ဂျင်ချောင်းဝန်းက ပရေးရှင်း၏ အသံကို ကြားခဲ့ရသည်မှာ ကြာလှပြီ မဟုတ်ပေ။
သူက ကိုဒက်စ် ၏ အပိုင်းအစတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရပြီး ဤလောက၏ အမှန်တရားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အနည်းငယ် မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ပရေးရှင်းဆိုသည့် တည်ရှိမှုအကြောင်း ဘာကိုမျှ မသိခဲ့ပေ။
သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူက ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသူ (Returnees) အများအပြားကို ဖမ်းဆီးပြီး အခြားသူများထံမှ အပိုင်းအစများကို ပြန်လည်ရယူခဲ့ရာ အပိုင်းအစအရေအတွက်မှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထိုအခါ သူ၏ထံသို့ ရောက်လာသော တည်ရှိမှုတစ်ခု၏ အတွေးများကို သူ ခံစားမိခဲ့သည်။
ထိုအရာမှာ ဤလောကတွင် အမည်မသိရသေးသော ပဉ္စမမြောက် ပုံပြင်ဘုရင် ပရေးရှင်းဖြစ်ပြီး သူက အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဂျန်နစစ်စနစ် (Genesis System) ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် အဆက်အသွယ်ရချိန်တွင် ဂျင်ချောင်းဝန်းမှာ အံ့အားသင့်မိခဲ့သည်။
‘ဘာကြောင့် ဒီလိုတည်ရှိမှုမျိုးက ငါ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားပြနေရတာလဲ။’
သူသည် အန်လစ်ရှ် (Unleashed) ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးလွန်းသူ မဟုတ်ပေ။
ပရေးရှင်းက သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်ချိန်တွင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းသာ ဆိုပါက သူသည် ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားများနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
အောက်လောကမှ လူသားတစ်ယောက်သာဖြစ်သည့် သူ့အပေါ် ထိုသို့သော တည်ရှိမှုမျိုးက စိတ်ဝင်စားပြနေခြင်းမှာ ဝမ်းသာစရာထက် သံသယဖြစ်ဖွယ်သာ ကောင်းနေသည်။
ဂျင်ချောင်းဝန်းအတွက်မူ ပရေးရှင်းက သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် စကားပြောခဲ့ရသလဲ၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် ဤလောက၌ ဘာများ ဖြစ်ပျက်လာမည်လဲဆိုသည်ကို ‘ပြသ’ ပေးခဲ့သည်။
မှန်သည်။ ၎င်းမှာ သူတစ်ပါးကို ပြသပေးခြင်းဟုသာ တင်စားနိုင်သည့် ထူးဆန်းသော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ စကြဝဠာကို ကျော်လွန်၍ ပြန့်ကားသွားပြီး ဤကြီးမားလှသော လောက၏ စီးဆင်းမှုကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် မြင်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက် သူ မသိသေးသော ဤလောက၏ ကျန်ရှိနေသည့် အမှန်တရားများ၊ နောင်အနာဂတ်တွင် ဤလောကသည် မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို သူ သိမြင်နားလည်သွားရတော့သည်။
ဂျင်ချောင်းဝန်းသည် ပရေးရှင်းနှင့် လက်တွဲခဲ့သည်။ ပရေးရှင်း၏ တည်ရှိမှုမှာ သူ၏ဆန္ဒကို ထောက်ခံရုံတင်မကဘဲ သူ့အတွက် အလွန်အမင်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
‘အက်ဆိုဒတ်စ် (Exodus) ကောင်တွေကို ငါ့ကို အသုံးချခွင့် ထာဝရပေးထားလို့ မဖြစ်ဘူး။’
အထူးသဖြင့် အက်ဆိုဒတ်စ်မှ ပြောပြသူ (တယ်လာ) များ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ မကြာသေးမီက အတော်လေး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အထိ ပုံပြင်များ၏ အစေ့အဆံများကိုပင် ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည့် သူတို့၏ အကူအညီမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
အန်လစ်ရှ် အဖွဲ့ဝင်များက ထိုအချက်အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဂျင်ချောင်းဝန်းကမူ ထိုအချိန်မျိုး ရောက်လာလိမ့်မည်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
