ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 2: | NovelPing

ကျွန်ုပ်၏ သတိအာရုံသည် နက်ရှိုင်းသော အမှောင်ထုထဲမှ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်နိုးထလာသည်။

ကျွန်ုပ် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

‘ဘာဖြစ်တာလဲ။’

သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ကျွန်ုပ်မှာ ဝေဝါးနေမိသည်။

‘မဖြစ်နိုင်တာ။ ငါ အသက်ရှင်နေသေးတာလား။’

ကျွန်ုပ်၏ ဒဏ်ရာများကို ကျွန်ုပ်ထက်ပို၍ သိသူမရှိပါ။

ဒဏ်ရာများသာမက ထိုဒဏ်ရာကို ဖြစ်စေခဲ့သည့် လက်နက်ကပင် ပြဿနာဖြစ်သည်။

အပိုကလစ်ပ်စ်၏ စောင့်ရှောက်သူ ကိုင်စွဲထားသော ကျိန်စာသင့်လှံ။

ထိတွေ့လိုက်ရုံဖြင့် သက်ရှိသတ္တဝါများကို ဆဲလ်အဆင့်ထိ ပြိုကွဲသွားစေနိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် လက်နက်။

ထိုလက်နက်က ကျွန်ုပ်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အံ့ဩဖွယ် ကုသနိုင်စွမ်းရှိသော ချွဲဒိုယွန်း ပင်လျှင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ယခုမူ ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဝမ်းဗိုက်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာမှာ ရေဆေးချလိုက်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

‘ဟင်။’

ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေကြောင်း ကျွန်ုပ် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ဒဏ်ရာတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။

ကျွန်ုပ်၏ ရုပ်သွင်ပြင်မှာလည်း ပြောင်းလဲနေသည်။

“ဒါ ဘာတွေလဲ။”

အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ပြည့်စုံရမည့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျောက်ကွယ်နေပြီး ထူးဆန်းသော အသားစများသာ ရှိနေသည်။

ကျွန်ုပ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျွန်ုပ်သည် အလင်းရောင် အနည်းငယ်သာ ဝင်ရောက်နိုင်သော မှောင်မိုက်ပြီး ကျဉ်းမြောင်းသည့် ခန်းမတစ်ခုထဲတွင် ရှိနေသည်။

ခန်းမနှင့် တူသော ထိုနေရာတွင် ကျွန်ုပ်နှင့် ပုံစံတူသူများစွာက အတန်းလိုက်၊ အကန့်လိုက် စီတန်းနေကြသည်။

သူတို့သည် ဆန်မုန့်ဖြူဖြူများကဲ့သို့ပင်။

သူတို့တွင် လက်တံဟု ဆိုနိုင်သော အဖုနှစ်ခုနှင့် မျက်နှာတွင် ကြီးမားသော မျက်လုံးနှစ်လုံး ရှိသည်။

သူတို့ကို ပန်းခြံတစ်ခုခုမှ မက်စကော့ရုပ်များဟုပင် မှားယွင်းထင်မှတ်နိုင်စရာရှိသည်။

‘ဒါ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။’

သေပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အသက်ရှင်နေသည်။

ထို့ပြင် ကျွန်ုပ် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

“အားလုံး ရောက်ကြပြီပေါ့။”

ထိုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့၌ ပေါ်လာသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင်ထံမှ ထူထဲသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ ဝတ်စုံကို သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရိုးကဲ့သို့သော သမင်ဦးခေါင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။

‘အဲဒါ တယ်လာ မဟုတ်လား။’

တယ်လာ

သူသည် အပိုကလစ်ပ်စ်ကို စိုးမိုးသူများနှင့် ပုံစံကွဲပြားနေသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် ထိုမျိုးနွယ်စုထဲမှ ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို ကျွန်ုပ် မသိဘဲ မနေနိုင်ပါ။

တယ်လာ သည် မည်သည့်နေရာမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး ကျွန်ုပ် ဘာကြောင့်ဟု မတွေးမိခင်မှာပင် စကားစလိုက်သည်။

“ဒီအခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြမယ်။ မင်းတို့က အခု ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ရဲ့ တယ်လာ တွေဖြစ်ပြီး သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ရမယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေရာက မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းကို သက်သေပြရမယ့် နေရာပဲ။”

