ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော ကိုဘော့ (kobold) အယောင်အဆောင်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသည်။
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ခြောက်ကပ်နေပြီး ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူမ၏ လက်ဖဝါးများမှာလည်း ချွေးစို့နေသည်။ ဓားကို လွတ်ကျမသွားစေရန် သူမကိုယ်သူမ အတင်းအကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရသည်။
‘ငါ တကယ် လုပ်နိုင်ပါ့မလား။’
ကန်းဟယ်ရင် စိုးရိမ်စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ စုဆောင်းသူ (collector) တစ်ဦးဖြစ်လာပြီး သင်တန်းများ တက်ရောက်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် ဓားကို တစ်ခါမျှ မကိုင်တွယ်ဖူးပေ။ ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးမျိုးနှင့်လည်း တစ်ခါမျှ တိုက်ခိုက်ဖူးခြင်း မရှိပေ။
‘ငါ ကြောက်တယ်။’
အယောင်အဆောင်များကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရသည့် စုဆောင်းသူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုခံစားချက်မျိုး အမြဲရှိတတ်သည်။ သူတို့တွင် ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒ သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ချက် မရှိကြသော်လည်း ဤလောကထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူများအပေါ်တွင်မူ ရန်လိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုများဖြင့် တောက်လောင်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် စတင်သူများအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အေးခဲသွားခြင်းမှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူမကို ကြည့်ရှုနေသော မျက်လုံးများမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။
[ရှယ်ဒရာလာ၏ အုပ်စိုးရှင် က သင့်ပုံစံကိုကြည့်ပြီး လျှာသပ်နေသည်] [အရက်ဆိုင်မှ အရက်သမား က သင် ကြောက်လန့်နေသည်ကိုကြည့်ပြီး ဝမ်းမြောက်နေသည်] [နာကျင်မှုဆိုင်ရာ စုံစမ်းစစ်ဆေးသူက သင့်ပျက်စီးခြင်းကို မျှော်လင့်နေသည်]
ဝိညာဉ်များမှာ ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ စုဆောင်းသူများအတွက် ဝိညာဉ်များ၏ တည်ရှိမှုမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။ သူတို့သည် အယောင်အဆောင်များကို အမဲလိုက်ခြင်းဖြင့် အမှတ်များ ရရှိနိုင်သော်လည်း အမှတ်များ၏ အကြီးမားဆုံးသော ရင်းမြစ်မှာ ထိုဝိညာဉ်များထံမှပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။ ဝိညာဉ်များ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်။
ထိုအတွေးသည် သူမ၏ ခြေထောက်များကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် သံကြိုးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ အရေးပါသော ပထမဆုံး တိုက်ပွဲ၊ အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကြီးမားသော ဖိအားနှင့် တင်းမာမှုများ။ ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ ဗိုက်ကို တစ်စုံတစ်ရာက ထိုးဆွနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ဓားကို ပစ်ချကာ ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ သူမ မလုပ်နိုင်တော့ကြောင်း ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ကန်းဟယ်ရင် သည် ဓားကို မလွှတ်ချခဲ့သလို ထွက်လည်း မပြေးခဲ့ပေ။
‘သူ ပြောခဲ့တယ်၊ ငါ လုပ်နိုင်တယ်လို့။’
