရာတစ်ခုဆီကနေ ရခဲ့တာပါ"
"အဲဒါကတော့ ဟုတ်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့လည်း မင်းက ဒီ ဟဲဗင်းဘိုက်တင်း ဒီဗိုင်းအတ် ကို အဓိကနည်းပညာအနေနဲ့ မကြာခဏ သုံးနေတာပဲ"
"ဟုတ်တယ်။ ပြီးတော့ မဂ်နီက ဒီစွမ်းအားကို အဲလောက်ထိ ကြောက်ရွံ့နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒီစွမ်းအားရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်က သူတို့မျိုးနွယ်နဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ဆက်စပ်နေလို့ပဲ"
လမ်းပြနေသည့် ကွမ်ဂျီအာ က ရပ်လိုက်ပြီး ယူဟွန်းကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်သည်။
"ဒါက ဖန်ရီ (Fenrir) ရဲ့ စွမ်းအားပဲ"
"ဖန်ရီ..."
ဖန်ရီဆိုသည်မှာ အက်စ်ဂတ် ၏ အကျော်ကြားဆုံး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ဝါးမြိုခဲ့သည့် ဝံပုလွေအဖြစ် လူသိများသည်။
၎င်း၏ အမည်ရင်းမှာ ဖန်ရီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဖျက်ဆီးခြင်း၏ ကြိမ်လုံးဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် ဗာနာဂန် (Vanargand) ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ကျော်ကြားသော ဝံပုလွေဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် ဟရော့ဒ်ဗစ်နစ် (Hróðvitnir) ဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်ဆိုကြသည်။
ဖန်ရီ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များဖြစ်သည့် စကောလ်နှင့် ဟာတီတို့သည် နေနှင့်လကို ဝါးမြိုခဲ့ကြသည်ဟူသော အဆိုစကားများကြောင့် ဖန်ရီကိုယ်တိုင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ပုံသဏ္ဍာန်ကိုပင် စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဖန်ရီသည် မေးရိုးများဖြင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းပြီး ကောင်းကင်အထိ ရောက်ရှိကာ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားခဲ့သည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်မှာ မီစ်ဒ်နယ်မြေတစ်ခွင်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောစမှတ်ပြုလာခဲ့သော အကြောင်းအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
"ဖန်ရီက... တကယ်ပဲ ရှိခဲ့တာလား"
ဂျော်မန်ဂန်ဒရ်နှင့် ရဂ်နာရော့ခ်တို့ကဲ့သို့ပင် ဖန်ရီ၏ ဖြစ်တည်မှုမှာလည်း ဝေးကွာလှသော အတိတ်က ပုံပြင်တစ်ပုဒ်သာ ဖြစ်သည်ဟု ယူဟွန်း ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။
အက်စ်ဂတ် ကြီးသည် မီစ်ဒ်နယ်မြေအတွင်းတွင် ယခုတိုင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ဒဏ္ဍာရီများတွင် ရဂ်နာရော့ခ်ကို အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့်အရာအဖြစ် ဖော်ပြထားသော်လည်း ထိုဒဏ္ဍာရီများ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များက ထိုတိုက်ပွဲမှာ ကြာမြင့်စွာကပင် ပြီးဆုံးခဲ့သည့်အလား ထင်ရစေသည်။
ရဂ်နာရော့ခ်ဆိုသည်မှာ ချဲ့ကားပြောဆိုထားသော ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ယူဟွန်း အမြဲတမ်း ယူဆခဲ့သည်။
ဒဏ္ဍာရီများအရ သော် (Thor) နှင့် အိုဒင် (Odin) အပါအဝင် အက်စ်ဂတ် ၏ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားအားလုံး ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် လက်ရှိ အက်စ်ဂတ် တွင် သူတို့အားလုံး အသက်ရှင်သန်နေကြသည်ဖြစ်ရာ ထိုဇာတ်လမ်းမှာ အမှားအယွင်းများစွာ ပါဝင်နေကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
