နောက်ကျမှ လိုဏ်ဂူထဲသို့ ရောက်လာကြသည့် ဟာနူးဂိုဏ်း အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်မိသော်လည်း ကန်းဟယ်ရင် နှင့် သူ၏အပေါင်းအပါများကို ချက်ချင်းရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“သူတို့ကို မတွေ့ရပါလား။”
“ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီကိုလာဖို့ တစ်လမ်းပဲရှိတာ။ သူတို့ကို လွဲသွားဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး။”
“ဒါဆိုရင် အဲဒီထဲမှာ သားကောင်တွေ ရှိနေတာလား။”
လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့သည် ဧရာမကျွန်းကြီးဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။
ကြီးမားလှသော လိုဏ်ဂူအတွင်းတွင် တည်ရှိနေသည့် ကျွန်း။
မူလအစမသိရသည့် စိမ်းလန်းသော အပင်များကြားတွင် မတူညီသည့် ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဒြပ်စင်ဆိုင်ရာ သရဲတစ္ဆေများကို မှုန်ဝါးဝါး မြင်နေရသည်။
“အရင်ဆုံး ကျွန်းဆီကို ချဉ်းကပ်ကြမယ်။”
ကန်းဟယ်ရင် မဟုတ်သည့် Unit 3 ၏ ခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။
‘သူတို့ ဒီကျွန်းပေါ် ရောက်နေတာလား။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက် ငြိမ်သက်နေရတာလဲ။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ရင်ထဲတွင် ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အပြင်သို့ ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။
ကန်းဟယ်ရင် သည် Unit 3 ကို ဦးဆောင်ရန် အရည်အချင်း သတ်မှတ်ခံထားရသော်လည်း ကွင်းပြင်တွင် စုဆောင်းသူ (collectors) များ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က သူ့ထက် ပို၍ ထက်မြက်ကြသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဤအခြေအနေတွင် တိတ်ဆိတ်စွာသာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
အကယ်၍ ကန်းဟယ်ရင် နှင့် သူ၏အပေါင်းအပါများ အထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့လျှင် ၎င်းတို့ ရှိနေနိုင်သည့်နေရာမှာ ဤကျွန်းမှလွဲ၍ အခြားမရှိနိုင်ပေ။
မဟုတ်ပါက...။
ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အထဲသို့ဝင်ဟန်ဆောင်ကာ တစ်နေရာရာတွင် လျှို့ဝှက်ပုန်းအောင်းနေမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ခေါင်းကိုခါလိုက်ပြီး ထိုသို့သော မဖြစ်နိုင်သည့် အတွေးမျိုးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။
သူတို့ မည်မျှပင် လိမ္မာပါးနပ်ပါစေ၊ ထိုသို့သော အရာမျိုးကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။
Unit 3 သည် လိုဏ်ဂူဝင်ပေါက်နှင့် ကျွန်းကို ဆက်သွယ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါသွားကြသည်။
၎င်းတို့၏ မူလရည်မှန်းချက်မှာ သုံးယောက်တစ်ဖွဲ့ဖြင့် ဘာကိုမျှ မကြောက်မရွံ့ သွားလာနေသည့် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် သူ၏အပေါင်းအပါများကို လျှို့ဝှက်စွာ နောက်ယောင်ခံလိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်ရန်ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ပုံဆောင်ခဲလိုဏ်ဂူထဲမှ ကျွန်းကြီး။
ထိုနေရာရှိ သရဲတစ္ဆေများကို တွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် Unit 3 မှ စုဆောင်းသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ခံစားချက်တစ်ခု စတင်ရိပ်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ လောဘဖြစ်သည်။
“ဒါတွေက ဒြပ်စင်ဆိုင်ရာ သရဲတစ္ဆေတွေ မဟုတ်လား၊ ရှားပါးမျိုးစိတ်တွေနဲ့ မတူဘူးလား။”
“သူတို့ကို ဖမ်းမိရင် ကောင်းတဲ့ ရလဒ်ထွက်ပစ္စည်းတွေ ရနိုင်မလား။”
“မှတ်တွေလည်း ရနိုင်တယ်။”
လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့သည် Unit 3 ခေါင်းဆောင်ဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွားကြသည်။
၎င်းတို့၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေစဉ် ရှေ့တွင် အသက်ရှင်လျက် လှုပ်ရှားနေသည့် ရွှေတုံးကြီးများကို ချန်ထားခဲ့သင့်၊ မသင့် ဆိုသည့် မေးခွန်းပင်ဖြစ်သည်။
“တာဝန်က ဆက်လုပ်ရမယ်။”
ခေါင်းဆောင်သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းလင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။
