ဆိုးလ် ရှိ ဂွမ်းဟွာမွန်ရင်ပြင်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ၁၀-မြောက် အတိုင်းအတာကမ္ဘာ (10th dimensional world) ပြဿနာမှာ ဝီမူဟျော့ခ်၏ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကြောင့် ထူးထူးခြားခြား ပြဿနာမရှိဘဲ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။
ကြိုတင်ကာကွယ်သည့်အနေဖြင့် လူအများအပြားကို ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့ရသော်လည်း၊ ထို ၁၀-မြောက် အတိုင်းအတာကမ္ဘာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပစ္စည်းဥစ္စာပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသည့် အခြေအနေများနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်နည်းပါးလှသည်။
ပြည်သူလူထုကတော့ ဤဖြစ်ရပ်ကို "ဂွမ်းဟွာမွန်၏ အံ့ဖွယ်ရာ" ဟု တင်စားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။
ဤဖြစ်ရပ်နှင့်အတူ ပါလာသည့် တစ်ခုတည်းသော ဆုံးရှုံးမှုမှာ အဆင့် (၁) ကောက်ယူသူ (Collector) ဝီမူဟျော့ခ်တစ်ယောက် အားနည်းသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်မူ သူသည် မိမိ၏စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားမည်ကို သိလျက်နှင့်ပင် ၁၀-မြောက် အတိုင်းအတာကမ္ဘာထဲသို့ တစ်ကိုယ်တော် ရဲဝံ့စွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့်အတွက် သူ၏ဂုဏ်သတင်းမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ သူ အနားယူကုသနေသည့် ဆေးရုံမှာလည်း သူမြန်မြန်သက်သာစေရန် ဆုတောင်းပေးသူများနှင့် ပြည့်နှက်နေဆဲပင်။
သူတို့ထဲတွင် သူ့ကို အင်တာဗျူးရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့် နိုင်ငံခြားသတင်းထောက်များနှင့် ရုပ်သံဌာနများလည်း ပါဝင်နေသဖြင့် ဆေးရုံဝန်ထမ်းများမှာ အလုပ်ရှုပ်နေကြရသည်။
"သူတို့ ဒီလိုမျိုး အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ရောက်လာတာက ကျွန်တော်တို့အတွက် ပိုပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေမှန်း သူတို့မသိကြဘူးထင်တယ်"
ယူဟျွန်းက ပုဂ္ဂလိကအခန်း၏ မှန်ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အောက်တွင် စုရုံးနေကြသည့် လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
ဆေးရုံကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည့် ဝီမူဟျော့ခ်ကတော့ ဘာမှပြန်မပြောပေ။ သူတို့သည် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် လာရောက်ကြည့်ရှုကြခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် ပြစ်တင်ပြောဆိုရန်မှာ ရက်စက်လွန်းသည်ဟု သူခံစားရသည်။
"ဒါနဲ့ ခံစားချက်က ဘယ်လိုရှိလဲ"
"ဘယ်လိုရှိရမလဲ။ အရင်ကနဲ့ ယှဉ်ရင် တစ်ကိုယ်လုံး ခဲတုံးကြီးတွေ ထမ်းထားရသလိုပဲ။ အရင်တုန်းက ငါ ဘယ်လိုများ ရှင်သန်ခဲ့ပါလိမ့်လို့တောင် တွေးမိသေးတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းကတောင် ငါကိုယ်တိုင်က ငါ့ကိုယ်ငါ သန်မာနေသေးတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကြောင့်သာ အခြေအနေတွေ ပိုဆိုးမသွားအောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့တာပါ"
"ငါသိသလောက်ကို မင်းလည်း သိထားမှာပါ။ ငါလုပ်ခဲ့တာက သူရဲကောင်းဆန်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်"
"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလိုမျိုးပဲ ဖြစ်လာခဲ့တာလေ။ အဲ့ဒီလူတွေကတော့ နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို ဘာမှမသိကြဘူး။ သူတို့မျက်စိထဲမှာတော့ ခင်ဗျားက မြင့်မြတ်တဲ့ ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှုကို ပြသခဲ့ပြီး လူတိုင်းကို ကယ်တင်ခဲ့တာပဲ"
