ကျွန်တော့်ရဲ့ ယခင်ဘဝတုန်းက စုဆောင်းသူ (Collector) အများအပြားဟာ ခရီးတီးဝင်္ကပါ ကို ရှင်းလင်းဖို့ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြဖူးတယ်။
သို့သော်လည်း သူတို့ဟာ ဘယ်မျိုးနွယ်စု၊ ဘယ်အသင်းအဖွဲ့ကပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ ဘယ်သူမှ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ဘူး။
‘ဒါက ဘာကြောင့်လဲ။’
ဝင်္ကပါရဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့ မိုင်နိုတော ကို မနိုင်လို့လား။
သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကြောင့် ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ကြလို့လား။
ဒါမှမဟုတ် လမ်းပျောက်ပြီး သူတို့ဝင်လာခဲ့တဲ့ အပေါက်ကို ပြန်မရှာနိုင်ကြလို့လား။
မဟုတ်ဘူး။
‘အဲဒါ သူတို့က ဒီနေရာကို ရှင်းလင်းဖို့ မှန်ကန်တဲ့နည်းလမ်းကို ဘယ်တော့မှ မတွေ့ခဲ့ကြလို့ပဲ။’
မိုင်နိုတော ကို သတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်၊ သူတို့ဝင်လာတဲ့လမ်းကို ပြန်ရှာဖို့ ချည်မျှင်ကို နောက်ပြန်လိုက်ခဲ့ရင်တောင်။
ခရီးတီးဝင်္ကပါ ကတော့ သူတို့ရဲ့ ကျရှုံးမှုကို လှောင်ပြောင်နေဆဲပဲ။
ပြီးတော့ အဲဒီဝင်္ကပါကို လူတွေမေ့လျော့သွားတဲ့ တစ်နေ့မှာ၊ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်က ရှင်းလင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်။
‘ပြီးတော့ သူက ဒီမှာ ဝှက်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ပစ္စည်း (Hidden Piece) နဲ့အတူ ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်ကိုပါ ယူသွားခဲ့တယ်။’
သူက အစကတော့ အမှိုက်ကောက်သူ (Scavenger) တစ်ယောက်သာ ဖြစ်တယ်။
သူက တခြားစုဆောင်းသူတွေ မိုင်နိုတော ကို သတ်ပြီးသွားပြီဆိုတာကို တိတ်တဆိတ် အတည်ပြုပြီးတဲ့နောက် တန်ဖိုးရှိတာတစ်ခုခုများ ရမလားဆိုပြီး ခိုးဝင်လာခဲ့တာ။
သူကတော့ အောက်တန်းစား သူခိုးတစ်ယောက်ထက် မပိုဘူး။
ဒီနေရာကို သူတစ်ယောက်တည်း ရှင်းလင်းနိုင်စေမယ့်အရာကို သူ ဘာတွေ့ခဲ့တာလဲ။
“ဒါပဲ။”
ကျွန်တော် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အမွေးအတောင်တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
“ဒီဝင်္ကပါကို ရှင်းလင်းရမယ့်နည်းလမ်းက တိုက်ခိုက်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီဝင်္ကပါထဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ပဲ။ ဒီအရာကို သုံးပြီးတော့ပေါ့။”
