[ဒါကြောင့်ကိုး။]
အနိုင်မရှိတဲ့ စစ်နတ်ဘုရား ဆွန်ဝူခုန်းက တောက်ပနေတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်နဲ့ ကန်းဟယ်ရင်ကို အပြည့်အဝ ကုသပေးနေတဲ့ ကန်းယူဟွန်းကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ဘုရားသခင်က သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ဘာကြောင့် တောင်းဆိုခဲ့သလဲ၊ သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့ ဘာကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စွန့်လွှတ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို သူ အခုမှပဲ နားလည်တော့သည်။
[မင်းက နောက်ဆုံးသော သော့ချက်ပဲ။]
ကန်းယူဟွန်းက သူ့ကို ပြန်မဖြေခဲ့ပါ။
ဆွန်ဝူခုန်းလည်း အဖြေတစ်ခုကို မျှော်လင့်မနေပါ။
သူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ စကားအနည်းငယ် ရေရွတ်ပြီးနောက် သူ့ဆံပင်တစ်ပင်ကို ဆွဲနုတ်ကာ ကန်းယူဟွန်းဘက်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
[ငါ ဒီနေ့တော့ စိတ်သဘောထား ကောင်းနေတယ်။ အဲဒီ မာရ်နတ်ဘုရင်ကို ရိုက်ထုတ်ပြီး ငါ့ဘာသာ ပြန်သွားဖို့ပဲ ကြံရွယ်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကို မြင်ပြီးတော့ ငါ ဘယ်လိုမှ ငြိမ်မနေနိုင်ဘူး။ ဒါကို ယူထားလိုက်။ တစ်နေ့ကျရင် မင်းအတွက် အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။]
ထိုစကားကို ဆိုပြီးနောက် ဆွန်ဝူခုန်းသည် သူပေါ်လာစဉ်ကအတိုင်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။
သူသည် ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ရောယှက်ကမ္ဘာ (Mixed World) တွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အပြင်းထန်ဆုံးသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက သူ့ရဲ့ ပေါ်လာခြင်းနဲ့ ပြန်သွားခြင်းကို ကြည့်ရင်း တံတွေးမြိုချလိုက်ကြသည်။
သူက ကန်းယူဟွန်းကို ကယ်တင်သွားရုံသာမက လက်ဆောင်ပါ ပေးသွားခဲ့သည်။
လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့သည် ကန်းယူဟွန်းထံသို့ ရောက်သွားကြသည်။
သူသည် အိပ်ပျော်သွားပုံရသည့် ကန်းဟယ်ရင်ကို ပွေ့ချီလျက် တစ်နေရာရာသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းနေသည်။
“ဟင်၊ ဟင်?”
“ဟေ့၊ ခဏနေဦး!”
လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဖွဲ့က ကန်းယူဟွန်းကို အလျင်စလို လှမ်းခေါ်သော်လည်း ကန်းယူဟွန်းက လုံးဝ တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိပါ။ သူတို့ပြောသမျှကို ကြားပုံတောင် မရပေ။
လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်များမှာ စိုးရိမ်လာကြသည်။
သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင် (Black Thunder Lord) ကို နှိမ်နင်းပြီး လွတ်လပ်ရေးကို ပြန်လည်ရယူရန်ဖြစ်ပြီး ကန်းယူဟွန်း၏ ကျေးဇူးကြောင့် သူတို့သည် ကြာမြင့်စွာ စောင့်မျှော်ခဲ့ရသော လွတ်လပ်မှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ၎င်းမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ အောင်မြင်ခြင်းဖြစ်သည်။
အပြည့်အဝ အောင်မြင်ရန်ဆိုလျှင် မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်သည် ဤကမ္ဘာမြေမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရမည်ဖြစ်သည်။
“မင်းက မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်ကို ပြန်ရှင်အောင် လုပ်လိုက်တာလား! မင်း ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ!”
တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုအော်သံသည် အခြား လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ အတွေးများကိုပါ ပွင့်ထွက်လာစေသည့် အစပျိုးချက် ဖြစ်လာသည်။
“ဟုတ်တယ်! အရာအားလုံး ပြီးဆုံးဖို့ဆိုရင် မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင် သေကိုသေရမယ်!”
“သူက ငါတို့ကို ပြန်ပြီး လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ!”
လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဖွဲ့သည် မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင် မသေဘဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။
သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူမကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေသည့် ကန်းယူဟွန်း၏ လုပ်ရပ်ကိုလည်း သံသယဝင်နေကြသည်။
ကန်းဟယ်ရင်နှင့် မတိုက်ခိုက်ခင်အထိ ကန်းယူဟွန်းသည် လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဖွဲ့အတွက် ကယ်တင်ရှင်နှင့် ဘာမှမခြားသော်လည်း တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားသည့်အခါတွင်မူ သူသည် နောက်ထပ် မာရ်နတ်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်။
“မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်ကို သတ်ကြ!”
“ငါ့သားရဲ့ ရန်သူ!”
“ဒီမိန်းမယုတ်က ငါ့မိဘတွေကို သတ်ခဲ့တာ!”
ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ နေရာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူတို့အားလုံး၏ အကြည့်များသည် ကန်းယူဟွန်းနှင့် သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသော ကန်းဟယ်ရင်ဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။
ကန်းယူဟွန်း၏ ဖြည်းညင်းသော ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားကြသော်လည်း သူတို့အတွင်း၌ စုပုံနေသော ဒေါသများက မယုံနိုင်လောက်သော ရဲရင့်မှုကို ပေးစွမ်းလိုက်သည်။
“သူမကို သတ်! သူမက အသက်ရှင်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး!”
“သတ်ပစ်လိုက်ကြ!”
ဆဲဆိုသံများ တရစပ် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ကန်းယူဟွန်းသည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ လေးနက်သော အကြည့်တို့သည် လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဖွဲ့ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း သူတို့သည် ရူးသွပ်မှုများတွင် နစ်မွန်းနေကြသဖြင့် ဂရုမစိုက်ကြတော့ပါ။
လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ကန်းယူဟွန်းကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ကြောက်စရာကောင်းသော မျက်လုံးများသည် ကန်းယူဟွန်း၏ လက်ထဲရှိ ကန်းဟယ်ရင်ထံတွင် ရှိနေသည်။
“သူမကို ပေးအပ်လိုက်… အဲဒီ မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်ကို။”
မျက်စောင်းထိုး မျက်လုံးများနှင့် ရှည်လျားသော မုတ်ဆိတ်မွေးရှိသည့် ထိပ်ပြောင်လူတစ်ယောက်က ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်းက သူ့ကို ငေးငိုင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သော်လည်း ထိုလူက မတုန်လှုပ်ဘဲ ပြန်ကြည့်သည်။
“မင်းရဲ့ အကြည့်တွေက ငါတို့ရဲ့ ဆန္ဒကို မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး။”
“…မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်က အခု လဲကျနေပြီ။”
“ဒါပေမဲ့ သူမ သေတာမဟုတ်ဘူး။ မင်းက သူမကို ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ခဲ့တာလေ။”
“ငါ ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ခဲ့တာက မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်ကို မဟုတ်ဘူး၊ ကန်းဟယ်ရင်ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးကိုပဲ။”
“အဲဒီ ကန်းဟယ်ရင်ဆိုတာက မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်ပဲ၊ မာရ်နတ်မင်းသမီးပဲ။ မင်း မသိဘူးလား? သူမ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လာပြီး သူမရဲ့ ရူးသွပ်မှုတွေ ပြန်ပေါက်ကွဲလာရင် လူဘယ်နှစ်ယောက် ထပ်သေမယ်လို့ မင်း ထင်လဲ?”
“အဲဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“မင်း ဘယ်လို သေချာပြောနိုင်မှာလဲ?”
ကန်းယူဟွန်းသည် သူတို့အား ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် ပြောဆို၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
သူတို့က ရိုးရှင်းစွာပင် ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်းဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားပြီးခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ကန်းဟယ်ရင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီဟု ပြောလျှင်ပင် ယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်ပါ။
သူတို့က ယုံကြည်ချင်စိတ်ပင် ရှိကြမည်မဟုတ်ပါ။ သူတို့အတွက် ကန်းဟယ်ရင်ဆိုသည်မှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် လူသတ်မှုများ ကျူးလွန်ခဲ့သည့် လူဆိုးမတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။
သူမ ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်လာရသလဲဆိုသည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဤအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် မာရာပါယာ (Mara Papayas) ဆိုသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ရှိနေသည်ကိုလည်းကောင်း သူတို့ ဂရုမစိုက်ကြပါ။
သူတို့က ထိုအရာများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းမရှိပါ။
သူတို့ လိုချင်သည့်အရာမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
ကန်းဟယ်ရင် လုံးဝသေဆုံးသွားဖို့ပင်။
“ဒါဆို မင်းတို့က ငါ့ကို ဝိုင်းရံပြီး ဒီလို ခြိမ်းခြောက်နေတော့မှာလား?”
