ခေါင်းဆောင်အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ ပုန်းခိုရာနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီး ဤနေရာမှ မည်သို့လွတ်မြောက်ရမည်ကို ဆွေးနွေးကြသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် ဖန်တမ် (Phantoms) တွေကို သုတ်သင်ရုံနဲ့တော့ ဒီနေရာရဲ့ ရှင်းလင်းရေးအခြေအနေ (clear condition) ကို ပြည့်မီနိုင်မယ်လို့ မထင်ဘူး။”
“ကျွန်တော်လည်း သဘောတူတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ စနစ်က ကျွန်တော်တို့ကို ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ လမ်းညွှန်ပေးသင့်ပေမဲ့ စနစ်ကလည်း ချို့ယွင်းနေတယ်။”
“ဒါက ပြဿနာပဲ။”
၎င်းတို့သည် ဤစိတ်ကူးယဉ်နယ်ပယ် (Mental Realm) ၏ ဇာတ်လမ်းကို ရှေ့ဆက်မှသာ ရှင်းလင်းနိုင်မည့် အရိပ်အမြွက်ကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ဖန်တီးထားသော ဤနေရာတွင် ရှင်းလင်းရေးအခြေအနေကိုပင် သိရှိရန် ခက်ခဲလှသည်။
၎င်းတို့အတွက် လမ်းပြဖြစ်ခဲ့သော ဂျီနီဆစ် (Genesis) စနစ်မှာလည်း ယခုအခါ ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီဖြစ်သည်။
သဘာဝကျစွာပင် လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့သည် ကန်းယူဟွန်းထံသို့ ရောက်သွားကြသည်။
ဤနေရာသည် သူ၏မှတ်ဉာဏ်မှ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ရာ သူတစ်ခုခုကို သိရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မိကြခြင်းဖြစ်သည်။
“ယူဟွန်း၊ မင်းမှာ တစ်ခုခုများ အကြံရှိလား။”
“ရှိတယ်။ ဒီစိတ်ကူးယဉ်နယ်ပယ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို အခြေခံပြီး ဖန်တီးထားတာ။ ရှင်းလင်းရေးအခြေအနေကို ခန့်မှန်းရမယ်ဆိုရင်တော့ အိပ်မက်ဆိုးရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ကျော်ဖြတ်ခြင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
အိပ်မက်ဆိုး၏ အရင်းအမြစ်ကို ကျော်ဖြတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ဤနယ်ပယ်တွင် ယူဟွန်း၏ အိပ်မက်ဆိုးဖြစ်စေသော အခြေခံအကြောင်းရင်းမှာ အဘယ်နည်း။
“အိပ်မက်ဆိုးရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ဆိုတာ လက်တွေ့မှာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အိပ်မက်ဆိုးဆိုတာ ဒီနယ်ပယ်တစ်ခုလုံးပဲ။ ဒီနယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအား ကျွန်တော်တို့မှာ မရှိဘူး။”
မည်သူမျှ ထိုစကားကို ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိပေ။
ယနေ့တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ဤစိတ်ကူးယဉ်နယ်ပယ်မှာ လွယ်ကူလှသည်မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်းသဘောပေါက်သွားကြသည်။
၎င်းသည် သာမန်ခြေသလုံးအိမ်တိုင်လူတစ်ယောက်ပင်လျှင် အဆင့်မြင့်စုဆောင်းသူ (collector) နှင့် ယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားရှိသည့် နေရာမျိုးဖြစ်သည်။
ဤနယ်ပယ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းနှင့် ဘာမျှမထူးပေ။
“ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ။”
“အိပ်မက်ဆိုးရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ဖယ်ရှားတာထက် ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ့် တခြားနည်းလမ်းတွေ ရှိပါသေးတယ်။”
“ဒါဆိုရင်…”
