ချွဲဂျုံမိုတစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးများ အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့ပတ်လည်တွင် ပြည့်နှက်နေသော စာတိုများက သူ့၏ မူးဝေနေသော စိတ်အခြေအနေကို ပို၍ပင် အကျပ်ရိုက်စေသည်။ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ့လက်သီးများတွင် ချွေးအေးများ စို့လာပြီး သူသည် မျက်လုံးများကို လှိမ့်လိုက်သည်။
‘ဒါက ဘယ်အချိန်ကတည်းက စခဲ့တာလဲ။’
မဟုတ်သေး။ ဒါက မှားယွင်းသော မေးခွန်းဖြစ်သည်။
အစကတည်းက ဖြစ်သည်။
သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော ကန်းယူဟွန်း သည် ဤအခြေအနေကို အစကတည်းက တွက်ဆပြီး လှုပ်ရှားနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
‘အရာအားလုံးက သူ့အစီအစဉ်ထဲမှာပဲ။ သူ ငါ့ကို အသာစီးရသလို ကြည့်သွားတဲ့ပုံ၊ သူ့ဘေးက အမျိုးသမီးစုဆောင်းသူအတွက် ကြားဝင်ပေးခဲ့တဲ့ပုံ၊ ငါ့အမျက်ဒေါသကို မခံနိုင်တဲ့အခါ သူ ပြသခဲ့တဲ့ ခံစားချက်တွေအထိပေါ့။’
အရာရာတိုင်းသည် သူတွက်ဆထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်။
ထိုအတွေးသို့ ရောက်သောအခါ ချွဲဂျုံမို၏ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများ ထလာသည်။ သူ့ဆံပင်များ ထောင်လာပြီး အရေပြားများ တင်းကျပ်သွားသည်။ သူသည် နာကျင်နေသော တင်ပါးကို ပွတ်သပ်ရင်း အခြေအနေကို ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်သည်။
သူ၏ အကြီးမားဆုံး အမှားမှာ ပြိုင်ဘက်၏ အစစ်အမှန်ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို မသိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘သူက စုဆောင်းသူကို ဂရုစိုက်ပေးတဲ့ မန်နေဂျာတစ်ယောက်ပဲလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ သူ့လုပ်ရပ်တွေက စုဆောင်းသူကို အမျက်မထွက်စေဖို့ ကြားဝင်ပေးနေသလိုနဲ့ ညှိနှိုင်းရာမှာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်လိုပဲ။ သူက တယ်လာ တစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝမတူဘူး။’
ကန်းယူဟွန်း ၏ ပထမဆုံး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ပုံစံက သူသည် တယ်လာ ဖြစ်နိုင်သည်ဆိုသည့် သံသယကို လုံးဝဖျောက်ဖျက်သွားစေခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်က တယ်လာ တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့လျှင်ပင် ဒါဟာ အမှန်ဟုတ်မဟုတ် သူ သံသယဝင်မိဦးမည်။
တယ်လာ တို့သည် မောက်မာတတ်ကြသည်။
သူတို့သည် အောက်ကမ္ဘာတွင် ကြားခံပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် လုပ်ကိုင်နေသော လူသားများကို အထင်သေးတတ်ကြပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့သာ အထက်စီးက ရှိသည်ဟု ယူဆကာ မောက်မာစွာ ပြုမူတတ်ကြသည်။ ချွဲဂျုံမိုတွေ့ဖူးသော တယ်လာ များမှာ ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ကန်းယူဟွန်း ကမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။
သူသည် ယဉ်ကျေးရုံသာမက စကားပြောဆိုမှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုများတွင်လည်း သဘာဝကျလှသည်။ သူသည် အလွန်အကွက်ကျလွန်းသောကြောင့် ချွဲဂျုံမိုက သူ့ကို မိမိတို့နှင့် အမျိုးအစားတူသူဟု ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။
‘ဒီလို တယ်လာ မျိုးက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနိုင်ရတာလဲ။’