“အမွေးအတောင်တစ်ခုလား။ ဒါပေမဲ့ လွတ်မြောက်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့လာတုန်းက ဖြန့်ထားခဲ့တဲ့ ချည်မျှင်နောက်ကိုပဲ ပြန်လိုက်သွားရင် ရနေတာ မဟုတ်ဘူးလား…”
“အဲဒါက ဟုတ်ပေမဲ့ အဲဒါကတော့ ကိုယ်လာခဲ့တဲ့နေရာကို ပြန်သွားတာနဲ့ ပိုတူတယ်။ ကန်းဟယ်ရင်။ ဝင်္ကပါတစ်ခုမှာဆိုရင် ဝင်ပေါက်နဲ့ ထွက်ပေါက်က ကွဲပြားနေရမှာလေ။”
“ဒါဆို ထွက်ပေါက်က ဘယ်မှာလဲ။”
“ဟိုမှာ။”
ကျွန်တော် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တာက မျက်နှာကျက်မှာရှိတဲ့ အပေါက်ကိုပါ။
အမြင့် ၃၀ မီတာလောက်မှာရှိတဲ့ အပေါက်တစ်ခုပေါ့။
“အဲဒါက ခရီးတီးရဲ့ ထွက်ပေါက်ပဲ။”
“…ကျွန်မ နားမလည်ဘူး။”
ကန်းဟယ်ရင် က နားမလည်ရှာဘူး။
ကျွန်တော်တို့ စကားပြောနေတာကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေတဲ့ တခြား ဝိညာဉ်တွေလည်း နားမလည်ကြဘူး။
ကျွန်တော် သူတို့ရဲ့ သိချင်စိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့အတွက် သဘောကောင်းကောင်းနဲ့ ရှင်းပြပေးလိုက်တယ်။
“ဒေးဒလပ်စ် (Daedalus) အကြောင်း ကြားဖူးလား။”
“သူက ဒီဝင်္ကပါကို တည်ဆောက်ခဲ့သူလို့ ကြားဖူးတယ်။”
“သူက ထူးချွန်တဲ့ တီထွင်သူတစ်ယောက်ပါ။ ဒီလိုရှုပ်ထွေးတဲ့ ဝင်္ကပါကို တည်ဆောက်ခဲ့တာကိုး။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ဒီဝင်္ကပါကနေ ဘယ်သူမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူးလို့ သတ်မှတ်ထားပေမဲ့ လွတ်မြောက်သွားတဲ့သူ ရှိနေခဲ့တာပဲ။”
အဲဒါက သူရဲကောင်း သီးဆီးယပ်စ် ပဲ။
အာရီအက်ဒနီ ရဲ့ အကူအညီနဲ့ သီးဆီးယပ်စ် က မိုင်နိုတော ကို သတ်ပြီး ခရီးတီးကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့တယ်။
ပြဿနာက အာရီအက်ဒနီ က ဒေးဒလပ်စ်ကိုယ်တိုင် သူမကို သင်ပေးခဲ့တဲ့ ချည်မျှင်နည်းလမ်းကို သုံးခဲ့တာပဲ။
“မိုင်နိုဘုရင် က ဒေါသထွက်ပြီး ဒေးဒလပ်စ်နဲ့ သူ့သား အီကာရပ်စ် တို့ကို ဝင်္ကပါထဲမှာ ပိတ်လှောင်လိုက်တယ်။ သူက ပုံစံထုတ်ထားတဲ့ ပုံကြမ်းတွေကို မီးရှို့လိုက်တော့ သူတို့ ချည်မျှင်နည်းလမ်းကိုလည်း သုံးလို့မရတော့ဘူး။ ဒေးဒလပ်စ်နဲ့ သူ့သားဟာ ဒီမှာ ထာဝရနေသွားရမယ့် ကံကြမ္မာဆိုးနဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်။”
ဒါပေမဲ့ ဒေးဒလပ်စ်က လွတ်မြောက်ဖို့ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။
“အာ!”
ဒီဇာတ်လမ်းက အရမ်းနာမည်ကြီးတာမို့ ကန်းဟယ်ရင် လည်း သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး အော်လိုက်တယ်။
“အတောင်ပံ!”
