ကန်းယူဟွန်း သည် စာကြည့်တိုက်ကို ချက်ချင်းပင် ဖွင့်လိုက်သည်။
တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဝိညာဉ်ပေါင်း ၅၀၀၀ ကျော်က စာကြည့်တိုက်ကို ပြည့်သွားစေခဲ့သည်။
အသစ်ဖွင့်လှစ်လိုက်သည့် အတွေးကမ္ဘာအကြောင်း သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီးနောက် ဝင်ရောက်လာကြသည့် ဝိညာဉ်များ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ယခင်ကထက် လျော့နည်းသွားခဲ့သော်လည်း လုံးဝရပ်တန့်သွားခြင်းတော့ မရှိပေ။
‘ကန်းဟယ်ရင်။ မက်ဆေ့ချ်ဝင်းဒိုးကို စီမံခန့်ခွဲပေးပါ။ ဒီအပိုင်းမှာတော့ ကိုယ်တော်တော်လေး အလုပ်များလိမ့်မယ် ထင်တယ်။ မင်းကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်တယ် မဟုတ်လား’
- ဟုတ်ကဲ့၊ အသေအချာပါပဲ။
‘ကောင်းပြီ။ ကိုယ် မင်းကို ယုံကြည်တယ်’
- ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာကြီး။
မန်နေဂျာခန်းထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ကန်းဟယ်ရင် ကို ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကန်းယူဟွန်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။
ပထမဆုံး အတွေးကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာစဉ်က ဤသည်မှာ မည်ဲ့ကဲ့သို့သောနေရာဖြစ်ပြီး မည်သည့်ပုံပြင်မျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ကို သူရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။
ကန်းယူဟွန်း ရောက်ရှိနေသည်မှာ သင်္ဘောတစ်စီးပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။ အခြားသော ကောက်ယူသူများလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ကြသည်။
သင်္ဘောစုစုပေါင်း ငါးစီးရှိပြီး ကြီးမားလှပေသည်။
ကောက်ယူသူ အယောက် ၃၀ ခန့်မှာ သင်္ဘောငါးစီးပေါ်တွင် တစ်စီးလျှင် ခြောက်ဦးစီဖြင့် အညီအမျှ ခွဲဝေနေရာယူထားကြသည်။
ကန်းယူဟွန်း စီးနွှဲလာသည့် သင်္ဘောမှာ ထိုသင်္ဘောငါးစီးအနက် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိနေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပိတ်ခွာစီမံခန့်ခွဲမှုမှ လူသုံးဦးစလုံး တစ်နေရာတည်းတွင် အတူတကွ ရှိနေကြသည်။
ကျန်သုံးဦးမှာ ဂွီဆွန်းဘန်းဆန်း၊ ပတ်ချောအို နှင့် အမည်မသိ စီမံခန့်ခွဲမှုတစ်ခုမှ ကောက်ယူသူတစ်ဦးတို့ ဖြစ်ကြသည်။
“ဘာကြီးလဲ! ထွက်ပေါက်က ဘယ်မှာလဲ!!”
“ပိတ်သွားပြီပဲ!”
“ဒါတော့ အကြီးအကျယ်ပဲကွာ”
စွမ်းအားများ ကွဲပြားသွားသည်ကပင် ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါက်ပါ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် သတ်မှတ်ထားသော အခြေအနေတစ်ခုနှင့် မတွေ့ဆုံမချင်း ဤအတွေးကမ္ဘာထဲမှ ထွက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကို ဆိုလိုခြင်းပေတည်း။
“ဒီလို အခြေအနေတစ်ခုကို တောင်းဆိုတဲ့ အတွေးကမ္ဘာမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားမိဘူး”
ပတ်ချောအိုက မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ရရွတ်လိုက်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် အတွေးကမ္ဘာများတွင် မည်သည့်အခြေအနေမျိုးမှ သတ်မှတ်ထားလေ့ မရှိပေ။
ထွက်ပေါက်က အမြဲတမ်း ပွင့်နေတတ်သဖြင့် အတွေးကမ္ဘာထဲသို့ အချိန်မရွေး လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်ကြသည်။
တစ်ခါတရံမှသာ ရှားပါးသည့် အတွေးကမ္ဘာမျိုး ရှိတတ်သည်။
ထိုသည်မှာ ပတ်ချောအို ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ‘အခြေအနေ’ တစ်ရပ်ကို တောင်းဆိုသည့် နေရာမျိုးပင် ဖြစ်ပေသည်။
“ဒီတစ်ခါ ပေါ်လာတာက အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူး မတွေ့ဖူးသေးတဲ့ ပုံစံမျိုးဆိုတော့ ကိုရီးယားမှာတော့ လုံးဝကို ကြားတောင် မကြားဖူးသေးတဲ့ ကိစ္စပဲ”
“ကန်းယူဟွန်း။ ဘာအခြေအနေမျိုး ဖြစ်မလဲ”
ကန်းဟယ်ရင် က သူတစ်ဦးတည်းသာ ကြားနိုင်ရန် ကန်းယူဟွန်း ကို တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလိုက်သည်။
သူမအနေဖြင့် ‘အခြေအနေ’ တစ်ရပ်ကို တောင်းဆိုသော အတွေးကမ္ဘာများအကြောင်းကို ကောင်းကောင်းမသိပေ။