အမှန်စင်စစ် သူသည် ထိုလူများကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။
သို့သော် အောက်တွင် စုရုံးနေကြသည့် လူထောင်ပေါင်းများစွာထဲတွင် ထိုအမှန်တရားကို သိသူ တစ်ယောက်မျှမရှိချေ။
"သူတို့မသိရင် ဘာဖြစ်လဲ။ အခုတော့ ဒါက ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့တဲ့ ကိစ္စပဲ"
"ဟုတ်လို့လား"
"ပြီးတော့ လူတိုင်းက မသိနားမလည်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ယောက်။ တစ်ယောက်ပဲ သိရင်တောင် ငါ့အတွက် လုံလောက်ပါတယ်"
"ဒါလည်း ဟုတ်မှာပါ"
ယူဟျွန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး သူယူလာသည့် သစ်သီးခြင်းတောင်းကို ဝီမူဟျော့ခ်ဘေးတွင် ချပေးလိုက်သည်။
"သစ်သီးကြိုက်လား"
"ငါက အသားကို ပိုကြိုက်ပေမဲ့ သစ်သီးလည်း စားတတ်ပါတယ်"
"ကျွန်တော်က သစ်သီးတွေအောက်မှာ အသားတချို့ကိုလည်း ခိုးထည့်ပေးထားတယ်"
"ဒါဆိုရင်တော့ အလွန်ကောင်းတာပေါ့"
ဝီမူဟျော့ခ်သည် သူ၏စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းအတွက် ဝမ်းနည်းရိပ်မသန်းပေ။ အနည်းငယ်မျှပင် မရှိ။ ထိုမျှမက သူထမ်းထားရသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအများစုကို ချလိုက်ရသလိုမျိုး ပေါ့ပါးသွားပုံရသည်။
အရင်ကဆိုလျှင် အမူအရာကင်းမဲ့ပြီး တင်းမာနေတတ်သူဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူသည် နောက်ပြောင်တတ်လာပြီး ပြုံးရွှင်လာခဲ့သည်။
"ဒါနဲ့ နောက်ပိုင်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။ ပိုက်ဆံတွေတော့ စုမိထားမှာပါ၊ အနားယူပြီး သက်သောင့်သက်သာ နေသွားမလို့လား"
"မဟုတ်ဘူး။ ငါ ပြန်စမှာ"
ဝီမူဟျော့ခ်၏ အဖြေကြောင့် ယူဟျွန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ တာဝန်သိစိတ်ဖြင့်သာ ဖန်တမ် (phantom) များကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ထိုလူက ကောက်ယူသူ (Collector) အလုပ်ကို ပြန်လုပ်မည်ဟု ပြောလာခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုသို့ တုံ့ပြန်လာမည်ကို ကြိုသိနေသည့်အလား ဝီမူဟျော့ခ်က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
"ငါ ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ။ အချိန်တွေကို ဘာမှမလုပ်ဘဲ အလကားဖြုန်းပစ်လို့မှ မရတာ"
"သေချာလို့လား၊ အဆင်ပြေပါ့မလား"
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ အဆင်ပြေတယ်ဆိုတဲ့ စံနှုန်းက လူတိုင်းအတွက် မတူကြဘူးလေ"
"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားက…"
"ငါက စွမ်းအားတွေ ဆုံးရှုံးသွားပေမဲ့ နိုးထပြီးသား ကောက်ယူသူ (Awakened Collector) တစ်ယောက်ပါပဲ။ အရင်ကထက် အားနည်းသွားရင်တောင် လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ငါ့ထက် အားနည်းတဲ့ ကောက်ယူသူတွေ အများကြီးရှိပါသေးတယ်။ ငါ ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေနေရင် လူအင်အားကို ဖြုန်းတီးရာမရောက်ဘူးလား"
ဝီမူဟျော့ခ်သည် သူ၏စွမ်းအား ထက်ဝက်ကျော်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။
သူသည် အဆင့် ၉၃ အထိ ရောက်ရှိခဲ့သူဖြစ်ရာ စွမ်းအားထက်ဝက် ဆုံးရှုံးသွားသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသည့် ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ သူ၏အဆင့်မှာ ထက်ဝက်တိတိ ကျသွားခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ အဆင့် ၆၅ ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသေးသည်။
သို့သော် အရင်ကသူ့အခြေအနေနှင့် ယှဉ်ကြည့်လျှင် အဆင့် ၆၅ ဆိုသည်မှာ အလွန်အမင်း အားနည်းသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
