လိုဂိုစ်။
ဂျင်ချုံအွန်းက သူကိုယ်တိုင် ‘ကမ္ဘာဦးကျမ်း’ (Book of Genesis) ကို ဖန်တီးခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။
သူက ယောက်ျားလား၊ မိန်းမလားဆိုတာ ကျွန်ုပ် မခွဲခြားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဂျင်ချုံအွန်းသည် လိုဂိုစ်ဆိုသည့် နာမည်ကို သိရှိထားသည်။ ထိုအချက်အလက်မှာ ကန်းယူဟွန်း၏ ယခင်ဘဝရော၊ လက်ရှိဘဝတွင်ပါ တစ်ခါမျှ ကြားဖူးခြင်းမရှိသည့်အရာ ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် မည်သူက ပိုမိုအရေးပါသည့် သတင်းအချက်အလက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသလဲဆိုသည်မှာ ထင်ရှားနေပြီဖြစ်သည်။
“ဒါဆို လိုဂိုစ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။ မင်းပြောပုံအရဆိုရင် သူက ဘုရားစင် (Divine Spirit) တစ်ပါးတော့ မဟုတ်ပုံပဲ။”
“ခဏလေး။ အဲဒါမပြောခင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမျိုးသမီးကို အရင်ဆုံး ဒီဘက်ကို လွှတ်ပေးနိုင်မလား။”
ဂျင်ချုံအွန်းက သူသိထားသည့် အချက်အလက်ကို လက်နက်တစ်ခုလို အသုံးချကာ ရှီနာလင့်ချ်ကို သူ့ဘက်သို့ လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။
ယူဟွန်းသည် တွေဝေလျက် ထိုင်နေသော ရှီနာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားလျှင် ကောင်းမလားဟု တွေးမိသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ထိုအကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။
ဂျင်ချုံအွန်း၏ စရိုက်အရ ရှီနာကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားရုံနှင့် သူ တုန်လှုပ်သွားမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။
သူမကို ပြန်ရလျှင် ကောင်းသော်လည်း သူမကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် သူ ဘာကိုမှ စတေးခံမည့်သူ မဟုတ်မှန်း သိနေသည်။
သို့သော်လည်း ဂျင်ချုံအွန်းက အန္တရာယ်ကြားက ယူဟွန်းရှေ့ကို ထွက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ယူဟွန်းနှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် စကားပြောဆိုလိုသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ယူဟွန်းသည် ရှီနာကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဟိုဘက်သို့ သွားရန် အချက်ပေးလိုက်သည်။
ရှီနာသည် တုန်ရီနေသော ခြေထောက်များကို အားတင်းကာ ဂျင်ချုံအွန်း ရှိရာသို့ ပြေးသွားသည်။
“…တောင်းပန်ပါတယ်။ ခေါင်းဆောင်။”
“မဟုတ်တာ၊ မင်းအမှားမဟုတ်ပါဘူး။ ရန်သူက အရမ်းအားကောင်းလွန်းတာပါ။ မင်း အရင်သွားနှင့်လိုက်။”
“ခေါင်းဆောင်ကော။”
“ငါကြည့်စရာလေး ရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့… ဒီကိစ္စပြီးရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး၊ ရှီနာ။”
“…ဟုတ်ကဲ့။”
ရှီနာသည် ဆန့်ကျင်နေခြင်းမရှိဘဲ မှောင်မိုက်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူမ၏ တည်ရှိမှုမှာ လိုက်၍မမီနိုင်လောက်အောင် ဝေးကွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာသည့်အခါ ဂျင်ချုံအွန်းက စကားစလိုက်သည်။
“ကဲ၊ ကမ္ဘာဦးကျမ်းအကြောင်း စကားပြောကြမလား။”
“လိုဂိုစ်အကြောင်း အရင်ပြော။”
“အော်၊ ဟုတ်သားပဲ။ လိုဂိုစ်။ မေ့သွားတယ်။”
ဂျင်ချုံအွန်းသည် ဆက်လက်၍ပင် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။
သူသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မလိုအောင်ပင် အားကောင်းသော်လည်း ယူဟွန်းနှင့် သူ့ကြားရှိ စွမ်းအားကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။
