[အလင်းရောင်တောက်ပသူနှင့် တူညီသောသူ]
ထိုခေါင်းစဉ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက် ကျွန်တော့်မျက်နှာအမူအရာကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။
‘သံသယဖြစ်စရာကောင်းနေမှန်း သိနေပေမဲ့ ဒီလောကထဲမှာ သူ ဒီလောက်မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။’
“အလင်းရောင်တောက်ပသူနှင့် တူညီသောသူ” ဆိုသည့် ခေါင်းစဉ်သည် ကျွန်တော့်အတွက် အလွန်ရင်းနှီးနေသည့်အရာ ဖြစ်သည်။
မဟုတ်သေးပါ၊ ကျွန်တော့်တစ်ယောက်တည်းသာမက ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ စုဆောင်းသူအများစုသည်လည်း သူ၏အမည်ရင်းကို ပြောလိုက်လျှင် ချက်ချင်းပင် သိရှိကြလိမ့်မည်။
အလင်းရောင်တို့၏ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် ခြင်္သေ့၊ အီဒင် ၏ ကောင်းကင်တမန်လေးပါးထဲတွင် အထင်ရှားဆုံးသောသူ။
ကောင်းကင်တမန် မိုက်ကယ် (Sancte Michael Archangele)။
စာတန်နှင့် တန်းတူရည်တူရှိသော ထိုမြင့်မြတ်သည့် ဝိညာဉ်တော်က ကျွန်တော့်ထံသို့ ကိုယ်ပိုင်သတင်းစကား ပေးပို့လာခဲ့သည်။
သတင်းစကားမှာ ရိုးရှင်းသည်။
သူသည် ကျွန်တော်နှင့် တွေ့ဆုံ၍ စကားပြောဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏သဘောထားမှာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး ဤလောကထဲတွင် သီးသန့်တွေ့ဆုံပေးရန် တောင်းဆိုထားသည်။
ပထမမျိုးဆက် ဝိညာဉ်တော်တစ်ပါးဟု ဆိုရလောက်အောင်ပင် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ရိုသေလေးစားမှု ရှိလှသည်။
ကျွန်တော့်ဘဝဟောင်းတွင် တွေ့ဆုံချင်လျှင်ပင် တွေ့ဆုံနိုင်စရာအကြောင်းမရှိလောက်အောင် ဝေးကွာလွန်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ သူက ကျွန်တော့်ကို တွေ့ဆုံလိုနေသည်။
‘အကြောင်းရင်းကတော့… ဟုတ်ပါပြီ၊ ရှာဖွေနေစရာတောင် မလိုပါဘူး၊ ချက်ချင်းပဲ ခန့်မှန်းမိပါတယ်။’
စာတန်ကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ မှတ်တမ်းများကို ကြည့်လျှင်ပင် ထင်ရှားနေသည်။
မိုက်ကယ်သည် ရှေးယခင်ကတည်းက စာတန်၏ ရန်သူတော် ဖြစ်ခဲ့သည်။
စာတန်က ကျွန်တော့်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုပြသပြီး ရင်းနှီးသယောင် ပြုမူခဲ့သည့်အတွက် ထိုအချက်ကို အတည်ပြုရန် သူ ကျွန်တော့်ကို ဆက်သွယ်လာခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
‘အင်း။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအကြောင်းရင်းအပြင် တခြားရည်ရွယ်ချက်တွေလည်း ရှိနေပုံပဲ။’
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် နောက်ဆုံးအကြိမ် စာတန်က ကျွန်တော့်ကို အလွန်ရင်းနှီးသလို ပြုမူခဲ့စဉ်က အီဒင် ၏ ဝိညာဉ်တော်များ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာတော့မည်ဟု တွေးမိခဲ့သည်။
သို့သော် ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်စွာပင် သူသည် အီဒင် တွင် အသင့်တော်ဆုံး ဝိညာဉ်တော်မှတစ်ဆင့် ကျွန်တော့်ကို ဆက်သွယ်လာခဲ့သည်။
‘တကယ်တော့ အီဒင် ရဲ့ အနေအထားအရ မီလီနာရီဇမ် (Millenarism) က ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်တော်တစ်ပါးကနေ ဆက်သွယ်လာမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။’
သို့သော် သူသည် အီဒင် ၏ ပထမအဆင့်ဖြစ်သော ပရဒိသု (Paradise) မှ ထိပ်တန်းဝိညာဉ်တော် တစ်ပါးမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်လာခဲ့သည်။
ဤအချက်ကိုတော့ ကျွန်တော် မည်သို့မျှ ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်ပေ။
“အားလုံးပဲ၊ ခဏလောက် အပြင်သွားလိုက်ဦးမယ်။”
“ဟင်?”