ကွမ်ဂျီအာ က ထိုအယူအဆကို ငြင်းဆန်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ ဖန်ရီက အမှန်တကယ် ရှိခဲ့တာ။ အတိအကျပြောရရင် သူက သူတို့ 'စာပိုးကောင်' (Bookworm) လို့ ခေါ်တဲ့အရာမျိုးပဲ"
"စာပိုးကောင် ဟုတ်လား"
"ဂျီအာ... မင်း ခုနက 'စာပိုးကောင်' လို့ ပြောလိုက်တာလား"
စာပိုးကောင်များဆိုသည်မှာ သစ္စာဖောက်ဘုရင် ပရေးရှင်း (Praytion) နှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များက ဖန်တီးထားသည့် အတုအယောင် သတ္တဝါများဖြစ်သော ဖျက်ဆီးခြင်း၏ ဘုရင်ငါးပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သည်။
ထိုအကြောင်းကို ယူဟွန်းသည် အိုအယ်လိုထံမှ သင်ယူခဲ့ဖူးသည်။
စာပိုးကောင်များဆိုသည်မှာ လောက၏ စာလုံးများကို တိုက်ရိုက်ဝါးမြိုပစ်တတ်သည့် သတ္တဝါများဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ ရှိနေရုံမျှနှင့် ဒေသတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ပြိုလဲသွားခြင်းမျိုး ဖြစ်စေတတ်သည်။
ယခုမူ ကွမ်ဂျီအာ က ဖန်ရီဆိုသည်မှာ စာပိုးကောင်တစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း၊ သူမသည် ဖန်ရီ၏ စွမ်းအားကို ဆက်ခံထားကြောင်း ပြောနေသည်။
၎င်းမှာ လက်ခံရန် ခက်ခဲလွန်းသည့် အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်။
"စာပိုးကောင်တွေအကြောင်း မင်း ဘာတွေ သိထားသေးလဲ"
"အခြေခံအချက်အလက်တွေကလွဲရင်တော့ သိပ်မသိဘူး..."
ဘတ်ဆောရယွန်းက ပြန်ဖြေရန် တွန့်ဆုတ်နေသည်။ သို့သော် ထိုသို့ တွန့်ဆုတ်နေရုံဖြင့် စာပိုးကောင်များ၏ အန္တရာယ်က လျော့နည်းသွားမည် မဟုတ်ပေ။ ပရေးရှင်းက သူ၏ စစ်မှန်သော သဘာဝကို လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်က ဖော်ထုတ်လိုက်ချိန်မှစ၍ စာပိုးကောင်များသည် မီစ်ဒ်နယ်မြေတစ်ခွင်တွင် ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာကြီးကို အန္တရာယ်ပေးနေခဲ့သည်။
ထိုအရာများမှာ ပြည်ထောင်စု၏ နယ်မြေများအတွင်း၌ပင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ စာပိုးကောင်များ ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာခြင်းကြောင့် လူအသေအပျောက်များ ရှိခဲ့ပြီး၊ အလုပ်အမှုဆောင်များ (Executors) နှင့် အရှင်သခင်များ (Lords) အနေဖြင့် ဝင်ရောက်ရှင်းလင်းပေးရသည့်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
အမှန်စင်စစ်၊ စာပိုးကောင်များကို ကြီးမားသည့်အတိုင်းအတာဖြင့် ရှင်းလင်းသည့်လုပ်ရပ်တစ်ခုကို မကြာသေးမီကပင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
"ငါတို့သိတဲ့ စာပိုးကောင်တွေက ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးနေတဲ့ အသိဉာဏ်မဲ့ သတ္တဝါတွေပါ။ ဒါပေမဲ့ တချို့သော စာပိုးကောင်တွေမှာ အသိဉာဏ်ရှိတယ်ဆိုတာနဲ့၊ မူလက စာပိုးကောင်လို့ မခေါ်ခဲ့တဲ့ သတ္တဝါတွေလည်း ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ မင်း သိလား"
ဘတ်ဆောရယွန်းမှာ အတိုင်းအတာပြောင်းလဲသွားသည့် ထိုစကားကြောင့် စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး ယူဟွန်းက မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
"မင်းပြောချင်တာက... အဲဒါက ဖန်ရီပေါ့"
"ဖန်ရီတင်မကဘူး။ ဂျော်မန်ဂန်ဒရ်နဲ့ တခြား ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲတွေကိုလည်း စာပိုးကောင်တွေရဲ့ ပုံစံတစ်ခုအနေနဲ့ပဲ သတ်မှတ်ထားကြတယ်"
"မင်း... နတ်ဘုရားကြီးတွေက...?"