“အဓိပ္ပာယ်ကတော့ အတွေးကမ္ဘာထဲကနေ ထွက်ပေါက်ဆိုတာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုနဲ့ ကိုက်ညီမှသာ ပေါ်လာမယ့်နေရာမျိုးကို ဆိုလိုတာပါ”
“သတ်မှတ်ထားတဲ့ အခြေအနေ ဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်မလဲ”
“အတွေးကမ္ဘာအပေါ် မူတည်ပြီး အမျိုးမျိုး ကွာခြားတတ်တယ်။ အဲဒါကြောင့် အဲဒီအခြေအနေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိတာက ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ အရေးကြီးဆုံး တာဝန်တစ်ခုပဲ။ ပုံမှန်ဆိုရင် နိုင်ငံခြားမှာတောင် ဒီလိုနေရာမျိုးက အရမ်းရှားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီကို ရောက်လာခဲ့ပြီပေါ့။ ငါတို့တော့ ကံဆိုးတာပဲ”
ကန်းယူဟွန်း က ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများကို အမြန်မျက်စိကစားရင်း တိုးတိုးညည်းတွားလိုက်သည်။
သင်္ဘောပေါ်တွင် သင်္ဘောသားများ ရှိနေကြသည်။
သူတို့အားလုံးမှာ ပုံပြင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဖာနာဆီ သတ္တဝါများသာ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ရာအတွက် ပြင်ဆင်နေကြရင်း ကေဘယ်ကြိုးများကို ရစ်ပတ်ရန် သို့မဟုတ် ရွက်ဖျင်များကို ဖြန့်ခင်းရန်အတွက် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။
“မြန်မြန်လှုပ်ရှားကြစမ်း!”
“အဲ့ဒီအတိုင်း ရပ်မနေနဲ့!”
ပင်လယ်ပြင်သားတို့၏ ဆူညံသော အသံများကို နားထောင်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် အတွေးကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်ထက် တစ်နေရာရာရှိ ငါးဖမ်းရွာလေးတစ်ခုသို့ ရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
ကန်းယူဟွန်း သည် သူမြင်ရကြားရသမျှကို မေးစေ့ကိုပွတ်ရင်း ဆန်းစစ်သုံးသပ်လိုက်သည်။
‘သင်္ဘောရဲ့ တည်ဆောက်ပုံ၊ တိုင်လုံးနဲ့ အနောက်တိုင်း သင်္ဘောသားတွေရဲ့ ပုံစံကိုကြည့်ရင် ဒါက အခြားវិមាတာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာမြေရဲ့ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေတယ်။ ပြီးတော့ သင်္ဘောရဲ့ ရှေ့ဘက်မှာ တပ်ဆင်ထားတဲ့ အဲဒီပစ္စည်းတွေက ဘာတွေလဲ။ ဘာခုခုကို ပစ်ခတ်ဖို့အတွက်လား။ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ ရောက်နေရလို့ စိုးရိမ်ခဲ့ပေမဲ့ သင်္ဘောငါးစီး ရှိနေတာကတော့ တော်သေးတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘယ်လိုပုံပြင်မျိုးလဲဆိုတာ အတိအကျ အတည်ပြုနိုင်ဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ငါ့မှာ မရှိသေးဘူး’
ကန်းယူဟွန်း သည် အရေးပေါ် အနေဖြင့် [လက်ပလေ့စ်၏ နတ်ဆိုး အစအန] ကို စတင်အလုပ်လုပ်စေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
[သင်သည် လက်ပလေ့စ်၏ စွမ်းအားကို နှိုးဆွလိုက်သည်။]
[ကျရှုံးသွားသည်!]
[သင့်တွင် လက်ရှိအချိန်၌ လုံလောက်သော အချက်အလက် မရှိသေးပါ။]
[လက်ရှိ အချက်အလက် ရရှိမှုနှုန်း ၂၃ ရာခိုင်နှုန်း]
‘ဘယ်လိုမှ အလုပ်မလုပ်ဘူးပေါ့လေ’
အလွယ်တਕူ သုံးကြည့်လိုက်ခြင်းသာဖြစ်၍ သူ పెద్ద မျှော်လင့်ချက်တော့ မထားခဲ့ပေ။
ကန်းယူဟွန်း သည် ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့ကို အမြန်စုရုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“နှစ်ယောက်စလုံး သေချာနားထောင်ကြပါ။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဒီနေရာက ကမ္ဘာမြေရဲ့ ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ဖော်ဆောင်ထားတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်များပြားတဲ့ သင်္ဘောတွေနဲ့ ရွက်လွှင့်ခရီးထွက်နေတာက ဘယ်လိုပုံပြင်မျိုးလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ အတိအကျ မသိရသေးဘူး”
“ရေကြောင်းတိုက်ပွဲ တစ်ခုခုများ ဖြစ်နိုင်မလား”
“အဲဒါတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သေချာတာကတော့ ဒီမှာ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ဘီလူးတစ်ကောင်နဲ့ တူတဲ့ ဖာနာဆီ သတ္တဝါတစ်ကောင် ရှိတယ်လို့ ကြိုတင်ရှင်းလင်းချက်မှာ ပြောထားတယ်။ အကယ်၍သာ ရေကြောင်းတိုက်ပွဲဆိုရင် အဲဒီလို ပြောလာစရာ မရှိဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ထဲကို ချက်ချင်းဝင်လာတဲ့ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ ခရာကန် (Kraken) ပဲ”
