ကန်းဟယ်ရင် နှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် ကန်းယူဟွန်း သွားခဲ့သည့်နေရာမှာ လေ့ကျင့်ခန်းခန်းမပင် ဖြစ်သည်။
အခန်းဟုသာ ခေါ်ဆိုရသော်လည်း ၎င်းမှာ လူသားတို့၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားကြသည့် ကောက်ခံသူများအတွက် အထူးပြုပြင်ထားသည့် တစ်ထပ်လုံး အကျယ်အဝန်းရှိသော နေရာဖြစ်သည်။
ကောက်ခံသူများအတွက် အမျိုးမျိုးသော လေးလံသည့် ပစ္စည်းကိရိယာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ထိုလေ့ကျင့်ခန်းခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကွမ်ဂျီအာ က ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ရွှဲရွှဲကျလျက်ဖြင့် လေ့ကျင့်ခန်းကို အجهစိုက်လုပ်နေသည်။
"ဟူး... ဟား။"
သူမသည် ကန်းယူဟွန်း ဝင်လာသည်ကိုပင် သတိမထားမိဘဲ ဘားဘဲလ်တံကို ထမ်းကာ နောက်သို့ထိုင်ထလုပ်သည့် back squat လေ့ကျင့်ခန်းကို အလုပ်ရှုပ်နေအောင် လုပ်ဆောင်နေလေသည်။
ကီလိုဂရမ် ၄၀၀ ကျော် လေးလံသည့် အလေးချိန်မှာ အပေါ်သို့တက်လိုက်၊ အောက်သို့ဆင်းလိုက်ဖြင့် ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။
ကန်းယူဟွန်း က ကွမ်ဂျီအာ ၏ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေပုံကို အဝင်ဝတွင် ရပ်လျက် ခဏမျှ ငေးကြည့်နေမိသည်။
"အဟွတ်... ဟား။"
ကွမ်ဂျီအာ သည် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရန် သင့်တော်မည့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အောက်ပိုင်းတွင် ကိုယ်ကျပ်လီဂင်စွပ်ဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အပေါ်ပိုင်းတွင် တင့်တော့ပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ကာ အပေါ်မှ အင်္ကျီပါးပါးတစ်ထပ် ထပ်ဝတ်ထားသည်။
သူမ၏ဆံပင်များကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မည်စိုး၍ သပ်သပ်ရပ်ရပ် စုစည်းချည်နှောင်ထားသည်။ ထိုသို့လုပ်ထားခြင်းကြောင့် ပုံမှန်ဆိုလျှင် မမြင်ရတတ်သည့် သူမ၏ လည်တိုင်ဝိုက် အလှတရားများမှာ ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။
ပါးလွှာသည့် မေးစေ့မှ ချွေးစက်များ စီးကျနေ၏။
တဒုန်း။
သင့်တော်သော လေ့ကျင့်ခန်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမကိုင်ထားသော ဘားဘဲလ်တံကို ချက်ချင်းချလိုက်ပြီး အခြားအလေးချိန်ဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။ ပြင်းထန်သော မေးတင်ဆွဲလေ့ကျင့်ခန်း (chin-up) များကို လုပ်ဆောင်ရန် အပေါ်ထပ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ပြီး အလေးချိန်ပါသော ဝတ်စုံ (weight vest) ကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှသာ အဝင်ဝတွင် ရပ်နေသည့် ကန်းယူဟွန်း ကို နောက်ကျမှ သတိထားမိသွားသည်။
သူမသည် ခဏတာ အလွန်အမင်း အမ်းကြောင်ကြောင်ဖြစ်သွားပြီး စကားများပင် ထစ်သွားလေသည်။
"ဘ-ဘာလဲ။ ဘယ်တုန်းကတည်းကလဲ။"
"အခုလေးတင်ပဲ။ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေတာလား။ ဆက်လုပ်ချင်ရင် ဆက်လုပ်လို့ရပါတယ်။"
"...ထားလိုက်တော့။ ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ။"
"ဘာလို့ အဲဒီလို မေးရတာလဲ။ ငါ့မှာများ တစ်စုံတစ်ရာသော ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းရှိနေသလို ဖြစ်သွားတာပေါ့။"
"မရှိဘူးလို့ ပြောလို့ရလို့လား။"
ကန်းယူဟွန်း သည် သူမကို သတိထားလာစေမည့် အရာမျိုး သူ တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ခဲ့မိသလားဟု အလေးအနက် စဉ်းစားကြည့်သည်။
ထိုသို့သော အရာမျိုးကို သူ လုံးဝ မတွေးမိပေ။
"မရှိပါဘူး။ ငါ ရုံးချုပ်ကိုသွားရင်းနဲ့ ငါတို့ကောက်ခံသူတွေ ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ လှည့်ကြည့်ရင်း ဝင်လာတာပါ။"
"အဟွန်း။"
"မင်း အတော်လေး ကြာကြာ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ထားပုံရတယ်နော်။"
ကွမ်ဂျီအာ ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ကန်းယူဟွန်း က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
သူမကဲ့သို့သော ကောက်ခံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ချွေးတွေဒီရေကျနေသည်ဆိုလျှင် ကောက်ခံသူတစ်ဦး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်လောက်သည့် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းကို အချိန်အကြာကြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။
လေထုထဲရှိ စိုထိုင်းဆပင်လျှင် ကွာခြားနေသည်။ သူမ ဒီနေရာမှာ အနည်းဆုံး ၄ နာရီမှ ၅ နာရီလောက်ထိ ရှိနေခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။
ကောက်ခံသူအများစုပင်လျှင် ရဲတောင်မရဲဝံ့ကြသည့် ပြင်းထန်ခက်ခဲသော လေ့ကျင့်ခန်းမျိုး ဖြစ်သည်။
"အ-အဟမ်း၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက ဟိုလေ..."
