“ကျွန်မက ကောင်းကင်မာရ်နတ်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။”
ကန်းဟယ်ရင်သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် သူမ၏ အမှန်တကယ်ဖြစ်တည်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဤမျှအထိ ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဆက်ပြီးဖုံးကွယ်ထားလို့ကတော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထင်ရှားနေသည့် အမှန်တရားကို ရှက်ကြောက်ဖွယ် ငြင်းဆန်နေတတ်ခြင်းက သူမ၏သဘာဝလည်း မဟုတ်ပေ။
“…အင်းလေ။”
ကောင်းကင်မာရ်နတ်တဲ့လား။
ယုဟွန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့ရသော်လည်း သူမ၏စာအုပ်ကို ဖတ်ဖူးသူဖြစ်၍ ၎င်းကို လက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မာရ်နတ်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ၎င်းမှာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုမှ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ယုဟွန်းအနေဖြင့် ၎င်း၏အမည်ကို ယခင်ကတည်းက ကြားဖူးပြီးဖြစ်သည်။
စပ်မျိုးကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ကမ္ဘာအမျိုးမျိုး ရှိကြပြီး ထိုထဲတွင် လူသားတို့က ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ လွန်ကဲထူးကဲသည့် ကိုယ်ခံပညာရပ်များကို ပြသကြသည့် ကမ္ဘာများလည်း ရှိလေသည်။ စပ်မျိုးကမ္ဘာထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သော ကမ္ဘာများကို ဗဟိုလောက ကိုယ်ခံပညာလောကဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ထိုအထဲတွင်မှ ကောင်းကင်မာရ်နတ်၏ဖြစ်တည်မှုမှာ ကိုယ်ခံပညာလောက၌ အကြောက်ရဆုံးဖြစ်တည်မှုအဖြစ် အဆင့်သတ်မှတ်ခံထားရသည်။
၎င်းမှာ ကောင်းကင်၏မာရ်နတ်၊ မြေကြီး၏အမြင့်ဆုံးဖြစ်တည်မှုပင်တည်း။ စွမ်းအားအမျိုးမျိုးကို ကိုးကွယ်ကြသူများ ရောက်ရှိနိုင်သည့် အစွန်းရောက်ဆုံးအနေအထားဖြစ်ပြီး သူတို့ချီးကျူးလေးစားကြသည့် အာဏာစက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုတည်းကိုသာ ပေးအပ်ထားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အወሰ်အမှတ်တစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားကြသူများကို ချီးမြှင့်လေ့ရှိသည့် ဘွဲ့အမည်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ ထိုသို့သော အရာက ကောင်းကင်မာရ်နတ် ဖြစ်ပေသည်။
‘အစတုန်းက အဲဒီလောက်နှိမ့်ချပြီး နာခံတတ်တဲ့ ကောင်မလေးကလေ တဲ့လား?’
ကောင်းကင်မာရ်နတ် ဟုတ်လား။ အဲဒီအထက်တန်းကျောင်းသူလေးကပေါ့။ ကိုယ်ခံပညာရှင်အားလုံးရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နေတဲ့ ကောင်းကင်မာရ်နတ်တဲ့လား။ ယုဟွန်းအနေဖြင့် ယုံကြည်ရန်ခက်ခဲနေခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့အဖြစ်တရားကိုလည်း ငြင်းဆန်မနေခဲ့ပေ။ သူမသည် သေချာပေါက် ကောင်းကင်မာရ်နတ်တစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။ ထိုမျှသာမက ပြန်လည်ဝင်စားလာခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။
“ငါ နားလည်ပါပြီ။”
“ရှင်က အဲဒီလောက်နဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူပဲ ယုံလိုက်တာပဲ။”
“ကိုယ်က လိမ်နေတာလို့ ထင်လို့လား။”
“မဟုတ်ပါဘူး။ အမှန်အတိုင်းပါပဲ။”
ယုဟွန်းလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် တွေးထင်မိသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးသည်မှာ သူမ၏ဖြစ်တည်မှု မဟုတ်ပေ။ ကန်းဟယ်ရင်အနေဖြင့် မသိချင်မှ သိပေမည်၊ သို့သော် ယုဟွန်းကမူ သူမပြောသမျှ စကားလုံးတိုင်းမှ သဲလွန်စအမျိုးမျိုးကို ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သည်။
‘ကန်းဟယ်ရင်ဆိုတာ ပြန်လည်ဝင်စားလာတဲ့ ကောင်းကင်မာရ်နတ်တစ်ပါးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူမက အရင်ဘဝတုန်းက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ အခုတော့ ကန်းဟယ်ရင်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ဘဝအသစ်တစ်ခုကို ရှင်သန်နေတယ်။’
အဲဒါက ပြဿနာမရှိလှပေ။ ကန်းဟယ်ရင်က သူမ၏စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး သာမန်အတိုင်း ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားနေသည်ဆိုသည့် အချက်ကိုပင် သူ ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏တုံ့ပြန်ပုံကမူ…
သူမကို ပစ်မှတ်ထားနေသူ တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိနေကြောင်း သူမပြောသံကို ကြားလိုက်ရသည့် ထိုခဏချင်းမှာပင် ယုဟွန်းသည် သူကိုယ်တိုင် အမှုတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
‘သူမက အခြားကမ္ဘာတစ်ခုမှာ ပြန်လည်ဝင်စားပြီး နေထိုင်နေခဲ့ပြီးသားဖြစ်လျက်နဲ့ ဘာလို့ ငါ့ကို ကြိုတင်ကာကွယ်သတိထားနေခဲ့တာလဲ?’
