ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲနေကြသည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်များ ထင်ဟပ်နေသောဓားတစ်လက်သည် ကွမ်ဂျီအာ၏ နဖူးဆီသို့ သေချာပေါက် ထိုးစိုက်လာခဲ့သည်။
ကွမ်ဂျီအာသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို လွှဲဖယ်ရန် အောက်ဘက်မှနေ၍ သူမ၏ဓားကို ရမ်းခါလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းကို ဘေးဘက်သို့ စောင်းလိုက်သည်။
ဓားသွားထိပ်ဖျားရှိ လျှပ်စစ်စွမ်းအင်က ခဏတာမျှ ကွမ်ဂျီအာ၏ ခေါင်းရှိခဲ့ဖူးသည့် လေထုကို ပူလောင်သွားစေသည်။
ထို့နောက် ဓားသွားပေါင်းများစွာသည် အရိပ်ကျဲကျဲများကဲ့သို့ သူမထံသို့ ပျံသန်းလာကြသည်။
ကွမ်ဂျီအာသည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားရန်သာ ရှိတော့သည်။
‘ခက်သားပဲ။’
သူမ အသံထွက်၍ မပြောခဲ့သော်လည်း ရိုးသားသော စိတ်ခံစားချက်ဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။
၎င်းသည် သူမ၏ အားနည်းချက်များအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်ခြင်းဖြစ်သလို သူမနှင့် ဓားချင်းယှဉ်နေရသူအား ချီးကျူးဂုဏ်ပြုခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။
ကွမ်ဂျီအာသည် အသိစိတ်မလည်သေးသော မျက်လုံးများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည့် ကန်းဟယ်ရင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမသည် သတိလွတ်နေသော်လည်း အနည်းငယ်မျှသော ဟာကွက်ကိုပင် ပြသခြင်းမရှိပေ။
‘အဲဒါက သတ်မှတ်ထားတဲ့ သမိုင်းကြောင်းတစ်လျှောက်မှာ အမြဲတမ်း တူညီတဲ့ ဘွဲ့အမည်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသူတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားပဲပေါ့။’
ကန်းဟယ်ရင်သည် သံသရာလည်မှုတိုင်းတွင် ဓားသခင်ဟူ၍ အမြဲတမ်း ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ကွမ်ဂျီအာ မှတ်မိသမျှတော့ အခြားမည်သူမဆို သံသရာလည်မှုတစ်ခုစီတွင် အနာဂတ်က ဘယ်လိုပဲ လိမ်ကောက်သွားသည်ဖြစ်စေ သူတို့၏ ဘွဲ့အမည်များနှင့် လုပ်ရပ်များ ပြောင်းလဲသွားကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် ကတော့ ခြွင်းချက်ပင် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ဘွဲ့အမည်က အမြဲတမ်း တည်မြဲနေခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ ဓားသခင်ဟူသော ဘွဲ့အမည်သည် သူမတစ်ဦးတည်းကိုသာ ပေးအပ်ခြင်းခံရပြီး အခြားမည်သူမျှ ၎င်းကို မတောင်းဆိုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဓားကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြောင်းလဲသွားသည့် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားတစ်ရပ်။
ထို့အပြင် ဤသံသရာလည်မှုတွင် သူမသည် ယုဟွန်း ကျေးဇူးကြောင့် ကောင်းကင်လျှပ်စစ်ဓားဟုခေါ်သော မယုံကြည်နိုင်လောက်စရာ စွမ်းရည်တစ်ခုကိုပါ ရရှိထားနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
‘ငါ ထိုးဖောက်လို့ မရဘူး။’
ကွမ်ဂျီအာသည် တိုက်ခိုက်ကြလျှင် ကန်းဟယ်ရင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိနေခဲ့သည်။
ကန်းဟယ်ရင်သည် မူလသမိုင်းကြောင်းထက် ပို၍မြန်ဆန်စွာ သူမ၏စွမ်းရည်ကို နိုးထစေခဲ့သော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် အတွေ့အကြုံ နည်းပါးနေသေးသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကွမ်ဂျီအာတွင် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
ရေတွက်၍မရနိုင်သော အချိန်စက်ဝန်းများကို ဖြတ်သန်းရင်း သူမရရှိခဲ့သော အတွေ့အကြုံပမာဏနှင့် ပတ်သက်၍ ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးရဟု သူမ သေချာပေါက် ယုံကြည်နေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူမကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး နှိမ်နင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူမထံသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
