ခေါင်းစဉ် - ငါသာသိသော အဓိကဇာတ်ကောင်များ – အခန်း ၂၇၃ | NovelPing
[စာသားဖျက်စက်]
၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ထိုသို့ဖြစ်သည်။
စာသားများကို ဖျက်ဆီးပေးသည့် စက်။
ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စုဆောင်းသူ (Collectors) များ၏ ခေါင်းထဲတွင် ပထမဆုံးပေါ်လာသည့် မေးခွန်းတစ်ခုတည်းရှိသည်။
ဖျက်စက် (shredder) ဟု ခေါ်ဆိုနေသည့် ထိုဆလင်ဒါပုံသဏ္ဍာန် သတ္တုပစ္စည်းသည် အမှန်တကယ်တွင် အဘယ်နည်း။
၎င်းကိုကြည့်ရသည်မှာ ယခုဖြစ်ပျက်နေသည့် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် လက်နက်တစ်ခုနှင့် လုံးဝမတူပေ။
“ဒီစာသားဖျက်စက်က သူ့နာမည်နဲ့လိုက်ဖက်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်နက်သစ်ပါ။ သူကိုယ်တိုင်က ဗုံးတစ်လုံးဖြစ်ပြီး ပေါက်ကွဲတဲ့အခါမှာ ရုပ်ဝတ္ထုတွေကို မထိခိုက်စေဘဲ စာသားတွေကိုပဲ ဖျက်ဆီးပစ်မှာပါ”
“စာသားတွေကိုပဲ ဖျက်ဆီးတဲ့ ဗုံးဟုတ်လား။ အဲဒါ ဖြစ်နိုင်လို့လား”
“မပြောနဲ့၊ သူတို့ ‘စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ’ (Mental Realm) ကိုပါ ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့အရာမျိုး လုပ်လိုက်တာလား”
အားလုံးက နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြသော်လည်း ယိုဟွန်းကမူ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်နေမိသည်။
‘ဒါမှမဟုတ် သူတို့ တိုးတက်အောင်လုပ်ဆောင်မှုတွေကို အကုန်ပြီးမြောက်သွားတာလား’
အားလုံးရှေ့တွင် ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့် ထိုပစ္စည်းကို ထုတ်ပြနိုင်သည်ကို ကြည့်ရလျှင် ဒါရိုက်တာကင်မ်က အားစိုက်ထုတ်ပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပုံရသည်။
မဟုတ်ပါက အရေးပေါ်အခြေအနေကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် မပြည့်စုံသေးသည့် ပစ္စည်းကို ထုတ်ပြလာဖွယ်မရှိပေ။
အားလုံး၏ အကြည့်များက ချွဲဂျောင်မိုဆီသို့ ရောက်သွားပြီး သူက ချက်ချင်းပင် နောက်ထပ်မျက်နှာပြင်တစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။
၎င်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာမှုကြောင့် တိုကျိုမြို့ပျက်စီးနေသည့် မြင်ကွင်းကို အချိန်နှင့်တပြေးညီ ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။
“ဒါကတော့ ဂျပန်စစ်တပ်ရဲ့ ဒရုန်းတွေကနေ အမြင့်ပေမြင့်မြင့်ကနေ ရိုက်ကူးထားတဲ့ အခုလက်ရှိဖြစ်ပျက်နေတဲ့ မြင်ကွင်းပါ။ ကြည့်ကြပါ”
ကင်မရာမျက်နှာပြင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် စစ်သားများနှင့် စုဆောင်းသူများ အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။
လူတိုင်းမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဂျပန်အစိုးရနှင့် ကမ္ဘာ့အသင်းအဖွဲ့ (World Association) တို့၏ စစ်ဆင်ရေး စတင်နေပြီဖြစ်သည်။
ရှူး... ရှူး... ရှူး... ရှူး...