ခရာကန် ဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ပင်လယ်ဘီလူးကြီးများထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ဧရာမ ကယ်လိုပေါ့ (cephalopod) သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် သင်္ဘောတစ်စီးကို ကိုယ်လုံးဖြင့် ပတ်ရစ်ကာ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ကာ နစ်မြုပ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ၎င်းမှာ လျစ်လျူရှု၍မရနိုင်သော ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပင်တည်း။
“ခရာကန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပုံပြင်တွေ ရှိလို့လား”
“ခရာကန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သီးသန့်ပုံပြင်တော့ မရှိပါဘူး။ ဒါက ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု ခေတ်ကာလကတည်းက သင်းပျံ့လာခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့လည်း မဆိုလိုပါဘူး။ ဒီလိုသင်္ဘောမျိုးနဲ့ ရွက်လွှင့်ခရီးတစ်ခု၊ ဒုတိယ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အရင်းအမြစ် မသိရသေးတဲ့ ဧရာမဘီလူးကြီးတစ်ကောင်…”
“အင်းလေ။ ဒါလည်း ဆင်ခြင်စရာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ အဲဒီလိုသတ္တဝါမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရတော့မှာလား”
“ကဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့မှာ ထောင်ဂဏန်း ကာဘွန် အမြောက်ကြီး ရှိနေတာပဲလေ။ ဒါကြောင့် ကြိုးစားကြည့်သင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်”
ထိုဧရာမအမြောက်ကြီးမှာ ရှေးခေတ်က အသုံးပြုခဲ့ကြသည့် ပုံမှန်လက်နက်မျိုး မဟုတ်ပေ။ ထိုခေတ်ကာလနှင့် သိုင်းသမိုင်းကြောင်းတို့၏ [ပုံပြင်] ကို သိမ်းဆည်းထားသည့် လက်နက်ဖြစ်ကာ ရှေးခေတ်ကဟာများနှင့် ပုံစံတူရုံသာ တူသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ခေတ်မီလက်နက်များကိုပင် အလွန်အမင်း ကျော်လွန်နေပေသည်။
“ဒီအကြောင်းကို အရင်ဆုံး တခြားသူတွေကိုပါ အသိပေးရမယ်”
ကန်းယူဟွန်း သည် သူသိရှိလာခဲ့သမျှကို ပတ်ချောအိုထံ ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်သည်။
ဤမျှဝေးကွာသည့်နေရာအထိ ရောက်လာပြီးမှ မိမိတို့သာ သိထားသည့် အချက်အလက်များကို ဝှက်ထားခြင်းမှာ အလွန်မိုက်မဲရာ ကျပေမည်။
အန္တရာယ်များလေလေ၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အားကို အပြန်အလှန် လိုအပ်လေလေ ဖြစ်ပေသည်။
ပတ်ချောအိုသည် ကန်းယူဟွန်း ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့လည်း အဲဒီလို သံသယရှိခဲ့ပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်လို့ပေါ့။ ဒီသင်္ဘောကို မြင်လိုက်ရတော့ အဲဒီ υπόθεση (ယူဆချက်) က ပိုပြီး ခိုင်လုံလာသလိုပဲ”
“တခြားသင်္ဘောတွေပေါ်က လူတွေကော ဘယ်လိုနေကြလဲ”
“ဗျာ၊ ရေဒီယို ဆက်သွယ်ရေးတော့ လုပ်လို့ရပါတယ်။ သင်္ဘောတွေကြားက အကွာအဝေးက သေချာပေါက် ဝေးလှတာ မဟုတ်တော့ လိုချင်ရင် အသွားအလာ လုပ်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြားသင်္ဘောတွေပေါ်မှာ ဘာသဲလွန်စမှ ရှိမရှိ မသိရသေးတော့ အခုတော့ စောင့်ကြည့်နေကြဆဲပါပဲ”
“ထောင်ဂဏန်း ကာဘွန် အမြောက်ကြီးကို အခုချက်ချင်း သုံးတော့မှာလား”
“ချက်ချင်းတော့ မဟုတ်သေးပါဘူး။ အဲဒါက အရမ်းစွမ်းအားကြီးတာကြောင့် ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်ယူရပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်တို့က ပိုက်ကွန်ကို ယူလာခဲ့ကြတာပေါ့။ အကယ်၍ ဘီလူးတစ်ကောင် ပေါ်လာခဲ့ရင် ပိုက်ကွန်နဲ့ အရင်ချည်နှောင်ပြီးမှ အဲဒီ ထောင်ဂဏန်း ကာဘွန် အမြောက်ကြီးနဲ့ အပြီးသတ် ရှင်းပစ်ရမှာပေါ့”
“ဒါဆိုရင် ဘီလူးမပေါ်လာခင်အထိ ငါတို့မှာ အချိန်အနည်းငယ် ကျန်သေးတာပေါ့”