"မင်းက ဒဏ္ဍာရီတွေကို ကောင်းကောင်းနားလည်တဲ့သူဆိုတော့ သိမှာပါ။ ဒဏ္ဍာရီတွေရဲ့ အစဦးမှာ အမြဲတမ်းလိုလို ရှေးဦးဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ရှိနေခဲ့တာပဲ"
ယူဟွန်းက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဒဏ္ဍာရီအားလုံးသည် ဘာမှမရှိရာမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖန်ဆင်းခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော ဒဏ္ဍာရီများ၏ အစတွင် အရာအားလုံး ပေါ်ထွက်လာရာ ဖြစ်သည့် ပုံသဏ္ဍာန်မရှိသော ကြီးမားသည့် ဗလာနတ္ထိ သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးမှုများ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည်။
"နော့စ်ဒဏ္ဍာရီမှာဆိုရင် အဲဒါက ဧရာမသတ္တဝါ ယီမာ (Ymir) နဲ့ နွားမ အော်ဒမ်လာ (Audhumla) တို့နဲ့ စတင်တာပဲ"
"အိုလံပတ်စ်မှာဆိုရင် ကယောက်စ် (Chaos) နဲ့ စတင်တယ်"
"ဟွာနင်အင်ပါယာက မာဂိုဟယ်လ်မီ (Mago Halmi) ကနေ လာပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သုံးဆယ့်ခြောက်ထပ်ကောင်းကင်က ဟုန်ဂျွန်ဒိုအင် (Hongjun Doin) ကနေ လာတယ်။ အာမေရှာ စပဲန်တာ (Amesha Spenta) ကတော့ အန်ဂရာမိုင်ညူး (Angra Mainyu) ကနေ စတင်တာပေါ့။ ပန်ဂူ (Pangu)၊ အာပိုဖစ် (Apophis) တို့လည်း ရှိပါသေးတယ်။ နတ်ဘုရားကြီးအများစုက ဆင်တူတဲ့ အစပြုခြင်းတွေ ရှိကြတာပဲ"
"မင်းပြောချင်တာက... အဲဒီရှေးဦး ရှုပ်ထွေးမှုတွေကနေ ပေါ်လာတဲ့ သတ္တဝါတွေအားလုံးက စာပိုးကောင်တွေပေါ့"
"မင်း သူတို့ကို စာပိုးကောင်တွေလို့ ခေါ်လို့ရသလို၊ မခေါ်ဘဲလည်း နေနိုင်ပါတယ်"
ကွမ်ဂျီအာ က ထိတ်လန့်ဖွယ် အမှန်တရားတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။
"သူတို့က မူလက စာပိုးကောင်တွေ မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ 'စာပိုးကောင်' ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ဝေးကွာလှတဲ့ အတိတ်က ဒဏ္ဍာရီစစ်ပွဲမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားတွေက သူတို့အပေါ် တံဆိပ်ကပ်ခဲ့တာပါ"
"ခဏလေး။ ငါသိထားသလောက်ဆိုရင် စာပိုးကောင်တွေက မူလအစရဲ့ တယ်လာ တစ်ပါးရဲ့ ဖန်တီးမှု..."
