ဤသည်မှာ ပေးပို့ထားသော အခန်း ၂၅၈ ၏ မြန်မာဘာသာပြန် ဖြစ်ပါသည်။
---
## ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ သိတဲ့ အဓိကဇာတ်လိုက်များ – အခန်း ၂၅၈
**မူရင်းလင့်ခ်:** [NovelPing](https://novelping.com/book/the-main-characters-that-only-i-know/chapter-258)
---
ယူးယောင်းမင်း (Yoo Young-min) သည် စုဆောင်းသူ အကယ်ဒမီ (Collector Academy) နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် မိမိကိုယ်ကို မည်သည့်နေရာတွင်မှ မကြွားဝါရဲ၊ မပြောရဲသော်လည်း ယှဉ်နိုင်သူမရှိဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
ဤနယ်ပယ်သည် သူရေးခဲ့ဖူးသော ဝတ္ထုမဟုတ်ဘဲ သီးခြားဖြစ်တည်နေသည့် နယ်ပယ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိထားသော်လည်း ဖြစ်သည်။
သူအလုပ်လုပ်စဉ်က ရေးသားခဲ့သော စနစ်သတ်မှတ်ချက်များသည် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ဤနယ်ပယ်နှင့် မခြားမနား တူညီနေခဲ့သည်။
နောက်ထပ် လေးနှစ်အတွင်း အကယ်ဒမီတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်မည်၊ စာမေးပွဲများတွင် မည်သို့သော မေးခွန်းများ ပါဝင်မည် သို့မဟုတ် လက်တွေ့စမ်းသပ်မှုများကို မည်သို့ ပြုလုပ်မည်ဆိုသည်တို့ကို ဖြစ်သည်။
ယူးယောင်းမင်းသည် ထိုအရာအားလုံးကို အမှတ်ရနေခဲ့၏။
‘ငါသာ သာမန် အရံကျောင်းသားတစ်ယောက်အဖြစ် ဝင်စားခဲ့ရင် လက်တွေ့ကျွမ်းကျင်မှုမှာ နံပါတ်တစ် ရမယ်လို့ ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့တာ။’
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် အကယ်ဒမီတွင် ပုံမှန် အလုပ်လုပ်နေသည့် ကူလီတစ်ယောက်အဖြစ်သာ ဝင်စားခဲ့ရသည်။
သူသည် အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်သော လူကြီးတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်နေသဖြင့် အကယ်ဒမီ ကျောင်းသားများနှင့် ပတ်သက်စရာ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ယူးယောင်းမင်းသည် သူ၏ အသိပညာများ အသုံးမဝင်တော့သဖြင့် နှမြောတသ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ဒီအကြောင်းတွေကို လျှောက်ပြောနေလျှင်ပင် မည်သူက ယုံမည်နည်း၊ အကယ်၍ သူတစ်ခုခု မှားယွင်းလုပ်ဆောင်မိပါက အကယ်ဒမီ၏ အနာဂတ် အဖြစ်အပျက်များ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေလည်း ရှိနေသည်။
သူသည် ဝမ်းနည်းမှုကို အနောက်၌ ချန်ထားခဲ့ကာ အောင့်အီးသည်းခံခဲ့၏။
‘ငါ့အသိပညာတွေ ဒီမှာ အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ဘူး။’
သူ ရေးမှတ်ထားသော စာမေးပွဲ အသေးစိတ် အချက်အလက်အားလုံးကို စစ်ဆေးနေသည့် ဆူဆူမင်း (Seo Sumin) ကို ကြည့်ရင်း သူသည် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူမိသွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူ စိုးရိမ်စိတ် ဝင်လာခဲ့သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဒါ စာမေးပွဲမေးခွန်း ခိုးပေါက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။’
မိမိကိုယ်မိမိ ကတိသစ္စာ ပြုထားခဲ့သည်မှာ မည်မျှကြာခဲ့ပြီနည်း၊ ယခုမူ သူသည် သူ၏ အသိစိတ်ဓာတ်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည့် အလုပ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။
ယူးယောင်းမင်းသည် ဤသည်မှာ မမှန်ကန်ဟု ခံစားရသဖြင့် ဆူဆူမင်းအား ယခုချက်ချင်းပင် မေ့ပစ်လိုက်ရန် ပြောသင့်သလားဟု တွေးတောနေမိသည်။
မဟုတ္သေး၊ သို့သော် သူက သူမအား အရာအားလုံး ပြောပြပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။
ယူးယောင်းမင်းသည် သူ၏ အကြောင်းကြောင့် အဆင့်အတန်း နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့ရမည့် ကျောင်းသားများအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ဟို… မြေကမ္ဘာမိစ္ဆာနင်း…?”