“မှန်တယ်။ ဒေးဒလပ်စ်က အပေါ်ကနေ ကျလာတဲ့ အမွေးအတောင်တွေကို စုဆောင်းပြီး ဖယောင်းနဲ့ ကပ်လိုက်တယ်။ ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ အတောင်ပံတွေကို ဖန်တီးခဲ့တာပေါ့။”
အဲဒီအတောင်ပံတွေနဲ့ပဲ ဖခင်နဲ့သားဟာ လွတ်မြောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ဝင်္ကပါကနေ လွတ်မြောက်သွားခဲ့တယ်။
“အဲဒါက ဒီကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းဖို့ လိုအပ်ချက်ပဲ။”
[ဝိညာဉ်အများစုက သင့်ရဲ့ ဗဟုသုတကို အံ့အားသင့်နေကြသည်။]
[သင်သည် အလှူငွေအဖြစ် 500TP ရရှိခဲ့သည်။]
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။
ဝိညာဉ်တွေက အမြင်အာရုံအတွက် ပျော်ရွှင်မှုတင်မကဘဲ ဉာဏဆိုင်ရာ ကျေနပ်မှုကိုလည်း နှစ်သက်ကြတယ်။
ကျွန်တော်က အဲဒီအချက်ကို အသုံးချပြီး အနာဂတ်ဗဟုသုတတွေကို အသုံးပြုကာ ရှင်းပြပေးခဲ့တာကြောင့် အမှတ်တွေ ရခဲ့တယ်။
ရှင်းလင်းရမယ့် အခြေအနေကို သိလိုက်ရတော့ ကျန်တာတွေကတော့ လွယ်ကူသွားပြီ။
ကန်းဟယ်ရင် က ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အမွေးအတောင်တွေကို တစ်နေရာတည်း စုလိုက်တယ်။
အဲဒီအခါမှာ အံ့သြစရာကောင်းတာတစ်ခု ဖြစ်လာတယ်။
ဖျတ်!
အမွေးအတောင်အပိုင်းအစတွေက အလင်းရောင်တွေနဲ့အတူ ပေါင်းစပ်သွားတယ်။
အရောင်မှိန်မှိန် အညိုရောင်အမွေးတွေက တစ်ခုတည်းဖြစ်သွားပြီး စင်ကြယ်တဲ့ အဖြူရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။
ပေါ်လာတာကတော့ အတောင်ပံတစ်စုံပဲ။
ဒီမှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အမွေးအတောင်တွေက တကယ်တော့ လျှို့ဝှက်ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်နေတာ။
[အီကာရပ်စ် ၏ အတောင်ပံ]
ကောင်းကင်ကို ရည်မှန်းရင်း ပြုတ်ကျခဲ့ရတဲ့ အီကာရပ်စ် အသုံးပြုခဲ့တဲ့ အတောင်ပံ။
၎င်းတွင် သူ၏ဆန္ဒများ ပါဝင်ပြီး အသုံးပြုသူကို ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။
အဆင့်- ရှားပါး (Rare)
- တစ်နေ့လျှင် [ပျံသန်းခြင်း] ကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုနိုင်သည်။
- ဆွဲဆောင်မှုနှင့် လျင်မြန်မှု အနည်းငယ် တိုးမြှင့်ပေးသည်။
[ပျံသန်းခြင်း]
- ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနိုင်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော အမြင့်ထက် ပိုမမြင့်နိုင်ပါ။ မိနစ် ၃၀ ကြာမြင့်သည်။
ကျွန်တော့်ပါးစပ် အဟောင်းသားဖြစ်သွားစေတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။
အဆင့်က ရှားပါးအဆင့်ဖြစ်ပြီး ရှာရခက်သလို ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းနိုင်အောင်လည်း ကူညီပေးတယ်။
မူလဇာတ်လမ်းကို ထည့်တွက်ရင်တော့ ပျံသန်းတဲ့နေရာမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိမှာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ မိနစ် ၃၀ လောက် ပျံသန်းနိုင်တာက ကန်းဟယ်ရင် ကို နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခု ပေးလိုက်သလိုပဲ။
‘လေကြောင်းတိုက်ပွဲတွေမှာ အသုံးဝင်နိုင်တယ်။’
ကျွန်တော် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်တယ်။
