လီယန် သည် ဖရက်ချန်၏ အလောင်းကို ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။
"ငါတို့ အရက်အတူသောက်ဖို့ ချိန်းထားခဲ့တာလေ။"
ထိုကတိစကားမှာ မည်သို့မျှ ဖြစ်မြောက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဖရက်ချန်၏ ငြိမ်းချမ်းလှသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လီယန် မှာ သူ့ကို အပြစ်တင်ရန် သို့မဟုတ် ဆူပူရန် စိတ်မကူးနိုင်တော့ပေ။
ဤမျှ ငြိမ်းချမ်းစွာ အသက်ထွက်သွားသူတစ်ဦးကို အပြစ်ဖို့ခြင်းသည် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါတော့။
သူ့ဆန္ဒအတိုင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ကြစို့။
"ဂျီအိုရွန်။"
လီယန် သည် သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက်ရှိသော ဂျီအိုရွန်က သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
ဂျီအိုရွန်၏ ခြေကျင်းဝတ်မှ ဒဏ်ရာမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူ လမ်းပင်ကောင်းစွာ မလျှောက်နိုင်တော့ပေ။
ဖရက်ချန်နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ချန်ရစ်ခဲ့သော ထိုဒဏ်ရာမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသည့် ဤအခြေအနေ၌ နောက်ထပ် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်တစ်ခုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။
"လူတွေ သေဆုံးနေတာကို ကြည့်ရတာ ငါ ငြီးငွေ့လှပြီ။"
သူ၏ဓားမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
* * *
“အို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ! ဒီအတိုင်းဆိုရင် ယူဟွန်း သေသွားလိမ့်မယ်!”
ဆလင်း၏ အကူအညီဖြင့် အဝေးမှနေ၍ ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ကြည့်ရှုနေသော ကန်းဟယ်ရင် မှာ စိုးရိမ်တကြီး ခြေစုံရပ်ကာ ဖြစ်ပျက်နေသည်။ ကွမ်ဂျီအာ မှာလည်း မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားသည်။
“အခြေအနေက အရမ်းကို ဆိုးရွားလွန်းနေပြီ။”
ဂါဒီယန် နှစ်ထောင်ကျော် စစ်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ ပြင်ဆင်ထားသမျှကို ကောင်းစွာ မထုတ်ပြနိုင်ခင်မှာပင် လျင်မြန်စွာ ပြိုလဲနေကြသည်။
သူတို့ ကြိုတင်ယူဆောင်လာခဲ့သော ရန်းစတုန်း (Runestones) များကြောင့်သာ ပြိုလဲမှုကို တတ်နိုင်သမျှ ဆွဲဆန့်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဂျီအိုရွန် ဝင်ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် ထိုအရာများမှာလည်း အသုံးမဝင်တော့ပေ။
ဂျီအိုရွန်၏ တိုက်ခိုက်မှု။
၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် အကွဲကွဲအပြဲပြဲ ဖြစ်စေသည်။
ထို့အပြင် သူတို့တပ်ဖွဲ့၏ အကြီးမားဆုံးသော မဏ္ဍိုင်ဖြစ်သည့် အင်ပါယာ ဖရက်ချန်ပင် ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ။
ယခု သူတို့ ဘာများ တတ်နိုင်တော့မည်နည်း။
“ဒီမြင်ကွင်းကို တခြား နတ်ဘုရားတွေကို ပြလို့မရဘူးလား။”
“ဘာပြောလိုက်တယ်?”
