ခေါင်းစဉ် - ကျွန်ုပ်သာ သိရှိသော အဓိကဇာတ်ကောင်များ – အခန်း ၂၆၂။
“ဆီနီယာ... ဆီနီယာ!”
စာကြည့်တိုက်၏ အချက်အလက်လွှဲပြောင်းမှုကို ကူညီပေးနေသည့် ဆီလင်းမှာ ယူဟွန်းနှင့် အဆက်အသွယ် ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားသောအခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်လာသည်။
‘ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။’
ဆီလင်းသည် ဂျီနီစစ်စနစ်ကို အပြစ်အနာအဆာကင်းသည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ကြယ်တာရာတို့၏ မဟာသတ္တဝါများပင် မလွန်ဆန်နိုင်သော ဂျီနီစစ်စနစ်၏ တစ်ခုတည်းသော အမိန့်တော်တွင် အဘယ်ကြောင့် အမှားအယွင်း ရှိနိုင်ပါ့မလဲ။ သို့သော် ယခုမူ သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထိုစုံလင်ခြင်း၏ အခွံလွှာများမှာ ကွာကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမ ယခုအချိန်ထိ ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့သည့် ခိုင်မာသော အရာတစ်ခုသည် ရေစိုသွားသည့် သဲအိမ်လေးကဲ့သို့ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့၏။
[ဘုရားစင်မြင့်ထက်မှ နတ်ဘုရားများက ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဟု မေးမြန်းနေကြသည်။] [အချို့သော နတ်ဘုရားများက ဒေါသထွက်နေကြပြီး ဇာတ်လမ်းကြောင်းနှင့် အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ချိတ်ဆက်ပေးရန် တောင်းဆိုနေကြသည်။]
ယူဟွန်းနှင့် သူ့အဖွဲ့ဝင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လာမည့်တိုက်ပွဲကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသည့် နတ်ဘုရားများမှာ ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားသည့် ဆီလင်းပင်လျှင် နတ်ဘုရား တစ်သောင်းကျော်တို့၏ ဒေါသအလျဉ်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ထိုစာကြည့်တိုက်ထဲတွင် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသည့် နတ်ဘုရားများလည်း ရှိနေသေးသည်။
[အမှောင်ဆုံးနေရာတွင် ရယ်မောသူက ၁၀၀ TP လှူဒါန်းလိုက်သည်။]
[‘တိတ်’]
စာတန်၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် မက်ဆေ့ချ်များ ပေးပို့ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် နတ်ဘုရားအများစုမှာ ပါးစပ်ပိတ်သွားကြသည်။ သူ ပြောလိုက်သည်မှာ စကားလုံး တစ်လုံးတည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲတော့မည့် စာကြည့်တိုက်မှာ ရေခဲခေတ်နှင့် တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ အေးစက်သွားခဲ့သည်။ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ငြင်းပယ်ဝံ့သူမှာ မည်သူမျှ မရှိသလောက်ပင်။
ဟုတ်ပေသည်။ သို့သော် သူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်ကို မဖုံးကွယ်သူများလည်း ရှိနေသေးသည်။ သူတို့မှာ စာတန်ကဲ့သို့ပင် ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားများဖြစ်ပြီး တူညီသော အာဏာနှင့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။
[“ကိုးကွယ်ခြင်း မခံရသော ရုန်းကန်မှု” က သူ ဒါကို သည်းမခံနိုင်တော့ကြောင်း အော်ဟစ်နေသည်။]
ကိုးကွယ်ခြင်း မခံရသော ရုန်းကန်မှု။