“ဂုဏ်ယူပါတယ်။ မင်း လျှို့ဝှက်ပစ္စည်းတစ်ခု ရသွားပြီ။”
လျှို့ဝှက်ပစ္စည်း (Hidden Piece)
[Dimensional Shop] တွင် မရောင်းချသည့် ရှားပါးပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာများမှသာ ရရှိနိုင်သည်။
အဆင့်များ ကွာခြားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အဆင့်တူ ပစ္စည်းများထက် သာလွန်လေ့ရှိသည်။
“ဝါး။”
ကန်းဟယ်ရင် က ကောလာဟလတွေထဲမှာပဲ ကြားဖူးတဲ့ လျှို့ဝှက်ပစ္စည်းကို ရလိုက်တယ်ဆိုတာ မယုံနိုင်ဖြစ်နေတယ်။
သူမက လက်နဲ့ ပါးစပ်ကို အုပ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ထိန်းချုပ်လိုက်တယ်။
ကျွန်တော် သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပါးစပ်နဲ့ အမူအရာလုပ်ပြလိုက်တယ်။
‘မင်း အရင်က ငါပြောထားတဲ့အတိုင်း ပြောရမယ်လေ။’
“…”
သူမ ဘာကိုပြောတာလဲဆိုတာ သိတယ်။
အဲဒါကြောင့် သူမ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်နေတာ။
ကျွန်တော့်ရဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ ဖိအားပေးမှုအောက်မှာ ကန်းဟယ်ရင် ခဏလောက် တွေဝေသွားပြီးမှ ချောင်းဟန့်ကာ တည်ကြည်တဲ့မျက်နှာထားနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“ကျွန်မ ကံကောင်းတာပါ။”
ကတိပေးထားတဲ့ စကားလုံး။
***
[သင်သည် ‘ခရီးတီးဝင်္ကပါ’ ကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်သည်။]
[သင်သည် 4,000TP ရရှိခဲ့သည်။]
[မယုံနိုင်စရာ အောင်မြင်မှု! သင်သည် ကမ္ဘာကို တစ်ယောက်တည်း ရှင်းလင်းခဲ့သည်။]
[သင်သည် အပိုဆုအဖြစ် 1,500TP ရရှိခဲ့သည်။]
[အတွေးကမ္ဘာ၏ ဇာတ်လမ်းသည် သင့်ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။]
[သင်သည် ‘မြေပြင်ကို ထောက်လှမ်းခြင်း’ ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။]
[သင့်ရဲ့ စာရင်းအင်းများ တိုးတက်လာသည်။]
ကန်းဟယ်ရင် က အီကာရပ်စ် ရဲ့ အတောင်ပံနဲ့ ဝင်္ကပါကနေ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အတွေးကမ္ဘာကြီးက ပြိုကျသွားသလို ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။
သူမက အရင်က ကိုဘော့လ် (Kobold) မိုင်းတွင်းထက် ပိုတဲ့ အမှတ်တွေနဲ့ စာသားတွေကို ရရှိခဲ့တယ်။
အတွေးကမ္ဘာကို ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ စာသားအချို့က ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စုပ်ယူသွားတယ်။
ကျွန်တော်လည်း စာသားအချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး [ဓားသမား ရာဇဝင်] ရဲ့ ဒုတိယမြောက် စာအုပ်ကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့တယ်။
‘ဒါပေမဲ့ အတွေးကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းလို့ရတဲ့ ဆုလာဘ်ထက် ပိုအရေးကြီးတာက ဝိညာဉ်တွေကို ကျွန်တော့်ရဲ့ စာကြည့်တိုက်ကို မှန်ကန်စွာ သက်သေပြနိုင်ခဲ့တာပဲ။’
ကျွန်တော့်ရဲ့ စာကြည့်တိုက်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ပြသခဲ့တဲ့ [ဓားသမား ရာဇဝင်]။
ဇာတ်လမ်းကို ဆက်လက်သယ်ဆောင်သွားမယ့် ဇာတ်လိုက် ကန်းဟယ်ရင် နဲ့ သူမကို ကူညီပေးတဲ့ ပြောပြသူ ကန်းယူဟွန်း ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်။