‘ဒါပေမဲ့ အရည်အချင်းဆိုတာ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းပါလား။’
အစပိုင်းတွင် သူမက အသာစီးရနေသလို ထင်ရသော်လည်း အခြေအနေမှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ကန်းဟယ်ရင်သည် အသိစိတ်မမှန်သော အခြေအနေတွင်ပင် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
ဓားချင်းဖလှယ်သည့် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ကွမ်ဂျီအာ၏ နည်းစနစ်များကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဖတ်ရှုလေ့လာခဲ့ပြီး ထို့နောက် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် အတုယူခြင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ဤဘက်မှ သေဆုံးမှုသုံးကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးမှ သင်ယူခဲ့ရသည့်အရာကို သူမက စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သင်ယူသွားခဲ့သည်။
ယခင်ဘဝက ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များသည် ခဏတာအတွင်းမှာပင် ပြိုကွဲသွားခဲ့ရသည်။
ထိုအတွက်ကြောင့် သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မတရားမှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ကွမ်ဂျီအာသည် သူမကိုယ်သူမ အားတင်းလိုက်သည်။
‘စကတည်းက ငါ့မှာ အရည်အချင်း နည်းပါးတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ငါက အမြဲတမ်း အားနည်းပြီး မပြည့်စုံခဲ့ဘူး၊ အရာရာကို သဘောပေါက်ဖို့တောင် နောက်ကျခဲ့တယ်။’
ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ကျရှုံးခဲ့ရသော ဘဝရာပေါင်းများစွာကို ထပ်တလဲလဲ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုမူ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူမ ပြောင်းလဲနိုင်ပါသည်။
ယခင်က သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဖူးသော နယ်နိမိတ်သစ်တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည့်အချိန်ကတည်းက မတည်မငြိမ် တုန်လှုပ်နေခဲ့သော သူမ၏ ရင်ခုန်သံသည် ဝေးကွာလှသော အတိတ်ကနေ၍ ခိုင်မာမှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။
ထိုအရာကို သူမအား သဘောပေါက်စေခဲ့သူမှာ သူမ ယုံကြည်ရသော ယောကျ်ားတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။
“သူ့အတွက်ကြောင့်လည်း ငါ ဒီမှာ လဲကျလို့ မဖြစ်ဘူး။”
“…”
ကန်းဟယ်ရင်သည် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော နှုတ်ခမ်းများနှင့် ကြည်လင်မှုကင်းမဲ့နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကွမ်ဂျီအာကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များ အတင်းအကျပ် ဖောက်ထွက်လာခြင်းကြောင့် ကွမ်ဂျီအာအပေါ် ကြီးမားသော မနာလိုဝန်တိုမှုကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့ပြင် ၎င်းကို ဖယ်ရှားပစ်လိုသည့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်လည်း ပါဝင်နေသည်။
ကွမ်ဂျီအာသည် ကန်းဟယ်ရင် သူမထံသို့ ပို့လွှတ်နေသည့် စိတ်ခံစားချက်က ဘာလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပြီး ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါ့ကို မနာလိုဖြစ်နေတာလား။ ငါတို့ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး တူညီတဲ့အချက်တွေ ရှိနေကြတာပဲ။”
“…”
“ငါလည်း မင်းကို မနာလိုဖြစ်ဖறူးပါတယ်။ မင်းရဲ့အရည်အချင်းက တလက်လက်တောက်နေတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တယ်။ မင်းက ငါ့လိုလူနဲ့ ယှဉ်စရာတောင် မလိုဘူးလေ။”
“…”
“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မှားသွားကြတယ်။ ငါတို့က အပြင်ပန်းမှာတော့ မဟုတ်ဟန်ဆောင်နေခဲ့ကြပေမဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြတာပဲလေ။”
ဂျိန်း!