“ဟင်။ ဘာလဲ။ ပြီးတော့ ရှေ့က ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးလို့ ခေါ်မယ့်အစား စီနီယာလို့ပဲ ခေါ်ပါ။”
“ဩော… စီနီယာ ဟုတ်လား။ အင်း။ ငါ အခုမှ စဉ်းစားမိလို့ပါ။ ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် ဒါက မတရား မကောက်ကျစ်လွန်းဘူးလား…”
ယူးယောင်းမင်း၏ ရဲရင့်သော စကားကြောင့် ဆူဆူမင်းသည် စာရွက်ပေါ်မှ မျက်လုံးများကို ခွာလိုက်ပြီး ယူးယောင်းမင်းအား ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယူးယောင်းမင်းသည် ပုခုံးများ တွန့်ဝင်သွားခဲ့သည်။
ဆူဆူမင်းက သဘောတကျ ရယ်မောလိုက်၏။
“မတရားဘူး ဟုတ်လား။”
“အာ… အင်း။ မကောက်ကျစ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း ဒါက နည်းနည်း… ဘယ်လိုပြောရမလဲ။ မလွှဲမရှောင်သာ ဒုက္ခရောက်ရမယ့်သူ တစ်ယောက်နှစ်ယောက်တော့ ရှိလာနိုင်တယ်လေ…”
“အင်း။ အဲဒီလို ပုံစံမျိုးတော့ မြင်ရနိုင်တာပေါ့။”
ဆူဆူမင်းသည် ယူးယောင်းမင်း ပြောချင်သည့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ခဲ့သည်။
‘သူက ဂရုစိုက်ဖို့ပဲ သိတာလို့ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူပြောချင်တာကို ပြောရဲတဲ့ သတ္တိတော့ ရှိသားပဲ။’
စတင်ချိန်တွင် သူမသည် ယူးယောင်းမင်း၏ သဘောထားကို မကြိုက်ခဲ့သော်လည်း သူ့အား နည်းလမ်းအချို့ သင်ကြားပေးပြီး ခိုင်းစေရင်း စကားပြောဆိုကြည့်ပြီးနောက် ယူးယောင်းမင်းသည် အခြေခံအားဖြင့် လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။
သူကိုယ်တိုင်က ပထမဆုံးနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာများကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့ကို တည့်တည့်ပင် မကြည့်ရဲခဲ့ပေ။
သို့သော် ဤသည်မှာ မှားယွင်းနေကြောင်း ပြောရဲသည့် သူ၏ သတ္တိကိုတော့ သူမ အသိအမှတ်ပြုရပေမည်။
“ဒါပေမဲ့လည်း ငါ တတ်နိုင်တာမှ မဟုတ်တာ။ ငါ လုပ်ရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေတယ်။”
“လုပ်ရမယ့် ကိစ္စ?”