‘ဘာလဲ။ ဒါ ဘာတွေပြောနေတာလဲ။’

သို့သော် ကျွန်ုပ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေရုံမှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာမရှိ။

ကျွန်ုပ်ပတ်ဝန်းကျင်မှ သူများလည်း ဘာမျှ မပြောဘဲ ငြိမ်သက်နေကြသည်။

ဤနေရာတွင် ထူးထူးခြားခြား လုပ်မိပါက ကျွန်ုပ်အတွက်သာ ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သမင်ခေါင်းနှင့်သတ္တဝါက ပြောသည်။

“ရှင်းပြချက်ကတော့ ဒါပါပဲ။ အခု မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသရမယ့် အချိန်ပဲ။”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကျွန်ုပ်တို့ ရပ်နေသော ကြမ်းပြင်သည် ဘယ်၊ ညာ နှစ်ခြမ်း ကွဲသွားသည်။

‘ဘာ…’

ကျွန်ုပ် မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ကျွန်ုပ်နှင့် အခြားသော အဖြူရောင်သတ္တဝါများသည် ထိုအက်ကြောင်းကြားမှ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ခန်းမကြမ်းပြင်၏ အောက်ဘက်တွင် အဆုံးမရှိသော အာကာသပြင်ကြီး ရှိနေသည်။

အာကာသထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် အလိုလိုပင် အသက်ရှူရပ်သွားသည်။

‘သူတို့ ငါတို့ကို သတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။’

သို့သော် ထိုအတွေးမှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် ပွင့်လင်းမြင်သာသော ဝင်းဒိုးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ဂျီနက်စစ်၏အကာအကွယ် ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။]

‘ငါ အသက်ရှူလို့ရတယ်?’

ဆပ်ပြာပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အဖြူရောင် အမြှေးပါးတစ်ခုက ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ကျွန်ုပ် အသက်ရှူနိုင်ပြီး အာကာသ၏ အေးစက်မှုကိုလည်း မခံစားရပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အခြားသူများလည်း ပွင့်လင်းမြင်သာသော စက်လုံးများထဲတွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ကျွန်ုပ် အသက်ကို ဝအောင်ရှူပြီး အခြေအနေကို သုံးသပ်လိုက်သည်။

‘အရင်ဆုံး ပြောရရင် ငါ သေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြန်အသက်ဝင်လာတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ၊ ဘယ်နေရာလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး။ မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါ အာကာသထဲမှာလား။ ပြီးတော့ ဟို သမင်ခေါင်းပြောတာကို ကြည့်ရင် ငါ တယ်လာ အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပုံရတယ်။’

ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမှန်း သိအောင် အချိန်ယူချင်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာပင် လက်တွေ့ဘဝက ကျွန်ုပ်ကို အချိန်ပေးမည့်ပုံမပေါ်ပါ။

တင်း။

[မစ်ရှင် - ပထမဆုံးခြေလှမ်း]

မင်းဟာ တယ်လာ ဖြစ်လာပြီ။ တယ်လာ ဆိုတာ ဝိညာဉ်တွေကိုယ်စား ပုံပြင်တွေကို ပြသပေးရတဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ။ အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ မင်း ဘယ်သူ့ကို ပြမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရမယ်။

ရည်မှန်းချက် - မင်းရဲ့ ပထမဆုံး စာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုပါ။

အောင်မြင်မှု - အချိန်ပြည့်ဝန်ထမ်းအဖြစ် ရာထူးတိုးမည်။

ကျရှုံးမှု - တည်ရှိမှု ပျက်သုဉ်းခြင်း။

အချိန်ကန့်သတ်ချက် - ၁ နာရီ။

‘ဘာလဲ။’

နယ်ပယ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီးပြီးချင်း ၁ နာရီအတွင်း အချိန်ကန့်သတ်ချက်နှင့် မစ်ရှင်ပေးခြင်း။

ပြီးတော့ ကျရှုံးရင် တည်ရှိမှု ပျက်သုဉ်းမယ်ဆိုတာ ဘာလဲ။

ဒါ ဘာလို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေမျိုးလဲ။

‘မဟုတ်ဘူး။ အခု ဒါတွေကို တွေးနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။’

