သူငယ်ချင်းများနှင့် စကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် ယုဟွန်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အစောင့်အရှောက်အခန်းဆီသို့ ချက်ချင်းထွက်လာခဲ့သည်။
‘ဒီနေရာမှာလည်း အရာရာ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ။’
အခန်းတွင်းနေရာလပ်သည် အဖြူရောင်အတိုင်းပင် ရှိနေသေးသော်လည်း နံရံတစ်ဖက်ရှိ စာအုပ်စင်ပေါ်တွင်မူ စာအုပ်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေပြီ။
၎င်းတို့မှာ အထူအပါးနှင့် ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။
ထိုစာအုပ်အားလုံးသည် ယုဟွန်းက သူ၏ ပန်းချီကားများမှတစ်ဆင့် ပြသခဲ့သော ဇာတ်လမ်းစုစည်းမှုများပင်တည်း။
တန်းစီနေသော စာအုပ်များသည် သူ၏ခြေရာလက်ရာများဖြစ်ပြီး သူမည်မျှပင် ခရီးနှင်ခဲ့ပြီလဲဆိုသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေပေသည်။
တန်းစီနေသည့် စာအုပ်များကို ကြည့်ရင်း ယုဟွန်းသည် ယခုတိုင် ပန်းချီကား အများအပြားကို ပြသခဲ့မိပြီဖြစ်ကြောင်း အသစ်တဖန် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုကာ တိုက်ပွဲသခင်၏ ဇာတ်လမ်းကို စတင်ပြသခဲ့သည်မှာ မကြာသေးလှပေ။
ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် အရာရာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ် မရောက်လာမီ ငြိမ်းချမ်းသောကာလအတွင်း ငါးနှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း လွန်ခဲ့သည့် ခြောက်လအတွင်း သူဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ဘဝကမူ ယင်းထက် ပို၍ပင် လေးနက်ပြင်းထန်လှပေသည်။
‘စာအုပ်တွေ နည်းနည်း ထပ်ထည့်လိုက်ရင် စာအုပ်စင်က ပြည့်သွားတော့မှာပဲ။ မကြာခင်မှာ စာအုပ်စင်ရဲ့ အတိုင်းအတာကို ချဲ့ရတော့မယ်။’
သူသည် စာအုပ်စင်ကို ပိုကြီးလာအောင်လုပ်ပြီး အစောင့်အရှောက်အခန်း၏ ဧရိယာကိုပါ ချဲ့ထွင်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုအခန်းလပ်ကြီးထဲတွင်ပါ စာအုပ်များဖြင့် ဖြည့်ဆည်းလိုက်ပါက ဤအခန်းသည် စာကြည့်တိုက်တစ်ခုနှင့်ပင် တူလာပေလိမ့်မည်။
ယုဟွန်းက စာကြည့်တိုက်ဟူသော အမည်နှင့် အကိုက်ညီဆုံး ပုံစံမှာ ဤကဲ့သို့ဖြစ်မည်ဟု တွေးတောရင်း စယ်လင်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"စယ်လင်း။"
"ရှင်။ ကျွန်မကို ခေါ်တာလား ဆရာကြီး။"
စယ်လင်းသည် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သကဲ့သို့ ယုဟွန်း၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူမသည် စေတီကဲ့သို့ တည်ငြိမ်၍ စိတ်ခံစားချက်ကို ဖတ်ရခက်သော အေးစက်စက် အကြည့်များဖြင့် ယုဟွန်း၏ ရှေ့တွင် ဆက်လက်ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြဘဲ ထိန်းသိမ်းထားသော အပြုအမူများကို ပြသနေသည်။
ယုဟွန်းသည် အခန်းအလယ်ရှိ ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး စယ်လင်းကိုလည်း ဝင်ထိုင်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
စယ်လင်း ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ယုဟွန်းသည် အဓိကကိစ္စဆီသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လိုက်သည်။
"ကဲ ပြောရအောင်။ ဗဟိုရုံးချုပ်ကနေ တရားဝင်စာထွက်လာတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လိုများ ခန့်မှန်းမိလဲ။"
"ဘယ်လိုပဲ စဉ်းစားဉ်းစား ပါရာဒိုင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုလို့ပဲ မြင်ပါတယ်။"
"အင်း။ ဂျီနက်ဆစ် နက်ဝက် (Genesis Network) ဘက်ကရော တစ်ခုခု ကြားလိုက်သေးလား။ ကိုယ်က အလုပ်တွေ ရှုပ်နေတာနဲ့ စစ်ဆေးဖို့တောင် မအားဘူးဖြစ်နေလို့။"