သူသည် ထိပ်တန်းအဆင့် ကောက်ယူသူတစ်ဦးမှ သာမန်အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။
ပြီးတော့ သူ့ကို ဘယ်သူကမှ ထပ်တိုက်ခိုက်ဖို့ အတင်းအကျပ် မခိုင်းစေခဲ့ပါ။
သူလုပ်ခဲ့သည့် အရာများကိုသာ ပြန်တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် လူတိုင်းက သူ့ကို အနားယူဖို့ပင် တောင်းပန်ကြလိမ့်မည်။
"ခင်ဗျား ဘာအတွက်မှ တာဝန်ယူစရာ မလိုပါဘူး"
"ဒါက တခြားသူတွေ အတင်းအကျပ် ခိုင်းတာမဟုတ်ဘဲ ငါကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်တာပါ။ ပြီးတော့ ငါ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲမှာမဟုတ်ဘူး"
"ခင်ဗျားအတွက်တော့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"
"အဲ့ဒါက ငါ့ရွေးချယ်မှုရဲ့ အကျိုးဆက်ပဲပေါ့"
"…"
ဤလူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ခိုင်မာကြောင်း ယူဟျွန်း နားလည်လိုက်သည်။
ထိုမျှသော ဒုက္ခမျိုးနှင့် ဝမ်းနည်းစရာမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် သူသည် ပြန်လည်ရပ်တည်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း လမ်းကြောင်းပေါင်းစုံကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ သူ့မြင်ကွင်းကြောင့် ယူဟျွန်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။
သို့သော် သူ သူ့ကို လေးစားနိုင်သည်။ လူတို့သည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တတ်ကြပြီး ထိုအရာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ ဘယ်သောအခါမျှ လွယ်ကူသည့် ရွေးချယ်မှုမျိုး မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ငါ့ကို တားမလို့လား"
"မတားပါဘူးဗျာ"
ယူဟျွန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်ကတော့ ခင်ဗျားကို အားပေးမှာပါ။ အခက်အခဲမှန်သမျှကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ပြန်လည်ထူထောင်နိုင်တဲ့သူတိုင်းက လက်ခုပ်သြဘာပေးတာနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ အဲ့ဒီလိုလူမျိုးကို တားဆီးတယ်ဆိုတာ လူယုတ်မာတွေပဲ လုပ်တဲ့အလုပ်ပေါ့"
"မင်း အဲ့ဒီလိုလူမျိုးကို တွေ့ဖူးလို့လား"
"… ဟုတ်တယ်၊ အင်း။ ကျွန်တော် အဲ့ဒီလိုလူတစ်ယောက်ကို သိပါတယ်"
ဝီမူဟျော့ခ်က ယူဟျွန်း၏ တုံ့ပြန်မှုတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေမှန်း ရိပ်မိလိုက်သော်လည်း ထပ်မမေးတော့ပေ။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါကတော့ နောက်ပိုင်း ငါလုပ်ရမယ့်အလုပ်တွေကိုပဲ လုပ်သွားမယ်။ အဲ့ဒီလိုဆိုမှ ငါ့သမီးအတွက် အရှက်မကွဲရတော့မှာ"
"ခင်ဗျားက အခုတင်ပဲ အရှက်ကွဲစရာမလိုတဲ့ လေးစားဖို့ကောင်းတဲ့သူ ဖြစ်နေပါပြီ"
"ငါ ပိုကြိုးစားမှာပါ။ ပိုပြီးတော့၊ ပိုပြီးတော့"
"ခင်ဗျား လုပ်နိုင်မှာပါ"
ယူဟျွန်းက ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း ဤလက်တွေ့ဘဝ၏ ကြမ်းတမ်းမှုအကြောင်းကို တွေးမိနေဆဲဖြစ်သည်။
သူသည် မိမိကိုယ်ကို တင်းကျပ်ပြီး မည်သူ့ထက်မဆို ပိုကြိုးစားသူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ဘဝတွင် ပြည့်စုံသော ကယ်တင်ခြင်းမျိုး ရှိနိုင်ပါ့မလား။
သူ၏မိသားစု ပြန်လည်ရှင်သန်မလာသရွေ့ သူ၏ဒဏ်ရာမှာ ထာဝရ ကျန်ရစ်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။
ဒဏ်ရာကတော့ ကျက်သွားမည်ဖြစ်သော်လည်း အမာရွတ်ကတော့ ကျန်ရစ်ခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဒဏ်ရာကြောင့် နာကျင်ခဲ့ရသည့် အချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားမည်မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင်၊ ဤနာကျင်မှု၏ အမှတ်အသားမှာ မည်သည့်ဆုလာဘ်နှင့်မျှ လဲလှယ်၍ မရနိုင်သည့်အရာမျိုးဖြစ်သည်။
