လေထုကို ထက်ပိုင်းခြမ်းဖြတ်သန်းသွားသည့်အရာမှာ အမြင့်ဆုံးအထိ ဖိသိပ်ထားသော စွမ်းအင်မျှင်တစ်ခုပင်။
အမှောင်ထုထက်ပင် ပို၍နက်မှောင်နေသည့် ထိုစွမ်းအင်မျှင်သည် သူထိတွေ့သမျှအရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။
မြေပြင်၊ ကောင်းကင်၊ နောက်ဆုံးတွင် အာကာသဟင်းလင်းပြင်အထိပင်။
အကြိမ်ကြိမ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသည့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသူတို့၏ မာကျောသောအရေပြားပင်လျှင် ထိုအနက်ရောင်လျှပ်စီး၏ ပြင်းထန်သောစွမ်းအားကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။
ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အပိုင်းအစရာပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကြေမွသွားသည်။
ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည့်အတွက် နာကျင်မှုဟူ၍ မရှိခဲ့။
အသားအရေများ မကြေမွမီ ခဏတာအချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသူ ကင်မြောင်ဂျွန်သည် သူ၏အတိတ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။
သူသည် သာမန်ရုံးဝန်ထမ်းတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ အလုပ်ဝင်သည်မှာ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသဖြင့် အစပြုသူ၏ အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း၊ အလွန်ချစ်ခင်ရသည့် ချစ်သူကောင်မလေးနှင့် ကြင်နာတတ်သည့် မိဘများရှိနေသဖြင့် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ မနာလိုဖြစ်စရာမလိုခဲ့ပေ။
ဘဝတွင် လိုလေသေးမရှိဟု ခံစားခဲ့ရပြီး အရာရာကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် အမြဲကြိုးစားခဲ့သည့် သူသည် ရှားပါးပြီး စိတ်ရင်းမှန်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာကြီး ပေါင်းစပ်သွားသည့်နေ့၊ အလုပ်မှအပြန်တွင် ကင်မြောင်ဂျွန်တစ်ယောက် ပျောက်ကွယ်သွားရခြင်းမှာ ကံကြမ္မာ၏ ရက်စက်သော နောက်ပြောင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ရှုခင်းအက်ကြောင်းထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ ယဉ်ကျေးမှုအငွေ့အသက်မျှပင် မရှိသည့် လူရိုင်းကမ္ဘာတစ်ခုပင်။
ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှားပါးလှသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲတိရစ္ဆာန်များ ပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ကျရောက်သွားသည့် ကင်မြောင်ဂျွန်သည် ထိုအဖြစ်မှန်ကို လက်မခံနိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် သူ့ကို အမဲလိုက်နေသည့် ဧရာမသားရဲများထံမှ ထွက်ပြေးရင်း ထိုအဖြစ်မှန်ကို သူလက်ခံရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့။
ဤအရာအားလုံးသည် အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး သူသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ ဝေးကွာလှသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
သူ့အတွက် ကံကောင်းသည့်အချက်တစ်ခုရှိလျှင် ၎င်းမှာ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို နိုးထလာခြင်းပင်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ကင်မြောင်ဂျွန်သည် ရှင်သန်ရန်နှင့် သူ၏စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် အစာကွင်းဆက်၏ အောက်ခြေမှစတင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သားရဲများကို သတ်ဖြတ်စားသောက်ရင်း အကြိမ်ကြိမ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