“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဒီနယ်ပယ်ထဲမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေးနေပြီး အသက်ရှင်သန်ကာ အချိန်ကုန်ဆုံးဖို့ပဲ လိုတယ်။ သေဆုံးမသွားဘဲ အသက်ရှင်နေခြင်းကလည်း ကျော်ဖြတ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်ဆိုရင် ဒီအသီးကောက်ယူခြင်းနဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဒုက္ခတွေက မကြာခင် ပြီးဆုံးတော့မှာပါ။”
ဘာမျှမလုပ်ဘဲ သည်းခံနေခြင်း။
ပြောရလွယ်သော်လည်း ၎င်းတို့နေထိုင်နေရသည့် အခြေအနေကို ကြည့်လျှင် လုံးဝမလွယ်ကူသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။
ဘာမျှမသိသောသူတစ်ယောက်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပါက နာရီပိုင်းအတွင်းပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။
‘ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အားလုံးကို သိတယ်။ ဒါက ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ၊ နောက်ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီနားမှာ ဘယ်သူတွေရှိနေလဲဆိုတာကိုပေါ့။’
ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ယူဟွန်း၏အခန်းကဏ္ဍမှာ အချက်အလက်များကို စုဆောင်းခြင်းနှင့် ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အချက်အလက်များရရှိရန် လူများကို လိုက်လံတွေ့ဆုံပြီး ဆက်သွယ်ခြင်းများကို အမြဲပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။
သံသရာလည်နေသလိုပင် သူ၏ဇာတိမြေထက် သေခြင်းတရားနှင့် ပိုနီးစပ်သည့် ဤနေရာကပင် သူနှင့် ပို၍ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။
“အကြိမ် (၉၈) မြောက် ဒုက္ခက မင်းတို့ ပတ်သက်မနေရင် မဆိုးပါဘူး။ အိတ်ဆိုဒက်စ် (Exodus) တဲလာ (tellers) တွေက ဒီအချိန်မှာ ငြိမ်နေကြလိမ့်မယ်။ လူတွေကလည်း အသီးရှာဖို့ပဲ စိတ်အားထက်သန်နေကြလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့က ငြိမ်ငြိမ်လေးပဲ နေကြတာပေါ့။”
“တကယ်လား။”
“ပြီးတော့ မကြာခင် နေဝင်တော့မယ်။ ညဘက်ဆိုရင် ဘီလူးတွေက အပြင်မှာ ပိုပြီးရက်စက်ကြမ်းတမ်းစွာ လှည့်လည်ကြလိမ့်မယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်နိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု (skill) မရှိရင်တော့ သတိထားရမယ်။ အဆင့်မြင့်စုဆောင်းသူတစ်ယောက်တောင် သူတို့ရဲ့ အစာဖြစ်သွားနိုင်တယ်။”
ထိုစကားကြောင့် ကန်းဟယ်ရင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။
သူမသည် မိမိကိုယ်ကို သန်မာသည်ဟု ဂုဏ်ယူနေခဲ့သော်လည်း ယူဟွန်း၏စကားအရဆိုလျှင် သူမ၏အဆင့်မှာ ဤနယ်ပယ်တွင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်နေသည်။
မိမိထက်သာလွန်သော နယ်ပယ်များ ရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ သူမ အားငယ်သွားမိသည်။
ကွမ်ဂျီအာအတွက်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
သူမသည် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်ဒုက္ခတွင် မရောက်ရှိနိုင်သည့် သူတစ်ပါး၏အတိတ်ကို ဖြတ်သန်းနေရသည်ကို သဘောမကျပေ။
“ဒီနေ့အတွက်တော့ အိပ်ကြရအောင်။ ဒုက္ခရဲ့ အဓိကဇာတ်လမ်းကတော့ မနက်ဖြန်မှ စတင်မှာပါ။”
အဖွဲ့သည် စကားစမြည်ပြောဆိုခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး သက်ဆိုင်ရာ အိပ်ရာနေရာများသို့ သွားကြသည်။
နယ်ပယ်အသီးသီးကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြသူများပီပီ ၎င်းတို့ မနေချင်သည့်နေရာများတွင် အိပ်စက်ရခြင်းကို သဘာဝအတိုင်း ကျင့်သားရနေကြသည်။
