“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီလိုနေရာမျိုး ရှိနေတာလား။”
ဂျွန်ကွမ်ဆော့သည် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည့် အတွေးကမ္ဘာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဤသို့သော မြင်ကွင်းမျိုးနှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံများစွာ မရှိသော်လည်း ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုအတွင်း၌ အတွေးကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဝင်ပေါက်ရှိနေခြင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း မည်သူမဆို သိနိုင်ပေသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပုံရသည်။
“ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဒီထဲကို ဝင်သွားတာလား။”
ဟန်နူးလ် မှ စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့သည် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်းမှာ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်အသွင်ဆောင်ထားသည့် ဤနေရာနှင့် သူတို့ ဆက်နွှယ်နေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
ဟန်နူးလ် အနေဖြင့် ဤသို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။
သေးငယ်သော စီမံခန့်ခွဲရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုအနေဖြင့် ဤမျှအထိ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိပါ့မလား။
အနောက်ကွယ်တွင် ပိုမိုကြီးမားပြီး အာဏာရှိသူတစ်ဦးဦး ပါဝင်ပတ်သက်နေရမည်မှာ သေချာသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ဟန်နူးလ် တွင် အခြားတစ်နေရာမှ ကျောထောက်နောက်ခံပေးသူ ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
“ဟား။ ဘက်ဆယ်ရီယွန်။ နင်ကတော့ တကယ့်မြွေပွေးပဲ။”
ဟန်နူးလ် ကနေ ထွက်သွားတာနဲ့ ဒီလိုနေရာမျိုးရဲ့ အကူအညီကို ဘယ်လိုလုပ်ရယူနိုင်တာလဲ။
မဖြစ်နိုင်ဘူး။
သူမက ဒီနေရာအကြောင်း သိနေတယ်ဆိုကတည်းက ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံပေးသူတွေနဲ့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက အဆက်အသွယ်ရှိနေခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။
သူမ ဟန်နူးလ် မှာ ရှိနေကတည်းက လျှို့ဝှက်စွာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုးပေါ့။
“ဒါဆို နင်က ငါ့ရှေ့မှာ ပြုံးပြပြီးတော့ နောက်ကနေ ဒီလိုမျိုး ဓားနဲ့ထိုးခဲ့တာပေါ့လေ?”
သူမက ‘သူလျှို’ တစ်ယောက်ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ခန့်မှန်းနိုင်မည်နည်း။
အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ ဂျွန်ကွမ်ဆော့၏ နားလည်မှုလွဲခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း သူကတော့ ယုံကြည်နေမိသည်။
မဟုတ်ပါက လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီမှုရှိမည် မဟုတ်ပေ။
“မိုက်မဲတဲ့ကောင်တွေ။ ငါတို့ ဒီလိုမျိုး လိုက်လာလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ လုံးဝ ထင်မထားကြဘူးပေါ့လေ။”
ဒီတစ်ခါ အတွေးကမ္ဘာထဲကို ဝင်သွားရင် တခြားသူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။
ဒီနေ့ဟာ သူတို့ရဲ့ အဆုံးသတ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့တောင် မတွေးမိကြဘူးလား။
ဂျွန်ကွမ်ဆော့သည် ချက်ချင်းပင် အချက်ပေးလိုက်သည်။
ဝင်ရောက်စီးနင်းရန် ပြင်ဆင်ရန်ဖြစ်သည်။
Mobile Unit 3 အဖွဲ့ဝင်များသည် သူတို့၏ လက်နက်များကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။
သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂျွန်ကွမ်ဆော့သည် အနည်းငယ် စိတ်အားတက်ကြွသွားသည်။
“သွားကြမယ်။”
ဂျွန်ကွမ်ဆော့သည် ဤနေရာသို့ ဝင်ရန် မလိုပေ။
သို့သော် သူတစ်ယောက်တည်း အပြင်တွင် ကျန်ရစ်နေ၍လည်း မဖြစ်။
သက်သေတစ်ယောက် ပေါ်လာနိုင်ခြေရှိသည်။