ပထမဆုံးအနေဖြင့် နယ်မြေတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏နယ်မြေကို ချဲ့ထွင်သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ မူလတောအုပ်တစ်ခုလုံးကို သူစိုးမိုးလိုက်သည်။ သို့သော် ကင်မြောင်ဂျွန်သည် ၎င်းတို့သည် မလုံလောက်သေးဟု ခံစားရသည်။
သူ ပို၍သန်မာလာရမည်။
ဤကမ္ဘာတွင် သူဆက်လက်ရှင်သန်နေရမည်။
တစ်နေ့နေ့တွင် အိမ်သို့ ပြန်နိုင်သည်အထိ။
နောက်ဆုံးတွင် ကင်မြောင်ဂျွန်သည် တောအုပ်ကိုဖြတ်ကျော်ကာ ကြမ်းတမ်းသည့် တောကန္တာရများကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ပင်လယ်ပြင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
သူ့အသက်ကိုပင် ဆုံးရှုံးလုနီးပါးဖြစ်စေမည့် အကျပ်အတည်းများနှင့် တိုက်ပွဲများစွာကို အကြိမ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေရခြင်းကြောင့် သူ၏လူသားဆန်မှုများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသော်လည်း၊ ၎င်းကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် မျက်ရည်ကျလောက်သည့် နာကျင်ပြီး ခက်ခဲသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
အကြိမ်တိုင်းတွင် ကင်မြောင်ဂျွန်သည် အိမ်ပြန်နိုင်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ အားတင်းကာ ရန်သူသစ်များကို ရှာဖွေခဲ့သည်။
ကျယ်ပြောလှသည့် သမုဒ္ဒရာကို သူစိုးမိုးလာသည့်အခါ သူ၏ရုပ်ရည်မှာ အတိတ်ကသူ၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ရှိတော့သည့်အထိ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ထိုသို့ဖြင့် သူမည်မျှကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့ပါသနည်း။
သူကျိန်ဆဲချင်ခဲ့သော ကံကြမ္မာသည် သူ့ကို မူလကမ္ဘာသို့ ပြန်ပို့ပေးခြင်းဖြင့် တောင်းပန်နေသယောင် ရှိသည်။
သူ ထွက်ခွာသွားစဉ်ကအတိုင်း ရုတ်တရက် ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ သူအံ့ဩသွားသော်လည်း၊ သူနေထိုင်ခဲ့ဖူးသည့် တောင်ကိုရီးယားသို့ ရောက်ရှိလာကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင် ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် သူသေဆုံးသွားပြီဟု ကြေညာထားခဲ့သည်မှာ ၁၀ နှစ်ကျော်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ မသိခဲ့ပေ။
၁၀ နှစ်ဆိုသည့်အချိန်သည် ချစ်ရသူကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသူတို့၏ ဝမ်းနည်းမှုကို အနည်းငယ် သက်သာစေရန် လုံလောက်သော အချိန်ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ကင်မြောင်ဂျွန်၏ ရုပ်ရည်မှာ အတိတ်ကနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေသဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ကို မမှတ်မိနိုင်ကြတော့။
လူသားပုံစံကို မနည်းထိန်းထားနိုင်သော်လည်း၊ အတိုင်းအတာများကို ဖြတ်ကျော်စဉ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှုများက သူ၏ရုပ်ရည်ကို ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်စေခဲ့သည်။
မိကျောင်းများနှင့် တိုက်ခိုက်လာသည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သည့် ကင်မြောင်ဂျွန်သည် ၎င်းကို သတိမပြုမိခဲ့ဘဲ သူရရှိခဲ့သမျှမှာ ရင်းနှီးသူများ၏ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများသာ ဖြစ်သည်။
‘မိ၊ မိကျောင်း!’
‘ဝေးဝေးသွားစမ်း! တစ်ယောက်ယောက်၊ စုဆောင်းသူတွေကို ခေါ်လိုက်!’
‘ဒါ၊ ဒါ ငါ့သားလား? မဖြစ်နိုင်တာ!’