ကန်းဟယ်ရင် ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။
ယင်းအစား သူမသည် သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်အားလုံးကို သူမ၏ဓားကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသော လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ထဲသို့ ပုံအန်ထည့်လိုက်သည်။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အပြာရောင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများဖြင့် ရစ်ပတ်ခံထားရသည်။
“ဒါဆို ဒါကို အဆုံးသတ်ကြစို့။”
ကွမ်ဂျီအာသည် တစ်နေရာရာ ဝေးလံသောနေရာမှ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဆိုတာကို သိရှိလိုက်သည်။
ယုဟွန်းသည် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပုံရသော်လည်း ကြာရှည်ခံမည်မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။
အရာတစ်ခုခု ပေါ်ထွက်လာတော့မည့်အလား ထိုဝေးကွာသောနေရာ၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးမှောင်ကျပ်များ စုဝေးလာနေကြသည်။
“ဒါကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ခွင့်ပြုပါ။ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသွားရင်တော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့နော်။”
ကွမ်ဂျီအာသည်လည်း နောက်ဆုတ်မသွားဘဲ သူမ၏စွမ်းအင်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။
ခရမ်းရောင် ရောင်ဝါသည် လှိုင်းတွန့်များကဲ့သို့ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
“ဒီနည်းစနစ်ကို သုံးတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ တစ်ကြိမ်ပဲ သုံးလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကြောင့်လည်း အထိရောက်ဆုံး ဖြစ်နေတာပေါ့။ မင်းသာ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် သေသွားလိမ့်မယ်။”
ကန်းဟယ်ရင်သည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးမသွားစေရန် မျှော်လင့်သောကြောင့် ကွမ်ဂျီအာက ထိုသို့ သတိပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် အစပိုင်းတွင် ကန်းဟယ်ရင်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင်သည်လည်း သူမ၏ ရဲဘော်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။
သူမ ယုံကြည်ကိုးစားနိုင်သည့် ယုံကြည်စိတ်ချရသော ရဲဘော်တစ်ဦး။
ထို့ကြောင့်ပင် သူမက သူမကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး မနာလိုဖြစ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူမလည်း သူမအပေါ် မနာလိုဖြစ်နေခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကြောင့် အနည်းငယ်သော နှစ်သိမ့်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။
“အားအားအားဟား!!”
ကန်းဟယ်ရင်သည် လျှပ်စစ်မီးများ ရစ်ပတ်လျက်သားဖြင့် သူမထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။
သူမသည် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အများအပြား ကွဲထွက်သွားသည်။
လျှပ်စစ်အရိပ်ကျဲကျဲများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ မျက်စိစူးလောက်အောင် ဖြစ်စေသည်။
အရိပ်ကျဲကျဲများသည် ကွမ်ဂျီအာ၏ ပတ်လည်တွင် ပျံသန်းနေသော ပန်းပွင့်ဖတ်များကဲ့သို့ သူမကို ဝန်းရံသွားကြသည်။
မကြာမီမှာပင် ကန်းဟယ်ရင်၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြီးမားသော လျှပ်စစ်ကွင်းကြီးတစ်ခုက ကွမ်ဂျီအာကို ဝန်းရံသွားခဲ့သည်။
ဂျိန်း!
လျှပ်စစ်ကွင်းထဲမှ ထက်မြက်သော ဓားသွားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
မိုးကြိုးဓား အလက် ২০ ကျော်သည် ကွမ်ဂျီအာကို အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ ထိုးစိုက်လာကြသည်။
၎င်းတို့သည် လျင်မြန်ပြီး ထက်မြက်လှသည်။
ကွမ်ဂျီအာသည် သူမ၏နေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။
[နတ်သဘင်များက တိုက်ပွဲကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြသည်။]
အခြေအနေကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြသော နတ်သဘင်အချို့သည် ကွမ်ဂျီအာ၏ လုပ်ရပ်အတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိကြသည်။
သူတို့သည် သူမ၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
“အခု မင်း လုပ်နိုင်တာ ဒါပဲလား။”
ကွမ်ဂျီအာသည် ၎င်းတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါ့ကံကောင်းတာပဲ။”
ငါက အခုထိ ပိုသန်မာနေဆဲ ထင်ပါရဲ့။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားသော ခရမ်းရောင်ရောင်ဝါသည် ပြောင်းလဲစပြုလာသည်။
ကြွပ်! ကြွပ်!