အဖြေက ရိုးရိုးလေးပင်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိနေသည်။ ကန်းဟယ်ရင်ကို ယခုအချိန်အထိ ပစ်မှတ်ထားနေဆဲဖြစ်သည့် တစ်စုံတစ်ယောက်ပေါ့။ ထို့ပြင် ကန်းဟယ်ရင် သတိထားရလောက်အောင် အစွမ်းထက်သည့် တစ်စုံတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်လေသည်။ ဤနေရာမှ သူသိလိုက်ရသည်မှာ ရန်သူမှာ လူတစ်ဦးတည်းမဟုတ်ဘဲ အုပ်စုဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟူ၍ပင်။ အုပ်စုနှစ်စုတောင် ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေပေမည်။ အချက်အလက်များနှင့် သဲလွန်စများသည် ယုဟွန်း၏ဦးခေါင်းထဲတွင် ပဟေဠိအပိုင်းအစများသကဲ့သို့ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်လာကြသည်။
“ဒါဖြင့်ရင်… ငါ့ရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို ရှင်သိသွားပြီဆိုတော့၊ အခု ရှင့်ဘက်က ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?”
“ဒီအဆင့်ရောက်မှတော့ အဲဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုး ဖြစ်မနေဘူးလား။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ကောင်းကင်မာရ်နတ်တစ်ပါး ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ပိုပြီးတည်ငြိမ်သိမ်မွေ့သင့်တာပေါ့ဗျာ…”
“အဲဒါတွေကို ကျွန်မ လက်လွှတ်လိုက်ပြီလေ။”
ကန်းဟယ်ရင်က ပြတ်သားစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလာသည်။ သူမ၏မျက်နှာထား အေးစက်စက်ဖြင့် တင်းမာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ထိုခဏချင်းမှာပင် ယုဟွန်းသည် ဘာမှဆက်ပြောမရတော့ပေ။
“အတိတ်တုန်းကဆိုရင်လေ၊ အရာအားလုံးကို ကျွန်မ လက်လွှတ်စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီးပြီ။”
“…ကိုယ် နားလည်ပါတယ်။”
သူမ၏အမူအရာထဲတွင် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေကြောင်းကို သူ ခန့်မှန်းနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ သာမန်လူများ မမြင်နိုင်သည့် နက်နဲသော အမာရွတ်ကြီးတစ်ခု ကန်းဟယ်ရင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ သူမသည် ယခုတိုင်အောင်ပင် ထိုမပျောက်ကင်းသေးသော ဒဏ်ရာ၏နာကျင်မှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုနာကျင်မှုကြောင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေရဟန်ရှိသည့် ကန်းဟယ်ရင်၏ ပုံစံသည် ယုဟွန်း၏ထူးဆန်းသော ခံစားချက်များကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“အခုတော့ ကျွန်မက သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲ၊ ကန်းဟယ်ရင်ရှင်။”
“…ကိုယ့်ဘက်က နားလည်ပါတယ်။ မစ်စ့်ဆိုး။”
ယုဟွန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ဆန္ဒကို လေးစားပေးလိုက်သည်။ သူမကို ကောင်းကင်မာရ်နတ်ဟု မခေါ်ဘဲ သူမ၏နာမည်ရင်းဖြစ်သော ကန်းဟယ်ရင်ဟုသာ ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းမှာလည်း သူမအား ယခုလက်ရှိအနေအထားအတိုင်းသာ ဆက်ဆံလိုသည့် သူ့ဆန္ဒကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကန်းဟယ်ရင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“အဲဒီတော့ အဲဒီအတိုင်းပဲပေါ့၊ ဒါကြောင့် ယူရာကိုတော့ ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားပေးပါ။ အိုပ္ပါး။”
သူမ၏အသံထွက်မှာ မာနကြီးပြီး ပြတ်သားရာမှ တည်ငြိမ်ပျော့ပျော်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယုဟွန်းမှာ ထိုသို့လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသော အသံနေအသံထားကို အလိုက်သင့် မလိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ကွဲပြားနေသူတစ်ဦးကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ကန်းဟယ်ရင်၏ ရုပ်အဆင်းမှာ အလွန်တရာ လှပတင့်တယ်လှသဖြင့် မည်သည့်အမူအရာမဆို သူမနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်နေပေသည်။