‘ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အခုတော့ ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ နောက်ဆုံးပဟေဠိကို ငါ ဖြည့်စွက်ပြီးပြီ။’
ကမ္ဘာမြေ၊ ပြီးတော့ ဒီဂျန်နစစ်စနစ်တောင်မှ။
သူတို့သည် ပျက်စီးခြင်းလမ်းကြောင်းကို ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သည်။
‘ဒါက ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်တာမျိုးသာ ဖြစ်ပေမဲ့ လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ဒါက အကောင်းဆုံးပါပဲ…’
“ခေါင်းဆောင်။”
ထိုအခိုက် ရှီနာလင့်ခ်က ဂျင်ချောင်းဝန်းထံ ချဉ်းကပ်လာသည်။
“ဘာကိစ္စလဲ၊ ရှီနာ။”
“ဒီစစ်ဆင်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးစရာရှိလို့ပါ။”
“ဘာများလဲ။”
“ဘာလို့ ကန်းယူဟွန်း ပြောပြသူကို ပစ်မှတ်မထားတာလဲ။”
ဂျင်ချောင်းဝန်းက ကိုရီးယားသို့ အခြားပြင်ပအင်အားစုများကို ခေါ်ဆောင်လာကြောင်း ရှီနာလင့်ခ် သိထားသည်။ အန်လစ်ရှ်၏ အမှုဆောင်အရာရှိများလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည်လည်း ပြင်ပအင်အားစုများ မပါဘဲ သီးခြားလှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသော်လည်း ပြဿနာမှာ ဂျင်ချောင်းဝန်း ပြောခဲ့သည့် နောက်ထပ်ပစ်မှတ်မှာ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာဖြစ်နေခြင်းပင်။
“ကွမ်ဂျီအာ စုဆောင်းသူ။ ဘာလို့ ခွေးရူး (Mad dog) ကို ပစ်မှတ်ထားရတာလဲ။”
ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ရှီနာလင့်ခ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။
ဤစစ်ဆင်ရေးတွင် ဂျင်ချောင်းဝန်း၏ ထိပ်တန်းဦးစားပေးပစ်မှတ်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကွမ်ဂျီအာ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ ကန်းယူဟွန်း ပြောပြသူ ဖြစ်နေပါက သူမ နားလည်ပေးနိုင်သေးသည်။ သူ၏ တည်ရှိမှုသည် အန်လစ်ရှ်အတွက် အလွန်လေးနက်သော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူသည် ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အတွင်း လူမြင်ကွင်းသို့ မထွက်လာခဲ့သော်လည်း အခုတော့ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
သူတို့ ပထမဆုံး ဖယ်ရှားရမည့်သူမှာ ကန်းယူဟွန်း ပြောပြသူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဂျင်ချောင်းဝန်းကမူ ခွေးရူး ကွမ်ဂျီအာ၊ သူ၏ ကန်ထရိုက်တာကို ပစ်မှတ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုမျှသာမက ပထမဆုံးမဟုတ်ဘဲ ဒုတိယမြောက်သူကို ဖြစ်သည်။
“ငါပြောပြရင်တောင် မင်း နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ကျွန်မတို့က အဲ့လောက်တောင် မိုက်မဲနေလို့လား။”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ရပါဘူး။ မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန် ရဲဘော်တွေပါ။ ဒါပေမဲ့ ရှီနာ၊ ငါပြောတာက စကားအလှည့်အပတ်လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါပြောပြရင်တောင် မင်းတို့ တကယ် နားလည်မှာ မဟုတ်တာ အမှန်ပဲ။”
“ကျွန်မကတော့ ခေါင်းဆောင် ဘာလို့ ခွေးရူးကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလဲဆိုတာ နားမလည်သေးဘူး။”
“ဟုတ်တယ်။ မင်းတို့ မသိတာ သဘာဝပါပဲ။ မသိဘဲလည်း မနေနိုင်ကြမှာပါ။”
ဂျင်ချောင်းဝန်းသည် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ယူဆပုံရစွာဖြင့် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။
ရှီနာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တစ်ခုခု ပြောမည့်ဆဲဆဲတွင် ဂျင်ချောင်းဝန်း၏ ရယ်သံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