မစ်ရှင်က စတင်နေပြီ။

အပိုကလစ်ပ်စ်ကာလအတွင်း ဘာမှမပြောဘဲ ကိုယ့်ဘာသာ သိအောင်လုပ်ပါဟု ပြောခဲ့သည့် အချိန်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဒါက အတော်လေး သဘောကောင်းနေသေးသည်။

‘တယ်လာ တွေက ပထမဆုံး စာချုပ်ချုပ်မယ့် သူရဲကောင်းကို ရွေးချယ်ပြီး ဝိညာဉ်တွေကို ပုံပြင်ပြရမယ်။ အဲဒါပဲ။ ဒါဆိုရင် နေရာက။’

ဂြိုဟ်ကြီးတစ်ခုကို ကျွန်ုပ် မြင်လိုက်ရသည်။

ပျက်စီးသွားပြီဟု ကျွန်ုပ်ထင်ခဲ့သော အပြာရောင်ကမ္ဘာမြေကြီးဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

‘ငါတော့ ရူးတော့မှာပဲ။’

ပုံမှန်အတိုင်းရှိနေသော ကမ္ဘာမြေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ အတွေးများ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ကျွန်ုပ် မျက်လုံးကို မှေးပြီး ကမ္ဘာမြေကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အပြာရောင်ပင်လယ်ပြင်အထက်တွင် အဖြူရောင်တိမ်တိုက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာမြေ။

ဒါသည် အပိုကလစ်ပ်စ် မတိုင်မီက ကမ္ဘာမြေ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်သိသော အပိုကလစ်ပ်စ်လွန် ကမ္ဘာမြေမှာ ဤသို့မဟုတ်ပါ။

မြေပြင်မှာ ဖျားနာပြီး ကွဲအက်ကာ အမည်းရောင်သမ်းနေပြီး ကောင်းကင်မှာလည်း အနီရောင်ဖြစ်ကာ ပြာမှုန်လေများသာ တိုက်ခတ်နေသည်။

ကမ္ဘာမြေသည် ပြန်လည်ကုစား၍ မရနိုင်သော ဂြိုဟ်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာမြေက ဒီအတိုင်း ပုံမှန်ဖြစ်နေတာလား။

ယူဆချက်တစ်ခု ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ထဲ ပေါ်လာသည်။

‘ငါ သေပြီး ပြန်အသက်ရှင်လာတဲ့အချိန်မှာ အတိတ်ကို ပြန်ရောက်သွားတာလား။’

အတိတ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း။

ဒါတစ်ခုတည်းသာ ရှင်းပြချက် ဖြစ်နိုင်သည်။

‘ဟုတ်တယ်။ ငါ သေပြီးနောက် ပြန်အသက်ရှင်နိုင်ရင် အတိတ်ကို ပြန်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။’

ဤအခြေအနေမျိုး မည်သို့ဖြစ်လာသနည်းဟု ကျွန်ုပ် သိချင်မိသည်။

[00:57:34]

သို့သော် ပေးထားသောအချိန်များ လျော့နည်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုအတွေးကို ဖျောက်လိုက်ရသည်။

‘အခုတော့ မစ်ရှင်ကိုပဲ အာရုံစိုက်မယ်။’

မစ်ရှင် ကျရှုံးပါက ကျွန်ုပ်၏ တည်ရှိမှု ပျက်သုဉ်းသွားလိမ့်မည်။

သေပြီးမှ အနိုင်နိုင် ပြန်အသက်ရှင်လာရတာ၊ တစ်နာရီအတွင်း ထပ်ပြီးတော့ မသေချင်သေးပါ။

‘အချိန်ကာလက အတိတ်ပဲ။ တယ်လာ နဲ့ စာချုပ်ချုပ်သူတွေရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ရင် ကမ္ဘာမြေက အပိုကလစ်ပ်စ် မတိုင်မီ၊ စုဆောင်းသူတွေ လှုပ်ရှားနေတဲ့ အချိန်ဖြစ်ရမယ်။’

ကမ္ဘာမြေသည် အပိုကလစ်ပ်စ် မတိုင်မီကပင် ပုံမှန်နေရာတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပါ။