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမကိုယ်တိုင် ချွေးတွေ ရွှဲနေပြီး အနံ့အသက်ဆိုးများ ထွက်နေသည်ကို နောက်ကျမှ သတိထားမိသွားကာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
သူမသည် ကန်းယူဟွန်း နှင့် ဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်း မှာမူ ကွမ်ဂျီအာ ၏ ထိုသို့သော အနေရခက်သည့် အပြုအမူကို သံသယဝင်မိသည်။
'သူမ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ အဲဒီလို တုံ့ပြန်နေတာလဲ။'
[ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာကို ဘာလို့မေးနေရတာလဲ။ သူ ချွေးနံ့ထွက်နေလို့ ရှက်နေတာပေါ့၊ အဲဒါကို။]
'ငါကတော့ အဲဒီလောက်ကြီး အနံ့မဆိုးပါဘူး။'
ကန်းယူဟွန်း က စေတနာအမှန်ဖြင့် ပြောခြင်းဖြစ်သည်။
အနံ့ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူက ဂရုမစိုက်တတ်ပါ။
'ဒါက တကယ်ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ သက်သေပဲလေ။ အဲဒါက ဘာများ ရှက်စရာရှိလို့လဲ။'
[...ဟာလေ။ တော်ပါတော့တယ်။]
ဗက်လျုံရွန်က ကန်းယူဟွန်း ၏ ထိုသဘောထားကို လက်လျှော့လိုက်သည့်အလား သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်း သည် ကွမ်ဂျီအာ စိတ်မပူစေရန် နှစ်သိမ့်ပြောဆိုရင်း သူမ၏ သတိတရားကို လျှော့ချပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်းကြီး မပင်ပန်းစေနဲ့။ တစ်ခါတလေ အနားယူလို့ရပါတယ်။ ငါပေးဖတ်တဲ့ စာအုပ်တွေရော အကုန်ဖတ်ပြီးပြီလား။"
"အကုန်ဖတ်ပြီးပြီ။ သုံးခေါက်တောင် ဖတ်ပြီးမှ ဒီကိုလာခဲ့တာ။"
"ဟင်။ သုံးခေါက်တောင် ဖတ်ပြီးပြီလား။"
"အင်း။ အများစုက ငါနဲ့ရင်းနှီးပြီးသား အရာတွေဖြစ်နေတော့ အမြန်ကျော်ဖတ်လို့ရတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါတွေက အသုံးဝင်တဲ့ အချက်အလက်တွေချည်းပဲ။ အဲဒါကြောင့် ငါ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပြီး ဖတ်ခဲ့တာ။"
ကွမ်ဂျီအာ ပြောသည့် စကားကို အစွဲပြု၍ သူမ ထိုစာအုပ်များကို မည်မျှအထိ ကြိုးစားဖတ်ခဲ့သည်ကို ကန်းယူဟွန်း ခန့်မှန်းမိသည်။
အဲဒါတင်မကသေးဘဲ သူမသည် နံနက်ပိုင်းကတည်းက ယခုအချိန်အထိ ဤနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
'သူ့မှာ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အား ရှိတာပဲ။'
ကွမ်ဂျီအာ ၏ ထူးခြားချက်က ဘာလဲဆိုသည်ကို ကန်းယူဟွန်း ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။
သူမတွင် အရည်အချင်း မရှိသလို၊ အကြံအဉာဏ်ဉာဏ်နက်များလည်း မရှိပေ။
သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ မိမိအား ပေးအပ်ထားသည့်အရာကို အတတ်နိုင်ဆုံး အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ခြင်း တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။
ထိုမျှနှင့် သူမအတွက် မလုံလောက်သေးဟု ယူဆပုံရကာ အိပ်ချိန်ကို လျှော့ချခဲ့ပြီး အနားယူချိန်များကိုပင် လုံးဝမနှမြောခဲ့ပေ။
ပိုမိုသန်မာလာစေရန်အတွက် လွန်ကဲလွန်းသော စွဲလမ်းမှု။
'မဟုတ်ဘူး။ ဒါက စွဲလမ်းမှုကို ကျော်လွန်သွားတဲ့ ရူးသွပ်မှုမျိုးလား။'
ဘာမှမဟုတ်သလို တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေနေသည့် ကွမ်ဂျီအာ ၏ မျက်ဝန်းအိမ်အတွင်းတွင် တစ်စုံတစ်ရာ လှုပ်ရှားတွန့်လိမ်နေသည်ကို ကန်းယူဟွန်း တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမကိုယ်တိုင်ကတော့ သတိမထားမိပုံရသော်လည်း ကန်းယူဟွန်း ကတော့ သိနေသည်။
"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သလိုမျိုး မဖြစ်စေလောက်ရုံလေးပဲ လုပ်ပါ။"
"ရှင် ငါ့ကို စိုးရိမ်ပေးနေတာလား။"
"သေချာတာပေါ့။ ဂျီအာက အခုဆိုရင် ငါတို့ ဗက်ဟွာ စီမံခန့်ခွဲရေးရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ။ ပြီးတော့ ငါနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ ကောက်ခံသူလည်း ဖြစ်တယ်။ မစိုးရိမ်ဘဲနေရင် အဲဒါက ပိုပြီး ထူးဆန်းနေမှာပေါ့။"
"အဲဒါပဲလား။"
"ဟင်?"
အဲဒါပဲလားတဲ့လား။ ကွမ်ဂျီအာ ဘာကို ဆိုလိုချင်မှန်း ကန်းယူဟွန်း နားမလည်ပေ။
ကန်းယူဟွန်း ၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ကွမ်ဂျီအာ က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ခေါင်းကို လွှဲသွားသည်။
"တော်ပြီ၊ ရပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့တော့ လေ့ကျင့်ခန်းကို ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်လိုက်ဖို့ စဉ်းစားထားတာ။ မင်းလည်း သွားစရာရှိတာ သွားတော့။"
"အဟမ်း၊ ဟို... ဂျီအာ?"
"ငါ ရေချိုးတော့မှာ။"
ကွမ်ဂျီအာ က အေးစက်စက် ကျောခိုင်းွက်သွားပြီး ရေချိုးခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။
ကွမ်ဂျီအာ ထွက်သွားပြီးနောက် ကန်းယူဟွန်း တစ်ယောက်တည်း အနေရခက်စွာဖြင့် ရပ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
[ဟူး... ဟူး။ ဒီမီးလောင်ခံရတဲ့ကောင်။ တကယ်ကိုပဲ။]
'မဟုတ်လေ၊ ငါ ဘာလုပ်မိလို့လဲ။'
[ထားလိုက်တော့၊ ထထားလိုက်တော့။ အခု ချက်ချင်း ထွက်သွားကြရအောင်။ မြန်မြန်လုပ်စမ်း!]