သူမသည် ကန်းယိုဟွန်း နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်ကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။ ဘာမျှမဟုတ်သော သူမထံသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာခဲ့သည့် ထူးဆန်းသော လူငယ်လေး။ သူမတွင် အရည်အချင်းရှိကြောင်း သူ ပြောခဲ့သည်။ သူမ အောင်မြင်နိုင်ကြောင်း သူ ပြောခဲ့သည်။ အလွန်ဆင်းရဲသော အဆောင်တစ်ခု၏ ကျဉ်းမြောင်းသည့် အခန်း။ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ အချိန်တွေကို အလကားဖြုန်းတီးနေခဲ့သည့် သူမကို၊ သူ့လိုလူတောင် လုပ်နိုင်သေးတာပဲဟု သူ ပြောခဲ့သည်။
‘ငါသာ ဒီကနေ ထွက်ပြေးသွားရင်၊ မစ္စတာ ကန်းယိုဟွန်း တယ်လာ အတွက် ပြဿနာတွေ တက်ကုန်လိမ့်မယ်။’
သူမကိုယ်သူမ ဘာဖြစ်ဖြစ် သူမ ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့သော် သူမ၏ ကျေးဇူးရှင်ကိုတော့ အထိခိုက်မခံနိုင်ပေ။ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ထိတ်လန့်မှု၊ တင်းမာမှု။ ထိုအရာအားလုံးထက် ပိုမိုကြီးမားသည်မှာ ‘တာဝန်ယူမှု’ ဟူသော စကားလုံးတစ်လုံးပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူမ၏ နောက်ကျောကို ထောက်မထားပြီး ထွက်မပြေးအောင် တားဆီးထားသည်။ ပြီးတော့ သူမ သူတို့ကို ပြသချင်သည်။ သူမကို ကျရှုံးစေချင်သော ဝိညာဉ်များအား၊ ပြီးတော့ သူမအပေါ် မျှော်လင့်ချက်ထားသော ကန်းယိုဟွန်း အား။ သူမသည် သူရဲဘောကြောင်သူ မဟုတ်ကြောင်း။
‘ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် တကယ့်တိုက်ပွဲတွင် ဓားကို တစ်ခါမျှ မကိုင်ဖူးပေ။ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်သည့်အချိန်မှလွဲ၍ တစ်ခါမျှ ဓားကို မဝှေ့ယမ်းဖူးပေ။
‘အဲဒီအချိန်က ခံစားချက်ကို ပြန်တွေးကြည့်။’
သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် သူမ၏ စိတ်သည် တည်ငြိမ်နေသည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရှိသော ဓားရိုးကြမ်းကြီးက သူမကို တိုးတိုးလေး ပြောနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
မင်း အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်၊ မင်း အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်နိုင်တယ်။
ခရက်!
ကိုဘော့သည် ပါးစပ်ကို အကျယ်ကြီးဟကာ ကန်းဟယ်ရင် ဆီသို့ ပြေးလာသည်။ သားရဲကဲ့သို့ နှာတံပါသော ဤတွားသွားသတ္တဝါမှာ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းရုံသာမက စက်ဆုပ်ဖွယ်လည်း ကောင်းလှသည်။ သူ့လက်ထဲမှ ခရစ် (dagger)၊ သူ့၏ ချွန်ထက်သော သွားများ။ မည်သည့်အရာနှင့်မဆို အထိခံလိုက်ရပါက သူမ နာကျင်ပြီး ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ထိုအရာ၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရပြီး အချိန်များ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုနှေးကွေးသော လှုပ်ရှားမှုထဲတွင် သူမသည် ယနေ့ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းခဲ့သော ခံစားချက်ကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။
‘ဓားနဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသလိုမျိုး…’
ဆလပ်ရှ်!
ကိုဘော့သည် သူမထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာပြီး ထိုအချိန်မှာပင် ကန်းဟယ်ရင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ မိုင်းတွင်းထဲမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်အောက်တွင်၊ လေထဲတွင် ငြိမ်သက်နေခဲ့သော သူမ၏ ဓားဖျားသည် တောက်ပသွားသည်။ ၎င်းမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဓားကို ကိုင်ထားသော သူမ၏ လက်နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားသည့် လှပသော လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကိုဘော့၏ ခရစ်ကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး ဖြတ်သန်းသွားစဉ်တွင် ကိုဘော့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုပါ ထိမှန်သွားသည်။
စကွိခ်!