ကန်းယူဟွန်း နှင့် ပတ်ချောအိုတို့ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုနေကြသည်ကို ဝိညာဉ်များက တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ကန်းယူဟွန်း ၏ စာကြည့်တိုက်အပြင်ဘက်တွင် ဤနေရာ၌ အခြားစာကြည့်တိုက် ရှစ်ခု ထပ်မံဖွင့်လှစ်ထားခဲ့သည်။ ကန်းယူဟွန်း ၏ စာကြည့်တိုက်ထဲတွင် စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည့် ဝိညာဉ် ၆၀၀၀ ကျော်ကို ဖယ်ထားလိုက်လျှင်တောင်မှ ဤအတွေးကမ္ဘာဆီသို့ လာရောက်ခဲ့ကြသည့် စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်အရေအတွက်မှာ ၂၀,၀၀၀ ကျော် ရှိနေပေသည်။
ထိုအချက်က ဤအတွေးကမ္ဘာသည် အလွန်အမင်း အရေးပါကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။
အကယ်၍သာ ပုံမှန် ကန်းယူဟွန်း သာဆိုလျှင် ဤအပိုင်းကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့မိလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကံဆိုးစွာဖြင့် ဤအတွေးကမ္ဘာအကြောင်း အချက်အလက်များကို စုဆောင်းရန်ကသာလျှင် ယခုလက်ရှိ သူ၏ ထိပ်တန်း ဦးစားပေးကိစ္စ ဖြစ်နေပေသည်။
“သင်္ဘောသားတွေက အတော်အလုပ်ရှုပ်နေကြပုံပဲ”
“ဟုတ်ပါတယ်။ သူတို့ကို စကားသွားပြောရင်တောင် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြဘူး။ ဘာတွေများ ဒီလောက်တောင် အရေးကြီးနေကြလဲ မသိဘူး”
“ဒီနေရာက ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ရဲ့ ဖော်ဆောင်မှုတစ်ခုဆိုရင်တော့ အရေးပါတဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ယောက် ရှိရမယ်”
သူတို့လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေနဲ့တော့ ဒီနေရာက ဘယ်လိုပုံပြင်မျိုးလဲဆိုတာကို အတိအကျ မပြောနိုင်သေးပေ။
အရေးအကြီးဆုံး အရိပ်အမြွက်ကတော့ ဒီပုံပြင်ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကောင်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဇာတ်ကောင်ဆိုသည်မှာ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး ဤကမ္ဘာကြီး ဘယ်ဘက်ကို ဦးတည်သွားမည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသော ညွှန်ပြချက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍သာ ၎င်းကို ကြိုတင်သိရှိနိုင်မည်ဆိုပါက ဤနေရာသည် မည်ဲ့ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးဖြစ်ကြောင်း ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
“လောလောဆယ်တော့ အချက်အလက် စုဆောင်းတာကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်”
“ဟုတ်ကဲ့”
ကန်းယူဟွန်း သည် ပတ်ချောအိုနှင့် လမ်းခွဲလိုက်ပြီး ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့ကို ခေါ်ကာ သင်္ဘောပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။
သင်္ဘောပေါ်တွင် သင်္ဘောသား အများအပြား ရှိနေသော်လည်း မည်သူကမျှ သူတို့ဘက်သို့ လှည့်၍ မကြည့်ကြပေ။
သူတို့ အလုပ်ရှုပ်နေကြတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားသော စွမ်းအားတစ်ခုခု သက်ရောက်နေတာလား ဆိုတာကိုတော့ ခွဲခြားမသိနိုင်ပေ။
“ခဏလောက်ပါရှင်”
“…”
“ဟေ့လူ”
“…”
သင်္ဘောသားတို့သည် သူတို့ကို လှမ်းခေါ်သောအခါ၌ပင် မိမိတို့၏ အလုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။
ကန်းယူဟွန်း သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူ့ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။
သူတို့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည့်အခါ အနည်းငယ် တုံ့ပြန်လာကြသည်ကို ကြည့်ရလျှင် သူတို့ရှိနေသည်ကို လုံးဝ မသိကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ကန်းယူဟွန်း သည် ပို၍ တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ငါ့ကို ဖြေလေ”
“ဟေ့လူ၊ ငါ့ကို အနှောင့်အယှက်မပေးနဲ့တော့!”
သူသည် အလုပ်ပိုမို ပါးပုံရသော လူတစ်ဦး၏ အင်္ကျီကို ဆွဲကိုင်ကာ တိုက်တွန်းမေးမြန်းလိုက်ရာ ထိုသူက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်အော်လေသည်။
“ငါ အလုပ်လုပ်နေတာ မမြင်ဘူးလားလူရဲ့ဆေး!”
“မင်းကို မေးစရာရှိလို့”
“ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး!”
“ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့နဲ့ စကားပြောရမှာကို ရှောင်နေတာပဲ”
ခရာကန် ဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ပင်လယ်ဘီလူးကြီးများထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ဧရာမ ကယ်လိုပေါ့ (cephalopod) သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် သင်္ဘောတစ်စီးကို ကိုယ်လုံးဖြင့် ပတ်ရစ်ကာ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ကာ နစ်မြုပ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
၎င်းမှာ လျစ်လျူရှု၍မရနိုင်သော ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပင်တည်း။
“ခရာကန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပုံပြင်တွေ ရှိလို့လား”
“ခရာကန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သီးသန့်ပုံပြင်တော့ မရှိပါဘူး။ ဒါက ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု ခေတ်ကာလကတည်းက သင်းပျံ့လာခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့လည်း မဆိုလိုပါဘူး။ ဒီလိုသင်္ဘောမျိုးနဲ့ ရွက်လွှင့်ခရီးတစ်ခု၊ ဒုတိယ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အရင်းအမြစ် မသိရသေးတဲ့ ဧရာမဘီလူးကြီးတစ်ကောင်…”
“အင်းလေ။ ဒါလည်း ဆင်ခြင်စရာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ အဲဒီလိုသတ္တဝါမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရတော့မှာလား”
“ကဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့မှာ ထောင်ဂဏန်း ကာဘွန် အမြောက်ကြီး ရှိနေတာပဲလေ။ ဒါကြောင့် ကြိုးစားကြည့်သင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်”
ထိုဧရာမအမြောက်ကြီးမှာ ရှေးခေတ်က အသုံးပြုခဲ့ကြသည့် ပုံမှန်လက်နက်မျိုး မဟုတ်ပေ။
ထိုခေတ်ကာလနှင့် သိုင်းသမိုင်းကြောင်းတို့၏ [ပုံပြင်] ကို သိမ်းဆည်းထားသည့် လက်နက်ဖြစ်ကာ ရှေးခေတ်ကဟာများနှင့် ပုံစံတူရုံသာ တူသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ခေတ်မီလက်နက်များကိုပင် အလွန်အမင်း ကျော်လွန်နေပေသည်။
“ဒီအကြောင်းကို အရင်ဆုံး တခြားသူတွေကိုပါ အသိပေးရမယ်”
ကန်းယူဟွန်း သည် သူသိရှိလာခဲ့သမျှကို ပတ်ချောအိုထံ ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်သည်။
ဤမျှဝေးကွာသည့်နေရာအထိ ရောက်လာပြီးမှ မိမိတို့သာ သိထားသည့် အချက်အလက်များကို ဝှက်ထားခြင်းမှာ အလွန်မိုက်မဲရာ ကျပေမည်။
အန္တရာယ်များလေလေ၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အားကို အပြန်အလှန် လိုအပ်လေလေ ဖြစ်ပေသည်။
ပတ်ချောအိုသည် ကန်းယူဟွန်း ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့လည်း အဲဒီလို သံသယရှိခဲ့ပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်လို့ပေါ့။ ဒီသင်္ဘောကို မြင်လိုက်ရတော့ အဲဒီယူဆချက်က ပိုပြီး ခိုင်လုံလာသလိုပဲ”
“တခြားသင်္ဘောတွေပေါ်က လူတွေကော ဘယ်လိုနေကြလဲ”
“ဗျာ၊ ရေဒီယို ဆက်သွယ်ရေးတော့ လုပ်လို့ရပါတယ်။ သင်္ဘောတွေကြားက အကွာအဝေးက သေချာပေါက် ဝေးလှတာ မဟုတ်တော့ လိုချင်ရင် အသွားအလာ လုပ်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြားသင်္ဘောတွေပေါ်မှာ ဘာသဲလွန်စမှ ရှိမရှိ မသိရသေးတော့ အခုတော့ စောင့်ကြည့်နေကြဆဲပါပဲ”
“ထောင်ဂဏန်း ကာဘွန် အမြောက်ကြီးကို အခုချက်ချင်း သုံးတော့မှာလား”
“ချက်ချင်းတော့ မဟုတ်သေးပါဘူး။ အဲဒါက အရမ်းစွမ်းအားကြီးတာကြောင့် ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်ယူရပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်တို့က ပိုက်ကွန်ကို ယူလာခဲ့ကြတာပေါ့။ အကယ်၍ ဘီလူးတစ်ကောင် ပေါ်လာခဲ့ရင် ပိုက်ကွန်နဲ့ အရင်ချည်နှောင်ပြီးမှ အဲဒီ ထောင်ဂဏန်း ကာဘွန် အမြောက်ကြီးနဲ့ အပြီးသတ် ရှင်းပစ်ရမှာပေါ့”
“ဒါဆိုရင် ဘီလူးမပေါ်လာခင်အထိ ငါတို့မှာ အချိန်အနည်းငယ် ကျန်သေးတာပေါ့”
ကန်းယူဟွန်း နှင့် ပတ်ချောအိုတို့ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုနေကြသည်ကို ဝိညာဉ်များက တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ကန်းယူဟွန်း ၏ စာကြည့်တိုက်အပြင်ဘက်တွင် ဤနေရာ၌ အခြားစာကြည့်တိုက် ရှစ်ခု ထပ်မံဖွင့်လှစ်ထားခဲ့သည်။
ကန်းယူဟွန်း ၏ စာကြည့်တိုက်ထဲတွင် စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည့် ဝိညာဉ် ၆၀၀၀ ကျော်ကို ဖယ်ထားလိုက်လျှင်တောင်မှ ဤအတွေးကမ္ဘာဆီသို့ လာရောက်ခဲ့ကြသည့် စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်အရေအတွက်မှာ ၂၀,၀၀၀ ကျော် ရှိနေပေသည်။
ထိုအချက်က ဤအတွေးကမ္ဘာသည် အလွန်အမင်း အရေးပါကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။