“ကျွန်တော့်ကို တွေ့ဖို့ အရေးကြီးတဲ့ ဧည့်သည်တစ်ယောက် ရောက်လာလို့ပါ။”
[အလင်းရောင်တောက်ပသူနှင့် တူညီသောသူက သင်နှင့် သီးသန့်တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုထားသည်။]
[လက်ခံမည်လော?]
ကျွန်တော် ချက်ချင်းပင် လက်ခံသည့် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။
သီးသန့်တွေ့ဆုံခြင်းသည် အကာအကွယ်နှင့် သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် ပြဿနာမရှိပေ။
ထိုသို့လုပ်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်စုံတစ်ခု၏ ဆွဲငင်မှုကြောင့် အတင်းအကျပ် ရွှေ့ပြောင်းခံလိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ ကမ္ဘာမြေ၏ လေထုကို ကျော်လွန်သွားရုံမျှ မဟုတ်ပေ။
အတိုင်းအတာ နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ မည်သည့်နေရာမှန်းပင် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော ဝေးကွာသည့် နေရာတစ်ခုဆီသို့ ရောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါက… သီးသန့်တွေ့ဆုံဖို့ နေရာလား။”
ဝိညာဉ်တော်များနှင့် ပြောပြသူများ (တယ်လာs) မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ သီးသန့်တွေ့ဆုံနိုင်သည့် နေရာ။
[Genesis System] မှ ကြီးကြပ်ထားသော ဤနေရာသည် ကျွန်တော့်ဘဝဟောင်းတွင် တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးခဲ့သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် သိသလောက်ဆိုလျှင် ထို ချွဲဒိုယွန်း ပင်လျှင် ဤနေရာသို့ သုံးကြိမ်သာ ရောက်ဖူးသည်။
“ကြိုဆိုပါတယ်။”
အဆုံးမဲ့ဖြူစင်နေသည့် ထိုနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို နှုတ်ဆက်သည်။
ကျွန်တော် မျက်လုံးလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင်အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကောင်းကင်တမန်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် အဖြူရောင်အဝတ်အစားနှင့် တောင်ပံများ။
နေရောင်ခြည်ကို ညှစ်ထုတ်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပနေသည့် ရွှေရောင်ဆံပင်များ။
သူ၏ လှပလွန်းသော မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ကျား/မ ခွဲခြားရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
သူသည် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။
သူ၏ ခပ်ပါးပါးအသံမှာလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် မိုက်ကယ်၏ ကိုယ်ပွား (Avatar) ဖြစ်သည်။
“ရုတ်တရက် တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“မလိုပါဘူး။ အီဒင် က ဒီလောက်ကြီးမြတ်တဲ့သူက ကျွန်တော့်ကို သီးသန့်တွေ့ဆုံဖို့ လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိပါဘူး။”
ကျွန်တော့်ရှေ့တွင် ရှိနေသူမှာ စာတန်၏ ရန်သူတော်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် မိုက်ကယ် ဖြစ်သည်။
သူသည် အီဒင် တွင် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် အထူးပြုထားသည့် ထိပ်တန်းဝိညာဉ်တော်များထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သည်။
“ထိုင်ပါဦး။”
မိုက်ကယ်၏ ရှေ့တွင် ကုလားထိုင်နှင့် စားပွဲတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ထိုနေရာတွင် ရှိနေမှန်း ကျွန်တော် မသိလိုက်ပေ။
ကျွန်တော် သူ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်၏ သဘာဝကျသော အပြုအမူကြောင့် သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။
သူ၏ နီလာရောင်မျက်ဝန်းများက ကျွန်တော့်ဆီမှ အကြည့်မခွာပေ။