အမှန်တော့ ယူးယောင်းမင်း သိထားသည်။ ဆူဆူမင်းသည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။
သူမတွင် လက်ရှိ စုဆောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်ထိုက်သည့် စွမ်းအား ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
သူမသည် အသက်မပြည့်သေးရုံမျှဖြင့် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကန့်သတ်ထားရခြင်းမှာ တရားမျှတပြီး သင့်တော်ပါ၏လော။
ထိုအရာသည် ယူးယောင်းမင်း သေချာစွာ စဉ်းစားရမည့် အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဆူဆူမင်းကမူ အဖြေရှာတွေ့ပြီး ဖြစ်သည်။
“ငါ အခွင့်အရေးတွေ ရယူပြီး စိတ်နယ်ပယ် (Mental Realm) ထဲကို အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်ရမယ်။ မင်းရဲ့ စီနီယာအဖြစ်နဲ့ ပန်းဖြူစီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့ (White Flower Management) ရဲ့ တတိယမြောက် စုဆောင်းသူအဖြစ် ငါ့တာဝန်ကို ငါ ကျေပွန်ဖို့အတွက် အဲဒါ လိုအပ်တယ်။”
“အဲဒါက…”
ယူးယောင်းမင်း၏ လက်ရာမှာ အကယ်ဒမီ၏ လေးနှစ်တာ အကြောင်းအရာမျှသာ ဖြစ်သည်။
ဇာတ်လိုက်မှာ သာမန်ကောင်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည့် ကင်ဂျူးဟျော့ (Kim Joo-hyuk) ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုအခါ A-rank ကျောင်းသားများထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ထိုကင်ဂျူးဟျော့သည် သူ၏ ဝတ္ထုထဲမှ ဇာတ်လိုက်ပင် ဖြစ်သည်။
ကင်ဂျူးဟျော့၊ လီဖြောင်းဝွန် (Lee Pyeong-won)၊ ပက်မင်းဝူ (Park Min-woo)၊ ဆောဂျီအာ (Seol Jia) နှင့် အခြားသူများ။
သူတို့ အမျိုးမျိုးသော အရာများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် လူငယ်ဒရာမာ အကြောင်းအရာများမှာ သူရေးသားခဲ့ဖူးသည့် အရာများ သက်သက်ပင် ဖြစ်သည်။
အချို့အချိန်များတွင် စိတ်နယ်ပယ်သည် ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ကျောင်းပြင်ပတွင် ပြဿနာများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းစသည့် အခြေအနေများ ရှိခဲ့သည်။
သူသိထားသလောက်မူ ထိုနယ်ပယ်သည် အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းခဲ့သည်။
“မင်း တကယ် မသိတာလား။”
ဆူဆူမင်းသည် ယူးယောင်းမင်းအား သာမန် ထူးဆန်းသူတစ်ယောက် မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ အသိပညာများမှာ ထူးဆန်းသည့် အရာများပေါ်တွင်သာ စုစည်းနေသည်ဆိုသည့် အချက်ကို အံ့ဩသွားခဲ့သည်။
‘ကဲပါ လေ၊ သူ့ကို ပြောပြလိုက်ရင်လည်း ရပါတယ်လေ။ အဲဒါကြောင့်မလို့ အဲဒီလူက သူ့ကို ဒီ ခေါ်လာခဲ့တာပဲ။’
ဒီ စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ တာဝန်က ငါ့တာဝန် ပေတေတာလား။
ဆူဆူမင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ယူးယောင်းမင်းအား သူမ အဘယ်ကြောင့် စိတ်နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေရသနည်း၊ ပန်းဖြူစီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့၏ အဆုံးစွန်သော ပန်းတိုင်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို ရှင်းပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“သေချာ နားထောင်ပြီး မင်းရဲ့ နားတွေကို ကျယ်ကျယ် ဖွင့်ထားပါ။”