ဒုံးကျည်အမြောက်အမြားသည် အမြီးတွင် အဖြူရောင်မီးတန်းများဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
အဝေးတစ်နေရာမှလည်း မီးတောက်နေသည့် အမြောက်ကြီးများက မီးလျှံများကို တံတွေးကဲ့သို့ ထွေးထုတ်နေသည်။
ခဏချင်းမှာပင် ပျက်စီးနေသည့်နေရာတစ်ဝိုက်တွင် စုဝေးနေသည့် ဖန်တဆမ် (Phantasms) များ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အပူချိန်မြင့်မားသည့် ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“မီးအားတော့ တော်တော်ကောင်းတာပဲ”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက်နဲ့တော့ အဲဒီဖန်တဆမ်တွေကို နှိမ်နင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
တစ်စုံတစ်ယောက်က မသိလိုက်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဖန်တဆမ်ဆိုသည်မှာ ခေတ်မီလက်နက်များဖြင့် ဖျက်ဆီး၍မရသည့် နတ်ဆိုးများဖြစ်သည်။
ဖန်တဆမ်ဆိုသည်မှာ ရောထွေးနေသည့် ကမ္ဘာမှ စာသားများ စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာသည့် သတ္တဝါများဖြစ်သည်။
ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများဖြင့် မည်သို့ပင် လုပ်ဆောင်စေကာမူ သူတို့၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို အနည်းငယ် ဖျက်ဆီးနိုင်ရုံသာ ရှိပြီး သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
သူတို့လည်း ထိုအချက်ကို သိသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နေခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းရှိသည်။
“အချိန်ဆွဲနေတာပဲ”
အားလုံး၏ အကြည့်များ ယိုဟွန်းဆီသို့ တစ်ချက်ရောက်သွားပြီးနောက် ချွဲဂျောင်မိုဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
ချွဲဂျောင်မိုက သူ၏စကားကို ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဒီစစ်ဆင်ရေးရဲ့ အဓိကအချက်က ဒီမှာရှိနေတဲ့ စုဆောင်းသူတွေပဲ”
ချွဲဂျောင်မိုက လေဆာမီးဖြင့် တစ်ဖက်ကို ညွှန်ပြလိုက်ရာ မျက်နှာပြင်က ထိုနေရာသို့ ချဲ့ပြလိုက်သည်။ ထိုသို့ မလုပ်လျှင်ပင် ဤနေရာတွင်ရှိနေသည့် စုဆောင်းသူများထဲတွင် သူတို့ကို မသိသူမရှိပေ။
မျက်နှာပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် စုဆောင်းသူ ၁၀ ဦးခန့်က စာသားဖျက်စက်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေဆီသို့ အသည်းအသန် ပြေးသွားနေကြသည်။
တစ်ဦးက စာသားဖျက်စက်ကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ကျန်ကိုးဦးက သူတို့အတွက် လမ်းကြောင်းကို အသည်းအသန် ဖွင့်ပေးနေကြသည်။
“သူတို့က…”
“ဂျပန်ရဲ့ ထိပ်တန်းစုဆောင်းသူတွေ မဟုတ်လား”
“ဟင်။ ပန်ရှင်း (Pung Shin) လို့ခေါ်တဲ့ တစ်ယောက်တောင် ပါနေပါလား”
ဤအရေးကြီးသည့် စစ်ဆင်ရေးကို လုပ်ဆောင်နေသူများမှာ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ စုဆောင်းသူအဆင့် ၁၀ ဦးအတွင်း ပါဝင်သူများဖြစ်သည်။
သူတို့ထဲတွင် စာသားဖျက်စက်ကို ကျောတွင်လွယ်ထားသည့် လူမှာ ပန်ရှင်းဖြစ်ပြီး ဂျပန်နိုင်ငံတွင် နံပါတ်တစ်ဟု သတ်မှတ်ခံထားရသူဖြစ်သည်။
တကယ်ပင် သူတို့သည် နိုင်ငံ၏ အძლიမ်းဆုံး စုဆောင်းသူများကိုသာ စုစည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ တိုက်စစ်သည် ရပ်တန့်၍မရအောင် ပြင်းထန်လှသည်။
အမြောက်များ ပစ်ခတ်သွားသည့်နေရာတွင် သတိမကပ်နိုင်တော့သည့် ဖန်တဆမ်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
လူ ၁၀ ဦးပါသည့် အသေခံတပ်ဖွဲ့သည် ဖန်တဆမ်များကို မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သည့်အရှိန်ဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ပျက်စီးနေသည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သူတို့၏ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်မှာ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“တခြားစုဆောင်းသူတွေကလည်း သူတို့ကို ထောက်ပံ့ပေးနေတယ်”
အသေခံတပ်ဖွဲ့သည် လူ ၁၀ ဦးနှင့်တင် မပြီးဆုံးပေ။