“မှန်ပါတယ်။ ကိုယ်ကလည်း ပါးစပ်ပေါက်ပေါက်နဲ့ လျှောက်ပร่တတ်တဲ့ လူစားမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။”
“ကျွန်မနဲ့ဆို သက်တောင့်သက်သာ နေနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီဆိုရင် ပိုပြီးအကြပ်ရိုက်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။”
“…အင်းလေ။ အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။”
“ဟုတ်ကဲ့။ ရှင် ကောင်းကောင်းနားလည်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ သွားတော့မယ်။”
ကန်းဟယ်ရင်က ခေါင်းကို အသာအယာငုံ့ပြလိုက်ပြီး ကျောခိုင်းထွက်သွားခဲ့သည်။ ယုဟွန်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် သူမ၏ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်ရင်း ခေါင်းကိုက်စရာကောင်းလှသည့် ဤအခြေအနေအတွက် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
‘သူမရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ သိလိုက်ရတာကတော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက သူမမှာ ဘယ်လိုစိတ်အားထက်သန်မှုမှ မရှိတော့တာပဲ မဟုတ်လား?’
ကန်းဟယ်ရင်သည် ကောင်းကင်မာရ်နတ်တစ်ပါးအဖြစ် ရှင်သန်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုမူ သူမ၏အတိတ်နှင့် လုံးဝကိုကင်းကွာလွန်းလှသည့် ဘဝတစ်ခုကို နေထိုင်နေပြီး သူမကိုယ်တိုင်ကပင် အရာအားလုံးကို လက်လွှတ်လိုက်ပြီဟု ပြောဆိုနေခဲ့သည်။
‘သူမက အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီလို့ ပြောပေမဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကတော့ သေသေချာချာနဲ့ လှပနေဆဲပဲ။ အလေ့အထဖြစ်နေတဲ့ အရာတွေကျတော့ ဘယ်လိုမှ ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး ထင်ပါတယ်။ အဲဒါက ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်များလား။ သူမက မသုံးဖို့ ကြိုးစားနေရင်တောင်မှ သူမရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာက သူမရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုအလျောက် အလိုလိုလှုပ်ရှားသွားခဲ့တာပဲ။’
ယုဟွန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
‘သူမက တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းတယ်။’
သူက ကွမ်ဂျီအာကို ဓားသခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် အလွန်တရာပါရမီပါသည်ဟု တွေးထင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ကန်းဟယ်ရင်ကမူ ထိုထက်ပင် ပို၍ပါရမီပါလွန်းနေသည်။ သာ၍သာ သူမကို တတိယအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် စည်းရုံးသိမ်းသွင်းနိုင်မည်ဆိုပါက ဟန်နူးလ်၏စွမ်းအားမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ အကြီးမားဆုံးပြဿနာမှာ ကန်းဟယ်ရင်သည် ဤကဲ့သို့သော အလုပ်မျိုးကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
‘တကယ်လို့သာ သူမကို ဒီမှာ စုဆောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ အကြံပြုခဲ့မယ်ဆိုရင် အခြေအနေကို ပိုပြီးဆိုးဝါးသွားစေတာပဲ အဖတ်တင်မှာပါ။ လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ငါလုပ်နိုင်တာက သူမရဲ့စိတ်ခံစားချက်အတိုင်း လိုက်သွားပေးဖို့ တစ်ခုတည်းပါပဲ။’
သို့သော်လည်း သူ တစ်စုံတစ်ရာကို ရရှိခဲ့ပေသည်။ ကန်းဟယ်ရင်သည် အရင်ဘဝက မည်သူဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူသိခဲ့ရပြီး ယခုလက်ရှိတွင် သူမဘာကိုလိုချင်နေသည်ကိုလည်း သိခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။
‘ပြီးတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို နောက်ကနေ လိုက်ပြီး ပစ်မှတ်ထားနေတယ်ဆိုတာပဲ။’
