ခုနှစ်ပါးသော မာရ်နတ်တို့၏ မိုးမည်းစင်ကြယ် နတ်အတတ်ပညာ
၎င်းသည် ရှေးခေတ်ကာလ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာရှင်နှင့် လူသားအားလုံး၏ ကောင်းကင်မာရ်နတ် Seo Sumin ဖန်တီးခဲ့သော ထူးခြားသည့် သိုင်းပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယူဟွန်း ကိုယ်တိုင်လည်း တွေ့မြင်ပြီးဖြစ်သည့်အတိုင်း ၎င်း၏စွမ်းအားသည် နတ်အတတ်ပညာဟူသော အမည်နှင့် မလိုက်ဖက်ဘဲ မနေပေ။ သို့မဟုတ် ပို၍ပင် ကြီးမားကောင်း ကြီးမားပေလိမ့်မည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းသည် သာမန်လူသားတစ်ဦးအား ဒုတိယမျိုးဆက် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးကို အပြည့်အဝ မပေါ်ထွက်သေးသည့် ပုံစံဖြင့်ပင်လျှင် အနိုင်ယူနိုင်စေခဲ့သော ပညာရပ်တစ်ခု မဟုတ်ပါလော။
“အဲဒီပညာကို ငါ့ကိုသင်ပေးမလို့လား။ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျလေ”
“သေချာပေါက်ပေါ့”
“ဘယ်သူ့ကိုမဆို စိတ်ကြိုက်သင်ပေးလို့ ရလို့လား”
“ဘာလို့မရရမှာလဲ။ ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးထားတဲ့ ပညာရပ်ပဲဟာကို”
“ဒါပေမဲ့လေ…”
“ငါ့သိုင်းကို ငါသင်ချင်တာသင်မယ်၊ ဘယ်သူ့ကို ပေးမယ်ဆိုတာ ငါ့သဘောပဲလေ”
“…”
မှန်ပေသည်။
ယူဟွန်းတွင် ငြင်းစရာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မရှိတော့ပေ။ အခြေအနေက အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ဖြစ်နေကြောင်း သူသဘောပေါက်သွားသည်။ ၎င်းသည် လူတစ်ဦးတည်းသာ လက်ဆင့်ကမ်းသင်ကြားပေးနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူမကိုယ်တိုင် တီထွင်ဖန်တီးခဲ့သည့် ပညာရပ်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို သင်ကြားပေးလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအပေါ်တွင် မည်သူကများ ဝင်ပြောဝံ့မည်နည်း။
“တခြားအကြောင်းပြချက်တွေကြောင့်လည်း ပါသေးတယ်။ မင်း မသိသေးလောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အခုလက်ရှိမှာ ငါ့ရဲ့သိုင်းပညာနဲ့ အလွန်တရာမှ ကိုက်ညီမှုရှိနေတယ်”
“အဲဒီလောက်တောင်လား”
ယူဟွန်းက ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏လက်ရှိခန္ဓာကိုယ် မည်မျှအံ့သြဖွယ်ကောင်းနေပြီကို သူကိုယ်တိုင် အကောင်းဆုံး သိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ကျမ်းစာလာ ‘အသက်ရှင်ခြင်း၏ အသီး’ ဖြင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သည်။ အပြည့်အဝ မမှည့်ទည့်သေးသော သေးငယ်သည့် အသီးငယ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်သော်လည်း လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပေပြီ။
“သေချာတာကတော့ ဒါဟာ ပြီးပြည့်စုံတယ်လို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လုံလောက်မှုထက်ကို ပိုနေပါပြီ။ ဝန်ခံရမှာ ဝန်လေးပေမဲ့ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ငါ့ရဲ့ဘဝဟောင်းကထက်ကို အများကြီး ပိုပြီးလိုက်ဖက်ညီနေတယ်။ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။ မင်း သင်ချင်တိုင်း လွယ်လွယ်ကူကူ သင်လို့ရမယ့် ပညာမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ”