အန်လိရှ်ဒ် (Unleashed) ၏ အကြမ်းဖက် တိုက်ခိုက်မှု အဟန့်အတား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီးတည်းက သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှု သတင်းပို့ချက်များ မရှိတော့ပေ။
ယွန်းဟျွန် (Yu-hyun) သည် ဆောင်းယူးချန်း (Seong Yu-찬) အား ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်ဟုဆိုကာ သူတို့၏ ခြေရာများကို ရှာဖွေရန် မိန့်မှာထားခဲ့သော်လည်း ဆောင်းယူးချန်း၏ သတင်းကွန်ရက်ကပင်လျှင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ဆောင်းယူးချန်းပင်လျှင် သူတို့ကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲနေပါက သာမန်လူ မည်သူမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
အန်လိရှ်ဒ်သည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်။
‘ဒါက သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဘာလို့လဲမသိ၊ စိတ်ရှုပ်စရာကြီး။’
နှစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တိုးရန်အတွက် တစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည့်အတိုင်းပင်။
သူတို့သည် မမြင်နိုင်သော နေရာများတွင် ပိုမိုဂရုစိုက်ကာ တစ်ခုခုကို စီစဉ်နေကြမည်မှာ သေချာပါသည်။ ငြင်းကွယ်စရာ မရှိပေ။
မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ကိုရီးယားသို့ လာပြီးနောက်ပိုင်း ဤမျှလောက် တိတ်ဆိတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။
‘ဒါ့အပြင် သူတို့က ငါ့ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြတာ။ ငါ့ကို တတ်နိုင်သလောက် ဟန့်တားဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်ရမယ်။’
[မင်းကိုယ်မင်း အထင်ကြီးလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။]
‘ငါလည်း အဲဒီလို ဖြစ်စေချင်တာပဲ။’
ပြဿနာမှာ သူတို့သည် ထိုသို့ မဟုတ်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အန်လိရှ်ဒ်သည် အကြမ်းဖက်မှုတစ်ခုတည်းကိုပဲ ပြုလုပ်သည့် ဦးနှောက်မရှိသောအဖွဲ့ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို စနစ်ကျပြီး အမိန့်နာခံမှုရှိကြကာ သူတို့၏ အဖွဲ့အစည်း စွမ်းအားမှာလည်း တော်တော်မက မြင့်မားသည်။
ယခုအကြိမ် ဖမ်းဆီးရမိခဲ့သော အကြမ်းဖက် သံသယရှိသူများကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း၏ ရလဒ်များမှ ထင်ရှားနေသည်။
သူတို့သည် များစွာ မသိကြသည့် ငုံ့အအများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ ပုန်းကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော စာအုပ်များကို ဖတ်ကြည့်သည့်အခါ၌ပင် သူ ဘာမှ ရရှိခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
‘ဂျွန်ချင်းဝွန်း (Jun Cheng-woon) က သူရဲ့ ပါရမီတွေကို မှန်ကန်တဲ့ နေရာမှာ သုံးတတ်တယ်။ ပြီးတော့ သူက အာရုံပြောင်းပြီး တခြားနေရာမှာ တစ်ခုခု လုပ်နေတာ။ သူတို့က ငါတို့ သူတို့ကို လိုက်ရှာနေတာကို သိတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ်မှာ ငါတို့ကို မျှားခေါ်ဖို့ တစ်ခုခု လုပ်ကြလိမ့်မယ်။’
[ဒါဆို ရင်ရော။ မင်း သိနေရင်တော့ သူတို့ ထောင်ထောက်ထဲ သက်ဆင်းမှာ မဟုတ်ဘူးမလား။]
‘ငါ သိနေရင်တောင် သက်ဆင်းရမယ့် ထောင်ထောက်တစ်ခုကို တူးလိမ့်မယ်။’
[ဘယ်လိုမျိုးလဲ။]
‘ငါးစာ။’
[ငါးစာ?]