"အထွေထွေ တယ်လာ ကြော်ငြာဘုတ်မှာတော့ ဘာမှ မရှိသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ ပံ့ပိုးကူညီရေး ရုံးခန်းမှာတော့ စကားတွေ အများကြီး ထွက်နေပါတယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ စကားတွေထက်ကို ကောလာဟလတွေနဲ့ ပိုတူနေတယ်။ ကောလာဟလတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့သွားလဲဆိုတာကို ကြည့်ရင်တော့ ဘယ်သူကိုယ်တိုင်ကမှ အချက်အလက်တွေကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပေါက်ကြားစေခဲ့တာ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ရပါတယ်။"
"အထက်ပိုင်းကနေ ဖြစ်မှာပေါ့။ ဒါဆို အဲဒီ ကောလာဟလတွေက ဘာတွေလဲ။"
"အထက်တန်းအလွှာကတော့ ဒီအခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းဟာ ဟာဂေး (Hage) ကို အလွန်အကျွံ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့တာကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေကြောင့်လို့ ကောက်ချက်ချခဲ့ကြပြီး ဟာဂေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ မူဝါဒတွေကို လျှော့ချပေးဖို့၊ အထူးသဖြင့် ဒီအခြေအနေတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာမြေပေါ်က ကန့်သတ်ချက် တော်တော်များများကို ရုပ်သိမ်းပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါပြီတဲ့။"
"အဲဒါက နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ အစွန်းရောက်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုပဲ။ အဲဒီလို ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ မလွယ်ကူခဲ့တာတော့ သေချာတယ်။"
"စွန့်ပစ်ဖို့ နီးစပ်နေပြီဖြစ်တဲ့ ကမ္ဘာမြေရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ပြန်ချိန်ညှိပေးခဲ့တာက အဲဒါကြောင့် ဖြစ်မှာပါ။ ဟုတ်ပါတယ်။ ဆရာကြီးရဲ့ သက်ရောက်မှုလည်း အနည်းနဲ့အများ ပါတာပေါ့။"
"ငါ့ကြောင့်လား။"
"ဟုတ်ပါတယ်။ ဆရာကြီး၊ ဒါကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး။"
စယ်လင်းက ထိုသို့ပြောကာ လေထဲတွင် ဟိုလိုဂရမ် ဝင်းဒိုးတစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖွင့်ပြလိုက်သည်။
သူမက ကျွမ်းကျင်စွာ လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားကာ အချက်အလက်များကို ပြသပေး၏။
အချက်အလက်များကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီစဉ်ထားသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပုံ ရပေသည်။
"ဒါက ကမ္ဘာမြေရဲ့ ပန်းချီကားတွေကို ကြည့်ရှုနေတဲ့ စပရစ် (Spirits) တွေရဲ့ အရေအတွက်ပါ။"
အနီရောင် မြားဖြင့် ရေးဆွဲထားသော ဂရပ်မျဉ်းသည် တစ်သမတ်တည်း မြင့်တက်လာနေသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက သူမကို မပြောပြခဲ့ပါက ၎င်းသည် နှစ်ထပ်ကိန်း ဖန်ရှင်ဂရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု သူမ ယုံကြည်မိလောက်ပေမည်။
အဆိုပါ ဂရပ်မျဉ်းသည် ကွန်စတန်တီနိုပယ် πολιορκία (ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှု) တွင် ယုဟွန်းက သူ၏ စွမ်းရည်များကို ပြသခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းမှစ၍ စတင် မြင့်တက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယုဟွန်းသည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
အနှစ်ချုပ်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အထင်ကြီးစရာပင်။