“အကယ်၍ ဒီမြင်ကွင်းကို ဗီဇူရယ်စတိုရီ (Visual Story) အနေနဲ့ ချက်ချင်းပြလိုက်ရင် ယူဟွန်းရဲ့ စာကြည့်တိုက်က နတ်ဘုရားတွေ ဒီနေရာကို ရောက်မလာနိုင်ဘူးလား? အကယ်၍များ အကူအညီရပြီး ပိုသန်မာလာမယ်ဆိုရင် အခြေအနေကို ပြန်လှန်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်တယ်လေ။”
ယူယောင်းမင်း ၏ အကြံဉာဏ်မှာ ပထမအကြည့်တွင် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသယောင် ထင်ရသည်။
လူတိုင်းမှာ ဖြစ်နိုင်မလားဟူသော မျှော်လင့်ချက်မျက်လုံးများဖြင့် ဆလင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဆလင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ အခု ဘာကြောင့် ဒီလိုကြည့်နိုင်နေတာလဲဆိုတာကိုတောင် မသိရသေးဘူး။ ဒါက အကြီးအကဲဆီမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို သူ့စာကြည့်တိုက်ကနေတစ်ဆင့် လမ်းကြောင်းလွှဲပြီး ကြည့်နေရတာဖြစ်လို့ပါ။ အကြီးအကဲရဲ့ စာကြည့်တိုက်ကို ဖွင့်လိုက်ရင်တောင် အဲဒီက ကြည့်ရှုသူတွေကို ပြနိုင်မလားဆိုတာ မသေချာဘူး…”
ပြသနိုင်ခဲ့လျှင်တောင် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသည်။ နတ်ဘုရားများက ယူဟွန်းကို ထောက်ခံပေးလျှင်ပင် ရမှတ်များမှာ ယူဟွန်း၏ စာကြည့်တိုက်သို့သာ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုရမှတ်များမှာ ဆလင်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။
ဆလင်းအနေဖြင့် ထိုရမှတ်များကို လက်ရှိ ယူဟွန်းထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိပေ။
“ကျွန်မတို့ ကြည့်ရုံပဲ ကြည့်နိုင်တယ်။ အခုလို စောင့်ကြည့်နိုင်တယ်ဆိုတာက အခုအချိန်ထိ ရပ်တန့်နေခဲ့တဲ့ ဇာတ်လမ်းက အဲဒီကမ္ဘာမှာ ပြန်လည်လှုပ်ရှားနေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။”
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော နတ်ဘုရားများက ယူဟွန်းကို သနားပြီး ထောက်ခံပေးရန် ဆုံးဖြတ်ကောင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်ပေမည်။
နတ်ဘုရားများ၏ စရိုက်ကို ကြည့်လျှင် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေမှာ အလွန်မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသဖြင့် ထိုသို့သော မဖြစ်နိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေများကိုသာ တွယ်ကပ်နေရခြင်းဖြစ်သည်။
“အကြီးအကဲရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက…”
“မဟုတ်ဘူး၊ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနိုင်တယ်။”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းမှာ စိုးရိမ်တကြီး ပြောဆိုလိုက်သော ဆောဆူမင်ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဆောဆူမင်မှာ ဓားကိုကိုင်ကာ ဖရော့စ်ဂျိုင်းယန့် (Frost Giant) နှင့် ရုန်းကန်နေရသည့် ယူဟွန်းကို ပြသနေသော မျက်နှာပြင်ကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေသည်။
“ဇာတ်လမ်းတွေအားလုံး သူ့ဆီကနေ အသိမ်းခံလိုက်ရရင်တောင် သူပိုင်ဆိုင်ထားတာက ရိုးရိုးဇာတ်လမ်းတွေတင် မဟုတ်ဘူး။”
ဆဲဗင်းဒီးမွန် ဘလက်စကိုင်း ဒിവိုင်းစကီးလ် (Seven Demons Black Sky Divine Skill)။
အကယ်၍ ယူဟွန်းသာ သူမ သင်ပေးခဲ့သော ထိုကျွမ်းကျင်မှုကို ထုတ်သုံးနိုင်မည်ဆိုလျှင် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။