ရောင်ဝါသည် သားရဲများ၏ ပါးစပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။
ကွမ်ဂျီအာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပါးစပ်များ ပေါက်လာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
ထက်မြက်သော သွားများသည် တစ်ခုခုကို တပ်မက်နေသကဲ့သို့ အဆုံးမရှိ ပွင့်လာကာ ပြန်စေ့သွားကြသည်။
ပါးစပ်များက ကွမ်ဂျီအာကို ထိုးစိုက်လာကြသော မိုးကြိုးဓားများကို မျိုချပစ်လိုက်သည်။
သားရဲများ၏ ပါးစပ်များသည် မိုးကြိုးဓားများကို စုတ်ပြဲသွားစေသည်။
၎င်းတို့သည် သံမဏိကဲ့သို့သော သွားများဖြင့် လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကို ဖြတ်တောက်ကာ ဝါסה စားသုံးပြီး တစ်လုံးတစسی မျိုချပစ်လိုက်ကြသည်။
ကိုက်ခဲနေသော ပါးစပ်များနှင့် ရုန်းကန်နေရသည့် မိုးကြိုးဓားများသည် တစ်လက်ပြီး တစ်လက် အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားကြသည်။
“တတိယပုံစံက အခုထိ မပြည့်စုံသေးဘူး။”
ချိန်း!
မိုးကြိုးဘီးသည် မိုးကြိုးဓားများနှင့်အတူ မှန်ကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။
ကန်းဟယ်ရင် ဖြန့်ကျက်ထားခဲ့သော ပုံတူပွားများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏ တကယ့်မူလကိုယ် ပေါ်လာခဲ့သည်။
တိုက်ခိုက်မှု ပျက်ပြားသွားခဲ့ရသော ကန်းဟယ်ရင်သည် တုန်ခါမှုကြောင့် နောက်သို့ တွန်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ကွမ်ဂျီအာသည် ထိုအဟုန်ကို လက်လွှတ်မခံခဲ့ပေ။
“အခုလောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။”
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားသော ခရမ်းရောင်ရောင်ဝါသည် မိုးကြိုးဘီးနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် အ പ്രശ്နာမရှိပါ။
ကွမ်ဂျီအာသည် ကန်းဟယ်ရင်ဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ ကန်းဟယ်ရင်သည် အလိုအလျောက်ပင် သူမ၏ဓားကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ယင်းမှာ ပြိုလဲသွားလုနီးပါး အနေအထားမှ လျှင်မြန်၍ ထက်မြက်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပြီး၊ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမ၏ဓားဖြင့် ၎င်းကို တားဆီးလိုက်သည်။
ဂျိန်း!
“အား!”
သူမက ပြီးပြည့်စုံစွာ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘဲ သူမ၏ ပခုံးတွင် ဒဏ်ရာတစ်ခု ရသွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို သူမ သည်းခံနိုင်ခဲ့သည်။
သူတို့၏ လက်နက်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရိုက်ခိုက်မိသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ပြီးပြည့်စုံသော အားနည်းချက်များကို ဖော်ပြမိသွားကြသည်။
ထိုခဏတာသည် ကွမ်ဂျီအာ အတိအကျ ပစ်မှတ်ထားနေခဲ့သည့် အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။
“သတိထားစမ်း!”
ဂျိန်း!
ကွမ်ဂျီအာ သည် ကန်းဟယ်ရင် ၏ နဖူးကို သူမ၏ခေါင်းဖြင့် အပြင်းအထန် ဆောင့်တိုက်လိုက်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို မခုခံနိုင်ဘဲ နောက်သို့ စစ်ခနဲ လဲကျသွားသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူရင်း သူမ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ဤမျှလောက် လုပ်ပြီးသည့်တိုင်အောင် သူမ သတိမရလာသေးဘူး ဆိုရင်တော့ဖြင့်……
“ဩစ့်၊ ဩစ့်။ ငါ့ခေါင်းတော့……”
“ဖူး……”
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုသို့ ဖြစ်လာပုံမပေါ်ပေ။
ကွမ်ဂျီအာ သည် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားပြီး သူမ၏ပခုံးကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
“အခု သတိရလာပြီလား။”
“ဟင်၊ ဟင်၊ ဟင်?”