‘အင်း။ သိပ်ကို ကြီးမားတဲ့ ငါးစာ။ ထောင်ထောက်မှန်း သိနေရင်တောင် ငါတို့ ကိုက်ရမယ့် ငါးစာ။’
[အဲဒါ ဘာလဲ။]
‘ဘယ်သူ သိမှာလဲ။ ခဏနေရင် သိရမှာပေါ့။’
ယွန်းဟျွန်သည် နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ပြောရန် ပြုလိုက်သော်လည်း သူ၏ ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်မှ သိရမယ့် အရာတစ်ခုပဲ။’
[ဟေ့! မင်း စကားကို အလယ်မှာတင် ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလဲ။ ငါးစာက ဘာလဲလို့!]
‘မပြောဘူး။ ငါ မင်းကို မပြောဘူး။’
[ဟေ့!]
ယွန်းဟျွန်သည် ဘက်လျွန် (Baekryeon) ၏ စကားများကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စွပ်လိုက်သည်။
ဘက်လျွန်က သူ့အား ဆက်လက် အော်ဟစ်ကာ မေးခွန်းများ မေးနေခဲ့သော်လည်း ယွန်းဟျွန်သည် လက်တွေ့ဘဝမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး အခြား နယ်ပယ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့နေရပြီဖြစ်သည်။
[လာပလေ့စ်၏ မျက်လုံး] (The Eye of Laplace)
မျက်နှာဖုံး စွပ်ထားသည့် ယွန်းဟျွန်၏ ညာဘက်မျက်လုံးသည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းသွားခဲ့သည်။
ရန်သူက မည်သို့သော ငါးစာကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ၊ မည်သို့သော ထောင်ထောက်ကို ဆင်တားထားသည်ဖြစ်စေ။
သူသည် အနာဂတ်ကို မြင်တွေ့နိုင်သဖြင့် ထိုအရာအားလုံးမှာ အသုံးမဝင်ပေ။
သူသည် ဖြစ်နိုင်သမျှ အနာဂတ်အားလုံးကို မမြင်နိုင်သလို၊ အဝေးကြီးကိုလည်း မမြင်နိုင်ပေ။ အချက်အလက်များမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဖြာထွက်မှုများအနက်မှ သေချာသော ရလဒ်တစ်ခုတည်းကိုသာ မမြင်တွေ့နိုင်ပေ။
သို့သော် ထို အရေးကြီးသော အချက်အလက်တစ်ခုသည် ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ မိမိဘာသာ စကားပြောနေခဲ့သော ဘက်လျွန်သည် မောပန်းသွားသဖြင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်တော့သည်။
‘သူ နောက်ဆုံးတော့ တိတ်ဆိတ်သွားပြီ။’
တိတ်ဆိတ်စွာ တရားရှုမှတ်ရမည့် အချိန်သည် မသိလိုက်ဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယွန်းဟျွန်သည် စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး လာပလေ့စ်၏ စွမ်းအားကို ပိုမို သန်မာစွာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။
သို့သော် သူ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ မြင်တွေ့နိုင်သော ကြည်လင်သည့် မြင်ကွင်းများမှာ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
‘ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။’
လာပလေ့စ်၏ စွမ်းအားသည် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့် မည်သည့်အရာမဆို နီးပါးကို ဖတ်ရှုနိုင်သည့် မတရား အကြံအဖန်ဆန်သော စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
အခြေအနေမှာ တင်းကြပ်လှပြီး ၎င်းကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေရန် စွမ်းအင်များစွာ ကုန်ခွဲရသဖြင့် အတိတ်က ယွန်းဟျွန်သည် သိပ်ကို အရေးမကြီးပါက ၎င်းကို အသုံးပြုခဲပြီး ယခုအခါ ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် သိပ်ကို အားကိုးရသည့် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဒါက ဝေဝါးနေပြီး မြင်ရခက်နေတယ်။’
မျက်လုံးရှေ့တွင် မြူများ ပိတ်ဖုံးနေသကဲ့သို့ အနာဂတ်မှာ ဝေဝါးနေခဲ့သည်။
ကြည့်နိုင်ရန် မျက်လုံးများကို ပိုမို အားစိုက်လေလေ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားက သူ့အား ပိုမို မြင်တွေ့ရခြင်းမှ တားဆီးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေလေပင်။
‘ငါ ဘာလို့ ဖတ်လို့ မရတာလဲ။ အန်လိရှ်ဒ်ထဲမှာ ဒီလို တားဆီးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတဲ့သူ ရောက်နေလို့လား။’