“ငါတို့က မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာလဲ? မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ငါတို့ သိပြီးသားပါ။ မင်းစိတ်ကူးရင် လက်တစ်ချက် လှုပ်ရုံနဲ့ ငါတို့ကို အကုန်သတ်နိုင်တယ်။”
“ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါ့ကို ဆန့်ကျင်နေတုန်းပဲလား?”
“မင်း ငါတို့ကို အကုန်သတ်ပစ်မလို့လား? ဒါဆိုလည်း လုပ်လေ။ သူမ ပြန်လာပြီး ငါတို့ကို ထပ်ပြီး နှိပ်စက်မယ့်နေ့ကို တွေးပူနေရတာထက် ဒီမှာပဲ သန့်သန့်ရှင်းရှင်း သေသွားတာက ပိုကောင်းတယ်။”
“…”
ကန်းယူဟွန်းတွင် ပြန်ပြောစရာ စကားမရှိတော့ပါ။
ကန်းဟယ်ရင်ကြောင့် ချစ်ရသူတွေကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး အမုန်းတရားများဖြင့် ဝါးမြိုခံထားရသည့် ဤလူများကို သူ နာကျင်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပါ။
သူမ၏ အပြစ်များကို သူ တာဝန်ယူမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည့်အချိန်ကတည်းက သူတို့ ဒီလိုဖြစ်လာရခြင်းအတွက် သူကိုယ်တိုင်လည်း တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားနေရသည်။
“ငါ့လမ်းက ဖယ်ပေးကြ။”
“ငါတို့ မလုပ်နိုင်ဘူး။”
“ငါ ဖယ်ပေးဖို့ ပြောနေတယ်နော်။”
“ဒါဆိုရင် မင်း ငါတို့ကို အကုန်သတ်ပြီးမှ သွားရလိမ့်မယ်။”
ကန်းယူဟွန်းသည် သူတို့၏ ခိုင်မာသော အဖြေကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာသည်။
သူ့ကို ပို၍ စိတ်တိုစေသည်မှာ သူတို့ လုပ်သမျှသည် အလကား ကြိမ်းဝါးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်မည့်ပုံစံ ဖြစ်နေခြင်းပင်။
သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသူများထဲတွင် သေခြင်းကို ကြောက်ရွံ့နေသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိပါ။
သူတို့သည် သေခြင်းထက် ပိုဆိုးသော ဘဝမျိုးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူများဖြစ်ရာ မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးနှင့်မျှ လှုပ်ခတ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဖွဲ့သည် ထိုမျှလောက်အထိ အသည်းအသန် ဖြစ်နေကြသည်။
ကန်းဟယ်ရင် အခြေအနေကောင်းစဉ်ကဆိုလျှင် သူတို့ မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခု သူမ လဲကျ သတိလစ်နေချိန်တွင်မူ ဤအခွင့်အရေးသည် တစ်သက်တွင် တစ်ခါသာ ရနိုင်သည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်နေသည်။
သူတို့သည် ၎င်းကို အရိုးထဲစွဲအောင် ခံစားနေရသဖြင့် ကန်းယူဟွန်းကို အသက်နှင့်ရင်း၍ ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။
[မင်း မှားနေပြီ။ သူတို့က မင်းပြောသမျှကို နားထောင်မှာ မဟုတ်ဘူး။]
‘…ဒါဟာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။’
မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင် ဖြစ်သူ သူမ ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုတာကို သူတို့ ယုံကြည်ကြမှာ မဟုတ်ပါ။
တကယ်လို့ သူမ မပြောင်းလဲရင်ကော? တကယ်လို့ သူမက သူတို့ဆီကို ဓားပြန်လှည့်လာရင်ကော? အဲဒီအခါကျရင် ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ?