ဒီနေ့ကစပြီး ဝိညာဉ်တွေက ကျွန်တော်တို့ကို သေချာပေါက် မှတ်မိသွားကြတော့မယ်။
‘ဒီတစ်ခါ မိုင်နိုတောကို နှိမ်နင်းတုန်းက ပြခဲ့တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က တကယ်ကောင်းတယ်။’
ဓားစွမ်းအင် (Sword Energy) နိုးထလာတာ။
အဲဒီကျေးဇူးကြောင့်ပဲ သူမဟာ တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရခက်တဲ့ ဘော့စ်အဆင့်ရှိတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါကို နိုင်သွားခဲ့တာ။
အဲဒီအချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကျွန်တော့်စာကြည့်တိုက်ထဲက ဝိညာဉ်တွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ လုံလောက်သွားပြီ။
ပြီးတော့ ကန်းဟယ်ရင် ကလည်း ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် မျက်လုံးပြူးသွားလောက်အောင် လှပတဲ့သူ။
သေချာတာပေါ့၊ သူမက ဝိညာဉ်အချို့ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကိုလည်း အပြည့်အဝ ရထားတယ်။
‘အမှတ်တွေ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရကျိုးနပ်တယ်။ ဒီလောက်ပဲလား။’
တကယ်တော့ သူမက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတာထက် ပိုပြီး ရှာဖွေနိုင်ခဲ့တယ်။
ကျွန်တော် စနစ်ဝင်းဒိုးကို ဖွင့်ပြီး ကျွန်တော့်စာကြည့်တိုက်ရဲ့ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်တယ်။
[အများဆုံး ကြည့်ရှုသူ - 162]
[လက်ရှိ စာရင်းသွင်းသူ - 112]
ဒီနေ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ဇာတ်လမ်းကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုသူ အများဆုံး ၁၆၂ ဦးအထိ ရှိခဲ့ပြီး၊ ကျွန်တော့်ဇာတ်လမ်းကို သဘောကျတဲ့ စာရင်းသွင်းသူ (Subscriber) ၁၀၀ ကျော်ကိုလည်း ရရှိထားနှင့်နေပြီ။
အဲဒီကျေးဇူးကြောင့်ပဲ အရန်မစ်ရှင်ကို အမြန်ဆုံး ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့ပြီး အပိုဆုအမှတ်တွေကို အများအပြား ရရှိခဲ့တယ်။
ကန်းဟယ်ရင် ရရှိခဲ့တဲ့ အမှတ်အချို့၊ ကျွန်တော့်စာကြည့်တိုက်ထဲကို ရောက်လာတဲ့ ကြည့်ရှုသူတွေ၊ ပြီးတော့ စာရင်းသွင်းခြင်းကနေ ရရှိတဲ့ ဝင်ငွေတွေ။
အဲဒီအချက်အားလုံးကို ထည့်တွက်လိုက်ရင် လက်ရှိ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိနေတဲ့ အမှတ်တွေက စုစုပေါင်း 40,240TP တောင် ဖြစ်နေပြီ။
teller တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့တည်ရှိမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် သုံးလိုက်ရတဲ့ စာသားတွေ၊ စာကြည့်တိုက်ရဲ့ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုစရိတ်၊ ပြီးတော့ ကောင်းကင်စတော့ကုမ္ပဏီ က ဖြတ်တောက်သွားတဲ့ အမှတ်တွေကို နုတ်လိုက်ရင်တောင်မှပေါ့။
ဇာတ်လမ်းနှစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဒီလောက်အမှတ်တွေ ရလိုက်တာ။
‘အံ့သြဖို့ကောင်းလိုက်တာ။’
ကမ္ဘာပျက်ကပ်ပြီးဆုံးချိန်မှာ အမှတ် ၄၀,၀၀၀ ရဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲလိမ့်မလဲ။