ယူဟွန်းသာ လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး သူ့လည်ပင်းကို ညှစ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ဂျင်ချုံအွန်းအနေဖြင့် ခုခံနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအချက်ကို သိသော်လည်း ယုံကြည်ချက်ရှိစွာဖြင့် အမူအရာ တည်ငြိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
‘သူ့ဘေးက အမည်မသိတဲ့ တစ်ယောက်ကို ယုံကြည်နေလို့လား။’
ဂျင်ချုံအွန်း၏ သတိကြီးသော စရိုက်ကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင် သူသည် ဘာမှမဟုတ်သည့် သာမန်လူတစ်ယောက်ကို အားကိုးရာအဖြစ် ခေါ်ဆောင်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုဝတ်ရုံဝတ်ထားသူသည် ယူဟွန်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် ခေါ်လာခြင်း ဖြစ်ရမည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အစွမ်းထက်သည့် အင်အားစုဖြစ်သော မူရှင်းဝီမွတ်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားသည့် ယူဟွန်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ဖြစ်နေသည်။
သို့မဟုတ်လျှင် သူက အနိုင်မရနိုင်မှန်း သိသော်လည်း အချိန်ဆွဲနိုင်မည်ဟု ယူဆနေတာလား။
ယူဟွန်းသည် ဂျင်ချုံအွန်း၏ အတွေးများကို နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
လက်ရှိတွင်မူ လိုဂိုစ်နှင့် ပတ်သက်သည့် ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရန်မှာ ပထမဦးစားပေးဖြစ်သည်။
“အင်း။ ဘယ်ကနေ စပြောရမလဲ။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်က လိုဂိုစ်ဆိုတဲ့ နာမည်ကိုပဲ ကြားဖူးတာ၊ သူ့အကြောင်း သိပ်မသိဘူး။”
“သိပ်မသိဘူး ဟုတ်လား။ ဒါဆို လိုဂိုစ်ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။”
“ကျွန်တော့်ဆီမှာရှိတဲ့ ရွှေရောင် ကမ္ဘာဦးကျမ်းက ပြောပြတာလေ။ သူ့ကို ဖန်တီးသူက ဘယ်သူလဲ၊ တကယ့်ပိုင်ရှင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာကို အတိုချုပ် ပြောပြသွားတာ။”
“ဒါဆို မင်းက လိုဂိုစ်အကြောင်း ဘာမှ သိပ်မသိဘူးပေါ့။”
“တစ်ခုတော့ သိတယ်။ လိုဂိုစ်က ကမ္ဘာဦးဖောင်ဒေးရှင်းနဲ့ အရမ်း နက်နဲတဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိတယ်ဆိုတာပဲ။”
“ဖောင်ဒေးရှင်း…”
၎င်းမှာ မသိနားမလည်နိုင်စရာဖြစ်ပြီး ဒယ်ဆောင်းဂွန်ပင် လွယ်လွယ်ကူကူ မထိတွေ့နိုင်သည့် နေရာဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ကမ္ဘာဦးဖောင်ဒေးရှင်းဖြစ်သည်။
ရောထွေးနေသော လောကကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ကမ္ဘာဦးစနစ်ကို တီထွင်ခဲ့သည့်နေရာ၊ တယ်လာအဖွဲ့အစည်း သုံးခုစလုံးနှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဆက်စပ်နေသည့် မသိရသော အဖွဲ့အစည်း။
ကမ္ဘာဦးကျမ်းကို ဖန်တီးခဲ့သည့် လိုဂိုစ်နှင့် ကမ္ဘာဦးဖောင်ဒေးရှင်းတို့ ဆက်စပ်နေသည်ဆိုခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာ မဟုတ်ပေ။
ပို၍ပင် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု ယူဟွန်းက တွေးမိသည်။
‘ဟုတ်တယ်။ ဖောင်ဒေးရှင်းက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတာ အမှန်ပဲ။’
ပထမမျိုးဆက် ဘုရားစင်များပင် လွတ်လပ်စွာ မလှုပ်ရှားနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည့် စနစ်ကို သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာကြောင့် ဒယ်ဆောင်းဂွန်က သူတို့ကို သတိထားနေရတာလဲ။
ဘုရားစင်တို့၏ မာနကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင် ဖောင်ဒေးရှင်းကို သိမ်းပိုက်ဖို့အတွက် အင်အားစုစည်းမည့် အလားအလာ ရှိသည်။
သို့သော်လည်း ဘုရားစင်များသည် ဖောင်ဒေးရှင်းရှေ့တွင် ထူးဆန်းလောက်အောင်ပင် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။
“စဉ်းစားစရာတွေ များနေပုံပဲ။ ကျွန်တော် ဆက်ရှင်းပြရမလား။”