ထိုသို့ဖြင့် အိပ်မက်ဆိုး၏ ပထမဆုံးညကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
***
နောက်တစ်နေ့မနက်။
ကောင်းကင်တွင် တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် နေထွက်ခြင်း၊ နေဝင်ခြင်းကို မမြင်ရသော်လည်း မနက်ခင်းဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။
ကောင်းကင်အောက်ရှိ အရာဝတ္ထုများ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို မြင်နေရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ကြည်လင်နေလျှင် နေ့ခင်း၊ ဝါးတားတားဖြစ်နေလျှင် ည။
၎င်းသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် အချိန်ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော စံနှုန်းဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းနှင့် သူ၏အပေါင်းအပါများသည် ရှိသောအစားအစာဖြင့် မနက်စာကို ပေါ့ပါးစွာ စားသောက်ကြပြီး အချိန်ကို အေးအေးဆေးဆေး ကုန်ဆုံးရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုအစီအစဉ်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကြောင့် ပျက်စီးသွားရသည်။
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
သူတို့ကို ကြင်နာစွာ ပြုံးပြနေသည့် လူတစ်ယောက်။
သူ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ယူဟွန်း၏မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားပြီး ကန်းဟယ်ရင်၊ ကွမ်ဂျီအာနှင့် ဆောဆူမင်တို့မှာလည်း ထူးဆန်းသည့် အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်သွားကြသည်။
အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသော ထိုလူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ဤနယ်ပယ်တွင် ရှိနေသည့် ကန်းယူဟွန်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
သူသည် လက်ရှိယူဟွန်းထက် ပို၍မှောင်မိုက်ပြီး ပို၍ထက်မြက်သည့် အသွင်အပြင်ရှိသည်။
[အဲဒီအပြုံး… တစ်နေရာရာမှာ အများကြီး မြင်ဖူးသလိုပဲ…]
ဘတ်ရျွန်က သူမကိုယ်သူမ မသိလိုက်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။
[သူ မကောင်းတဲ့အကြံတစ်ခုခု ကြံစည်တဲ့အခါ ပြုံးလေ့ရှိတဲ့ အပြုံးပဲ။]
ယူဟွန်းအနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု ပြန်ပြောလိမ့်မည်ဟု ဘတ်ရျွန်က မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း သူ အခွင့်အရေးမရခဲ့ပေ။
‘ဘာလို့ ငါ့ရဲ့အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်က ဒီနေရာမှာ ရှိနေရတာလဲ။’
ဤသည်မှာ ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသည့် ဖြစ်စဉ်စီးဆင်းမှုဖြစ်သော်လည်း အရာရာသည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ပျက်နေရသည်ကို ယူဟွန်း အမြန်ပင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
‘အင်းလေ၊ အဲဒါက ငါ့ရဲ့အတိတ်ကပုံစံဆိုရင်တော့ ငါတို့အဖွဲ့ကို မြင်ပြီးရင် လျစ်လျူရှုထားမှာ မဟုတ်ဘူး။’
သူ၏အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သည် ဘာကိုမျှ မသိဘဲ မနေသင့်ဟု ယုံကြည်ကာ အရာအားလုံးကို သိရှိအောင် ကြိုးပမ်းလေ့ရှိသူဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် မရှိသင့်သော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ နှစ်ဦးသား ထိတွေ့မှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပေ။
“မင်းတို့အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ မင်းနာမည်က ဘယ်သူလဲ။”