အကယ်၍သာ ပုံမှန် ကန်းယူဟွန်း သာဆိုလျှင် ဤအပိုင်းကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့မိလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကံဆိုးစွာဖြင့် ဤအတွေးကမ္ဘာအကြောင်း အချက်အလက်များကို စုဆောင်းရန်ကသာလျှင် ယခုလက်ရှိ သူ၏ ထိပ်တန်း ဦးစားပေးကိစ္စ ဖြစ်နေပေသည်။
“သင်္ဘောသားတွေက အတော်အလုပ်ရှုပ်နေကြပုံပဲ”
“ဟုတ်ပါတယ်။ သူတို့ကို စကားသွားပြောရင်တောင် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဘာတွေများ ဒီလောက်တောင် အရေးကြီးနေကြလဲ မသိဘူး”
“ဒီနေရာက ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ရဲ့ ဖော်ဆောင်မှုတစ်ခုဆိုရင်တော့ အရေးပါတဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ယောက် ရှိရမယ်”
သူတို့လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေနဲ့တော့ ဒီနေရာက ဘယ်လိုပုံပြင်မျိုးလဲဆိုတာကို အတိအကျ မပြောနိုင်သေးပေ။
အရေးအကြီးဆုံး အရိပ်အမြွက်ကတော့ ဒီပုံပြင်ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကောင်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဇာတ်ကောင်ဆိုသည်မှာ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး ဤကမ္ဘာကြီး ဘယ်ဘက်ကို ဦးတည်သွားမည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသော ညွှန်ပြချက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍သာ ၎င်းကို ကြိုတင်သိရှိနိုင်မည်ဆိုပါက ဤနေရာသည် မည်ဲ့ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးဖြစ်ကြောင်း ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
“လောလောဆယ်တော့ အချက်အလက် စုဆောင်းတာကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်”
“ဟုတ်ကဲ့”
ကန်းယူဟွန်း သည် ပတ်ချောအိုနှင့် လမ်းခွဲလိုက်ပြီး ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့ကို ခေါ်ကာ သင်္ဘောပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။
သင်္ဘောပေါ်တွင် သင်္ဘောသား အများအပြား ရှိနေသော်လည်း မည်သူကမျှ သူတို့ဘက်သို့ လှည့်၍ မကြည့်ကြပေ။
သူတို့ အလုပ်ရှုပ်နေကြတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားသော စွမ်းအားတစ်ခုခု သက်ရောက်နေတာလား ဆိုတာကိုတော့ ခွဲခြားမသိနိုင်ပေ။
“ခဏလောက်ပါရှင်”
“…”
“ဟေ့လူ”
“…”
သင်္ဘောသားတို့သည် သူတို့ကို လှမ်းခေါ်သောအခါ၌ပင် မိမိတို့၏ အလုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။
ကန်းယူဟွန်း သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူ့ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။
သူတို့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည့်အခါ အနည်းငယ် တုံ့ပြန်လာကြသည်ကို ကြည့်ရလျှင် သူတို့ရှိနေသည်ကို လုံးဝ မသိကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ကန်းယူဟွန်း သည် ပို၍ တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ငါ့ကို ဖြေလေ”
“ဟေ့လူ၊ ငါ့ကို အနှောင့်အယှက်မပေးနဲ့တော့!”
သူသည် အလုပ်ပိုမို ပါးပုံရသော လူတစ်ဦး၏ အင်္ကျီကို ဆွဲကိုင်ကာ တိုက်တွန်းမေးမြန်းလိုက်ရာ ထိုသူက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်အော်လေသည်။
“ငါ အလုပ်လုပ်နေတာ မမြင်ဘူးလားလူရဲ့ဆေး!”
“မင်းကို မေးစရာရှိလို့”
“ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး!”
“ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့နဲ့ စကားပြောရမှာကို ရှောင်နေတာပဲ”
ထိုသင်္ဘောသား၏ အမူအရာမှတစ်ဆင့် သူ နားလည်လိုက်သည်။
သူသည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပို၍ ရဲတင်းစွာ ပြုမူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကာ သူတို့ကို လုံးဝ အရေးမစိုက်တော့ပေ။
‘ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ အာဏာသုံးပြီး သင်္ဘောပေါ်မှာ ရန်ပွဲဖြစ်စေတာက သင့်တော်တဲ့ နည်းလမ်းမဟုတ်ဘူး’
ဤနေရာရှိ သင်္ဘောသားများကို ရန်စရန်မှာ ကောင်းမွန်သော အကြံဥာဏ်တစ်ခု ဖြစ်ပုံမပေါ်ပေ။ သို့သော် ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြေရှင်းရန်လည်း သူတို့ မလိုလားကြပေ။ သူ စဉ်းစားတွေးတောနေစဉ်အတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ကွမ်ဂျီအာ က ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
“ကျွန်မ တစ်ခုလောက် စမ်းကြည့်လို့ရမလား”
“ဂျီအာ မမလေးလား”
“ဟုတ်ပါတယ်”
အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်အတွက် ကန်းယူဟွန်း လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူ အနည်းငယ်ကမျှ စကားပြောခဲ့သော သင်္ဘောသားထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။
“ကျွန်မကို တစ်ခုလောက် မေးလို့ရမလားရှင်”
“မရပါဘူး၊ ဒီကောင်က စပြီးတော့…!”