ဒါဟာ မတရားလွန်းရာရောက်ပြီး သူ ရူးသွပ်သွားတော့မလိုပင် ခံစားရသည်။ သို့သော်လည်း သူ့နေရာတွင် မည်သူမဆို ရှိနေလျှင်လည်း ထိုနည်းတူပင် တုံ့ပြန်မိလိမ့်မည်။ ချွဲဂျုံမိုသည် သူ့အခြေအနေတွင် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အရာအားလုံးက သူ့လည်ပင်းကို ပြန်လည်ညှစ်သတ်မည့် ဘူးမရန် (boomerang) ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့မိခြင်းက လွဲလျှင်ပေါ့။
‘ဒီအခြေအနေကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ဘာပြောရမလဲ…’
သူ့ဦးခေါင်းထဲတွင် အတွေးများ လည်ပတ်နေသည်။ ဒါဟာ နားလည်မှုလွဲတာပါလို့ ပြောရမလား။ မဟုတ်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဝေဖန်ခံရပေလိမ့်မည်။ သူသည် အကျပ်ရိုက်နေခဲ့ပြီးပြီ။ သူ မည်သို့ပင် လုပ်ဆောင်စေကာမူ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည်မဟုတ်။
ဝိညာဉ်များသည် အရာအားလုံးကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။
ချွဲဂျုံမို၏ နောက်ကွယ်တွင် အောက်ကမ္ဘာ သို့မဟုတ် ကိုရီးယားအစိုးရနှင့် အသင်းအဖွဲ့ ရှိနေသော်လည်း ကန်းယူဟွန်း ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ အတိုင်းအတာပိုမိုမြင့်မားသော သတ္တဝါများ ရှိနေသည်။
‘သေပါပြီ။’
ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်းနှင့် ဇာတ်လမ်းများရှိသည့် ထိုထူးခြားသော သတ္တဝါများသည် ကန်းယူဟွန်း ၏ ဘက်တွင် ရှိနေသည်။ ဤအခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အကြောင်းရင်းပင်လျှင် သူတို့ဘက်တွင် ရှိနေသည်။ အကယ်၍ အသင်းအဖွဲ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် သူတို့ကြောင့် ကျဆင်းသွားပြီး ဝိညာဉ်များကြားတွင် ထိုသတင်းများ မြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပါက၊
ဒါဟာ ချွဲဂျုံမိုအတွက်သာမက အသင်းအဖွဲ့နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော စုဆောင်းသူအားလုံးအတွက်ပါ ပြဿနာဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ဇာတ်လမ်းများက လက်တွေ့ဖြစ်လာသည့် ဤကမ္ဘာတွင် မကောင်းသော သတင်းစကားထက် ပို၍အန္တရာယ်ကြီးသည့်အရာ မရှိပေ။
‘နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်… နည်းလမ်းတစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်။’
ချွေးအေးများ ပျံနေသော်လည်း သူသည် လွတ်မြောက်နိုင်မည့်လမ်းကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားသည်။ အကယ်၍ သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် စဉ်းစားမည်ဆိုလျှင် လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို တွေ့လိမ့်မည်ဟု သူ ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ထားသည်။
‘အာ။’
သို့သော်လည်း ကန်းယူဟွန်း ၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံမိလိုက်သည့်အခါ ထိုအတွေးများသည် လှိုင်းဒဏ်ကြောင့် ပြိုကျသွားသော သဲအိမ်လေးကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ပျက်စီးသွားသည်။ သူ့စိတ်၏ ထောင့်စေ့တိုင်းကို ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုနိုင်သည့် ထိုအနက်ရောင် မျက်လုံးများ။ ထိုမျက်လုံးများက သူ အရာအားလုံးကို သိရှိနေကြောင်း ပြောပြနေသည်။ ကွေးညွှတ်နေသော မျက်လုံးများအောက်ရှိ အကြည့်များသည် သူ့ဝိညာဉ်ကို ညှစ်ထုတ်ပစ်မည့် ဧရာမလက်တစ်ဖက်နှင့် တူသည်။
ချွဲဂျုံမိုသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အားအင်များ ပြတ်တောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
‘နည်းလမ်း… မရှိတော့ဘူး။’
ချွဲဂျုံမိုသည် ခြေထောက်များ အားမရှိတော့သည့်အလား ဆိုဖာပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။ ပြိုင်ဘက်က အလျှော့ပေးလိုက်သည့်အခါ ကန်းယူဟွန်း သည် အောင်နိုင်သူ၏ အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက ဉာဏ်ကောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်လို့ ကျွန်တော် ဝမ်းသာပါတယ်။ မစ္စတာချွဲ။”