“ရှီနာ။ ပြီးတော့ တခြားရဲဘော်တွေလည်း မသိကြဘူးလို့ ငါသေချာပေါက် ပြောနိုင်တယ်၊ ကွမ်ဂျီအာ စုဆောင်းသူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ မသိသေးတဲ့ အကြီးမားဆုံး အကြောင်းအရာတစ်ခု ရှိနေတယ်။”
“အကြီးမားဆုံး အကြောင်းအရာလား။ ခေါင်းဆောင်က ဘယ်လိုသိတာလဲ။ ပရောဖက်ပြုချက်လား။”
“ပရောဖက်ပြုချက်… ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။”
ဂျင်ချောင်းဝန်းက ထပ်မံ၍ ဘာမျှ မပြောတော့ပေ။ သူသည် အရေးအကြီးဆုံး အချက်အလက်ကိုပင် သူတို့ထံမှ ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ရှီနာမှာ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်မိသည်။
ဂျင်ချောင်းဝန်း၏ မကြာသေးမီက လုပ်ရပ်များသည် သူ၏ အနီးကပ်ဆုံးလက်ထောက် ဖြစ်သည့် သူမအတွက်ပင် နားလည်ရ ခက်ခဲနေသည်။
သူသည် စုဆောင်းသူတို့၏ လောကကို တည်ဆောက်မည်ဟု အမြဲပြောလေ့ရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဂျင်ချောင်းဝန်းသည် အန်လစ်ရှ်၏ မူလဝါဒမှလွဲ၍ အခြားတစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေသည်။
၎င်းက အဲ့ဒီလောက်ထိ အရေးကြီးနေလို့လား။ အဖိုးတန်ရဲဘော်များကို စွန့်လွှတ်ရသည်အထိ၊ သူတို့ဆီမှ အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားရသည်အထိလား။
“ရှီနာ။ စီမံချက်အတိုင်း လိုက်လုပ်ပေးဖို့ ငါ မင်းကိုပဲ အားကိုးမယ်။”
ရှီနာသည် သူ၏စကားကြောင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဂျင်ချောင်းဝန်း၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်မိပြီးနောက် သူမ မလုပ်နိုင်တော့ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
မည်သူက ဘာပြောပြော သူသည် အန်လစ်ရှ်၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ သူသည် ခွဲခြားဆက်ဆံခံရသည့် အောက်ခြေဘဝမှ သူမကို ကယ်တင်ခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။ သူမ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယုံကြည်ပြီး လိုက်လျှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည့် သူမဘဝ၏ လမ်းပြမြေပုံလည်း ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ။”
ရှီနာသည် နောက်ဆုံးတွင် အားအင်မရှိသော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ဂျင်ချောင်းဝန်းသာဆိုလျှင် ဤနေရာတွင် နားလည်ပေးသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောလိမ့်မည်၊ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ မပြောခဲ့ပေ။ သို့မဟုတ် ဘယ်တော့မှ ပြောတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ရှီနာသည် အခြေအနေများက အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်လာရသနည်းဟု စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသော်လည်း စစ်ဆင်ရေးအတွက် စတင်လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။
***
“သူတို့ ဒီလောက်မြန်မြန် လှုပ်ရှားလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”
ယူယောင်းမင်းက ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ရွေ့လျားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာတည်တံ့စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
“သူတို့ ဘယ်တော့လောက် ရောက်လာမယ်လို့ ထင်လဲ။”
“သုံးရက်လောက် ကြာမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်။”
ပြန်ဖြေသူမှာ ယူယောင်းမင်းဖြစ်သည်။ မြေပုံကို စိုက်ကြည့်နေသည့် သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ပုံပြင်များစွာ လည်ပတ်နေပြီး ရန်သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေသည်။