ကန်းဟယ်ရင် သည် ဖောင်းကြွလာသော သူမ၏နဖူးကို လက်ဖြင့် တို့ထိလိုက်ပြီးမှ အဖြစ်အပျက်ကို နောက်ကျမှ သဘောပေါက်သွားသည်။
သူမသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမထိုင်နေရာမှ ချက်ချင်း ခုန်ထလိုက်သည်။
“ဂျီ…… ဂျီအာ! မင်းရဲ့ပခုံးက ဒဏ်ရာက……”
“……ရပါတယ်။ အဆင်ပြေပါတယ်။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် တစ်ခုခုကို ပြောရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မပြောတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူမအနေဖြင့် ယခုလက်ရှိတွင် အမှတ်မရတော့သည့် ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ ပြောဆိုလိုစိတ် မရှိခဲ့ပေ။
ယခုအချိန်တွင် အဓိကျသည်က ထိုအရာ မဟုတ်ပေ။
“ယုဟွန်းဆီ အမြန်သွားလိုက်တော့။ ဟိုဘက်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ မသိပေမဲ့ သူ အန္တရာယ်ရှိနေပုံပဲ။”
“မင်းရောော?”
“ငါကတော့…… ကိုယ့်စွမ်းအင်တွေ အကုန်ကုန်သွားပြီ ထင်တယ်”
ကွမ်ဂျီအာ သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
သူမသည် အစောပိုင်းက မပြည့်စုံသေးသော တတိယပုံစံကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ခံစားချက်ကြီးတစ်ခုက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
သူမ၏ စွမ်းအင်များကို သင့်လျော်စွာ မခွဲဝေနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဤနေရာတွင် လဲကျသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူမသည် သူမကိုယ်ကိုသာ ပြုံးစย ်းစย ်း လုပ်နေမိသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကွမ်ဂျီအာ က ကန်းဟယ်ရင် ကိုသာ ယုဟွန်းထံသို့ အမြန်ဆုံး သွားရောက်စေရန် ပို၍သင့်လျော်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထိုစဉ် ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ပခုံးကို ကမ်းပေးရင်း သူမကို တွဲထူပေးလာသည်။
“သွားကြရအောင်။”
“ဟင်၊ ဟင်?”
“ယုဟွန်း အန္တရာယ်ရှိနေတယ်လို့ မင်းပြောသားပဲ။ ငါတို့ အမြန်သွားမှ ဖြစ်မယ်။”
“မလိုပါဘူး။ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်း တစ်ယောက်တည်း သွားလိုက်……”
“မရဘူး။ မင်းလည်း ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမယ်။ ငါ့နဲ့အတူ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ စီနီယာတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကို ဒီတိုင်း ပစ်ထားခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူးလေ။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် ကန်းဟယ်ရင် ၏ ခိုင်မာပြတ်သားသော အသံနှင့် နောက်ထပ် မတွေဝေတော့သည့် မျက်ဝန်းတို့ကို ငေးကြည့်ရင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“……အင်းလေ။ ခဏလောက် မင်းရဲ့ကျောကို ငှားပါရစေဦး၊ စီနီယာလေး။”
“သေချာတာပေါ့!”