ဗက်လျုံရွန်၏ အတင်းတိုက်တွန်းမှုကြောင့် ကန်းယူဟွန်း မှာ လေ့ကျင့်ခန်းခန်းမမှ ထွက်သွားရန် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
***
အာကာသ ရထားကြီးသည် ကျယ်ပြောလှသော အာကာသ၏ အမှောင်ထုကို ဖြတ်သန်းသွားနေသည်။
ကန်းယူဟွန်း သည် ယခုအခါ ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်သော အာကာသ မြင်ကွင်းကို ငေးကြည့်ရင်း ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။
'ဆာဆိုမင်ရဲ့ အထောက်အထားက အဲဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေတာတောင် အံ့သြစရာကောင်းနေပြီ၊ သူမကို ပစ်မှတ်ထားနေတဲ့ လူတွေတောင် ရှိသေးတယ်။'
ထိုမျှသာမကဘဲ ထိုလူများသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်များနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေကြသည်။
လာပလက်၏ ရာဇဝင်ကောင်စွယ် (Laplace's Demon Fragment) သည် ‘အမှန်တရား’ ကို အမြဲတမ်း အာဟာရအဖြစ် စားသုံးသည်။
သူတွေးတောမိသမျှ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုများနှင့် ခန့်မှန်းချက်များအားလုံးမှာ အမှန်တရားစစ်စစ်များ ဖြစ်နေသောကြောင့်သာ အချက်အလက် စုဆောင်းမှုနှုန်းမှာ မြင့်တက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
'သူတို့တွေက တကယ်ပဲ ဘယ်သူတွေလဲ။ ဘယ်သူက သူမကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလဲ။'
ပြီးတော့၊ ဘာကြောင့် သူမကို ပစ်မှတ်ထားနေကြတာလဲ။
သူမက ယခင်ဘဝက လွန်ကွာသူတစ်ဦးဖြစ်နေလို့လား။
ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ ယခင်ဘဝနဲ့ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေတဲ့ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်တွေများ ဖြစ်နေမလား။
သူ့တွင် မေးခွန်းပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ကန်းယူဟွန်း သည် သူ့ကို လှိုင်းလုံးကြီးသလို လွှမ်းမိုးလာသော အတွေးပေါင်းများစွာကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲနေလေသည်။
မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် အာကာသရထားကြီး ရပ်တန့်သွားပြီး ကန်းယူဟွန်း ရုံးချုပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ရုံးချုပ်၏ မရေမတွက်နိုင်သော အဆောက်အအုံများထဲမှ ကန်းယူဟွန်း သည် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုဖြင့် နေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။
"ကြိုဆိုပါတယ်ရှင်။ ဘယ်လိုကူညီပေးရမလဲ။"
"စာကြည့်တိုက် တိုးချဲ့ရေး လျှောက်လွှာတင်မလို့ပါ။"
"အာ၊ ဟုတ်ကဲ့။ လိုက်ခဲ့ပေးပါရှင်။"
ကန်းယူဟွန်း သည် စာရေးစာချွန်ဝန်ထမ်းနောက်သို့ လိုက်သွားပြီး ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။
မျက်လုံးအစုံများစွာက သူ့နောက်သို့ အကဲခတ်ကြည့်နေကြသည်။
"ဟိုက ဘယ်သူလဲ။"
"အော်၊ အဲဒါ ကန်းယူဟွန်း လေ၊ ငွေကိုင်ပေါ့။ အသက်အငယ်ဆုံးနဲ့ လက်ထောက်မန်နေဂျာ ရာထူးတိုးသွားတဲ့လူ မဟုတ်လား။"
"ရူးစရာပဲ။ သူက လူသားပုံစံနဲ့ ဂျီနက်ဆစ်ရဲ့ ကာကွယ်မှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ပြီးတော့ သူက အခုထိ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။ သတ္တိကောင်းတာပဲ။"
"ရှီဝ အခန်းထဲမှာ သူ့နောက်ကို လိုက်ရင်း ဘဝပျက်သွားတဲ့လူတွေ အများကြီးပဲ။ သူက အခုမှ စလုပ်တာဆိုပေမဲ့ ဘာမှမရှိဘဲတော့ ဖြစ်မနေလောက်ဘူးပေါ့။"
သူတို့အများစုမှာ မနာလိုဝန်တိုမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေကြသော်လည်း ကန်းယူဟွန်း ၏ စွမ်းရည်များကို အသိအမှတ်ပြုကြသည့် ငွေကိုင်အချို့လည်း ရှိနေသည်။