အလယ်အလတ်အဆင့် စုဆောင်းသူများက ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ဖန်တဆမ်များ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို ပစ်ပေါက်ခြင်းဖြင့် လမ်းကြောင်းများကို ဖွင့်ပေးနေကြသည်။
သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ ၁,၀၀၀ ကျော်သည်။
နေရာတိုင်းတွင် တိုက်ပွဲကြီးများ ဖြစ်ပွားနေသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံရှိ စုဆောင်းသူအားလုံးကို တစ်ညတည်းနှင့် စုစည်းထားပုံရပြီး အရေအတွက်မှာ များပြားလှသည်။
ထို့ကြောင့် ဖန်တဆမ်များမှာ အင်အားကြီးပြီး အရေအတွက်များသော်လည်း နောက်ဆုတ်သွားရသည်အထိ ဖြစ်သွားသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ စိတ်ကြည်နူးစရာပင်။
ထိုသို့ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ၁၀ ဦးပါ အသေခံတပ်ဖွဲ့သည် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
စာသားဖျက်စက်ကို သယ်ဆောင်လာသည့် ပန်ရှင်းနောက်သို့ စုဆောင်းသူနှစ်ဦး လိုက်ပါသွားပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ကျန်ခုနစ်ဦးမှာ အဝင်ဝအနီးရှိ ဖန်တဆမ်များကို ရှင်းလင်းရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
“အို ဘုရားသခင်”
“သူတို့ အောင်မြင်သွားပြီ”
အားလုံးသည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ချွေးစက်များဖြင့် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။
ပန်ရှင်း အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်မှာ သုံးမိနစ်ခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။
နှလုံးခုန်သကဲ့သို့ တဒိတ်ဒိတ်ခုန်နေသည့် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝသည် အချိန်ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် အတွင်းမှ ပြင်းထန်သည့် အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အလင်းရောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး မကြာမီ အမြင့်ဆုံးအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။
ခွာ... အား... အား... အား... ဒုန်း!!!
အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ထိုနေရာတွင် အံ့ဩစရာကောင်းသည့် ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ပေါက်ကွဲသွားသည့် အလင်းရောင်နှင့် ထိမိသည့် လူများ သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုများမှာ ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း ဖန်တဆမ်များသာ အော်ဟစ်ရင်း ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
စုဆောင်းသူများနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေသည့် ဖန်တဆမ်များမှာ အလင်းရောင်နှင့် ထိမိသည်နှင့် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
အစည်းအဝေးခန်းထဲရှိ လူအားလုံး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။
“ဒါဆိုရင် အဲဒါက ဖျက်စက်ကို အတွင်းမှာ ဖောက်ခွဲလိုက်လို့ ရလာတဲ့ ရလဒ်ပေါ့”
“စွမ်းအားက တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ။ ငါးထပ်ရှိတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ”
၎င်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာ ငါးခု ထူးဆန်းစွာ ထပ်နေပြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို စနစ်တကျ ဖျက်ဆီးပစ်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး ရှင်းလင်းချက် အခြေအနေ (clear conditions) ငါးချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရမည်ဖြစ်သည်။
အတွင်းတွင် ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိဘဲ ထိုသို့သောနေရာမျိုးသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
သို့သော် စာသားဖျက်စက် သို့မဟုတ် ဖျက်စက်တစ်ခုသာရှိလျှင် အခြေအနေမှာ လုံးဝကွဲပြားသွားမည်ဖြစ်သည်။