ကန်းယူဟွန်း သည် နေရာမှ ထလိုက်ပြီး ချွဲဂျုံမိုထံ ချဉ်းကပ်ကာ သူ့ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ချွဲဂျုံမိုအတွက်မူ ထိုထိတွေ့မှုသည် ဧရာမလက်တစ်ဖက်ကဲ့သို့ လေးလံနေသည်။ ချွဲဂျုံမိုသည် တုန်ရီနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကန်းယူဟွန်း ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ခံအလင်းကြောင့် ကန်းယူဟွန်း ၏ မျက်နှာအမူအရာကို သူ မမြင်ရပေ။
သို့သော်၊
သူ့၏ ကွေးညွှတ်နေသော မျက်လုံးများကိုမူ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။
ဂလု။
ချွဲဂျုံမိုသည် မသိစိတ်ဖြင့် တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည်။ ကန်းယူဟွန်း က သူ ဉာဏ်ကောင်းသည်ဟု ပြောလိုက်သော်လည်း ထိုစကား၏ တစ်ဝက်သည် အမှန်ဖြစ်ပြီး တစ်ဝက်မှာမူ အလိမ်အညာဖြစ်သည်။
‘တကယ်တော့ သူ ပိုပြီး မိုက်မဲလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ခဲ့တာ။’
ချွဲဂျုံမိုသည် သူ့ရှုံးနိမ့်မှုကို သန့်ရှင်းစွာ လက်ခံနိုင်လောက်အောင်ပင် ဉာဏ်ကောင်းနေသည်။ သူသည် ဆင်ခြေတစ်စုံတစ်ရာတောင် မပေးခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ လိုချင်သော ရလဒ်ဖြစ်သော်လည်း သူ အနည်းငယ်တော့ နှမြောမိသည်။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် ပိုမိုက်မဲသူတစ်ယောက်သာ ထိုင်နေပြီး သူ့ရှုံးနိမ့်မှုကို ဝန်မခံဘဲ ကပ်တွယ်နေခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊
‘ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သူ့ဆီကနေ ပိုပြီး အမြတ်ထုတ်နိုင်ခဲ့မှာ။’
ကန်းယူဟွန်း သည် အချိန်တန်ပြီဟု ခံစားရသည်။ အကယ်၍ သူ ပြိုင်ဘက်ကို အလွန်အကျွံ ဖိအားပေးမိပါက ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။ သူသည် မည်သည့်အချိန်တွင် ရပ်တန့်ရမည်နှင့် မည်သည့်အချိန်တွင် ထွက်ခွာရမည်ကို သိရမည်ဖြစ်သည်။
“ဝိညာဉ်တို့၊ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လို ထင်ကြလဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ စေတနာထားပြီး လွှတ်ပေးလိုက်တာ မဆိုးဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။”
ဝိညာဉ်များသည် ကန်းယူဟွန်း ၏ စကားကို ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လာသည်။
[ဝိညာဉ်အများစုက ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် သဘောတူကြသည်။] [ဝိညာဉ်အချို့ကမူ ဒါဟာ မလုံလောက်သေးကြောင်း ကန့်ကွက်နေကြသည်။]
ဟုတ်ပေသည်။ ဝိညာဉ်အချို့မှာ မောက်မာသောအသင်းအဖွဲ့ကို ချေမှုန်းပစ်ရန် အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း ထိုအရာမှာ အစကတည်းက မဖြစ်နိုင်ပေ။
‘ကောင်းပါပြီ။ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို ရလိုက်တာကပဲ ကံကောင်းတာပါ။’
ကန်းယူဟွန်း ၏ စာကြည့်တိုက်တွင် စုဝေးနေသော ဝိညာဉ်များသည် အခြားအရာများထက် သူရဲကောင်းပုံပြင်များကို ပို၍ လိုလားသူများဖြစ်သည်။ သူရဲကောင်းပုံပြင်တစ်ခု၏ အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံမှာ အဘယ်နည်း။ ဒုက္ခနှင့် အခက်အခဲများ၊ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို ကျော်လွှားခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ဝိညာဉ်များက ကန်းဟယ်ရင် ကို ဒုက္ခရောက်စေချင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူမ၏ ပန်းတိုင်အတွက် ရှောင်လွှဲ၍မရသော အတားအဆီးများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သူတို့ နားလည်သော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့သော လူများက ဖန်တီးထားသည့် လူလုပ်အတားအဆီးများကိုမူ သူတို့ ရွံမုန်းကြသည်။
အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသည်ကို မုန်းတီးသော ဝိညာဉ်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဇာတ်လမ်းများကို နှစ်သက်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် အမြဲတမ်း ချောမွေ့စွာ အောင်မြင်သည်ကို မြင်ချင်ကြသည်။ ဆိုဒါသောက်လိုက်ရသလိုမျိုးပေါ့။
ကန်းယူဟွန်း သည် ဝိညာဉ်များ၏ စိတ်နေသဘောထားကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ချွဲဂျုံမိုကို လူဆိုးဖြစ်စေပြီး အကျပ်ရိုက်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
‘သူတို့အများစုက အခြေအနေကို ပိုင်းခြားသိမြင်ပြီး အလျော့ပေးလိုက်တာကို ဝမ်းသာပါတယ်။’
ကန်းယူဟွန်း ၏ ထိုးနှက်ချက်ကြောင့် ဝိညာဉ်များ၏ မကျေနပ်ချက်ကို အကြီးအကျယ် ငြိမ်းချမ်းစေနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အစွန်းရောက် ဝိညာဉ်အချို့မှာ ချွဲဂျုံမိုကို သတ်ပစ်ရန် သို့မဟုတ် အသင်းအဖွဲ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်ကဲ့သို့သော မဖြစ်နိုင်သည့်အရာများကို တောင်းဆိုနေကြသည်။ ကန်းယူဟွန်း သည် ထိုလူနည်းစု၏ အမြင်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ မက၊ အလွန်အကျွံ စာတိုများ ပို့နေသည့် ဝိညာဉ်အချို့ကိုပင် သူ ပိတ်ပင်လိုက်သည်။
‘ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဝိညာဉ်အားလုံးကို ကျွန်တော် စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။’
လူတိုင်းကို စိတ်ကျေနပ်စေမည့် ဇာတ်လမ်းဟူ၍ မရှိပေ။ လူ ၉၉ ယောက်က နှစ်သက်လျှင်ပင် တစ်ယောက်က မုန်းနေနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒါဟာ အရသာကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ အဲဒီတစ်ယောက်ကပဲ အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေတာကို ခွင့်ပြုထားမယ်လို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး။’
လေထုက ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အများစုက တိတ်ဆိတ်နေပါက၊ အော်ဟစ်နေသည့် လူနည်းစုမှာ ပို၍ ထင်ရှားလာမည်မှာ သေချာသည်။ ဟုတ်ပေသည်။ သူတို့၏ အလွန်အကျွံ စာတိုများသည် အခြားဝိညာဉ်များကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်သောကြောင့် သူတို့ကို တစ်ယောက်တည်း ပစ်ထားမည့်အစား သန့်ရှင်းစွာ ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။
‘ဒါဟာ ကျွန်တော့်စာကြည့်တိုက်ရဲ့ အနာဂတ်လေထုအတွက် မှန်ကန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။’
ပိတ်ပင်ခံလိုက်ရသည့် ဝိညာဉ်များအတွက်မူ ၎င်းမှာ မကောင်းသော အရာဖြစ်သော်လည်း၊ တယ်လာ အတွက်မူ ထိုသို့ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းသည် သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်များကို ဖြတ်တောက်ရှင်းလင်းသကဲ့သို့ လိုအပ်သည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
မည်သူ့ကိုမျှ အညောင်းမခံရသည့် သူ့ကိုယ်ပိုင် စာကြည့်တိုက်ကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်တစ်ခုပင်။
သူသည် စာတန်၏ စာကြည့်တိုက် ပံ့ပိုးပေးမှု ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ပေ။
‘ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကိစ္စတွေက ကောင်းကောင်းပြီးဆုံးသွားပြီ။’
