အခန်းထဲသို့ ဘတ်ဟို (Baek-hyo) ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အမှောင်ထုဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး သူတစ်ပါးကို နောက်တွင် မကျန်ရစ်စေခဲ့ပေ။
ပိုင်ရန် (Piren) သည် ထိုအမှောင်ထုထဲတွင် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။
သူမသည် အရှင်သခင်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အပြင် အမှုဆောင်အရာရှိ (executor) တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် အမြင်အာရုံ ဆုံးရှုံးရုံမျှဖြင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။
‘ဒါပေမဲ့ ဒီအမှောင်ထုကတော့ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။’
ပုံပြင်များ လက်တွေ့ဖြစ်လာသည့် ရောယှက်ကမ္ဘာတွင် ဤသို့သော အမှောင်မျိုးကို ဖန်တီးရန် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထား၍ မရပေ။ သူမ၏ အရေပြားပေါ်သို့ ထိတွေ့လာသည့် အမှောင်ထု၏ အေးစက်မှုသည် သူမကိုပင် တုန်ယင်သွားစေသည်။
သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် လေးလံသော မှော်သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ကာကွယ်ရေးမှော်စာလုံးများစွာကို ထွင်းထုထားသည်။ ထို့ပြင် သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်ရန်အတွက် သူမ၏ စွမ်းအင်များကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ထားခဲ့သည်။
၎င်းသည် ကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမျှ မဖောက်ထွင်းနိုင်သည့် အကောင်းဆုံးသော ကာကွယ်မှုဖြစ်သော်လည်း ယူဟွန်း (Yu-hyun) ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် အမှောင်ထုမှာမူ အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်ကာ သူမ၏ အရေပြားထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသည်။
ပိုင်ရန်သည် ၎င်းကို ရိုးရှင်းသော ထင်ယောင်ထင်မှားမှုဟု သတ်မှတ်၍ မရပေ။ အမှောင်ထုထဲမှ သူမ ထွက်လာသည့်အခါ သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် စစ်သည်တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မတွေ့ရတော့ပေ။
‘ဒါမှမဟုတ် သူတို့ တကယ်ပဲ အမှောင်ထုထဲမှာ ဝါးမျိုခံလိုက်ရတာလား။’
သူမ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဝတ်ရုံအောက်တွင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် သံချပ်ကာမှ မှော်စက်ဝန်းအများစု ပျက်စီးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့တွင် အလိုအလျောက် ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသော်လည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိပေ။
သူမသည် ၎င်းကို အမှောင်ထုသက်သက်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ရိုးရိုးအမှောင်ထု မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ပိုင်ရန်၏ မျက်လုံးများသည် အပိုရီယာ (Aporia) မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားသည့် ယူဟွန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ခုနစ်ခုမြောက် မိုးကောင်ကင်မှော်ပညာ၏ ပဉ္စမမြောက်မှော်၊ ယူးဟာမြောဂွပ် (Yoo Ha Myeol Geop)။
နေရာဒေသကို တိုက်စားပစ်သည့် အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ချွင်းချက်မရှိ ဝါးမျိုကာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
ပိုင်ရန်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် ရဲရင့်သော စစ်သည်များနှင့် အိုင်ဟန်ဂျာ (Einherjar) တို့အားလုံးသည် ထိုအနက်ရောင်မြူခိုးထဲတွင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။
‘ဒါပေမဲ့ ပြဿနာမရှိပါဘူး။’
သူတို့သည် အရှင်သခင်အချင်းချင်း တိုက်ပွဲတွင် အထူးသဖြင့် ကူးပြောင်းခြင်း၏ အတားအဆီးကို ကျော်လွန်လာသူများအတွက် အကူအညီဖြစ်မလာနိုင်ပေ။
စွမ်းအားဆုံးရှုံးရမှုသည် နှမြောတသစရာ မဟုတ်ပေ။
မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ယူဟွန်းနှင့် ဒုတိယအကြီးအကဲ ဘတ်ဆောရျွန်း (Baek Seo-ryeon) ကို သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။
ဘတ်ဆောရျွန်းသည် ယူဟွန်း၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းရည်ကြောင့် ပုန်းကွယ်နေပြီး ယူဟွန်းသာ သေဆုံးသွားပါက ဘတ်ဆောရျွန်းမှာလည်း ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။
ယူဟွန်းကို သတ်ခြင်းသည် ဘတ်ဆောရျွန်းကို သတ်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
ပိုင်ရန်သည် သူမ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ယူဟွန်းဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
“ဟွန်း။”