ထိုအချိန်သည် နေရာတိုင်းတွင် ဂိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ထိုထဲမှ ဘီလူးများ ထွက်လာကာ၊ ထိုဘီလူးများကို အမဲလိုက်သော လူများရှိသည့် ခေတ်ဖြစ်သည်။

စုဆောင်းသူများဆိုသည်မှာ တယ်လာ များနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုကာ ဖန်တမ်များကို တိုက်ခိုက်သည့် နိုးထလာသူ လူသားများကို ခေါ်ဆိုသည့် ဝေါဟာရဖြစ်သည်။

‘စာချုပ် မချုပ်ရသေးတဲ့ စုဆောင်းသူတွေကို ရှာပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်။ အဲဒါပဲ။’

သို့သော် ဤမစ်ရှင်၏ နောက်ကွယ်တွင် အခြားအဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း ကျွန်ုပ် အလိုလို သိလိုက်သည်။

စာချုပ်ချုပ်ဆိုခြင်းမှာ လွယ်ကူသည်။

စာချုပ်ချုပ်ထားသော တယ်လာ မရှိသည့် စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ကို ရှာပြီး စည်းရုံးလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

‘ငါသိသလောက်တော့ စုဆောင်းသူတွေလည်း တယ်လာ တွေနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ချင်ကြတယ်။’

စုဆောင်းသူများသည် တယ်လာ များနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုခြင်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်များထံသို့ မိမိကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်သည်။

တယ်လာ မရှိသော စုဆောင်းသူများသည် မည်မျှပင် အောင်မြင်မှုများ ရရှိပါစေ ဝိညာဉ်များ၏ ထောက်ပံ့မှုကို မရနိုင်ကြပါ။

တယ်လာ များသာလျှင် သူတို့အတွက် အမှတ်များ ရရှိနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

သဘာဝကျစွာပင် အမှတ်များရရှိပြီး ပိုမိုအားကောင်းလာလိုသော စုဆောင်းသူများသည် တယ်လာ များနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် အသည်းအသန် လိုလားနေကြပေလိမ့်မည်။

‘ဆိုလိုတာက ဒါဟာ တစ်နာရီကြာ မစ်ရှင်တစ်ခုအတွက်တော့ အလွန်လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပဲ။’

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက အချင်းချင်း လိုအပ်နေကြတာပဲ၊ ဒီလောက်လွယ်ကူတဲ့ အလုပ်မျိုးက နောက်ထပ် ဘယ်မှာ ရှိတော့မလဲ။

ငါ့ကို ဘာရှင်းပြချက်မှမပေးဘဲ ဤနယ်ပယ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင် ဤမစ်ရှင်၏ အခက်အခဲမှာ အတော်လေး နည်းပါးနေသည်။

ထိုနေရာမှနေ၍ ကျွန်ုပ် နောက်ထပ် အချက်တစ်ခုကို ခန့်မှန်းနိုင်လိုက်သည်။

‘နောက်ဆုံးတော့ ဘယ်သူမဆို စာချုပ်ချုပ်နိုင်တာပဲ။ တွေးခေါ်နိုင်တဲ့ ဦးနှောက်သာရှိရင် ဒါက ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ကိစ္စပဲ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်အရေးကြီးတာက မင်း ဘယ်သူနဲ့ စာချုပ်ချုပ်မလဲဆိုတာပဲ။’

ကျပန်းစုဆောင်းသူတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆွဲပြီး စာချုပ်ချုပ်လိုက်ဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီစုဆောင်းသူမှာ အရည်အချင်း ဒါမှမဟုတ် စွမ်းရည်မရှိရင်ကော။

သူတို့သည် ဝိညာဉ်များထံမှ စိတ်ဝင်စားမှုကို ရရှိမည်မဟုတ်သလို အမှတ်များကိုလည်း မှန်မှန်ကန်ကန် ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အဲဒါက သိသာထင်ရှားလှသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့်ဆိုရလျှင် ဤသည်မှာ စာချုပ်တစ်ခု ချုပ်ဆိုရုံသက်သက် မဟုတ်ပါ။

ထူးချွန်သော အရည်အသွေးရှိသည့် စုဆောင်းသူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရမည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။