“ကျွန်တော်က…”
မှန်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စကားပြောနေရသကဲ့သို့ ခံစားရသည့် ဤထူးဆန်းသော အခြေအနေတွင်ပင် ယူဟွန်းမှာ တည်ငြိမ်မှုမပျက်သေးပေ။
“ကျွန်တော့်နာမည်က ကန်းဂျီဆူပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
“ဂျီဆူ? မင်းတို့ ဘယ်ကလာတာလဲ။ ဒီနားမှာ မင်းတို့ကို မမြင်ဖူးသလိုပဲ။”
“ကျွန်တော်တို့က အောက်ပိုင်းဒေသတွေကနေ တက်လာတာပါ။”
“အင်း။ ဆိုးလ်ကို ဘာလို့လာကြတာလဲ။”
သူ့၏ ပွင့်လင်းလွန်းသော သံသယကြောင့် ယူဟွန်းသည် သူ၏အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိမှာလဲ။ အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားရင်း သဘာဝအတိုင်း ရွှေ့ပြောင်းလာရင်းနဲ့ ကယ်တင်ရှင် (Savior) အကြောင်း သတင်းစကားကြားလို့ လာခဲ့တာပါ။”
“…”
ကယ်တင်ရှင်ဟူသော စကားလုံးကြောင့် သူ၏အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အစစ်အမှန်ယူဟွန်းအနေဖြင့် ၎င်းကို လွဲချော်သွားရန် အကြောင်းမရှိပေ။
‘ငါ့ရဲ့အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါသိတယ်။’
ယူဟွန်းပြောသော ကယ်တင်ရှင်ဆိုသည်မှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ချွဲဒိုယွန်းဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းမှာပင် မည်သည့်ဒုက္ခကိုမဆို လွယ်ကူစွာ ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည့် လူတစ်ယောက်အကြောင်း သတင်းစကားမှာ နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတို့သည် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါခြင်းဖြင့် ဤနယ်ပယ်တွင် အသက်ရှင်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ သူ့ကို အလွန်အမင်း ကိုးကွယ်နေကြသည်။
ထို့ကြောင့် ချွဲဒိုယွန်းသည် မရည်ရွယ်ဘဲ ကယ်တင်ရှင်ဟူသော ဘွဲ့ကို ရရှိသွားခဲ့သည်။
‘ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ အဲဒီကောင်က ဘယ်လိုလုပ် ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။’
သူသည် အခြားလူသားများကို လူသားများအဖြစ် မမြင်ဘဲ တန်ဖိုးတစ်ခုအဖြစ်သာ မြင်တတ်သူဖြစ်သည်။
သူသည် ကောင်းခြင်း၊ ဆိုးခြင်းကို ဂရုမစိုက်။
သူ့အတွက် အသုံးဝင်ခြင်း သို့မဟုတ် အသုံးမဝင်ခြင်းသာ ရှိသည်။
နှစ်မျိုးနှစ်စားသာ ရွေးချယ်စရာရှိသည်။
ထိုသို့သောလူက မည်သို့လျှင် အနစ်နာခံခြင်းကို ဆိုလိုသည့် ကယ်တင်ရှင်ဘွဲ့ကို ရရှိနိုင်မည်နည်း။
သူ့ဘေးတွင်ရှိသော ဟွမ်ဆယ်အွန်းသာလျှင် ထိုဘွဲ့ကို ရသင့်သည်ဟု ဆိုလျှင် ပို၍ နားလည်နိုင်သေးသည်။
သူ၏အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မှာလည်း ထိုအချက်အတွက် မကျေနပ်မှုများစွာ ရှိနေသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ကယ်တင်ရှင်အကြောင်းကို တမင်တကာ ထည့်ပြောလိုက်သည့်အခါ သူသည် အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရမည်မှာ အသေအချာပင်။
‘ငါ့ရဲ့ အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကတော့ အားငယ်စိတ်တွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာပဲ။’
သူက အပြင်ပန်းမှာ မပြသပေမဲ့ ဒါဟာ ထင်ရှားနေသည်။ အထူးသဖြင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို အခြားသူထက် ပိုသိနေသူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သူ့အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်က မျက်နှာအမူအရာကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဟာ၊ ဟားဟား။ ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါဆိုလည်း မင်းတို့ ဒီလိုပဲ တွေးနေမှာပေါ့။”