ယူဟွန်းသည် ပိုင်ရန်၏ဓားကို တားဆီးရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသဖြင့် ကိုယ်ကို နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ကောင်းမွန်လွန်းလှသည်။ အကြောင်းမှာ မမြင်နိုင်သော ဓားချက်များစွာသည် သူရပ်နေသည့်နေရာကို ဖြတ်သန်းသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တို့ဖူး (tofu) ကဲ့သို့ လှီးဖြတ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ပိုင်ရန်၏ ကျွမ်းကျင်မှု မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍သာ သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်ပါက ယူဟွန်း သတိပြုမိပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။
“အဲဒီဓားလေ။ မင်း တစ်စုံတစ်ခု ထူးဆန်းတာကို သုံးနေတာပဲ။”
မျက်နှာဖုံးအောက်မှ ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများသည် ပိုင်ရန် ကိုင်ထားသည့် ဓားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ယခင်က မမြင်နိုင်ခဲ့သော ဓားချက်များသည် ထိုဓားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
“သတိထားမိသွားတာပေါ့လေ။”
ပိုင်ရန်က သူ့ကို ချီးကျူးသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်သူများသည် ဆာလီယိုအင်ပါယာ (Salio Empire) မှ ဖန်တီးထားသည့် ဤဒဏ္ဍာရီလာဓား၏ ထူးခြားသောစွမ်းရည်ကြောင့် ရှုပ်ထွေးကာ ထိတ်လန့်သွားတတ်ကြသော်လည်း ယူဟွန်းမှာမူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သွားသည်။
“ဒါ ဆာလီယိုအင်ပါယာရဲ့ လက်နက်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သိသွားလို့လည်း ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ပိုင်ရန်က ထိုသို့ပြောပြီး ဝတ်ရုံအတွင်းမှ ခရစ်ဓား (dagger) အချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ယူဟွန်းသည် ၎င်းတို့မှာ သာမန်လက်နက်များ မဟုတ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။
‘သူတို့ကလည်း ဆာလီယိုအင်ပါယာရဲ့ မှော်ကိရိယာတွေပဲလား။’
ဆာလီယိုအင်ပါယာသည် ၎င်းတို့၏ ရန်လိုသော လှုပ်ရှားမှုများကြောင့်သာ အင်အားကြီးမားလာခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူတို့သည် မှော်ပညာနှင့် သိပ္ပံပညာကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် မှော်အင်ဂျင်နီယာပညာ၏ အထွတ်အထိပ်ကို လိုက်စားသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ပြင် သူတို့ဖန်တီးသည့် အရာအများစုမှာ စစ်ပွဲ သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲအတွက် အထူးပြုထားသည့် လက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။
‘သူတို့က ပျက်စီးသွားတဲ့ အင်ပါယာရဲ့ ခြေရာကို နင်းတယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့ အလကား ပြောနေတာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။’
သူတို့သည် မှော်အင်ဂျင်နီယာပညာ၏ အနှစ်သာရကို ရရှိထားသည်ဟု နာမည်ကျော်ကြားသည့် ဆာလီယိုအင်ပါယာ၏ နည်းပညာကို တကယ်တမ်း အကောင်အထည်ဖော်ထားခဲ့သည်။
ပိုင်ရန်က ခရစ်ဓားများကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
မဟုတ်ပေ၊ ၎င်းကို ပစ်လွှတ်သည်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းသည်ပင် အဆိုပါလက်နက်များကို စော်ကားရာရောက်သည်။
ခရစ်ဓားများသည် မိမိတို့၏ ဆန္ဒရှိသည့်အလား လေထဲတွင် ပေါ်လွင်နေပြီး ယူဟွန်းထံသို့ ပျံသန်းလာကြသည်။
ထောင့်ပေါင်းစုံမှ အံ့မခန်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လာရောက်သည့် ခရစ်ဓားများသည် ကိုယ်တိုင်ကပင် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ယူဟွန်းသည် ပိုင်ရန်ကို ရယ်မောလိုက်သည်။
“မင်း လုပ်နေတာတွေက သနားဖို့ကောင်းလိုက်တာ။”
ခရစ်ဓားငါးလက်တည်းနဲ့ ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မဟုတ်သေးရင်တောင်မှ ဒါက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ ပိုင်ရန်သည် ယူဟွန်း၏ အာရုံကို လွှဲပြီး သူ့ကို ပေါ့ဆသွားစေရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ မိုက်မဲလွန်းသည့် အကြံအစည် ဖြစ်သဖြင့် သူ မရယ်မောဘဲ မနေနိုင်ပေ။
“မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ချင်တယ်ဆိုရင် ချွဲဒိုယွန်း လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး ဓားအလက်တစ်ထောင်လောက်နဲ့ ပစ်သင့်တာပေါ့။”
သူက ထိုသို့ပြောပြီး ယခုအချိန်အထိ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည့် ဘတ်လျွန် (Baekryeon) ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူသည် ဘတ်လျွန်ကို ဓားပုံစံဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကာ ပျံသန်းလာသည့် ခရစ်ဓားအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် လျှပ်စီးပမာ ပိုင်ရန်၏ နဖူးဆီသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ပိုင်ရန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားသည်။
ခရက်!