ကိုဘော့သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကန်းဟယ်ရင် မှာမူ ကိုဘော့နှင့် လမ်းကြောင်းချင်း ဆုံခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အနာတရ တစ်စက်မျှ မရှိပေ။ သဘာဝကျပြီး မြန်ဆန်သော တန်ပြန်တိုက်စစ်။ အရာအားလုံးကို မြင်လိုက်ရသော ဝိညာဉ်များမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
[ရှယ်ဒရာလာ၏ အုပ်စိုးရှင် က သင်၏ အရည်အချင်းကို ချီးကျူးသည်] [အရက်ဆိုင်မှ အရက်သမား က ဤမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်] [နာကျင်မှုဆိုင်ရာ စုံစမ်းစစ်ဆေးသူက…]
ဝိညာဉ်များသည် ကန်းဟယ်ရင် ကို အတွေ့အကြုံမရှိသူတစ်ဦးအဖြစ်သာ မြင်ခဲ့ကြသည်။ သူမသည် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ၊ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် သင့်လျော်သော စိတ်ဓာတ်မျိုးလည်း မရှိဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ကိုဘော့တစ်ကောင်တည်းကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ထွက်ပြေးသွားမည့် ကန်းဟယ်ရင် ကိုသာ သူတို့ မြင်ယောင်ခဲ့ကြသည်။ ဖြစ်သင့်သည်မှာ ထိုအတိုင်းပင်။
သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် သည် သူတို့၏ ကြီးမားလှသော မျှော်လင့်ချက်များကို ချိုးဖောက်လိုက်သည်။ သူမသည် တိုက်စစ်၊ ခံစစ် အပြန်အလှန် လဲလှယ်ရန် မလိုဘဲ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကိုဘော့ကို လဲကျသွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အတွေ့အကြုံမရှိသူတစ်ယောက် ပြသနိုင်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျိုး မဟုတ်ပေ။
‘မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။’
အကဲခတ်ခန်းထဲမှ အရာအားလုံးကို ကြည့်ရှုနေသော ကန်းယိုဟွန်း ပြုံးလိုက်သည်။
“မှန်တယ်၊ မစ္စ ကန်းဟယ်ရင်။”
သူမ၏ ဓားချက်သည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင်ပင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
“အဲဒီလိုမျိုး ဝှေ့ယမ်းရတာပေါ့။”
စစ်စစ်။
ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသော ကိုဘော့သည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် အဖြူရောင် စာသားအပိုင်းအစများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ‘ဇာတ်လမ်း’ များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အယောင်အဆောင်များသည် သေဆုံးသွားချိန်တွင် ဇာတ်လမ်းကို တည်ဆောက်ထားသည့် အသေးငယ်ဆုံး စာသားယူနစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ အချို့မှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အချို့မှာ ကန်းဟယ်ရင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူသွားသည်။ ကန်းဟယ်ရင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စုစည်းသွားသော စာသားများသည် အမှတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမထံတွင် စုပုံသွားသည်။
[သင်သည် ကိုဘော့ကို အနိုင်ယူလိုက်သည်။] [သင်သည် 3TP ရရှိလိုက်သည်။]
သူမ အနိုင်ယူလိုက်သည့် ပထမဆုံး နတ်ဆိုးနှင့် သူမ ရရှိလိုက်သည့် အမှတ်များ။ ပြီးတော့ သူမ၏ တစ်ချက်တည်းသော ဓားချက်ကို ချီးကျူးသွားသော ဝိညာဉ်များ။ ကန်းဟယ်ရင် သည် ထိုအရာများထဲမှ ဘာကိုမျှ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သူမ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ သူမ၏ ရင်ဘတ်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်လာသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုသာ ဖြစ်သည်။
‘ငါ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။’
ဓားကို ကိုင်ထားသော သူမ၏ လက်များမှာ နောက်ကျမှ တုန်ယင်လာသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် တုန်လှုပ်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဝမ်းမြောက်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။