‘စကတည်းက အတားအဆီးက သိပ်ကို မြင့်မားနေတာပဲ။’

ကျွန်ုပ်သည် ကောင်းကောင်းမလှုပ်ရှားနိုင်သေးသည့် လက်ကို ရွှေ့ကာ ဟိုလိုဂရမ် ဝင်းဒိုးကို ထိလိုက်သည်။

ဒါဟာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံတစ်ခုပင်။

ကျွန်ုပ်သည် ဤအရာကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဤဝင်းဒိုးကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို ကျွန်ုပ်၏ ဦးနှောက်က ကြိုတင်သိရှိနေသည်။

ကျွန်ုပ်၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ကမ္ဘာမြေပုံသည် သေးငယ်သွားပြီး ဟိုလိုဂရမ် ဝင်းဒိုးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

မြေပုံပေါ်တွင် ကျွန်ုပ် ရွှေ့လျားနိုင်မည့် အရေးကြီးသော နေရာများ ရှိနေပြီး အများစုမှာ လူများစွာ နေထိုင်ကြသည့် နိုင်ငံများ၏ မြို့တော်များဖြစ်သည်။

‘အရင်ဆုံး ပြောရရင် ငါ့ရဲ့ ဦးတည်ရာက ကိုရီးယားနိုင်ငံက ဆိုးလ် ပဲ။’

ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ် မွေးဖွားကြီးပြင်းခဲ့သည့် နိုင်ငံကို သဘာဝကျကျပင် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သို့သော် အဆင်မပြေမှုတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ ဤခန္ဓာကိုယ်ပင်ဖြစ်သည်။

‘ငါ့လက်တွေက တိုလွန်းလို့ ဖန်သားပြင်ကို ကောင်းကောင်း မနှိပ်နိုင်ဘူး။’

လက်အိတ်ဝတ်ထားသကဲ့သို့ လက်ချောင်းများပင် မပါရှိသော အသားတုံးကဲ့သို့ လက်များဖြစ်သည်။

မဟုတ်သေးဘူး။

လက်အိတ်ဆိုရင်တောင် လက်မက ထွက်နေဦးမှာ၊ ဒါကတော့ ပိုဆိုးသည်။

‘အရင်က ငါဆိုရင် လက်ချောင်းလေးတွေ ရွှေ့လိုက်ရုံနဲ့ ပြီးသွားမှာ။’

ကျွန်ုပ်သည် အားကောင်းခဲ့စဉ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိရမိပြီး ထိုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

‘ဟင်။’

ကျွန်ုပ်၏ တုံးတိတိ လက်သည် ပိုရှည်လာသည်။

ဒါတင်မကဘဲ လက်ချောင်းငါးချောင်းပါ ပေါက်လာသည်။ ညာဘက်လက်တင်မကဘဲ ဘယ်ဘက်လက်မှာပါ ဖြစ်သည်။

ဤအကာအကွယ်အတွင်း၌ မတ်တပ်ရပ်နိုင်သည့် ခြေထောက်နှစ်ချောင်း။

ပြီးတော့ လက်နှစ်ဖက်။

ကျွန်ုပ်သည် အလိုလိုပင် မျက်နှာကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ခေါင်းကို လှည့်၍ ပွင့်လင်းမြင်သာသော အမြှေးပါးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ထိုနေရာတွင် ကျွန်ုပ်၏ ပုံရိပ်ကို အနည်းငယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျွန်ုပ် လူသားဘဝက ရုပ်ရည်အတိုင်းပင်။

‘ချက်ချင်းကြီး ပြောင်းလဲသွားတာလား။’

တယ်လာ များတွင် ပုံသေရုပ်ရည်မရှိကြောင်း ကျွန်ုပ် သိသော်လည်း ဤသို့ ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပါ။

ကျွန်ုပ်၏ အရင်ရုပ်ရည်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုလားမိလို့များ ဖြစ်မလား။

‘အခု အရေးကြီးတာက ဒါမဟုတ်ဘူး။’