အမုန်းတရား၏ ကွင်းဆက်များသည် အလွယ်တကူ ပြတ်တောက်သွားမည် မဟုတ်ပါ။
အပြန်အလှန် သဘောတူညီမှုဖြင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် လမ်းမရှိပါ။
ဤအရာကို အဆုံးသတ်ရန် တစ်ခုတည်းသော လမ်းရှိသည်။
တစ်ဖက်ဖက်က လုံးဝ သေဆုံးသွားရမည်။
ကန်းယူဟွန်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။
ဤလူများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ထွက်ပြေးရမလား၊ သို့မဟုတ် ဤနေရာမှာပင် အပြီးသတ် ရှင်းလင်းရမလား။
သူ ထွက်ပြေးသွားလျှင်လည်း သူတို့ နောက်က လိုက်မလာဘူးဟု အာမခံချက် မရှိပါ။ အမှန်ဆိုလျှင် သူတို့သည် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းပြီး လိုက်လံရှာဖွေကြပေလိမ့်မည်။
ဤရောယှက်ကမ္ဘာတွင် ဘယ်ကို သွားရမည်မှန်းပင် မဆုံးဖြတ်ရသေးချိန်၌ နောက်ကနေ ဒီလို အနှောင့်အယှက်မျိုး ပါလာခြင်းမှာ မကောင်းပေ။
ဒါဆိုလျှင် ဤပဋိပက္ခကို ဤနေရာမှာပင် အဆုံးသတ်ရတော့မည်။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?
တစ်ဖက်ဖက်က သေရတော့မည့် ဤအခြေအနေမျိုးတွင် စကားလုံးများဖြင့် ဘာမှ လုပ်၍ မရနိုင်ပါ။
ဤအလွန်အမင်း ဝေခွဲရခက်သော အခြေအနေတွင် တစ်ဖက်ဖက်က အရှုံးပေးပြီး နောက်ဆုတ်သွားစေရန် သွေးများ စီးကျမှသာ ဖြစ်တော့မည်။
“ငါ…”
ကန်းယူဟွန်း တစ်ခုခု မပြောခင်မှာပင်။
ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုမှ တစ်စုံတစ်ခုသည် မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာသည်။
ကန်းယူဟွန်းသည် အသိစိတ်ဖြင့် ခြေလှမ်းကို ရွှေ့လိုက်ပြီး ထိုအရာကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။
မှော်စွမ်းအားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အမြောက်ဆန်သည် ကန်းယူဟွန်း၏ ခြေဖဝါးကို ထိမှန်ပြီး လားရာလမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားကာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။
ထိုအမြောက်ဆန် ဘယ်ကလာသလဲဆိုသည်ကို ကြည့်လိုက်ကြသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
အဲဒါက မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်၏ နန်းတော်နံရံ ဖြစ်သည်။
“ဒါ မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ပဲ!”
“အဲဒီ ယုတ်မာတဲ့ ကောင်တွေက ငါတို့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်နေတာ!”
“မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး လူသတ်မှုတွေမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ အမှိုက်သရိုက်တွေ!”
လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ မျက်လုံးများသည် မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်၏ နန်းတော်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြရာမှ အမျက်ဒေါသတို့ဖြင့် နီရဲလာကြသည်။
လူတိုင်း မြင်နိုင်သည့် နံရံထိပ်တွင် တစ်ယောက်ယောက်က ရပ်နေသည်။
ကန်းယူဟွန်း ထိုသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
‘ကိုယ်စားလှယ် (Doppelganger) တစ်ယောက်လား?’
သူ၏ အတုအယောင်ဇာတ်ရုပ်ကို သရုပ်ဆောင်နေခဲ့သူသည် ယခုအခါ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ပုံစံဖြင့် တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေသည်။
‘ဘာကြောင့်လဲ?’
တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။
မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင် ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ပြီး လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဖွဲ့သည်လည်း လွတ်လပ်ခွင့်ရရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုတွင် ရှိနေသည်။
အဓိက အင်အားစုဖြစ်သည့် မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသော တပ်ဖွဲ့တွင် နောက်ထပ် အာရုံစိုက်စရာ မရှိတော့ပေ။
တပ်ဖွဲ့ဆိုသည်မှာ ခေါင်းဆောင်ရှိမှ တပ်ဖွဲ့ဖြစ်သော်လည်း ခေါင်းဆောင်မရှိတော့ပါက ၎င်းတို့သည် အသုံးမဝင်သော လူအုပ်စုမျှသာ ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် မာရာပါယာ (Mara Papayas) ၏ ထူးချွန်သူနှစ်ဦးနှင့် အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် ‘အနက်ရောင်ဓား’ တို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူတို့အတွက် ဘာမျှ ကျန်မရှိတော့ပေ။
သူ၏ အကြည့်ကို ခံစားမိလိုက်သလား။
ကိုယ်စားလှယ်က လေထဲတွင် ကန်းယူဟွန်းနှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံမိပြီးနောက် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
ထိုလူ၏ ယုတ်မာသော အပြုံးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ တစ်ခုခု ကြံစည်နေမှန်း ကန်းယူဟွန်း သိလိုက်သည်။
“မင်းက…”
“နားထောင်ကြ၊ သူပုန်တို့!”
ကန်းယူဟွန်း တစ်ခုခု ပြောဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကိုယ်စားလှယ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် သူပုန်များအားလုံးသည် သူရှိရာသို့ အကြည့်ရောက်သွားကြသည်။
“မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင် လဲကျသွားတာနဲ့ အကုန်ပြီးသွားပြီလို့ ထင်နေတာလား? မိုက်မဲတဲ့ကောင်တွေ! သူမဆိုတာ ငါတို့ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ အရုပ်မတစ်ရုပ်ပဲ!”
“ဘာ!”
“မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ?”
“ဗိုလ်ချုပ်? အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ!”
သူပုန်များရော၊ နန်းတော်ပြင်ပရှိ တပ်ဖွဲ့ဝင်များပါ သူ၏ စကားကြောင့် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကြသည်။
ကိုယ်စားလှယ်သည် ကန်းယူဟွန်း၏ ပုံစံကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး တပ်ဖွဲ့၏ ဒုတိယအကြီးအကဲဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော ဗိုလ်ချုပ်၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
ဤဗိုလ်ချုပ်၏ ပုံစံသည်လည်း ကိုယ်စားလှယ်က ဖန်တီးထားသည့် အတုအယောင်သာ ဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်ကိုယ်တိုင်က အုပ်ချုပ်ရတာ ပျင်းရိသဖြင့် သူက တိုက်ရိုက် အုပ်ချုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဗိုလ်ချုပ်? မင်းတို့က ငါ့ကို အခုထိ အဲဒီလူလို့ပဲ ထင်နေတုန်းလား?”
ကိုယ်စားလှယ်သည် လူတိုင်းရှေ့တွင် သူ၏ ပုံစံကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရည်ပျော်ကျသွားပြီးနောက် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။
“ဟူ… မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်လား!”
ကန်းဟယ်ရင်၏ ပုံစံဖြင့် ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးခဲ့သော ကိုယ်စားလှယ်သည် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။
ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် နေရာအနှံ့မှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မင်းတို့က သူမကို အခုထိ တကယ့် မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်လို့ ထင်နေတုန်းလား? မိုက်မဲတဲ့ကောင်တွေ။ ဘာက အစစ်လဲဆိုတာတောင် မသိဘဲနဲ့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေကြတာ။ ရယ်ချင်လွန်းလို့ ပြောတောင် မပြောတတ်ဘူး!”
“ဘာ၊ ဘာတွေလဲ? ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ? အဲဒါတွေ အကုန်လုံးက အတုတွေလား?”
“ဟုတ်တယ်! မင်းတို့အားလုံး ငါတို့ရဲ့ ကစားကွက်ထဲမှာ ရှိနေတာ! သူပုန်တွေရော၊ တပ်ဖွဲ့တွေရော! အကုန်လုံးပဲ! မင်းတို့အားလုံးကို ငါတို့ ကိုးကွယ်တဲ့ မာရာပါယာ (Mara Papayas) ရဲ့ လက်ထဲမှာ အရုပ်လို ကစားခံနေရတာ! ဒါပေမဲ့! အဲဒီ ကျိန်စာသင့်တဲ့လူက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်တယ်! ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ!”
သူပုန်အချို့က ကန်းယူဟွန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့၏ မျက်လုံးများက ဒါ အမှန်ပဲလားဟု မေးမြန်းနေသည်။
သူတို့သည် မာရာပါယာကို မြင်ခဲ့ကြသည်။
ကန်းယူဟွန်းထံသို့ အနက်ရောင် တက်တက်လက်လက် လက်တံများကို ပစ်လွှတ်ကာ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် ထိုကြီးမားသော သတ္တဝါကို သူတို့အားလုံး မြင်ခဲ့ကြသည်။
ကန်းယူဟွန်းက ပြန်မဖြေဘဲ ခေါင်းသာ ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
“ငါတို့… လှည့်စားခံလိုက်ရတာလား?”