သူ့အတွက်ရော၊ ကိုယ့်အတွက်ပါပဲ။
သို့သော် သူ သူ့ကို အားပေးရမည်။
"အားတင်းထားပါ။ ခင်ဗျား တစ်ခါလုပ်ပြီးသားဆိုတော့ တခြားသူတွေထက် ပိုလွယ်လိမ့်မယ် မဟုတ်လား"
"အစကနေ ပြန်စရတာနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး ပိုကောင်းမှာပါ"
"ဒါဆို လုံလောက်ပါပြီ။ ခင်ဗျားပုံစံကလည်း သိပ်မဆိုးတော့ဘူးဆိုတော့ ကျွန်တော် သွားတော့မယ်"
"ဂရုစိုက်သွားပါ"
ယူဟျွန်းသည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသလိုမျိုး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တခြားသူများ မမြင်နိုင်သည့် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ကူးသွားရန် ဒက်စ်ကာ့တ် (Descartes) ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဝီမူဟျော့ခ်က ထိုအရာကို ဒုတိယအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမအကြိမ်မှာ ယူဟျွန်းက သူ့ကို လာတွေ့သည်ဟုဆိုကာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည့်အချိန်က ဖြစ်သည်။
'ဒါက ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးလဲ'
သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းမှာ မသေဆုံးသေးဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း ထိုစွမ်းအားကိုတော့ သူ မဖတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသည့် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုပင်။
သို့သော် ထိုအရာအတွက် စိုးရိမ်နေမည့်အစား သူ ပို၍ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူသည် ထိုစွမ်းအားကို အချည်းနှီးသော ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် အသုံးပြုမည်မဟုတ်ပေ။
ဝီမူဟျော့ခ်သည် မကြာမီ ငြိမ်သက်နေသည့် ဆေးရုံခန်းထဲတွင် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
***
ယူဟျွန်းသည် အခြားအတိုင်းအတာတစ်ခု၏ နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်ကျော်ရင်း အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မြင်နေရသည်။
သူသည် ဝီမူဟျော့ခ်၏ ကျေးဇူးကြောင့် သူ၏ခြေထောက်အောက်မှ မီးကို ငြှိမ်းသတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤကြီးမားသည့် ဖြစ်ရပ်ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။
သို့သော် အခြေအနေများ တည်ငြိမ်သွားပြီဟု သူထင်နေခိုက်မှာပဲ ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းများက ထပ်မံ၍ ဆူညံလာပြန်သည်။
သူတို့က ဒါဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုဖြစ်ပြီး ဒီနိုင်ငံဟာ အပြစ်ပေးခံနေရတာလို့ ပြောဆိုနေကြသည်။
သူတို့သည် ဂွမ်ဟွာမွန်းရင်ပြင်တွင် စုရုံးကာ နိုင်ငံတော်အလံကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ဤနေရာသည် ဘုရားသခင် အမှတ်အသားပြုခဲ့သည့် နေရာဖြစ်ကြောင်း အော်ဟစ်ကာ အစွန်းရောက်ဆန္ဒပြမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
‘သူတို့ ဘယ်လိုဘုရားသခင်အတွက်နဲ့ အလံတွေကို ဝှေ့ယမ်းနေကြတယ်လို့ ထင်နေကြတာလဲ’
ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ‘စာသားဖျက်စက်’ (Text Shredder) ကို အသုံးမပြုမီကတည်းက တိုးပွားလာနေသည့် သာမန်လူများနှင့် ကောက်ယူသူများကြားက ပဋိပက္ခမှာ ဝီမူဟျော့ခ် တစ်ယောက်တည်း၏ စွန့်လွှတ်မှုဖြင့် လုံးဝအဆုံးသတ်သွားခြင်း မဟုတ်ပေ။
အနည်းဆုံးတော့ အခုလောလောဆယ်တွင် ခြေဗလာဖြင့် ရှေ့ထွက်လာခဲ့သည့် အဆင့် ၁ ကောက်ယူသူ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် မည်သူမျှ ဘာမျှမပြောရဲကြသော်လည်း၊ မကြာမီပင် ကောက်ယူသူများကို အမြင်မကြည်သူများက ထွက်ပြောလာကြတော့မည်ဖြစ်သည်။