ချွဲဒိုယွန်း လိုမျိုး အရာအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့သူအတွက်တော့ လွယ်ကူနိုင်ပေမဲ့၊ ကျွန်တော့်လို သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်တော့ အဲဒီအမှတ် ၄၀,၀၀၀ ဆိုတာ ကံကြမ္မာကြီးတစ်ခုလိုပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဇာတ်လမ်းနှစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဒီလောက်အထိ ရခဲ့တာ။
‘ဝန်ထမ်းအဆင့်လောက်ပဲ ရှိသေးတဲ့ ကျွန်တော့်စာကြည့်တိုက်က ဒီလောက်ရနေရင်၊ ဒုတိယမန်နေဂျာ၊ မန်နေဂျာ ဒါမှမဟုတ် ဒါရိုက်တာအဆင့်လောက်ရှိတဲ့ teller တွေဆို ဘယ်လောက်တောင် ရနေလိုက်မလဲ။’
ပြီးတော့ ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ ကိစ္စကနေ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်ခင်က အမှတ်ရှာရတာက အများကြီး ပိုလွယ်ကူတယ်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အမှတ်တစ်မှတ်ရဖို့အတွက်တောင် အသက်ကို ပေါင်ပြီး ကြိုးစားရတော့မှာ။
အခုလက်ရှိ စုဆောင်းသူ (Collector) တွေရဲ့ အဆင့်က ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး နိမ့်ကျနေတာကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင်ပေါ့။
‘အခုလက်ရှိ စုဆောင်းသူတွေမှာ အရေးတကြီးလုပ်ရမယ့်စိတ်ဓာတ် လျော့နည်းနေတယ်။’
ရရှိထားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က အခုဆိုရင် အများကြီး ပိုသာလွန်နေပေမဲ့ အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်ကတော့ သိသာလွန်းပြီး စိတ်ပျက်စရာကောင်းတယ်။
သူတို့က အပေါ်ယံ ငြိမ်းချမ်းမှုတွေမှာ နစ်မွန်းနေကြတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ပျင်းရိလာကြပြီ။
‘ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။ ဒီအတိုင်း ဆက်ဖြစ်နေအောင် ကျွန်တော် ခွင့်မပြုဘူး။’
အခုဆိုရင် ကျွန်တော်က အဲဒီကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်ရဲ့ ဒုတိယခြေလှမ်းကိုပဲ လှမ်းနိုင်သေးတာ။
ဒါပေမဲ့ ခြေရာနှစ်ခုပဲ ရှိသေးရင်တောင်မှ အဲဒါတွေက အတော်လေး ကြီးမားပြီး နက်ရှိုင်းနေတာကြောင့် ကျွန်တော့်ပတ်ဝန်းကျင်က အာရုံစိုက်မှုတွေက တိုးပွားလာနေတယ်။
တိန်။ တိန်။
အခုအချိန်ထိ [Genesis Network] ကနေတစ်ဆင့် ကျွန်တော့်ဆီကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ မက်ဆေ့ချ်တွေ ဝင်လာနေတယ်။
အဲဒီအထဲက အများစုက ကျွန်တော့်ဇာတ်လမ်းကို အနည်းဆုံး တစ်ခေါက်လောက် ကြည့်ဖူးတဲ့သူတွေပဲ။
သူတို့က ကျွန်တော့်ဆီကို အချစ်သဝဏ်လွှာတွေ ပို့ကြတာ ရိုးရှင်းတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကြောင့်ပါ။
‘သူတို့က ကျွန်တော့်စာကြည့်တိုက်ရဲ့ စပွန်ဆာတွေ ဖြစ်ချင်နေကြတာ။’
teller အများစုက ဝိညာဉ်တွေနဲ့ စပွန်ဆာ စာချုပ်တွေ ချုပ်ဆိုလေ့ရှိကြတယ်။
ဘာမှမရှိတာထက်စာရင် သင့်နောက်မှာ ခိုင်မာတဲ့ အထောက်အပံ့တစ်ခု ရှိနေတာက ပိုပြီး အကျိုးရှိတာကိုး။
ဝေးလံတဲ့ အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေထက် အကျိုးအမြတ်က ပိုများတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်နဲ့တော့ မဆိုင်ဘူး။
ကျွန်တော့်စာကြည့်တိုက်က ‘အဲဒီ’ ဝိညာဉ်တွေလောက်နဲ့တင် ကျေနပ်နေရမယ့် အဆင့်မျိုး မဟုတ်ဘူး။