၎င်းမှာ ရေတိုပစ်ခတ်သူများ ပုံမှန်အားဖြင့် ရရှိလေ့ရှိသည့် ‘အမြင်အာရုံ’ နှင့် ပတ်သက်သော ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ယူယောင်းမင်း ယခု အသုံးပြုနေသည်မှာ ထိုထက် များစွာသာလွန်သော ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အဝေးမှ ရန်သူကိုသာမက သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် တိုက်ပွဲ၏ စီးဆင်းမှုကိုပါ ဖတ်ရှုနိုင်သည့် အဆုံးစွန်သော မျက်ဝန်း ဖြစ်သည်။
[သောင်းမိုင်အမြင်အာရုံ] (Thousand-Mile Eye)။
“ရောက်လာမယ့် အချိန်တွေက အားလုံး ဆင်တူပဲ။ ထူးဆန်းစွာပဲ ထပ်တူကျနေတယ်။ သူတို့ ဒီနေရာမှာ စုဝေးရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ဖို့ လာတာတော့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။”
“ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒီလိုပဲ ထင်တယ်။ ကျွန်တော် မရှိတုန်းက လက်ကောက်ကနေတစ်ဆင့် စွမ်းအားတစ်မျိုးမျိုးကို ပြန်ရရှိခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက ဘယ်လောက် ထူးဆန်းတယ်ဆိုတာကိုလည်း ခင်ဗျား ခံစားမိမှာပါ။”
ယူယောင်းမင်း၏ မေးခွန်းကို အားလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် အပိုင်းအစများ၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝကို မသိကြသေးသော်လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေသူအားလုံးက ရွှေရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင်တို့၏ စွမ်းအားကို ခံစားမိကြသည်။
သူတို့ ပြသခဲ့သော သာမန်အသိတရားကို ကျော်လွန်သည့် စွမ်းအားများ။ ၎င်းမှာ နိုးကြားလာသော စုဆောင်းသူအချို့ ရရှိနိုင်သည့် [အရည်အသွေး] (Trait) များနှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။
“သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝှိုက်ဖလဝါ (White Flower) စီမံခန့်ခွဲမှု ရှိတဲ့နေရာမှာ စုဝေးကြလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့က သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြန်လည်ရယူနေတယ်ဆိုတာ သူတို့ သတိထားမိသွားကြပြီ။”
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို လုယူဖို့။
သို့မဟုတ် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ မဆုံးရှုံးခင် ကျွန်တော်တို့ကို အရင် ဖယ်ရှားပစ်ဖို့။
အကြောင်းရင်းမှာ ထိုနှစ်ခုထဲက တစ်ခုခု ဖြစ်လိမ့်မည်၊ သို့သော် နှစ်ခုစလုံးမှာ ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်များ မဟုတ်ပေ။ တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရတော့ဘဲ ထိုတိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများမှာ သာမန်အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူများ၏ တိုက်ပွဲထက်ပင် သာလွန်နေလိမ့်မည်။
အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင်၊ ၎င်းတို့သည် ပရေးရှင်း (Praytion) ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှိနေသည့် စာပေပိုးကောင်များ (bookworms) ဖြစ်နေနိုင်ခြေကိုလည်း လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။
“ကျွန်တော်တို့ အသင်းအဖွဲ့ဆီကနေ အကူအညီ တောင်းသင့်မလား။”
“မင်းက သူတို့ကို ဘာပြောပြီး အကူအညီ တောင်းမှာလဲ။”
“အဲဒါကတော့…”
ကန်းဟယ်ရင် မှာ စကားအစပျောက်သွားသည်။
သူမသည်လည်း အပိုင်းအစများကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းစဉ်အတွင်း တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိခဲ့သည်။ ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် လက်ကောက်မှတစ်ဆင့် သူမ စုပ်ယူလိုက်ရသည့် ထိုစွမ်းအားစိမ်းမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် အာရုံခံနိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။