အိုလံပတ်နတ်ဘုရား ၁၂ ပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်သော အားရစ်သည် အစကတည်းက ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မတတ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားကာ မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူသည် မကြာသေးမီကမှ ညီဖြစ်သူ ဟာမီးစ်၏ အကြံပေးချက်ကြောင့် ယူဟွန်း၏ စာကြည့်တိုက်ကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း စနစ်အမှားအယွင်းဖြစ်သည်ကို ထားလိုက်၊ သူမျှော်လင့်ထားသည့် ဇာတ်လမ်းကိုပင် မမြင်ရသဖြင့် အလွန်ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ထိုအရေးမပါသော အနက်ရောင်မြွေက သူ့ကို အကောင်းဆုံးလူကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေရန် အမိန့်ပေးလိုက်ခြင်းမှာ အားရစ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
သို့သော်။
[အလင်းရောင် အတောက်ပဆုံးနှင့် ဆင်တူသူက ၁၀၀ TP လှူဒါန်းလိုက်သည်။] [သင့်နေရာနှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းပါ။]
သာမန်အားဖြင့် စာတန်နှင့် ရန်သူကဲ့သို့ နေထိုင်လေ့ရှိသည့် မိုက်ကယ်က အားရစ်ကို ထောက်ပြကာ ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ အားရစ်သည် မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ အီဒင်၏ စစ်ပွဲတွင် သူ၏မာနကို ဆက်၍ အတင်းအကျပ် မဖော်ပြနိုင်တော့ပေ။ သူ့ကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေသည်မှာ အီဒင်က ပန်ဒီမိုနီယမ်နှင့် တူညီသော အမြင်ရှိနေခြင်းပင်။ ပန်ဒီမိုနီယမ်က အဖြူကို အဖြူဟု ပြောလျှင်ပင် အီဒင်က သွားများကို ကြိတ်ကာ မဟုတ်ဟု ငြင်းဆန်တတ်သည့် နေရာ မဟုတ်ပါလော။ အထူးသဖြင့် စာတန်အပေါ် မိုက်ကယ်၏ ရန်လိုမှုမှာ ပြောပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည်ဟု ကြားသိခဲ့ရသော်လည်း အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လုံးဝ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။
အီဒင်၊ ပန်ဒီမိုနီယမ်နှင့် ယူဟွန်း၏ စာကြည့်တိုက်။
အားရစ်သည် ထိုနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားကာ ပါးစပ်ကို အမြန်ပိတ်လိုက်သည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရန်သာ သိသည့် မိုက်မဲသောသူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ပညာရှိသော ညီမလေး၏ ရိုက်နှက်ဆုံးမမှုကြောင့် သင်ခန်းစာယူတတ်လာခဲ့သည်။
“ဟူး။ ဒါကမှ သက်သာရာရတော့တယ်။”
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဆီလင်းသည် စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ စာကြည့်တိုက်၏ အခြေအနေမှာ သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး ပို၍ ဆိုးရွားနိုင်စရာ မရှိတော့သော်လည်း ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားနှစ်ပါး၏ အကူအညီကြောင့် တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ အရေးပေါ် အခြေအနေကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ဆီလင်းသည် ပို၍ ပူပန်လာမိသည်။ ယူဟွန်းနှင့် သူ့အဖွဲ့ဝင်များ ယခုအချိန်တွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေပါသနည်း။ ဆီလင်းသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ သူတို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာနိုင်စေရန် စိတ်ပါလက်ပါ ဆုတောင်းလိုက်သည်။
***
“ယူဟွန်းရဲ့ အိပ်မက်ဆိုးဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”
ကန်းဟယ်ရင်သည် ယူဟွန်း ပြောသည့် စကားကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ အိပ်မက်ဆိုးဆိုသည်မှာ ဘာလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ နယ်မြေက ဘာလဲ။ သေချာသည်မှာ ဤဆိုးရွားလှသော မြင်ကွင်းသည် သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့် အရာဖြစ်သော်လည်း တစ်နေရာရာတွင် ရင်းနှီးမှုတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။
‘အရင်က ဆိုးလ်မြို့လိုပဲ...’