ကျွန်ုပ်အတွက် မစ်ရှင်က ပထမနေရာမှာ ရှိသည်။

အချိန်ရှိသေးသော်လည်း ဤသည်မှာ အချိန်တစ်ခုတည်းနှင့် ဆိုင်သော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ကျွန်ုပ်သည် လက်ချောင်းများကို အမြန်ရွှေ့ပြီး မြေပုံပေါ်ရှိ ဆိုးလ် ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မသိနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

***

‘အင်း။’

ပထမဆုံး မစ်ရှင်၏ ပူးတွဲမန်နေဂျာတစ်ဦးဖြစ်သူ ဆတ်ဆမ်ဒေါ် သည် သူ၏ အခေါင်းပေါက် မျက်လုံးများထဲမှ အနီရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူသည် အရိုးသမင်ခေါင်းနှင့် မန်နေဂျာအဆင့်ရှိသော ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း မှ တယ်လာ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူသည် အမြဲတမ်းလိုလိုပင် အသစ်မွေးဖွားလာသော လူသစ်များကို မစ်ရှင်ပေးပြီး သူတို့ မည်သို့လှုပ်ရှားသည်ကို စောင့်ကြည့်လေ့ရှိသည်။

ဒီတစ်ခါလည်း ပုံမှန်အတိုင်းပဲ အလတ်စားလောက်ပဲ ရှိလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ကောင်လေးတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိုအတွေးကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုက်ရတော့သည်။

‘သူ့ရုပ်ရည်က ချက်ချင်းကြီး ပြောင်းသွားတာလား။’

အခြေအနေကို မသိနားမလည်သေးသူများကြားတွင် ကောင်လေးတစ်ယောက်က သူ၏ ရုပ်ရည်ကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

‘ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။’

ပုံမှန်အားဖြင့် အသစ်မွေးဖွားလာသည့် တယ်လာ များသည် မည်သူမျှ သင်ပေးစရာမလိုဘဲ ဗီဇအတိုင်း ရုပ်ရည်ကို ပြောင်းလဲကြသော်လည်း ထိုလုပ်ငန်းစဉ်သည် အမြန်ဆုံးဆိုလျှင် နှစ်ပတ်မှ လေးပတ်အထိ ကြာမြင့်တတ်သည်။

သို့သော် ထိုကောင်လေးကတော့ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဆတ်ဆမ်ဒေါ် သည် သူ အမြင်မှားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟုပင် တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော်။

“ဟေ့။ မင်းတို့ မြင်လိုက်လား။”

“သူ့ရုပ်ရည်က တကယ်ကြီး ပြောင်းသွားတာလား။”

“ဒါ ဖြစ်နိုင်လို့လား။”

အခြေအနေကို နားမလည်သေးသည့် အခြား တယ်လာ များသည် ကန်းယူဟွန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နေရာလွတ်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က မပြောင်းလဲချင်လို့ မဟုတ်ပါ။

ပြောင်းလဲလိုသည့် ဗီဇသည် သူတို့ထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေသော်လည်း အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းက တခြားကိစ္စဖြစ်သည်။

သို့သော် ကန်းယူဟွန်း က ထိုအရာကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။

သုံးမိနစ်အတွင်းမှာပင်။

ဆတ်ဆမ်ဒေါ် သည် သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

‘သူက စကတည်းက ပြောင်းလိုက်တာလား။ အဲဒါမျိုးက ဖြစ်နိုင်ခဲ့လို့လား။’

သူသည် တယ်လာ များစွာတို့၏ ပထမဆုံး မစ်ရှင်များကို မည်သို့လုပ်ဆောင်ကြသည်ကို ကြာရှည်စွာ စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။

သို့သော် မည်သည့်သံသယမှမရှိဘဲ စတင်သည့်အချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကိုယ်ပိုင်ပုံစံကို ရယူနိုင်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပေ။

ပါရမီရှင်ဟု ခေါ်ဆိုကြသူများပင်လျှင် ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုမှတ်တမ်းသည် ယခု ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။

‘ဒါကတော့… အံ့ဩစရာပဲ။’

ဆတ်ဆမ်ဒေါ် သည် အမြဲတမ်း ပျင်းစရာကောင်းသည့် ဤမစ်ရှင် လုပ်ငန်းစဉ်သည် ယနေ့တွင်တော့ ကွဲပြားသွားနိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။