ယူဟွန်းသည် မေးစေ့ကို အသာညိတ်ပြကာ ဆက်ပြောရန် အချက်ပေးလိုက်သည်။
“ကမ္ဘာဦးကျမ်းက ဒီစကြဝဠာ အစကတည်းက ရှိနေခဲ့တာ။ လိုဂိုစ်က ဘာကြောင့် ဒီလိုအရာကို ဖန်တီးခဲ့လဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ရထားတဲ့ အပိုင်းအစကို အခြေခံပြီး ခန့်မှန်းရရင် လိုဂိုစ်က ဒီလောကကြီးကို ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ထဲမှာ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းချင်ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
“ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဟုတ်လား။”
“မင်း တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူးလား။ ဒီလောကရဲ့ အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံက စာလုံးတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်လာတာလဲ။ အဲဒီ သေးငယ်လှတဲ့ စာလုံးတွေက ဘယ်လောက်တောင် ရှုပ်ထွေးပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေသလဲ၊ ပြီးတော့ ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးသလဲ။ ဒီလောကကြီးက စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်နေသလိုမျိုးပဲ။”
“…”
“တစ်ယောက်ယောက်က စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ရေးထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းက တကယ့်လောကမှာ ပေါ်လာတာ၊ ပြီးတော့ အတိတ်က အမှားလို့ ထင်ခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေက တကယ်တမ်း ရှိနေတာမျိုး မဟုတ်ဘူးလား။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ မသိလိုက်တဲ့ အတိတ်ကာလတစ်ခုတော့ ရှိခဲ့မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်း ကိုယ်တိုင် မခံစားမိဘူးလား။ မိုဘီဒစ်ခ် လောကကို ရောက်ခဲ့ဖူးတဲ့ မင်း သိမှာပါ။”
ယူဟွန်းသည် ထိုစကားကို ငြင်းဆန်၍ မရပေ။
ထိုဇာတ်လမ်းများက လက်တွေ့ဖြစ်လာခြင်း၊ ထိုဇာတ်လမ်းထဲမှ ဖန်တီးမှုတိုင်းက ကိုယ်ပိုင်ဘဝများ ရှိနေခြင်း။
ဤလောကကြီးမှာ ဤအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်ဟုသာ ယူဆရန်မှာ ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။
“ဒီလောကရဲ့ ထူးခြားမှု၊ ဇာတ်လမ်းတိုင်း လက်တွေ့ဖြစ်လာတဲ့ ရောထွေးနေတဲ့ လောကကြီးရဲ့ ထူးခြားမှုက ကမ္ဘာဦးကျမ်းကြောင့်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။”
“ဒါဆို ကမ္ဘာဦးကျမ်းကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ လိုဂိုစ်ကကော။ သူက တကယ်ရော အရာအားလုံးကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ အရှင်သခင်မျိုးလား။”
ကမ္ဘာကြီး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလျှင် ဖန်တီးရှင်ထက် ပို၍ ကြီးမားသည့်အရာကို မတွေးတတ်တော့ပေ။
ဒါဆို ဘုရားစင်တွေကကော ဘာတွေလဲ။ လိုဂိုစ် ဖန်တီးထားသည့် မာယာ (illusion) သက်သက်များလား။
ဂျင်ချုံအွန်းက ခေါင်းခါသည်။
“ကျွန်တော်တော့ မထင်ဘူး။ သူက တကယ်တော့ အရာအားလုံးကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့သူ မဟုတ်လောက်ဘူး။ တကယ်လို့သာ ဟုတ်ရင် ကမ္ဘာဦးကျမ်းက ဒီလိုမျိုး အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“…မင်းက အပိုင်းအစတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါဆို ကမ္ဘာဦးကျမ်းကို ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။”
“ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ တစ်စုံတစ်ခုသော ဖြစ်ရပ်ကြောင့် စာအုပ်က အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်ပြီး စကြဝဠာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတယ်ဆိုတာပဲ သိတယ်။ မင်းဆီမှာရှိတာရော၊ ကျွန်တော့်ဆီမှာရှိတာရော အဲဒီလွင့်စင်သွားတဲ့ အပိုင်းအစတွေပဲ။”