လုံးဝနီးပါး ပျက်စီးသွားပြီး အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သော်လည်း ကန်းဟယ်ရင်၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများက ဤနေရာသည် မည်သည့်နေရာဖြစ်ကြောင်း အလိုအလျောက် သိရှိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ အသိဉာဏ်က ဤအဖြစ်မှန်ကို လက်ခံရန် ငြင်းဆန်နေသဖြင့် ချက်ချင်း လက်ခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ဆောဆူမင်းလည်း မျက်နှာပျက်နေသည်။
“အိပ်မက်ဆိုး။ ငါ ရှင်းပြချက် လိုချင်တယ်။” “... ငါလည်း ထိုအတိုင်းပဲ ထင်တယ်။”
ယူဟွန်း ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် အဝေးမှ ကျယ်လောင်သော ဆိုင်ရင်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝီ... ဝီ...!!!
နားထဲတွင် ဆူညံစွာ မြည်ဟည်းနေသော အသံကြောင့် သူတို့သည် ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။ အလွန်ကောင်းမွန်သော သဘောထား ဖြစ်သော်လည်း ယူဟွန်းက လက်ကိုမြှောက်ကာ သူတို့ကို တားလိုက်သည်။
“အရင်ဆုံး ရွှေ့ကြရအောင်။ ဒီနေရာက အရမ်း ပွင့်လင်းနေတယ်။”
သူသည် ထိုသို့ပြောကာ ဤပထဝီဝင်ကို သိရှိနေသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရွှေ့လျားလိုက်သည်။ လူသုံးဦးသည် သိလိုစိတ်ဖြင့် ယူဟွန်းနောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။
[ဟေ့ ယူဟွန်း။ ဒီနေရာက...]
ဘတ်ရယွန်သည် ဤနေရာသည် မည်သည့်နေရာဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်။ သူ ဘာကြောင့် မသိဘဲ နေပါ့မလဲ။ ၎င်းသည် သူ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ရှုခင်းဖြစ်ပြီး ယူဟွန်းထံမှ ထွင်းထုမှုကို ပထမဆုံး ရရှိခဲ့စဉ်ကနှင့် သူ၏ တံဆိပ်ခတ်ခံထားရသော ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် နိုးထလာစဉ်၊ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ စီးဆင်းလာစဉ်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ရှုခင်းပင် ဖြစ်သည်။
“မှန်တယ်။ ဒီနေရာက ငါ့ရဲ့ အဆိုးရွားဆုံး မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နယ်မြေပဲ။”
ယူဟွန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်နေမိသည်။ သူ အိပ်မက်ဆိုးနယ်မြေထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်ခံရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ပါ့မလဲ။ အရိပ်အယောင်တော့ ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ယူယောင်းမင်းနှင့်အတူ အသင်းအဖွဲ့ဆီသို့ သွားခဲ့သည့်နေ့က ယူဟွန်းသည် အိမ်ခြေရာမဲ့သူတစ်ဦး၏ အိပ်မက်ဆိုးနယ်မြေကို အတည်ပြုခဲ့ဖူးသည်။
“ဒီနယ်မြေက ငါ့မှာရှိတဲ့ အဆိုးရွားဆုံး မှတ်ဉာဏ်တွေကို အခြေခံထားတာ။” [... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။] “အခုထိတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် ငါ့အတွက် အရှက်ရဆုံး အရာကတော့...”