ထိုကျွမ်းကျင်မှုမှာ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ယူဟွန်းကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ထားသည့်အရာဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျေးဇူးပြု၍ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာပေးပါ။
လူတိုင်းမှာ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းနေကြသည်။
* * *
ကြည့်လေ၊ ငါ မင်းကို သတိပေးခဲ့တယ် မဟုတ်လား။
ဂရိတ်ဖိုက်ဗ်စစ်စတာ (Great Five Sisters) ထဲတွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်သူ ဖျော်လ်ဒါမှာ တောင်တန်းများအလွန်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော စစ်ပွဲကို ကြည့်ရင်း သူမဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူမသည် ဤစစ်ပွဲကို အစကတည်းက ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဂါဒီယန်များကို စုရုံဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်မည့် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။
၎င်းအတွက် အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦး လိုအပ်သည်။ ဤကြီးမားသော ကံကြမ္မာ၏ ရွေးချယ်ခြင်းကို မခံရသူတစ်ဦးနှင့်ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ အစကတည်းက မဖြစ်နိုင်သော အလုပ်ဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့လည်း သူတို့ နောက်ဆုံးအချိန်ထိ ရုန်းကန်နေကြတုန်းပဲ။’
ဖျော်လ်ဒါသည် ကျဆုံးသွားသော ဖရက်ချန်ကို ကြည့်ရင်း နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင်ပင် မပြခဲ့ပေ။
ဖရက်ချန်၏ နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုမှာ သူမကိုပင် ခဏတာ အံ့ဩသွားစေလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။ သာမန်လူသားတစ်ဦးက ဂျီအိုရွန်၏ ခြေကျင်းဝတ်တွင် ထင်ရှားသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ချန်ထားခဲ့နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုအချက်မှာ သူမ၊ သူမ၏ အစ်မများ၊ နှင့် လွန်ခဲ့သော ၃၂ နှစ်က လေးယောက်မြောက် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများပင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည့် အောင်မြင်မှုဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ ဖရက်ချန်ဆိုတဲ့ လူဟာ နောက်ဆုံးတော့ အရည်အချင်းပြည့်မီသူ မဟုတ်ခဲ့ဘူး။’
သူ၏ မီးတောက်မှာ တောက်ပသော်လည်း ခဏတာသာ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးနှင့် မထိုက်တန်ပေ။ အရည်အချင်းရှိသူမှာ အမြဲတမ်း ပူပြင်းသော မီးတောက်ဖြင့် တောက်ပနေတတ်သည်။
ထိုအတောအတွင်း လူတို့မှာ ဆက်လက်သေဆုံးနေကြသည်။
ချစ်ရသူတို့ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသူများမှာ သူတို့၏ ရုပ်အလောင်းများကို ဖက်တွယ်ကာ ငိုကြွေးနေကြသည်။
ရင်းနှီးသော ရဲဘော်တစ်ဦး၏ သေဆုံးမှုကြောင့် ဒေါသထွက်နေသော စစ်သည်တစ်ဦးမှာ ဖရော့စ်ဂျိုင်းယန့်ထံသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
ဖျော်လ်ဒါသည် ထိုမြင်ကွင်းများနှင့် သေဆုံးမှုများအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။
ဖြစ်နိုင်လျှင်။
အကယ်၍ သူမသာ ကီးဆော့ဒ် (Key Sword) ကို လီယန် ထံသို့ ပေးခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုလူတို့ သေဆုံးခဲ့ရမည် မဟုတ်ပေ။
‘သတိထားစမ်း၊ ဖျော်လ်ဒါ။ မင်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို ခဏတာ ခံစားချက်တွေကြောင့် ပျက်စီးသွားအောင် ခွင့်ပြုမှာလား။’
ဖျော်လ်ဒါသည် သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည်ဆုံးမလိုက်သည်။
သူမသည် သေဆုံးသွားသူများအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသော်လည်း သူမ၏ ရွေးချယ်မှုမှာ မှားယွင်းသည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။
သူမသည် ကီးဆော့ဒ်အတွက် အရည်အချင်းများကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ခံစားချက်များဖြင့် မဟုတ်ဘဲ အေးစက်သော တွက်ချက်မှုနှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လီယန် သည် ကီးဆော့ဒ်ကို ကိုင်ဆောင်ရန် အရည်အချင်း မရှိသေးပေ။
ကီးဆော့ဒ်ကို သူ၏လက်ထဲတွင် ထည့်ပေးလိုက်လျှင်ပင် သူသည် ဂျီအိုရွန်ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ရွေးချယ်မှုမှာ မှားယွင်းခြင်း မရှိခဲ့ပါ။
သို့သော်လည်း ဖျော်လ်ဒါသည် တစ်ခါတစ်ရံ တွေးတောမိသည်။
အကယ်၍ သူမ၏ ရွေးချယ်မှုသာ မှားယွင်းခဲ့ပါက၊ လီယန် သာ အမှန်တကယ် ကြီးမားသော အလားအလာကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပါက။
မည်မျှ ကောင်းလိုက်မည်နည်း။
သူမ၏ အကြီးဆုံးအစ်မကို ဆုံးရှုံးပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း ဖျော်လ်ဒါမှာ အလုပ်မလုပ်ဘဲ မနေခဲ့ဘဲ သူ့ကို ၃၂ နှစ်တိုင်တိုင် စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။
သူမ၏ အစ်မကြီး၏ ရွေးချယ်မှုမှာ မှားယွင်းခြင်း မရှိခဲ့ကြောင်း သူမ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ လီယန် ဟုခေါ်သော ထိုလူသည် သင့်လျော်သော အရည်အချင်းများကို ပြသလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
၃၂ နှစ်တိုင်တိုင်။
သူမသည် စောင့်ဆိုင်းပြီးရင်း စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။
ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်း၏ အဆုံးသတ်ပင် ဖြစ်သည်။
‘နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေက အချည်းနှီးပါပဲ။’
စစ်ပွဲကို ရပ်တန့်၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ဤတိုက်ပွဲသည် ဂါဒီယန်တို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုဖြင့်သာ အဆုံးသတ်လိမ့်မည်။
ဤအရာကြောင့် လူပေါင်းမည်မျှ သေဆုံးရမည်နည်း။
သို့သော် ဂါဒီယန်တို့မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်လိမ့်မည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ၅၀၀ ကျော် ရှိနေသေးသည်။
သူတို့သည် ကလေးများ ဆက်လက်မွေးဖွားကာ နေထိုင်သွားကြမည်ဖြစ်ရာ တစ်နေ့နေ့တွင် ကီးဆော့ဒ်ကို ရရှိရန် အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။
မှော်စက်ဝိုင်းကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး အကြီးဆုံးအစ်မ၏ တပည့်ဖြစ်သူ ဂွန်ဒူလ်ဘော့ဂ် မရှိတော့သည့်အတွက် မှော်စက်ဝိုင်း၏ ခန့်မှန်းခြေသက်တမ်းမှာ တိုတောင်းသွားလိမ့်မည်။ သို့သော် ကီးဆော့ဒ်၏ စွမ်းအားဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားသော ဤနေရာမှာ နောက်ထပ် အနှစ် ၅၀ အနည်းဆုံး ဆက်လက်တည်ရှိနေဦးမည်။
ထို့ကြောင့် သူမ စောင့်ဆိုင်းရုံသာ ရှိတော့သည်။
‘ငါ စောင့်ဆိုင်းရမယ်။’
ဖျော်လ်ဒါသည် ထိုအကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဤနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
သူမ၏ ဒုတိယမြောက်မှ စတုတ္ထမြောက် အစ်မများအတွက်။
သူတို့၏ အသက်ကိုပင် ပေးဆပ်ရသည့်တိုင် သူတို့၏ စွမ်းအားအားလုံးကို သူမထံ ပေးအပ်ခဲ့ကြခြင်းမှာ ထိုအကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပင်။