ဤကိစ္စကို လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်လျှင် ဂျွန်ကွမ်ဆော့လည်း Mobile Unit 3 နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီး အတွေးကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဂျွန်ကွမ်ဆော့သည် ထိုအချက်အတွက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။
အတွေးကမ္ဘာထဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း Mobile Unit 3 နှင့်အတူ ရှိနေသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာ ရနေသည်။
ထို့ပြင် အတွေးကမ္ဘာဆိုသည်မှာ မည်သို့သောနေရာမျိုးလဲဆိုသည်ကိုလည်း သူ စူးစမ်းချင်နေမိသည်။
Mobile Unit 3 ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အမျိုးသားက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“စတင်ဝင်ရောက်ကြမယ်။”
Mobile Unit 3 နှင့် ဂျွန်ကွမ်ဆော့တို့သည် အတွေးကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
***
“ရသလောက် မြန်မြန်ကောက်ယူထားကြ။ တကယ်အရေးကြီးတဲ့အရာတွေက ဒါတွေမဟုတ်ဘူး။”
ငါသည် တောရိုင်းဆေးပင်အချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူရင်း သူတို့ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါလည်း လောဘတက်မိတာပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့အရာတွေက များလွန်းတာကြောင့် တစ်ခုချင်းစီကို အကုန်ယူဖို့ မဖြစ်နိုင်သလို နောက်ကနေ လိုက်လာကြမယ့် ကောင်တွေကိုလည်း စိတ်ပူနေရသည်။
“ငါတို့ အဓိက ပစ်မှတ်ထားတာက အတွင်းထဲက သဘာဝကျောက်တုံးနဲ့ ဒီအတွေးကမ္ဘာကို ရှင်းထုတ်ဖို့ပဲ။”
“နားလည်ပါပြီ။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
သူတို့သည် ငါ့စကားကို ကောင်းကောင်း နားထောင်ကြသည်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ အပြုအမူကောင်းဖို့ဆိုတာ အရေးကြီးတာပေါ့။
ပဲနဲ့ ပဲငံပြာရည်ချက်တယ်လို့ ပြောရင်တောင် သူတို့က ငါ့ကို ယုံနေကြမယ့်ပုံပဲ။
[ဝိုး? မင်း တော်တော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေတာပဲ။ ပျော်နေတာလား။]
‘ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။’
ငါ့ကို စနောက်နေတဲ့ အမှောင်ဆုံးနေရာတွင် ရယ်မောသူ ကို တိတ်ဆိတ်သွားစေလိုက်သည်။
[ဝိညာဉ်တွေက ဒီလိုရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အခြေအနေကို မကျင့်သားရသေးဘူး။]
[ဝိညာဉ်တွေက မင်း ဘာတွေလုပ်နေတာလဲဆိုတာကို သိချင်နေကြတယ်။]
အမှောင်ဆုံးနေရာတွင် ရယ်မောသူ ထံမှ 100TP ထောက်ပံ့မှု!
[မင်း အခု ဘာလုပ်နေတာလဲ။]
ပြီးတော့ ဒီမြင်ကွင်းကို တတိယလူအနေနဲ့ ကြည့်ရှုနေကြတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ။
သူတို့သည် ဤအခန်းကို စိတ်ဝင်စားလို့ ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်겠지만၊ ငါနှင့် ကွမ်ဂျီအာ၊ ကန်းဟယ်ရင် တို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားပြီး ဂူထဲက ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူနေကြသည့် ရုတ်တရက်မြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေကြသည်။
“ဟားဟား။ အားလုံးပဲ။ မတွေ့တာကြာပြီ။ အမှန်တော့လည်း မကြာသေးပါဘူးလေ။”
လက်တွေ့ဘဝမှာတော့ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။
“လက်ရှိအခြေအနေကြောင့် အံ့သြနေကြမှာပေါ့။”
[ဝိညာဉ်တွေက အံ့သြနေကြတယ်လို့ ပြောနေတယ်။]
[စိတ်မရှည်တဲ့ ဝိညာဉ်အချို့က မင်းကို မြန်မြန်ရှင်းပြဖို့ တောင်းဆိုနေကြတယ်။]
ကြည့်ရှုသူတွေ ပိုများလာလို့လား။
ငါ စာကြည့်တိုက်ကို ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ ကြည့်ရှုသူ ၅,၀၀၀ ကျော် ရောက်လာခဲ့သည်။
သူတို့က ပုံမှန်အခန်းမျိုးကို မျှော်လင့်ထားကြပေမဲ့၊ ငါတို့ရဲ့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ပုံစံသစ်ကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး စူးစမ်းချင်နေကြသည်။
“ဝိညာဉ်တို့။ ဒီနေ့တော့ ငါက ပုံစံတစ်မျိုးနဲ့ အခန်းတစ်ခုကို ပြသပေးသွားမယ်။”
[100TP ထောက်ပံ့မှု!]