ဘတ်လျွန်က ပိုင်ရန်၏ နဖူးကို မထိုးစိုက်မီ လေထဲတွင် ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် အကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဓားကို တားဆီးလိုက်သည်။ သို့သော် ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ပြီး အားနည်းသည့် အကာအကွယ်မှာ မှန်ကဲ့သို့ ကွဲအက်ကာ လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ရန်သည် ယူဟွန်း၏ ထိုးချက်ကို ရှောင်ရှားရန် သူမ၏ ခေါင်းကို အစွမ်းကုန် လှည့်လိုက်သည်။
ပိုင်ရန်သည် ချွေးအေးများဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
“ဟွန်း။ ခုနက အဲဒီတစ်ချက်တည်းနဲ့ အဆုံးသတ်လိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက တကယ်ကို အစုံအလင် ရှိနေတာပဲ။”
သူက ထိုသို့ပြောသော်လည်း ပိုင်ရန်အပေါ် ထားရှိသည့် စိတ်ပျက်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။
သူမသည် ချွဲဒိုယွန်း ကဲ့သို့ အမှုဆောင်အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် သူမအပေါ် မျှော်လင့်ချက်အချို့ ရှိထားခဲ့သော်လည်း သူမပြသသည့် ကိုယ်ခံပညာမှာ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ လျော့နည်းနေသည်။
အကယ်၍ ချွဲဒိုယွန်း ၏ စွမ်းအားမှာ ကိုယ်ခံပညာ၏ အဆုံးစွန်ထိ ရောက်ရှိခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်ပါက ပိုင်ရန်၏ ကိစ္စမှာမူ စက်ပစ္စည်းများနှင့် ပစ္စည်းကိရိယာများအပေါ် မှီခိုနေခြင်းနှင့် ပို၍ နီးစပ်နေသည်။
ပိုင်ရန်၏ စစ်မှန်သော ကိုယ်ခံပညာစွမ်းအားမှာ အရှင်သခင်အဆင့်ထက် အနည်းငယ်သာ ပိုသည်။ ကန်းဟယ်ရင် ဟု ခေါ်ဆိုသည့် အနက်ရောင်လျှပ်စီးအရှင်သခင် (Black Thunder Lord) ပင်လျှင် ချွဲဒိုယွန်း ဟု ခေါ်သည့် ဓားအရှင်သခင် (Sword Lord) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရမည်ကို ရှက်ရွံ့လောက်ပေသည်။
“မင်းက မင်းရဲ့ လက်နက်တွေကို ဂုဏ်ယူပြဖို့ တိုက်နေတာလား။ ငါသာ အလေးအနက်ထား တိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို ပြနိုင်ပါ့မလား။”
“မင်းက…”
ပိုင်ရန်သည် ဘတ်လျွန်ကို ကိုင်ထားသည့် ယူဟွန်း၏ လက်မှ အကြည့်မခွာနိုင်ပေ။
“ဒီဓားကို ဘယ်က ရတာလဲ။”
“ဪ။ ဒါလား။”
ယူဟွန်းသည် ဘတ်လျွန်ကို မြှောက်ကိုင်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
ကောင်းပြီလေ။ သူမသည် ဆာလီယိုအင်ပါယာ၏ ခြေရာကို လိုက်နေသူဖြစ်သည့်အတွက် ဘတ်လျွန်မှာ မည်မျှ အံ့ဩစရာကောင်းကြောင်း သူမ မြင်ဖူးပေလိမ့်မည်။
“ဒီဓားကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရတာလဲ…!”