“ဒါနဲ့၊ ခင်ဗျားတို့က အဲဒီကယ်တင်ရှင်နဲ့ အဖွဲ့တူတူပဲလို့ ကြားမိတယ်။”
“အဖွဲ့တူတူလား… မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က သူတို့နောက်မှာ ကပ်ပါနေရုံသက်သက်ပါ။ အဲဒီလောက်ပါပဲ။”
“ဟုတ်လား။”
မိမိကိုယ်ကို အထင်သေးသည့်အပြုံးဖြင့် ပြုံးနေသော မိမိကိုယ်ကို မြင်ရခြင်းသည် ယူဟွန်းအတွက်လည်း သိပ်ပြီးတော့ စိတ်ချမ်းသာစရာ ကောင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
သူတို့သည် ထိုသို့ဖြင့် ပေါ့ပါးသော စကားအချို့ကို အပြန်အလှန် ပြောဆိုကြသည်။
ပို၍ဆန်သည်မှာ သူ့အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်က သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိရန် မေးခွန်းထုတ်နေခြင်းမျိုး ဖြစ်သော်လည်း ယူဟွန်းကတော့ ထိုအကွက်ထဲ မကျရောက်သွားဘဲ သူ့တွင် မည်သည့် လျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက်မျှ မရှိကြောင်း ခိုင်ခိုင်မာမာ ပြသလိုက်သည်။
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။ ဒီလို ကပ်ဘေးကြီးထဲမှာ ဒီလိုမျိုး စကားပြောလို့ရတဲ့သူနဲ့ တွေ့ရတာ ကျွန်တော်လည်း ဝမ်းသာပါတယ်။”
သူတို့သည် ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သည် ခိုလှုံရာနေရာမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသော သူ၏အပေါင်းအပါများမှာ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ရောက်လာကြသည်။
ကန်းဟယ်ရင်က စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံဖြင့် ပြောသည်။
“ဝိုး။ ဒါဆို ယူဟွန်းက အရင်တုန်းက ဒီလိုပုံစံမျိုးပေါ့။ သူက ပိုပြီးတော့ ထက်မြက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း စောင့်ရှောက်ချင်စိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးတဲ့ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသလိုပဲ။”
“အင်း။ အဲဒီအချိန်က အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ သူ့ကိုယ်သူနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အခုသူက ပိုပြီး ရင့်ကျက်နေတယ်လို့ ထင်တယ်။”
“သူ့ဆီမှာ စိတ်မရှည်မှုတစ်ခုခုကို ကျွန်မ ခံစားမိတယ်။ ဘယ်တော့မှ မပြသတတ်တဲ့ ဒီလူဆီကနေ ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်ရတာ အသစ်အဆန်းပဲ။”
သူတို့အများစုမှာ ယူဟွန်း၏ အတိတ်ကပုံစံအကြောင်းကို မှတ်ချက်ပေးနေကြသည်။
ယူဟွန်းကတော့ အနေရခက်သွားကာ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
“ဘာလို့များ အဲဒီအခြေအနေတုန်းက ငါ့ပုံစံအကြောင်းကိုပဲ တကူးတက ပြောနေကြတာလဲ။”
“ဟင်? ကျွန်မတို့က သိချင်လို့လေ။ ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုး နောက်ထပ် ဘယ်တော့ ရတော့မှာလဲ။”
“ကျွန်တော်လည်း သဘောတူတယ်။ ဒါဟာ ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။”
“တကယ်ပြောရရင်တော့ ဒါကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး နောင်လာနောက်သားတွေအတွက် သိမ်းထားချင်မိတယ်။”
“…တော်ကြပါတော့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကိစ္စတွေက ငါစီစဉ်ထားသလို မဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့လည်း သိပ်မဆိုးပါဘူး။ သွားကြရအောင်။”