[ပုံစံတစ်မျိုး? ဒါကိုကြားတာနဲ့တင် ငါ့ပါးစပ်ထဲ တံတွေးတွေတောင် စီးကျလာပြီ။]
[100TP ထောက်ပံ့မှု!]
ကန်းယူဟွန်း ရဲ့ စကားကို မယုံသေးတဲ့ အမည်းရောင်နွားတွေ ရှိသေးလား။]
ငါ စကားကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ပြောလိုက်တဲ့အခါ ဝိညာဉ်တွေက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေကြသည်။
“ငါတို့က ပုံမှန်ဆိုရင် အတွေးကမ္ဘာကို ရှင်းထုတ်တာကို သိပ်ဂရုမစိုက်ကြဘူးမလား? အဲ့ဒါက ပုံမှန်လို့ ထင်ထားကြတာလေ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ငါတို့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့သူတွေ များလာတယ်။”
[ဝိညာဉ်တွေက မင်းစကားကို ထောက်ခံတဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းငြိမ့်နေကြတယ်။]
“အနှောင့်အယှက်တွေပဲ ဆက်ပေးနေရင် ငါလည်း အခန်းကောင်းကောင်း ပြဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်မလား? မင်းတို့လည်း ခံစားမိမှာပါ။ မင်းတို့ အားပေးခဲ့တဲ့ စုဆောင်းသူက လက်တွေ့ဘဝနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ပြီး ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားတာမျိုးပေါ့။”
[ဝိညာဉ်တွေက မင်းစကားကို ငြင်းဆန်တဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါရမ်းနေကြတယ်။]
“ငါတို့ အဲ့လိုဖြစ်စရာ မလိုဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီနေ့တော့ အထူးဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်တယ်။ ဒီအခြေအနေထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့ကောင်တွေကို အကုန်ရှင်းပစ်ကြမယ်။”
ဒီဗုံးပေါက်ကွဲသံလိုမျိုး ပြောလိုက်တဲ့စကားကြောင့် ဝိညာဉ်တွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကတော့ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။
ဆူညံနေတဲ့ စာတိုပေးပို့တဲ့ ဝင်းဒိုးက အဆက်မပြတ် မြည်နေပြီး နောက်တစ်ခန်းကို စောင့်မျှော်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကလည်း Points တွေကို ရူးမတတ် ပစ်ပေးနေကြသည်။
ငါ စာကြည့်တိုက်ကို ဖွင့်တာ ငါးမိနစ်တောင် မပြည့်သေးခင်မှာတင် Points အများအပြား စုပုံလာခဲ့သည်။
ငါသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ဇာတ်လမ်းက အရင်ကလိုမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တိုက်ခိုက်တာထက် ဦးနှောက်ကို သုံးရမယ့် အကြောင်းအရာမျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
ငါသည် လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော တန်ဖိုးရှိသည့် ဆေးပင်များကို အိတ်ထဲသို့ အမြန်ထည့်လိုက်ပြီး ဝင်ပေါက်၏ အခြားတစ်ဖက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“အခုလောလောဆယ်မှာ ငါတို့ကို ဒီနေရာကို မလာအောင် တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ဂိုဏ်းက စုဆောင်းသူတွေ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့အပြင် တခြားဘာကြောင့်မှန်းမသိ ငါတို့ကို လိုက်ရှာနေတဲ့ မဖိတ်ခေါ်တဲ့ ဧည့်သည်တွေလည်း ရှိနေတယ်။ ဒီနေ့တော့ သူတို့အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်အောင် ငါ ဖန်တီးပေးမယ်။”
[100TP ထောက်ပံ့မှု!]
[ဟင်၊ ဒီမှာ EIJ လုပ်မလို့လား။]
[100TP ထောက်ပံ့မှု!]
[အာ၊ လော။ ပျော်စရာကြီး ဖြစ်လာတော့မယ်။]
[100TP ထောက်ပံ့မှု!]
[တိုက်ပွဲဆိုတာ အကောင်းဆုံး ရှိုးပွဲပေါ့! သွားကြစို့!]
စာတိုပေးပို့တဲ့ ဝင်းဒိုးကတော့ ပွဲတော်တစ်ခုလို စည်ကားနေသည်။ ကောင်းပြီ။
ဒီလိုဆိုရင် ဝိညာဉ်တွေက ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အခြေအနေကို မေးခွန်းထုတ်တော့မှာ မဟုတ်ဘဲ နောက်တစ်ခု ဘာဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာကိုပဲ စောင့်မျှော်နေတော့မှာ။
ငါ လုပ်ရမှာကတော့ ငါတည်ဆောက်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သလိုမျိုး ပြသပေးဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။
“ဂျီအာ၊ ဟယ်ရင်။ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့။”
“ဟုတ်ကဲ့!”