“တကယ်တော့…”
ယူဟွန်းသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောရန်ပြင်သော်လည်း စကားစကို ရပ်လိုက်သည်။
မည်သို့ပင် စဉ်းစားကြည့်စေကာမူ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်က ပေးသနားသော အခွင့်အရေးတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူမအား သူ့ကိုသင်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းလည်း မဟုတ်ဘဲ Seo Sumin ကိုယ်တိုင်က ကမ်းလှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကံကြမ္မာတစ်ခုထက်ပင် ပိုလွန်ကာ သူ့ထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာသည့် အရေးပါသော အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
သို့သော်လည်းလေ။
“ဘာတွေများ နှောင့်နှေးနေရတာလဲ”
Seo Sumin က သူ၏ အတွေးများကို ဖတ်ပြနိုင်သကဲ့သို့ ပြုံးပြလိုက်သည်။
“မင်း သံသယဝင်နေတုန်းပဲ မဟုတ်လား”
“…အင်း၊ ဟုတ်ပါတယ်။”
“ဟွန်း။ ငါ ဒီသိုင်းကို သုံးပြတာကို မြင်ပြီးတောင်မှ မင်းက အဲဒီလို ပြောနေတုန်းပဲပေါ့…”
Seo Sumin သည် စကားကို ဆက်မပြောဘဲ မျိုချလိုက်သည်။ သူ အဘယ်အရာကို ရည်မှန်းနေသည်ကို သူမ သဘောပေါက်သွားလေသည်။
‘ဟား။ ငါ့ရဲ့သိုင်းပညာအတွက် ဒီလိုမျိုး သုံးသပ်ချက်မျိုး ကြုံရလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ အရင်တုန်းကဆိုရင်တော့ ငါ တော်တော်လေး ဒေါသထွက်မိမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုကြောင့်မှန်းမသိဘူး၊ သူ့ရဲ့တွေးခေါ်ပုံကိုတော့ ငါ နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်’
Seo Sumin သည် သူ့နှင့် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ စကားပြောဆိုဖادခြင်းမှ တစ်စုံတစ်ရာကို သင်ယူခဲ့ရသည်။
ဤလူသည် အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော အလွန်တရာ ကြီးမားသည့် အရာတစ်ခုကို ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
အခြားသူများက လက်ငင်းရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များကြောင့် မျက်စိစုံမှိတ်နေကြချိန်တွင် သူ၏အကြည့်တို့က ပို၍ဝေးလံကာ ပို၍ကြီးမားသည့် တစ်စုံတစ်ရာဆီသို့ ရောက်ရှိနေသည်။
သူမ ထင်သည်မှာ မှန်ပေသည်။
ယူဟွန်းသည် ခုနှစ်ပါးသော မာရ်နတ်တို့၏ မိုးမည်းစင်ကြယ် နတ်အတတ်ပညာ၏ စွမ်းအားကို အသိအမှတ်ပြုသော်လည်း, ဤစွမ်းအားသည် နောင်အနာဂတ်တွင် သူမျှော်မှန်းထားသည့် ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် အမှန်တကယ် အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလားဟူ၍လည်း ရည်မှန်းချက်ရှိရှိဖြင့် စဉ်းစားနေမိသည်။
‘ငါ့မှာလည်း ပင်မသိုင်းပညာတစ်ခုတော့ ရှိရမယ်။ အရင်တုန်းကတော့ အဲဒီလောက်အရေးမကြီးခဲ့ပေမဲ့ အခုကတော့ မတူတော့ဘူး’
ကန်းဟယ်ရင် တွင် ကောင်းကင်မိုးကြိုး ਤြာ (Heavenly Thunder Sword) ရှိပြီး၊ ကွမ်ဂျီအာ တွင် နှင်းကောင်းကင် မြစ်သစ် (Snow Heaven Divine Flow) ရှိသည်။
သို့သော် ယူဟွန်းတွင်မူ ရှင်းလင်းပြတ်သားသည့် ပညာရပ်ဟူ၍ မရှိသေးပေ။