သူတို့ စောင့်ဆိုင်းရမည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီမှာ အနှစ် ၂၀ ထက်ပို၍ မခံနိုင်ကြပေ။
ထို့ကြောင့် သူမ၏ အစ်မများမှာ သူတို့၏ ကျန်ရှိနေသော အသက်စွမ်းအားအားလုံးကို ဖျော်လ်ဒါထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။
ဤဆိုးရွားလှသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူမကို တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ရသည့်အတွက် သူတို့ တောင်းပန်စကား ဆိုခဲ့ကြသည်။
သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် အငယ်ဆုံးဖြစ်သည့်အတွက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ကာ ကမ္ဘာကြီးသည် အလင်းရောင် ပြန်လည်ရရှိသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။
‘အစ်မတို့ရယ်။ တစ်ခါတလေကျရင်တော့လည်း အစ်မတို့ကို ငါမုန်းမိတယ်။’
ဘာကြောင့်များ ငါ့ကို တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ရတာလဲ။
မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့တဲ့ ဒီလိုဆိုးရွားလှတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ဒီလောက်ကြာညောင်းတဲ့ နှစ်တွေကို ငါဘာကြောင့် တစ်ယောက်တည်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့တာလဲ။
ဖျော်လ်ဒါကို ပိုပြီး စိတ်ဆင်းရဲစေတာကတော့ ဒီတာဝန်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်လို့မရတဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုပါပဲ။
ဒါဟာ သူမကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားတဲ့ သံကြိုးတစ်ချောင်းလို ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
ဒီကမ္ဘာကြီးက စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရပြီ။
ဂျီအိုရွန် အကျင့်ပျက်ခြစားသွားပြီး သူ့ကို သူတို့ တားဆီးဖို့ မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းကပေါ့။
နောက်ဆုံးတော့ ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိတော့ဘူး။
ဖျော်လ်ဒါတစ်ယောက် စွန့်လွှတ်လိုက်ဖို့ ခဏတာ တွေးတောမိချိန်မှာပဲ သူမ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုကြောင့် လန့်သွားခဲ့ရတယ်။
‘ဒါ ဘာလဲ။’
အရင်က တိမ်တိုက်တွေကြားမှာ ပုန်းကွယ်နေခဲ့တဲ့ ကြယ်တစ်စင်းဟာ တောက်ပလာခဲ့တယ်။
ဖျော်လ်ဒါ၏ အကြည့်တို့သည် စစ်မြေပြင်မှသည် နှင်းများဖုံးလွှမ်းနေသော မှောင်မိုက်သည့် တိမ်တိုက်များအထက်သို့ ရွေ့လျားသွားသည်။
‘ကြယ်ရောင်… ဒိုင်ဗိုင်းစပရစ် (Divine Spirits) တွေ…’
ဒိုင်ဗိုင်းစပရစ်များသည် ဤစွန့်ပစ်ခံကမ္ဘာကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ငုံ့ကြည့်လာကြသည်။
အလင်းရောင်မှာ မှိန်ဖျော့ပြီး အရေအတွက်အားဖြင့် နည်းပါးသော်လည်း ဤကမ္ဘာကြီးမှာ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုအနေဖြင့် ဆက်လက်လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
[ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။]
[စာကြည့်တိုက်အသစ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်လာလို့ ငါ လာခဲ့တာ။]
တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး။
ဒိုင်ဗိုင်းစပရစ်များသည် အေးခဲနေသော ဤကမ္ဘာသို့ လာရောက်လည်ပတ်ကြသည်။
သူတို့သည် ရုတ်တရက် ပွင့်လာသော ထူးဆန်းသည့် စာကြည့်တိုက်ကို အံ့ဩကြပြီး၊ ရောက်ရောက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည့် စစ်ပွဲကြောင့် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် အရေပြားများ တုန်ယင်သွားလောက်အောင် အေးစက်နေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖရော့စ်ဂျိုင်းယန့်များနှင့် မြောက်ပိုင်းမျိုးနွယ်စုများမှာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