ယုဟွန်းသည် အစပိုင်းက ပြတ်တောက်သွားခဲ့သော ပုံရိပ်ကြီးကို အစအဆုံးပုံဖော်ကာ အပြီးသတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အတိတ်ဘဝတုန်းက ကန်းဟယ်ရင်သည် သူမဆန္ဒရှိသည့်အတိုင်း သာမန်ဘဝတစ်ခုကို ရှင်သန်ခဲ့သည်။ သူမ၏စွမ်းအားနှင့် ဖြစ်တည်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး ကန်းဟယ်ရင်ဆိုသည့် သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ် နေထိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကမ္ဘာကြီးက သူမကို တစ်ယောက်တည်း အလွတ်မပေးခဲ့ပေ။ နောက်ထပ် ငါးနှစ်ခန့်အကြာတွင် ဖြစ်လာမည့် ကပ်ဘေးကြီးက ထိုသို့ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
‘သူမက အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ဘာမှထပ်မလုပ်ခဲ့ဘူး။ အဲဒါက သူမက ကပ်ဘေးမစခင်မှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် စတင်ပြီးမကြာခင်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် သေဆုံးသွားခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ အဲဒါဖြစ်ရမယ်။’
အစပိုင်းတွင် သူက သူမသေဆုံးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးပင်ဟု တွေးထင်ခဲ့သည်။ အရာရာကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီးနောက် ရှင်သန်လိုသည့် ဆန္ဒများကုန်ခန်းသွားကာ သူမ၏လက်ဖြင့်ပင် အသက်ကို အဆုံးသတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု သူဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအကြံအစည်မှာ ကန်းဟယ်ရင်၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသည့် ရန်လိုသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရေလှိုင်းကြောင့် ပြိုလဲသွားသည့် သဲအိမ်လေးကဲ့သို့ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
‘အဲဒါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ လူသတ်မှုပဲ။ သူမရဲ့သေဆုံးမှုမှာ တတိယလူတစ်ယောက် ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်။’
ဟား၊ သာမန်လူသတ်မှုတစ်ခုက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ သူမက အရင်ဘဝတုန်းက လွန်ကဲထူးကဲသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပါလျက်နဲ့လေ။ ယုဟွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
‘ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူမက အရင်ဘဝက စွမ်းအားနဲ့ ယှဉ်လိုက်မယ်ဆိုရင် အခုတော့ အရမ်းကိုအားနည်းနေတာပဲဟာ။ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က သူမရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို သိသွားပြီး တစ်ခုခုကို ကြံစည်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့လေ။’
သူမကို သတ်ပစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ရောင်စုံစာအုပ်က မည်မျှတန်ဖိုးရှိသည်ကို သူ မသိပေ။ သို့သော် ဟန်နူးလ်၏ တောက်ပသောရွှေရောင်အလင်းတန်းက အရောင်မှိန်နေသော ဝိညာဉ်များကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပုံကို စဉ်းစားကြည့်ပါက။
‘ထူးကဲသူဘဝတုန်းက ကန်းဟယ်ရင်ရဲ့ စွမ်းအားက… အနည်းဆုံးတော့ ဒုတိယမျိုးဆက် ဝိညာဉ်တစ်ခုလောက်နဲ့ တန်းတူလောက်တော့ ရှိလောက်တယ်။’
ကန်းဟယ်ရင်က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတိထားနေခဲ့သည်ဆိုသည့် အချက်ကပင် ထိုတစ်ဖက်လူမှာလည်း လွယ်ကူသူတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။ ထို့အပြင် သူမ၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည့် တစ်စုံတစ်ရာသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာထိခိုက်ဒဏ်ရာ (ထရာမား) တစ်ခုလည်း ရှိနေခဲ့သေးသည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့လေ။”
ယုဟွန်းက ဤသည်မှာ သူ၏စံနှုန်းများဖြင့်ပင်လျှင် အလွန်အမင်း ရယ်စရာကောင်းလှသော ယူဆချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသော်လည်း ဆက်မတွေးဘဲ မနေခဲ့ပေ။