‘ကျွန်တော်က ပန်ဒီမိုနီယမ် ရဲ့ မဟာစစ်သူကြီးဆီက ဆာတန်ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကိုတောင် ငြင်းပယ်ခဲ့တာ။ တတိယမျိုးဆက် ဒါမှမဟုတ် ၃.၅ မျိုးဆက် ဝိညာဉ်တွေကို ကျွန်တော်က ဘာလို့ ဂရုစိုက်ရမှာလဲ။’
မက်ဆေ့ချ်အများစုက ကျွန်တော် နာမည်တောင် မကြားဖူးတဲ့ ဝိညာဉ်တွေဆီက လာတာ။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအထဲမှာ နာမည်ကြီး စစ်သူကြီးအချို့ဆီက လာတဲ့ မက်ဆေ့ချ်တွေလည်း ပါဝင်တယ်။
သူတို့ထဲမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ကျွန်တော့်မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ နာမည်တွေလည်း ရှိတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မက်ဆေ့ချ်ဝင်းဒိုးကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ပိတ်လိုက်တယ်။
‘စပွန်ဆာ ဖြစ်ဖို့ စိတ်မဝင်စားတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ လိုအပ်ချက် မရှိဘူး။’
အခုတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး စုဆောင်းသူကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ရမယ်။
အဲဒီအတွေးနဲ့အတူ ကျွန်တော် ကန်းဟယ်ရင် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တယ်။
ကျွန်တော် အခုရောက်နေတဲ့နေရာက ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ ဘော်ဒါဆောင်ထဲက ကျဉ်းကျပ်တဲ့ အခန်းလေး။
အဲဒီအခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ ကန်းဟယ်ရင် က အီကာရပ်စ် ရဲ့ အတောင်ပံတွေကို ဝှေ့ယမ်းရင်း သူမရဲ့ အလှကို ကြွားဝါနေတယ်။
“ဟီးဟီး။ ဘယ်လိုလဲ၊ ကန်းယူဟွန်း။ မိုက်တယ်မလား။”
သူမက သူမရဲ့ ကျောကုန်းပေါ်က အတောင်ပံတွေကို သဘောကျနေပုံရပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြင်ကို ခဏခဏ မေးနေတယ်။
သပ်ရပ်တဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ ကျောကုန်းပေါ်က ဖြူဖွေးတဲ့ အတောင်ပံတွေနဲ့ သူမက တကယ့်ကို ကောင်းကင်တမန်လေးလိုပါပဲ။
“ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ။ မိုက်ပါတယ်။”
ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ မူလစရိုက်ကို သိထားတာကြောင့် ကျွန်တော် အေးစက်စက်ပဲ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
သူမကတော့ သတိမထားမိဘဲ ဆက်ပြီး ကြွားဝါနေတုန်းပဲ။
“အဟမ်း။ ကျွန်မက အခုဆိုရင် တကယ့် စုဆောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ။ ပြီးတော့ ဒီတစ်ခေါက် ရလိုက်တဲ့ အမှတ်တွေကို တွေးကြည့်ရင် ကျွန်မက အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘူး။”
ကန်းဟယ်ရင် က ခရီးတီးဝင်္ကပါ ကို ရှင်းလင်းပြီးကတည်းက အဲဒီအခြေအနေအတိုင်းပဲ ရှိနေတာ။
အရင်ကလည်း ခံစားမိပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ သေချာပေါက် သိလိုက်ရပြီ။
‘သူမမှာ ကိုယ့်ဆန္ဒအပေါ် ရိုးသားတဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ချီးကျူးတတ်တဲ့ စရိုက်တော့ ရှိတယ်။ အရင်က ချို့ချို့တဲ့တဲ့နဲ့ ကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့ နေခဲ့ရတဲ့အတွက် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ တုံ့ပြန်မှုမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။’