"ပြီးတော့ စပရစ် အများစုဟာ ဆရာကြီးရဲ့ စာကြည့်တိုက်ကို လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြပါတယ်။"
"အဲဒီလောက်တောင်လား။ ကိုယ်ထင်ထားတာထက် ပိုများနေပါလား။"
ဇာတ်လမ်းခန်း (Story Room) ကို ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်မှာ ၁၁,၀၀၀ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အခြား တယ်လာ များသာ ထိုအကြောင်းကို ကြားသိရပါက မနာလိုဝန်တို၍ စိမ်းပြာသွားကြလိမ့်မည်။
စယ်လင်းက သူမ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဆရာကြီးနဲ့တော့ သင့်တော်တဲ့ မှတ်ချက်ပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောလာဟလတွေက အဲဒီလောက်အထိ ပျံ့နှံ့သွားတော့ ဆရာကြီးကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ စပရစ်တွေ စုဝေးရောက်ရှိလာကြပြီး အဲဒီနောက်မှာတော့ သူတို့ကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ အခြားစပရစ်တွေပါ ထပ်ရောက်လာကြတယ်။ အဲဒီကျေးဇူးကြောင့် မေ့ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ ကမ္ဘာမြေရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က တစ်နေ့တခြား တက်လာခဲ့တာပေါ့။"
"ဒါနဲ့ပဲ အခွင့်အရေးသင့်တုန်း ကန့်သတ်ချက်တွေကို ရုပ်သိမ်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာပေါ့လေ။"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
ထို့အပြင် ဤကိစ္စကို စတင် မီးမွှေးပေးခဲ့သူမှာ ချူလာပန်တကာ (Chulapantaka) ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ယုဟွန်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မှန်းဆခဲ့ဖူးသော်လည်း တတိယလူတစ်ဦး၏ ပါးစပ်မှတဆင့် ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ခံစားချက်ချင်း ကွာခြားနေသည်။
ယုဟွန်းသည် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုကြီးကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ဤဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူသိထားခဲ့သော အနာဂတ်မှာ လက်တွေ့အားဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
‘ငါ့မှာရှိတဲ့ ဗဟုသုတတွေ အကုန် လွင့်စင်သွားတာကတော့ နှမြောစရာကောင်းပေမဲ့ ဒါက လိုအပ်တဲ့ အရာတစ်ခုပါပဲ။’
သူ နောင်တမရပါ။
ယုဟွန်းသည် သူ၏ ရွေးချယ်မှုများနှင့် လုပ်ရပ်များသည် အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲစေလိမ့်မည်ဆိုသည်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထားသည်။
ယုဟွန်းအနေဖြင့် ဤမျှတောင် များပြားလှသော အရာများကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လောကကြီးက ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ပါကသာလျှင် ပြဿနာ ရှိလာပေလိမ့်မည်။
"အော်၊ ဒါနဲ့။ ဆရာကြီး၊ နောက်ထပ် တရားဝင်စာတစ်စောင် ထပ်ရောက်လာပါသေးတယ်။"
"နောက်ထပ် တစ်စောင် ဟုတ်လား။"
"မန်နေဂျာ အဆင့်အထက်ရှိတဲ့ ဇာတ်လမ်းခန်းထဲက တယ်လာ တွေကိုပဲ သီးသန့် ပေးပို့လာတဲ့ တရားဝင်စာတစ်စောင်ပါ။ ဆရာကြီး မရှိတဲ့အတွက် ကျွန်မကပဲ ကိုယ်စား လက်ခံထားလိုက်ပါတယ်။"
"နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ဟုတ်လား။ ဘာအကြောင်းလဲ။"
"ဌာနချုပ်အနေနဲ့ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ကမ္ဘာမြေ အတိုင်းအတာကို အကြီးစား ပြုပြင်မွမ်းမံမှုတွေ လုပ်ချင်နေပုံရပါတယ်။ အဲဒီတော့ သူတို့က အားနည်းချက် ရှိနေတဲ့ [စနစ်] ရဲ့ အချို့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ပြင်ဆင်ချင်နေကြပုံပါပဲ။"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယုဟွန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