အမှန်စင်စစ်တွင် အကျိုးအမြတ် အများဆုံးရလိုက်သူမှာ ကန်းဟယ်ရင် ပင် ဖြစ်သည်။
အတွေးလောက (World of Thought) ကို ရှင်းလင်းလိုက်ခြင်းအတွက် ရရှိသည့် ဆုလာဘ်မှာ စုဆောင်းသူများအတွက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ အများအားဖြင့် ငွေကြေး သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သောအရာများသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသို့ဆိုတိုင်း တယ်လာ ဘာမှမရခဲ့ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။
[ဝိညာဉ်အများစုက သင်ပြသခဲ့တဲ့ ညှိနှိုင်းမှုပုံစံကို သဘောကျကြပါတယ်။]
[သင်သည် လှူဒါန်းငွေအဖြစ် 300TP ကို လက်ခံရရှိပါသည်။]
[သင်သည် လှူဒါန်းငွေအဖြစ် 100TP ကို လက်ခံရရှိပါသည်။]
[သင်သည် လှူဒါန်းငွေအဖြစ် 100TP ကို လက်ခံရရှိပါသည်။]
…
‘အတွေးလောကထဲက စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တဲ့ အရာတွေကို ဘယ်လိုဖမ်းဆုပ်ရမလဲဆိုတာ ပြသရုံနဲ့ ဇာတ်လမ်းပြောပြခြင်းက ပြီးဆုံးသွားတာ မဟုတ်ဘူး။’
အသင်းအဖွဲ့ထံသို့ သွားရောက်ပြီး ချွဲဂျုံမိုနှင့် သဘောတူညီချက် ရယူခဲ့ခြင်းသည်လည်း ဝိညာဉ်များအတွက် ကြီးမားသော ရှိုးပွဲတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဤဇာတ်လမ်းပြောပြခြင်းတွင် အဓိက အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သူမှာ တယ်လာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ကန်းဟယ်ရင် ၏ ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မလွှဲမရှောင်သာ လုပ်ဆောင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ပို၍ပြောရလျှင်၊ သူမအတွက် ရှေ့ထွက်ကာ ကာကွယ်ပေးပြီး ချွဲဂျုံမိုကို အကျပ်ကိုင်ခဲ့သည့် တယ်လာ ၏ လုပ်ရပ်က ဝိညာဉ်များထံသို့ ပို၍ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။
‘ဇာတ်လမ်းပြောပြခြင်းကို စုဆောင်းသူတွေလက်ထဲပဲ အမြဲတမ်း အပ်ထားလို့ မရဘူး။ တယ်လာ တွေလည်း ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ရဦးမှာ။’
ယခုအချိန်ထိ တဲလား (တယ်လာ) များသည် စုဆောင်းသူများကို ပြသရုံသာ ပြသခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့နှင့် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှုမျိုးကိုမူ ပြသခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။
ထို့ကြောင့် တဲလားတစ်ယောက်က ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ဝိညာဉ်များအတွက် ဆန်းသစ်ပြီး အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုသို့သော ချီးကျူးမှုများသည် ပွိုင့်လှူဒါန်းမှုများဆီသို့ ဦးတည်သွားစေသည်။
“ဒါဆိုရင်၊ ငွေကို ဒီနေ့အတွင်းမှာပဲ ကျွန်တော့်အကောင့်ထဲကို လွှဲပေးလိုက်ပါ။”
“…ကျွန်တော် အဲဒီလို လုပ်ပေးပါ့မယ်။”
တစ်ခါတည်း အလဲလဲအကွဲကွဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည့် ချွဲဂျုံမိုသည် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် နားဝင်လွယ်သွားခဲ့သည်။
ဤနေရာတွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် လုပ်နေခြင်းက အကျိုးမရှိကြောင်း သူ သိသွားခဲ့သည်။
ပြီးတော့ တယ်လာ သည် သူ့ထက် အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်မားနေကြောင်းကိုလည်း သူ သိရှိသွားသည်။
“အော်၊ ဒါနဲ့။”
နေရာမှ ထွက်ခွာတော့မည့် တယ်လာ သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည့်အလား ပြောလိုက်သည်။
ချွဲဂျုံမိုမှာ မသိစိတ်ကပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
သူ နောက်ထပ် ဘာများ ပြောဦးမလို့လဲ။
“ထူးဆန်းတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနားမှာ လူတစ်ယောက် ရှာလို့ရမလားလို့ မေးကြည့်တာပါ။”