ယွန်းဟျွန်သည် ဂျင်ချောင်းဂွန်၏ နာမည်ကို ချက်ချင်း စဉ်းစားမိသွားခဲ့သည်။
ပြီးတော့ ထိုသူ၏ လက်ထဲတွင် ဖန်ဆင်းခြင်းစာအုပ်၏ ရွှေရောင် အစိတ်အပိုင်း (golden fragment of the Book of Genesis) ရှိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။
‘ရွှေရောင် အစိတ်အပိုင်း။ အဲဒါက ငါ့ကို သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ချောင်းကြည့်တာကနေ တားဆီးနေတာပဲ။’
သူသည် ထိုအရာပေါ်တွင် ယုံကြည်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေ၍လော။
အခြေအနေများ ပိုမို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ယွန်းဟျွန်က ပြုံးစိစိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ယွန်းဟျွန်၏ တံခါး ပွင့်သွားခဲ့သည်။
တံခါးဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်လာသူမှာ သူ၏ ခံစားချက်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ မောဟိုက်နေသော ဘက်ဆယ်လျွန် (Baek Seo-ryeon) ဖြစ်သည်။
“ဆယ်လျွန်? ဘာဖြစ်လို့လဲ။ တံခါးတောင် မခေါက်ဘူး။ ဒါ လုံးဝ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကျူးလွန်တာပဲ။”
“ယွန်း… ယွန်းဟျွန်! အဲဒါတွေ ပြောနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး! အပြင်မှာ ဧည့်သည်တစ်ယောက် ရောက်နေတယ်!”
“ဧည့်သည်?”
ဘာကိုမှ အံ့ဩလေ့မရှိသော ဘက်ဆယ်လျွန်သည် ဧည့်သည်တစ်ယောက်တည်းနှင့် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ပြာယာခတ်နေရသနည်း။
ယွန်းဟျွန်က မည်သူလဲဟု မမေးမီပင် ဘက်ဆယ်လျွန်က ဧည့်သည်ကို ကြိုဆိုရန် ပြင်ဆင်မည်ဟု ပြောကာ လေကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ပြန်ထွက်သွားခဲ့သည်။
သိသာလှသည်မှာ သိပ်ကို လေးစားစရာကောင်းသည့် တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ယွန်းဟျွန်သည်လည်း သူ၏ နေရာမှ ထလိုက်သည်။
ကန်ဟေရင် (Kang Hye-rim) နှင့် ဂဝန်ဂျီအာ (Kwon Jia) တို့သည် လုပ်စရာမရှိသည့် အချိန်များတွင် စိတ်နယ်ပယ်ထဲတွင် လှည့်ပတ် သွားလာလေ့ ရှိကြသည်။
မိမိဘာသာ လေ့ကျင့်ရန် အရေးကြီးသော်လည်း စစ်မြေပြင်တွင် ပုံမှန် မပြေးလွှားပါက လက်တွေ့ ခံစားချက်များကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သူတို့ ယခုတစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်ခဲ့သော စိတ်နယ်ပယ်မှာ မကောင်းသော စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ဂျိုဆွန်ခေတ် ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ရွာသည် ပါးလွှာသော မြူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကြေမွနေသော ကြမ်းပြင်မှာ ခရမ်းရောင် သန်းနေခဲ့သည်။
သေခြင်းတရား၏ အနံ့အသက်သည် ရွာတစ်ရွာလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။
[ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မင်းတို့ ငါတို့ကို မည်သို့သော ဇာတ်လမ်းမျိုး ပြောပြမလဲဆိုတာကို ငါတို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်။]
ဆီလင်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြသည့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များသည် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။
ထိုပရိသတ်များကို စိတ်ဓာတ်မကျစေရန်အတွက် နှစ်ဦးစလုံးသည် ရွာ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ရဲရင့်စွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိပေ။