အချို့သော စုဆောင်းသူများမှာ သူ၏ ပြတ်သားသော စကားကြောင့် စိတ်ပျက်သွားဟန် ရှိကြသော်လည်း သူ၏ နောက်ထပ်စကားများက ၎င်းတို့၏ စိတ်ကို ပို၍ လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ရှာဖွေနေတဲ့ ‘ကြားထဲမှာ’ ကျွန်တော်တို့လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေတဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေကိုတော့ ရှင်းထုတ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။”
“ဝူး။”
“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ခေါင်းဆောင်ပဲ။”
၎င်းတို့သည် ရှားပါးသော ခွင့်ပြုချက်ကို ရလိုက်ကြသည်။ Unit 3 အဖွဲ့ဝင်များသည် ခေါင်းဆောင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် ပျော်ရွှင်သွားပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာကြသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူတို့ကို ကြည့်ရင်း ယုံကြည်စိတ်ချရသော လူအုပ်စုကို ဦးဆောင်နေရသည့်အလား ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင်။
“ခေါင်းဆောင်၊ နောက်ကနေ တစ်ယောက်ယောက် လာနေတယ်။”
“ဘာ။ အားလုံး ရပ်လိုက်ကြ! တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံ ယူကြ!”
နောက်ဘက်ကို စောင့်ကြည့်နေသည့် လက်အောက်ငယ်သား၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း၏ အာရုံများ ထက်မြက်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းတို့ အခုလေးတင် ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည့် လိုဏ်ဂူဝင်ပေါက်မှ အမည်မသိ လူများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
၎င်းတို့မှာ ကျူးကျော်သူများကို ရှင်းထုတ်ရန် ထွက်လာကြသော ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ဂိုဏ်းဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် ကျွန်းဆီသို့ အမြန်ကူးလာပြီး ဟာနူးဂိုဏ်း နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
“…”
“…”
ရုတ်တရက် တင်းမာသော အခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဟာနူးဂိုဏ်း သည် ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကန်းဟယ်ရင် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် သူ ထွက်ရပ်ရမည့် အလှည့်ဖြစ်သည်။
“နားထောင်။ မင်းတို့ ဘယ်သူတွေလဲတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့…”
သူသည် ၎င်းတို့လမ်းကို မပိတ်ဆို့ဘဲ ဖယ်ပေးရန် ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်သည်။
လေထုထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လက်သွားပြီး ကန်းဟယ်ရင် သည် မသိလိုက်ဘဲ လက်ကို အလိုအလျောက် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ခွပ်!
ထို့နောက် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်း ပြတ်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားသည်။
“အားးး!”
သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်း ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းနှင့်အတူ ရောက်လာသော ပြင်းထန်သည့် နာကျင်မှုကြောင့် အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
နာကျင်မှုကြောင့် တွန့်လိမ်နေသော သူ၏မျက်နှာ၊ မျက်ရည်များ ဝဲနေသော မျက်လုံးတို့သည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်သူကို မြင်လိုက်ရသည်။
“ဒီရူးနေတဲ့ ကောင်တွေ!”
သူတို့သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်း တစ်စက်မျှမရှိဘဲ ဤဘက်ကို တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
သူတို့သည် ဤအဖွဲ့ကို ရန်သူဟု သံသယမရှိဘဲ ယုံကြည်နေကြသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူတို့ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ထိုအခါမှ သိလိုက်ရသည်။
“ကူးဟတ်။ သူတို့ပဲ! ဒီအနောက်ကွယ်မှာ သူတို့ပဲ ရှိနေတာ!”
“ဒီရူးနေတဲ့ လူအိုကြီးက ဘာတွေ တတွတ်တွတ် ပြောနေတာလဲ။”
ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ၏ အမြင်အရ ၎င်းတို့သည် ကန်းဟယ်ရင် ၏ အော်ဟစ်သံကို နားမလည်နိုင်ပေ။
မဟုတ်ပေ၊ သူတို့ နားလည်အောင်ပင် ကြိုးစားမနေခဲ့ပါ။
သူတို့ ဘာပြောပြော ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ သည် ကျူးကျော်သူများ ဝင်ရောက်လာသည့် ကမ္ဘာ့အမြင်ဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ လည်ပတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို မဖြစ်မနေ ရှင်းထုတ်ရမည်။
“သူတို့က ရန်သူတွေ! သတ်လိုက်ကြ!”