“နားလည်ပါပြီ။”
ဒီတစ်ခါတော့ ငါသည် ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့ နှစ်ယောက်စလုံးနှင့်အတူ လှုပ်ရှားနေသည်။
အမြဲတမ်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့ပဲ တွဲနေကျမို့လို့လားတော့မသိ၊ ဝိညာဉ်တွေက ဒီလို ထူးခြားတဲ့ အဖြစ်အပျက်မျိုးကို အရမ်းသဘောကျနေကြသည်။
အထူးသဖြင့် လှပတဲ့ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်က ပခုံးချင်းယှဉ်ပြီး လှုပ်ရှားနေတဲ့အခါ ဝိညာဉ်တွေက Points တွေကို ပျော်ရွှင်စွာ ပစ်ပေးကြသည်။
[100TP ထောက်ပံ့မှု!]
[ငါ့မျက်လုံးတွေ၊ ငါ့မျက်လုံးတွေက တကယ်ကို ပျော်ရွှင်ရပါတယ်။]
[100TP ထောက်ပံ့မှု!]
[ဒါက ပထမနဲ့ ဒုတိယလား? တတိယမြောက်က ဘယ်သူဖြစ်မလဲဆိုတာကိုပဲ စောင့်မျှော်နေပါတယ်။]
မဟုတ်ဘူး၊ တတိယမြောက်က ဘယ်သူဖြစ်မလဲဆိုတာကို ငါတောင် မသိသေးပါဘူး။ ဘာလို့များ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ယောက်ကို ရွေးရတော့မယ့်ပုံစံမျိုးနဲ့ ပြောနေကြတာလဲ။
ငါလည်း အငြင်းမပွားတော့ဘဲ သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပုံရိပ်ယောင်တွေရှိတဲ့ ရေတံခွန်တည်ရှိရာ ပုံဆောင်ခဲဂူရဲ့ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဆေးပင်တွေနဲ့ တွင်းထွက်ပစ္စည်းတွေကို ကောက်ယူဖို့လည်း မမေ့ခဲ့ပါဘူး။
ရတဲ့အခွင့်အရေးကို အကောင်းဆုံး အသုံးချထားမှပေါ့။
***
အတွေးကမ္ဘာဖြစ်တဲ့ ပုံဆောင်ခဲဂူရဲ့ ဝင်ပေါက်။
“... ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။”
ကြီးကြပ်သူလို့ ခေါ်ဆိုခြင်းခံရတဲ့ လူက နေရာမှာရှိနေတဲ့ ခြေရာတွေကို မြင်လိုက်ရတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
အနီးအနားမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ လုံခြုံရေးအစောင့်တစ်ယောက်က ထွက်လာပြီး ပြောသည်။
“ဆရာ၊ ရန်သူတွေပါ။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာတာပါ။”
“ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ။”
“အစကတော့ သုံးယောက်ပါ။ ပြီးတော့ နောက်ထပ် အယောက်နှစ်ဆယ်လောက် ထပ်ရောက်လာတယ်။ သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို ကြည့်ရတာ ဒီကိုလာဖို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပုံရပါတယ်။”
“ငါသိပြီ။”
ကြီးကြပ်သူက သူတို့ပြောတာ လိမ်ညာတာမဟုတ်မှန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူ အရေအတွက်က အယောက်နှစ်ဆယ်ခန့် ရှိသည်။
အကယ်၍ သူတို့အားလုံးက စုဆောင်းသူတွေသာဆိုရင် အင်အား အတော်လေး ကြီးမားသည်ဟု ဆိုရမည်။
ပြီးတော့ သူတို့က သေချာပေါက် ပြင်ဆင်လာကြတာမို့ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မယ့်သူတွေတော့ မဟုတ်ပေ။
‘ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို လာခိုးရဲတဲ့ ဒီကောင်တွေက ဘယ်သူတွေလဲ။’
အခြေအနေက ဒီလောက်ထိ ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ တိုက်ပွဲကို ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ပေ။
ပြီးတော့ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားက တိုက်ပွဲဆိုတာ အသေးအဖွဲလောက်နဲ့ ပြီးသွားလေ့ မရှိပါ။
သူတို့က ဟန်နူးလ် ကို ထိပါးလိုက်မိပြီ။
တစ်ဖက်ဖက်က လုံးဝ ပျက်စီးသွားတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ရတော့မည့် အခြေအနေပင်။