“မအံ့သြဘူးလား။”
“အံ့သြတာပေါ့။ ခင်ဗျားလိုမျိုးသူ ကျွန်တော့်ကို လာတွေ့တဲ့အခါ ဘယ်သူကများ မအံ့သြဘဲ နေနိုင်ပါ့မလဲ။”
“အံ့သြနေတဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့တော့ မတူသလိုပဲ။”
သူ (သို့မဟုတ် သူမ) သည် ရိုးရိုးသားသားပင် ဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့ရှေ့တွင် ကျွန်တော် ဘာကြောင့် မကြောက်ရွံ့ရသနည်း။
ဟုတ်ပါသည်၊ သူသည် ကျွန်တော့်ကို လှောင်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။
မိုက်ကယ်သည် အခြေခံအားဖြင့် သဘောကောင်းသည့် ဝိညာဉ်တော် ဖြစ်သည်။
သူသည် စူးစမ်းလိုစိတ်သက်သက်ဖြင့်သာ မေးမြန်းခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က အကာအကွယ်ကိုတောင် စွန့်လွှတ်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ထားတဲ့ အရူးတစ်ယောက်ပါ။ ကျွန်တော့်အပြုအမူက ရိုင်းပြနေတယ်ဆိုရင် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။”
မိုက်ကယ်သည် ကျွန်တော့်စကားကို ကြားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားကို ရိုင်းတယ်လို့ မထင်ပါဘူး။ တကယ်တော့ ခင်ဗျားကို ကြည့်ရတာ လန်းဆန်းစေပါတယ်။ ကျွန်တော်က ရိုးသားတဲ့သူတွေနဲ့ ဆက်ဆံရတာကို ပိုသဘောကျတယ်။”
“အဲဒါကို ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
သူနှင့် စကားပြောနေရင်း မိုက်ကယ်သည် မှတ်တမ်းများတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။
သူသည် အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေတတ်သော်လည်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည်။
ကျွန်တော့်ကို အဆင်ပြေစေရန်နှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန် သူ ကြိုးစားနေသည်။
‘သူက ထိုကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ စာတန်နဲ့တော့ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ။’
ဟုတ်ပါသည်၊ သူသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော်လည်း တိုက်ပွဲတွင်မူ ရဲရင့်ပြီး ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဆိုသည်ကို သူ၏မှတ်တမ်းများမှတစ်ဆင့် ကျွန်တော် သိထားပြီးဖြစ်သည်။
“အရင်ဆုံးပြောရရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ခေါ်လိုက်တဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း၊ လက်ရှိ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ ကောလာဟလတွေရဲ့ အမှန်တရားကို အတည်ပြုချင်လို့ပါ။ ကျွန်တော် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိမှာပါ။”
“…အင်း၊ ငြင်းလို့တော့ မရပါဘူး။”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်၍ မိုက်ကယ်၏ စကားကို ထောက်ခံလိုက်သည်။
မိုက်ကယ် ကျွန်တော့်ကို မေးမြန်းလိုသည့်အရာမှာ ပန်ဒီမိုနီယမ် နှင့် ကျွန်တော့်တွင် ရှိနိုင်သည့် ဆက်စပ်မှုအကြောင်း ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။
ကျွန်တော်သည် ထိုနတ်ဆိုးမင်း (Demon Lord) နှင့် ပတ်သက်မှုတစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟူသော ကောလာဟလများကို သူ ကြားထားပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“အဲဒါကို နားလည်မှုလွဲတာလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ရအောင်။ ကျွန်တော်က ပန်ဒီမိုနီယမ် နဲ့ ပူးပေါင်းထားတာမျိုး ဘာမှမရှိပါဘူး။”
“လိမ်ညာခြင်း မရှိဘူးပေါ့… နားလည်ပါပြီ။ ဒါဆိုလည်း သက်သာရာရသွားတာပေါ့။”
“ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာကတော့ အီဒင် အထူးသဖြင့် ခင်ဗျား မိုက်ကယ်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စာကြည့်တိုက်ကို သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာပါ။”
“အစတုန်းကတော့ အဲဒီလိုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကောလာဟလတွေကိုပဲ ယုံကြည်ပြီး အဆုံးအဖြတ်ပေးတာက မိုက်မဲရာရောက်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ကြည့်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ။ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ကောလာဟလတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ခင်ဗျားမှာ ပန်ဒီမိုနီယမ် နဲ့ ပတ်သက်မှု သိပ်မရှိတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။”
“ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒါ အမှန်ပါပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား အဲဒီဆိုးသွမ်းတဲ့သူကို သိတယ်မဟုတ်လား။”
ဒီလောက်အထိ ပျံ့နှံ့နေပြီးသား ကောလာဟလကို ငြင်းဆန်နေ၍လည်း အကျိုးမရှိပေ။
“ပြောပါဦး၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဒီကို ခေါ်လိုက်တာလဲ။”
“ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ လူချင်းတွေ့ပြီး စကားပြောချင်လို့ပါ။ မကြာသေးခင်ကမှ ရုတ်တရက် နာမည်ကြီးလာတဲ့ တယ်လာ အကြောင်းကို အများကြီး ကြားထားရပါတယ်။ အဲဒီဆိုးသွမ်းတဲ့သူနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို ပိုပြီး နှိုးဆွပေးခဲ့တာပေါ့။”
တစ်နည်းအားဖြင့် ဤအချက်ဖြစ်သည်။
စာတန်နဲ့ ခင်ဗျားက ဘာပတ်သက်မှု ရှိတာလဲ။
သူနဲ့ အဲဒီလောက်ထိ ရင်းနှီးနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား။
ကျွန်တော် အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသည်။
“သူ့အကြောင်း ပြောတဲ့အခါ ကျွန်တော် လေသံကို လျှော့ပြောရမလား။”
“ခင်ဗျား စိတ်ကြိုက်သာ ပြောပါ။ တယ်လာ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အနေအထားကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။”
“အာ၊ ဟုတ်ကဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ။ ကျွန်တော် စာတန်နဲ့ တွေ့ခဲ့တာက ဝင်ခွင့်အခမ်းအနားမှာပါ။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ အနည်းငယ် စကားပြောဖြစ်ခဲ့ကြတာပါ။ အဲဒါပါပဲ။ ကံကြမ္မာဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ မဟုတ်လား။ တစ်ခါတလေမှာ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်တွေမှာ ပေါ်လာတတ်တာမျိုးပါ။ စာတန်နဲ့လည်း အဲဒီလိုပါပဲ။”
“အဲဒီလိုလား? ဒါပေမဲ့ သူက ခင်ဗျားကို ဘာလို့ အသက်ရှင်ခြင်းအသီး (Fruit of Life) ကို ပေးခဲ့တာလဲ။”
“ဒီစကားက မောက်မာသယောင် ဖြစ်နေနိုင်ပေမဲ့ သူက ကျွန်တော့်ကို ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ သဘောကျနေပုံရပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ စာကြည့်တိုက်အတွက် အထောက်အပံ့ပေးဖို့တောင် ကမ်းလှမ်းခဲ့သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သူ့ကို ငြင်းပယ်ဖို့ အတော်လေးကို ကြိုးစားခဲ့ရတယ်။”
သူ့ရဲ့ အထောက်အပံ့ကို ကျွန်တော် ငြင်းပယ်ခဲ့သည့်အပိုင်းကို ကြားတော့ မိုက်ကယ် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။
“ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တာလဲ? ခင်ဗျားလို တယ်လာ တွေအတွက် သူ့ရဲ့ထောက်ခံမှုက အရမ်းအရေးကြီးတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“အရေးကြီးတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လိုချင်တဲ့အရာနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ မလုံလောက်ဘူး။”