“လာခဲ့ကြစမ်း!”
“ဒီကောင်တွေ!”
တင်းမာမှုများ အဆုံးသတ်သွားသည်။ ဟာနူးဂိုဏ်း နှင့် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ဂိုဏ်းတို့သည် လက်နက်များကို အပြန်အလှန် ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။
ဘယ်သူက အရင်စသလဲဆိုတာ ပြောနေစရာ မလိုတော့ပေ။ စုဆောင်းသူများ ဦးဆောင်သည့် Unit 3 နှင့် ကြီးကြပ်သူများသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်ကြသည်။
ကျွန်း၏ အစွန်းဘက်တွင် အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ရောထွေးသွားပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ စတင်တော့သည်။
အပြန်အလှန် ဆဲဆိုသံများ၊ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ လက်နက်များက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
***
“စတင်ပြီပဲ။”
[ဝိညာဉ်တို့သည် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရသည်ကို နှစ်သက်ကြသည်။]
[ဝိညာဉ်တို့သည် အကောင်းဆုံး ပြကွက်မှာ တိုက်ပွဲဖြစ်သည်ဟု အော်ဟစ်နေကြသည်။]
ဟာနူးဂိုဏ်း နှင့် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ဂိုဏ်းကြားတွင် ဖြစ်ပွားလာသော တိုက်ပွဲ။
တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် မုန်းတီးခြင်း၊ သတ်ဖြတ်လိုခြင်းတို့ဖြင့် စုစည်းထားသော အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ သည် အရေအတွက် ပိုများသော်လည်း ဟန်နူးလ် သည် တစ်ဦးချင်းစီ၏ အဆင့်ပိုမြင့်ပြီး အဖွဲ့လိုက် လုပ်ဆောင်မှု ပိုကောင်းသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ဟန်နူးလ် သည် တကယ့် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ နည်းပါးပုံရသော်လည်း ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ သည် သတ်ဖြတ်ရန် တိုက်ခိုက်ရာတွင် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိပေ။
ဤအချက်အားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ နှစ်ဖက်စလုံး၏ စွမ်းအားမှာ တူညီနေသည်။
‘ဒါပေမဲ့ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့စလုံးရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကတော့ ပိုသန်မာပုံရတယ်။’
Unit 3 ၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ကို ဦးဆောင်သည့် ကြီးကြပ်သူ။
သူတို့သည် တိုက်ပွဲ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အကြမ်းတမ်းဆုံး တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ကျွန်တော်သည် သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်ရင်း ပေါ့ပ်ကော်န်ကို ဝါးစားလိုက်သည်။
[ဝိညာဉ်တို့သည် ပေါ့ပ်ကော်န်ကို ပျော်ရွှင်စွာ စားသုံးနေကြသည်။]
ဝိညာဉ်တို့၏ တုံ့ပြန်မှုကလည်း ကောင်းသည်။
သူတို့အမြင်တွင် ကျွန်တော့်ကျေးဇူးကြောင့် စုဆောင်းသူများ၏ အဖွဲ့လိုက်တိုက်ပွဲကို ကြည့်ခွင့်ရလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဒီလိုရှားပါးတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ဖို့ ဝင်ကြေးပေးစရာ မလိုတာကြောင့် သူတို့ ပျော်ရွှင်နေကြရမည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီတိုက်ပွဲကို မသက်မသာ ခံစားရတဲ့သူတွေလည်း ရှိပါတယ်။
ဖြောင့်မတ်ပြီး ကြင်နာတတ်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေက အဲဒီလိုမျိုးပေါ့။
ဒါပေမဲ့ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့စလုံးက ဘယ်သူမှ ဖြောင့်မတ်မှု မရှိတာကြောင့် သူတို့ ကျွန်တော့်ကို တိုက်ရိုက် ဘာမှ ပြောလို့မရပေ။
သူတို့က လူဆိုးတွေပဲ။
သူတို့သည် ကိုယ်ကျိုးအတွက်ဆိုလျှင် အခြားသူများကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်နိုင်သူများ ဖြစ်သည်။
အကြောင်းပြချက် အားလုံးက ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ရှိနေသည်။