မဟုတ်ရင် တခြားသူတွေက သူတို့ကို အထင်သေးသွားလိမ့်မယ်။
“အားလုံးပဲ၊ အသင့်ပြင်ထားကြ။”
ပြိုင်ဘက်တွေရဲ့ အရေအတွက်က နည်းနည်းလေးမှ မဟုတ်ပေမယ့် သူတို့ဘက်မှာလည်း လူအင်အား ရှိသည်။
ကြီးကြပ်သူ ဦးဆောင်လာတဲ့ လက်အောက်ငယ်သား အရေအတွက်က ၂၅ ယောက်။
ကြားထဲမှာ အားနည်းတဲ့သူတွေလည်း ရောနေပေမယ့် အရေအတွက်အရတော့ သူတို့က အသာစီးရနေသည်။
ပြီးတော့ သူတို့အားလုံးက လူသတ်ဖို့ ဝန်မလေးတဲ့သူတွေချည်းပဲ ဖြစ်သည်။
ကြီးကြပ်သူရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတော့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက သွားဖြဲလိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေကို ထုတ်လိုက်ကြသည်။
“ဟား။ သူတို့ တကယ်ပဲ ရူးသွားကြတာပဲ။”
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဟန်နူးလ် ကို ထိရဲတာလဲ။ တကယ့်ကို သေကြောင်းကြံနေတာပဲ။”
“သူတို့ ဝိညာဉ်တွေကိုပါ သိမ်းယူလိုက်ကြရအောင်။”
သူတို့က ဘဏ္ဍာတိုက် သူခိုးတွေကို ဖမ်းဖို့အတွက် အရင်ကတည်းက ဒေါသထွက်နေကြတာမို့ ရန်သူတွေ ဝင်လာတယ်လို့ ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ပိုလို့တောင် ဒေါသထွက်သွားကြသည်။
သူတို့က ဘယ်သူတွေပဲဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ချင်နေကြသည်။
ကြီးကြပ်သူကတော့ ထိုအဖွဲ့ရဲ့ ရှေ့ဆုံးမှာ ရှိနေသည်။
“ဝင်သွားကြမယ်။”
ကြီးကြပ်သူနှင့် စုဆောင်းသူ ၂၆ ယောက်တို့သည် အတွေးကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
***
ခွါးအာ့!
မြစိမ်းရောင် ရေစီးကြောင်းအနည်းငယ်က စုပေါင်းသွားပြီး ကြီးမားတဲ့ ရေတံခွန်ကြီးအဖြစ် ဖန်တီးထားသည်။
ရေစက်ပေါင်းများစွာနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အလင်းရောင်တွေ ရောယှက်နေတာကို ကြည့်လိုက်ရင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေမယ့် မြင်ကွင်းမျိုးဖြစ်သည်။
အတုအယောင်မဟုတ်ဘဲ သဘာဝတရားက အချိန်အကြာကြီး ဖန်တီးထားတဲ့ အံ့မခန်း လက်ရာတစ်ခု။
အလှတရားကို ခံစားတတ်တဲ့ ဝိညာဉ်တချို့တောင် ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် စွဲလမ်းသွားကြသည်။
“ရောက်ပြီ။”
ကန်းယူဟွန်း တို့ အဖွဲ့သည် ကြီးမားသော ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ရေတံခွန်အနီးက ကျွန်းကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဒီအတွေးကမ္ဘာရဲ့ ပုံဆောင်ခဲဂူ အနက်ပိုင်းမှာ သဘာဝကျောက်တုံးကို ဝှက်ထားတဲ့ နေရာဖြစ်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ထိုနေရာတစ်ဝိုက်မှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေကို မြင်လိုက်ရတော့ မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
“... ဝိညာဉ်တွေပဲ။”
ဝိညာဉ်ဆိုတာ သဘာဝစွမ်းအားတွေ ကြွယ်ဝတဲ့နေရာမျိုးမှာ ဖြစ်တည်နေတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေ ဖြစ်သည်။
သူတို့က သဘာဝစွမ်းအားအလိုက် ဖန်တီးထားတဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ရှိကြတာမို့ တိုက်ခိုက်ရတာ အတော်လေး ခက်ခဲသည်။
တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင်ပေါ့။
“အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။”