ယူဟွန်းသည် သူ၏ အပိုင်းအစကို ယခင်ဘဝက ရခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။ သို့သော် သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် လက်ရှိဘဝကြားတွင် အချိန်ကာလ ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေသည်။
‘အပိုင်းအစတွေက နေရာကိုတင်မကဘဲ အချိန်ကိုပါ ကျော်လွန်နိုင်တာပဲ။’
သူတို့ကို ဖန်တီးခဲ့သည့် လိုဂိုစ်ဆိုသူမှာ မည်မျှတောင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလိုက်သနည်း။
“ဒါဆို ဒီအပိုင်းအစတွေက ဘာလို့ ငါတို့ဆီ ရောက်လာတာလဲ။”
“အဲဒါက ကျွန်တော်တို့က ထူးခြားလို့လေ။”
“ထူးခြားတယ် ဟုတ်လား။”
“အပိုင်းအစတွေက မူလကတည်းက ကမ္ဘာဦးကျမ်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေလေ။ ဇာတ်လမ်းတွေနဲ့ လောကကို ရက်လုပ်ဖို့အတွက် အလယ်အလတ်တစ်ခုပေါ့။ သဘာဝကျကျပဲ အဲဒီအပိုင်းအစတွေက ဇာတ်လမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်တတ်ကြတယ်။”
ယူဟွန်းသည် သူ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားသည်။
အတိတ်က ကွမ်ဂျီအာနှင့်အတူ အရက်သောက်ရင်း ပြောခဲ့ဖူးသည့် စကားဝိုင်းကို သတိရလိုက်သည်။
ထူးခြားသူများအတွက်မူ လောကကြီးတစ်ခုလုံး နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ရပ်အမျိုးမျိုးတို့က ဖြစ်ပျက်လာတတ်သည်။
ကမ္ဘာဦးကျမ်းကို ရရှိခြင်း၊ ၎င်း၏ အပိုင်းအစများကို ရရှိခြင်းမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူက အပိုင်းအစတွေကို ရလို့ ဒီလိုဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်လာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူကိုယ်တိုင်က ထူးခြားတဲ့သူ ဖြစ်နေလို့ပဲ အပိုင်းအစတွေက သူ့ဆီ ရောက်လာတာလား ဆိုတာကိုတော့ သူ ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။
သူ သိထားသည်မှာ အပိုင်းအစများတွင် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနှင့် ဆန္ဒများ ရှိနေပြီး အရာအားလုံးထက် ပို၍ ဇာတ်လမ်းများနှင့် ထိတွေ့လျှင် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်တတ်ကြသည်ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။
“အပိုင်းအစတွေမှာ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားနဲ့ ဆန္ဒတွေ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က သူတို့သဘောကျတဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေဆီကို သဘာဝအတိုင်းပဲ ဆွဲငင်သွားတတ်ကြတယ်။ အဲဒီနေရာမှာ ကောင်းခြင်း၊ ဆိုးခြင်းဆိုတဲ့ နယ်နိမိတ် မရှိဘူး။”
ဂျင်ချုံအွန်းသည် ဘယ်ဇာတ်လမ်းက ပိုသာတယ်၊ ဘယ်ဇာတ်လမ်းက ပိုမှန်တယ်ဆိုသည်ကို ပြောပြနေသည်။
ပုံပြင်များသည် ကလေးများသာ ကြည့်သည့် အဆင့်နိမ့်ပြီး ရိုးရှင်းသော ဇာတ်လမ်းများ ဖြစ်၍၊ ဒဿနကျမ်းစာများသည် ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော ဇာတ်လမ်းများ ဖြစ်သလော။
မဟုတ်ပေ။
ဇာတ်လမ်းများတွင် အဆင့်အတန်းဟူ၍ မရှိပေ။
ဟုတ်ပါသည်၊ အပိုင်းအစများသည် လူကို ရွေးချယ်ခွဲခြားခြင်း မရှိပေ။ ယူဟွန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သော ဂိုဏ်းချုပ်သည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သူ၊ လောဘကြီးသူ၊ လူများကို လှည့်ဖြားသူ ဖြစ်သော်လည်း အပိုင်းအစက သူ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
သူ၏ ယုတ်မာသော လုပ်ရပ်များပင်လျှင် ဇာတ်လမ်းများ ဖြစ်နေကြသည်။
“ကန်းယူဟွန်း တယ်လာ။ မင်းဆီမှာရှိတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မျက်နှာဖုံးရဲ့ စွမ်းအားလေ။ အဆုံးသတ်မှာတော့ အဲဒါလည်း အပိုင်းအစတစ်ခုပါပဲ။ အပိုင်းအစ လေးခုကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အပိုင်းအစကြီးတစ်ခုပေါ့။”