ယူဟွန်းက သူ၏အပေါင်းအပါများကို ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ဖို့ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ထွက်သွားရမှာလား? ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာပဲ ငြိမ်နေရမယ်လို့ ခင်ဗျား ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“အဲဒါက မနေ့ကလေ။ ဒီနေ့ကတော့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ။ ငါ ငြိမ်နေရမယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ တစ်နေရာတည်းမှာပဲ ရှိနေရမယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာ ငြိမ်နေရမယ်ဆိုတာက ဘယ်တိုက်ပွဲမှာမှ ပါဝင်ပတ်သက်မနေဖို့ကို ပြောတာ။”
“ဟင်၊ ဒီနေရာက လုံခြုံတာ မဟုတ်ဘူးလား? ကျွန်မတို့ ရွှေ့ပြောင်းဖို့ လိုမယ်လို့ မထင်ပါဘူး။”
“မင်းတို့ မသိတာ ဖြစ်မယ်၊ ဒီနံရံကို ကြည့်လိုက်။”
ယူဟွန်းက မြေအောက်ကားပါကင်၏ နံရံတစ်ဖက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများ ရှိနေသည်။
မနေ့ကတော့ ၎င်းတို့ မရှိခဲ့တာ သေချာသည်။
“ဒီအက်ကြောင်းတွေကို မြင်လား? ငါတို့ ရွှေ့ပြောင်းရမယ့် အကြောင်းအရင်းက ဒါကြောင့်ပဲ။ ဒီနယ်ပယ်မှာ အမြဲတမ်း ခိုလှုံလို့ရမယ့်နေရာဆိုတာ မရှိဘူး။ ဒီနေရာမှာ တစ်ရက်ထက်ပိုပြီး နေမယ်ဆိုရင် ဒီနေရာက ပြိုကျပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။”
၎င်းမှာ စမ်းသပ်မှုများကို လျစ်လျူရှုပြီး လုံခြုံသောနေရာများတွင်သာ နေထိုင်နေကြသည့် လူသားများကို ကိုင်တွယ်ရန် Exodus တယ်လာs များ ဖန်တီးထားသည့် ပြင်းထန်သော အစီအမံဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူတို့သည် တစ်နေရာတည်းတွင် ၂၄ နာရီကျော် နေထိုင်ပါက ခိုလှုံရာနေရာသည် ပြိုကျသွားပြီး ကြီးမားသော စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါ (phantasm) တစ်ကောင် ပေါ်လာလိမ့်မည်။
ပြီးတော့ ထိုကြီးမားသော စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါသည် အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ကိုပင် အစာဖြစ်သွားစေနိုင်သည့် ဘီလူးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သည် တစ်နေရာတည်းတွင် မရွှေ့မပြောင်းဘဲ အခြေချနေထိုင်ရန် ကြိုးစားပါက သေချာပေါက် သေဆုံးကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူသုံးဦး၏ မျက်နှာများမှာ တင်းမာသွားကြသည်။
“ဒါကတော့ လွန်လွန်းတယ်။ ကျွန်မတို့က အနားမယူဘဲ ဆက်သွားနေရတော့မှာပေါ့။”
“ခဏတာတောင် အနားယူခွင့် မပေးတဲ့နေရာ၊ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နေရာပဲ။”
“ဒါကြောင့်လည်း ငါတို့ ရွှေ့ပြောင်းရမှာ။ ပြီးတော့ မင်းတို့လည်း စိတ်ဝင်စားနေတာ မဟုတ်လား? အရင်က ငါ့ပုံစံက ဘယ်လိုလဲဆိုတာကိုလေ။”
ယူဟွန်းက ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်ကာ ပြောလိုက်ရာ အားလုံးက သူ့ကို နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်ကြသည်။
ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူ ထိုသို့ပြောလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
“မင်းတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ငါ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောခဲ့တယ်မလား? ဒီအိပ်မက်ဆိုးနယ်ပယ် (Nightmare Realm) ဆိုတာ အိပ်မက်ဆိုးတွေကို ကျော်ဖြတ်ဖို့အတွက်ပဲ။”
“အဲဒီအိပ်မက်ဆိုးကို ကျော်ဖြတ်တယ်ဆိုတာက ကိုယ့်ရဲ့အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာပေါ့… အော်။”