သူတွေ့သမျှ လူတိုင်းက မျက်လုံးပြူးပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် အော်ဟစ်ကြသည်။ သူတို့ထဲတွင် သူ၏ ချစ်သူကောင်မလေးနှင့် မိဘများလည်း ပါဝင်သည်။
ကင်မြောင်ဂျွန်သည် ထိုအော်ဟစ်သံများကြောင့် အံ့ဩကာ ထွက်ပြေးရင်း အမှန်တရားကို သဘောပေါက်သွားသည်။
သူ့ကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးသူတို့၏ အမှတ်ရထဲတွင် သူ မရှိတော့ပေ။ သူသည် အလွန်အမင်း ဝေးကွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်၍ ထိုအချိန်ကာလသို့ ပြန်သွားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
သူ အမှန်တရားကို ဝန်ခံလိုက်သည့်အချိန်တွင် ကြာမြင့်စွာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော ခံစားချက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ကင်မြောင်ဂျွန်သည် သူ၏ဝမ်းနည်းမှုကို မြိုသိပ်ကာ လူသူမသိနိုင်သည့် နေရာတစ်ခုတွင် ပုန်းခိုနေခဲ့သည်။
မည်သူမျှ ခြေမချသည့်၊ အနံ့အသက်ဆိုးများ ပျံ့လွင့်နေသည့် ရေဆိုးမြောင်းထဲသို့။
ထိုအချိန်တွင် ဟန်ဂျင်ချောင်းသည် ကင်မြောင်ဂျွန်ထံ ရောက်လာခဲ့သည်။
‘သြော်... မင်းယုံကြည်ရတဲ့သူတွေရဲ့ ထိခိုက်စေမှုကြောင့် ထွက်ပြေးလာခဲ့ရတာပေါ့လေ။’
‘ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။’
‘မင်းကို ကူညီပေးနိုင်မယ့်သူပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ? ငါနဲ့အတူ လက်တွဲမလား။’
‘ကျွန်တော်က မိကျောင်းတစ်ကောင်ပါ။’
‘အဲဒီလို ပုံစံမျိုးဖြစ်နေရုံနဲ့ မင်းက မိကျောင်းမဟုတ်ပါဘူး။ တကယ့်မိကျောင်းတွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ မိကျောင်းဖြစ်နေမှန်းတောင် မသိတဲ့သူတွေပါ။ အဲဒီသဘောအရဆိုရင် မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိရှိနေတာပဲ။ အဲဒါ လူသားဆန်တယ်လို့ မခေါ်နိုင်ဘူးလား။’
‘လူသားလား? ကျွန်တော်ကလား။’
‘ဟုတ်တယ်၊ လူသားပေါ့။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့သူ၊ အဲဒီလို လူသားမျိုးလေ။’
ဟန်ဂျင်ချောင်းသည် ကင်မြောင်ဂျွန်ဆီသို့ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ရွံရှာဖွယ်ကောင်းပြီး အနံ့အသက်ဆိုးသော တက်တာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် သူ့ကို မည်သို့မျှ ရွံရှာသည့် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ။
ကင်မြောင်ဂျွန်သည် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ဘဝအတွက် ရည်ရွယ်ချက်သစ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားသည်။
ဟုတ်သည်။ ဒီလူအတွက်ဆိုရင် သူဒီစွမ်းအားကို ရခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သည်။
ဒီလူအတွက်ဆိုရင် သူအသက်ကိုပင် ပေးဆပ်လိုက်နိုင်ပါသည်။
မှေးမှိန်လာသည့် အသိစိတ်ထဲတွင် ကင်မြောင်ဂျွန်သည် ထိုအချိန်က ခံစားချက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား အမှတ်ရနေသည်။
ကင်မြောင်ဂျွန်သည် နောက်ဆုံးအချိန်တွင်ပင် ဟန်ဂျင်ချောင်းအတွက် အချိန်ဆွဲပေးနိုင်ခဲ့သည့်အပေါ် ကျေနပ်နေမိသည်။
သူ၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။
“...”