ကျွန်တော်ကတော့ ဒီအခြေအနေကို ပျော်မွေ့နေဖို့ပဲ လိုတယ်။
တကယ်တော့ ကန်းဟယ်ရင် လည်း စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေပုံရသည်။
‘ဒါပေမဲ့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေတာကို ပြတဲ့သူကတော့ ကွမ်ဂျီအာ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။’
ကျွန်တော်သည် ခဏလောက်ကတည်းက စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုကို အတင်းမျိုသိပ်ထားသည့် ကွမ်ဂျီအာ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမသည် စစ်ဆင်ရေး စတင်ကတည်းက ဒါကို မကြိုက်ပုံရသည်။
ထူးဆန်းသည်။
သူမသည် အနာဂတ်အသိပညာကို ကျွန်တော်နှင့် မျှဝေခံစားထားသည့် ပြန်လည်မွေးဖွားသူ (regressor) တစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အတွက် ဒါကို သဘာဝကျကျ လက်ခံသင့်သည်။
သူမ အစကတည်းက သဘောမတူခဲ့တာလား။
ဒါပေမဲ့ သူမသည် ထိုသို့ပင် တုံ့ပြန်နေဆဲဖြစ်သည်။
‘သူမ နှလုံးသားထဲမှာ ဒါကို လက်မခံနိုင်သေးတာ ဖြစ်ရမယ်။ သူမက အရမ်း ကြင်နာတတ်လွန်းတယ်။’
သူမသည် ပြန်လည်မွေးဖွားသူ (regressor) ဖြစ်သည့်အတွက် သူမ၏ စိတ်နှလုံးမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သော်လည်း ထိုနှစ်များစွာအတွင်း သူမ၏ ကောင်းမွန်ပြီး ကြင်နာတတ်သည့် စိတ်နှလုံးမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။
ကျွန်တော် သူမကို သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။
“တစ်ခုခု စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေတာလား။”
“... အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။”
“ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အကြည့်က သိပ်မကောင်းဘူးနော်။ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင်လည်း ကြည့်မနေနဲ့လေ...”
“အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေတယ်လေ။”
မဟုတ်ဘူးတဲ့လား။
ကျွန်တော် သိချင်စိတ်ဖြင့် သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး အذိုအညည်းသံနှင့် စကားစလိုက်သည်။
“ကျွန်မ သိချင်ရုံသက်သက်ပါ။ တကယ်ပဲ ဒီလိုနည်းနဲ့ လုပ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား။ ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ပဲ သူတို့ကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်လို့ မရဘူးလား။ ရှင်က ကျွန်မလိုပဲ အနာဂတ်အကြောင်း သိထားတဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားသူ (regressor) တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား။”
သြော်၊ ဒီလိုမျိုးကိုး။
အကြောင်းရင်းက ဒါကိုး။
သူမသည် ကျွန်တော့်နည်းလမ်းက ရက်စက်လွန်းလို့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။
ကျွန်တော် မှားယွင်း နားလည်နေမိတာပဲ။
‘ဒီလိုနည်းနဲ့ လုပ်ရတယ်ဆိုတာက ဒီလိုဘဝမျိုးကို ဖြတ်သန်းဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့... စိုးရိမ်မိတယ်။ ရန်သူတွေကို အမြဲတမ်း ဒီလိုနည်းနဲ့ပဲ ကိုင်တွယ်လို့ မရဘူးလေ။’
ဦးနှောက်ကို သုံးပြီး အကြံအစည်တွေ ထုတ်ကာ ရန်သူတွေကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ခိုင်းခြင်း။
သူမက ထိုအချက်ကိုပဲ မနှစ်မြို့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမက မဟုတ်သလို ဟန်ဆောင်နေပေမဲ့ သူမရဲ့ ခံစားချက်ကို ကျွန်တော် သိနေတယ်။
ဒါက ပင်ပန်းတယ်၊ စဉ်းစားရတယ်၊ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်လေ။
ကျိန်းသေပေါက်၊ သူမက အဲဒီလို မြင်နေမှာပဲ။
ရုတ်တရက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ယခင်ဘဝကို သတိရမိသည်။
ကန်းဟယ်ရင် က ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလို ပြောခဲ့ဖူးတယ်။
ကျွန်တော့်ရဲ့ နည်းလမ်းက စွမ်းအားမရှိတဲ့ အားနည်းသူတွေအတွက် ပရိယာယ်သက်သက်သာ ဖြစ်တယ်တဲ့။