“ခင်ဗျားက ပန်ဒီမိုနီယမ် ရဲ့ အရှင်သခင်ဆီက ရရှိတဲ့ ထောက်ပံ့မှုကတောင် ခင်ဗျားအတွက် မလုံလောက်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။”
“သတ္တဝါတိုင်းမှာ လိုက်စားတဲ့ပန်းတိုင်နဲ့ တန်ဖိုးထားတဲ့အရာတွေ မတူကြဘူးလေ။ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော် အောင်မြင်အောင် လုပ်ချင်တဲ့အရာက သူ့ရဲ့ထောက်ပံ့မှုထက် ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း ကျွန်တော်က အဲဒီလို ခေါင်းမာနေတဲ့အတွက် သူက ကျွန်တော့်ကို ပိုပြီး သဘောကျနေပုံရပါတယ်။”
ဒီစကားထဲမှာ လိမ်ညာမှု တစ်စက်မှ မပါဝင်ပါ။
ပြီးတော့ ကျွန်တော် ပြောသမျှတိုင်းဟာ စိတ်ရင်းအမှန်ဖြစ်ကြောင်း မိုက်ကယ်လည်း သဘောပေါက်သွားလောက်ပါပြီ။
“နားလည်ပါပြီ။ ကောလာဟလတွေကို ကိုယ်တိုင်မတွေ့ဆုံဘဲနဲ့ အမှန်တရားကို ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူးဆိုတာ အမှန်ပါပဲ။”
“ကျေနပ်ပြီလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။ ခင်ဗျားက ပန်ဒီမိုနီယမ် နဲ့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်းသွားပါပြီ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် တိုက်ရိုက်ပဲ မေးပါရစေ။ အီဒင် ကနေ ပေးအပ်မယ့် ထောက်ပံ့မှုတွေကို လက်ခံဖို့ စိတ်ဝင်စားပါသလား။”
“…”
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။
သူ ဘာလို့ ဒီစကားကို စောစောကတည်းက မပြောခဲ့တာလဲလို့ ကျွန်တော် တွေးမိနေခဲ့တာပါ။
သူ ကျွန်တော့်ကို ဆက်သွယ်လာကတည်းက ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိပြီးသားပါ။
သူတို့က ကျွန်တော့်နဲ့ ပန်ဒီမိုနီယမ် ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို သံသယဝင်နေရုံတင်မကဘဲ တယ်လာ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားနေကြတာပါ။
မဟုတ်ရင် စာတန်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်နေရာမှာ ရှိနေတဲ့ မိုက်ကယ်က ကျွန်တော့်ကို တွေ့ဆုံဖို့ တောင်းဆိုလာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
‘အီဒင်။’
အီဒင် ဆိုတာကတော့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်တာ အသေအချာပါပဲ။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူတို့မှာ ပုံရိပ်ကောင်းတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။
စကြဝဠာထဲမှာ အဖြောင့်မတ်ဆုံးသော ဝိညာဉ်တော်တွေ နေထိုင်ရာ၊ မတရားမှုကို သည်းမခံတဲ့နေရာ ဘယ်နေရာလဲလို့ မေးလိုက်ရင် ဘယ်သူမဆို အီဒင် လို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖြေကြပါလိမ့်မယ်။
သူတို့ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းက အလွန်သန့်ရှင်းလွန်းတာကြောင့် သူတို့နောက်ကွယ်မှာ အပြောအဆိုခံရတာမျိုးတောင် မရှိသလောက်ပါပဲ။
ဒီပုံရိပ်တစ်ခုတည်းကတင် သူတို့အတွက် အားသာချက်တစ်ဝက်လောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင် အီဒင် ရဲ့ တည်ရှိမှုဟာ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှပါတယ်။
ဒါပေမဲ့။
“ကျွန်တော် ငြင်းပါတယ်။”
“ဘာလို့လဲဆိုတာ မေးလို့ ရမလား။”
“ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့သလိုပါပဲ။ ကျွန်တော့်မှာ လိုက်စားရမယ့် တခြားအရာတွေ ရှိနေတယ်၊ အဲဒီအတွက် ဘယ်သူ့ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကိုမှ ရယူဖို့ အစီအစဉ်မရှိပါဘူး။”