ယူဟွန်းသည် အနက်ရောင်လျှပ်စီးကြောင့် သေဆုံးနေသည့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသူထံမှ ပျော်ရွှင်မှုလှိုင်းတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ထိုသူ၏ နောက်ဆုံးအချိန်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလိုက်သည်။
မိကျောင်းဟု အခေါ်ခံခဲ့ရသောသူသည် လူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသလော။
ယူဟွန်းသည် အတွေးများကို ဖယ်ရှားကာ ဂျင်ချောင်းဝန်ကို လိုက်ရန်ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူသည် အလွန်ဝေးကွာသည့်နေရာသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
သူသည် အပိုရီးယား၏ မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လာပလက်စ်ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ရောက်လာသည်။
[သခင်။ ကျွန်မတို့ ရန်သူအားလုံးကို ရှင်းလင်းလိုက်ပါပြီ။]
‘ကောင်းပြီ။ မင်းတို့ ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်။ ပြန်လာခဲ့ကြ။’
ယူဟွန်းသည် သူ၏ နတ်ဆိုးလေးကောင်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူဖန်တီးခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့ဩမိသည်။
‘ငါပိုပြီး သန်မာလာမှန်း သိပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။’
ပြင်းအားကို မြှင့်တင်၍ ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် [လီဗိုင်ယာသန်] ၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။ ၎င်းသည် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးကို ကြီးမားသည့် အမာရွတ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။
ပြီးတော့ အဲဒါက သူ့ရဲ့ အစွမ်းအကုန်လည်း မဟုတ်သေး။ အကယ်၍ လီဗိုင်ယာသန်ကို စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့်သာ အသုံးပြုခဲ့လျှင် ကမ္ဘာမြေပြင်အပြင်ဘက်မှပင် ၎င်း၏ခြေရာကို မြင်တွေ့နိုင်လောက်သည်။
သူသည် သူ၏စာကြည့်တိုက်ကို ပိတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ အကယ်၍ ဖွင့်လှစ်ပြီး ဤအရာကို ဝဘ်နော်ဗယ်တစ်ခုအနေဖြင့် ပြသခဲ့လျှင် ဝင်ငွေကောင်းကောင်း ရနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သူ နောင်တရမိသော်လည်း ယခုအချိန်မှာ ၎င်းကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် မသင့်လျော်ပေ။ ယူဟွန်းသည် ထိုအတွေးကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
‘ပြီးတော့၊ အနက်ရောင်လျှပ်စီး... အသုံးပြုတဲ့အခါ ဘာခုခံမှုမှ မခံစားရဘူး။’
အဆုံးစွန်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ယူဟွန်းသည် ဆောဆူမင် သင်ပေးခဲ့သည့် နည်းစနစ်များကို အခက်အခဲမရှိ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။
အနည်းငယ်မှာ ပြင်းအားတိုးလာခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော်လည်း၊ အဓိကမှာ သူစိတ်ကူးထားသည့် လှုပ်ရှားမှုများကို လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သော သူ့၏ အလွန်ကောင်းမွန်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့၊ တစ်ခုခု လွဲနေသလို ခံစားရတယ်။ ငါမှန်မှန်ကန်ကန် လုပ်ခဲ့တာလို့ ထင်ပေမဲ့ တစ်ခုခု အရေးကြီးတာ လိုအပ်နေသလိုပဲ။’
ဝန်းဒါးလန်းတွင် ချူလာပန်တာကာ၏ အ幻 ( மாயာ ) နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်ကလည်း ဤအတိုင်းပင် ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။
ဆောဆူမင်၏ ဟွာဂျုံချွန်းကို တုပနိုင်ရန်အတွက် အောင်မြင်မှုမှတ်တိုင်များ လိုအပ်နေ၍ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း၊ အနက်ရောင်လျှပ်စီးကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင်မူ ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်လိုက်သည်။
တစ်ခုခု လိုအပ်နေသည်။ အလွန်အခြေခံကျသော အရာတစ်ခုခု။