ထိုအခါ ပဋိပက္ခများနှင့် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်သည့် ခေတ်ကာလတစ်ခု ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပေလိမ့်မည်။
ယူဟျွန်းက ထိုအရာကို တားဆီးနိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိဟု တွေးလိုက်သည်။ သူသည် ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးပြီး လူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်များကို စိတ်ကြိုက်ပုံသွင်းနိုင်သည့် အာဏာရှင်ကြီးမျိုး မဟုတ်ပေ။
ဤကမ္ဘာကြီး ပြိုကွဲမသွားအောင် ထိန်းသိမ်းထားပေးနိုင်ခြင်းကပင် သူလုပ်နိုင်သမျှ အများဆုံး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်းတော့ ပစ်ထားလို့ မရဘူး’
အကယ်၍ ဤအခြေအနေမှာ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်လျှင် သူဝင်ပါ၍ မရနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းနောက်ကွယ်တွင် တိုက်တွန်းလှုံ့ဆော်နေသူ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေမည်ဆိုလျှင်မူ ဇာတ်လမ်းက တစ်မျိုးဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ယခုလောလောဆယ်တွင် အလွန်အမင်း မပျံ့နှံ့သေးသော်လည်း ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေပါက ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းများ၏ အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်များ ထပ်မံဖြစ်ပွားလာနိုင်သည့် အလားအလာ အလွန်များသည်။
သူတို့သည် မိမိတို့လုပ်နေသည့်အရာမှာ မှားယွင်းနေမှန်းပင် သိကြမည်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်တို့၏ အမည်နာမများကိုသာ အော်ဟစ်နေကြပေလိမ့်မည်။
တစ်စုံတစ်ရာသော ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရရှိသွားသည့်အလား ထင်မှတ်လျက်ပေါ့။
‘သူတို့ ဘုရားသခင်တွေက သူတို့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘူးဆိုတာ သိကြရဲ့လား’
အမှန်စင်စစ် သူတို့၏အမည်ကို အသုံးချကာ ရာဇဝတ်မှုများ ကျူးလွန်နေသည်ကိုသာ သိရှိပါက ထိုဘုရားသခင်တို့မှာ အမျက်ထွက်ကြပေလိမ့်မည်။
ယခင်က ကမ္ဘာကြီး ဘာကြောင့် ပြိုကွဲခဲ့ရသည်ကို သူသိသော်လည်း၊ လူသားများကို နှိမ်ချဆက်ဆံခဲ့သည့် မြင့်မြတ်သော ဝိညာဉ် (Divine Spirits) များတွင်လည်း အနည်းငယ်သော အပြစ်မကင်းရှိနေမည်မဟုတ်လောဟု သူ တွေးမိသည်။
ယူဟျွန်းသည် စီမံခန့်ခွဲရေး အဆောက်အအုံသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ထိုသို့ တွေးတောနေမိသည်။
သူသည် ဒက်စ်ကာ့တ် (Descartes) ၏ စွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။ ကြိုတင်အချက်ပေးထားသည့်အတိုင်း သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော ဆောဆူမင်က သူ့ကို နှုတ်ဆက်သည်။
“ပြန်ရောက်လာပြီလား။ ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သေးလဲ”
“ကျွန်တော့်ဆီမှာတော့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဒီနေ့ သင်တန်းကရော ဘယ်လိုနေလဲ”
“ကောင်းတာပေါ့၊ ဘာများထူးခြားမှာလဲ။ အနည်းဆုံး တက်ရမယ့်ရက် ပြည့်ဖို့အတွက် သာမန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်းပဲလေ”
“အင်းပါ”
“ဒါပေမဲ့ ကြာကြာမှ ယူရာနဲ့ အချိန်ဖြုန်းရတာတော့ မဆိုးပါဘူး”
ဆောဆူမင်သည် အထူးအခွင့်အရေး ရရှိထားသဖြင့် ကောက်ယူသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း ထိုအချက်က သူမကို အကယ်ဒမီမှ စောစီးစွာ ကျောင်းဆင်းခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းမဟုတ်ပေ။