ယခင်က ၎င်းကိုရရှိရန် အခွင့်အရေးအချို့ ရခဲ့ဖူးသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် တမင်တကာ ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ပင်မသိုင်းပညာဆိုတာ သိုင်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါက နောင်အနာဂတ်မှာ ငါကိုယ်တိုင် ပျိုးထောင်ပြီး ပွတ်တိုက်သွားရမယ့် ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ပဲ။ တစ်နည်းပြောရရင် တစ်ခါတည်း နိုးထပြီး အဲဒီထဲမှာ နှစ်မြှုပ်လိုက်ပြီဆိုတာနဲ့ ငါ့စွမ်းအားအများစုဟာ အဲဒီသိုင်းပညာနဲ့ပဲ ချည်နှောင်ခံရတော့မှာ’
ယူဟွန်းသည် အဝေးကြီးဝေးသည့် အနာဂတ်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင် စွမ်းအားရှင်များနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရမည့် ကိစ္စကိုပင် သူ ကြိုတင်တွေးဆထားခဲ့သည်။
ကြယ်တာရာတို့၏ သတ္တဝါများ။
သူတို့သည် ယခုလက်ရှိ သူ၏အဆင့်အတန်းထက် အလွန်တရာ မြင့်မားလွန်းလှသည်။
သူတို့နှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်ရန်အတွက် သူတို့နှင့် တန်းတူညီမျှမည့် ပုံပြင်တစ်ပုဒ် လိုအပ်ပေသည်။
ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
သာမာန် အလယ်အလတ်စား ပုံပြင်မျိုးကို သူ လှည့်ပင်မကြည့်ခဲ့ပေ။
‘တကယ်လို့များ ပင်မသိုင်းပညာတစ်ခုကို သင်ယူရမယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါဟာ ကောင်းကင်ကို ထိတွေ့နိုင်တဲ့အထိ စွမ်းဆောင်နိုင်ရမယ်’
သူ လိုလားသည်မှာ ၎င်းပင်တည်း။
နောင်လာမည့်အရေးကို သူသိထားသည့် အသိပညာများကို အသုံးပြု၍ ထိုစွမ်းအားကို ရယူလိုသည်။
သို့သော် ၎င်းမှာ လွယ်ကူလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
အနာဂတ်ကို သိထားရုံမျှဖြင့် သူ လုပ်ချင်တာကို လုပ်လို့ရသွားမည်ဟု မဆိုလိုပေ။
ကမ္ဘာကြီး၏ စီးဆင်းမှုသည် အလွန်တရာ ရွေ့လျားပြောင်းလဲလွယ်ပြီး အသေးအမွှားလေးတွေနဲ့တင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။
ထိုစီးဆင်းမှုထဲတွင် သူ၏အသိပညာတစ်ခုတည်းဖြင့် သူလိုချင်သည်များကို စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်ယူ၍ မရနိုင်ပေ။
တစ်စုံတစ်ရာကို သင်ယူရမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် အစွန်းရောက်သည့် ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်။
လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ကောင်းကင်ကို ထိတွေ့နိုင်ရမည်။ မဟုတ်သေးပါ, ထိုမျှဖြင့် မလုံလောက်သေးပေ။
ကောင်းကင်ကို ထိရုံဖြင့် ရပ်တန့်သွား၍ မရပေ။
ကြယ်တာရာများကိုပင် လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ရပေမည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူ နှောင့်နှေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
Seo Sumin ၏ သိုင်းပညာအပေါ် သူ အကြွင်းမဲ့ မသေချာသေးပေ။
အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းပင်တည်း။
Seo Sumin သည် သူ၏စိတ်ကို ဖတ်ရှုနိုင်ကာ မျက်လုံးများကို တဖျတ်ဖတ်ဖြတ်လေး ရွှေ့လျaddAttributeး၍ ကိုယ်ကို နောက်သို့ အနည်းငယ်ဆုတ်လိုက်သည်။
“မင်းက ကောင်းကင်ကို ဖမ်းဆုပ်ချင်တာလား”
“…!”