‘တကယ်လို့များ ပြန်လည်ဝင်စားလာတဲ့ ထူးကဲသူတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ကန်းဟယ်ရင်ကို သတ်နိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်များ ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်ကော။’
ယုဟွန်း၏အတိတ်ဘဝအမှတ်တရများထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သော ‘လူ’ ဟူ၍ မရှိခဲ့ပေ။ အကယ်၍သာ ထိုကဲ့သို့သော လူသားတစ်ဦးသာ ရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို ကမ္ဘာကြီးရှေ့မှောက်သို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ အိတ်ထဲတွင် ထည့်ထားလျှင်ပင် ချွန်ထက်သောအပ်တစ်ချောင်းက ထိုးထွက်လာမည် မဟုတ်ပါလော။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက လူတစ်ယောက် မဟုတ်ရင်ရော။”
ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယုဟွန်း၏မျက်နှာထား တင်းမာသွားခဲ့သည်။ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပေ။ ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မည်သို့လုပ်၍ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ဝိညာဉ်များသည် သတ်မှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်အောက်ရှိ လူသားများကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် မရှိပေ။ အကယ်၍သာ ထိုသို့ပြုလုပ်လိုကြမည်ဆိုပါက ကြီးမားလှသော စွမ်းအားပမာဏ လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး ဖန်ဆင်းခြင်းစနစ် (Genesis System) က ချမှတ်ထားသော ပြစ်ဒဏ်ကိုလည်း ခံနိုင်ရည်ရှိရပေမည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့သည် အနည်းဆုံးတော့ ကြီးမားလှသော ကြယ်စုတန်း (တားဆင်ချွန်း - 大星群) အဆင့်တွင် ရှိနေရပေမည်။
“ကြီးမားတဲ့ ကြယ်စုတန်း ဟုတ်စ။ အဲဒါကတော့ လုံးဝအဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ။”
ယုဟွန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူ့အတွက်နှင့်ပင်လျှင် အလွန်အမင်းယုတ္တိမတန်လွန်းသည်ဟု သူ တွေးထင်မိပေသည်။
“ဒါက ရှင်းလင်းတဲ့သက်သေအထောက်အထား မရှိဘဲနဲ့ ကောလာဟလတွေကို အခြေခံထားတဲ့ အကြံအစည်သက်သက်ပါပဲ။”
သူ့တွင် ထိုပြောဆိုချက်ကို ထောက်ခံပေးမည့် မည်သည့်အထောက်အထားမျှ မတွေ့ရသေးသဖြင့် အလျင်အမြန် စဉ်းစားတွေးတောခြင်းကို တားမြစ်ထားရပေမည်။ ယုဟွန်းက သူ၏လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင်။
[လက်ပတ်စ်၏ မာရ်နတ် အပိုင်းအစက တုံ့ပြန်လာသည်။] [အချက်အလက် စုဆောင်းနိုင်မှုနှုန်း - ၉ ရာခိုင်နှုန်း]
သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဇာတ်လမ်းက သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယုဟွန်းမှာ သူ၏မျက်နှာထားကို တင်းမာသွားစေရန် လုပ်ဆောင်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
***
“စူမင်! ဒီဘက်ကိုလာလေ!”
“အင်း။ ဂျီအာ။”
ကန်းဟယ်ရင်သည် ယုဟွန်းနှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ကွမ်ဂျီအာထံသို့ သွားရောက်ပူးပေါင်းလိုက်သည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်စရာရှိသည်ဟု ဆိုကာ ခဏတာမျှ ထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် ကွမ်ဂျီအာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို လွတ်သွားစေလိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမအား ကြိုဆိုနေသည့် သူမ၏သူငယ်ချင်း၏ တောက်ပသော အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏စိတ်သည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။
‘အဲဒီလူက ဒီကိစ္စကို လျှောက်ပြီးဖြန့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။’