သူတို့ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ခက်ခဲရှုပ်ထွေးသည့် ရှင်းလင်းချက် အခြေအနေများကို ဖြည့်ဆည်းရန် မလိုတော့ပေ။
သူတို့က အသာအယာ ဖောက်ခွဲလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။
“ရုပ်ဝတ္ထုတွေကို မဟုတ်ဘဲ ဇာတ်လမ်းတွေကိုပဲ ဖျက်ဆီးပစ်တဲ့ ဗုံး”
“ကမ္ဘာ့အသင်းအဖွဲ့က တကယ်ပဲ တစ်ခုခု လုပ်ပြသွားတာပဲ”
ထိုအရာအားလုံးမှာ ရူးသွပ်သည့် သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ယောက်ကြောင့် ဖြစ်သည်ကို မသိကြသဖြင့် စုဆောင်းသူများ ထိုသို့ တုံ့ပြန်ခြင်းမှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။
သူတို့က စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေအတွင်းတွင် ဖောက်ခွဲလိုက်ရာ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေကို ဖျက်ဆီးရုံသာမက အပြင်ဘက်ရှိ ဖန်တဆမ်များကိုပါ အဝေးကြီးအထိ ပျံ့နှံ့ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။
ပေါက်ကွဲမှု၏ ခန့်မှန်းခြေ အတိုင်းအတာမှာ အချင်းဝက် ၅ ကီလိုမီတာထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သည်။
‘ဒါက စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေအတွက် မဟာဗျူဟာမြောက် နျူကလီးယားလက်နက်ပဲ’
သို့သော် ၎င်းကို လေယာဉ်ပေါ်တင်ပြီး ပစ်ချ၍မရဘဲ လူကိုယ်တိုင် ချိန်ညှိပြီး ဖောက်ခွဲရမည်ဖြစ်သည်။
‘အခြေအနေက ပထမတစ်ချက်ကြည့်ရင် ခက်ခဲသယောင်ရှိပေမဲ့ အတွင်းထဲကိုသာ ရောက်သွားနိုင်ရင် ရရှိမယ့် အကျိုးကျေးဇူးက အရမ်းကြီးမားတယ်။ ဘယ်လိုမှ ထိတွေ့လို့မရနိုင်တဲ့ ကမ္ဘာ့အမြင်တွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်မယ့် ဒီဖျက်စက်ရဲ့ အရေးပါမှုက တခြားဘာနဲ့မှ နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး’
ကမ္ဘာ့အမြင်များကို ရှင်းလင်းရန် အခြေအနေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲဆိုတာတော့ ငါမသိပေ။
ထိုအချိန်ကာလအတွင်း ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကမ္ဘာနှင့် ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားနေသည့် ဖန်တဆမ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ခန့်မှန်းရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
အကယ်၍ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အားလုံးကို ပစ္စည်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည်ဆိုပါက မည်သူကများ ကန့်ကွက်ဝံ့ပါမည်နည်း။
‘ငါကော ဘယ်လိုလဲ’
ယူဟွန်းသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး ငါးထပ်ရှိသည့် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေကို သူကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်းနိုင်မလားဟု တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
‘အကယ်၍ ရှင်းလင်းရမည့် အခြေအနေက ဘော့စ်အဆင့် ဖန်တဆမ်တွေကိုပဲ တိုက်ခိုက်ရတာဆိုရင် ငါ အေးဆေးပဲ ရှင်းနိုင်မှာပါ’
အခြားသော အခြေအနေများ ရှိနေပါကလည်း သူ မအောင်မြင်နိုင်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ၊ အချိန်အနည်းငယ်တော့ ကြာမြင့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းသည် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် ‘အနာဂတ်’ ကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ထားပြီးဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ အချိန်တော့ ကြာလိမ့်မယ်။ အဲဒီငါးထပ်ထဲမှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ တစ်ခုလောက်ပဲ ပါနေရင်တောင်မှ ရှင်းလင်းဖို့ အနည်းဆုံး သုံးရက်တော့ ကြာလိမ့်မယ်’
ထိုသုံးရက်အတွင်း အပြင်ဘက်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ကပ်ဘေးတွေ ဖြစ်ပွားနေလိုက်မလဲ။
‘လက်နက်အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာတာက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ’