ယူဟွန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။
Sumin သည် သူမ၏ သွယ်လျသောလက်ကို မျက်နှာကျက်ဆီသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
‘ဒီလက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး၊ အဲဒီကောင်းကင်ကြီးကိုများ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်’
ယူဟွန်း တိတ်တဆိတ် အလွန်တရာ တောင့်တနေခဲ့သည့် ထိုစကားစုများကို သူမက တစ်လုံးချင်း ရွတ်ဆိုပြလိုက်သည်။
‘တကယ်လို့ အဲဒါထက် ကျော်လွန်ပြီးတော့များ…’
‘…ကြယ်တွေကိုပါ ဖမ်းဆုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်ပေါ့’
“အင်းလေ”
Sumin က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး မည်သည်တို့ ကို ပြောဆိုနေကြသည်ကို ရိပ်မိသွားကြသည့် Hye-rim နှင့် Jia တို့လည်း မျက်နှာများ တည်တင်းသွားကြသည်။
ယူဟွန်း ယခုလိုချင်နေသည်မှာ အတ္တဆန်ဆန် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှု တစ်ခုတည်းမဟုတ်ပါက သာမန် တယ်လာ များ အိပ်မက်တောင် မမက်ဝံ့သည့် နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာပေသည်။
ထိုနယ်မြေကိုလေ။
“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
Sumin က သူမ လုပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။
“ငါ့သာဆိုရင်, ငါ့ရဲ့သိုင်းပညာတွေကို မင်းသင်ယူခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းလည်း လုပ်နိုင်မှာပါ”
“…တကယ်လား”
“ငါပြသခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာတွေကို မင်း မမြင်ခဲ့ဘူးလား။ ဆင်ခြေပေးနေတယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီသိုင်းပညာက ငါ့ရဲ့သိုင်းပညာတွေထဲက အခြေခံအကျဆုံး သိုင်းကွက်တစ်ခုမျှသာ ရှိသေးတယ်။ အဲဒီတုန်းက အဲဒီသိုင်းကို ငါထုတ်သုံးပြခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကလည်း နိုးထလာခါစ အဲဒီအချိန်က ငါလုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးစွမ်းဆောင်နိုင်မှုက အဲဒါဖြစ်နေလို့ပဲ”
“အဲဒါဆိုရင်တော့…”
“ဟုတ်တယ်။ ခုနှစ်ပါးသော မာရ်နတ်တို့၏ မိုးမည်းစင်ကြယ် နတ်အတတ်ပညာက သူ့ရဲ့အမည်အတိုင်းပဲ ပင်မသိုင်းကွက်ကြီး ခုနှစ်ခုနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတယ်။ ငါက မင်းကို ပထမဆုံးသိုင်းကွက်ကိုပဲ သေချာထုတ်ပြခဲ့တာ။ အဲဒီနောက်မှာ မပြရသေးတဲ့ သိုင်းကွက်ခြောက်ခု ကျန်သေးတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီနောက်ပိုင်းက သိုင်းကွက်တွေဆိုရင် ကိန်းဂဏန်းအဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီးစွမ်းအားကြီးမားလာလိမ့်မယ်”
ယူဟွန်း တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည်။
အမှန်တရားမှာ Sumin ပြသခဲ့သော ထိုနတ်အတတ်ပညာ၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို သူ အတိအကျ မသိခဲ့ပေ။
ထိုသိုင်းပညာကို ထုတ်သုံးခဲ့သော Sumin ကိုယ်တိုင်လည်း ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်သကဲ့သို့၊ သူမ၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော Chulapantaka လည်း ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူတို့နှစ်ဦး အကောင်းဆုံးအခြေအနေဖြင့် သသာတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြလျှင်တောင် သူမသာ အနိုင်ရရှိသွားလိမ့်မည်ဟု Sumin က ဆိုခဲ့သည်။
ထိုစကားထဲတွင် မည်သည့် လိမ်ညာမှုမျှ မပါဝင်ပေ။
မာန်မာန သို့မဟုတ် လှည့်စားလိုစိတ်လည်း လုံးဝ မရှိပေ။
“အဲဒီသိုင်းပညာကိုသာ မင်းသင်ယူမယ်၊ ပြီးတော့ ငါကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ သင်ပေးမယ်ဆိုရင်ပေါ့”
Sumin က အလျင်စလို မလုပ်ပေ။
သူမသည် သူ၏ရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာတစ်ခုကို တင်ပြပေးလိုက်ခြင်းသာဖြစ်ပြီး၊ အဖြေထွက်လာရန်မှာ ယူဟွန်း၏ လက်ထဲတွင်သာ အလုံးစုံ မူတည်နေသည်။
“မင်း ကောင်းကင်ကြီးကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်လိမ့်မယ်”
Sumin ၏ အကြည့်တို့သည် ယူဟွန်းထံမှ Hye-rim နှင့် Jia ဆီသို့ ရွေ့ပြောင်းသွားသည်။
“ပြီးတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ”
“ဗျာ၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ!”