[နေပါဦး။ ဒါ ဂျီအိုရွန်ရဲ့ နယ်မြေမဟုတ်လား။ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလိုဖြစ်သွားတာလဲ။]
[ဒီစစ်ပွဲက ဘာအတွက်လဲ။]
ဇာတ်ကြောင်းကို မသိကြသည့် ဒိုင်ဗိုင်းစပရစ်များသည် စစ်ပွဲနှင့် ဧရာမ ဖရော့စ်ဂျိုင်းယန့်များအကြောင်းကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
သို့သော်လည်း ဤရှားပါးသော မြင်ကွင်းကို လက်လွတ်မခံချင်ကြသဖြင့် သူတို့သည် ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေကြသည်။
အချို့ဆိုလျှင် ကြည့်ရှုသင့်သည့်အရာတစ်ခု ရှိနေကြောင်း အခြားသော ဒိုင်ဗိုင်းစပရစ်များကိုပင် လှမ်းခေါ်နေကြသည်။
အေးခဲနေသော စက်သွားများမှာ စတင်လည်ပတ်လာသည်။
လုံးဝရပ်တန့်သွားပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော ဇာတ်လမ်း၏ နှလုံးသားမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်ခုန်ပေါက်လာသည်။
ဖျော်လ်ဒါသည် ထိုအံ့ဩဖွယ်မြင်ကွင်းကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
‘ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးဘူး။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး…’
အတိတ်က ဒီလိုမျိုး မဖြစ်ခဲ့ဖူးပေ။ ၃၂ နှစ်အတွင်း ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။
ယခု တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ စစ်ပွဲဖြစ်သည်။ ဤစစ်ပွဲကို စီစဉ်ခဲ့သော သူမ၏ အကြီးဆုံးအစ်မနှင့် ပုံပန်းသဏ္ဍာန်တူသည့် ယုတ်ညံ့သော လူသားတစ်ယောက်။
သူမ။
သူမသည် ဤကမ္ဘာကို ပြောင်းလဲမှုများ ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် ဖျော်လ်ဒါသည် သူမကို လှည့်စားရန် ရောက်လာသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ စိတ်ရင်းအမှန် တောင်းဆိုချက်က သူမသည် ရိုးရိုးလူသားတစ်ယောက်မျှသာ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
ဖျော်လ်ဒါက သူမကို မယုံကြည်သော်လည်း၊ သူမသည် ထိုစစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ပွဲဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။
‘ငါ့ရဲ့ အကြီးဆုံးအစ်မနဲ့ ပုံပန်းတူတဲ့ လူသားတစ်ယောက်။’
သူမ၏ အကြီးဆုံးအစ်မ၊ ကီးရား (Keira)။
ယူဟွန်း၏ ရဲရင့်သော ပုံရိပ်သည် သူမ လေးစားအားကျခဲ့ရသည့် အကြီးဆုံးအစ်မ၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ထပ်တူကျသွားသည်။
‘ဘာလို့ လက်မလျှော့တာလဲ။’
မည်းနက်သော ဆံကေသာများ လွင့်ပျံလျက် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သူမကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖျော်လ်ဒါသည် ကီးရားနှင့်အတူ ရှိခဲ့သည့် အတိတ်ကို အလိုလို ပြန်ပြောင်းသတိရမိသည်။
ဟုတ်ပါသည်။
အစ်မတို့သည် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများကို စုစည်းပြီး ပညာသင်ပေးခဲ့စဉ်က။
ထိုစဉ်က ဖျော်လ်ဒါသည် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အချိန်တွင် ကီးရားထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ဒေါသတကြီး မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ဖူးသည်။
သူမသည် လီယန် ၏ တည်ရှိမှုမှာ မတရားဟု ထင်ခဲ့သည်။
-အစ်မကြီး၊ ဘာလို့ အဲဒီအားနည်းတဲ့ လူသားကို အရည်အချင်းတွေ ပေးရတာလဲ! ကျွန်မ နားမလည်ဘူး!