ယူဟွန်းသည် နောက်သို့လှည့်ကြည့်ကာ သူ့အဖော်များ သူ့နောက်သို့ ကောင်းကောင်း လိုက်ပါလာခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးလိုက်သည်။
“ငါ သူတို့ကိုပါ ဒီနေရာထဲ ဆွဲခေါ်လာမိတာပဲ။”
ပြီးတော့ သူ့ရွှေရောင်အပိုင်းအစက ဘာကြောင့် သူ့ကို ဒီနေရာဆီ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်တာလဲ။
[မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ။ သူတို့ကို ပြောပြတော့မှာလား။] “ဒီရောက်နေမှတော့ ငါ ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ဘူး။”
သူ တစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် အဆင်ပြေနိုင်သော်လည်း သူတို့သည် အိပ်မက်ဆိုးထဲသို့ အတူတူ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ယခုထိ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည့် အမှန်တရားကို သူတို့အား ပြောပြရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
“ရောက်ပြီ။ ဒီနေရာက လုံခြုံလိမ့်မယ်။”
သူတို့ ရောက်ရှိလာသည့်နေရာမှာ အနီရောင်လေပြင်းများ မထိခိုက်သည့် ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ မြေအောက်ကားပါကင် ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အချိန်မဆို ပြိုကျနိုင်သည့် မတည်ငြိမ်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေသော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသည်ထက် ပို၍ လုံခြုံသည်။ ယူဟွန်းသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပုံထားသည့် အပျက်အစီးများပေါ်၌ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည့် လူသုံးဦးလည်း နေရာယူလိုက်ကြသည်။ မှောင်မိုက်နေသော မြေအောက်ကားပါကင်ထဲတွင် လူလေးဦးသာ ရှိသည်။ မျက်နှာကျက်သည် အနည်းငယ် ပြိုကျနေသည်။ အပြင်ဘက်မှ တိုက်ခတ်နေသော လေတိုက်သံမှာ အဝေးမှ သားရဲတစ်ကောင် အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ ကြားရသည်။ ၎င်းနှင့်အတူ ရောယှက်နေသည်မှာ သေဆုံးသွားသူတို့၏ အော်ဟစ်သံကဲ့သို့သော သနားစဖွယ် အသံများ ဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းသည် သူ့အတွက် မရင်းနှီးသင့်သော ဤရှုခင်းတွင် လွမ်းဆွတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အာ၊ ငါ ငရဲကို ပြန်ရောက်လာပြန်ပြီ။ ထိုသို့သော စိတ်ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ စကားစလိုက်သည်။
“မင်းတို့မှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ရှိနေမှာပါ။”
ယူဟွန်းက အရင်စပြောသော်လည်း မည်သူမျှ ပြန်မဖြေဘဲ သူ့ကိုသာ ငေးကြည့်နေကြသည်။ မျက်နှာပြောင်တိုက်တတ်သည့် ကွမ်ဂျီအာပင်၊ မာနကြီးသည့် ဆောဆူမင်းပင်လျှင် ဖြစ်သည်။ သူပြောမည့်စကားများသည် သူတို့လက်ခံရန်အတွက် အလွန်လေးလံပြီး မှောင်မိုက်နေကြောင်း ဤနေရာရှိ မည်သူမျှ မသိဘဲမရှိကြပေ။
“တကယ်တော့ ဒီအမှန်တရားကို တစ်သက်လုံး ဖုံးကွယ်ထားဖို့ စိတ်ကူးခဲ့တာပါ။ ဒါဟာ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောပြလို့ရတဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်သလို ဒီခေတ်ကာလမှာ ဒီလိုမျိုး ပြောလိုက်တာကလည်း အနည်းနဲ့အများဆိုသလို သက်ရောက်မှု ရှိလာမှာ အသေအချာပဲ။” “ယူဟွန်း…” “ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ ဘာမှမပြောဘဲ နေလိုက်တာက ငါ့ကို ယုံကြည်ပေးခဲ့တဲ့ မင်းတို့ကို လျစ်လျူရှုရာ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။”
သူတို့ သိသင့်သိထိုက်သည်များကို သိထားသင့်သည်ဟူသော တာဝန်သိစိတ်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။ ယူဟွန်းသည် သူ၏ အမှန်တရားကို တည်ငြိမ်စွာပင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ငါဟာ အရင်ဘဝက လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။” “ဘာ…” “…!”