“…ခင်ဗျား ဘယ်သူ့ကို ရှာနေတာလဲ။”
အသင်းအဖွဲ့သည် အဓိကအားဖြင့် စုဆောင်းသူများနှင့် ပတ်သက်သည့် လုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်သော်လည်း၊ နိုင်ငံတော် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်သည့်အတွက် မြို့နယ် သို့မဟုတ် ခရိုင်ရုံးများအတွက်လည်း လုပ်ငန်းအချို့ လုပ်ဆောင်ပေးရသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ စုဆောင်းသူများကသာ အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရရှိသူများ ဖြစ်သော်လည်း တယ်လာ ၏ တောင်းဆိုချက်ကို နားထောင်ပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် ထိခိုက်မည့်အရာ မရှိပေ။ ၎င်းမှာ ခက်ခဲသော တောင်းဆိုချက်လည်း မဟုတ်ပေ။
“ချွဲဒိုယွန်း ဆိုတဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက် ရှိလား။”
“ချွဲဒိုယွန်း? အဲဒီနာမည်ကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ သူက စုဆောင်းသူလား။”
“သူက စုဆောင်းသူ ဖြစ်ချင်လည်း ဖြစ်မယ်၊ မဖြစ်ချင်လည်း မဖြစ်ဘူး။ ကျွန်တော်လည်း သေချာမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့အသက်ကတော့… အင်း၊ အခုဆိုရင် ၁၈ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၉ နှစ်လောက် ရှိလိမ့်မယ်။ အရပ်က ၁၈၄ စင်တီမီတာလောက် ရှိပြီးတော့၊ ဝန်ခံရမှာတော့ ရှက်စရာကောင်းပေမဲ့ သူ့မျက်နှာက နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်တွေကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်လောက်တဲ့အထိ ချောမောတယ်။”
တယ်လာ သည် ဝန်မပါသော်လည်း ဝန်ခံရမည့်အဖြစ်ကို မကျေနပ်သည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရှင်းပြသည်။
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရှာပေးနိုင်ရင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အချက်အလက်တွေကို [Genesis Network] ကနေတစ်ဆင့် ပို့ပေးလိုက်ပါ။”
တယ်လာ သည် ချွဲဂျုံမိုနှင့် ထိုနေရာတွင်ပင် [Genesis Network] မှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်မှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ချွဲဂျုံမိုသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည့်ပုံ ပေါ်သော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို နားထောင်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် အရှက်ကွဲပြီးသား ဖြစ်သည့်အပြင်၊ အခြားတစ်ဖက်မှာလည်း တဲလားတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။
ဤနည်းလမ်းဖြင့် သူနှင့် ဆက်သွယ်မှု တည်ဆောက်ထားခြင်းက သူ့အတွက် အကျိုးမယုတ်နိုင်ပေ။
“နောက်ထပ် ထူးခြားချက်တွေ ရှိသေးလား။”
“အင်း။”
“ခင်ဗျား အချက်အလက်တွေ အများကြီး ပေးပြီးသားဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် သိစရာရှိသေးရင် သူ့ကို ရှာရတာ ပိုမြန်မှာမို့ပါ။”
“နောက်ထပ် ထူးခြားချက်… အာ!”
တယ်လာ သည် စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာသည့် ထူးခြားချက်တစ်ခုကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်သည်။
“သူက အပြောအဆို လုံးဝ မယဉ်ကျေးဘူး။”
“…ဟုတ်လား။”
***
အသင်းအဖွဲ့ထဲက ထွက်လာလိုက်သည်နှင့် ကန်းဟယ်ရင် သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“ဟူး! သေမလိုကို တုန်လှုပ်နေခဲ့ရတာ။”
“မင်း အဲဒီလောက်ထိ ကောင်းကောင်း ထိန်းနိုင်ခဲ့တာပဲ။”
“အမှားအယွင်း တစ်ချက်မှ မလုပ်မိအောင် ကြိုးစားပြီး အသည်းအသန် သရုပ်ဆောင်ခဲ့ရတာလေ။ တကယ်ကို အသက်ရှူကျပ်တယ်။ အို… အရမ်းခက်ခဲတာပဲ။”