‘အခုချိန်မှာတော့ ဘာလဲဆိုတာ ငါမသိသေးဘူး။ နောက်မှ ဆောဆူမင်ကိုပဲ မေးကြည့်ရတော့မယ်။’
ဒီနေ့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များက များပြားလှသည်။
ဝီမူဟျော့ခ်သည် ဆယ်ဆထပ်နေသော လှည့်စားမှုကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် သူ့ကိုယ်သူ စတေးသွားခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဂျင်ချောင်းဝန်နှင့် တွေ့ဆုံကာ အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။
‘လိုဂိုစ် နှင့် ကမ္ဘာဦးကျမ်း။’
ကမ္ဘာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော အပိုင်းအစအားလုံးကို စုစည်းမိသည့်အခါ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ ယခုတိုင် စုဆောင်းထားခဲ့သော မေးခွန်းအားလုံး၏ အဖြေကို ရရှိလိမ့်မည်။ သူ မည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သနည်း၊ သူ၏ စွမ်းအားအရင်းအမြစ်မှာ အဘယ်နည်း၊ ဤကမ္ဘာ၏ အမှန်တရားမှာ အဘယ်နည်းဆိုသည်တို့ပင်။
ထို့ပြင် ယူဟွန်းသည် နောက်ထပ်အချက်တစ်ခုကိုလည်း သဘောပေါက်သွားသည်။
ဘုရားသခင်အချို့သည် ဤကမ္ဘာ၏ အမှန်တရားကို သိရှိနေကြသည်။
သူ့ကို လာပလက်စ်၏ အပိုင်းအစကို ပေးခဲ့သည့် ဆာတန်အကြောင်း သူတွေးမိသည်။ ဆာတန်သည် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံချိန်ကပင် သူ့ကို စိတ်ဝင်စားမှုပြသခဲ့ပြီး လက်ဆောင်များစွာ ပေးခဲ့သော်လည်း၊ ယူဟွန်းမှာမူ ၎င်းကို စေတနာသက်သက်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။
ဆာတန်သည် ယူဟွန်းတွင် ရွှေရောင်အလင်းရှိကြောင်း သိရှိပြီး လာပလက်စ်၏ အပိုင်းအစကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ သူ့ကို တိုက်ရိုက်တော့ မမေးနိုင်ဘူး။’
သူ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။
***
“မင်း မြင်လိုက်လား။ သူ့စွမ်းအားကို။”
“ဟုတ်ကဲ့။ သာမန်တယ်လာတွေထက် အများကြီး သာလွန်နေတယ်။”
“အဲဒီစွမ်းအားက အန္တရာယ်များတယ်။”
ယူဟွန်း၏ တိုက်ပွဲကို သက်သေအဖြစ် ကြည့်ရှုသူများ ရှိနေသည်။ ယူဟွန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသူ ကင်မြောင်ဂျွန်သည်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အိပ်ဆိုဒတ်စ်နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။
ထို့ပြင် သူနှင့် ယူဟွန်း၏ တိုက်ပွဲကို အိပ်ဆိုဒတ်စ်တယ်လာများ၏ မျက်စိရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့သည်။
ဥဘရာထရာ အပါအဝင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အိပ်ဆိုဒတ်စ်တယ်လာများသည် ယူဟွန်း၏ စွမ်းအားကို ကြည့်ပြီး အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထိုကဲ့သို့သောသူ ရှိနေပါက ကမ္ဘာမြေအတွင်းသို့ အိပ်ဆိုဒတ်စ်တို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားလိမ့်မည်။
မဟုတ်သေးပါ၊ သူတို့ ကြာရှည်စွာ ပြင်ဆင်လာခဲ့သော စစ်ဆင်ရေးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သူမှာ ထို ကန်းယူဟွန်း ဆိုသည့် တယ်လာပင်ဖြစ်သည်။
“ပင်တာဂရမ် က ဘာပြောသလဲ။”
“လောလောဆယ်တော့ သူတို့က တာဝန်မကျေပွန်ဘဲ တာဝန်ခံရမည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်သည့် ရှာမတ်မန်နေဂျာနှင့်အတူ ထွက်ပြေးသွားပြီး သူ့ကိုတော့ သင့်တော်သလို ရှင်းလိုက်ပြီလို့ ပြောပါတယ်။”
“ဒီမီယာလို့စ်လား။”
“သူ့ထက် ပိုမြင့်မားတဲ့သူပေါ့။”
“အော်၊ အဲဒီလူလား။ ဒီမီယာလို့စ်ရဲ့ စရိုက်ကို ကြည့်ရင် သူလှုပ်ရှားတာကမှ ပိုပြီး ထူးဆန်းဦးမယ်။”
“…ဒီကိစ္စကို သေချာရဲ့လား။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေ ဖြစ်ပေမဲ့ အခုထိ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ရင်တော့ သိပ်ယုံကြည်ရပုံ မပေါ်ဘူး။”
“ပင်တာဂရမ် ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေမှာတော့ အဲဒါ အမှန်ဖြစ်နိုင်တယ်။”