အမှန်တရားကို ကြိုသိထားသော ကွမ်ဂျီအာမှလွဲ၍ ကန်းဟယ်ရင်နှင့် ဆောဆူမင်းတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြဇာတ်ဆန်လှသည်။ မည်သည့်အရာကိုမျှ အံ့အားသင့်မည်မဟုတ်သော ဆောဆူမင်းပင်လျှင် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ပြီးတော့ ငါနေထိုင်ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာက ဒီကမ္ဘာမြေပဲ။”
ယူဟွန်းသည် သူ၏ အတိတ်အကြောင်းကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြောပြလိုက်သည်။ အိပ်မက်များရှိခဲ့သည့် ကောင်လေးတစ်ယောက် လူကြီးဖြစ်လာပုံ၊ ကမ္ဘာကြီး မည်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံများ။ ထို့ပြင် ထိုပြောင်းလဲသွားသော ငရဲခန်းထဲတွင် အသက်ရှင်သန်ရန် မည်သို့သော ရွေးချယ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ရပုံများ။ သူ၏ စကားလုံးများသည် တိုတောင်းပြီး အသံနေအသံထားမှာလည်း အတက်အကျ မရှိချေ။ သူတို့သည် သူ့အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော အလွတ်လပ်ဆုံး သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ အချည်းနှီးဖြစ်မှုကို မဖော်ပြနိုင်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော်လည်း ယူဟွန်းသည် သူ တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ပြောပြလိုက်သည့်အလား အမှန်တရားကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောပြခဲ့သည်။
“ပြီးတော့ ဒီနေရာက ကျွန်တော်တို့ တစ်နေ့နေ့မှာ ရင်ဆိုင်ရနိုင်တဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အနာဂတ်နယ်မြေပဲ။ ဒါဟာ ငါ့အတိတ်က အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အနာဂတ်လည်း ဖြစ်လာနိုင်တယ်။”
ဝီ... ဝီ...!!!
ထိုအချိန်တွင်ပင် ဆိုင်ရင်းသံ ထပ်မံ မြည်ဟည်းလာပြန်သည်။ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိသောကြောင့် ယူဟွန်း၏ မျက်ဝန်းတို့ မှေးမှိန်သွားသည်။
“စမ်းသပ်မှုက မကြာခင် စတော့မယ်။ ဆိုင်ရင်းသံဆိုတာ စမ်းသပ်မှု အကြိမ် ၉၀ ကျော်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာ။”
ပြီးတော့ အကယ်၍ ဤနေရာသည် သူမှတ်မိထားသည့် အဆိုးရွားဆုံးသော အရာဖြစ်နေပါက... ထိုစမ်းသပ်မှုသည် သေချာပေါက် ထိုအချိန်က အဖြစ်အပျက် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။
“ဟေ့! ဟိုမှာ! သူတို့ ဝင်သွားတာ ငါမြင်လိုက်တယ်!” “မင်း သေချာလို့လား၊ မှန်မှန်ကန်ကန် မြင်ခဲ့တာ ဟုတ်ရဲ့လား။” “ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က အခြားအဖွဲ့ကလူတွေ သေချာတယ်!”
မနီးမဝေးမှ စကားပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကျူးကျော်သူအချို့သည် သူတို့အဖွဲ့ နားခိုနေသော မြေအောက်ကားပါကင်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မစားသောက်ရ၊ မရေမတွက်ရသည့်အလား ပုံစံပျက်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာမူ မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေသည်။ မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် သူတို့သည် ကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာပုံမရပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနယ်မြေတွင် ကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူဆိုသည်မှာ မရှိသလောက်ပင်။
သူတို့သည် ယူဟွန်းတို့အဖွဲ့ကို မြင်သည်နှင့် သူတို့၏ အဝါရောင်သွားများကို ဖြီးကာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။
“ဝါး… ဒီတစ်ခါတော့ ကံကောင်းပြီ။ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ လမ်းလွဲနေတဲ့သူတွေကို တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။” “ငါပြောသားပဲ! ပြီးတော့ မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စရာ အလှလေးတွေလည်း ပါလာသေးတယ်!” “ငါက အဖြူရောင်ဆံပင်နဲ့ တစ်ယောက်ကို ယူမယ်! ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ!”