"ကမ္ဘာမြေနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ စနစ်ကို ဘယ်လိုပြောင်းလဲရမယ်ဆိုတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး မန်နေဂျာအဆင့် တယ်လာ တွေဆီကနေ အကြံဉာဏ်တွေ တောင်းခံတာလား။"
"ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒါပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်မနေ လုပ်ရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့မှာ အခြေခံ မူဘောင်တစ်ခုတော့ ရှိပြီးသား ဖြစ်ပုံရပါတယ်။ တကယ်လို့များ ကောင်းမွန်တဲ့ အကြံဉာဏ် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာခဲ့ရင် ရက်ပေါင်းခြောက်ရက်အတွင်း အသုံးချနိုင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပြုပြင်မွမ်းမံနိုင်ဖို့အတွက် အကြံဉာဏ်တွေကို တောင်းခံနေတာပါ။"
"အင်း။"
ယုဟွန်းသည် မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း အတွေးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။
စနစ်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်သော လမ်းကြောင်းသို့ ပြုပြင်ရန် သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲရန် အကြံပြုချက်များ ပေးရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
ယုဟွန်းသည် တယ်လာ တစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို လုပ်ဆောင်နေပြီဟု နောက်ဆုံးတွင် ခံစားလိုက်ရသည်။
"စုဆောင်းတဲ့ ကာလက ဘယ်လောက်ကြာလဲ။"
"ဒီနေ့ကစပြီး သုံးရက်ပါ။"
"အကြံဉာဏ်တွေ ထုတ်ဖော်ဖို့အတွက် အချိန်က သိပ်မများလှပါလား။ သူတို့က ဒီအတိုင်း ပစ်ထည့်လိုက်တာလား။"
"ဆရာကြီး ဝင်ပါဦးမလို့လား။"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
"ဘယ်လိုမှ မဖြစ်မနေ လုပ်ရတာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘာလို့ ကိုယ့်ဦးနှောက်ကို ညှစ်ပြီး အလုပ်ပေးနေမှာလဲ။"
ယခုအကြိမ် ထွက်လာသည့် တရားဝင်စာသည် ထိုကဲ့သို့သော အရာတစ်ခု ရှိကြောင်း အသိပေးရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် မန်နေဂျာအဆင့်ရှိ တယ်လာ တိုင်းကို အကြံဉာဏ်ပေးရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူမက ယုဟွန်းသည် မကြာသေးခင်က အလုပ်များနေသည်ဟု ထင်မြင်နေသည်။ သူသည် မကြာသေးမီကမှ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ရက်ပိုင်းအတွင်း လေ့ကျင့်ရေးခန်းတွင် အချိန်ပိုကုန်ဆုံးလေ့ရှိသည်ဖြစ်ရာ ဟာဂေး၏ နည်းပညာများကို သင်ယူနေပုံရသည်။
သူမအနေဖြင့် ယုဟွန်းသည် ဤကိစ္စအတွက် သူ၏ အချိန်များကို အလဟဿ အပျက်ခံရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆနေသည်။
"ဘာမှ အကျိုးအမြတ် ရလာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"
"ဘာလို့ အကျိုးအမြတ် မရှိရမှာလဲ။"
"ဗျာ။"
"သူက ဘာမှ မသိသေးဘူးပေါ့လေ။"
စယ်လင်းသည် ယုဟွန်း၏ စကားကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ထိခိုက်သွားပုံရသည့် ခါးသက်သက် မျက်နှာပေးဖြင့် ယုဟွန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"
"အကြံဉာဏ်ပေးတဲ့အကြောင်းကို ပြောတာပါ။ တကယ်လို့ ကောင်းတဲ့အကြံဉာဏ်တစ်ခု ပေးနိုင်ခဲ့ရင် အဲဒါကို အသုံးချမယ်လို့ ပြောထားတယ်လေ။"
"အဲဒါကတော့ သူတို့ပြောတာပေါ့။"
"ဒါဆိုရင် ဆရာကြီးရဲ့ အကြံဉာဏ်တွေကို ဘယ်သူက စစ်ဆေးမယ်လို့ ထင်လဲ။"
"ဟင်။ အာ... သက်ဆိုင်ရာဌာနက တယ်လာ တွေပေါ့..."
"ဘယ်ဌာနက ဖြစ်မလဲ။"
"အဲဒါကတော့..."
စယ်လင်းသည် စကားစပ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ယုဟွန်း ပြောချင်နေသည်မှာ အဘယ်နည်းဆိုသည်ကို သူမ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။
“ဗဟိုရုံးနဲ့ ဥက္ကဋ္ဌများလား။”
“သူတို့ မဟုတ်ရင်တောင် အရာရှိကြီးတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဓိကကတော့ အဲဒီအကြံဉာဏ်တွေကို စစ်ဆေးမယ့်သူတွေဟာ ဗဟိုရုံးက အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ ဖြစ်တယ်ဆိုတာပါပဲ။”
“ဒါဆိုရင် ငါ့မှာ ထူးချွန်တဲ့ အကြံဉာဏ်တစ်ခုရှိရင် သူတို့ရဲ့ အတည်ပြုချက်ကို ရနိုင်တယ်ပေါ့။”
“မှန်ပါတယ်။”
စယ်လင်းက ပဟေဠိကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည့်သူ တစ်ဦးကဲ့သို့ ပုံစံမပေါ်ပေ။
သူမသည် ဤအချက်ကို စောစောက မစဉ်းစားမိခဲ့မိခြင်းအတွက် ရှက်ရွံ့နေခဲ့သည်။
ယုဟွန်းသည် သူမ၏ သိမ်မွေ့သော မျက်နှာထား အပြောင်းအလဲကို သတိထားမိကာ အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“အဲဒီလောက်အထိ ဝမ်းနည်းမနေပါနဲ့။ ဒီလို သေးငယ်တဲ့ အရိပ်အမြွက်လေးကနေ မင်း သဘောပေါက်သွားတာက တော်ရုံတန်ရုံ အထင်ကြီးစရာ မဟုတ်ဘူးလေ။”
“ဒါပေမဲ့လည်း ဆရာကြီးနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ ကျွန်မက Bာမှ မဟုတ်ပါဘူး။”
“ကိုယ့်ကိုကိုယ် ငါ့နဲ့ မယှဉ်နဲ့လေ။ ငါက ကောင်းကင်စတော့ကုမ္ပဏီ တည်ထောင်စဥ်ကတည်းက အတိုဆုံးအချိန်အတွင်း မန်နေဂျာ ဖြစ်လာခဲ့တဲ့ ဂျီးနီးယက် (genius) တယ်လာ တစ်ယောက်ပဲဟာ။”
ယုဟွန်း၏ အရှက်ကင်းမဲ့လှသော စကားကြောင့် စယ်လင်းသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
“အဲဒီလိုပြောဖို့ ခင်ဗျား မရှက်ဘူးလား။”
“ဘာဖြစ်လို့ ရှက်ရမှာလဲ။ အမှန်အတိုင်း ပြောတာပဲဟာ။ ပြီးတော့ ငါလည်း အဲဒီလို အပြောခံရတာနဲ့ ယဉ်ပါးနေပြီ။ အဲဒီတော့ ငါနဲ့ ယှဉ်ပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားမငယ်နဲ့၊ မပြည့်စုံဘူးလို့ မထင်နဲ့။ မင်းနည်းမင်းဟန်နဲ့ မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်နေပါတယ်။ ကိုယ် အာမခံတယ်။”
“…”
‘မင်းနည်းမင်းဟန်နဲ့ မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်နေပါတယ်။’
စယ်လင်းသည် စကားဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော မျက်နှာပေးမျိုးကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ချီးကျူးခံရသဖြင့် ဝမ်းသာနေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ၎င်းကို အပြင်သို့ မပြမိစေရန် ထိန်းချုပ်နေပုံရသည့် မျက်နှာမျိုးပင်။
“…အံ့သြစရာပဲ။ ခင်ဗျားက ချီးကျူးဖို့အတွက် တော်တော် ဝန်လေးတတ်မယ်လို့ ကျွန်မ ထင်ထားခဲ့တာ။”
“ကိုယ့်ဘက်က ကောင်းကောင်း လုပ်တဲ့အခါကျရင်တော့ ချီးကျူးပေးရမှာပေါ့။ ဟေ့၊ မင်းက မလိုချင်ချင်နေ겠지만လေ၊ ငါတို့က အခု ပုံစံတူ သင်္ဘောတစ်စီးတည်းပေါ်မှာ စီးနေကြတာ မဟုတ်လား။”
“အဲဒါကို ကျွန်မ မငြင်းပါဘူး။”
“ဟင်။”
“ကျွန်မ ဆိုလိုတာက… အရင်ကလိုမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲနဲ့… အခုတော့ ကျွန်မ သိပ်မမုန်းတော့ပါဘူးလို့။”
“…”
ယုဟွန်းသည် စယ်လင်း ထိုကဲ့သို့ ပြောလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသည့်အံ့သြမှုဖြင့် မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားသည်။
စယ်လင်းလည်း သူမ ပြောလိုက်မိသည့် စကားကို သဘောပေါက်သွားကာ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ တည်ငြိမ်နေကျ မျက်နှာသည် ရဲတက်လာခဲ့သည်။
သူမသည် သူမ၏ လက်ဖြင့် ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။
“…အဲဒါကို မကြားလိုက်ဘူးလို့ သဘောထားပေးပါ။”
“အင်းပါ၊ အင်းပါ။”