သေနတ်နှင့် ယမ်းမှုန့်များ ပေါ်ပေါက်လာချိန်တွင် သူရဲကောင်းများ၏ ခေတ်ကုန်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖျက်စက် ပေါ်လာခြင်းသည် စုဆောင်းသူများအတွက် ကြီးမားသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။
သို့သော် စုဆောင်းသူများ၏ အခြေအနေမှာ သူရဲကောင်းများထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဖျက်စက်ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်၍ မရနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
‘ညွှန်ကြားရေးမှူး ကင် ကိုယ်တိုင်က ပြောတာပဲ၊ အဲဒါကို ထုတ်လုပ်တဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က အလွန်ကြီးမားတယ်တဲ့။ ပြီးတော့ အဲဒီအရာကို သုံးဖို့ဆိုရင် စုဆောင်းသူတွေပဲ ကိုင်တွယ်နိုင်တာလေ’
သာမန်လူတွေက ဖျက်စက်ကို ဘယ်လောက်ပဲ ထိတွေ့ကိုင်တွယ်ပါစေ၊ သူတို့ ဘယ်တော့မှ ဖောက်ခွဲနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် စုဆောင်းသူများ၏ နေရာကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားသည့် ဖျက်စက်သည် စုဆောင်းသူများသာ အသုံးပြုနိုင်သည့် နောက်ဆုံးလက်နက်အမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူ ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချတော့မည့်အချိန်တွင် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ စုဆောင်းသူများ၏ အပြုအမူမှာ ထူးဆန်းနေသည်။
အစည်းအဝေးခန်းထဲရှိ အခြားစုဆောင်းသူများကလည်း ထိုအချက်ကို သတိပြုမိသွားသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ။ ပန်ရှင်းရဲ့ အခြေအနေက ထူးဆန်းနေတယ်”
“သူ ဒဏ်ရာရသွားတာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က စုဆောင်းသူတွေလည်း အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်နေကြတယ်”
“ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ”
အောင်ပွဲကို မျက်ရည်များဖြင့် အထိမ်းအမှတ်ပြုနေကြသည့် စုဆောင်းသူများသည် မကြာမီမှာပင် အသက်ရှူကျပ်လာပြီး ပြိုလဲကုန်ကြသည်။
ထိုနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သူမှာ ပန်ရှင်းတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း မေ့မြောတော့မည့်သူကဲ့သို့ အရောင်ဖျော့တော့နေသည်။
စစ်သားများ ပြေးလာပြီး ပြိုလဲသွားသည့် စုဆောင်းသူများကို ကူညီပေးကြသည်။ ဗီဒီယိုမှာ ထိုနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားသည်။
ယူဟွန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
‘ဖျက်စက်မှာ တကယ်ပဲ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေပုံပဲ’
***
ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ငါးထပ် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ ဖြစ်ရပ်သည် စာသားဖျက်စက် ပေါ်လာခြင်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ဂျပန်နိုင်ငံအတွက် ဝမ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ်ပွဲကို ကျင်းပခဲ့သည်။
သူတို့သည် အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုတစ်ရက်တည်းအတွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ တွက်ချက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသည်။
လူပေါင်း ၃,၀၀၀ ကျော် သေဆုံးခဲ့ပြီး ၁၀၀,၀၀၀ ကျော် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။
အကြီးဆုံး မြို့လယ်ခေါင်ရှိ အဆောက်အအုံများ ပြိုကျခဲ့ပြီး စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ တည်ရှိရာ နေရာအနီးတစ်ဝိုက်မှာလည်း ဗုံးကျဲခံလိုက်ရသည့်အလား ပျက်စီးဆွေးမြည့်သွားခဲ့သည်။
ဤကြီးမားသည့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုသည်ပင် သူတို့ ကြုံတွေ့ရမည့်အရာ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ ရှိသေးသည်ဖြစ်ရာ ဤငါးထပ် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ ဖြစ်ရပ်သည် မည်မျှအန္တရာယ်များကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ပြသနေသည်။