ကန်းဟယ်ရင် က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ မေးလိုက်တဲ့အခါ ကန်းယူဟွန်း က တက်ကြွစွာ ပြန်ဖြေသည်။
“စောင့်မယ်။”
“ဟင်။”
“စောင့်နေလိုက်။ ဒါမှမဟုတ် နည်းနည်း ပုန်းနေကြရအောင်။ တခြားလူတွေလည်း မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာ။”
ဂူက ကျယ်ဝန်းပြီး ထွင်းထုထားတဲ့ နံရံတွေပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ကျောက်တုံးတွေ နေရာအနှံ့ ရှိနေသည်။
ရေပေါ်မှာ ပေါ်နေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ အပင်တွေလည်း ရှိသေးသည်။
ပုန်းအောင်းဖို့ နေရာကတော့ အများကြီးပါပဲ။
“ဒီလိုလုပ်ကြမယ်။”
ကန်းယူဟွန်း တို့ အဖွဲ့သည် လူသုံးယောက်ဝင်ဆံ့တဲ့ ဧရာမ ကြာပန်းကြီးကို ပုန်းအောင်းရာနေရာအဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။
အတွင်းထဲမှာ အိပ်ရာလိုမျိုး ဖြစ်နေတာကို ကန်းဟယ်ရင် က အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်ပြီး ကွမ်ဂျီအာ ကတော့ ပွင့်ဖတ်ကြားကနေ အပြင်ဘက်မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ကန်းယူဟွန်း ကလည်း တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင်ဆိုပြီး ကြာပန်းပွင့်ဖတ်တွေပေါ်မှာ [စာတန်းထိုးခြင်း] ကို ရေးထွင်းကာ သူတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ဖျောက်ထားလိုက်သည်။
“အင်း။ ဟိုဘက်မှာ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ကြည့်ဖို့အတွက်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ။”
“ဟုတ်တယ်မလား? ကြိုတင်ပြီး နေရာရှာထားတာ ကောင်းသွားပြီ။ ဒီနေရာမှာဆိုရင် အတွေ့ခံရဖို့ ပိုခက်ခဲမယ်။ ဒီဂူကြီးထဲကို ဝင်လာတဲ့လူတွေက ရေပေါ်မှာ ပေါ်နေတဲ့ ကြာပန်းထက် ဟိုဘက်က ကျွန်းကိုပဲ ပိုစိတ်ဝင်စားကြမှာ။”
အခြေအနေက ရင့်ကျက်လာတဲ့အထိ စောင့်ကြည့်ရုံပါပဲ။
ကန်းယူဟွန်း သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် ကတော့ စောင့်မျှော်နေရင်း ကန်းယူဟွန်း ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သာ ဒါက အဆင်ပြေပါ့မလားလို့ တွေးမိနေပေမဲ့ အစီအစဉ်ကို သဘောတူထားတာမို့ ဒီလောက်အထိ လိုက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူမက ဒီအခြေအနေကို သိမ်မွေ့တဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ရနေပေမဲ့ ကန်းယူဟွန်း ဘေးက နောက်ထပ်နေရာမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
“စားမလား။”
ကန်းယူဟွန်း က ရုတ်တရက် ပေါ့ပ်ကွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ကွမ်ဂျီအာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဒါက ဘာလဲ။”
“ဘာမှမလုပ်ဘဲ ဒီတိုင်းကြည့်နေရတာ ပျင်းစရာကောင်းတယ်မလား။ ဒါကြောင့် ယူလာတာ။”
“ဒါပေမဲ့လည်း...”
“အာ။ ဒါက အရသာရှိတယ်။”
ကန်းဟယ်ရင် ကတော့ ပေါ့ပ်ကွန်းကို ယူပြီး စားနေနှင့်ပြီ။
“... နည်းနည်းလောက်တော့ စားကြည့်မယ်။”
ကွမ်ဂျီအာ က ကန်းယူဟွန်း ပေးတဲ့ ပေါ့ပ်ကွန်းကို ယူလိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ။
“တိုးတိုး။ သူတို့ ရောက်လာပြီ။”
အားလုံးရဲ့ အကြည့်တွေက သူတို့ဝင်လာခဲ့တဲ့ ဂူပေါက်ဝဆီကို ရောက်သွားသည်။
သူတို့သည် အရင်ဆုံး ရောက်လာတဲ့ ဟာနူးဂိုဏ်း မှ လူတွေကို မြင်လိုက်ရသည်။