ကန်းယူဟွန်း သည် မန်နေဂျာအခန်းထဲတွင် ဆလင်းနှင့် စကားပြောဆိုနေချိန်ဖြစ်သည်။
ရုံးခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသည့် ကွမ်ဂျီအာ မှာ လုပ်စရာမရှိသဖြင့် လွတ်နေသည့်နေရာတွင် ထိုင်ကာ ယနေ့ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေသည်။
ကန်းဟယ်ရင် ၏ အလုပ်များလွန်းသဖြင့် မကြာသေးမီက ရုံးသို့ မလာဖြစ်သည့် ကန်းဟယ်ရင် (Baek Seoryeon) နှင့်မတူဘဲ၊ ကန်းယူဟွန်း ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း သူမ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ကန်းဟယ်ရင် တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုင်နေသည်။
“…”
“…”
နှစ်ဦးစလုံး စကားမပြောကြသဖြင့် ရုံးခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် White Flower Management နှင့် ချိတ်ဆက်ထားကြသူများ ဖြစ်သော်လည်း ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့အကြားတွင် အဖော်ရွေစိတ်ဟူ၍ ထူးထူးခြားခြား မရှိပေ။
အလုပ်အတွက် လိုအပ်သည်ကို သိသော်လည်း လက်ရှိတွင်မူ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အနေရခက်ကာ အဆင်မပြေဖြစ်နေကြသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် လူများက သူမကို အနေရခက်အောင် ပြုမူဆက်ဆံခြင်းနှင့် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို သဘာဝကျကျပင် လက်ခံထားသည်။
ထို့ကြောင့် သူမသည် စကားများများမပြောဘဲ နေရာတွင် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်သာ ထိုင်နေသည်။
သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် ကတော့ ထိုသို့မနေနိုင်ပေ။
‘…နေရခက်လိုက်တာ။’
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် တစ်နေရာတည်းတွင် အတူရှိနေရသည်ကိုပင် သူမ အသက်ရှူကျပ်သလို ခံစားနေရသည်။
သူတို့နှစ်ဦးအကြား အနေရခက်သည့် ဆက်ဆံရေးအပြင် အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်ကို သူမ သတိမပြုမိသေးပေ။
‘အပြင်ထွက်ချင်ပေမဲ့ အလုပ်ရှုပ်သွားလိမ့်မယ်။’
သူမ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ကို ခိုးကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
သတင်းထောက်များမှာ သူမ၏ အင်တာဗျူးအတွက် တစ်ရက်လျှင် ၂၄ နာရီလုံး အပြင်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်။
ကန်းယူဟွန်း က ရုံးခန်းဝင်ပေါက်နှင့် ပြတင်းပေါက်အနီးတွင် အမှတ်အသားပြုလုပ်ထားပေးသဖြင့် သူတို့မှာ အထဲသို့ဝင်၍မရသလို၊ အချက်အလက်များလည်း ပေါက်ကြားသွားခြင်းမရှိပေ။
သို့သော် ