လာပလေ့စ် (Laplace) ၏ နတ်ဆိုးသည် လက်ရှိရရှိထားသော အချက်အလက်များအပေါ် မူတည်၍ အနာဂတ်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် အနာဂတ်ကို မြင်တွေ့နိုင်ရန်အတွက် ထိုအနာဂတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေမည့် လက်ရှိအချက်အလက်များ လိုအပ်ပေသည်။
အကယ်၍ မိမိလိုချင်သော အနာဂတ်လမ်းကြောင်းက အပင်ပေါက်လေးတစ်ခုဆိုပါက အခြေခံအချက်အလက်ဆိုသည်မှာ ထိုအပင်ပေါက်လေး ကြီးထွားလာမည့် မြေဆီလွှာပင် ဖြစ်ပေသည်။
မြေဆီလွှာမပါဘဲ အပင်ပေါက်လေး ကြီးထွားလာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
‘ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာလဲ။’
ယုဟွမ်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြိုတင်မြင်တွေ့လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာပလေ့စ်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူသည် ပိုလျှံနေသော စွမ်းအင်များကို အမြန်ဆုံး အသုံးချပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်သာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အနာဂတ်တွင် အရေးမပါသော သာမန်ကိစ္စလေးများကိုသာ မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း လာပလေ့စ်၏ နတ်ဆိုး ပြသခဲ့သော အနာဂတ်မှာမူ သူ လျစ်လျူရှုထားနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများပေါ်တွင် ရုပ်ရှင်ကားချပ်တစ်ခုကဲ့သို့ မြင်ကွင်းအမျိုးမျိုး ပုံရိပ်ထင်လာခဲ့သည်။
ကြွေးကြော်သံစာတန်းများ ကိုင်ဆောင်ကာ ဆန္ဒပြနေကြသော လူထု။
မြို့၏ နေရာအမျိုးမျိုးတွင် ကျူးလွန်နေကြသော ရာဇဝတ်သားများ၏ အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်များ။
လက်ရှိနှင့် မတူညီသော အတွေးအခေါ်သစ်များကို ကိုင်စွဲထားကြသည့် ကောက်ခံသူ (Collectors) အုပ်စုသစ်။
ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည့် အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာသစ်များဆီသို့ ဝင်ပေါက်များပင်လျှင် ပါဝင်နေသည်။
ဇပ်!
သူ့ဦးခေါင်းခွံကို ဖောက်ထွင်းကာ ဦးနှောက်ကို စက်ဘို့နှင့် ထိုးဆွနေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယုဟွမ်သည် မျက်နှာဖုံးကို အမြန်ဆုံး ချွတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေသော အနာဂတ်မြင်ကွင်းများက သူ့ဦးနှောက်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်လာကြသည်။
လမ်းကြောင်းတိကျမှုမရှိသော အနာဂတ်အမြင်က သူလိုချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလိုချင်သည်ဖြစ်စေ အရာရာတိုင်းကို အတင်းအကျပ် မြင်တွေ့စေခဲ့သည်။
စက္ကန့် ၁၀ သာ။
အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်ဖြစ်သော်လည်း ယုဟွမ်အတွက်မူ တစ်နာရီကျော် ကြာမြင့်နေသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။
တစ်နာရီကျော် ကြာမြင့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသော စက္ကန့် ၁၀ အကြာတွင် ယုဟွမ်သည် မျက်နှာဖုံးကို အနိုင်နိုင် ချွတ်နိုင်ခဲ့သည်။
တိတိကျကျ ပြောရလျှင် စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားကာ မျက်နှာဖုံးကိုပင် ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
“ဟူး။ ဟူး။”
“အဆင်ပြေရဲ့လား။ တော်တော်လေး မောပန်းနေပုံပဲ။”
ဆောဆူမင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးမြန်းလာသည်။ ကျွန်ုပ်သည် နဖူးပေါ်မှ အနည်းငယ် စို့ထွက်နေသော ချွေးစများကို သုတ်လိုက်ကာ လက်ကို ခါယမ်းပြလိုက်သည်။
တယ်လာ ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ချွေးအလွယ်တကူ ထွက်လေ့မရှိပေ။
ကျွန်ုပ် ချွေးထွက်နေသည်ဟူသော အချက်မှာ ပင်ပန်းရုံမျှသာ မဟုတ်တော့ကြောင်းကို ဖော်ပြနေပေသည်။
ဆောဆူမင်သည် ထိုအချက်ကို သိရှိသော်လည်း ကျွန်ုပ်က အဆင်ပြေကြောင်း တသမတ်တည်း ငြင်းဆိုနေသဖြင့် ထပ်မံ၍ မမေးတော့ပေ။
ကျွန်ုပ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အနာဂတ်ကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။
‘အခုနက မြင်ခဲ့ရတာတွေက နောင်တစ်ချိန် ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခုလား။’
အလွန်တရာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သဖြင့် အရာရာတိုင်းကို အသေးစိတ် မမှတ်မိနိုင်ခဲ့သော်လည်း အချို့သော အပိုင်းအစများကိုမူ ပြန်လည်သတိရမိသည်။
ထိုအထဲတွင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ ကျွန်ုပ် အရင်ကတည်းက သတိထားနေခဲ့ရသည့် အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်း ‘အန်လီးရှက်ဒ်’ (Unleashed) ၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုနှင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာမည့် ကမ္ဘာ့အမြင်သစ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
‘ငါ မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း ဖြစ်လာတာကို မြင်ရတော့ ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်မိသားပဲ။’
ကျွန်ုပ် ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။
အနာဂတ်တွင် မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ ကိစ္စအချို့ ဖြစ်လာမည်ဆိုသည်က ဆိုးရွားလွန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ကျွန်ုပ် မြင်ခဲ့ရသော အနာဂတ်သည် နောင်တွင် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည့်အရာနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
အနာဂတ်ဆိုသည်မှာ ပစ္စုပ္ပန်၏ အမြစ်မှ ပေါက်ဖွားလာသော အလွန်များပြားလှသည့် ကိုင်းဖြာထွက်မှုများမျှသာ ဖြစ်သည်။
လူတို့၏ ရွေးချယ်မှုအပေါ် မူတည်၍ အနာဂတ်သည် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။
‘လောလောဆယ်တော့ လေ့ကျင့်ခန်းဘက်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ရအောင်။’
ကျွန်ုပ်တွင် ရှိသမျှ စွမ်းအားများကို အကုန်အစင် သုံးပစ်ခဲ့ပြီးပြီ။
နှလုံးသား၏နေရာတွင် တဒိတ်ဒိတ်ဖြင့် ခုန်လှုပ်နေသော အသက်ရှင်ခြင်းအသီး (Life Fruit) က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ကျွန်ုပ်ထံသို့ စွမ်းအင်များကို ပိုမိုထောက်ပံ့ပေးရန် ကြိုးစားနေသည်။
ဆောဆူမင်သည် ထိုအချက်ကို သတိထားမိပုံရပြီး ကျွန်ုပ်၏ ကျောဘက်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
“သက်တောင့်သက်သာ နေလိုက်ပါ။ ဒီကနေစပြီး ကိုယ် ကူညီပေးမယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ကျွန်ုပ်သည် ခြေကို ပေါင်းတင်ကာ သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ တရားထိုင်သကဲ့သို့ တရားဝင်အနေအထားဖြင့် ထိုင်ရန် မလိုအပ်ပေ။
ဆူမင်၏ သေးငယ်သော လက်ဖဝါးက ကျွန်ုပ်၏ ကျောပြင်ကို ထိတွေ့လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ အပူချိန်ကို အဝတ်အစားများမှတစ်ဆင့် အတိအကျ ခံစားသိရှိရသည်။
“အစပိုင်းတော့ နည်းနည်း ထူးဆန်းသလို ခံစားရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သည်းခံပြီး ကြိုးစားကြည့်ပါ။”
ကျွန်ုပ် ပြန်လည်မဖြေကြားရသေးမီမှာပင် သူမ၏ လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များသည် ကျောဘက်မှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ထိုစွမ်းအင်သည် သူမပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအင်ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ် ခံစားမိသည်။
ယခင်က ကောင်းကင်မာန်ပါဝါ (Celestial Horse) ကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးသူ ဆူမင် အသုံးပြုခဲ့သော မည်းနက်သည့် အတွင်းအားပင် ဖြစ်ပေသည်။
ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ဆန္ဒအတိုင်း လှုပ်ရှားနေသော ထိုစွမ်းအင်မှာမူ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အေးမြပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့နေသည်။
“ခံစားမိလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
“ကောင်းပြီလေ။ ကိုယ် မျှော်လင့်ထားတာထက် တုံ့ပြန်မှု ပိုကောင်းနေတယ်။ လူအများစုက ကိုယ်တိုင်မသုံးဖူးတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ငြင်းပယ်တတ်ကြပေမဲ့ ရှင်က တဲလာ (တယ်လာ) ဖြစ်လို့များလား။ ရှင်က ဒီခံစားချက်ကို အခုကစပြီး ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားဖို့ပဲ လိုတာ။”
ဆူမင်က ထိုသို့ပြောဆိုကာ လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
စွမ်းအင်များ ကုန်စင်နေခဲ့သော ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဆူမင်၏ စွမ်းအင်က ဖျော့တော့စွာ ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းကို အမြန်ဆုံး အာရုံခံမိကာ ထိုစွမ်းအင်၏ အနှစ်သာရကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
ထို့နောက် အသက်ရှင်ခြင်းအသီးမှ ထောက်ပံ့ပေးလိုက်သော စွမ်းအင်များက ကျွန်ုပ်၏ အသားအရေအတွင်းသို့ ထပ်မံပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။
ဆူမင်၏ စွမ်းအင်နှင့် ကျွန်ုပ်၏ စွမ်းအင်တို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိကြသော်လည်း သူမ၏ စွမ်းအားမှာ မူလပုံစံကို အလွယ်တကူ မမှတ်မိနိုင်လောက်အောင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပါးလျော့သွားခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ် နောင်တမရပါ။ သူမ အသက်ရှူသွင်းခဲ့သည့် စွမ်းအင်အမျိုးအစားမှာ မည်သို့သော စွမ်းအင်ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် မှတ်သားပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။
အရေအတွက်မက များပြားလှသော အဖြူရောင်စာလုံးများသည် ကျွန်ုပ်၏ လက်ဖမိုးတစ်လျှောက်တွင် မရိပ်သဲ့သဲ့ကဲ့သို့ မြင့်တက်လာကြသည်။
ချီ (Qi)၊ မာနာ (Mana)၊ ချာကရာ (Chakra) စသည်ဖြင့် စွမ်းအင်အားလုံး၏ မူလရင်းမြစ်ဖြစ်သော စွမ်းအင်စာလုံးများပင် ဖြစ်ကြသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ဤစာလုံးများတွင် အပြောင်းအလဲများကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
စစ်စစ်စစ်။
စင်ကြယ်ဖြူစင်နေသော စာလုံးများသည် တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုပြုံလာကာ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး မကြာမီမှာပင် အမည်းရောင်ဖြင့် ဆိုးဆေးစွဲသွားကြသည်။
၎င်းမှာ ဆောဆူမင် ပြသခဲ့သော ခုနစ်မာန်မည်းနက်မိုးကောင်းကင် မြင့်မြတ်သောပညာရပ် (Seven Horse Black Sky Divine Skill) ၏ စွမ်းအင်နှင့် ဆင်တူနေပေသည်။
ဆောဆူမင်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။
‘ဒီလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဝိုးတဝါး ခန့်မှန်းမိပေမဲ့ သင်ယူနိုင်တဲ့ အရှိန်အဟုန်ကတော့ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။ ရှင့်အတွက်နဲ့ စိုးရိမ်နေမိတဲ့ ကိုယ်က လူမိုက်တစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသလိုပဲ။’
“ဒါက မြန်လို့လား။”
“မြန်တာပေါ့၊ ဘယ်လိုလုပ် မမြန်ဘဲနေမလဲ။ ကိုယ်က ဒီဘက်ကနေ လမ်းညွှန်ပြသမှုလေးတွေ ပေးခဲ့တယ်ဆိုဦးတော့ ဒါက ချက်ချင်းလုပ်လို့ရမယ့် အရာမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ။ တကယ် အံ့သြစရာပဲ။ ရှင်က သာမန်လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ တယ်လာ တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့လား။”