ကန်းယူဟွန်း ကတော့ သူ့နောက်ကွယ်မှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်များကို သက်ဆိုင်ရာကိစ္စတစ်ခုအနေဖြင့် အထူးတလည် ဂရုမစိုက်ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ့နောက်ကွယ်မှ ထိုကဲ့သို့ ကောလာဟလပြောနေကြသူများသည် သူ့ရှေ့တွင် မည်သည့်အရာမှ မလုပ်ရဲကြသည့် လူစားမျိုးများသာ ဖြစ်ကြသည်။
"ဟမ့်။ ရာထောက်အရာခံ မန်နေဂျာအဖြစ် အစောကြီး ရာထူးတိုးသွားတာနဲ့ပဲ သိပ်ပြီး မောက်မာနေလိုက်တာ။"
"ထားလိုက်ပါလေ။ အဲဒီကောင်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မကြာခင် သေသွားမှာပဲ မဟုတ်လား။"
ငွေကိုင်နှစ်ဦးက ကန်းယူဟွန်း ကို မနှစ်မြို့သည့်ပုံစံဖြင့် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။
ကန်းယူဟွန်း ၏ အလွန်ကောင်းမွန်သော နားကြားစွမ်းအားက သူတို့ပြောသမျှကို အကုန် ဖမ်းမိလိုက်သည်။
ထိုစဉ် သိုးတစ်ပိုင်း လူတစ်ပိုင်း ပုံစံရှိသည့် အမျိုးသမီး ငွေကိုင်တစ်ဦးက လျှောက်လွှာပုံစံကိုင်ကာ ကန်းယူဟွန်း ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
"စောင့်လိုက်ရသေးလားရှင်။ ဒီမှာ စာကြည့်တိုက် တိုးချဲ့ရေး လျှောက်လွှာပုံစံပါ။"
ခဏက ကန်းယူဟွန်း ကို ကာလနာပြောဆိုနေခဲ့ကြသော ငွေကိုင်နှစ်ဦးမှာ ‘စာကြည့်တိုက် တိုးချဲ့ရေး’ ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးအပြုးသား ဖြစ်သွားကြသည်။
စာကြည့်တိုက် တိုးချဲ့ရေးဆိုသည်မှာ လွယ်လွယ်ကူကူ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။
စာကြည့်တိုက်၏ ဆံ့ဝင်နိုင်စွမ်းပမာဏ အပြည့်အဝ ပြည့်သွားမှသာ လျှောက်ထားနိုင်ပြီး ရုံးချုပ်ဘက်ကလည်း အမှန်တကယ် လိုအပ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်မှသာ လျှောက်လွှာပုံစံ ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝိုင်းစက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေကြသော ငွေကိုင်နှစ်ဦးကို ကန်းယူဟွန်း က စိတ်ထဲမှ ပြုံးစစ လုပ်လိုက်သည်။
"ဟင်။ ခဏလေးပါ။ ဒီ လျှောက်လွှာပုံစံက မှားနေသလိုပဲ?"
"ဟင်? ထူးဆန်းလိုက်တာ။ ကျွန်မ သေချာ တင်ဆောင်လာတာပါ။"
ကန်းယူဟွန်း က လျှောက်လွှာပုံစံထဲမှ အမှားပါသည့် အပိုင်းကို ထောက်ပြလိုက်ပြီး သူ့နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။
"ဒီမှာကြည့်ပါဦး၊ အမြင့်ဆုံး ဆံ့ဝင်နိုင်စွမ်းပမာဏကို လူ ၃,၀၀၀ ကနေ ၅,၀၀၀ အထိ တိုးမြှင့်ထားတယ်လို့ ရေးထားတယ်လေ။"
"ဟုတ်ပါတယ်။ ရှင်တင်မယ့် လျှောက်လွှာပုံစံဆိုရင် အဲဒီလောက်က..."
"ကျွန်တော်လိုချင်တာက ၁၀,၀၀၀ ကျော်လေ၊ ခင်ဗျား သိရဲ့သားနဲ့။"
"ဗျာဟင်?!"
သူမ၏ အော်သံသာမက တိတ်တဆိတ် နားစွင့်နေကြသော အခြားငွေကိုင်များပါ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
"לט (တိုကျို) ရဲ့ မကြာသေးမီက ကြည့်ရှုသူဦးရေက ၉,၅၀၀ တောင် ကျော်သွားပြီလေ။ ပြီးတော့ စာရင်းသွင်းမှုနှုန်းကလည်း ၇,၀၀၀ ကို ကျော်လွန်သွားပြီ။ ဒါကြောင့် ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် မကြာခင်မှာ ၁၀,၀၀၀ ကို ရောက်ရှိလာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ အဲဒါကြောင့် တိုးချဲ့ပေးဖို့ လျှောက်ထားတာပါ။"
"ဒ-ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီကန့်သတ်ချက်ကို အဲဒီလောက်အမြန်..."
"အော်၊ အဲဒါက ဗီဒီယိုခန်းထဲမှာ ငွေကိုင်တစ်ဦးနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု ဖြစ်ခဲ့ပြီး စာကြည့်တိုက် အခွင့်အာဏာကို ရရှိခဲ့လို့ပါ။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ စာကြည့်တိုက်အရွယ်အစားကို နှစ်ဆ တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့တာ၊ ဒါတောင် အဲဒါက အကုန်လုံး ပြည့်နေပြီလေ။"
"အ-အိုမာလေ..."