“ဘာလဲ။ အဲဒါက အရမ်း ထူးဆန်းနေလို့လား။”
“အဲဒါက အင်ပါယာမှာ အခဲတောင်မှ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ လက်ရာမြောက် လက်နက်တွေထဲက တစ်ခုလေ! မင်းပိုင်ဆိုင်ဖို့ လက်နက်မျိုး မဟုတ်ဘူး!”
“ပျက်စီးသွားတဲ့ အင်ပါယာတစ်ခုက အရာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ထူးဆန်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“ပျက်စီးသွားတယ်? ဆာလီယိုအင်ပါယာက ထာဝရတည်တံ့တယ်!”
“မင်း အဲဒီလို ယုံချင်ရင်လည်း ယုံလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီဓားကတော့ အစကတည်းက ငါ့အပိုင်ပဲ။”
ယူဟွန်းက ထိုသို့ပြောကာ ပိုင်ရန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူမသည် မယုံနိုင်စရာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ သူထင်သည်ထက် ပို၍ ပြင်းထန်နေသည်။ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အင်ပါယာ၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ဆာလီယိုအင်ပါယာ၏ ဓားအပေါ် သူမတွင် စွဲလမ်းမှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေတာလား။
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။’
သို့သော် ထူးဆန်းနေသည့် တခြားအရာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။
ယူဟွန်း ဆာလီယိုအင်ပါယာမှ လူများနှင့် တွေ့ဆုံချိန်မှစ၍ ဘတ်လျွန်၏ စကားပြောသံများ နည်းပါးသွားသည်။ တိုက်ပွဲများအတွင်း တစ်ခွန်းစ နှစ်ခွန်းစ ပြောတတ်သည့် ဘတ်လျွန်မှာ ယခုအခါ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
‘ဘတ်လျွန်’
[...]
‘ဘတ်လျွန်။’
[အော်၊ ဟုတ်။ ငါ့ကို ခေါ်လိုက်တာလား။]
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ အိပ်ပျော်နေခြင်း သို့မဟုတ် အခြားတစ်ခုခု ဖြစ်နေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
‘ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက် တိတ်ဆိတ်နေရတာလဲ။’
[ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... ငါ စဉ်းစားစရာလေး နည်းနည်း ရှိနေလို့ပါ။]
‘ဆာလီယိုအင်ပါယာကြောင့်လား။’
ဘတ်လျွန်သည် ယခုအခါ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သော ဆာလီယိုနယ်မြေမှ ဖန်တီးခဲ့သည့် လက်ရာမြောက် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရောယှက်နေသော ကမ္ဘာတွင် နတ်ဘုရားများ အသုံးပြုသည့် လက်နက်များနှင့် တန်းတူ ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့် လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပိုင်ရှင်နှင့်အတူ အားကောင်းလာမည့် ဂုဏ်သတ္တိရှိသည်။
ဘတ်လျွန်က သူ့တွင် အတိတ်က အမှတ်တရများ နီးပါးမရှိဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ပျက်စီးသွားသည့် အင်ပါယာ၏ အရိုးအနှစ်များကို တွေ့ဆုံချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်သတိရသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
[ငါလည်း သေချာ မသိသေးဘူး... စိုးရိမ်စရာ တစ်ခုခုတော့ ရှိနေတယ်။ မင်း စိတ်ပူနေခဲ့ရင် တောင်းပန်ပါတယ်။]
‘မဟုတ်ပါဘူး။ မင်း အဆင်ပြေရင် ငါလည်း ဝမ်းသာပါတယ်။’
သူက ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း ဘတ်လျွန်၏ အသံမှာ ပုံမှန်အတိုင်း အားမာန်မရှိပေ။
တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေမှန်း သိသာသော်လည်း မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သူ မသိနိုင်သဖြင့် ယူဟွန်းသည် သူ့ရှေ့မှ တိုက်ပွဲကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ။ နောက်ထပ် မတိုက်တော့ဘူးလား။”
“မောက်မာလိုက်တာ…!”
“မင်း ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်နေရင် မင်းရဲ့ စိတ်ရင်းအမှန်ကို ပြလိုက်လေ။ ငါ မင်းရဲ့ ညံ့ဖျင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မြင်ပြီး စိတ်ပျက်နေတာ ကြာပြီ။ မင်းက အမှုဆောင်အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်ရမှာ မဟုတ်လား၊ ဒါပေမဲ့ ချွဲဒိုယွန်း နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။”
“…အဲဒီနာမည်ကို ပါးစပ်က မထုတ်နဲ့!”