အတိတ်၏ အိပ်မက်ဆိုးကို ကျော်ဖြတ်သည်ဆိုသည်မှာ မိမိပြုလုပ်ခဲ့သည့် ကျရှုံးမှုများနှင့် မှားယွင်းမှုများကို ရင်ဆိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
ရေတွက်၍မရနိုင်သော စမ်းသပ်မှုများအနက်မှ ၉၈ ခုမြောက် စမ်းသပ်မှုကို အိပ်မက်ဆိုးနယ်ပယ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းအရင်း ရှိသည်။
ဤစမ်းသပ်မှုသည် ယူဟွန်း၏ ဘဝတွင် အနာကျင်ရဆုံးနှင့် အဆိုးရွားဆုံး မှတ်ဉာဏ်ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်ကို သိရှိထားကြသဖြင့် မည်သူမျှ ယူဟွန်းကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဘာမှ မပြောရဲကြပေ။
“သွားကြရအောင်။ ငါ အရင်က ပြောခဲ့တယ်မလား? ငါ့အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်က အရမ်းမြန်တယ်။ အခု မရွှေ့ကြရင် သူ့ကို လွဲချော်သွားလိမ့်မယ်။”
“ယူဟွန်း။ ခင်ဗျားက…”
ကွမ်ဂျီအာက တစ်ခုခု ပြောရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။
သူမသည် သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် တည်ငြိမ်နေနိုင်ရတာလဲဟု မေးချင်နေမိသည်။
သူသည် မိမိ၏အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကို စိတ်ကြည်လင်စွာဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ကို သူမ မယုံကြည်နိုင်ပေ။
၎င်းမှာ သူမကိုယ်တိုင် မလုပ်နိုင်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင်နှင့် ဆောဆူမင်တို့မှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ခံစားနေကြရသည်။
ရှမတ် (Shamat) က သူတို့အပေါ် ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ အဆောင်ပစ္စည်း (flowersari) ကို သုံးခဲ့စဉ်က သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးသည်။
ထိုစဉ်က ခံစားခဲ့ရသော နာကျင်မှုသည် ယခု ပြန်တွေးကြည့်သည့်တိုင် အသက်ရှူရ ကြပ်မတတ်ပင်။
သို့သော် ဤလူကတော့ သူ၏အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
“ဒါက လိုအပ်တယ်။”
ယူဟွန်းက သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုအားလုံးကို စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
“လိုအပ်တယ်…?”
“ဘယ်သူ့အတွက်မဆို ခက်ခဲတာပါပဲ။ ငါလည်း ခက်ခဲမနေဘူးလို့ မပြောပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခက်ခဲနေရင်တောင် လုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိလို့ ငါ ရွှေ့နေတာပါ။ ဒီနယ်ပယ်မှာ ငါ သင်ယူခဲ့ရတာက ဒါပါပဲ။ ကိုယ်မုန်းတဲ့အရာကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ၊ နာကျင်နေရင်တောင် ဘယ်လို ရှေ့ဆက်ရမလဲဆိုတာလေ။”
သူ ဒါကို လုံးဝ မလိုလားခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။
နယ်ပယ်က သူ့ကို အစွန်းရောက်သည့်နေရာအထိ တွန်းပို့ပြီး သူကဲ့သို့ ဖြစ်လာအောင် လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ယူဟွန်းက သူ၏အတိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
တစ်နည်းအားဖြင့် သူသည် အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်တော့ ၎င်းနှင့် စနစ်တကျ ရင်ဆိုင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားရသည်။
သူ့၏ အိပ်မက်ဆိုးကို အိပ်မက်ဆိုးအဖြစ်နဲ့ ထာဝရ ထားခဲ့၍ မရပေ။
“ဒါကြောင့် သွားကြရအောင်။ ငါ့ရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကို လိုက်ဖမ်းဖို့။”
သူသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူ့၏ အိပ်မက်ဆိုးကို ကျော်ဖြတ်ကို ကျော်ဖြတ်ရမည်။