ကန်းဟယ်ရင် သည် စီနီယာဟု ခေါ်ဆိုခြင်းခံရသည့်အတွက် သူမ၏ ဝမ်းသာမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။
သူမ၏ ကျောပေါ်တွင် တင်ပါးခိုစီးလာသော ကွမ်ဂျီအာ က မေးလိုက်သည်။
“သေချာလို့လား။ အချိန်မီ ရောက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်နော်။”
“အဲ့ဒါအတွက် စိတ်မပူနဲ့။ ငါ့ရဲ့အခြေအနေက အခု အလွန်ကောင်းမွန်နေပါတယ်။”
ပြိမ်း။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ကွမ်ဂျီအာ ကို ကျောပိုးထားရင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လျှပ်စစ်မီးများဖြင့် ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
“ငါ အခုဆိုရင် ဘာမဆို လုပ်နိုင်မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။”
[မိုးကြိုးခြေလှမ်း]
မိုးကြိုးဓားမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သော နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း လျှပ်စီးလက်ခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုတိုးတက်ကောင်းမွန်နေပေသည်။
ကန်းဟယ်ရင် ၏ ခြေထောက်များသည် ၎င်းကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
ကွမ်ဂျီအာ ကို ကျောပိုးထားလျက် ကန်းဟယ်ရင် သည် တစ်ခဏအတွင်း ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အာကာပြင်ကို ဖြတ်သန်းပြေးလွှားသွားခဲ့သည်။
***
ကောင်းကင်ယံမှ အလင်းတန်းနှင့်အတူ ဆင်းသက်လာနေသော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယုဟွန်းသည် ဤကျိန်စာသင့်လှသော လက်တွေ့ဘဝကြီးကို အပြင်းအထန် ကျိန်ဆဲချင်စိတ်များ ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။
‘အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်ခံရတဲ့ အကျပ်အတည်းကနေ က 겨 း လွတ်မြောက်လာပြီး ဖြူစင်သောညအသင်းတော်ရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးတဲ့နောက်၊ မြင့်မြတ်သောပစ္စည်းကြောင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားတဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးကို မနည်း ငြိမ်သက်အောင် လုပ်ခဲ့ရတာတောင်မှ အခု ပရဒိသုကနေ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်တစ်ပါးက ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာပြန်ပြီလား?’
ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူထုံးစံအတိုင်း တွေးထင်ထားခဲ့သော အရာများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေကြသည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသမျှကို အမြဲစဉ်းစားတတ်သော ယုဟွန်းပင်လျှင် ဤအခြေအနေက အလွန်အမင်း လွန်ကဲနေပြီဟု တွေးမိတော့သည်။
‘ဒီရူးကြောင်ကြောင် သန့်ရှင်းတဲ့ ဝိညာဉ်တော်က ဘယ်လို ဦးနှောက်နဲ့များ တွေးနေတာလဲ? ဒီအောက်ကမ္ဘာမှာ သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို ဆက်ပြီး အတင်းအကျပ် သုံးနေမယ်ဆိုရင် သူ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်ဆိုတာကို သူ သိသင့်တာပေါ့လေ?’
အနောက်ဘက် နံရံစောင့် ဖြူစင်သောနဂါး [[အိုဟွမ်]] ပင်လျှင် အတင်းအကျပ် နှင်ထုတ်ခံထားရသည့် စာကြည့်တိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရုံမျှဖြင့် ပြင်းထန်သော အပြစ်ဒဏ်ကို ခံခဲ့ရသည်။
ကမ္ဘာဦးစနစ်က သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်များ နေထိုင်ရာ အထက်ကမ္ဘာနှင့် လူသားများ နေထိုင်ရာ အောက်ကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ခွဲခြားထားပေသည်။
ယင်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် ကမ္ဘာဦးစနစ်က စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ခဲ့သော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ကြီးမားလှသော စွမ်းအားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးလေသည်။
ပထမမျိုးဆက် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်များသည် အောက်ကမ္ဘာ့ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုကြခြင်းမှာ လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိ၍ မဟုတ်ပေ။
၎င်းတို့အနေဖြင့် ဤရောနှောနေသော ကမ္ဘာ့စကြဝဠာကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ကြီးမားလှသည့် စနစ်ဖြစ်သည့် ကမ္ဘာဦးစနစ်၏ အမျက်ဒေါသကို မခံလိုကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ယခု သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်က ထိုကဲ့သို့သော ရူးသွပ်သည့် အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့လေပြီ။
‘သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး သူမကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။’
ထိုသန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် ဘာကို စဉ်းစားနေသည်ကို သူ မသိပေ။ သူသိသည်မှာ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အများစုသည် အလွန်ပင် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိကြပြီး ယုတ္တိတန်ကြသည်ဟူသော အချက်သာ ဖြစ်သည်။
‘ငါ မှားသွားတယ်။ သူက ငါထက် ပိုပြီး ရူးသွပ်နေတာပဲ။’
သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် အားလုံးက ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် တွေးခေါ်ကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
သူတို့ထဲတွင် ကမ္ဘာဦးစနစ်တောင်မှ မတားဆီးနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်များနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိကြသော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်များလည်း တည်ရှိနေကြသေးသည်။
သူတို့၏ တည်ရှိမှု ပျက်သုဉ်းသွားရမည့်တိုင်အောင် လိုအပ်သည်ဆိုလျှင်ပင် ပေါ့။
သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်အတွက်ဆိုလျှင် သူတို့၏ တည်ရှိမှု ပျက်စီးခြင်းကိုပင် ရင်ဆိုင်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြသည်။
[ကမ္ဘာကြီးကို အမည်းစက်များဖြင့် စွန်းထင်းစေမည့် မကောင်းဆိုးဝါးတို့...]