သူမသည် မိမိ၏ ပါတနာနှင့်အတူ စိတ်ကမ္ဘာ (mental realm) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရမည့်အချက်မှာ မူလအခြေခံဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အဓိကအားဖြင့် အကယ်ဒမီ၏ အနည်းဆုံး သင်ရိုးညွှန်းတမ်းကို ပြီးဆုံးအောင် သင်ယူရမည်ဖြစ်သည်။
နေ့စဉ် ကျောင်းတက်နေရသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် တစ်ပတ်လျှင် အများဆုံး နှစ်ရက်သာ၊ ၎င်းမှာလည်း ၂ နာရီမှ ၃ နာရီခန့်သာ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပင်။
အထက်တန်းကျောင်းတက်စဉ်က နံနက် ၈ နာရီမှ ည ၁၀ နာရီအထိ ကျောင်းတက်ခဲ့ရသော်လည်း တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ဖြစ်လာသည့်အခါ ကျောင်းသွားရသည်ကို မကြိုက်တော့သည့်အလားပင်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သင်တန်းဆရာကလည်း ကျွန်မကို ထပ်မထိရဲတော့ဘူးဆိုတော့ ကျွန်မလည်း ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ နှမြောစရာကောင်းတယ်။ အထူးအခွင့်အရေး ရထားလို့ဆိုပြီး ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ အကူအညီတောင်းလာတဲ့ သင်တန်းဆရာကို မမြင်ရတော့ဘူးလေ”
“ကိုယ့်ထက် အားကောင်းတဲ့ ကျောင်းသားကို ဘယ်သူကများ ထိရဲပါ့မလဲ”
“အဲ့ဒါတော့ ဟုတ်တယ်”
“အဲ့ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ မြင့်မြတ်သော ဝိညာဉ် (Divine Spirit) ရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်လောက်တော့ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာ။ ဒါ့အပြင် သင်တန်းဆရာတွေကလည်း အရမ်းအလုပ်များနေပုံပဲ။ နောက်ပိုင်း သာမန်လူတွေနဲ့ ပွတ်တိုက်မှုတွေ အရမ်းများနေတယ်လို့ ပြောနေကြတယ် မဟုတ်လား”
“ဘာလဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“ဘာမှတော့ မဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း ပြဿနာတက်နိုင်တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ပိုများလာတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ သာမန်လူတွေနဲ့ စကားများတဲ့ ကိစ္စတွေ ပိုများလာတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ဘယ်နေရာမှာမဆို ပဋိပက္ခမျိုး ဖြစ်လာရင် ရှောင်ထွက်သွားဖို့ ကျွန်မတို့ကို မှာထားတယ်”
“အဲ့ဒါ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့က ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ အနာဂတ် ကောက်ယူသူတွေလေ။ သာမန်လူတွေနဲ့ ရန်ဖြစ်မိရင် ကောင်းတဲ့ရလဒ် ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”
“တောက်။ အဲ့ဒီလိုမြင်ရတိုင်း လူတွေက ဘဝကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဖြတ်သန်းနေရတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ကျွန်မအရင်က နေခဲ့တဲ့နေရာဆိုရင် သာမန်လူတွေက ဘာမဟုတ်တဲ့သူတွေကိုတောင် ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး စော်ကားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒီနေရာက ကိုယ့်စိတ်ထဲရှိတာကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောလို့ရတဲ့နေရာလေ။ သူတို့က အဲ့လိုလုပ်လို့ ဘာမှသိပ်မခံစားရဘူးဆိုတော့ ဂရုမစိုက်ကြတာပေါ့”
ဆောဆူမင်လည်း ထိုအချက်ကို သိသော်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရသည်ကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ ရှင် ကျွန်မကို ဘာလို့ ခေါ်လိုက်တာလဲ။ လေ့ကျင့်ခန်းတွေက အရမ်းခက်တယ်လို့ ပြောရုံနဲ့တော့ ကျွန်မ ခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူးနော်”
“အဲ့ဒီအတွက်တော့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး”