"သစ္စာဖောက်ဘုရင် ပရေးရှင်း၊ ဟုတ်လား"
"မင်း အဲဒါကို ဘယ်လိုသိတာလဲ"
"ငါက လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်လုံးလုံး ဘာမှမလုပ်ဘဲ လျှောက်သွားနေတာမှ မဟုတ်တာ"
ကွမ်ဂျီအာ သည် မီစ်ဒ်နယ်မြေကို ငါးနှစ်တိုင်တိုင် လှည့်လည်ခဲ့ပြီး ယူဟွန်းကို ရှာဖွေရင်း တစ်ဖက်မှာလည်း သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်း စနစ်တကျ ပြုစုခဲ့သည်။
"ငါ နေရာအတော်များများ ရောက်ခဲ့တယ်။ တချို့နေရာတွေဆိုရင် နတ်ဘုရားကြီးတွေရဲ့ နယ်မြေတွေတောင် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ငါ အပျက်အစီးပေါင်းများစွာကို စူးစမ်းခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို တူးဖော်ခဲ့တယ်"
"အပျက်အစီးတွေ... နတ်ဘုရားကြီးတွေရဲ့ နယ်မြေထဲမှာလား"
"သူတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုက ဘယ်လောက်တောင် ရှေးကျလဲဆိုတာကို ကြည့်ရင် အချိန်ရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေက နေရာအတော်များများမှာ ကျန်ရစ်နေတာက သဘာဝပဲ။ နတ်ဘုရားကြီးတွေက မေ့လျော့သွားကြပေမဲ့ ငါကတော့ သူတို့ရဲ့ အပျက်အစီးတွေကို မရပ်မနား တူးဖော်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ငါ တစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားတယ်။ ဝေးကွာလှတဲ့ အတိတ်က ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဍာရီစစ်ပွဲဆိုတာ ရှေးဦး ရှုပ်ထွေးမှုကနေ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ သတ္တဝါတွေကို လက်ရှိ နတ်ဘုရားတွေက တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ နိုင်သွားခဲ့တယ်"
အရေးနိမ့်သွားသော သတ္တဝါများသည် သေဆုံးသွားခဲ့ကြရပြီး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကိုမူ စာပိုးကောင်များဟု တံဆိပ်ကပ်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် မီစ်ဒ်နယ်မြေတင်မကဘဲ စကြဝဠာကိုယ်တိုင်က လက်မခံခဲ့သော သတ္တဝါများ ဖြစ်ခဲ့သည်။
"ဒါပေမဲ့... ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့"
"အဲဒီစစ်ပွဲမှာ အရေးနိမ့်ပြီး ပြည်နှင်ဒဏ်ခံခဲ့ရတဲ့သူတွေဆီကို ချဉ်းကပ်ခဲ့တဲ့ သတ္တဝါတစ်ပါး ရှိခဲ့တယ်"
"ပရေးရှင်းပဲ မဟုတ်လား"
"အတိအကျပဲ"
မူလက ရှုပ်ထွေးမှုမှ ပေါ်ပေါက်လာသည့် သတ္တဝါများသည် စာပိုးကောင်များ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ပရေးရှင်းနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်မှသာ ထိုသို့ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"ပြီးတော့ရော... ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်ခဲ့လဲ"
"အဲဒီထက်ပိုပြီးတော့ ငါလည်း မသိဘူး။ ငါ သိရသလောက်ကတော့ ဒဏ္ဍာရီစစ်ပွဲက ဝေးကွာလှတဲ့ အတိတ်က ဖြစ်ခဲ့ပြီး ရှုပ်ထွေးမှုဆိုင်ရာ စွမ်းအားတွေကို စကြဝဠာရဲ့ အဝေးဆုံးထောင့်တွေဆီကို မောင်းထုတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာပဲ။ သူတို့က ပရေးရှင်းနဲ့ ချိတ်ဆက်နေတယ်ဆိုတာကိုတော့ မကြာသေးမီကမှ ငါ သဘောပေါက်ခဲ့တာပါ"
"...ဒါဆိုရင် မင်း ကြိုမြင်ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ပျက်သုဉ်းခြင်းက..."
"ဟုတ်တယ်။ ရှုပ်ထွေးမှုဆိုင်ရာ စာပိုးကောင်တွေနဲ့ နတ်ဘုရားကြီးတွေကြားမှာ နောက်ထပ် ကြီးမားတဲ့ စစ်ပွဲတစ်ခု မကြာခင် ဖြစ်လာဖို့ ရှိနေတယ်"
နောက်ထပ် ဒဏ္ဍာရီစစ်ပွဲတစ်ခုသာ ထပ်ဖြစ်လာခဲ့ရင်တော့ ဒီတစ်ခါမှာတော့ စကြဝဠာတစ်ခုလုံး ပျက်သုဉ်းသွားလိမ့်မည်။
ပြီးခဲ့သည့် သံသရာများ၏ ပုံစံအတိုင်းဆိုလျှင် ဒုတိယအကြိမ် ဒဏ္ဍာရီစစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားရန် နှစ်အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။
"အချိန်တွေက... ကုန်ဆုံးနေပြီ"
"......။"
ကမ္ဘာကြီးကို ပျက်သုဉ်းခြင်းမှ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီဟု သူတို့ ထင်မှတ်ခဲ့ချိန်တွင်မှ ယခုဖြစ်ရပ်မှာ အစပျိုးခြင်းသာ ရှိသေးကြောင်း ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။