အလင်းရောင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ပုံစံကို ပေါ်လွင်စေသည်။
ရွှေရောင်အလင်း ဖျော့ဖျော့လွှမ်းနေသော ပဒုမ္မာကြာပွင့်ပေါ်တွင် ရဟန်းတော်တစ်ပါးက ထက်ဝက်ပလ္လင်ခွေထိုင်လျက် ရှိနေသည်။
[ငါ၊ [[ချူလာပန်တကာ]] သည် ဤနေရာ၌ သင်၏ ပျက်စီးခြင်းကို ကြေညာပေ၏။]
‘[[ချူလာပန်တကာ]]!’
ယုဟွန်းသည် သူ၏ တုန်လှုပ်မှုကို အနိုင်နိုင် ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။
သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်နာမည်ကို အဘယ်ကြောင့် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရသနည်းဟု တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိပေ။
[[ချူလာပန်တကာ]] ဆိုသည်မှာ ထိုပညာရှိကြီး၏ တပည့်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပေသည်။
သူက သူ၏အရည်အချင်းမှာ ထိုင်းမှိုင်းသည်ဟု ဆိုခဲ့သော်လည်း အဆုံးမရှိသော ကျင့်ကြံမှုဖြင့် အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။
[သင်၏ အပြစ်များကို သဘောပေါက်၍ ၎င်းတို့အောက်တွင် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားလေတော့။]
[[ချူလာပန်တကာ]] ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်သည် ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ သူ မြင့်မြတ်သောပစ္စည်းကို လွှတ်ထုတ်ခဲ့စဉ်က ကဲ့သို့သော အလင်းမျိုးပင် ဖြစ်သည်။
[[ချူလာပန်တကာ]] တွင်လည်း မြင့်မြတ်သောပစ္စည်းတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ သူ ရှိနေရုံမျှဖြင့်ပင် အောက်ကမ္ဘာ့လူသားများအပေါ် ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားများကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။
“ပြောဖို့ မင်းက ဘယ်သူလဲ!”
ယုဟွန်းသည် သူ၏အနက်ရောင်မျက်နှာဖုံးကို ချက်ချင်း စွပ်လိုက်သည်။
သူ၏လက်များပေါ်တွင် အနက်ရောင် သားရေလက်အိတ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ယုဟွန်းသည် လက်များကို ဖြန့်ကာ သူ၏ စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။
တစ်ခဏချင်းမှာပင် အနက်ရောင် စာလုံးများသည် [[ချူလာပန်တကာ]] ၏ အလင်းရောင်ကို တားဆီးရန် ကြီးမားသော တားဆီးကွက်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။
သို့သော်လည်း။
“ကွပ်!”