သူမသည် ၎င်းကို စုပ်ယူစဉ်ကပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ယူယောင်းမင်း သူမကို ပေးထားသည့် လက်ကောက်သာ မရှိခဲ့လျှင် ထိုသို့သော တည်ရှိမှုမျိုး ရှိနေသည်ကိုပင် သူမ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
စုဆောင်းသူတို့၏ တည်ရှိမှုထက် ကျော်လွန်နေသော အမည်မသိ စွမ်းအားတစ်ခု။
ထိုသို့သော စွမ်းအားမျိုး တည်ရှိနေသည်ဆိုသည်မှာ အိပ်မက်တစ်ခုလိုပင် ခံစားနေရသည်။
၎င်းမှာ အလွန်ထူးဆန်းသည့် အရာဖြစ်သည်။ ယူယောင်းမင်း ပေးထားသည့် လက်ကောက်သာ မရှိခဲ့လျှင်၊ ယခု သူမ လက်တွင် ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိခဲ့လျှင်၊ သူမသည် ဤအရာနှင့် ပတ်သက်သည့် အမှတ်တရများအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့မိပေလိမ့်မည်။
“မင်းတို့အားလုံး ခံစားမိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားက အလွန်ထူးခြားတယ်။ အနီးနားမှာ ရှိနေရင်တောင် အာရုံခံဖို့ ခက်ခဲပြီး နည်းနည်းလောက် ခွာသွားလိုက်တာနဲ့တင် အဲဒီအကြောင်း ခံစားမိခဲ့တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက ရေစီးကြောင်းလိုပဲ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။”
ယူယောင်းမင်း၏ စကားသံက သူတို့၏ အတွေးစများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသဖြင့် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“ငါ ပြောခဲ့ပြီးသားပါ။ ဒီစွမ်းအားကို ခံစားကြည့်၊ ဒါပေမဲ့ သိဖို့တော့ မကြိုးစားပါနဲ့။”
“ဘာလို့လဲ။”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ စွမ်းအားကို မင်းတို့က ရွေးချယ်တာမဟုတ်ဘဲ စွမ်းအားက မင်းတို့ကို ရွေးချယ်တာမို့လို့ပဲ။ မရွေးချယ်ခံရတဲ့သူတွေက ဒီစွမ်းအားရဲ့ အဆင်ပြေမှုကိုတောင် ခံစားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ခင်ဗျားကရော။”
“ငါကတော့ ရွေးချယ်ခံရတယ်။ အဲဒါကြောင့် ငါ ဒီစွမ်းအားတွေကို စုဆောင်းနေတာ။ ပြီးတော့ မင်းတို့ကို ဒီစွမ်းအားတွေကို ပြန်လည်ရယူနိုင်အောင် လုပ်ပေးဖို့အတွက် နည်းလမ်းအနည်းငယ် သုံးခဲ့တယ်။ ပြောရရင်တော့ ငါ ဒီလောက်ထိ လုပ်မပေးရင် ဘယ်သူမှ ဒါကို အာရုံခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
သူ၏စကားအဓိပ္ပာယ်မှာ ရိုးရှင်းသည်။
သူတို့သည် အသင်းအဖွဲ့ (Association) ဆီမှ အကူအညီ ရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အသင်းအဖွဲ့အနေဖြင့် လာမည့်အန္တရာယ်ကိုပင် ရိပ်မိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
သူတို့ တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် ရန်သူကို သတိထားမိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ အသင်းအဖွဲ့ကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်စေချင်လျှင်ပင် သူတို့ တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်ပြီးသည့်နောက်မှသာ စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။
ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မသိနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ သူတို့ကို ဒီအတိုင်း ပစ်ထား၍ မဖြစ်ပေ။ တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးသက်သက်ဖြင့်သာ မဟုတ်ဘဲ ကိုင်တွယ်၍ မရနိုင်သော သေဆုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။
“သူတို့ ငါတို့ဆီ မရောက်လာခင်မှာ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ဦးစားပေးပြီး အနိုင်တိုက်ရမယ်။ လူနည်းနိုင်သမျှ နည်းတဲ့နေရာမှာပေါ့။”
လက်ထဲတွင် အပိုင်းအစများရှိသည့်သူ ငါးဦးရှိသည်။
ပြီးတော့ ဒီဘက်ခြမ်းမှာလည်း လူငါးဦး တိတိရှိသည်။
တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်။ ဤထက် ပိုရိုးရှင်းသည့် ညီမျှခြင်း ရှိနိုင်ပါဦးမလား။
“ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ သူတို့က မင်းတို့ အခုထိ ပြန်လည်ရယူခဲ့တဲ့သူတွေထက် အများကြီး ပိုသန်မာနေလိမ့်မယ်။”
တစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲဆိုလျှင် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အလွန်အားကောင်းသည့် ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
အဖွဲ့လိုက်ဆိုလျှင်လည်း တစ်ယောက်တည်းက အများအပြားကို ရင်ဆိုင်ရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်လာနိုင်သည်။
အခြားအကူအညီတောင်းရန်လည်း အခြေအနေ မပေးပေ။ အကောင်းဆုံးအနေဖြင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဆက်သွယ်မှုရှိသည့်သူများကိုသာ စုစည်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ပြိုင်ဘက်၏ အဆင့်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက အဆင့်မြင့်စုဆောင်းသူထက် နိမ့်ကျသည့် မည်သူမဆို အနှောင့်အယှက်သာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ယူယောင်းမင်းသည် သူ့ရဲဘော်များ ဤတာဝန်ကို ကောင်းစွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ပါ့မလားဟု စိုးရိမ်နေမိသည်။
သို့သော်လည်း။
“မင်းတို့ ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်မယ်မလား။”
သူတို့သည် အမြဲတမ်း သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးပြီး စောင့်ရှောက်ပေးနေ၍ မရနိုင်ပေ။
သူ မရှိစဉ်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ပိုမိုသန်မာလာစေရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ အပိုင်းအစများကို ပြန်လည်ရယူခြင်းအား ပြီးပြည့်စုံစွာ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် သူတို့ လုပ်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့အပေါ် ယုံကြည်ပြီး တာဝန်ပေးအပ်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
“သေချာပေါက်ပေါ့!”
“ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျား မရှိတုန်းကလည်း ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။”
“ဒါနဲ့ဆိုရင်တောင် အဲ့ဒီတုန်းက တော်တော် ပျင်းဖို့ကောင်းနေတာ။ ကျွန်တော်တောင် အကြောမဖြေရသေးဘူး။”
“စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး အစ်ကို။ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ပါတယ်။”
ယူယောင်းမင်းသည် ထိုလေးဦး၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အဖြေများကြောင့် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် နောက်သုံးရက်အတွက် အကောင်းဆုံး ပြင်ဆင်ကြရအောင်။”
“ဟုတ်ကဲ့!”
***
သုံးရက်တာ အချိန်ကာလမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ယူယောင်းမင်း၊ ကန်းဟယ်ရင်၊ ကွမ်ဂျီအာ၊ ဆောဆူမင်း နှင့် ယူယောင်းမင်း တို့သည် ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ နေရာများတွင် ရပ်တည်နေကြသည်။
ရန်သူများသည် ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ရွေ့လျားနေကြသည်။ သူတို့သည် လေယာဉ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သင်္ဘောဖြင့်ဖြစ်စေ ကိုရီးယားသို့ ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုထက် ပို၍ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်လာခြင်းဖြစ်သည်။
မည်သည့် သတင်းအချက်အလက် အေဂျင်စီမျှ မရိပ်မိနိုင်သော လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားမှု။
သို့သော် ဤဘက်ခြမ်းတွင်မူ အပိုင်းအစများ၏ တည်နေရာကို ဖတ်ရှုနိုင်သည့် မြေပုံတစ်ခု ရှိနေသည်။
“အာ။ ဒါ Alpha ပါ။ အားလုံး ကြားရလား။”
ယူယောင်းမင်းသည် လူသူကင်းမဲ့သည့် နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုမှနေ၍ အားလုံးထံသို့ အချက်ပြမီးတိုင် လွှတ်လိုက်သည်။
[ဟုတ်ကဲ့! ဒါ Bravo ပါ! ကျွန်တော် ကြားရပါတယ်!]