သင်္ဘောသားသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ကွမ်ဂျီအာ ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားခဲ့သည်။
သူ့ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီးနောက် အမြန်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ အသံကို တိုးလိုက်သည်။
“အဟမ်း။ ဟုတ်ကဲ့၊ မမလေး၊ ကျွန်တော် ဘယ်လို ကူညီပေးရမလဲဗျ”
“ဟား”
သူ့ကို ကြည့်ရင်း ကွမ်ဂျီအာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
[TP အလှူငွေ ၁၀၀!]
[ဟားဟား ဒီကောင်က သူ့ကိုတော့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘူးပဲㅋㅋ]
[TP အလှူငွေ ၁၀၀!]
[ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒီလို အလှလေးက စကားလာပြောရင် ဘယ်သူမဆို ပျော်မှာပဲလေㅋㅋ]
ဝိညာဉ်များက သူ့ကို ရယ်မောပြောင်လှောင်နေကြသည်။
ကန်းယူဟွန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်စကားမှ ပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။
သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကနှင့် ကွမ်ဂျီအာ ကို ရင်ဆိုင်ရစဉ်က ထိုသင်္ဘောသား၏ တုံ့ပြန်ပုံမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကွာခြားလွန်းလှသည်။
‘…ငါများ အနိုင်ကျင့်ခံနေရသလို ခံစားနေရတာ ဘာကြောင့်လဲ’
သူ စိတ်တိုမိသော်လည်း လက်ခံလိုက်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူက သင်္ဘောသားတစ်ဦး မဟုတ်လော။
သူ့တစ်နေ့တာအချိန်များကို သင်္ဘောပေါ်တွင် ရွက်လွှင့်ရင်းဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လျှင် ရူးမတတ် ဖြစ်သွားခြင်းမှာ သူ့အတွက် သဘာဝကျလှပေသည်။
ထို့ပြင် ကွမ်ဂျီအာ ဆိုသည်မှာလည်း မည်သူ့မျက်လုံးကိုမဆို တဖိတ်ဖိတ် တောက်သွားစေနိုင်သည့် အလွန်တရာ အလှဘုရားမတစ်ပါး မဟုတ်ပါလော။
သင်္ဘောသားသည် ကွမ်ဂျီအာ အား သူသိသမျှကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောပြလိုက်သည်။
သူ့အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် တစ်စုံတစ်ရာကို အလွန်တရာ သတိကြီးစွာ ထားနေကြောင်း ကန်းယူဟွန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာကိုး”
ကွမ်ဂျီအာ သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သင်္ဘောသားနှင့် စကားပြောဆိုမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ကာ သူရှိရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
“သူက တော်တော်နဲ့ကို အလွယ်တကူ ပြောပြတာပဲ။ ထူးဆန်းတယ်”
“မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက… သက်ပြင်း။ ပြီးရောပဲလေ။ ကောင်းတဲ့အရာဆိုရင် ပြီးတာပါပဲ”
“…?”
ကွမ်ဂျီအာ က သူ့ရဲ့ ဖော်ရွေတဲ့ သဘောထားကြောင့် အနည်းငယ် တွေဝေသွားခဲ့သည်။
သူမက တစ်ဖက်လူနဲ့ စကားပြောဖို့အတွက် သူမရဲ့ အလှအပကို အသုံးချခဲ့တာ မဟုတ်တဲ့အတွက်ကြောင့် ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးတယ်ဆိုတာကို သူမ သတိမထားမိခဲ့ပေ။
သူမရဲ့ ဒီလို မသိတတ်မှုကြောင့် ကျွန်တော် ပိုပြီး အရှုံးပေးလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါဆို သင်္ဘောသားက ဘာတွေပြောလဲ”
“ကပ္ပတိန်က အမိန့်ပေးထားလို့တဲ့။ ဧည့်သည်တွေနဲ့ မရောနှောရဘူးတဲ့”
“ကပ္ပတိန်က အဲဒီလိုပြောတာလား။ သင်္ဘောသားက ပြောတုန်းက တော်တော်လေး သတိကြီးနေပုံရတော့ ကပ္ပတိန်ဆိုတဲ့လူက တော်တော် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်”
“အင်း။ သူက အဲဒီလောက်အထိကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ပြောပြတာ၊ ဒါပေမဲ့ သင်္ဘောရဲ့ ကုန်းပတ်အရာရှိ ဒါမှမဟုတ် အရေးပါတဲ့ ရာထူးတွေမှာ ရှိနေတဲ့ တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှတောင် စကားမပြောရဘူးလို့ ပြောတယ်”
“အခုဆိုရင် အရိပ်အမြွက်တွေ ရှာရတာ ပိုခက်သွားပြီပေါ့”
ကပ္ပတိန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုရှိနေမယ်ဆိုတာကို သင်္ဘောသားရဲ့ အမူအရာကနေ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်နေရာမှာမှ သူ့ကို မတွေ့ရဘူး။
သူဟာ သင်္ဘောရဲ့ ဘယ်နေရာမှာများ ပုန်းအောင်းနေလဲ မသိပေ။
“ကန်းယူဟွန်း၊ အထက်ကောင်းကင်ဘက်ကနေ တစ်ခုခု မြင်ရရင် ငါ့ကို အသိပေးပါဦး”
ကျူး။
ကျွန်တော် ကန်းယူဟွန်း ကို ကောင်းကင်ပေါ် ပျံသန်းဖို့ လွှတ်လိုက်သည်။
သင်္ဘောပေါ်ကနေ အချက်အလက်ရဖို့က ခက်ခဲနေတဲ့အတွက် တခြား ပြင်ပအကြောင်းအရာတွေကိုပါ သတိထားကြည့်ရှုဖို့ လိုအပ်နေလို့ ဖြစ်သည်။
“ဟင်?”
ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ အကြည့်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
အဲဒါက မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မိန်းမ ဘန်းဆန်းရှီ ဖြစ်နေသည်။ သူမက ကျွန်တော့်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် စម្លឹងကြည့်နေခဲ့သည်။
“ကျွန်တော့်ကို ပြောစရာ ရှိလို့လား”
“…”
သူမက ကျွန်တော့်ရဲ့ မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။
သူမက မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့အတွက် သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ကျွန်တော် မဖတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ပြီးတော့ ဘာကြောင့် သူမက ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလို ဆက်ပြီး စိုက်ကြည့်နေလဲဆိုတာကိုလည်း မသိနိုင်ခဲ့ဘူး။
သူမကို တခြားဘာမှ ထပ်မမေးရသေးခင်မှာပဲ သူမက ကိုယ်ကိုလှည့်ပြီး သူမထိုင်ရာနေရာကနေ ထွက်သွားခဲ့သည်။
“ကန်းယူဟွန်း ရေ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သူမက တစ်ခုခု ပြောသွားသေးလား”
“ဟာ့။ သူမက ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ထွက်သွားတာ။ ထူးဆန်းလိုက်တာ”
“စိတ်ဝင်စားလို့ သူ့ကို သွားကြည့်တာလား”
“မသိတော့ပါဘူး”
ဘန်းဆန်းရှီ ဘာကြောင့် အဲဒီလို ပြုမူနေလဲဆိုတာကို စာအုပ်ထဲမှာ ပြန်စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ လိုတယ်လို့ ကန်းယူဟွန်း တွေးလိုက်သည်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ သတိကြီးစွာနဲ့ ချဉ်းကပ်လာတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ကန်းယူဟွန်း၊ ကန်းဟယ်ရင် နဲ့ ကွမ်ဂျီအာ တို့ဟာ အဲဒီဘက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ခွင့်ပြုပါခင်ဗျာ”
အဲဒီမှာ ရပ်နေတာက ရိုးအတဲ့ ပုံစံပေါက်နေတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူဟာ ဒီသင်္ဘောရဲ့ သင်္ဘောသားတစ်ဦး ဖြစ်တာ သေချာပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ရိုးသားပြီး တလက်လက် တောက်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ရတာ သင်္ဘောသားအဖြစ် အတွေ့အကြုံ နည်းသေးတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသည်။
“ဘာလိုချင်လို့လဲ”
“ဒီနေရာက လူမြင်သူမြင် များလို့ နည်းနည်း ဟိုဘက်ကို သွားကြရအောင်”
သင်္ဘောသားရဲ့ စကားကြောင့် ကန်းယူဟွန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူ့မှာ ငြင်းစရာ အကြောင်းရင်း မရှိပေ။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ့အပေါ် ဖော်ရွေတဲ့သူနဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ရတာ မဟုတ်ပါလား။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လူတွေရဲ့ အကြည့်နဲ့ မလွယ်ကူတဲ့ သင်္ဘောရဲ့ အတွင်းပိုင်းဘက်သို့ ရွေ့ပြောင်းသွားခဲ့ကြသည်။
“ဒီနေရာဆိုရင် ရလောက်ပါပြီ”
“ဒါဆို ဘာလို့ ငါတို့ု ဒီကို ခေါ်လာတာလဲ”
“ခင်ဗျားတို့က အပြင်ဘက်ကနေ လာတာ မဟုတ်လား”
အပြင်ဘက်ကနေ ဟုတ်လား။
ကန်းယူဟွန်း ငြင်းဆန်နေဖို့ မလိုဘဲ ခေါင်းသာ ငြိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့များတော့! ခခင်ဗျားတို့က အပြင်ဘက်ကနေ လာတာပဲ! ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့အကြောင်းကို အရမ်း သိချင်နေတာ!”
လူငယ်သင်္ဘောသားလေးရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ စပ်စုလိုစိတ်နဲ့ ရင်ခုန်မှုတွေ ထင်ဟပ်နေသည်။ သူ့ရဲ့ ဖော်ရွေတဲ့ သဘောထားကြောင့် သူ သိချင်တာတွေကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်မယ်လို့ ကန်းယူဟွန်း တွေးလိုက်သည်။
“အင်းလေ။ ငါက ကန်းယူဟွန်း ပါ။ ဒီဘက်က ကွမ်ဂျီအာ နဲ့ ဟိုဘက်က ကန်းဟယ်ရင် ပေါ့။ မင်းနာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ”
“ဩော်။ ခင်ဗျားက ကန်းယူဟွန်းပါလား”
သင်္ဘောသားလေးက ရှက်ရွံ့နေတဲ့ ပုံစံနဲ့ သူ့နာမည်ကို ပြောပြလာသည်။
“ကျွန်တော်က ကန်းယူဟွန်း ပါ”
အဲဒီနာမည်ကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကန်းယူဟွန်းရဲ့ အမူအရာက တင်းမာသွားတော့သည်။