သို့သော် နိုင်ငံသားများကတော့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဖျက်စက် ပေါ်လာခြင်းကြောင့် မည်သည့် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေကိုမဆို အန္တရာယ်နည်းပါးစွာဖြင့် ရှင်းလင်းနိုင်ကြောင်း သင်ယူခဲ့ကြရသည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံတိုင်းသည် ထိုကြီးမြတ်သည့် လက်နက်များကို အနည်းဆုံး တစ်ခုခု ရရှိနိုင်စေရန် နည်းလမ်းရှာဖွေရင်း စိတ်ဝင်စားမှု ပြသလာကြသည်။
သို့သော် ဖျက်စက်တွင် အလွန်ကြီးမားသည့် ချို့ယွင်းချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။
“ဖျက်စက်ရဲ့ သက်ရောက်မှု နယ်ပယ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ စုဆောင်းသူတွေရဲ့ စွမ်းအားတွေ လျော့နည်းသွားတယ်လို့ ဆိုလား”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
ကန်းဟယ်ရင်၊ ကွမ်ဂျီအာ၊ ဆောဆူမင်နှင့် ယူယောင်းမင်းတို့သည် ယူဟွန်းထံမှ အမှန်တရားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ဖျက်စက်၏ ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသည့် စုဆောင်းသူများသည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို မခံရပ်နိုင်ဘဲ မေ့မြောသွားကြသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဖျက်စက်နှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်လေးနက်သည့် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
“ဖြစ်နိုင်တာက ဒီဇာတ်လမ်းတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်တဲ့ ဗုံးက အရမ်းကို စွမ်းအားကြီးလွန်းလို့ ဖြစ်မယ်။ သူက သူ့ရဲ့ သက်ရောက်မှုနယ်ပယ်ထဲမှာ ရှိတဲ့ စုဆောင်းသူတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကိုပါ အကုန် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ”
“...ဒါဆိုရင် စွမ်းအားတွေ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ စုဆောင်းသူတွေက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ သူတို့က လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲလား”
“ကံကောင်းတာက သူတို့ အကုန်လုံးတော့ မဆုံးရှုံးလိုက်ရဘူး။ အထူးသဖြင့် ပေါက်ကွဲမှုနယ်ပယ်နဲ့ ဝေးလေလေ စွမ်းအားဆုံးရှုံးမှု နည်းလေလေပဲ။ ဒါပေမဲ့လည်း လျော့နည်းသွားတာကတော့ လျော့နည်းသွားတာပဲ”
နေရာတွင်ရှိနေသည့် စုဆောင်းသူများသည် ပျမ်းမျှအားဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းအား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။
၃၀ ရာခိုင်နှုန်းဟု ပြောလျှင် နည်းသည်ဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံး အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူများအတွက်မူ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
အဆင့် ၈၀ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်သည် တွက်ချက်မှုအရ ၅၆ ဖြစ်သွားသည်နှင့် တူသည်။
ပြီးတော့ သူတို့က ပေါက်ကွဲမှုနယ်ပယ်နှင့် ပိုနီးကပ်နေပါက ဇာတ်လမ်းများကို ပိုမိုဆုံးရှုံးရသည်။
“အဆင့် ၈၈ လို့ ခန့်မှန်းရတဲ့ ဂျပန်စုဆောင်းသူ ပန်ရှင်းတောင်မှ အလယ်အဆင့် စုဆောင်းသူတွေရဲ့ အောက်ကို ရောက်သွားတယ်”
ပျမ်းမျှ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုသော်လည်း ဖျက်စက်ကို သူတို့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ဖောက်ခွဲလိုက်သူများအတွက်မူ ပိုမိုဆိုးရွားသည်။
သူတို့သည် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့၏ စွမ်းအား တစ်ဝက်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြသည်။
ဤသတင်းသည် ဂျပန်အစိုးရအတွက်တော့ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလိုပင်။