[ဒါ Charlie ပါ။ အချက်ပြ လက်ခံရရှိမှု ကောင်းပါတယ်။]
[Delta ပါ။ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း ကြားရပါတယ်။ ကျွန်တော် စောင့်မျှော်နေပါတယ်။]
[ဒါ Echo ပါ။ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း ကြားရပါတယ်။]
“မင်းတို့အားလုံး မြေပုံကို မြင်ရတယ်မလား? သူတို့ ရောက်လာတော့မယ့် အချိန်ပဲ။”
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လှစ်ခနဲဖြစ်ပေါ်ပြီး နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေကြသည်။
သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်မိခြင်းမရှိဘဲ မတူညီသော ဦးတည်ရာငါးခုမှ လာကြခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဝှိုက်ဖလဝါ (White Flower) စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့သည်လည်း ငါးနေရာခွဲကာ ၎င်းတို့၏ နယ်မြေများကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။
ယူယောင်းမင်းသည် ဗုခန်တောင် (Bukhansan) အနီးတွင် ရှိသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် အင်ချွန်းဆိပ်ကမ်း (Incheon Port) တွင် ရှိသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ဂန်ဝ៉ុန်းဒို (Gangwon-do) အနီးရှိ တောင်တန်းများတွင် ရှိသည်။
ဆောဆူမင်းသည် ဂျင်ဒို (Jindo) ရှေ့တွင် ရှိသည်။
ယူယောင်းမင်း သည် ဘူဆန် (Busan) ကမ်းရိုးတန်းတွင် ရှိသည်။
“သူတို့ နယ်စပ်ကို မနင်းမိခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ လိုင်းပေါ်ကနေ တားဆီးဖြေရှင်းကြမယ်။”
တင်းမာလှသည့် အချိန်အခါ ဖြစ်သော်လည်း ယူယောင်းမင်းသည် သူ၏ ရဲဘော်များကို ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အပိုင်းအစများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ရန်သူများနှင့် တိုက်ခိုက်ရမည်မှာ အန္တရာယ်ကြီးမားသည့် စိန်ခေါ်မှုဖြစ်သော်လည်း ယူယောင်းမင်းကမူ ဤအကျပ်အတည်းကို ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးနိုင်မည့် အခွင့်အရေးသစ်တစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်သည်။
အပိုင်းအစများ ပိုင်ဆိုင်သူများက ဤကဲ့သို့ တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေးလာကြပါက သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကို လိုက်လံရှာဖွေပြီး ပြန်လည်ရယူနေစရာ လိုတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုထက်ပို၍ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိနေသည့် အပိုင်းအစအများစုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည်ရယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။
ဟူး။
ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသည့် ဇီးကွက်ဖြူသည် ယူယောင်းမင်းနှင့် အမြင်အာရုံကို မျှဝေရင်း တိုးညင်းစွာ အော်မြည်လိုက်သည်။ ဇီးကွက်သည် အရွယ်ရောက်ပြီး ဇီးကွက်တစ်ကောင်အရွယ်သို့ ကြီးထွားလာပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုခန့်ညားသည့် ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ပြသနေသည်။
ဇီးကွက်၏ အမြင်အာရုံမှတစ်ဆင့် လေထုလှိုင်းထသွားပြီးနောက် လူတစ်ဦး ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
ဤဘက်ခြမ်းမှာ အဖွဲ့လိုက် မဟုတ်ဘဲ တစ်ဦးချင်းစီ ဖြစ်သည်။ ရုရှားအနီးတစ်ဝိုက်တွင် အပိုင်းအစအားလုံးကို တစ်ကိုယ်တော် ပြန်လည်ရယူထားသူ ဖြစ်သည်။
“စကြရအောင်။”
ယူယောင်းမင်းသည် အပိုရီးယား (Aporia) ၏ မျက်နှာဖုံးကို သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်။