စစ်မှန်တဲ့ အားကောင်းသူတွေဆိုတာ သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်ကြတာ၊ အဲဒါကမှ ဝိညာဉ်တွေကို ပျော်ရွှင်စေပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ကျေနပ်မှု ရတာတဲ့လေ။
အဲဒါက ကွမ်ဂျီအာ (regressor) ရဲ့ အဆိုပဲ။
အလုပ်မရှုပ်ဘဲ သူတို့ကို စွမ်းအားနဲ့ပဲ အမှုန့်ချေပစ်လိုက်ဖို့ပေါ့။
“နားလည်ပါပြီ။”
ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ အစီအစဉ်က ကွမ်ဂျီအာ အမြဲလုပ်နေကျ ပုံစံနဲ့ မကိုက်ညီတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
သူမက ပြန်လည်မွေးဖွားသူ (regressor) ဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်နဲ့တော့ ကွာခြားတယ်။
သူမက ကျွန်တော့်ထက် ပိုပြီးတော့လည်း ကြာကြာ နေထိုင်ခဲ့ရတယ်။
ပြီးတော့ သူမမှာ ဘဝရဲ့ ဦးတည်ချက်ကို ပြုပြင်ပေးနိုင်တဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေး (regressive trait) လည်း ရှိတယ်။
သူမကတော့ ရန်သူတွေကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှင်းထုတ်ပစ်ဖို့ပဲ ရွေးချယ်ခဲ့မှာပဲ။
သူမသည် ယခုအချိန်အထိလည်း ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ အနာဂတ်မှာလည်း ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်သွားလိမ့်မည်။
ကွမ်ဂျီအာ အတွက်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နည်းလမ်းက နားလည်ပေးနိုင်ရင်တောင် လက်ခံဖို့ ခက်ခဲနေပါလိမ့်မယ်။
ပင်ပန်းတယ်၊ စဉ်းစားရတယ်၊ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်လေ။
“ကွမ်ဂျီအာ၊ ကျွန်တော်က ‘build-up’ လို့ခေါ်တဲ့ အရာကို နှစ်သက်တယ်ဆိုတာ သိလား။”
“Build-up ဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှင်ပြောသလို ရန်သူတွေကို အမှုန့်ချေပစ်လိုက်တာက ကောင်းမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒါက ခဏတာပဲ။ နောက်ပိုင်း ပြန်တွေးကြည့်ရင်တောင် ဘာမှ မှတ်မိနေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက အရမ်းမြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြစ်ပျက်သွားတာကိုး။”
ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ရှိတယ်လို့ ဆိုပါစို့။ ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင်က အရမ်းသန်မာတယ်။ သူက အကောင်းဆုံး မန်ချ်ကင် (munchkin) ပုံစံမျိုးပေါ့။
သူက အရမ်းသန်မာလွန်းလို့ သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့သမျှ အရာအားလုံးကို သူ့စွမ်းအားနဲ့ပဲ ရှင်းထုတ်ပစ်တယ်။
သူက နောက်ဆုံးရန်သူကိုတောင် အစီအစဉ်တစ်ခု မချခင်မှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်တယ်။
ဇာတ်လမ်းက အဲဒီလိုမျိုး ပြီးသွားတယ်။
ဒါဆိုရင် ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ တန်ဖိုးက ဘာလဲ။
အရာအားလုံးကို ချက်ချင်းလက်ငင်း အဆုံးသတ်လိုက်တဲ့ အရမ်းသန်မာတဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင်။ အဲဒါမှာ ဘာပျော်စရာ ရှိမှာလဲ။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျေနပ်ဖို့တော့ ကောင်းမှာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ခဏတာပဲ။
လုပ်ငန်းစဉ် သို့မဟုတ် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မရှိဘဲ အဲဒီလို လုပ်လိုက်ခြင်းက ဇာတ်လမ်းရဲ့ အဆင့်နဲ့ တန်ဖိုးကို မလွဲမသွေ ကျဆင်းသွားစေတယ်။
ကျွန်တော် ဒီလိုလုပ်နေတာက ကိုယ်တိုင် မလုပ်နိုင်လို့လို့ ထင်နေတာလား။
“ရှင်ကြည့်လေ၊ ဇာတ်ခုံဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ ဦးဆောင်ပြီး သယ်ဆောင်သွားတဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင်အကြောင်းပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင် တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတဲ့ ဇာတ်ခုံက ပျင်းစရာကောင်းတယ်။ မြင်သမျှ ရန်သူတွေကိုပဲ ထုရိုက်နေတဲ့ အရမ်းသန်မာတဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင်ဆိုတာ အနုပညာမမြောက်ပါဘူး။”