အိပ်ဆိုဒတ်စ်သည် ပင်တာဂရမ် နှင့် တစ်စုံတစ်ရာသော သဘောတူညီချက် ရယူထားသည်။ ထိုအတွက်ကြောင့် ပင်တာဂရမ် သည် ကမ္ဘာမြေ၏ ဝဘ်နော်ဗယ်အရည်အသွေးကို တမင်တကာ လျှော့ချခဲ့ပြီး ၎င်း၏တန်ဖိုး အနိမ့်ဆုံးသို့ ကျဆင်းသွားချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ထံမှ ကမ္ဘာမြေကို ဝယ်ယူရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကန်းယူဟွန်း တယ်လာ ပေါ်လာပြီး ရှာမတ်နှင့် ဂရိတ်ဆေးခရီးတပ်စ် ပရဒိသုတို့၏ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုမှာ ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့သည်။
သူတို့၏ အစီအစဉ်မှာ လက်တွေ့အားဖြင့် ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။
ပင်တာဂရမ် နှင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ထုတ်ဖော်ခြင်း မခံရသေးသော်လည်း၊ အိပ်ဆိုဒတ်စ်တို့အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အန်းလစ်ရှ်ဒ်ကိုသာ တစ်ခုတည်းသော နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်အဖြစ် ဖက်တွယ်ထားရတော့မည်ဖြစ်သည်။
‘ပြီးတော့ ဂျင်ချောင်းဝန်၊ အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ လူသားကောင်၊ သူ ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး။’
ဥဘရာထရာ၏ ဝတ်ရုံအောက်တွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ဒေါသတရားကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသည်။
သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် ထိုဒေါသကို ခံစားမိသဖြင့် ပခုံးများတွန့်ကာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။
“ဥဘရာထရာ။ ဒါဆိုရင် ဘာလုပ်ကြမလဲ။ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိသေးလား…။”
“အခုထိတော့ မရှိသေးဘူး။ ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် အခြေအနေက အဆိုးဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအတွက်နဲ့ ငါတို့ လက်မြှောက်လိုက်ပြီလို့တော့ မဆိုလိုဘူး။”
“…ဒီကမ္ဘာဂြိုဟ်ကို ဒီလောက်ထိ စွဲလမ်းနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ။”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက ပုံပြင်တွေရဲ့ အကြီးမားဆုံး စီးဆင်းမှုတွေ စုစည်းရာ အချက်အချာမို့လို့ပဲ။”
“ဗျာ။”
“မင်းတို့ မသိချင်မှ သိမယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်ချိန်မှာတော့ မင်းတို့ သိလာလိမ့်မယ်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ စီးဆင်းမှုတွေ စုဝေးရာ နေရာတွေ ရှိတယ်ဆိုတာကို။”
ဥဘရာထရာက ၎င်းကို ပုံပြင်မြစ်ကြောင်း (Story Vein) ဟု ခေါ်သည်။
ရေစီးရာအရပ်ကို ရေကြောင်းဟု ခေါ်ပြီး၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများ စီးဆင်းရာအရပ်ကို နဂါးမြစ်ကြောင်းဟု ခေါ်သကဲ့သို့ပင်။
ထိုအခါ ပိုမိုကြီးမားသော၊ စကြဝဠာအဆင့်ရှိ စီးဆင်းမှုများ ဖြတ်သန်းရာအရပ်မှာ ပုံပြင်မြစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာမြေသည် ထိုပုံပြင်မြစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်ဟု ဥဘရာထရာက ဆိုသည်။
“ဘုရားသခင်တွေက ဒီနေရာမှာ မျိုးစေ့ကြီးတစ်ခုကို ချပေးခဲ့ပြီး အမျိုးမျိုးသော ဒဏ္ဍာရီတွေကို အညှောက်ပေါက်စေခဲ့တာပဲ။ ဒါက တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘူး။”
“ဟွန်း၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလို အောက်ကျို့တဲ့ သတ္တဝါတွေ နေထိုင်တဲ့ ကမ္ဘာမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တန်ဖိုး ရှိနိုင်မှာလဲ။”
“ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ရဲ့ တန်ဖိုးက အဲဒီဇာတ်လမ်းကို ပြသတဲ့ သတ္တဝါတွေရဲ့ အစွမ်းသတ္တိပေါ်မှာ မူတည်တာမဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍သာ အဲဒီလိုဆိုရင် ပုံပြင်မြစ်ကြောင်းတွေက အနီရောင်နတ်ဆိုးတွေ နေထိုင်တဲ့ ကမ္ဘာ ဒါမှမဟုတ် ဂီအက်ခ်တွေ နေထိုင်တဲ့ ကမ္ဘာကိုပဲ စုပြုံသွားမှာပေါ့။ မင်းတို့ ဝန်ခံချင်မှ ဝန်ခံလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာမြေက ပုံပြင်မြစ်ကြောင်း ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကိုတော့ ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး။”
ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် အိပ်ဆိုဒတ်စ်သည် ကမ္ဘာမြေကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း သည် ထိုအချက်ကို မသိရှိသေးပုံရသော်လည်း၊ သူတို့ သိရှိသွားဖို့မှာ အချိန်သာ လိုတော့သည်။
“ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဒီကမ္ဘာဆီကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေရဲ့ ပုံပြင်အားလုံးကို ယူဆောင်လာဖို့ပဲ။ အဲဒီလို ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် ပုံပြင်မြစ်ကြောင်းကို အရင်ဆုံး သိမ်းပိုက်ရမယ်။ ကမ္ဘာမြေမှာ အဲဒီလောက် တန်ဖိုး ရှိပါတယ်။”
“ဒါဆိုရင် ဒီနေရာကို ဘယ်နည်းနဲ့မဆို ငါတို့ပိုင်ဆိုင်အောင် လုပ်ရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ယုံကြည်ခဲ့တဲ့ အဲဒီ ပင်တာဂရမ် အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေက အမြဲတမ်း ရှုံးနိမ့်နေတယ်…”
“သူတို့က အသုံးမကျတာ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ အသုံးဝင်တဲ့ အချက်အချို့တော့ ရှိပါသေးတယ်။ ဒီမီယာလို့စ်လည်း အတူတူပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ပိုအရေးကြီးတာက သူ့ထက် ပိုမြင့်မားတဲ့ ‘သူ’ က ငါတို့ဘက်မှာ ရှိနေတာပဲ။ သူဆီကနေ အကူအညီ လုံလောက်အောင် ရနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့မှာ ဒါကို ပြန်ကုစားနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်။”
“ဒါဆို အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။”
“အရင်ဆုံး၊ အနှောင့်အယှက် အပေးဆုံး ကျောက်ခဲကို ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်။”
ဥဘရာထရာ၏ အသံမှာ အေးစက်စွာ နိမ့်ကျသွားသည်။ ထိုကျောက်ခဲဆိုသည်မှာ မည်သူ့ကို ဆိုလိုမှန်း မည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုပေ။
သူတို့အားလုံးသည် မကြာသေးမီကပင် အံ့မခန်း စွမ်းအားကို ပြသခဲ့သော ကန်းယူဟွန်း ကိုသာ တွေးမိကြသည်။
သူ ပေါ်လာပြီးနောက်ပိုင်း အရာအားလုံး လွဲချော်သွားခဲ့သည်။ သူရှိနေသရွေ့ သူတို့ ဘာလုပ်လုပ် အောင်မြင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သူတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် စရိုက်ရှိသော ကော်မဒီပီဒီယာ ပေါ်လာသည့်အတွက်ပင် သူတို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေရသည်မှာ၊ အမြန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်ရတော့မည်။
“ငါတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အတွက်။ ဘုရင်အတွက်။”
“ဘုရင်အတွက်။”
“ဘုရင်အတွက်။”
ဘုရင်အကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် သူတို့အားလုံး ခေါင်းငုံ့ကာ ကြည်ညိုလေးစားသော အသံဖြင့် ချီးမွမ်းစကားများ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် သာသနာကို ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။
“ဆရာတော် ဥဘရာထရာ။ အဲဒီကျောက်ခဲကို ဖယ်ရှားဖို့ နည်းလမ်း ရှိပါသလား။”
“ငါ့မှာ အကြံအနည်းငယ် ရှိတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါကို အောင်မြင်ဖို့ဆိုရင် ပင်တာဂရမ် ကို အားကိုးရမှာပဲ၊ အထူးသဖြင့် သူတို့ထဲက ငါတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး မဟာမိတ်ကိုပေါ့။”
ယူဟွန်း၏ စွမ်းအားကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင် ရှာမတ်ကဲ့သို့ သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့မှာ မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ထိုနည်းမဟုတ်ပေ။
ပုံပြင်များအပေါ် အခြေခံပြီး တည်ရှိနေသော တယ်လာ တို့အတွက်၊
သူတို့၏ ပုံပြင်များကို ဆုံးရှုံးသွားစေခြင်းကပင် သူတို့ကို သတ်ပစ်ရန် လုံလောက်နိုင်သည်။