“အဲဒီ ဘီလူးက နောက်ကွယ်ကနေ ကြိုးကိုင်နေတာပေါ့?”
သူပုန်များသည် အဖြစ်မှန်ကို လက်မခံနိုင်သေးပေ။
အခြေအနေက ရုတ်တရက်ကြီး ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းထက် သူတို့ လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ဆိုသည့် အချက်က ပို၍ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။
သူတို့ သံသယဝင်ချင်ဝင်နိုင်ခဲ့သည်။
ဗိုလ်ချုပ်က ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူတို့ရဲ့ အထောက်အထားနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဘာကြောင့် ဖော်ထုတ်လိုက်ရတာလဲ? အကုန်လုံးကို ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူတို့အတွက် ဘာအမြတ်မှ မရှိပါ။
သို့သော် အခြေအနေသည် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည့် အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်အထိ ခံစားခဲ့ရသော သူတို့၏ ဒေါသများသည် သာမန် နှစ်သိမ့်မှု သို့မဟုတ် လျော်ကြေးဖြင့် ပြေပျောက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။
“မာရာပါယာ?”
“အဲဒီကောင်… အဲဒီကောင်ကြောင့်!”
သူတို့အားလုံးသည် အနက်ရောင် စွမ်းအင်များကို ဖြန့်ကျဲခဲ့သော မာရာပါယာနှင့် သူ့ကို တားဆီးခဲ့သော မဟာပညာရှိ မျောက်မင်း ဆွန်ဝူခေါင်ကို မြင်ခဲ့ကြသည်။
ဘာကြောင့် ဒီလို သတ္တဝါတွေ ပေါ်လာရတာလဲဟု သူတို့ တွေးတောနေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ မေးခွန်းမှာ အဖြေရသွားသည်။
ထိုသတ္တဝါနှစ်ပါး၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုနှင့် ဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ကိုယ်စားလှယ်၏ အသံတို့က သူတို့ကို သေချာစေခဲ့သည်။
ကိုယ်စားလှယ် ဘာကို လိုချင်နေသလဲဆိုတာ ကန်းယူဟွန်း သိသည်။
ထို့ကြောင့် သူ သိထားသည်များကို လူတိုင်း ကြားနိုင်စေရန် ကန်းယူဟွန်း စကားစလိုက်သည်။
“တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ငါ တွေးမိတယ်။ နတ်ဘုရင်ကို ငါ အနိုင်ယူလိုက်ပြီလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာက သာမန်မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါတွေ အကုန်လုံးက မင်းရဲ့ လက်ချက်ပဲ။”
ကန်းယူဟွန်းက သူ၏ စကားကို လက်ခံလိုက်သောအခါ ကိုယ်စားလှယ်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
သူ့ကို အတည်ပြုပေးသကဲ့သို့ အမှန်ပင် ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။
“နှမြောစရာပဲ! ငါတို့မှာ အချိန်လေးသာ ပိုရခဲ့ရင် မာရာပါယာက ဒီအမှိုက်သရိုက်တွေကို အကုန် သုတ်သင်ပစ်လိုက်မှာ!”
“ဗိုလ်ချုပ်! မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ!”
“မာရာပါယာ? သေစမ်း! မင်း ငါတို့ကို လှည့်စားတာလား!”
တပ်ဖွဲ့အတွင်းမှလည်း အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကိုယ်စားလှယ်က သူတို့ကို ပြန်မဖြေဘဲ ဓားကို ဆွဲထုတ်ရင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နံရံပေါ်ရှိ အမြောက်အားလုံးကို သူပုန်များဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
“အခုမှ သိတော့လည်း နောက်ကျသွားပြီ! သေကြစမ်း၊ မင်းတို့ အကုန်လုံး!”
အမြောက်များ ချိန်ရွယ်ခံလိုက်ရသောအခါ သူပုန်များ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
သင့်တော်သော ခုခံမှုမျိုး မပြင်ဆင်ထားချိန်တွင် ဤသို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ကန်းယူဟွန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
သူသည် လေကို ထိန်းချုပ်မှုကြောင့် သတိလစ်သွားသော ကန်းဟယ်ရင်ကို ကာကွယ်ပေးသည့်အနေဖြင့် လေထဲသို့ ပွေ့ချီလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ဘိတ်ရယွန်း (Baekryeon) ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်း၏ ပုံရိပ်သည် သူရှိရာနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဝေးရှိ မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်၏ နန်းတော်နံရံပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
“သေစမ်း!”