သူတို့သည် ပေါ်ပေါ်တင်တင် ရန်လိုကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အချင်းချင်း စကားပြောနေကြစဉ် ယူဟွန်းမှလွဲ၍ ကျန်သုံးဦးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။
“မြင်လား။ ဒီနယ်မြေမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့သူတွေက ဒီလိုပဲ ပြောကြတယ်။ သူတို့က ကိုယ်ပိုင် အသက်ရှင်သန်မှုနဲ့ ဆန္ဒတွေအတွက် တခြားသူတွေကို နင်းခြေသတ်ဖြတ်ဖို့ ဝန်မလေးကြဘူး။” “ဘာလဲ၊ အဲဒီကောင် ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။” “ငါလည်း မသိဘူး။ သူက အရင်ဆုံး သူ့ကို သတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုနေတာများလား။”
ကျူးကျော်သူတို့သည် ရယ်မောရင်း လက်နက်များကို ကိုင်စွဲကာ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ ယူဟွန်းတို့အဖွဲ့ဝင်များလည်း အရှုံးပေးမနေလိုသဖြင့် လက်နက်များကို ထုတ်လိုက်ကြသည်။
ပတ်ဇူး!
ကန်းဟယ်ရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် လျှပ်စီးများ ဝေ့ဝဲလာပြီး သူမ၏ ဆံပင်များမှာ အဖြူရောင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ရှေ့ဆုံးမှထွက်ကာ သူမကို ပေါ်ပေါ်တင်တင် ငေးကြည့်နေသည့် လူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ မျက်စိဖြင့်ပင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော တိုက်ခိုက်မှု။ သို့သော် အံ့အားသင့်စရာကောင်းစွာပင် ရှေ့မှလူက တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိုက်သည်။
ကလင်!
လက်နက်များ ထိခိုက်မိရာမှ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကန်းဟယ်ရင်သည် သူ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် အံ့အားသင့်သွားသလို၊ ထိုသူသည်လည်း သူမအား ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ သန်မာနေသည့်အတွက် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ဟယ်ရင်။ သတိမလျော့နဲ့။ သူတို့က လမ်းဘေးလူတွေလို ပုံစံပေါက်နေပေမဲ့ သူတို့ဟာ ဘေးအန္တရာယ်တွေကြားထဲကနေ တစ်နည်းနည်းနဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့သူတွေပဲ။”
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကြားတွင် စွမ်းအားကွာဟချက် ကြီးမားနေလျှင်ပင် စမ်းသပ်မှုပေါင်း ၉၀ ကျော်ကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့သူများမှာ အနည်းဆုံး အလယ်အလတ်အဆင့် စုဆောင်းသူ (Collector) တစ်ဦး၏ စွမ်းအားမျိုး ရှိကြသည်။ ပြီးတော့ သူတို့ကဲ့သို့ တခြားသူများကို အမဲလိုက်သည့် အမျိုးအစားများဆိုလျှင် အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူများနှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဤဘေးအန္တရာယ်နယ်မြေသည် အလွန်အန္တရာယ်များလှသဖြင့် အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူများပင် ယင်ကောင်များသေဆုံးသကဲ့သို့ သေဆုံးသွားတတ်ကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ဤနယ်မြေသည် မည်မျှပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပါစေ၊ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရုံမျှဖြင့် အလွန်အမင်း သန်မာလာနိုင်သည့် နေရာဖြစ်သည်။
သူ၏ စကားကြောင့် အဖွဲ့ဝင်များ ပို၍ တင်းမာသွားကြသော်လည်း ယူဟွန်းက ထရပ်ကာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