“နားထောင်နေကြရဲ့လား”
“ဟုတ်ကဲ့။ ငါ့ရဲ့အမြင်ကိုတော့ မင်းတို့ကို သင်ပေးလို့ မရပေမဲ့ တခြားသင်ပေးလို့ရတဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ အခုထက် ပိုပြီးသန်မာလာအောင် ငါ လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်”
ဤနေရာတွင် စွမ်းအားကို တောင့်တနေခြင်း မရှိသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။
လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ကျေနပ်ကာ ရပ်တန့်သွားလိုသူလည်း မည်သူမျှ မရှိပေ။
အားလုံးက ပိုမိုသန်မာလာကာ ရှေ့သို့ ဆက်တက်လှမ်းလိုကြသည်။
“ကျွန်တော် လက်ခံပါတယ်”
ယူဟွန်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။
ဤမျှဝေးဝေးအထိ ရောက်လာပြီးမှ နောက်ဆုတ်နေရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။
ဆန္ဒအလျောက် ရွေ့လျားသွားသော တယ်လာ ၏ ပရဒိသုစံကျောင်းတော်နှင့် သူ ရင်ဆိုင်ရမည့် အခြေအနေ။
ယူဟွန်းတွင် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်။
“ကျွန်တော် တယ်လာ တယ်လာ ရဲ့ တစ်မူထူးခြားတဲ့ သိုင်းပညာကို သင်ယူပါမယ်”
“မင်း မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တာပဲ။ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲကွ။ မင်း ဒီလိုရွေးချယ်လိုက်တာကို ဘယ်တော့မှ နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါလည်း မင်းကို အတတ်နိုင်ဆုံး အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် သင်ပေးပါမယ်။ မင်းဘက်ကလည်း အရာအားလုံးကို ရင်းပြီး အသင့်ပြင်ထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်”
“ဒီနေရာမှာ အဲဒီလို မလုပ်တဲ့သူဆိုလို့ ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး”
“ငါ သိပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်း ဒီနေရာကို ငါ သဘောကျတာပေါ့”
ကောင်းကင်နတ်ဆိုးမကြီးက ပြုံးလိုက်သည်။
နောင်လာမည့် အဖြစ်အပျက်များကို စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ သူမ တစ်ကိုယ်လုံး မနေတတ် မထိုင်တတ် ဖြစ်နေရလေသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ငါကိုယ်တိုင်လည်း ဒီကိုရောက်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာကို ဘယ်တော့မှ နောင်တမရခဲ့လို့ပဲ”
ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေပါ၊ ပြီးတော့ လက်လွတ်မသွားရအောင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပါ။
သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော လူအိုကြီးအတွက်ပင်လျှင် Sumin သည် အနည်းငယ်မျှ မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။
ဤအချက်ကပင် လာမည့်တစ်ပတ်အတွင်း သူတို့ဘာလုပ်ရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်သည်။
Hye-rim နှင့် Jia တို့အပါအဝင် ယူဟွန်းပါ Sumin ထံမှ သင်ခန်းစာများကို သင်ယူကြရမည် ဖြစ်သည်။
ယင်းကို ကန့်ကွက်မည့်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ ယင်းအစား အားလုံးက တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောတူညီထားကြသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော မျှော်လင့်ချက် ကိုယ်စီဖြင့် ရှိနေကြသည်။
ဆရာရော တပည့်တွေပါ အတူတူပင်တည်း။
“ကဲ၊ အဲဒါတွေလည်း ပြီးသွားပြီဆိုတော့”
Sumin သည် ယူဟွန်းဆီသို့ ချက်ချင်းဆိုသလို တိုးဝင်လာခဲ့သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမသည် ယူဟွန်း၏ ပေါင်ပေါ်သို့ ခေါင်းတင်ကာ တစ်ဖက်လှည့်ဖြင့် လှဲချလိုက်သည်။