သူတို့သည် ငါးထပ် စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် နိုင်ငံအတွင်းရှိ စုဆောင်းသူအားလုံးကို စုစည်းခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်စေရန် အနည်းဆုံး အဆင့် ၅၅ ရှိသူများကိုသာ ခေါ်ယူခဲ့သည်။
ထိုစုဆောင်းသူအားလုံးသည် ဖျက်စက်၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်ဖြစ်ရာ အစိုးရအတွက် မည်မျှ ခါးသီးစရာကောင်းလိုက်မည်နည်း။
မူလက ဂျပန်နိုင်ငံသည် စုဆောင်းသူများ၏ အားကောင်းသည့်နိုင်ငံအဖြစ် ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ၁၀ နိုင်ငံစာရင်းဝင် စုဆောင်းသူ စွမ်းအားကို ဝင့်ကြွားခဲ့သည်။
သို့သော် ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် သူ၏ အဆင့်မှာ အောက်ခြေအထိ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
“ဒါဆိုရင် ဂျပန်က လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီပေါ့၊ ဟုတ်လား”
ယူယောင်းမင်း ပြောသည့်စကားထက် ဂျပန်၏ အခြေအနေကို ပို၍ ကောင်းမွန်စွာ ဖော်ပြနိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။
စွမ်းအား ဆုံးရှုံးသွားသည့် စုဆောင်းသူများသည် ထပ်မံကြိုးစားပါက ပြန်လည်ရရှိနိုင်သော်လည်း ထိုအချိန်အထိ ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း။
အရေးကြီးဆုံးမှာ ရှိပြီးသားအရာကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည့် သူတို့၏ အားမလိုအားမရဖြစ်မှုများကို မည်သည့်အရာနှင့်မျှ ဖြေရှင်းပေး၍ မရနိုင်ပေ။
“အရေးကြီးတာက နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာပဲ။ စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေမျိုးစုံ ပေါ်လာတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ရှေ့မှာ ဖျက်စက်ကို ဖောက်ခွဲမယ့်သူက ဘယ်သူဖြစ်လာမလဲ”
“...”
“...”
အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်သွားသူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလိုလိုပင် မှိုင်းညို့သွားကြသည်။
ပျော်ရွှင်တတ်သည့် ယူယောင်းမင်းပင်လျှင် သူ၏ စွမ်းအား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်ဆိုသည့် အချက်ကို တွေးမိပြီး တုန်ရီသွားသည်။
ဤအပိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားမှုများ ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားသည်။
‘Unleashed တွေ သူတို့လုပ်ချင်ရာ လုပ်နေတာကို တားဆီးနိုင်ခဲ့တာကတော့ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း သူ့ပြဿနာနဲ့သူ ရှိနေတာပဲ’
သို့သော် ယူဟွန်းကို အနှောင့်အယှက် အဖြစ်ဆုံးမှာ အစည်းအဝေးခန်းထဲရှိ လစ်လပ်နေသည့် ထိုင်ခုံဖြစ်သည်။
စုဆောင်းသူများစွာသည် အသင်းအဖွဲ့ အစည်းအဝေးခန်းတွင် စုဝေးနေကြပြီး အများစုမှာ အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူများ ဖြစ်သည်။ မတက်ရောက်နိုင်သည့် အနည်းငယ်သော သူတို့မှာ ပြည်ပတွင်ရှိနေကြပြီး မတတ်သာ၍ မတက်ရောက်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် တစ်ဦးတည်းသာ။
ကိုရီးယားတွင် ရှိနေလျက်နှင့်ပင် မျက်နှာကို လုံးဝ မပြခဲ့သည့် လူတစ်ယောက်။
‘ဝူမူဟျွတ်၊ ဘုရားမဲ့သူ။ သူ မလာဘူး’
သူက အမြဲတမ်း ဒီလိုမျိုးသာဆိုလျှင် သူ လွှတ်ပေးလိုက်မိမည်ဖြစ်သည်။
အရေးကြီးသည်မှာ ဝူမူဟျွတ်ဆိုသည်မှာ ထိုကဲ့သို့ အရေးကြီးသည့် နေရာမျိုးတွင် အမြဲတမ်း မျက်နှာပြတတ်သူဖြစ်သည်။
သို့ပါလျက်နှင့် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ကပ်ဘေးဆိုက်စေမည့် ကြီးမားသည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုတွင် သူ မည်သည့် တိုင်တန်းမှုမျှမလုပ်ဘဲ မျက်နှာမပြဘဲ နေခဲ့သည်။
‘တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်’
သူသည် တစ်စုံတစ်ခု မကောင်းသည့်အနံ့ခံရသည်ဟု အရင်ကတည်းက သံသယရှိခဲ့သော်လည်း ဤကိစ္စကြောင့် သူ အသေအချာ သိသွားခဲ့သည်။
ဝူမူဟျွတ်သည် Unleashed တို့နှင့် ဆက်သွယ်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေသည်။