“ကျွန်တော့်ရဲ့ စာကြည့်တိုက်ကို ဘက်လိုက်တဲ့နေရာမျိုး ဖြစ်စေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“…ခင်ဗျား ပြသချင်တဲ့ ပုံပြင်တွေထဲမှာ ကောင်းမွန်တဲ့အရာတွေတင်မကဘဲ ဆိုးသွမ်းတဲ့အရာတွေပါ ပါဝင်နေတယ်လို့ ပြောချင်တာလား။”
“ကျွန်တော် အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းအောင် မကြည့်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က ကိုယ့်ရဲ့ ပုံပြင်တွေအတွက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လွတ်လပ်မှုကိုပဲ လိုလားတာပါ၊ ဘယ်အရာရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာမှ မရှိချင်တာပါ။”
ကျွန်တော့်ရဲ့ ပုံပြင်က ဘယ်နေရာမှာ အဆုံးသတ်မယ်ဆိုတာကို မသိခဲ့ရင်တောင်မှပေါ့။
အဲဒီဖြစ်စဉ်ကိုယ်တိုင်က တန်ဖိုးရှိလှတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။
“ပြီးတော့ အဲဒါက ခင်ဗျားတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့၊ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ဖြစ်လာမှာပါ။”
တချို့က ဒါကို မောက်မာတယ်လို့ မြင်ကောင်းမြင်နိုင်ပါတယ်။
တခြားသူတွေ သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့ လမ်းမဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်လမ်းကို ကိုယ်လျှောက်မယ်လို့ ကျွန်တော် ကြေညာလိုက်တာပါ။
အခုအချိန်ထိ အဲဒီလမ်းအတိုင်းပဲ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့တဲ့ မိုက်ကယ်အတွက်တော့ ကျွန်တော့်စကားတွေက အယူဝါဒဖောက်ပြန်သူတစ်ယောက်ရဲ့ စကားလို ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။
သူဟာ ကိုယ့်ရဲ့ကောင်းမြတ်ခြင်းနဲ့ အလင်းရောင်ရဲ့ တောက်ပမှုအပေါ် ယုံကြည်ချက်နဲ့ အသက်ရှင်နေတဲ့ ဖြောင့်မတ်သော ဝိညာဉ်တော်တစ်ပါး မဟုတ်ပါလား။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သူ့ကို ဒီလို မေးကြည့်ချင်မိတယ်။
အဲဒီဖြောင့်မတ်ခြင်းက တကယ်ပဲ ဒီလောကရဲ့ အမှန်တရား ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
ဖြောင့်မတ်ခြင်းက ကောင်းပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အမြဲတမ်း မှန်ကန်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးလေ။
တစ်ခါတလေမှာ ဘဝဆိုတာ ကွေ့ကောက်မှုတွေ လိုအပ်ပါတယ်။
အရမ်းဖြောင့်စင်းနေရင် ပျင်းစရာကောင်းတာပေါ့။
“…”
မိုက်ကယ်က ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာထား အေးစက်စက်နဲ့ စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူ့ရဲ့ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ရင်းကို ဖတ်ရှုနေပုံရသည်။
ကျွန်တော် ပြောလိုက်တာတွေက အမှန်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီအခြေအနေကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ လိမ်ညာလိုက်တာလား။
သူ စူးစမ်းချင်နေမှာပါ။
စိတ်ထဲမှာ သိချင်လွန်းလို့ ရူးမတတ် ဖြစ်နေမှာပါ။
“ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မယုံလည်း ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို ကျွန်တော် ငြင်းပယ်ခဲ့တာကလည်း အဲဒီအကြောင်းပြချက်နဲ့ အတူတူပါပဲ။”
“နားလည်ပါပြီ။”
“ကျွန်တော့်ကို မောက်မာတယ်လို့ ထင်ရင်လည်း ထင်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒါ ခင်ဗျားရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား စိတ်မချသေးဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ဘယ်ကိုသွားနေလဲ၊ ဘာတွေကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်ပါ။ အဲဒါက ခင်ဗျားအတွက် ဘာမှ ဆုံးရှုံးစရာ မရှိပါဘူး။”
“…!”