“ငါ သိတယ်။”
ဒါက ယူဟွန်း ခန့်မှန်းထားခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ ပထမဆုံးအကြိမ် စာတန်ဆီမှ လက်ဆောင်ကို လက်ခံရရှိချိန်တွင် လာပလက်စ်၏ စွမ်းအားကို အဘယ်ကြောင့် အလွန်သဘာဝကျကျ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သလဲဆိုသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ နားလည်လိုက်သည်။
“မင်းမှာ အကြံအစည် တစ်ခုခု ရှိပုံရပေမဲ့ မင်းမှာ အပိုင်းအစတွေကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိနေတာပဲ။”
“ကျွန်တော် တခြားသူတွေကိုတော့ ပရောဖက်ပြုချက်လို့ပဲ ပြောပြီး လွှဲရှောင်ခဲ့တာပါ။ တကယ်တမ်းတော့ ကျွန်တော့်စွမ်းရည်မှာ ရှိတာက ပရောဖက်ပြုချက် မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါထက် ပိုပြီးတော့ စိတ္တဇဆန်သလို၊ အများကြီးလည်း ပိုကြီးမားတယ်။”
“မင်းက အဲဒါကို ငါ့ကို ရိုးရိုးသားသား ပြောပြနေတာလား။ ဒီလောက်အထိ ရောက်လာပြီးမှ မင်းရဲ့ စုဆောင်းသူ (Collector) ရဲ့ အသာစီးရမှု ဒါမှမဟုတ် တခြားဘာညာတွေကို မင်းက သံသယဝင်နေတုန်းပဲလား။ ဂျင်ချုံအွန်း၊ မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ။”
ဂျင်ချုံအွန်းက ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြီး ပြန်မဖြေပေ။
သူ၏ အပြုအမူကို ကြည့်ရလျှင် သူ့ကို ယုံကြည်ပြီး နောက်လိုက်နေသည့် သူ့နောက်လိုက်များကိုပင် လှည့်ဖြားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
မဟုတ်သေး၊ ထိုမျှတင်မကသေးဘဲ သူတို့ကို ထောက်ပံ့ပေးနေသည့် အိပ်ဆိုဒတ်စ် (Exodus) မှ တယ်လာများကိုပင် လှည့်ဖြားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
“ဘာလို့ ဒီအကြောင်းတွေ အကုန်လုံးကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြနေတာလဲ။”
“လာမယ့်အရာအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့ပေါ့။”
“လာမယ့်အရာ ဟုတ်လား။”
“အပိုင်းအစတွေက အပိုင်းအစတွေကို အသိအမှတ်ပြုကြတယ်။ ပြီးတော့ အပိုင်းအစတွေက အပိုင်းအစတွေကို ခေါ်ဆောင်လာတတ်ကြတယ်။ မင်းဆီမှာ အပိုင်းအစ ခြောက်ခု ရှိနေပြီလေ။”
မဟာနတ်ဆိုးကြီး လေးပါး၏ စွမ်းအား၊ သူတစ်ပါး၏ စာအုပ်ကို မြင်နိုင်သည့် စွမ်းအား၊ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဆီက စုပ်ယူခဲ့တဲ့ စွမ်းအား။
အားလုံးပေါင်းလိုက်ရင် ခြောက်ခု တိတိ ဖြစ်သည်။
“အပိုင်းအစတွေ အကုန်လုံး စုစည်းမိတဲ့အခါ ဒီလောကကြီးက အဆင့်သစ်တစ်ခုဆီကို ကူးပြောင်းသွားလိမ့်မယ်။”
“မင်းရဲ့ အပိုင်းအစက မင်းကို အဲဒီလို ပြောပြတာလား။”
“မဟုတ်ရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။”
ယူဟွန်းသည် ဂျင်ချုံအွန်း ပြောပြခဲ့သည့် အချက်အလက်များကို ပြန်လည် တွေးတောနေသည်။ သူ ပြောပြခဲ့သည့် အချက်များထဲမှ အများစုမှာ ယူဟွန်းအတွက်လည်း အသစ်အဆန်းများသာ ဖြစ်သည်။
သူ၏ စွမ်းရည် မူလအစနှင့် ဘယ်ကနေ ရောက်လာသည်၊ ပြီးတော့ ၎င်းကို ဖန်တီးခဲ့သည့် လိုဂိုစ်အကြောင်း။
ပြီးတော့ အပိုင်းအစတွေ အကုန်လုံး စုစည်းမိပြီး နောက်ဆုံးမှာ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ဖြစ်သွားရင် ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ။
အဲဒါတွေက ယူဟွန်းအတွက် အသုံးဝင်မည့် အချက်များ ဖြစ်သည်မှာ သေချာသော်လည်း၊
သူ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် ဂျင်ချုံအွန်းကို သူ လွှတ်ပေး၍ မရသေးပေ။
“ဒီထက်ပိုပြီး မင်း ဘာမှ သိပုံမရတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ စကားပြောတာ ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်ကြစို့။”