ဤနေရာကို ရှင်းလင်းရန် အရင်က ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသော စုဆောင်းသူများသည် မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မထွက်လာခဲ့ကြဟု သူမ ကြားသိခဲ့ရပြီး လမ်းမပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အရိုးများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့အားလုံး ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြပုံ ရသည်။
“ဒီမှာ ဘာတွေရှိနေလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင့် ၆၀ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တော့ အန္တရာယ်ရှိတာ သေချာတယ်။”
တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ ငါးယောက်တောင် ဖြစ်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤနေရာသည် သတိမထားဘဲ မနေသင့်သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှုံ့… ရှုံ့… ရှုံ့…
ထိုစဉ် အဝေးမှ မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ ငိုသံကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။
“ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ငိုသံလား။”
“အသံလာရာ လမ်းကြောင်းက ဟိုဘက်မှာ။”
ကန်ဟေရင်နှင့် ဂဝန်ဂျီအာတို့သည် အသံထွက်ပေါ်ရာဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။
၎င်းသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပျက်စီးနေသော အုတ်ကြွပ်မိုး အိမ်တစ်အိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ပေါင်းမြက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စုတ်ချာချာ တံခါးကို ကျော်ဖြတ်လိုက်ရာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အိမ်၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သူတို့အား ကျောပေးကာ ရှုံ့ပွဲရိုက် ငိုကြွေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ရှုံ့… ရှုံ့… ရှုံ့…
သူမသည် သူမ၏ တည်ရှိမှုကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည့် ကန်ဟေရင်နှင့် ဂဝန်ဂျီအာတို့အား လုံးဝ တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက် ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။
“…အဲဒီ တိမ်ရုပ်က ငါတို့ကို သိပ်အထင်သေးနေသလိုပဲ၊ နင် မထင်ဘူးလား။”
“ဟုတ်တယ်၊ သူက သူ့ရဲ့ အပေါက်စိုက် သရုပ်ဆောင်မှုကို အဆုံးထိ တွန်းအားပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာ။”
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိသည့် သေဆုံးနေသော မြို့၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးထက် ပို၍ သံသယဖြစ်ဖွယ် ဘာရှိနိုင်ပါသေးသနည်း။
သို့သော် ထိုသို့ တွေးမိသော်လည်း သူတို့သည် သူမထံသို့ ထူးဆန်းစွာ ဆွဲဆောင်ခံနေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါက…”
“ပြုစားခြင်း။ ငိုသံကိုယ်တိုင်က အခြားသူရဲ့ နှလုံးသားကို လှုပ်ခါစေနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်။”
အရင်က ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသော စုဆောင်းသူများသည် ပြုစားခြင်းခံရပြီး သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဟန် တူသည်။
မိန်းမလှပြုစားခြင်းသည် ဆန့်ကျင်ဘက် လိင်အပေါ်တွင် အထူးသဖြင့် ထိရောက်သော ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
“ပြုစားခြင်း ဟုတ်လား။ ငါ အဲဒါကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရမယ်လို့ နင် မထင်ဘူးလား။ ဟင်း… နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။”
“ပေါက်ကရတွေ ပြောမနေနဲ့တော့။ သွားကြစို့။”
ဂဝန်ဂျီအာက ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ အသုံးအဆောင်များထဲမှ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ အဖြူရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးထံ သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ဓားမြှောင်က သူမ၏ ကျောကုန်းကို မထိုးစိုက်မီ အမျိုးသမီးသည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ မင်းရဲ့ ပုံစံအမှန်ကို ပြနေပြီပေါ့။”