ယုဟွန်းသည် စယ်လင်း၏ နူးညံ့သွားသော အမူအရာကို ထပ်မံ ထောက်ပြမနေတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ မင်း မကြာသေးခင်က အများကြီး သင်ယူခဲ့ရတယ် မဟုတ်လား။ ဘယ်လိုနေလဲ။ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရေး အခန်းကို အခုထိ လာချင်နေတုန်းပဲလား။”
“အဲဒါကတော့ ကောင်းကင်စတော့ကုမ္ပဏီ ကို ဝင်လာကတည်းက ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာပါပဲ။”
သို့သော် စယ်လင်းက ဆက်ပြောခဲ့သည်။
“ကျွန်မက အခုထိ အတွေ့အကြုံ နုနယ်ပြီး အားနည်းနေသေးတော့ ဆရာကြီးဆီကနေ ပိုပြီး သင်ယူစရာတွေ လိုအပ်နေသေးတယ်လေ။”
“အဲဒီလိုလား။”
“…ဘာသံစဉ်ကြီးနဲ့ ပြောနေတာလဲ။ အဲဒါက အခုမှ သဘောကျလို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးနော်။ သိတယ်မဟုတ်လား။ အဲဒီလို လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။ အထင်လွဲမနေနဲ့။”
“သေချာတာပေါ့။ ကိုယ် ဘယ်လိုမှ အထင်လွဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ် ကောင်းကောင်း နားလည်ပါတယ်။”
ယုဟွန်းသည် အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ စယ်လင်းသည် သူ့၏ အပြုံးကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်။
“မရယ်နဲ့။”
“သတိထားပါ့မယ်။”
သူသာ ထိုသို့ ပြောခဲ့သော်လည်း ယုဟွန်းသည် သူ၏ အပြုံးကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ခြင်း မရှိပေ။
***
စယ်လင်းနှင့် လမ်းခွဲကာ မန်နေဂျာခန်းထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ယုဟွန်းကို ကွမ်ဂျီအာ က စောင့်ကြိုနေခဲ့သည်။
သူမသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် အသာအယာ ထိုင်နေ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ပုံမှန်ထက် ပိုမို နစ်ဝင်နေသည်။
လေ့ကျင့်ရေးခန်းထဲတွင်သာ အမြဲတမ်း ရှိနေသင့်သူသည် ဤနေရာတွင် ယုဟွန်းကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်ဟူသော အချက်ကပင် သူနှင့် ပြောစရာ ကိစ္စရှိနေကြောင်းကို ဖော်ပြနေပေသည်။
ထို့ပြင် အဆိုပါ ကိစ္စမှာလည်း အလွန်အမင်း အရေးကြီးနေသည်မှာ သေချာသည်။
ယုဟွန်းသည် ကွမ်ဂျီအာ ရှိရာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဆိုဖာပေါ်တွင် သဘာဝကျကျ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
“စောင့်နေရတာ ကြာပြီလား။”
“အဲဒီလောက်ကြီး မကြာပါဘူး။ အဲဒါထက် ပိုအရေးကြီးတာက အဲဒါ မဟုတ်ပါဘူး။”
“ဒါဆိုရင် ကိုယ်ပဲ အရင် မေးပါရစေ။ ဂျီအာ-ရှီ။ ခင်ဗျား ဒီလိုမျိုး အခြေအနေနဲ့ ဆင်တူတာမျိုးကို အရင်က တစ်ခါမှ ကြုံဖူးပါသလား။”
“…”
ကွမ်ဂျီအာ က ပြန်မဖြေပေ။
သူမ၏ ထုံးစံအတိုင်း ဟုတ်သည် သို့မဟုတ် မဟုတ်ဟူ၍ ချက်ချင်း မဖြေဘဲ နေတတ်သူ မဟုတ်သောကြောင့် ယုဟွန်းက သူမ၏ နာမည်ကို ထပ်မံ ခေါ်လိုက်သည်။
“ဂျီအာ-ရှီ။”
“…ကျွန်မ မသိဘူး။”
“…”
“သတိမရတော့ဘူး။”
ကွမ်ဂျီအာ က သူမကိုယ်တိုင် ထိုသို့ ပြောခဲ့သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ပင် ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။
“သတိမရဘူးပေါ့… ဒါပေမဲ့ မသေချာဘူးလို့ တိတိကျကျ မပြောတော့ မင်းမှာ မရေရာတဲ့ ခံစားချက်မျိုးတော့ ရှိနေတယ်ပေါ့လေ။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် ရှည်လျားလှသော သံသရာစက်ဝိုင်းများအတွင်း သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်အချို့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
အချိန်ကာလ၏ သဘာဝအရ တိုက်စားခံရခြင်းကြောင့်လား။ သို့တည်းမဟုတ် တစ်စုံတစ်ဦးက အတင်းအကျပ် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ခြင်းကြောင့်လား။ သို့မဟုတ်ပါက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအရ မှတ်ဉာဏ်များကို ကန့်သတ်ထားခဲ့ခြင်းကြောင့်လား ဆိုသည်ကို သူမ မမှတ်မိတော့ပေ။