စံချိန်စံညွှန်းထက် ကျော်လွန်နေသော ကန်းယူဟွန်း ဖော်ပြလိုက်သည့် ကိန်းဂဏန်းများကြောင့် လျှောက်လွှာပုံစံ ယူလာပေးသည့် ဝန်ထမ်းမှာ တုန်ရီသွားသည်။
ဤအခြေအနေကို ကြည့်နေကြသည့် အခြားငွေကိုင်များလည်း တံတွေးများကို မျိုချလိုက်ကြသည်။
သူတို့က သူ့ကို ပျမ်းမျှ ဒု-မန်နေဂျာထက် အနည်းငယ်သာ ပိုကောင်းသည်ဟုသာ ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ကြည့်ရှုသူဦးရေ ၁၀,၀၀၀ နီးပါး ရှိနေပြီဆိုသည့် သတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။
သို့သော် မျက်စိရှေ့တွင် အထောက်အထား အတိအကျ ရှိနေသည့်အခါ လက်တွေ့အမှန်တရားကို မည်သို့ ငြင်းပسနိုင်ကြမည်နည်း။
‘ရ-ရူးနေပြီလား။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မန်နေဂျာတစ်ယောက်တောင် ၅,၀၀၀ ကျော်ဖို့ အတော်လေး ရုန်းကန်ရလိမ့်မယ်။’
‘ဝိုး။ ငါသာ ဗီဒီယိုခန်းဌာနမှာ ဆိုရင် တကယ်ကို အောက်ကျို့ခံစားနေရလောက်ပြီ။’
အထူးသဖြင့် ကန်းယူဟွန်း ကို ကာလနာပြောခဲ့ကြသည့် ငွေကိုင်နှစ်ဦး၏ မျက်နှာပေးမှာ အလွန်တရာ သနားစရာ ကောင်းနေသည်။
ကန်းယူဟွန်း က နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်အတွက် ဒါကို ပြင်ပေးလို့ရတယ်မလား။"
"ရပါတယ်၊ ရပါတယ်ရှင်! ကျွန်မ တခြားဟာ တစ်ခု ချက်ချင်း သွားယူခဲ့ပါမယ်!"
ဝန်ထမ်းမလေးမှာ သူ့နေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားလေသည်။
ကန်းယူဟွန်း လည်း စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
ခဏကအထိ သူ့နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာနေသည့် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများမှာ ယခုအခါ လုံးဝ မကြားရတော့ပေ။
[ဟဲဟဲ။ အဲဒီ ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့ကောင်တွေကို ကြည့်စမ်း။]
ကန်းယူဟွန်း ၏ ခါးတွင် တွဲလောင်းခိုနေသော ဗက်လျုံရွန် က ထိုငွေကိုင်များကို နှာခေါင်းရှုံ့ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
***
ကန်းယူဟွန်း သည် ရုံးချုပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ကန်းဟယ်ရင် ဆီသို့ ဝင်ရောက်လည်ပတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"အိုဟို။ ရောက်လာပြီလား။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ခင်ဗျားကြီး။ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။"
"ဟဲဟဲ။ ငွေကိုင်တစ်ယောက်ရဲ့ သက်တမ်းနဲ့ယှဉ်ရင်တော့ အဲဒီလောက် မကြာသေးပါဘူးကွာ။"
"အဲဒီလိုလား။ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အတော်ကြာသွားပြီလို့ ခံစားရတယ်။"
"ဟားဟား။ စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း ဟုတ်ပါရဲ့။"
ကန်းဟယ်ရင် က ဟိဟိရွှင်ရွှင်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
"မင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပုံပြင်တွေ အများကြီး ကြားထားတယ်။ မင်း နောက်ထပ် တစ်ကွက် ရိုက်လိုက်ပြန်ပြီ မဟုတ်လား။ ဝိညာဉ်တော်တွေတောင် အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတယ်။"
"အာ၊ အဲဒီလောက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး..."