အမျိုးသမီးသည် ကောက်ရိုးအိမ်၏ အမိုးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ကန်ဟေရင်နှင့် ဂဝန်ဂျီအာတို့အား စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“အိုဟိုဟို… ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ သားကောင်အချို့ ရထားတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ပြုစားခြင်းက မင်းတို့အပေါ် မသက်ရောက်ဘူး။”
အမျိုးသမီးမှာ လှပသူဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပြေပြစ်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်သည် မည်သူမဆို မသိလိုက်ဘဲ သူမအား ကာကွယ်ပေးချင်စိတ် ပေါ်ပေါက်လာစေရန် လုံလောက်လှသည်။
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် သွေးများ မပေကျံနေပါက ဖြစ်သည်။
မြည်သံ။
အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ သူမ၏ အရွယ်အစားမှာ ကြီးမားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် အဖြူရောင် အမွေးအမှင်များ ပေါက်ရောက်လာခဲ့သည်။
ကြီးမားသော အမြီးကိုးချောင်းသည် သူမ၏ ကျောပြင်အနောက်တွင် လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။
သူမသည် သွေးပေကျံနေဆဲဖြစ်သော သူမ၏ ပါးစပ်ရှည်ကြီးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းတို့ နှစ်ယောက်တည်း။ ငါ့ရဲ့ အစားအသောက်ပြီးရင် သွားရည်စာအဖြစ် သိပ်ကို ပြီးပြည့်စုံမှာပဲ!”
သူမ၏ မောက်မာသော စကားများကြောင့် ကန်ဟေရင်နှင့် ဂဝန်ဂျီအာတို့သည် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
မြေခွေးမမြီးကိုးချောင်းသည် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို မနှစ်မြို့ပေ။
“ဟင်။ ဘာက အဲဒီလောက် ရယ်စရာကောင်းနေတာလဲ။”
“ဒီအတိုင်းပါပဲ။”
“ငါတို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ပစ္စည်းသုံးခုကိုတောင် သုံးဖို့ မလိုဘူး။”
ဂဝန်ဂျီအာက ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီး အိတ်ငယ်လေး သုံးအိတ်ကို ထုတ်ယူကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
မြေခွေးမမြီးကိုးချောင်းသည် ထိုအိတ်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိရှိထားသဖြင့် မျက်ခုံးကြုတ်လိုက်သည်။
“အဲဒီ ကောင်ဆိုးလေးဆီက ပစ္စည်းတွေကို ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ပြရဲတာလဲ။”
လူနှစ်ယောက်ကို ရန်စမည့်အစား မြေခွေးမမြီးကိုးချောင်းသည် သူတို့၏ ရန်စခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ ဒေါသကို ပြသလိုက်သည်။
ကန်ဟေရင်နှင့် ဂဝန်ဂျီအာတို့ ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ အတည်ပေါက် တိုက်ခိုက်တော့မည် အပြုတွင်။
ယွန်းဟျွန်ထံမှ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခုသည် ကန်ဟေရင်နှင့် ဂဝန်ဂျီအာတို့ထံ ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“ဘာ? ယွန်းဟျွန်၊ နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ။”
“ဘာ?”
ပါဝင်သည့် အကြောင်းအရာမှာ ရှေ့တွင် ရန်သူရှိနေသည့် လူနှစ်ဦးအား အာရုံပြောင်းသွားစေရန် လုံလောက်အောင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“စစ်နတ်ဘုရား…”
“အဲဒီကောင်၊ သူ ရောက်လာတာလား။”
ကိုရီးယားတွင် ငြင်းကွယ်၍မရသော နံပါတ် ၁ စုဆောင်းသူ။
စစ်နတ်ဘုရား ဝီမူဟျော့ (Military God Wi Muhyuk)။
သူသည် ပန်းဖြူစီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့ထံသို့ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။