သူမတွင်လည်း မျက်လုံးပါရှိသည်။ သူမမြင်တွေ့ခဲ့ရသော ယုဟွန်းမှာ သူပြောသည်ထက် ပိုပြောတတ်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူ့စကားကို တည်တတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အပြင်ပန်းတွင် မပြသတတ်သော်လည်း ခိုင်မာသောယုံကြည်ချက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ကန်းဟယ်ရင်သည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ယုဟွန်း၏ပုံရိပ်ကို အတိတ်က ပုံရိပ်များနှင့် ထပ်တူကျသွားစေခဲ့သည်။
-ဟီးဟီး။ ဒီဘိုးတော်ကြီးကတော့ အခုချိန်မှာ လိုအပ်တော့မယ် မထင်ဘူး။
ယခုအခါ အမှတ်တရတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သော ထိုအသံကို သူမ ပြန်ပြောင်းသတိရလိုက်မိသည့်အခါ ကန်းဟယ်ရင်သည် သူမမသိလိုက်ဘဲ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။ သူမ၏မျက်စိရှေ့တွင် ရုပ်ပုံလွှာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လောင်ကျွမ်းနေသော နန်းတော်နှင့် ခွဲခြားရခက်ခဲလှသော အပျက်အဆုံများ။ နေရာအနှံ့တွင် ပြန့်ကျဲနေသော သွေးများနှင့် အလောင်းများ။ ပြီးတော့ ထိုအရာအားလုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်ကာ ငိုကြွေးနေခဲ့သည့် ဘီလူးကြီး။
‘ငါကလေ။’
ကန်းဟယ်ရင်သည် သူမ၏သူငယ်ချင်းများကို ငေးကြည့်ရင်း သူမဘဝ၏ တန်ဖိုးရှိလှသော နောက်ထပ်နေ့ရက်တစ်ရက်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ခိုင်မာသောဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်သည်။
‘ငါကတော့ အခုတော့ ကောင်းကင်မာရ်နတ် မဟုတ်တော့ပါဘူး။’
ထိုဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍၊ နှင့် သူမ၏အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
“စူမင်? အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“အင်း၊ ဟုတ်တယ်။ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါ နည်းနည်းဝမ်းနည်းသွားလို့ပါ။”
“ဟဲ့။ ဝမ်းနည်းစရာ ဘာရှိလို့လဲဟင်။ ငါတို့က ဆက်ပြီးအဆက်အသွယ် လုပ်လို့ရတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား? ပြီးတော့ အပြင်ထွက်တဲ့အခါတွေကျရင်လည်း ဆုံလို့ရတာပဲလေ။”
“အင်း။ မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။”
စူမင်က ဂျီအာ၏စကားကြောင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။ ကွမ်ဂျီအာက သူမ၏ထူးခြားသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး အငွေ့အသက်ကြောင့် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
“အာ။ စူမင်က အဲလိုမျိုး ပြုံးပြန်ပြီ။”
“ဟင်၊ ငါ့ကိုလား။”
“သိလား၊ နင့်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါတိုင်းလေ နင်က အရမ်းကိုကြင်နာပြီး ပြုံးပြတတ်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ အမေလိုမျိုးပေါ့။”
“အဲဒါ ဟုတ်တယ်။ ငါလည်း အဲလိုပဲ ခံစားရတယ်။”
“ငါလည်းပဲ။”
အခြားသူငယ်ချင်းများကလည်း ရယ်မောရင်း ဝင်ရောက်ပြောဆိုကြသည်။ စူမင်က အဆင်မပြေဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး ‘တကယ်လား?’ ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။ ဂျီအာက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အသံပြုလိုက်ပြီး စူမင်ကို ဖက်တွယ်လိုက်သည်။
“စူမင်မားမားလေး!”
“ဟဲ့၊ ဟဲ့။ ဘာလုပ်တာလဲဟင်။ ဘာမားမားလဲ။”
“ငါလည်းလုပ်ချင်တယ်။ စူမင်မားမန်း!”
“ငါလည်းပဲ!”
ထိုနေရာသည် တစ်ရှိန်ချင်းပင် ဆူညံသွားခဲ့သည်။
***
ကွမ်ဂျီအာနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ယုဟွန်းသည် စာအုပ်ကို သေချာစွာဖတ်ရှုကာ ကြိုးစားပမ်းစား လေ့လာနေသော ကန်းဟယ်ရင် (ကန်းဟယ်ရင်) ၏ ကြိုဆိုမှုကို ခံခဲ့ရသည်။
“အော်။ ပြန်လာပြီလား။”
“အင်း။ ငါပြောတဲ့အတိုင်းပဲ စာကိုကောင်းကောင်း လေ့လာနေတာပဲ။”