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီနေရာရောက်အောင် ကန်းဟယ်ရင် က အတော်လေး ကြိုးစားခဲ့တာမို့ ကျွန်တော် ဘာမှပြောစရာ မရှိဘူး။
သူမလည်း အဲဒါကို သိနေပြီး ပြောင်းလဲသွားတဲ့ သူမရဲ့ အသွင်အပြင်မှာ နစ်မွန်းနေတယ်။
“ဘယ်လိုလဲ၊ ကန်းယူဟွန်း။ ကျွန်မ လှလား။ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလား။”
“…ကျေးဇူးပြုပြီး ရပ်ပေးလို့ မရဘူးလား။”
“ရှက်နေတာလား။ ရည်းစားစကား ပြောခိုင်းနေတာလား။ လာပါ၊ ကျွန်မအပေါ် ရိုးသားလို့ ရပါတယ်။”
“ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို၊ teller တစ်ယောက်ကို လာမေးနေတာလဲ။”
“ဟူဟူ~~။ ကျွန်မမှာ ဝိညာဉ်တွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ အသွင်အပြင် ရှိတယ်။ ရှင်လည်း ကျွန်မကို သဘောကျနေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မဟုတ်သလိုလို လုပ်နေတာမလား။ ဘယ်လိုလဲ။ ဘယ်လိုလဲ။”
သူမက အသားမကျတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ပုံစံမျိုးတွေတောင် လုပ်ပြနေသေးတယ်။
ကျွန်တော် လက်မောင်းပေါ်က ကြက်သီးတွေကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး တည်ကြည်တဲ့မျက်နှာထားနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
“ရပ်လိုက်စမ်းပါ။ တကယ့်ကို ရွံဖို့ကောင်းပြီး လက်သီးနဲ့ ထိုးချင်စိတ်တောင် ပေါက်လာပြီ။”
“အရမ်းပဲ!”
ကျွန်တော့်ရဲ့ အေးစက်စက် စကားလုံးတွေကြောင့် သူမ စိတ်ဓာတ်ကျသွားတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒါက အစပဲ ရှိပါသေးတယ်။
နောက်ပိုင်းမှာ သူမက ပြန်လည်သက်ဝင်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်လာဦးမှာ။
ဒီအတိုင်း ဆက်နေရင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရတာကြောင့် ခေါင်းစဉ်ပြောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
“မလိုတဲ့ စကားတွေ ရပ်ပြီး အနာဂတ်အကြောင်း ပြောရအောင်။”
“မလိုတဲ့ စကားတွေ…”
သူမက ဝမ်းနည်းသွားတဲ့ပုံစံနဲ့ ပြောတယ်။
သူမရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး ကျွန်တော် ဆက်ပြောလိုက်တယ်။
“အခု မင်းက နာမည်တစ်ခု ရလာပြီ။ ပြီးတော့ အမှတ်တွေလည်း အများကြီး ရထားတယ်။ မင်းက teller ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ မတူဘဲ ဒီကမ္ဘာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်တာမို့ ဒီနေရာမှာ မင်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ဖို့ လိုတယ်။”
“အခြေခံအုတ်မြစ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။”
စုဆောင်းသူတွေအတွက် လိုအပ်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်အတွက် မလိုအပ်တဲ့ အရာတစ်ခု။
“မန်နေဂျာတစ်ယောက် ရှာရအောင်။”
သူမကို လက်တွေ့ဘဝမှာ စောင့်ရှောက်ပေးမယ့်သူ လိုအပ်တယ်။
ပြီးတော့ အဲဒီနေရာအတွက် ဘယ်သူက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်မလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်။