“ဒါဆို အရင်ဆုံး ရွှေ့လိုက်ကြမလား။ ရှင်အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ Wonderland ကို သွားမှာမလား”
“ဟုတ်တယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြေလျော့ထားပြီး အဆင်သင့်ပြင်ထားပါ”
ယူဟျွန်းက ချက်ချင်းပင် အပေါရီယာ (Aporia) ၏ မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီး ဒက်စ်ကာ့တ် (Descartes) ၏ စွမ်းအားကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။
သူသည် အကြိမ်အတော်များများ သုံးပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ အကြိမ်တိုင်းတွင် ဤ Wonderland သည် အလွန်အသုံးဝင်ကြောင်း တွေးမိသည်။
သူသည် သူ၏ အလွန်အမင်း အားကောင်းသည့် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ပေးနိုင်သည့် နေရာတစ်ခုထဲသို့ သူလိုချင်သည့်အချိန်၊ သူလိုချင်သည့်နေရာတိုင်းတွင် လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်ပေသည်။
‘ကျွန်တော်က လာပလပ်စ် (Laplace) တို့၊ မက်စ်ဝဲလ် (Maxwell) တို့ထက် ပိုသုံးနေမိသလား မသိဘူး’
ထိုအခိုက် အပေါရီယာ (Aporia) မျက်နှာဖုံး၏ ကျန်ရှိနေသည့် မျက်လုံးသုံးလုံးက တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားသည်။
၎င်းတို့မှာ ယူဟျွန်း၏ အတွေးများကို ဝေမျှရင်း ညည်းတွားနေသည့် ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးသုံးပါးပင်။
‘ငါသိပါတယ်။ ငါတို့ မင်းတို့ကို လျစ်လျူရှုမထားပါဘူး၊ ဒါကြောင့် အဲ့ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့’
သူတို့ စိတ်အေးသွားပုံရပြီး လင်းလက်နေသည့် မျက်လုံးများမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည့် ဆောဆူမင်က မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်မ ဒါကို အကြာကြီးကတည်းက သိချင်နေတာ။ မျက်နှာဖုံးမှာ မျက်လုံးလေးလုံး ပါနေရင် အမြင်လေးမျိုး ရှိတာလား”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး။ မျက်လုံးလေးလုံး ရှိတယ်ဆိုတိုင်း ကျွန်တော့်အမြင်အာရုံတွေ ချဲ့ထွင်သွားတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး”
ဤမျက်လုံးများသည် အမှန်စင်စစ် နတ်ဆိုးတစ်ပါးစီ၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုသည့် သင်္ကေတများသာဖြစ်သည်။ ယူဟျွန်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ၎င်းတို့ဖြင့် ကြည့်ရှုခြင်းထက် ထိုသင်္ကေတများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုသာ ပို၍ အလေးပေးသည်။
ဆောဆူမင်က စိတ်မဝင်စားတော့သည့်အလား ထိုအကြောင်းကို လွှတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆို ဒီကိုရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်မဆီကနေ သေချာ လမ်းညွှန်ချက်တွေ ယူတော့မှာပေါ့၊ ဟုတ်လား”
“အာ၊ အဲ့ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် ကြိုပြောထားစရာ တစ်ခုရှိတယ်”
“ဘာလဲ”
“ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးခဲ့တဲ့ နည်းစနစ်တွေရဲ့ ပုံစံတွေ ဒါမှမဟုတ် အမျိုးအစားတွေအကြောင်း နောက်ထပ် သင်ပေးစရာ မလိုတော့ဘူး”
“ဘာ”
“ကျွန်တော် အကုန်လုံးကို နားလည်ပြီးသွားပြီ”
ယူဟျွန်းက ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဆောဆူမင်က ထိုသို့ လက်မခံပေ။
သူမ၏ ဆံပင်ဖြူများ လွင့်ဝဲသွားပြီး ဒေါသထွက်နေသည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အို? အဲ့ဒါက ကျွန်မရဲ့ သင်ခန်းစာကို ရှင် အထင်သေးတယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား”
“မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက အဲ့ဒါမဟုတ်ဘူး”