“အဲ့ဒါကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။”
လူတစ်ဦးချင်းစီတွင် ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သည့် ထူးခြားသော သဘာဝကိုယ်စီ ရှိကြသည်။ ၎င်းမှာ တည်မြဲသွားတတ်ပြီး ဤသဘာဝသည် လူတစ်ဦးအနေဖြင့် လိုချင်ရုံမျှဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ပြောင်းလဲ သို့မဟုတ် ဖျက်သိမ်းနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။
ယုဟွမ်သည် တယ်လာ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မူလအစွဲအလမ်း သဘောတရားမရှိဘဲ စင်ကြယ်သော စာသားများကိုသာ ကိုင်တွယ်တတ်သူဖြစ်သောကြောင့် ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
စင်ကြယ်သော စာသားများကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းရှိသူဟူ၍ မရှိသလောက် နည်းပါးလှပေသည်။
လူတို့သည် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရင်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ‘ဇာတ်လမ်း’ များကို ဖန်တီးကြပြီး ထို့ကြောင့် ဇာတ်လမ်းများရှိကြသော လူတို့သည် မည်သည့်အရာပင် ဖြစ်စေကာမူ စာသား၏ သဘာဝကို ပြောင်းလဲပစ်ကြသည်။
လျှပ်စစ်မီး၏ စွမ်းအားကို ကိုင်တွယ်တတ်သော ကန်းဟယ်ရင် နှင့် စားဘုန်းကြီးခြင်း၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုသော ကွမ်ဂျီအာ တို့ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် တယ်လာ တို့ မွေးရာပါ ကိုင်တွယ်နိုင်ကြသည့် ဤစင်ကြယ်သော စာသားဆိုသည်မှာ အောက်ကမ္ဘာမှ လူတို့အနေဖြင့် ကြာရှည်လှသော လေ့ကျင့်ခန်းကာလတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းပြီးမှသာ ရရှိနိုင်မည့် စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
‘တယ်လာ တစ်ယောက်အဖြစ် ပြန်လည်ဝင်စားလာရတာ ဒီလောက်တောင် အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။’
အရောင်အသွေးမရှိသော အလွတ်စက္ကူဖြူ ကင်းဗတ်စတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် သူသည် အခြားအရောင်များအပေါ်တွင် ပိုမို၍ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။
အကယ်၍ ယုဟွမ်မဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်ယောက်သာ ဆိုပါက ဆောဆူမင်က သူမ၏ စွမ်းအင်များကို လွှတ်သွင်းပေးခဲ့လျှင်တောင်မှ ၎င်းကို သင့်လျော်စွာ အသုံးချနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။
ဆောဆူမင်သည် ယုဟွမ်အား ဆူပူနေသကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်လေ၊ အခုထိတော့ အပြည့်အဝ မပြီးသေးပါဘူး။ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ အရောင်ကတော့ ဆင်တူပေမဲ့ စာသားကို ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ စွမ်းအင်ရဲ့ သဘာဝကတော့ အများကြီး ကွာခြားနေတယ်။”
“အဲ့ဒါက ကျွန်တော် ထင်ထားတာထက် နည်းနေသေးတာပဲ။”
“ရှင် ဘယ်လောက်အထိ တွေးထားလဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ ပညာရှင်လို့ ခေါ်ကြတဲ့သူတွေတောင်မှ ဒီအရာရဲ့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ပဲ အောင်မြင်နိုင်ကြတာ။ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လိုက်လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာက တကယ် အံ့သြစရာကောင်းမှန်း ရှင် သိထားသင့်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီထက် ပိုဆိုးသွားစရာ မရှိဘဲ နောင်ဆို ပိုကောင်းလာဖို့ပဲ ရှိတာပေါ့။”
ဆောဆူမင်သည် ယုဟွမ်အား သူ၏ စွမ်းအင်သဘာဝကို မည်သို့ပြောင်းလဲရမည်ဟူ အရင်ဆုံး သင်ယူရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
မူလသီအိုရီက နောက်မှလာမည်ဟူသော သူမ၏စကားကြောင့် သူသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ ဆောဆူမင်က သူ့ကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“စိတ်ပျက်သွားလို့လား။”