"ဟဲဟဲ။ မင်းကလည်း အواဏိယ (နှိမ့်ချ) လုပ်ပြန်ပြီလား။ မင်းက အဲဒီလို ထူးခြားတဲ့ ပုံပြောခြင်း လက်ရာကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တဲ့ ရှားပါးငွေကိုင်တွေထဲက တစ်ယောက်လေ။ မင်းကိုယ်မင်း ဂုဏ်ယူလို့ရပါတယ်။ တခြားငွေကိုင်တွေဆို မင်းကို မနာလိုဖြစ်နေကြလိမ့်မယ်။"
"အဲဒါတွေက နောက်မှ လုပ်လို့ရပါတယ်။ ခင်ဗျားကြီးရော နေကောင်းရဲ့လား။"
"ငါလား? ငါကတော့ အမြဲတမ်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ ဘယ်သူမှ လာမလည်တော့တဲ့ ဒီနေရာလေးကိုပဲ ဆက်ထိန်းသိမ်းပြီး စီစဉ်ပေးနေတာပါ၊ တခါတလေလည်း အဟောင်းတွေကို ပြန်တွေးမိရင် ရှာကြည့်ဖြစ်တာပေါ့။ အေးအေးလူလူ နေထိုင်ဖို့အတွက် အလွန်သင့်လျော်တဲ့ နေရာလေးပါ။"
"အေးအေးလူလူ ဟုတ်လား။"
ပစ္စည်းသိုလှောင်ရာ သေတ္တာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အာကာသနေရာကို ငေးကြည့်ရင်း ကန်းယူဟွန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ဤနေရာက ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူ့ကို ခေါင်းမူးဝေလာစေသည်။
ဤနေရာတွင် တစ်ပတ်သာ နေရပါက သူ အမှန်တကယ် ရူးသွားနိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။
ငွေကိုင်များ ဤနေရာသို့ မလာကြသည်မှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားသည်။
ဤအဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ကန်းဟယ်ရင် ကဲ့သို့ လူတစ်ဦးသာလျှင် ဤနေရာတွင် အေးအေးလူလူ နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော်မှတလွဲ တခြား ဧည့်သည်တွေ မလာကြဘူးလား။ ဥပမာ- ပုံပြောခြင်းဌာနရဲ့ အကြီးအကဲလိုမျိုးပေါ့။"
"အော်၊ မင်းက Celestina နဲ့ တွေ့ခဲ့တာလား။"
"ခင်ဗျား သိနေတာလား။"
"သိတာပေါ့။ ငါနဲ့သူ့နဲ့က ဆက်ဆံရေး နည်းနည်းရှိတယ်။ ငါ ပုံပြောခြင်းဌာနမှာ ရှိတုန်းက သူက ငါသင်ကြားပေးခဲ့တဲ့ ငွေကိုင်တွေထဲက တစ်ယောက်လေ။"
"တကယ်လား။"
ထိုအချက်ကို လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ကန်းယူဟွန်း မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားသည်။
Celestina က ဌာနအကြီးအကဲဖြစ်ပြီး အလွန်ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားသည့် ငွေကိုင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူသိသော်လည်း ကန်းဟယ်ရင် ၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်မှန်းတော့ မသိခဲ့ပေ။
‘ဌာနအကြီးအကဲ ဖြစ်လာတဲ့ တပည့်တဲ့လား။ ဒီဘိုးတော်ကလည်း သာမန်လူတော့ မဟုတ်ဘူး။ ရစမ်းပါဦး၊ အဲဒီလိုဆိုရင် Celestina လည်း သက်တမ်း အလွန်တရာ ကြီးင့်နေမှာပေါ့။ သူ့ရဲ့ ပုံစံနဲ့ အပြုအမူတွေက လှည့်စားထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။’
ဖော်ရွေသော အိမ်နီးနားချင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်ရသော Celestina မှာ အမှန်တကယ်တွင် အသက်အရွယ် အလွန်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကန်းယူဟွန်း သဘောပေါက်သွားကာ ထိုကွာဟချက်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။
"သူက ကိုယ်တော့်ကို Celestial Bing ဌာနကို ဝင်ဖို့တောင် ဖိတ်ခေါ်ဖူးတယ်။"
"အော်၊ တကယ်လား။ ငါ့တပည့် ပီသပါတယ်။ သူက လူရွေးချယ်တတ်သားပဲ။"
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ငြင်းလိုက်တယ်။"
"ဘာလို့လဲ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် အဲဒီနေရာထက် ပိုကောင်းတဲ့နေရာ မရှိဘူးလေ။"
"ကျွန်တော်ကတော့ အခုလောလောဆယ် တစ်ယောက်တည်းပဲ နေရတာကို ပိုသဘောကျတယ်။"
ကန်းယူဟွန်း က စကားလမ်းကြောင်းကို သဘာဝကျကျ ပြောင်းလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့ ခင်ဗျားကြီးက တစ်နေရာတည်းမှာပဲ အမြဲနေနေတာတောင် သတင်းအချက်အလက်တွေနဲ့ပတ်သက်ရင် နားပါးပုံရတယ်နော်။"
"မင်းကလေ၊ ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲဆိုတာကို မေ့သွားတာလား။"
"အာ။ ကျွန်တော် မေ့သွားတယ်။"