ကန်းဟယ်ရင် ဖတ်နေသော စာအုပ်မှာ ကမ္ဘာ့သမိုင်းကြောင်းများ ပါဝင်နေသည့် ထူထဲသောစာအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ဖြစ်ပေသည်။ ယုဟွန်း၏စကားကြောင့် ကန်းဟယ်ရင်က နှုတ်ခမ်းကို စူပြလိုက်သည်။
“ယုဟွန်း~။ ငါ တကယ် ဒါကိုလုပ်ရမှာလား? ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် ခေါင်းကိုက်ချင်လာပြီ။”
“ကြည့်ရုံနဲ့တော့ မရဘူးလေ။ အကုန်လုံးကိုမှတ်ထားရမယ်၊ ပြီးတော့ အရေးကြီးတဲ့အချိန်တွေမှာလည်း ပြန်ပြီးထုတ်သုံးနိုင်ရမယ်။”
“အာဗျာ။ ဘာလို့ ငါ ဒါကိုလုပ်ရတာလဲဟင်။”
“အတွေးများကမ္ဘာမှာ ရှင်သန်နိုင်ဖို့ဆိုရင် ဒါကိုလုပ်ကို လုပ်ရမယ်။”
ယုဟွန်းသည် အနားယူချိန်အတွင်း ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကွမ်ဂျီအာ (ကွမ်ဂျီအာ) တို့အား စာလေ့လာရန် တိုက်တွန်းခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရစဉ်က သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ‘ဘာစာလေ့လာရမှာလဲ?’ ဆိုသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ ယုဟွန်းကမူ သူတို့အား ကိုယ်ပိုင်လေ့ကျင့်ခန်းများ လုပ်သည်ထက် စာကိုပိုမိုလေ့လာရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အကြံပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ငါပြောပြပြီးသား မဟုတ်လား? အတွေးများကမ္ဘာဆိုတာ ကမ္ဘာ့ဇာတ်လမ်းတွေ အပြင်အဆန်ပေါ်လာတဲ့နေရာပဲ။ အဲဒီဇာတ်လမ်းတွေဆိုတာ သမိုင်းတွေ၊ ဒဏ္ဍာရီတွေ၊ ရိုးရာပုံပြင်တွေ၊ ပုံဝတ္ထုတွေ စသဖြင့်ပေါ့လေ။”
“အဲဒါတော့ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လေ…”
“အင်းလေ၊ နင်စိတ်မပါတာကိုလည်း ငါအပြစ်မတင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တခြားရွေးချယ်စရာမှ မရှိတာပဲ။ အခုကစပြီး ငါတို့က ဘယ်သူ့မှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့ အတွေးများကမ္ဘာသစ်တွေကို ရှင်းလင်းသွားကြမှာ။ ဒါပေမဲ့ အခြေခံဗဟုသုတ မရှိဘူးဆိုရင် အန္တရာယ်များတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။”
၎င်းမှာ စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့တွင် အတိအကျဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာပင်တည်း။ သူတို့တွင် ကျွမ်းကျင်မှုများ လိုအပ်သလို ထိုထက်ပို၍လည်း ဇာတ်လမ်းများနှင့် ပတ်သက်သည့် ဗဟုသုတများစွာ လိုအပ်ပေသည်။ မော်ဘီဒီခ် (Moby-Dick) ၏ အတွေးများကမ္ဘာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူမ ပြန်သတိရသွားပြီး ပြန်လည်မချေပနိုင်တော့ပေ။ ယုဟွန်းပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုအချိန်မျိုးကျရင် ဒီဘက်နယ်ပယ်က ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်ရင် ပိုကောင်းမလား? ဟိုရှေးဟောင်းပညာရှင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ပါမောက္ခတွေလိုမျိုးပေါ့။ အဲဒီလိုလူတွေသာ ရှိမယ်ဆိုရင် ပိုပြီးလွယ်ကူသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ကန်းဟယ်ရင်က ရဲတမျိုးတမျိုးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင်တော့ ၎င်းမှာ ဆိုးရွားသော အကြံအစည်မဟုတ်ဟု တွေးကာ သူမကိုယ်သူမ ကျေနပ်နေခဲ့သည်။ ယုဟွန်းက သူမကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ထိုကဲ့သို့ ပေါ့ဆသောစိတ်နေသဘောထားကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။
“အရင်တုန်းကတော့ အဲလိုမျိုးနည်းလမ်းတွေ ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်။”
“အော်၊ တကယ်လား။”
“အင်း။ ဒါပေမဲ့ ဒီခေတ်မှာတော့ ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ဘာကြောင့်လဲသိလား? ဘာလို့လဲဆိုတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နှုန်းက အလွန်တရာဆိုးရွားလွန်းလို့ပဲ။ အထူးသဖြင့် အဲဒီစုဆောင်းသူမဟုတ်တဲ့သူတွေ အတွေးများကမ္ဘာထဲကို ဝင်သွားတဲ့အခါဆိုရင် လူတစ်ရာမှာ ၉၉ ယောက်က သေဆုံးကြတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ငါတို့သွားခဲ့တဲ့ သီအိုဒိုလန့် စိမ့်မြေတော (Theodolant Swamp) ကိုပဲ ကြည့်လိုက်လေ၊ ထင်ရှားနေတာပဲ မဟုတ်လား? သာမန်လူသားတွေဆိုရင် မူလပထမကတည်းက ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ မှို spores တွေကြောင့် အသက်ရှူကျပ်ပြီး သေဆုံးသွားကြမှာပဲ။”