ချွဲဒိုယွန်း ၏ နာမည် ထွက်လာသည်နှင့် ပိုင်ရန်မှာ ရူးသွပ်မတတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ချွဲဒိုယွန်း ၏ နာမည်သည် သူမ၏ အားငယ်စိတ်ကို နှိုးဆွပေးသည့် ခလုတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပိုင်ရန် ကိုယ်တိုင်လည်း ၎င်းကို မသိစိတ်က ခံစားနေရသည်။
သူမ၏ စွမ်းအားများသည် ဆာလီယိုအင်ပါယာမှ မှော်ကိရိယာအမျိုးမျိုး၏ အကူအညီဖြင့် ရရှိလာသော အတုအယောင်များသာ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ တကယ့်အဆင့်မှာ သာမန် အရှင်သခင်အဆင့်ထက် မပိုပေ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီလောက်ဆိုလျှင်ပင် သူမ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားဟု သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း စစ်မှန်သော အမှုဆောင်အရာရှိများနှင့် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သူမသည် မှော်ကိရိယာများဖြင့် မိမိ၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းနေရသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ယူဟွန်းသည် ပိုင်ရန်အပေါ် စိတ်ပျက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိရိယာ သုံးစွဲသူ။
ပိုင်ရန်ဆိုသည်မှာ ဆာလီယိုတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအားရှိကြောင်း အပေါ်ယံ ကြွားဝါနိုင်ရန် ဖန်တီးထားသည့် အမှုဆောင်အရာရှိမျှသာ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ပိုင်ရန်မှာ အမြဲတမ်း မိမိ၏ လိုအပ်ချက်ကို ခံစားနေရသည်။
ကောင်းပါပြီ၊ ထိုအချိန်အထိ သူမ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါ။
ပြဿနာမှာ လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်က ကမ္ဘာမြေမှ လူများ မဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ ရောက်ရှိလာချိန် ဖြစ်သည်။
မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ပတ်တီးစည်းထားသည့် သူမ၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးသည် ထိုအချိန်ကို ပြန်အမှတ်ရချိန်တွင် တဆတ်ဆတ် တုန်ရီသွားသည်။
ထိုလူ။
သူသည် ရှိသမျှ စွမ်းအားအားလုံးကို ခြစ်ထုတ်သွားခဲ့ပုံရသည်။ သူက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လွန်းသည်။
သူ၏ စွမ်းအားမှာ ပြင်ပအကြောင်းအရင်း မပါဘဲ မိမိကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ပိုင်ရန်သည် မိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်မှု ရှိ/မရှိဆိုသည့် ဝေဒနာဖြင့် အကြီးအကျယ် ခံစားခဲ့ရသည်။
“အမှုဆောင်အရာရှိ တစ်ယောက်ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ မင်းတို့အချင်းချင်း သိပ်ပြီး အဆင်မပြေခဲ့ကြဘူးပေါ့။”
ပိုင်ရန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး ယူဟွန်းသည် အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို ပြန်မြင်ယောင်မိသည်။
ဟုတ်ပါပြီ။ သူ ဒါကို ဘယ်မှာများ မြင်ဖူးခဲ့သလဲ။
ဒါက သူ့ရဲ့ အတိတ်က ပုံစံနဲ့ ဆင်တူနေသည်။
ချွဲဒိုယွန်း၊ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လောက်အောင် အစွမ်းထက်သည့် လူသား။
သူ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခံရသည့်အခါ ထိုသို့ ခံစားရခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းသည် ဤအခြေအနေကို သရော်မိသည်။ သူသည် ထိုလူနှင့် ကံကြမ္မာအရ ဆက်နွှယ်နေသူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ပိုင်ရန်ကို ဒေါသထွက်စေရန် ချွဲဒိုယွန်း ၏ နာမည်ကို အသုံးပြုနေသည်။
‘မြန်မြန် အစွမ်းထက်လာချင်တဲ့ စွဲလမ်းမှုကြောင့်ပဲ မှော်ကိရိယာတွေကို ဒီလောက်အထိ အများကြီး ဝတ်ဆင်ထားတာလား။’
တကယ်ပင်၊ ပိုင်ရန် ဝတ်ဆင်ထားသည့် မှော်ကိရိယာများ၏ အဆင့်မှာ ဘက်စုံလုပ်ဆောင်မှုအတွက် သင့်လျော်သည်။
သို့သော် ၎င်းတို့သည် သာလွန်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အခြေခံအားဖြင့် အသုံးမဝင်သည့်၊ တစ်နည်းအားဖြင့် သွေဖည်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူမသည် အရာတစ်ခုကို အနက်ရှိုင်းဆုံးထိ မလေ့လာဘဲ ကျယ်ပြန့်သည့် ကျွမ်းကျင်မှုများကိုသာ အပေါ်ယံ သင်ယူခဲ့သည်။
ဆောဆူမင်း (Seo Sumin) သာ မြင်ပါက ခေါင်းခါရင်း လျှာသပ်မိပေလိမ့်မည်။
စစ်မှန်သော စွမ်းအားဆိုသည်မှာ ထိုလက်နက်များကို အားကိုးခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကြိုးစားလေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကဲ၊ အဲဒီ ကိရိယာတွေက အဆုံးသတ် မဟုတ်ဘူးမလား။ ဘာလို့ ထပ်မပြနိုင်ရတာလဲ။”
“ငါ အဲဒီလို လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားပြီးသား!”