အဲဒါက ကျွန်တော် လိုချင်တဲ့ ဇာတ်ခုံ မဟုတ်ဘူး။
အဓိကဇာတ်ကောင်က ထင်ရှားနေရမယ်ဆိုတာ မှန်ပေမဲ့ သူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေလို့ မရဘူး။
နောက်ခံလူတွေအဖြစ် ရှိနေသူတွေ၊ အဓိကဇာတ်ကောင်ကို မလွဲမသွေ ပံ့ပိုးပေးရတဲ့ ဇာတ်ပို့ဇာတ်ရံတွေ။
ပြီးတော့ ဝေးကွာတဲ့ နေရာကနေ အားလုံးကို ကြည့်ရှုနေတဲ့ ပရိသတ်တွေအထိပေါ့။
ဒီအရာအားလုံးက စက်တစ်ခုထဲက သွားဘီးလေးတွေလို အတူတကွ လုပ်ဆောင်နေရမယ်။
‘သူတို့ဆီကနေ အကောင်းဆုံးတွေကို ထုတ်ယူရမယ်၊ ပြီးတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ဆောက်သွားရမယ်။ အဲဒီနောက်မှာမှ ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ပြီးပြည့်စုံသွားတဲ့အချိန် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဒိုင်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေရမယ်!’
အဲဒါက build-up ဆိုတာပဲ။
အဲဒါက အနုပညာတစ်မျိုးပဲ။ အဓိကဟင်းလျာ မစားခင် အစားအစာတစ်ခုခု စားရသလိုမျိုးပေါ့၊ ပင်ပန်းပြီး ငြီးငွေ့စရာ ကောင်းတာတော့ အမှန်ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းက နောက်ဆုံးမှာတော့ အဓိကဟင်းလျာကို ပိုပြီး တောက်ပလာစေတယ်။
“ပြီးတော့ အဲဒါက ကျိန်းသေပေါက် အကောင်းဆုံး ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ။”
“...”
“အင်း၊ ရှင်လည်း ခုထိ နားမလည်သေးဘူး ထင်တယ်။ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ရှင်က ကျွန်တော်နဲ့ မတူတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရမှာပါ။ ဒါကြောင့် ရှင့်ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ခိုင်းပါဘူး။ တစ်နေ့နေ့ကျရင် ကျွန်တော်လည်း ရှင်လိုချင်တဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်ပါဦးမယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတလေတော့ ဒီလိုနည်းလမ်းလည်း ရှိတယ်ဆိုတာ သိထားပေးပါ။”
ကျွန်တော့်ရဲ့ စည်းရုံးမှုက အလုပ်ဖြစ်သွားတာလား။ ကွမ်ဂျီအာ က နှုတ်ခမ်းလေး ဆူထားပေမဲ့ သဘောတူသွားပုံ ရတယ်။
“... ကောင်းပါပြီ။ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့၊ ကျွန်မ လိုချင်တဲ့ ပုံစံက အမြဲတမ်း မှန်နေတာ မဟုတ်နိုင်ဘူး။”
ထိုပြတ်သားတဲ့ စကားလုံးက ကျွန်တော့်ကို ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း သူမကိုယ်သူမ ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဝေဖန်ခြင်းနဲ့ ပိုတူနေသည်။
သူမသည် အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကြားက ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲဆီသို့ မျက်လုံးကို ငြိမ်သက်စွာ ရွှေ့လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်ရဲ့ build-up အနုပညာကို နားလည်အောင် ကြိုးစားနေပုံ ရသည်။
သူမရဲ့ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ အမူအရာကို မြင်ပြီး ကျွန်တော် တိုးတိုးလေး ရယ်လိုက်မိသည်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဖြစ်ပျက်သွားသည်။
ရှီးရှီးရှီး---!!!
ဧရာမ လိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေတဲ့ မြင့်မားတဲ့ အော်ဟစ်သံ။
ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြတဲ့ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့စလုံးက တိုက်ပွဲကို ရပ်လိုက်ပြီး ကျွန်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဝိညာဉ်တွေလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပါပဲ။
ကျွန်တော်ကတော့ မဟုတ်ဘူး။
“ကွမ်ဂျီအာ။ ကြည့်လိုက်။ ဒါက အဓိက ပြကွက်ပဲ။”
နောက်ဆုံးတော့ အဓိကဟင်းလျာ စတင်ပါပြီ။