သူမ၏ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဆံပင်တို့သည် နှင်းပွင့်များသကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်စွာ ကားထွက်သွားကြသည်။
Sumin သည် လှဲလျက်အနေအထားဖြင့် ယူဟွန်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“စတင်တာနဲ့ ငါ့ကို အရမ်းကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပေးရမယ်နော်။ အဟမ်း”
“…원참 (ကျ원ပါပေတယ်)။”
ယူဟွန်း အနေခက်သွားသည်။
ဤကောင်းကင်နတ်ဆိုးမကြီးသည် အစကတည်းက အလွန်စနှောက်တတ်သော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရှိပုံရပြီး နောင်တွင် သူမကြောင့် ခေါင်းကိုက်ရမည့်ကိစ္စများ ရှိလာနိုင်သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါနဲ့ Sumin၊ အတွေးကမ္ဘာ ကို ရှင်းလင်းပေးလိုက်လို့ ဆုလာဘ်အဖြစ် ရလာတဲ့ ပုံပြင်ကိုရော စစ်ဆေးပြီးပြီလား”
“ဟင်မ်? အဲဒီလိုမျိုးလည်း ရှိသေးလို့လား”
“ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုတော့ မင်း မသိသေးတာ ဖြစ်မှာပါ။ အတွေးကမ္ဘာ တစ်ခုကို ရှင်းလင်းလိုက်တဲ့အခါ အဲဒီကမ္ဘာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဆုလာဘ်ကို ရရှိတတ်တယ်လေ”
“အို၊ ငါ့ရဲ့ မည်းနက်နေတဲ့ သစ်နက်ဓား (မုတ်လျုံကျန်) ကို ပြောတာလား”
Seo Sumin သည် ဓားတစ်လက်ကို ရရှိခဲ့ဖူးသည်။
၎င်းသည် သူမ၏ ဘဝဟောင်းတွင် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော ဓားပင်ဖြစ်ပြီး သူမကမူ ၎င်းကို ရိုးရိုးဆုလာဘ်တစ်ခုမျှသာဟု မှတ်ယူထားခဲ့သည်။
ယူဟွန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
သူ့တွင် စွမ်းအားများ ရှိသော်လည်း ဤကမ္ဘာနှင့် ပတ်သက်သည့် ဗဟုသုတများကမူ လိုအပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
“ဓားကလည်း ဆုလာဘ်တစ်ခုပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဆုလာဘ်ဆိုတာ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေနဲ့တင် ကန့်သတ်မနေပါဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စုပုံလာတဲ့ စာသားတွေကလည်း ဆုလာဘ်တွေပါပဲ၊ ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ အအရေးပါဆုံး ဆုလာဘ်ဆိုတာ ‘ပုံပြင်’ ပါပဲ”
ပုံပြင်ဟူသည်မှာ အခြေခံအကျဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံး ဆုလာဘ် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းသည် သိုင်းပညာများနှင့် ဘွဲ့ထူးများအဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ကာ ပြောင်းလဲသွားစေမည့် ပုံပြင်ပင်တည်း။
Seo Sumin သည် အဘယ်အရာမှန်း မသိဟန်ဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများကို အကျယ်ကြီး ပြူးလိုက်သည်။
“အဲဒီလိုမျိုးလည်း ရှိသေးတာပေါ့။ အဲဒါကို ဘယ်လိုစစ်ဆေးရမှာလဲ”
“‘အခြေအနေ စာမျက်နှာ’ လို့ ပြောလိုက်ပါ”
“အခြေအနေ စာမျက်နှာ ဟုတ်လား”
“ဟုတ်ပါတယ်။ စေတနာအပြည့်နဲ့၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်အကုန်သုံးပြီး ရိုးသားစွာပြောပါ။ အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ပြောရမယ်”
“အဲဒီလောက်အထိ လုပ်ရမှာလား”
“မလုပ်ချင်ဘူးလား”
“မလုပ်ချင်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး…”
ယူဟွန်းက အလေးအနက်ထား ပြောဆိုလိုက်သဖြင့် Seo Sumin မှာ ဖိအားပေးခံရသကဲ့သို့ အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။
“အခြေ၊ အခြေအနေ စာမျက်နှာ”
“အသံကျယ်ကျယ်နဲ့”
“အခြေအနေ စာမျက်နှာ!”