မှတ်တမ်းသိုလှောင်ခန်းဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း မှ စုဆောင်းသမျှ ပုံပြင်အားလုံး စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကန်းယူဟွန်း တစ်ခုခု အကြီးစားလုပ်လိုက်တိုင်း သက်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်များက ဤနေရာသို့ အလိုအလျောက် စီးဝင်လာမည်သာ ဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် က အားလုံးကို မသိသော်လည်း အများကြီးတော့ သိပေသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဤနေရာ၏ မန်နေဂျာ မဟုတ်ပါလော။
"ပြီးတော့ မင်း တစ်ခုခုလုပ်တိုင်း နောက်ဆက်တွဲက အမြဲတမ်း ကြီးမားနေတတ်တယ်။ ငါ ဒီမှာ မရှိရင်တောင် တစ်ခါတလေ သတင်းအချို့ ကြားနေရတာပေါ့ကွာ။"
"ဟားဟား။"
ကန်းယူဟွန်း က အနေခက်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
ဤမျှအထိ ဆိုးရွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
"အဲဒါထက် ပိုအရေးကြီးတာကလေ၊ ခင်ဗျားကြီးအနေနဲ့ ကမ္ဘာမြေကို စိတ်ဝင်စားနေကြတဲ့ မဟာဝိညာဉ်တော်တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကောင်းကောင်းသိလား။"
"သိတာပေါ့။ ဘာလို့လဲ။ သူတို့က မင်းကို ကမ်းလှမ်းချက် တစ်စုံတစ်ရာ ပေးခဲ့လို့လား။"
"အရင်တုန်းကတော့ ပေးဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကြောင့် အခု မေးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကမ္ဘာမြေကို ဘယ်လို မဟာဝိညာဉ်တော်တွေက စိတ်ဝင်စားနေကြလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား။"
အသုံးဝင်မည့် အချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိလိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကန်းယူဟွန်း မေးလိုက်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် မရောက်လာမီ ကမ္ဘာမြေကို စိတ်ဝင်စားနေကြသည့် မဟာဝိညာဉ်တော်များမှာ မည်သူများဖြစ်ကြောင်း သူ မသိခဲ့ရုံသာမက စစ်ဆေးရန်လည်း လိုအပ်နေသည်။
ကန်းဟယ်ရင် က သူ့မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
"ဟင်း။ ဒါက နည်းနည်း ခက်ခဲတယ်။ ဘယ်လိုပြောရမလဲကွာ။"
"ပြောဖို့ ခက်ခဲနေလို့လား... အဲဒီလိုမျိုးလား။"
"မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအစား စိတ်ထဲပေါ်လာတဲ့နေရာတွေက အလွန်များနေလို့ပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က မူလအစပိုင်းတုန်းကဆိုရင် ကမ္ဘာမြေကို ပုံပြင်တွေရဲ့ ရတနာသိုက်တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်ခဲ့ကြပြီး ဝိညာဉ်တော်တွေရဲ့ အစီရင်ခံစာ ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေတောင် ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်။ အခုတော့ အများစုက ကျောခိုင်းသွားကြပြီဆိုပေမဲ့ မကြာသေးခင်က အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ မင်းကြောင့်ပေါ့လေ။"
ကန်းဟယ်ရင် က သူ့လက်ညှိုးဖြင့် ကန်းယူဟွန်း ကို ထိုးပြလိုက်သည်။
"အဲဒီလိုလား။"
“မင်းကိုယ်တိုင်လည်း သိနေပုံပါပဲ။ ကမ္ဘာမြေအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ကင်းမဲ့သွားကြတဲ့ ဝိညာဉ်တော်တွေဟာ မကြာသေးခင်က မင်းပြသခဲ့တဲ့ ပုံပြောခြင်းတွေကြောင့် အဲဒီနေရာကို ပြန်ပြီး အာရုံစိုက်လာကြပြီလေ။”
ကန်းယူဟွန်း ပေးလိုက်သော သတင်းအချက်အလက်မှာ အလွန်ပင် အသုံးဝင်လှသည်။
‘ဝိညာဉ်တော်တွေက ကမ္ဘာမြေကို ပြန်ပြီး မျှော်လင့်လာကြတာလား။ ဒါက တကယ့်ကို အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပဲ။’
ကမ္ဘာမြေကို ‘အရည်အချင်းမပြည့်မီ’ ဟု သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသော သူ၏ ယခင်ဘဝကို ပြန်တွေးမိရင်း ကန်းယူဟွန်း တစ်ယောက် ထီပေါက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“အဲဒီထဲမှာ အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားနေကြတဲ့ မဟာဝိညာဉ်တော်တွေ ရှိသေးလား ခင်ဗျားကြီး။”
“အင်း။ အဲဒီလိုနေရာတွေလည်း ရှိပါတယ်။ အထုးသဖြင့် မကြာသေးခင်က လှုပ်ရှားလာကြတဲ့ နေရာအချို့ ရှိတယ်လေ။”
“ဘယ်နေရာတွေလဲ။”
ကန်းယူဟွန်း က မေးလိုက်ရာ ကန်းဟယ်ရင် က ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။