‘ငါ တကယ် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ အတိတ်ကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။ စုဆောင်းသူတစ်ဦးအဖြစ် သူမ၏ ပထမဆုံး နိုးထမှု။ သူမသည် မျှော်လင့်ချက်ကြီးမားစွာဖြင့် သင်တန်းကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမ ကြားခဲ့ရသမျှမှာ ဝေဖန်မှုများသာ ဖြစ်သည်။
‘မင်းမှာ ခွန်အားရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်နေရတာလဲ။’ ‘မင်းက အလွန်တုန်လှုပ်တတ်တယ်။ အယောင်အဆောင်တွေကို ရင်ဆိုင်ရင် မင်း လက်နက်ကိုတောင် သေချာ ဝှေ့ယမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။’ ‘အင်းလေ။ မင်းမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အချင်းကောင်းတွေ ရှိတော့ တင့်ကား (tanker) တစ်ယောက်တော့ ဖြစ်နိုင်မှာပါ။’
နည်းပြ၏ သနားစရာကောင်းသော အကြည့်များနှင့် သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ အထင်သေးမှုများ။ ထိုအရာများသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မသိလိုက်ဘဲ ဖိအားများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အောင်မြင်ပြီး ဂုဏ်ယူရမည့် သူမ၏ အိပ်မက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ မနက်ဖြန်ထက် ယနေ့ကိုသာ ပူပန်ကာ နေထိုင်ခဲ့သည်။
‘ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မတူတော့ဘူး။’
တစ်စုံတစ်ယောက်သာ မြင်လိုက်ပါက၊ ၎င်းမှာ ကိုဘော့တစ်ကောင်ကို လဲကျသွားစေရုံမျှသာ ဖြစ်ပေမည်။ အခြားသူများအတွက်တော့ ကိုဘော့တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ၏ ဘဝတွင် ပထမဆုံး တိုက်ပွဲမှ ရရှိလိုက်သော ဂုဏ်ကျက်သရေမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်နေသည်။ ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ရင်တောင်မှ၊ ဒါက…
“မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။”
“အာ။”
မဟုတ်ဘူး။ သိရှိနေသူ တစ်ယောက် ရှိသေးသည်။ အကဲခတ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသော ကန်းယိုဟွန်း သည် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ သူမ ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ပြည့်နှက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ တစ်ခုခု ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ကန်းယိုဟွန်း က ရှေ့က စကားစလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ အောင်ပွဲခံဖို့ကတော့ စောပါသေးတယ်။”
ကဲရုခ်! ကဲရုရုခ်!
မိုင်းတွင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ကိုဘော့အုပ်စု၏ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အတွင်းတွင် ရှိနေကြသော ကိုဘော့များသည် ယခင်တိုက်ပွဲ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရပြီး ကျူးကျော်သူတစ်ဦး ရောက်ရှိနေကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။ ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသိစိတ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဓားကို ကိုင်ထားမိ၍ ဖြစ်မည်လား။ သူမသည် ပုံမှန်ထက် ထူးဆန်းစွာပင် ပို၍ တည်ငြိမ်နေသည်။ ကန်းယိုဟွန်း သည် သူမကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“မစ္စ ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ တိုက်ပွဲက မပြီးသေးဘူး။ ပြီးတော့ ဒီလောက်လေးနဲ့ အောင်ပွဲခံဖို့က စောလွန်းသေးတယ်။”
ဤကမ္ဘာကြီးသည် ကန်းဟယ်ရင် အောင်ပွဲခံနိုင်မည့် အရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် ဤနေရာတွင် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်ပြီး ပျော်ရွှင်နေ၍ မဖြစ်ပေ။ သူမသည် ပို၍ လောဘကြီးရမည်၊ ပို၍ ဆန္ဒပြင်းပြရမည်။
“မင်း လုပ်နိုင်ပါ့မလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ကန်းဟယ်ရင် သည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ကံကောင်းပါစေ။”