“ငါ မင်းကို ဒီလောက်တောင် ပြောပြထားပြီးပြီပဲ၊ ငါ့ကို လှလှပပလေး လွှတ်ပေးလို့ မရဘူးလား။ ငါ မင်းကို ဘယ်လောက်ပဲ ရုန်းကန်ရုန်းကန် အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အပိုင်းအစ အရေအတွက်ကလည်း ခြောက်ဆတောင် ကွာနေပြီလေ။”
“မင်း အဲဒီလို လုပ်လို့မရမှန်း မင်း သိတယ်၊ ဒါကြောင့်ပဲ အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ကောင်ကို မင်းနဲ့အတူ ခေါ်လာခဲ့တာပေါ့။ ပြီးတော့ အပိုင်းအစတစ်ခုအတွက် ပြောရရင် မင်းဆီမှာရှိတဲ့ အပိုင်းအစရဲ့ အရွယ်အစားက တခြားအပိုင်းအစတွေနဲ့ လုံးဝ ကွာခြားနေတယ်။”
“အို၊ မင်း မိသွားပြီပေါ့။”
“မင်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကုန်သိနေတာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင်တော့ စနစ်တကျ လုပ်ကြတာပေါ့။”
ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအငွေ့အသက်များ တောက်လောင်လာသည်။ ဂျင်ချုံအွန်းက ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဂျင်ချုံအွန်းက “မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာတာကိုး” ဟု ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူ့ကို အရေးပေါ် အခြေအနေအတွက် ဖယ်ရှားပစ်ရန် ကြိုတင်စီစဉ်ထားခဲ့သည့် ထောင်ချောက်က ထိုလူကို ပို၍ပင် စွမ်းအားကြီးမားသွားစေခဲ့သည်။
ဂျင်ချုံအွန်းသည် သူ၏ ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံးသော အကျပ်အတည်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။
တခြားလူတွေကတော့ သူက ဘုရားစင်မဲ့သူတွေကိုပဲ သတိထားရမယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့၊ တကယ်တော့။
အစစ်အမှန်ဖြစ်သော နဂိုကောင်၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ နတ်ဆိုးက သူ့မျက်စိရှေ့မှာတင် ရှိနေသည်။
“ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။ ကျန်တာကိုတော့ မင်းပဲ တာဝန်ယူပေးပါ။”
ယခုအချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သော ဂျင်ချုံအွန်း၏ လက်အောက်ငယ်သားက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဂျင်ချုံအွန်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။ သူ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ယူဟွန်းမှာ သူ့ကို အာရုံစိုက်နေ၍ မရတော့ပေ။
ဂျင်ချုံအွန်း၏ လက်အောက်ငယ်သား၊ ခဏကတည်းက ထူးခြားသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှင့်နေခဲ့သည့် ထိုလူက ရုတ်တရက် သူ၏ တည်ရှိမှုကို ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် မြှင့်တင်လိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်အပေါ်ထားတဲ့ သစ္စာကတော့ ချီးကျူးစရာပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့အတွက်နဲ့ ကိုယ့်အသက်ကို စတေးဖို့ တကယ် လိုအပ်လို့လား။ မသေချင်ရင် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်။”
ယူဟွန်းသည် ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးသွားသော ဂျင်ချုံအွန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့မှ ပြိုင်ဘက်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
စုဆောင်းသူ အများစုမှာ အပိုရီယာ၏ မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားသည့် ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်မိရုံဖြင့် ကြောက်ရွံ့ပြီး နောက်ဆုတ်သွားတတ်ကြသော်လည်း၊ ထိုလူကတော့ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။
ဂျင်ချုံအွန်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ အပိုင်းအစ စွမ်းအားက သူ့ကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်နှင့် ပြိုင်ဘက်၏ စာအုပ်က ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထိုစာအုပ်မှာ မှိန်ဖျော့သော သက်တန့်ရောင် ဖြစ်သည်။