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ ခံစားချက်မဲ့နေသော မျက်နှာတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ကျွန်တော် သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
အရင်ကဆိုရင် ခင်ဗျား ဒီလိုမျိုး လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
အရင်က ကျွန်တော် မပြသနိုင်ခဲ့တဲ့ စိတ်အေးလက်အေးရှိမှုနဲ့ ယုံကြည်မှုမျိုး။
“စိတ်မဝင်စားဘူးလား။ အီဒင် ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့တဲ့ တယ်လာ နဲ့ သူဦးဆောင်တဲ့ စာကြည့်တိုက်က ဘယ်ကို ဦးတည်နေမလဲ၊ နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်လို အဆုံးသတ်ကြမလဲဆိုတာကိုလေ။”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် သူ့မျက်လုံးတွေ တောက်ပလာသည်။
သူဟာ ‘အတ္တမရှိခြင်း’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ နီးစပ်သူ ဖြစ်ပေမဲ့ မိုက်ကယ်ဆိုတာလည်း [ပုံပြင်တွေ] ကို လိုလားတောင့်တတဲ့ ဝိညာဉ်တော်တစ်ပါးပါပဲ။
ရာထူးမြင့်မားတဲ့ နေရာတွေကို ရောက်ရှိနေကြပြီးဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်တော်တွေ၊ အထူးသဖြင့် မိုက်ကယ်နဲ့ စာတန်တို့လို အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေသူတွေဟာ ကိုယ့်ဆီမှာ မရှိတဲ့ တခြားပုံပြင်တွေကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားကြပါတယ်။
သူကတော့ ဟန်ဆောင်နေနိုင်ပေမဲ့ အတွင်းစိတ်ထဲမှာတော့ သူ မသိသေးတဲ့ ပုံပြင်တွေအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုတွေနဲ့ ဆူပွက်နေမှာပါ။
“ခင်ဗျားက…”
အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တဲ့ မိုက်ကယ်က ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက အီဒင် နဲ့ ပန်ဒီမိုနီယမ် နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ခံသွားမယ်လို့ ပြောချင်တာလား။”
ကျွန်တော် ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က ခင်ဗျားရဲ့ အပိုင်းပါ။
နောက်ဆုံးမှာတော့ မိုက်ကယ်ကပဲ အဖြူရောင်အလံကို အရင်ဆုံး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“နားလည်ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ အီဒင် ဘက်က ခင်ဗျားရဲ့ ဆန္ဒကို လေးစားပေးပါမယ်။”
“နားလည်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“ခင်ဗျား ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ပုံပြင်၊ ခင်ဗျား လျှောက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ လမ်းကြောင်း။ ကျွန်တော်လည်း စိတ်ဝင်စားမိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် ကြည့်ရှုပြီး အတည်ပြုသွားပါမယ်။”
“သေချာပေါက်ပါပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စာကြည့်တိုက်က ဘယ်ဝိညာဉ်တော်ကိုမဆို ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်းမရှိဘဲ ကြိုဆိုပါတယ်။”
ကျွန်တော့်ရဲ့ စာကြည့်တိုက်အတွက် ပံ့ပိုးပေးသူ အသစ်တစ်ဦးကို ကြိုဆိုလိုက်တဲ့ အချိန်အခါပါပဲ။
“ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံပေးတဲ့အတွက်လည်း သီးသန့် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပါရစေ။”
“ကျေးဇူးတင်တယ်ဟုတ်လား။”
“ဒီစကားဝိုင်းအပြီးမှာ ကျွန်တော်တို့ ဒီအတိုင်း ခွဲသွားလိုက်မယ်ဆိုရင် အီဒင် ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်သွားနိုင်ပါတယ်။”
မိုက်ကယ်က ထိုသို့ပြောရင်း ကျွန်တော့်ကို ဥတစ်လုံး ပေးလိုက်သည်။
၎င်းသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် အဖြူရောင် ဥတစ်လုံး ဖြစ်သည်။
“ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လက်ဆောင်ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ။”
ကျွန်တော် ထိုဥကို ငေးကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းစွန်းတွေ ကော့တက်မလာအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။