ထိုတားဆီးကွက်သည် အလင်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။
ယုဟွန်းသည် ညည်းတွားသံတစ်သံထွက်ပေါ်လာကာ နောက်သို့ တွန်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
သူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံစံ ချိတ်ဆွဲထားပြီး နာကျင်နေသော သူ၏လက်များကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူ့တွင် ဤမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားပြီး ဤမျှလောက် သန်မာနေလျှင်တိုင်အောင် သူသည် နောက်သို့ တွန်းထုတ်ခံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။
‘ဒီမျက်နှာဖုံးကို တပ်ထားပြီး ဒီလောက်တောင် သန်မာနေတာတောင်မှ ငါ ပြန်ပြီး တွန်းထုတ်ခံနေရဆဲပဲလား။’
ထို့အပြင် [[ချူလာပန်တကာ]] သည် ပူးပေါင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ဖြစ်တည်မှုပုံပြင်များကို ဖြိုခွဲခြင်းဖြင့် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်စုတ်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အိုကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသကဲ့သို့ပင် ရှိသည်။ ၎င်းမှာ မပြည့်စုံသော ကိုယ်ထင်ရှားပြသမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ မူလစွမ်းအားကိုသာ ပြန်တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် [[ချူလာပန်တကာ]] သည် ယခုအခါတွင် သူ၏ မူလစွမ်းအား၏ တစ်ဝက်တောင် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ယုဟွန်းမှာ အနောက်သို့ တွန်းထုတ်ခံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။
‘အဲ့ဒါက…… ကြယ်တာရာတို့၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ တည်ရှိမှုတစ်ခုပဲ။’
အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိသော မျက်နှာဖုံးပါ ယုဟွန်း၏ ညာဘက်မျက်လုံး၊ [[လာပလက်စ်၏ မျက်လုံး]] သည် ပြင်းထန်စွာ တောက်ပလာခဲ့သည်။
[သတိပေးချက်! သတိပေးချက်! အန္တရာယ်အဆင့် အမြင့်ဆုံး ရန်သူကို တွေ့ရှိရပါပြီ!]
[အနိုင်ရရှိနိုင်ခြေ 0.00021%။ ချိန်ညှိမှု စတင်နေပါပြီ။]
[အနိုင်ရရှိနိုင်ခြေ 0.0000031%။ ချိန်ညှိမှု စတင်နေပါပြီ။]
[အနိုင်ရရှိနိုင်ခြေမှာ 0 သို့ အဆုံးမရှိ နီးကပ်နေပါသည်။]
အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်သော ထိုမျက်လုံးက မဖြစ်နိုင်တော့ခြင်းများကို လက်ညှိုးထိုးပြလာခဲ့သည်။
သူ သေဆုံးပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့စဉ်ကတောင် ဤမျှလောက် မဆိုးရွားခဲ့ဖူးပေ၊ သို့သော် သူ့ရှေ့တွင် မပြည့်စုံစွာ ကိုယ်ထင်ပြလာခဲ့သော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကမူ အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ဆိုးရွားလွန်းလှသည်။
ယုဟွန်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေများကို လက်တွေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်စွမ်းရှိသော သူ၏ဘယ်ဘက်မျက်လုံးဖြစ်သည့် [[မက်စ်ဝဲလ်၏ မျက်လုံး]] ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။
[ဖြစ်နိုင်ခြေက နည်းလွန်းလှသည်။]
[အကောင်အထည်ဖော်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။]
သတင်းဆိုးများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။
ယုဟွန်း၏ မျက်လုံးများ တုန်ရီသွားသည်။
[[ချူလာပန်တကာ]] က သူ့ကို အမူအရာကင်းမဲ့သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
[ဒီလိုကိုး။ မင်းက ပုံပြင်ပြောသူပဲ။ အဲ့ဒီ ရစရာမရှိတဲ့ မျက်နှာဖုံးနဲ့ စွမ်းအားကတော့ အံ့သြစရာကောင်းပြီး စိတ်မကောင်းစရာပဲ။]
[[ချူလာပန်တကာ]] သည် မကောင်းမှုကို အပြစ်ပေးသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း မကောင်းဆိုးဝါးများကိုပင် သနားကြင်နာတတ်သူ ဖြစ်သည်။
သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားစေသည့် ဤကမ္ဘာ၏ မပြည့်စုံမှုကို သူ သနားမိသည်။
[အဲ့ဒီစွမ်းအားက အန္တရာယ်များတယ်။ အဲ့ဒီမျက်နှာဖုံးထဲကနေ အဆုံးအမစဲတဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုနဲ့ မကောင်းမှုတွေကို ငါ ခံစားရတယ်။ မကောင်းမှုရဲ့ ပင်စည်မျိုးစေ့မှန်သမျှ ဒီနေရာကနေ ဒီနေ့ပဲ အပြီးတိုင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။]
[[ချူလာပန်တကာ]] ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်မှာ ပို၍ပင် တောက်ပလာခဲ့သည်။
[အဲ့ဒါက ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှု၊ [[ချူလာပန်တကာ]] ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲ။]