“မင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို စိတ်ချလို့ မရသေးဘူး။ နောက်ဆိုရင် ဒီလိုမျိုးတွေ မကြာခဏ လုပ်ရဦးမှာ။”
“‘ညည်းတွားသံ’။ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ လုပ်လို့ မရဘူးလား။”
“လုံးဝ မရဘူး။”
ကန်းဟယ်ရင် ၏ ပုံမှန်အကျင့်စရိုက်ကို စဉ်းစားမိပြီး ကျွန်တော် တင်းတင်းမာမာ ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ ပုံမှန်အတိုင်းကို ဝိညာဉ်တွေရှေ့မှာ ပြလိုက်ရင်ကော။
ဘယ်သူ့စာကြည့်တိုက် ပျက်စီးသွားမလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူသိမလဲ။
“လုပ်ရင်းလုပ်ရင်းနဲ့ အသားကျသွားမှာပါ။ ပြီးတော့ ခုနက မင်း မမြင်ဘူးလား။ လူတိုင်း မင်းအကြောင်းပဲ ပြောနေကြတာ။ မင်းရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုက အကောင်းဆုံး အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ယုံကြည်မှုရှိပြီး၊ အေးစက်စက်နဲ့၊ ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်တဲ့။ ဘယ်လောက်တောင် မိုက်လိုက်သလဲ။”
“အဲ… တကယ်လား။”
“ဟုတ်တာပေါ့။ ကျွန်တော် အာမခံတယ်။ လူတိုင်းက မင်းရဲ့ ကျောခိုင်းရာနောက်မှာ မင်း ဘယ်လောက်တောင် လှပပြီး အံ့ဩဖို့ကောင်းသလဲဆိုတာ ချီးကျူးနေကြမှာ။ ဒီအခွင့်အရေးကို လွတ်သွားချင်လို့လား။ အဆုံးထိတိုင်အောင် တွန်းပို့ရမယ်။ စဉ်းစားကြည့်လေ။ လူတိုင်းက မင်းကို ချီးကျူးကြမယ်၊ မင်းက နာမည်ကြီးလာမယ်၊ ပြီးတော့ ငွေပုံပေါ်မှာ ထိုင်နေရမယ်။ မမိုက်ဘူးလား။”
“ငွေပုံပေါ်မှာ… ဟီးဟီး။”
ကျွန်တော့်၏ ချိုသာသော စကားလုံးများကြောင့် ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်သွားသည့် ကန်းဟယ်ရင်။
တကယ်ပါပဲ၊ သူမက ချီးကျူးစကားဆိုရင် အလွန်အားနည်းလွန်းတယ်။
သူမက ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သိချင်သွားပြီး ကျွန်တော့်ကို မေးလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့၊ ကျွန်မတို့ အခု ဘယ်သွားကြမှာလဲ။ လုပ်စရာရှိတာတွေ ပြီးသွားပြီ မဟုတ်လား။ အော်! သိပြီ။ ဆာနေတာလား။ ဟီးဟီး။ အိုကေ။ ဒီနေ့တော့ ကျွန်မ ကျွေးမယ်။ ပိုက်ဆံနည်းနည်းတော့ ရထားမှာမို့လို့ ကျွန်မ ရှင်းပေးမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်မက အလားအလာရှိတဲ့သူလေ။”
“ပါးချင်လို့လား။ အဲဒါမဟုတ်ဘူး။ ငါလုပ်စရာ နောက်ထပ်ကိစ္စ တစ်ခု ရှိသေးတယ်။”
“နောက်ထပ် ကိစ္စ တစ်ခု?”
“ငါ စီမံခန့်ခွဲရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခု ရှာနေတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။”
“အော်…”
အသင်းအဖွဲ့မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စကြောင့် သူမ မေ့သွားပုံရသည်။
ကောင်းပါပြီ၊ သူမ သတိရနေခဲ့ရင်တောင်မှ သူမ ရှာတွေ့နိုင်မလားဆိုတာက သံသယဖြစ်စရာပင်။
အသင်းအဖွဲ့အနီးအနားတွင် အသေးစား စီမံခန့်ခွဲရေး ကုမ္ပဏီများ အများအပြား ရှိသည်။
တရားရုံးအနီးတွင် ရှေ့နေရုံးများ ရှိသကဲ့သို့ပင်၊ အသင်းအဖွဲ့အနီးတွင်လည်း ကလန်များ (Clans) နှင့် စီမံခန့်ခွဲရေး ကုမ္ပဏီများ အများအပြား ရှိနေသည်။
အဆောက်အအုံ တစ်ခုတည်းမှာပင် ဆိုင်းဘုတ်များစွာ ရှိနေပြီး ခေတ်သစ်အနုပညာတစ်ခုလိုပင် ဖြစ်နေသည်။
‘ဒီနားလောက်ပဲ။’
ကျွန်တော့်မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ကျန်ရှိနေသည့် နာမည်ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။
ဆိုင်းဘုတ်အမျိုးမျိုးကို လိုက်ကြည့်နေရင်း ကျွန်တော် လမ်းလျှောက်တာ ရပ်လိုက်သည်။
ထိုရင်းနှီးနေသည့် နာမည်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ကျွန်တော် သေချာသွားသည်။
“တွေ့ပြီ။”