“နည်းနည်းတော့ပေါ့။ ကျွန်တော်က ကိုယ်ခံပညာကို တစ်ခါမှ မသင်ဖူးသေးတော့ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားမိလို့ပါ။”
“အسرန်မလုပ်နဲ့လေ။ ကိုယ်တိုင်က ဒီသဘာဝကို နိုးထလာအောင် လုပ်ဖို့ တစ်ပတ်ကျော်ကြာခဲ့တာ။ ရှင်က ပထမအကြိမ်နဲ့တင် အောင်မြင်ပြီးသွားပြီပဲ၊ ဒါကြောင့် ကိုယ်ကိုယ်ကို အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်သင့်တာပေါ့။ ပြီးတော့ သင်ယူတဲ့နေရာမှာလည်း မြန်တော့ အစွမ်းကုန် အسرန်မလုပ်ဘဲနဲ့ကို မကြာခင် ကျွမ်းကျင်သွားမှာပါ။”
“ခင်ဗျားကရော ဘယ်လောက်ကြာခဲ့လဲ။”
“အတိအကျတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှင်ထက်တော့ အချိန်ပိုကြာခဲ့တယ်။”
သူမက ထိုသို့ပြောခဲ့သော်လည်း ဆောဆူမင်သည် သူမကိုယ်တိုင် မယုံနိုင်စရာ ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ငြင်းပယ်၍ မရပေ။ သူမသည် ထိုလမ်းကြောင်းကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးခဲ့သူပင်တည်း။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့ရဲ့ အခြေခံသင်ခန်းစာကတော့ ဒါပါပဲ။ အတန်းပြီးပြီ။”
“သိပ်ပြီး ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး။”
“အဲ့ဒါက ရှင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် သင်ယူခဲ့လို့လေ။ တကယ်တော့ ဒီပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ဖို့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးက ကိုယ့်ရဲ့စွမ်းအင်သဘာဝနဲ့ လိုက်ဖက်ညီအောင် လုပ်ဖို့ပါပဲ။ အဲ့ဒါကို သေသေချာချာ လုပ်နိုင်ပြီဆိုရင် ရှင်က တစ်ဝက်လောက် အောင်မြင်ပြီးသွားပြီလို့ ဆိုရမှာပေါ့။ ကျန်တဲ့အချိန်တွေမှာတော့ ကိုယ့်ရဲ့စွမ်းအင်သဘာဝနဲ့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကိုက်ညီအောင် ကြိုးစားဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားပါ။”
“အခု ကျွန်တော့်မှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ်ဆိုရင်၊ အနည်းဆုံး ဘယ်လောက်အထိ ရောက်အောင် လုပ်ရမှာလဲ။”
“အခြေခံဖော်မြူလာအတွက်ကတော့ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း လိုတယ်။ အဆင့်မြင့်တဲ့ဟာတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ အပြည့်အဝ မပြီးမချင်း အသုံးပြုရတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။”
“အခြေခံဆိုတာ ဘယ်တော့မှ အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပုံပါပဲ။”
“ဟုတ်တာပေါ့။ ရှင်လည်း အဲ့ဒါကို ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ် ထပ်မပြောတော့ဘူး။ ဒီကစပြီး ရှင်က ကိုယ့်ဘာသာ လေ့ကျင့်ပြီး အကျင့်လုပ်သွားရတော့မှာ။ လမ်းခုလတ်မှာ များ တိတ်ဆို့သွားခဲ့ရင် ကိုယ်က ရှင့်ကို စွမ်းအင်တွေ လွှတ်သွင်းပေးရတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို အခါပေါင်းများစွာ ထပ်လုပ်ပေးဖို့ပဲ လိုတာပေါ့။ အကူအညီ လိုသေးလား။”
“မလိုပါဘူး။”
သူ့ကို အကူအညီယူလျှင် ပို၍မြန်မြန် သင်ယူနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသော်လည်း ထိုသို့လိုအပ်သည်ဟု မခံစားရပေ။
သူမက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စွမ်းအင်လွှတ်သွင်းပေးခဲ့ချိန်မှစ၍ အရာအားလုံးကို သူမှတ်မိနေခဲ့သည်။
သူမ၏ စွမ်းအင်နှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို သူ အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ဖြစ်သည်။
သူ ချက်ချင်း လက်တွေ့မလုပ်နိုင်ခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းကို သေသေချာချာ တပ်ဆင်နိုင်မည့် ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်နေသေးသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ပုံစံကြမ်း (Blueprint) ကို အပြည့်အဝ မှတ်ဉာဏ်ထဲ စွဲထင်စေခဲ့သည်။