“အခုဆို လုံလောက်ပြီ မဟုတ်လား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမှာ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေတုန်း တခြားကောင်တွေက အသီးတွေကို ရဖို့ ပြေးလွှားနေကြမှာ။” “ဒါ၊ ဒါက…” “ဒါမှမဟုတ် ဒီမှာပဲ အသေအလဲ တိုက်ကြမလို့လား။ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ အကောင်းသားပေါ့။ ငါတို့ချင်း တိုက်ခိုက်ကြရင် အဲဒီအခွင့်အရေးကို စောင့်နေတဲ့ ဟိုင်ယီးနား (မြေခွေး) တွေက အလုအယက် ရောက်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒါကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား။” “အင်း…”
ဒီနယ်မြေမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများစုမှာ သူတို့ကိုယ်ပိုင် အသက်ရှင်သန်ရေး လမ်းညွှန်ချက်များ ရှိကြသည်။ ပြီးတော့ သူတို့ကြားထဲမှာ အများစု သဘောတူထားတဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိသည်။ သေချာပေါက် မနိုင်နိုင်ဘူးဆိုရင် မတိုက်ခိုက်ရ။ မသေချာတဲ့ အဆင့်မှာ တိုက်ခိုက်မိရင် မလွဲမသွေ ကိုယ့်အဖွဲ့ဖက်က ထိခိုက်မှုတွေ ရှိလာမှာဖြစ်ပြီး အဲဒါက စွမ်းအား လျော့နည်းသွားခြင်းကို ဦးတည်စေလိမ့်မယ်။ အားနည်းသူတွေက ဒီလို ဘေးအန္တရာယ်နယ်မြေမှာ အသက်မရှင်နိုင်ဘူး။ သူတို့က တခြားသူတွေရဲ့ အစာဖြစ်သွားဖို့ပဲ ရှိတယ်။
လမ်းလွဲသူတို့သည် ထိုအချက်ကို သိရှိကြသောကြောင့် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ လက်နက်များကို ပြန်သိမ်းလိုက်ကြသည်။
“ဟေ့၊ တော်ကြစို့။ ဒီနေရာက တစ်ခုခုတော့ လွဲနေတယ်။ ဒီကနေ ထွက်သွားကြရအောင်။”
သူတို့အားလုံးသည် ထိုစကားကိုပင် စောင့်နေသည့်အလား လက်နက်များကို သိမ်းကာ ကားပါကင်ထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် မကျေနပ်ချက်များကို မဖျောက်ဖျက်နိုင်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော မျက်လုံးများဖြင့် နောက်ဆုံးအထိ စိုက်ကြည့်နေသေးသော်လည်း ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။ လမ်းလွဲသူတို့သည် သူတို့၏ အမြင်အာရုံထဲမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ တင်းမာနေသော သူတို့အဖွဲ့မှာလည်း ပခုံးများကို လျှော့ချလိုက်ကြသည်။
“ဝါး… မင်းက အားနည်းသလို ထင်ရပေမဲ့ ထင်ထားတာထက် ပိုတော်နေပါလား။ ငါ အံ့သြသွားတယ်။” “ငါတို့သာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရင် ဟယ်ရင် နိုင်သွားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အချိန်အများကြီး ကြာသွားလိမ့်မယ်။ သိလား၊ ဒီနယ်မြေမှာဆိုရင် လူတိုင်းက ဒီလိုပဲ သန်မာလာကြတယ်။ သန်မာလာဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။” “ပိုအရေးကြီးတာက မင်း သူတို့ကို မောင်းထုတ်တုန်းက အသီးအကြောင်း ပြောလိုက်သေးတယ်။ အဲဒါ ဘာလဲ။”
ကွမ်ဂျီအာအတွက်တော့ စမ်းသပ်မှုပေါင်း ၉၀ ကျော်ကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဘေးအန္တရာယ်များ မစတင်မီကပင် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် အစောပိုင်း အဆင့်များကို ကျော်ဖြတ်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ယခင်ဘဝများတွင် အကြာဆုံး နေနိုင်ခဲ့သည်မှာ စမ်းသပ်မှု ၉၀ မပြည့်မီပင် ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်မှု ၉၀ ကျော်ဆိုသည်မှာ သူမအတွက် မရေမရာရှိသော စိတ်ကူးယဉ်မှုတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။
“အသီးဆိုတာ လက်ရှိ စမ်းသပ်မှုနဲ့ ပတ်သက်နေတာ။ တကယ်တော့ အသီးတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက အဲဒီလိုပဲ ခေါ်ကြတာ။” “အဲဒါက ဘာဖြစ်လို့…” “အဲဒါက ဘေးအန္တရာယ်ရဲ့ ၉၈ ကြိမ်မြောက် စမ်းသပ်မှု ‘အသီးရိတ်သိမ်းခြင်း’ ပဲ။”
ပြီးတော့ ဒီ ၉၈ ကြိမ်မြောက် စမ်းသပ်မှုဟာ ယူဟွန်းအတွက် ယခင်ဘဝက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည့် အရာဖြစ်ခဲ့သည်။