ပိုင်ရန်က ထိုသို့ ပြောပြီး ဝတ်ရုံအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသည့် မျက်လုံးပတ်တီးကို ချွတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ အထောက်အထား ပေါ်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။
ပတ်တီးအောက်တွင် ရှိနေသည်မှာ သာမန်မျက်လုံး တစ်လုံး ဖြစ်သည်။
ဒဏ်ရာကြောင့် အမာရွတ် ဖြစ်နေမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေသည်။
‘ဒါက စက်မှုမျက်လုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူး။’
ကျောင်းသားအိမ်ကဲ့သို့ အရာသည် စက်ပစ္စည်းတစ်ခုလိုပင် အကြိမ်ကြိမ် ကျုံ့လိုက်၊ ပြန့်လိုက် လုပ်နေသည်။
ထိုစက်မှုမျက်လုံးမှာလည်း ဆာလီယိုအင်ပါယာ၏ မှော်အင်ဂျင်နီယာပညာဖြင့် ဖန်တီးထားသည့် မှော်ကိရိယာ တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
သူမ ဒါနဲ့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေသည်ကို မသိသော်လည်း သူမ တစ်ခုခု မလုပ်ခင် အဆုံးသတ်ရမည်။
ယူဟွန်းသည် ဘတ်လျွန်ကို လှံတံပုံစံ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ထိုအတိုင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
သူ လီဗိုင်ယာသန် (Leviathan) ကို သုံးစရာ မလိုပေ။ အကယ်၍ သုံးလိုက်ပါက ဗဟိုအုပ်ချုပ်ရေး အဆောက်အအုံသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြိုကျသွားလိမ့်မည်။
ယခင် ထိုးစိုက်ချက်များထက် ပိုမိုမြန်ဆန်သည့် တိုက်ခိုက်မှုသည် ပိုင်ရန်၏ ရင်ဘတ်ကို ဦးတည်သွားသည်။
သို့သော် ပိုင်ရန်သည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ဖတ်ရှုလိုက်သကဲ့သို့ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။
‘သူ ရှောင်လိုက်တာလား။’
သူမ မြင်ပြီးမှ တုံ့ပြန်လိုက်သည့်ပုံ မပေါက်ပေ။
တိုက်ခိုက်မှုသည် ဤဘက်မှ လာမည်မှန်း ကြိုသိနေသကဲ့သို့ ပို၍ ထူးဆန်းနေသည်။
“ဟားဟားဟား။ ငါ အကုန် မြင်နေရတယ်။”
ပိုင်ရန်သည် သူမ၏ စက်မှုမျက်လုံးကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပေါ်လာသည့် မြင်ကွင်းသစ်ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ယူဟွန်း မေးမြန်းမိသည်။
“အဲဒီမျက်လုံးက ဘာလဲ။”
“ဒါက အင်ပါယာကိုယ်တိုင် ငါ့ကို ပေးအပ်ထားတဲ့ မျက်လုံးသစ်ပဲ။ သူက ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးကို စကင်ဖတ်ပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတယ်၊ ပြီးတော့ အနာဂတ်ကိုတောင် ကြိုဖတ်နိုင်တယ်။ ဟုတ်တယ်။ ဒီမျက်လုံးက ဆာလီယိုအင်ပါယာရဲ့ ဇီဝအင်ဂျင်နီယာပညာရဲ့ အနှစ်သာရဖြစ်တဲ့ လာပလေ့စ် (Laplace) ရဲ့ မျက်လုံးပဲ!”