သူ့စကားကြောင့် ဆောဆူမင်မှာ အံ့သြသွားဟန်ဖြင့် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားပြီးမှ ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ။ ကိုယ့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ယောကျ်ားတစ်ယောက်ဆီကနေ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။”
“အထင်အမြင်လွဲစရာ ဖြစ်စေမယ့် စကားမျိုးတွေကိုတော့ ရပ်ပေးပါဗျာ။”
ယုဟွမ်သည် ဆောဆူမင်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။
ကန်းဟယ်ရင်၊ ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ဘတ်ဆော့ယွန်းတို့နှင့် မတူဘဲ ကွဲပြားခြားနားသော တုံ့ပြန်မှုများကို အမြဲပြတတ်သည့် ဆောဆူမင်၏ အပြုအမူမျိုးနှင့် သူ မရင်းနှီးသေးပေ။
သူ၏ ယခင်ဘဝရော ဤဘဝတွင်ပါ.။
သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ဖော်ရွေသော ဟာသများဖြင့် စနောက်သည့် မည်သူမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။
သူ တွေးမိသည်မှာ ယခင်ဘဝက ဘတ်ဆော့ယွန်း တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသော်လည်း သူမပင်လျှင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စည်းသတ်ထားတတ်သည်။
ဆောဆူမင်ကတော့ အစွန်းရောက် ချွင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ဆောဆူမင်သည် ပုခုံးကို တွန့်လိုက်ကာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သည့်နေရာ၏ အဝင်ဝဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ကဲ၊ ဒီဘက်ခြမ်းကတော့ ပြီးသွားပြီပဲ။ ဟိုညီအစ်မနှစ်ယောက်ကော ဘယ်လိုလဲ? စတင်ဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား။”
ဆောဆူမင်၏ စကားကြောင့် အဝင်ဝဘက်မှ လှုပ်ရှားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ခဏအကြာတွင် အနေခက်နေသော အမူအရာရှိသည့် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် တည်ငြိမ်အေးစက်နေသော အမူအရာရှိသည့် ကွမ်ဂျီအာ တို့ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။
သူတို့သည် အချင်းချင်း အလေ့အကျင့်တိုက်ပွဲ (Spar) ပြုလုပ်ရန် လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယုဟွမ်နှင့် ဆောဆူမင်တို့ အရင်ရောက်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် တိတ်တဆိတ် ချောင်းကြည့်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“အချိန်ကိုက် ရောက်လာကြတာပဲ။ ရှင်တို့နှစ်ယောက် ဘယ်အထိ ရောက်နေပြီလဲဆိုတာ ကိုယ် မြင်ကြည့်ချင်နေတာ။”
ဆောဆူမင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ ယုဟွမ် သင်ကြားပေးခဲ့သမျှကို မည်မျှကောင်းမွန်စွာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ထူးချွန်သော ကျောက်မျက်ရတနာများနှင့် မည်သို့မျှ မကွာခြားကြသော ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့ကို သင်ကြားပေးရန်အတွက်လည်း သူမတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
“လာကြပါ၊ ညီအစ်မတို့ရေ။ ကိုတို့ ဒီမှာ မရှိဘူးလို့ သဘောထားပြီး တိုက်ပွဲပုံစံလေး နည်းနည်း ပြကြပါဦး။”
ဆောဆူမင်သည် သူတို့၏ လက်မောင်းများကို ဆွဲကိုင်ကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့မှာ ဗျာများသွားကြသော်လည်း သူတို့၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ အလေ့အကျင့်တိုက်ပွဲလုပ်ရန် ဖြစ်သောကြောင့် တွေဝေမနေဘဲ အချင်းချင်း သစ်သားဓားများကို ဦးတည်လိုက်ကြသည်။
ထောင့်စွန်းသို့ ဆုတ်သွားကြသော ယုဟွမ်နှင့် ဆောဆူမင်တို့က သူတို့ကို ကြည့်နေကြသည်။
မကြာမီမှာပင် အလေ့အကျင့်တိုက်ပွဲ စတင်လာခဲ့သည်။
ခလောက်! ထွမ်!
တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အလျှော့ပေးကြလိမ့်မည်ဟု ယုဟွမ် မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အတော်လေး ပြင်းထန်လှသည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလယ်အလွှာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း မှေးမှိန်သော အရိပ်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
သစ်သားဓားများကိုသာ အသုံးပြုနေကြသော်လည်း သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ စစ်မှန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုနှင့် တူနေပေသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသွားနိုင်မလားဟု တွေးမိစေရန်အထိပင် ပြင်းထန်နေသည်။
‘ငါ ဒါကို ရပ်လိုက်ရမလား။’
ယုဟွမ်က စိုးရိမ်ပူပန်ကာ သူတို့ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်တားဆီးရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် ဆောဆူမင်က သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။
“ရှင် ဘာလုပ်မလို့လဲ။”
“ဟိုလေ၊ သူတို့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသွားနိုင်တယ်လို့ ထင်လို့ပါ……”
“စုဆောင်းသူတွေဆိုတာ ဒဏ်ရာရဖို့ ပြင်ဆင်ထားပြီးသား လူတွေ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။ ပြီးတော့ ဒါက အလေ့အကျင့်တိုက်ပွဲသက်သက်ပါပဲ။ ရှင် ဝင်ပြီး တားဆီးပေးဖို့ မလိုပါဘူး။”
“ဒါပေမဲ့လေ။”
“စိုးရိမ်နေလို့လား။ ကိုယ့်ဒဏ်ရာကိုယ်တော့ ဂရုမစိုက်တတ်ဘဲနဲ့ ကိုယ့်လူတွေအပေါ်ကျတော့ သနားကြင်နာတတ်လိုက်တာ။”
သူမက သူ၏ အတွေးများကို ဖတ်ပြနိုင်သကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူသည် သူမ၏ အကြည့်ကို အနည်းငယ် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ ဆောဆူမင်က သخرာဝဲဝဲဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
သူမမသိသေးသော ယုဟွမ်၏ အခြားသော ဘက်စုံကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရသဖြင့် သူမ၏ ဝမ်းသာမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ပျော်ရွှင်နေပုံ ပေါ်ပေသည်။
“ရှင့်ရဲ့ ခံစားချက်ကို နားမလည်ပေးဘူးလို့တော့ မပြောပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်လိုက်ပါဦး။ သူတို့ ဒီတိုက်ပွဲကို စစ်မှန်တဲ့ စိတ်ရင်းနဲ့ နှစ်နှစ်ကာကာ ခံစားနေကြတာလေ။”
သူမပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်။ ယုဟွမ်လည်း အကဲခတ်ကောင်းသူဖြစ်သည်နှင့်အညီ ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့သည် ဤတိုက်ပွဲတွင် စိတ်ရောကိုယ်ပါ နှစ်မြှုပ်ထားကြကြောင်း ခံစားမိနေသည်။ ဤနေရာတွင် ကိုယ်ကျိုးစီးပွား သို့မဟုတ် တစ်ဖက်သတ် အမုန်းတရားဟူ၍ မပါဝင်ပေ။
“သူတို့ ပိုမိုသန်မာလာချင်တဲ့ ဆန္ဒကို ကိုယ် ခံစားမိတယ်။ ရှင်ရော အဲ့ဒီလို မဟုတ်ဘူးလား။”
ယုဟွမ်သည် ခေါင်းကို ညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး သစ်သားဓားများဖြင့် အပြန်အလှန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ မည်မျှ အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း သူသဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့ကဲ့သို့ပင် သူလည်း သူတို့ ပိုမိုသန်မာလာရန် ဆန္ဒရှိနေခဲ့သည်။
ထိုသို့ သဘောပေါက်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် သူသည် ထူးဆန်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အေးစက်ထက်မြက်သော အကဲခတ်အမြင်သည် သူတို့၏ တိုက်ပွဲ အသေးစိတ်တိုင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးနေတော့သည်။
“ဟူး။ ဟူး။”
“ဟား။ ဟား။”
မူးဝေမတတ် မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဓားချင်းလဲလှယ်နေကြသော ထိုသူနှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း နားလည်သဘောတူထားကြသည့်အတိုင်း နေရာမှ ဖယ်ခွာသွားကြသည်။
တိုက်ပွဲမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
“ဟွန်း။ ဒါကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။”
ဆောဆူမင်သည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများကို အရောင်တောက်စေလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်တရာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည့် အရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ စင်ကြယ်နေခဲ့သည်။
“ဒါကို ခံစားနေရတာ တော်တော်ကြာပြီဆိုပေမဲ့ ရှင်တို့နှစ်ယောက်ကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှချည်ရဲ့။”
ဆောဆူမင်သည် ယခုတိုက်ပွဲမှတစ်ဆင့် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့ မည်မျှအထိ တိုးတက်လာခဲ့ပြီကို တိုင်းတာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သူမ၏ အထွတ်အထိပ် ကာလနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အများကြီး အားနည်းသွားခဲ့ပေမည်၊ သို့သော် အလွန်အမင်း မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့် သူမ၏ အမြင်အာရုံကမူ ယခုတိုင် အသက်ဝင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ဆောဆူမင်သည် ယုဟွမ်ကို လျှာထုတ်ပြလိုက်သည်။
“ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ပါရမီရှင်တွေကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့တာလဲ။”