ကိုယ်စားလှယ်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ ပြင်ဆင်ထားသည့် အမြောက်များကို ကန်းယူဟွန်းဆီသို့ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
ဖန်းဖန်းဖန်း!
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မြောက်မြားစွာသော အမြောက်ဆန်များ ပြတ်တောက်သွားသည်။
နံရံပေါ်ရှိ အမြောက်အားလုံးကို ဓားဖြင့် ခုတ်ဖြတ်လိုက်သော ကန်းယူဟွန်းသည် ကိုယ်စားလှယ်၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ထိတ်လန့်ကာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် အရပ်ရပ်သို့ ပြေးလွှား ပျံ့လွင့်သွားကြသည်။
သူတို့နှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ချိန်တွင် ကန်းယူဟွန်းသည် မဝံ့မရဲသော အမူအရာဖြင့် ကိုယ်စားလှယ်ကို မေးလိုက်သည်။
“ဒါ တကယ်ပဲလား?”
“…”
ကိုယ်စားလှယ်က ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ကျယ်ကျယ်ဖြန့်လိုက်သည်။
သူ့အတွက် စကားလုံးများ မလိုအပ်တော့ပါ။
သူ့ကို အမြန်ဆုံး ထိုးသတ်လိုက်ဖို့သာ ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။
သူ့လုပ်ရပ်က ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ ကန်းယူဟွန်း မသိပါ။
သူသည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကိုက်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဘိတ်ရယွန်းကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်ကို နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
ကိုယ်စားလှယ်၊ ကန်းယူဟွန်းအတုသည် သူ၏ ရှေ့တွင် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
‘ဟုတ်ပြီ။ ဒါပါပဲ။’
သူသည် သူမကို တစ်သက်လုံး ဝန်ဆောင်မှုပေးချင်သည့် စိတ်ဖြင့် အတုအယောင်အဖြစ် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။
သူမ လိုချင်သည့် ပုံစံကို သူယူထားခဲ့ပေမဲ့ သူမ လိုချင်တဲ့ အစစ်အမှန်တော့ သူ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါ။
အဲဒါက ကိစ္စမရှိဘူးလို့ သူ ထင်ခဲ့သည်။
အစစ်အမှန် မဖြစ်နိုင်ရင်တောင် သူမနဲ့အတူ ရှိနေနိုင်တာကိုပဲ သူ ကျေနပ်မိသည်။
အစစ်အမှန် ပေါ်လာပြီး သူမ မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်အဖြစ် ဘဝကို အဆုံးသတ်လိုက်တဲ့အခါ သူ နောင်တ မရခဲ့ပါ။
တစ်ချိန်ချိန်မှာ ဒီလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ သူ့နှလုံးသားရဲ့ ဘယ်နေရာမှာမဆို သူ လက်ခံထားခဲ့ပုံရသည်။
‘ဒီလို ဖြစ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။’
သူက အတုအယောင် ဖြစ်ပေမဲ့ သူ လုပ်နိုင်တဲ့အရာ ရှိသည်။
သူမ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အပြစ်တွေကို သူမကိုယ်စား သူ ခံယူပေးနိုင်သည်။
သူမရဲ့ အမုန်းတရားတွေကို အကုန်မဖယ်ရှားပေးနိုင်ရင်တောင် ဒါက သူ လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံးအရာပင်။
သူက အတုအယောင် ဖြစ်နေရင်တောင်။
သူ့ခံစားချက်တွေကတော့ အစစ်အမှန်ပဲ။
သူ ကျေနပ်စွာ ပြုံးနိုင်ခဲ့သည်။
‘မမလေး။ မမလေး မသေသွားတာကိုပဲ ဝမ်းသာပါတယ်။ ရှေ့ဆက်ရမယ့် ဘဝက ခက်ခဲမှုတွေနဲ့ နာကျင်မှုတွေ ပြည့်နေမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ မမလေး အသက်ရှင်နေသေးတာကိုပဲ အားရပါတယ်။’
အသက်ရှင်ခြင်းဆိုသည်မှာ နာကျင်စရာများ၏ အဆက်မပြတ် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပင်။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါ။
မမလေးသာ အသက်ရှင်နေမယ်ဆိုရင်၊ ဆက်ပြီး အသက်ရှင်နေမယ်ဆိုရင် တစ်နေ့နေ့မှာ မမလေး ပြန်ပြီး ပြုံးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။
သူသည် ကန်းဟယ်ရင် ပြန်လည် ပြုံးနိုင်ဖို့ ဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။
သူ့မျက်စိနဲ့တော့ မြင်တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ပေမဲ့ တစ်နေ့နေ့မှာတော့ ဒါမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ မျှော်လင့်မိသည်။
ဟုတ်ပါသည်။ ဒါပါပဲ။
သူက အတုအယောင်သာ ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့နှလုံးသားထဲက မွန်မြတ်တဲ့ ဆန္ဒကတော့ ဘယ်သူမှ မကျော်လွန်နိုင်တဲ့ သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပင်။
သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အမြဲနောက်က လိုက်ပါပြီး သူတို့ရဲ့ ပုံရိပ်ကို ယူဆောင်ထားရမည့်သူ ဖြစ်သည်။
တခြား ဘာမှ မလုပ်နိုင်သည့်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် တစ်ခုတည်းသော အစစ်အမှန်အရာမှာ ဒါပဲဖြစ်သည်။
ဒါကြောင့်။
သူမရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ချည်နှောင်ထားတဲ့ သံကြိုးတွေလို သူ ပျောက်ကွယ်သွားတာကပဲ အမှန်ကန်ဆုံး ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။
သူမရဲ့ အရိပ်အမည်းအားလုံးကို သူ ယူဆောင်သွားပြီး သူတို့နဲ့အတူ ငရဲသို့ သူ ဆင်းသွားမည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးပါ။”
ယူဟွန်းက သူ့ဓားဖြင့် ထိုအတုအယောင်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ဖတ်ခနဲ!
ဓားသွားက သံချပ်ကာကို ဖောက်ထွက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စူးဝင်သွားသည့် ထူးဆန်းသော ခံစားမှုတစ်ခု။
၎င်းသည် သေခြင်းတရား၏ အေးစက်သော အထိအတွေ့ပင်။
အတုအယောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ လဲကျသွားသည်။ သူ့အမြင်အာရုံက ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး ကောင်းကင်ကို မျက်နှာမူမိလိုက်သည်။
“အာ။”
အနက်ရောင် တိမ်တိုက်များ ကင်းစင်သွားသော မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်၏ နန်းတော်ကောင်းကင်ပြင်သည် အလွန်လှပပြီး အေးစက်နေသည်။
အတုအယောင်က နှုတ်ခမ်းတွင် သွေးများ စီးကျလျက် ယူဟွန်းကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ထိုစကားနှင့်အတူ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြိုကွဲသွားပြီး အနက်ရောင် ရွှံ့နွံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ယူဟွန်းသည် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ သူ၏ အဆုံးသတ်ကို ကြည့်ရှုနေပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်လှသော မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်၏ နန်းတော်သည် မပျက်မစီးဘဲ ရှိနေသေးသည်။
သူသည် အမြင့်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
သူ၏ ဓားစွမ်းအင်သည် နံရံကို လှီးဖြတ်သွားသည်။
မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင်၏ နန်းတော်ကြီးသည် ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားပြီး ရက်စက်စွာပင် ခုတ်ပိုင်းဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
မည်သည့် အငွေ့အသက်မျှ မကျန်ရစ်စေရန် ရည်ရွယ်သည့်အလား။
ယူဟွန်းသည် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီး၊ ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီး ထိုမြေပေါ်တွင် အပျက်အစီးများကိုပုံကာ စုပုံထားလိုက်သည်။
ခရက်!
အရာအားလုံး ပြိုကျသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ တလူလူ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် ယူဟွန်း မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။
သူသည် လက်နက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး သူ၏ စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီး၊ ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။
သူ့ပုံစံက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော်လည်း အသံမထွက်ဘဲ အော်ဟစ်နေသယောင် ရှိသည်။
မိုးကြိုးမာရ်နတ်ဘုရင် သေဆုံးသွားပြီ။
သူမကို နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်ခဲ့သည့် တပ်မှူးလည်း သေဆုံးသွားပြီ။
သူတို့၏ ဘဝများသည် ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားပြီ။
သူတို့၏ ဇာတ်လမ်းသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် အသုံးချခံရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
သူတို့၏ ဇာတ်လမ်းသည် ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားပြီ။
ထို့ကြောင့် ယူဟွန်းသည် အားလုံးကို လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။
သူသည် ထိုအိပ်မက်ဆိုးကို အပိုင်းပိုင်း ချိုးဖျက်ပြီး အပျက်အစီးများကို