စာအုပ်မျက်နှာဖုံး၏ အရောင်နှင့် တောက်ပမှုမှာ တူညီနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ စွမ်းရည်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ ရောက်အောင် ဖွံ့ဖြိုးထားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
ပြီးတော့ သူက အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူများကိုပင် ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းက သူ့ကို စစ်မှန်စွာပင် အံ့ဩမိသည်။
‘ဒီလူက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ။’
သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရသည်။
‘စာအုပ်ရဲ့ အရောင်က နည်းနည်းတော့ ညစ်ပေနေသလိုပဲ။’
ပုံမှန်အရည်အချင်းရှိသူ တစ်ယောက်၏ စာအုပ်မှာ အလွန်တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြိုင်ဘက်၏ စာအုပ်မှာ သက်တန့်ရောင် ဖြစ်နေသော်လည်း အလွန်ညစ်ပေနေသည်။
တစ်ခုခု ရောနှောနေသကဲ့သို့ပင်။
ယူဟွန်း သိထားသလောက်တော့ မှင်ရည်စိမ်ထားသကဲ့သို့ အနက်ရောင် စာအုပ်ပိုင်ရှင်မှာ တစ်ယောက်တည်း ရှိသည်။
‘စာတန်ရဲ့ စာအုပ်က အဲဒီလိုမျိုးပဲ။’
သို့သော် ပြိုင်ဘက်၏ စာအုပ်မှာ သက်တန့်ရောင် ဖြစ်သော်လည်း တစ်မျိုးတစ်ဖုံ မှောင်မိုက်နေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး သို့မဟုတ် စိတ်သဘောထားပေါ် မူတည်နေတာလား။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခုအချိန်မှာတော့ အရေးမကြီးပေ။ သူသာ လမ်းမဖယ်ပေးဘဲ တိုက်ခိုက်လာမည်ဆိုလျှင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
ယူဟွန်းသည် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထိုလူ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဝတ်ရုံမှာ မီးပုံးပျံကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။
ဝတ်ရုံကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပြီး ပေါ်ထွက်လာသည့်အရာမှာ လူသားတို့၏ အစိတ်အပိုင်းဟု မဆိုနိုင်သော ရေဘဝဲလက်တံများ ဖြစ်သည်။
“ဘာလဲ။”
ယူဟွန်းသည် အံ့ဩချိန်တောင် မရလိုက်ဘဲ လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
ယူဟွန်း ခဏက ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာသို့ ရေဘဝဲလက်တံအုပ်စုကြီး ကျရောက်လာသည်။
[အေ့! ရူးနေတာလား! အဲဒါ ဘာကြီးလဲ!]
ဗေရီယွန်းသည် ထိုလူ၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွံရှာသွားသည်။
ခဏကအထိ ယူဟွန်းနှင့် ဂျင်ချုံအွန်းတို့က ဘာမှ မပြောဘဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း၊ ဂျင်ချုံအွန်း ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် ယူဟွန်းက ထိုထူးဆန်းသည့် လူနှင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
မဟုတ်သေး၊ အဲဒါက လူမဟုတ်ဘဲ တခြား ဘီလူးတစ်မျိုးလား။
သူ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှာ အဲဒီလိုအရာမျိုး ရှိနေတဲ့သူမျိုးကို သူမ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။
တစ်ဖက်တွင်မူ အံ့ဩနေသော ဗေရီယွန်းနှင့် မတူဘဲ ယူဟွန်းက မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
လူသားနှင့် တူသော်လည်း လူသားမဟုတ်သည့် ထူးဆန်းသော အစိတ်အပိုင်းများ ရှိနေပြီး သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများမှာလည်း ခန်းခြောက်နေပုံရသည်။ သူ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ယူဟွန်း သဘောပေါက်သွားသည်။
“မင်းက ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသူ (Returnee) ပဲ။”
ပြိုင်ဘက်မှာ တခြားလောကတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသူ ဖြစ်သည်။