“မင်း စေတနာမပါဘူး။ ပိုကျယ်ကျယ်ပြော!”
“အခြေ၊ အခြေအနေ စာမျက်နှာကြီး!!!”
Seo Sumin သည် မျက်နှာများ ရဲတက်လာကာ အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အခန်းကိုပင် တုန်ခါသွားစေနိုင်လောက်အောင် ကျယ်လောင်လှသည်။ သို့သော် မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
သူမ၏ တွေဝေနေသော မျက်ဝန်းတို့သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ယူဟွန်း၏ မျက်နှာဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
သူက ရယ်သံကို အတင်းအကျပ် အံကြိတ်ကာ ထိန်းထားရလေသည်။
“တကယ်လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး”
“…!”
Seo Sumin သည် အမျက်ဒေါသကြောင့် နီရဲနေသော မျက်နှာဖြင့် ယူဟွန်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ကန်းဟယ်ရင် သည် ခေါင်းကို လွှဲကာ ရယ်သံကို မျိုချလိုက်ပြီး ကွမ်ဂျီအာ လည်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကိုက်ထားလိုက်သည်။
“ဒီ၊ ဒီကောင်စုတ်လေး! မင်းက ဆရာလုပ်မယ့်သူကိုများ ဘယ်လိုစလော့တိုက်ရဲရတာလဲ!”
“ဟီးဟီးဟီး။ မင်းက အရမ်းအလေးအနက်ထားနေတော့ ငါက စနောက်ချင်သွားရုံပါပဲ။ အော်၊ ရပြီ ရပြီ။ ဆက်မစတော့ဘူး၊ အဲ့ဒီတော့ ရိုက်တာရပ်တော့။ နာတယ်ဗျ”
“ငါ့ရဲ့ အတွင်းအားကိုတောင် မသုံးဘဲနဲ့ ငါ့လက်သီးချက်တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နာမှာလဲ။ မင်းက ငါ့ထက် ကိုယ်ကာယပိုင်းမှာ အများကြီး ပိုသန်မာနေတာကို”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းက အခုကောက်ခံသူ (ကော်လက်တာ) တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဂျီနက်ဆစ်ကွန်ရက်ကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ သိသင့်တယ်။ အင်တာနက် သုံးတတ်တယ်မို့လား”
“…ငါက ခေတ်မီနည်းပညာကို မသုံးတတ်တဲ့ပုံစံ ပေါက်နေလို့လား”
အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် Seo Sumin သည် စမတ်ဖုန်းများကို ကောင်းစွာ အသုံးပြုတတ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် လွယ်ကူသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ယူဟွန်းက ပြောလိုက်သည်။
“အင်တာနက် သို့မဟုတ် စမတ်ဖုန်းသုံးသလိုမျိုးပဲ ဂျီနက်ဆစ်ကွန်ရက်ကို သုံးလို့ရပါတယ်။ ၎င်းကို အစကတည်းက အဲဒီမူဘောင်ပေါ်မှာပဲ တည်ဆောက်ထားတာလေ”
“အော်”
သူမအား အသုံးပြုပုံကို ပြသပေးလိုက်ရာ Seo Sumin လည်း အမြန်ပင် အသုံးပြုတတ်သွားသည်။
ဆန္ဒရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဂျီနက်ဆစ်ကွန်ရက် ဝင်းဒိုးကို အချိန်မရွေး ဖွင့်လှစ်နိုင်ပေသည်။
Seo Sumin သည် သူညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း လိုက်လုပ်ကာ မကြာမီပင် သူမ၏ အခြေအနေနှင့် သူမအသစ်ရရှိခဲ့သော ပုံပြင်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။
“တွေ့ပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ ပုံပြင်နှစ်ခု ရလာတယ်”
“နှစ်ခုတောင်လား”
‘အင်း။ တစ်ခုက ‘ကောင်းကင်နတ်ဆိုး’ တဲ့”
“မင်းရဲ့အမှတ်တရတွေကနေ ဖန်တီးထားတဲ့ကမ္ဘာဖြစ်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့။ အဲဒါကလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်”
“ပြီးတော့ ဒုတိယတစ်ခုက… အနိစ္စ တဲ့”
“အနိစ္စ ဟုတ်လား”
“မင်းက အဲဒါကို သိလား”
“အင်း။ သိတယ်ဆိုတာထက် ကျော်လွန်ပြီး လူသိများပါတယ်။”
အနိစ္စဟူသည်မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ တရားပြဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု သွန်သင်ချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မည်သည်တို့ပင်ဖြစ်စေ အရာရာတိုင်းသည် အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတတ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။
ပြဿနာမှာ Seo Sumin တွင် အဘယ်ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော ပုံပြင်မျိုး ရှိနေရပါသနည်း…
‘ချူလာပန်တက။’
ယူဟွန်းသည် ၎င်းနှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်မှုရှိနေကြောင်း အလိုလို သိလိုက်ရသည်။
‘သူ သေဆုံးခါနီးမှာ သူ့ရဲ့စွမ်းအားတွေကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့တာလား? ဘာလို့လဲ?’
သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည့် ချူလာပန်တကသည် သူမအား ထိုကဲ့သို့သော ပုံပြင်မျိုးကို အဘယ်ကြောင့် ပေးခဲ့သည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။
‘နောက်ဆုံးအချိန်မှာ စိတ်ပြောင်းသွားတာ ဖြစ်မှာပါ။ ကဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက ကောင်းပါတယ်။’
အနိစ္စ၏ ပုံပြင်တွင် ကြီးမားလှသော ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုများ ပါဝင်နေသည်။
စာလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရိုးရှင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် လူသားတစ်ဦး အရာရာကို သဘောပေါက်နားလည်ကာ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပေသည်။
“ထူးဆန်းတဲ့ကောင်ပဲ”
Seo Sumin လည်း သူမအား ၎င်းကို မည်သူပေးခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး မကျေမနပ်လေးဖြင့် တတွတ်တွတ် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
“အဲဒီတုန်းက ငါ့ကိုသတ်ဖို့ အဲဒီလောက်တောင် ကြိုးစားခဲ့ရတာကို”
“သူ စိတ်ပြောင်းသွားတာ ဖြစ်မှာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက မင်းကို ဒီလိုဟာမျိုး ပေးခဲ့တာပဲလေ”
“ဒါပေမဲ့ ငါ ကျေးဇူးတော့ မတင်သေးဘူး။ ဒါနဲ့များ ငါ သူ့ကို ခွင့်လွှတ်မယ်လို့ ထင်နေလား”
“ဒါနဲ့လေ၊ ဝိညာဉ်တစ်ခုက ဒီလိုပုံပြင်မျိုးကို ဆုလာဘ်အဖြစ် တိုက်ရိုက်ပေးလို့ ရတာလား”
ကန်းဟယ်ရင် က မေးမြန်းလိုက်သည်။
ယူဟွန်းက သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“အင်း၊ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ဝိညာဉ်တွေက တစ်စုံတစ်ဦးကို ထောက်ပံ့ချင်တဲ့အခါ အမှတ်တွေပဲ ပေးတတ်ကြတာ”
ဟွန်းဆောင်းကျယ်တွင် ၎င်းကို ‘ရိုးရှင်းသော ထောက်ပံ့မှု’ ဟု ခေါ်ကြသည်။
တစ်ဖက်တွင်၊ ချူလာပန်တက ယခုတစ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်မှာ ရိုးရှင်းသော ထောက်ပံ့မှု မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်ရှိ ‘တိုက်ရိုက်ထောက်ပံ့မှု’ ပင် ဖြစ်သည်။
ယခုလက်ရှိ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် မည်သည့်အခါမျှ ပြသနိုင်မည်မဟုတ်သော အဆင့်အတန်း တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
“အကြောင်းရောက်လာတော့ ငါ အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးမယ်”
တိုက်ရိုက်ထောက်ပံ့မှု၏ သဘောတရားကို ကြိုတင်သိထားခြင်းက နစ်နာစရာ မရှိပေ။
တစ်နေ့ကျလျှင် ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင်လည်း ၎င်းဖြစ်လာလိမ့်ဦးမည် ဖြစ်သည်။