“ဒါဆို ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ရှင်ပြောတဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး ဒီသင်တန်းဆရာမက ဒီနေ့ နတ်ဆိုးတစ်ပါး ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ကောင်းကင်တမန် ဖြစ်လာဖို့တော့ လုံးဝမျှော်လင့်မထားနဲ့”
“အမ်၊ ဒါကို ဘယ်လိုပြောရမလဲ…”
ယူဟျွန်းသည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ နိုးထလာချိန်တွင် ရရှိခဲ့သည့် ထူးခြားသောစွမ်းရည် (singularity) အကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။
ဒါဝင် (Darwin) ၏ ရုပ်ခန္ဓာဖြင့် ရရှိထားသော သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် သူ၏မျက်လုံးဖြင့် မြင်လိုက်ရသည့် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို၊ အမူအရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လျှင်တောင်မှ သဘာဝအတိုင်း အတုယူ ဖျော်ဖြေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
သူသည် ဆောဆူမင် သေချာသင်မပေးခဲ့ရသေးသည့် ပုံစံများအပါအဝင် အနေအထားအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
ဆောဆူမင်က တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေသော်လည်း သံသယဖြစ်နေဆဲပင်။
“အဲ့ဒါ ဖြစ်နိုင်လို့လား။ ကျွန်မနေခဲ့တဲ့နေရာက ဒဏ္ဍာရီထဲမှာပဲ ကြားဖူးတဲ့အရာမျိုးကို”
“ဖြစ်နိုင်လို့သာ ဖြစ်နေတာပေါ့”
“ဒါဆို ပြလိုက်လေ။ ကျွန်မ ကျေနပ်မှု မရှိရင်တော့ ရှင် အဆင်သင့်ပြင်ထားရလိမ့်မယ်”
“အဲ့ဒီအတွက်တော့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး”
ယူဟျွန်းက ဆောဆူမင်၏ ရှေ့တွင် အနေအထားတစ်ခု ယူလိုက်ပြီး ‘ပန်းဘေးဒဏ်’ (災花) ၏ အခြေခံအကျဆုံး နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
အားပြင်းသော စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ပန်းပွင့်ပေါင်းများစွာက လေထုကို အလှဆင်လိုက်ပြီး အာကာသကို ပိုင်းဖြတ်သွားသည်။
အလွန်ပင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ဆောဆူမင်ပင်လျှင် အပြစ်ရှာစရာ မတွေ့တော့ပေ။
“ကြားတော့ကြားဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်ရတော့ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။”
“ကျွန်တော် ပြောသားပဲ မဟုတ်လား။”
“ဒါပေမဲ့ ရှင်က ကျွန်မဆီမှာ အကြံဉာဏ်တောင်းဖို့အတွက် ဒီကို ခေါ်ခဲ့တာဆိုတော့… ရှင်လည်း ကိုယ့်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို သိနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
ယူဟျွန်းက သူမ၏ မှန်ကန်သော ထောက်ပြချက်ကြောင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ရှင် သတိထားမိသွားတာပေါ့။”
“ဒီနည်းစနစ်ကို တီထွင်ခဲ့တာ ကျွန်မလေ၊ သတိမထားမိဘဲ နေပါ့မလား။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှင် ဒီနည်းစနစ်ကို ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ သရုပ်ပြလိုက်တဲ့အခါ အရာအားလုံးက ပြီးပြည့်စုံနေတာတော့ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှင်ရဲ့ စိတ်ကတော့ ခုထိ ရင့်ကျက်မှု မရှိသေးဘူး။”
“ကျွန်တော့်စိတ်ကလား။”
“ရှင်က ကိုယ့်စိတ်ကို အခုထိ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ လိုအပ်နေသလို ခံစားနေရတာ သဘာဝပါပဲ။”
ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အသုံးချတာအပြင် ဒီနည်းစနစ်ကို သုံးဖို့ ဘာတွေများ လိုအပ်နေသေးလို့လဲ။
ဆောဆူမင်က ယူဟျွန်း၏ စိုးရိမ်မှုကို မြင်ဖောက်လိုက်သည့်အလား ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့က အဲ့ဒါကို ‘ဆန္ဒ’ (will) လို့ ခေါ်တယ်။”