စုဆောင်းသူများသည် အတွေးများကမ္ဘာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။ သို့သော် မခံနိုင်ကြသူများကမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ဆည်းဆာကော်ဇော (Twilight Curtain) နှင့် ဟန်နူးလ် (ဟန်နူးလ်) ဖြစ်ရပ်တို့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် သာမန်လူများသည်လည်း အတွေးများကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ကြသည်။ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အန္တရာယ်များလှသောကြောင့် ဝင်မသွားကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
“အတိတ်တုန်းကဆိုရင် စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းတဲ့အခါ သူတို့နဲ့အတူ ကျွမ်းကျင်တဲ့ပညာရှင်တွေကို အမြဲတမ်းခေါ်သွားကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေကလည်း အရမ်းအသေများကြတော့ ပြဿနာဖြစ်လာတာပေါ့။ ဘာပဲပြောပြော ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေဆိုတာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေပဲလေ၊ အဲဒီလိုအန္တရာယ်များတဲ့နေရာတွေဆီကို သူတို့ကိုစေလွှတ်တယ်ဆိုတာက အရမ်းများလွန်းတယ်။”
ထို့ကြောင့် နည်းလမ်းများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ပါမောက္ခများ သို့မဟုတ် ဆရာဝန်များကို အန္တရာယ်များသောနေရာများသို့ စေလွှတ်မည့်အစား စုဆောင်းသူများကို ပိုမိုထက်မြက်လာအောင် ပျိုးထောင်ပေးကြတော့သည်။
“နောက်ပိုင်းမှာ အတွေးများကမ္ဘာအသစ်တွေ မပေါ်လာတော့တာနဲ့ပဲ နင်တို့က စာလေ့လာဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ မခံစားရတာ ဖြစ်မှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်အထိတော့ စုဆောင်းသူတွေအတွက် လိုအပ်တဲ့ စာလေ့လာမှုပမာဏက တကယ်ကိုကြီးမားလှပါတယ်။”
ထို့ပြင် ထိုအလေ့အထမှာ အကယ်ဒမီတွင် အားနည်းသွားသည်ဆိုလျှင်တိုင် ယခုတိုင်အောင် တည်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းများ အပြင်အဆန်ပေါ်လာသည့် အတွေးများကမ္ဘာတွင် သတင်းအချက်အလက်ဆိုသည်မှာ အကြီးမားဆုံးသော လက်နက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယုဟွန်းက ကန်းဟယ်ရင်ကို စာလေ့လာခိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါကြောင့် ညည်းတွားမနေဘဲနဲ့ လုပ်သာလုပ်စမ်းပါ။”
“ဟွန့်။”
“နှုတ်ခမ်းကို စူပြီး ချစ်စရာကောင်းအောင်လည်း မလုပ်နဲ့။ ငါ့ကို ရိုက်ချင်စိတ်တွေပေါ်လာအောင် လုပ်သလိုဖြစ်နေတယ်။ အဲဒီအစား ရန်တွေ့ချင်တဲ့ပုံစံမျိုးလေးပဲ လုပ်နေစမ်းပါ။”
“တကယ်လား? ငါရန်တွေ့ရမှာလား။”
“အင်း။ လုပ်၊ တကယ်လုပ်ပေးပါ။ နင်လုပ်ကိုလုပ်ရမယ်။ နားလည်လား။”
“အာ၊ နားလည်ပါတယ်။ နားလည်တယ်လို့ ပြောနေတာပဲဟာ!”
ကန်းဟယ်ရင်က နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်ပြီး စာအုပ်ဖတ်ခြင်းထဲသို့ အာရုံစိုက်ကာ ပြန်လည်နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။ ယုဟွန်းက ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကန်းဟယ်ရင်ကို ဂရုစိုက်ပေးလိုက်သည်။
“ဘယ်သွားမလို့လဲ?”
“ခဏလောက် ရုံးချုပ်ဘက်ကို ဝင်စရာရှိလို့ပါ။”
သူ့တွင် စာကျက်ခန်းတိုးချဲ့ခွင့် လျှောက်လွှာကို ရုံးချုပ်သို့ တင်ပြရန် တာဝန်ရှိသည်။
‘ပြီးတော့။’
သူသည် ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ပတ်သက်နေဖွယ်ရှိသည့် တဲဆောင်းအုပ်စု (Daeseong Group) အကြောင်းကိုလည်း စုံစမ်းဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်နေပေသည်။