သို့သော် ကွမ်ဂျီအာ ကမူ မရေမရာဖြင့် ခံစားမိနေသည်။
လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာက၊ သူမ၏ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း (regression) ၏ အစောပိုင်း ကာလများတုန်းက ဖြစ်ပေမည်။
သူမသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ဆင်တူသည့် အဖြစ်အပျက်ကို သေချာပေါက် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။
“ဒါပေမဲ့ အကြိမ်ရေကတော့ အဲဒီလောက်တောင် မများလှဘူး။”
“အဲဒီတော့ ပြန်လည်ဝင်စားလာတယ်ဆိုတာက အဲဒီတုန်းကလည်း မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ သဘောပေါ့။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
ယုဟွန်းသည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ စကားကို ပေါ့ပါးစွာ လက်ခံလိုက်ပြီး သူမ၏ စာအုပ်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် စာအုပ်များက ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အဆိုပါ စာအုပ်များမှ စီးဆင်းနေသော အလင်းတန်းမှာ ရောင်စုံ သက်တံရောင်များ ရောစပ်နေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။
သို့သော် စာအုပ်အများစုမှာ သော့ခတ်ခံထားရဆဲဖြစ်ပြီး ယုဟွန်းအနေဖြင့် ယခုအချိန်အထိ ၎င်းတို့ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
‘ငါ ရာထူးတိုးသွားခဲ့ပြီ ဆိုပေမဲ့ ဒါတွေကို အခုထိ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုလို့ မရသေးဘူး။ အဆင့်မြှင့်တင်ရုံနဲ့တော့ လုံလောက်မယ် မဟုတ်ဘူး။ တခြား အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်။’
ယုဟွန်းက ၎င်းသည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု တွေးထင်လိုက်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ထိုသံသရာစက်ဝိုင်းအတွင်းက မှတ်ဉာဏ်သည် သာမန်အားဖြင့် မေ့ပျောက်သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ရာက အတင်းအကျပ် အလုံပိတ် ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် ၎င်းကို ဖောက်ထွက်ရန် နည်းလမ်း မရှိသောကြောင့် စိတ်ပျက်ရုံမှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
“ဒါနဲ့ ဘာလို့ ကိုယ့်ကို စောင့်နေတာလဲ။”
“ဒီမှတ်ဉာဏ်ကြောင့်ပါ။”
“မင်း မမှတ်မိတော့တဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ဆိုလိုတာလား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
ယုဟွန်းသည် ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမကိုယ်တိုင်ပင် မမှတ်မိတော့သော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုအတွက် သူ့ကို ဘာကြောင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
သူ ဘာမှ မတွေးတောရသေးမီမှာပင် ကွမ်ဂျီအာ က ဦးဆောင်၍ စကားစလိုက်သည်။
“သေချာတာကတော့ ဒီတစ်ခါ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာဟာ ကျွန်မရဲ့ အရင်ဘဝ သံသရာစက်ဝိုင်းတွေထဲက ရှားရှားပါးပါး ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပါပဲ။ ကျွန်မတို့ အများစု မှတ်မိနေခဲ့တဲ့ ဗဟုသုတတွေက လက်တွေ့မှာ ဘာမှ မရှိသလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားလည်း အဲဒီလို သဘောတူတယ် မဟုတ်လား။”
“ကိုယ်လည်း အဲဒီအကြောင်းကို နည်းနည်း စိုးရိမ်နေခဲ့တာပါ။”
“ပြီးတော့ ဒီမှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည် ရယူနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ကျွန်မမှာ ရှိတယ်။”
ထိုစကားက ယုဟွန်းကို အံ့သြသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။