သူတို့သည် ညီအစ်မများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အကြီးဆုံးအစ်မမှာ ဂရိတ်ဖိုက်ဗ်စစ်စတာတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော ရှင်းလင်းသည့် အဆင့်အတန်းအရ ဖျော်လ်ဒါ၏ အပြုအမူမှာ အစ်မဖြစ်သူ၏ ဒေါသကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် ရိုင်းစိုင်းလှသည်။
ဖျော်လ်ဒါကိုယ်တိုင်ပင် သူမ လွန်သွားမှန်း သိလိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။
အကြီးဆုံးအစ်မက သူမကို ဆူပူမည်ဆိုလျှင် သူမ လက်ခံမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖျော်လ်ဒါသည် သူမပြောခဲ့သော စကားများ မှားယွင်းသည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။
ကီးရားသည် ဖျော်လ်ဒါကို နူးညံ့စွာ ပြုံးပြသည်။
-လီယန် က အားနည်းသူ မဟုတ်ဘူး။
-မဟုတ်ဘူး၊ သူ အားနည်းတယ်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါပဲ။ အဲဒီလို လူမိုက်တစ်ယောက်ကို ဘာလို့ အစ်မက ဒီလောက်တွယ်ကပ်နေရတာလဲ ကျွန်မ နားမလည်နိုင်ဘူး။
-ဖျော်လ်ဒါ။ မင်း အခုထိ နားမလည်သေးဘူး။ ဒီလောကမှာ သေချာတာဆိုလို့ ဘာမှမရှိဘူး။ အားနည်းတဲ့သူတောင် အခွင့်အရေးရရင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။
-ဒါဆို အဲဒီအခွင့်အရေးက ဘယ်တော့ ရောက်လာမှာလဲ! ရောက်မယ့်အချိန်ကို သိနေလို့ စောင့်နေတာလား! လက်တွေ့ဘဝဆိုတာ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး!
-ဟုတ်တယ်။ လက်တွေ့ဘဝက အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဖြစ်နိုင်ခြေကို ငါ ယုံကြည်ချင်တယ်။
ကီးရားသည် ဖျော်လ်ဒါ၏ ပခုံးကို အပြုံးဖျော့ဖျော့ဖြင့် ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
-ဖျော်လ်ဒါ။ မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ လူသားတွေက အားနည်းကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အားနည်းချက်တိုင်းမှာ သူ့အလှနဲ့သူ ရှိတယ်။
-ရှုံးနိမ့်မှုမှာ ဘာအလှမှ မရှိဘူး အစ်မကြီး။
-ဒါပေမဲ့ ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက်မှာ ပြန်လည်ထမြောက်လာတာက ဘာထက်မဆို ပိုတန်ဖိုးရှိတယ်။
-……
-တစ်နေ့ကျရင် မင်း နားလည်လာလိမ့်မယ်။ ရှုံးနိမ့်မှုကနေ တောက်ပစွာ ပြန်ထလာတဲ့ လူသားတွေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလေ။ ဘယ်လောက်တောင် မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းအောင် တောက်ပသလဲဆိုတာကို။
အကြီးဆုံးအစ်မသည် ဘာကြောင့် ထိုမျှ ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောနိုင်ခဲ့တာလဲ။
ထိုအချိန်က ဖျော်လ်ဒါသည် ထိုစကားများကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ အစ်မဖြစ်သူက အကြောင်းပြချက်ရှာနေခြင်းသာဟု ထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင် သူမ အနည်းငယ် နားလည်လာပြီဟု ထင်မိသည်။
‘အစ်မတို့ရယ်။’
အကြီးဆုံးအစ်မက သူမကို လီယန် ကို ယုံကြည်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။
သူမ၏ ဒုတိယ၊ တတိယနှင့် စတုတ္ထမြောက် အစ်မများက သူမကို ဖြစ်နိုင်ခြေအသစ်များကို ယုံကြည်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖျော်လ်ဒါသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။
အကြီးဆုံးအစ်မက သူမကို ပြုံးလျက် သင်ကြားပေးခဲ့သော အရာများကို လိုက်နာရန်။
‘ငါ ကီးဆော့ဒ်ကို ပို့ပေးရမယ်။’
ပြီးတော့ ဂါဒီယန်ထဲမှာ လှုပ်ရှားနိုင်သေးတဲ့ လူတွေလည်း ရှိသေးသည်။
သူတို့ထဲမှ ကြောက်တတ်သော်လည်း အပြင်းထန်ဆုံး နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ယောက်ကို သူမ တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။
[ငါ့အသံကို ကြားနိုင်တယ်ဆိုရင် ဒီကို လာခဲ့ပါ။]
ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုလျှင် လုပ်ဆောင်ရမည်။
ယခုအချိန်တွင် အချိန်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။