ကန်းယိုဟွန်း သည် စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး အကဲခတ်ခန်းသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။ အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာသော ကိုဘော့အုပ်စု၏ အသံကို ကြားနေရသည်။ ၎င်းမှာ ယခင်ကဲ့သို့ တစ်ကောင်တည်း မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံး ငါးကောင်ခန့် ရှိပုံရသည်။ အတွေ့အကြုံမရှိသူတစ်ဦးက တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်သော အဆင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု မတွေးမိပေ။
‘ဟုတ်တယ်။ အောင်ပွဲခံဖို့ စောလွန်းသေးတယ်။’
သူမသည် သူမ၏ ဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပြန်ကိုင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် ကိုဘော့အုပ်စုသည် ကုလားကာကို ဆွဲဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့သည် ကန်းဟယ်ရင် ကို မြင်လိုက်ရပြီး ရန်လိုမှု၊ မုန်းတီးမှုတို့ဖြင့် သူမထံသို့ ပြေးလာကြသည်။ ကန်းဟယ်ရင် လည်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ကိုဘော့အုပ်စုထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။
***
[ရှယ်ဒရာလာ၏ အုပ်စိုးရှင် က ကန်ထရိုက်တာ၏ အရည်အချင်းကို ချီးကျူးသည်။] [အရက်ဆိုင်မှ အရက်သမား က စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။]
ကန်းဟယ်ရင် ကျရှုံးသွားစေရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ကြသော ဝိညာဉ်များသည် ယခုမူ သူတို့၏ ကနဦးသဘောထားကို ပြောင်းလဲကာ သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ချီးကျူးနေကြသည်။ ဟုတ်ပေသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ချက်ချင်းကြီး ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ပထမတိုက်ပွဲမှာ ကံကောင်းခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဟု ယုံကြည်ကာ ကန်းဟယ်ရင် ၏ အမှားကို ရှာဖွေပြီး ဆုံးမရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် သည် မိုင်းတွင်းထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လှည့်လည်ကာ ကိုဘော့များကို တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ယူနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝိညာဉ်များသည် သူမ၏ စွမ်းရည်အပေါ် တဖြည်းဖြည်း စွဲဆောင်သွားကြသည်။
‘တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ။’
[ဂိုလျောမင်းဆက်၏ ဓားသိုင်းပညာရှင်] ဆိုသည်မှာ သူမ၏ အရည်အချင်း (trait) အမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဟာသတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူရဲကောင်းအဆင့် အရည်အချင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤအရည်အချင်း၏ မူလပိုင်ရှင်သည် လူသားသမိုင်းတွင် ဓားကိုင်ဆောင်ခဲ့သူများထဲ၌ အကောင်းဆုံးဟု ဆိုနိုင်လောက်သည့် ခွန်အားကို ပြသခဲ့သူဖြစ်သည်။ ယခုမှသာ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် တောက်ပလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလေ သူမ၏ အရည်အချင်းနှင့် ပို၍ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာလေဖြစ်သည်။
‘ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ခမန်းလိလိ တိုးတက်လာလိုက်တာလဲ။’
တစ်ခုခုကို ဖိနှိပ်ထားရာမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ကန်းဟယ်ရင် သည် တောင်ပံပေါက်လာသကဲ့သို့ လွင့်ပျံနေသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့် စုဆောင်းသူတစ်ဦးဟု ဆိုကာ ပစ်ပယ်ထား၍ မရနိုင်သော မြင်ကွင်းမျိုးဖြစ်သည်။
ကိုဘော့တစ်ကောင်က ဘာဖြစ်သလဲ၊ မင်းတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ။ ငါ့ကို မရယ်မောစေနဲ့။ ဒီနေ့တော့ ဒီကမ္ဘာကို ငါတို့ ရှင်းလင်းပစ်မယ်။ နယ်နိမိတ်မျဉ်း? တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မထိတွေ့ဘဲ အဆင်ပြေအောင် နေကြမယ်? ဒါက ရယ်စရာကောင်းတဲ့ စကားပဲ။ ဒီနေ့တော့ ဒီကမ္ဘာက ငါတို့ပိုင်ပဲ။