ပိုင်ရန်က ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီး အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သူမျှ သူမကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောကာ ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူမသည် လာပလေ့စ်၏ မျက်လုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
အဆင်ပြေ၊ မပြေကို သူမ ဂရုမစိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးထဲသို့ ရောက်လာသည့် အချက်အလက်ပမာဏမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။
အနာဂတ်ကို မြင်ရခြင်း၏ အဖိုးအခကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် စက်မှုမျက်လုံးထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသည့် ပရိုဂရမ်က စစ်ထုတ်ထားသည့် အချက်အလက်များကိုသာ ပေးပို့နေခြင်းကြောင့်လား မသိသော်လည်း သူမ၏ အမြင်အာရုံ အာရုံကြောနှင့် ဦးနှောက်တို့သည် လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
အကယ်၍သာမန် စစ်သည်တစ်ဦးသာ အရှင်သခင်အဆင့်မဟုတ်ဘဲ ဤအရာကို အသုံးပြုပါက သူမ၏ ဦးနှောက်သည် ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားပြီး ရူးသွပ်သွားလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုမူ အဆုံးသတ်သွားပြီ။
“မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ ထိမှာ မဟုတ်ဘူး!”
“လာပလေ့စ်ရဲ့ မျက်လုံး၊ အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်တဲ့ မျက်လုံးတဲ့လား... စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။”
ယူဟွန်းက ထိုသို့ ပြောပြီး ဘတ်လျွန်ကို ဓားပုံစံဖြင့် ပိုင်ရန်ထံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ပိုင်ရန်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုပေါ့ပါးသော တိုက်ခိုက်မှုကို ကြည့်ကာ အံ့ဩသွားသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော်။
‘...ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ!’
သူမ ရှောင်တိမ်းသွားသည်ဟု ထင်ထားသည့် ယူဟွန်း၏ လှုပ်ရှားမှုသည် သူမ ရှောင်တိမ်းမည့်နေရာသို့ သဘာဝကျကျ ရောက်ရှိလာသည်။
သူမ ဖတ်ရှုပြီး ထပ်မံ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားချိန်တွင် ယူဟွန်း၏ ဓားသည် ပိုင်ရန်၏ နောက်တစ်ဆင့် လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့ လိုက်ပါလာသည်။
သူမ၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးသည် လောင်ကျွမ်းကာ အမှားအယွင်း (error) များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မင်း၊ မင်းက ဘာလဲ...!”
ပိုင်ရန်သည် ကြောက်လန့်တုန်ရီသွားပြီး ယူဟွန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည့် တစ်ဖက်တည်းသော မျက်လုံးဖုံး မျက်နှာဖုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ၏ စက်မှုမျက်လုံးက ခဏကတည်းက သတိပေးနေသည့် အမှားအယွင်း၏ ရင်းမြစ်မှာ ထိုအရာပင် ဖြစ်သည်။
“အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်တဲ့ မျက်လုံးလို့ ခေါ်နေရင်တောင် မင်းဟာက အစစ်အမှန်ကို အတုခိုးထားတဲ့ ပုံတူသက်သက်သာ ဖြစ်နေတာပဲ။”
“မ၊ မင်း မပြောချင်တာက...”
“စစ်မှန်တဲ့ လာပလေ့စ်ရဲ့ နတ်ဆိုးရှေ့မှာ မင်းက အနာဂတ်ကို ကြည့်ပြီး ငြင်းခုံရဲသေးတယ်ပေါ့။”
မျက်နှာဖုံးထဲတွင် မြှုပ်နှံထားသည့် အနီရောင်မျက်လုံး။
ထိုမျက်လုံးနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်သည့် ခဏတွင် ပိုင်ရန်မှာ မှောင်မိုက်နေသော နေရာ၌ ဧရာမ နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်ကို မော့ကြည့်နေရသည့် အိပ်မက်ဆိုးကို မြင်ယောင်လိုက်ရသည်။
“ဒီခံစားချက်ကို ငါ မကြိုက်ဘူး။”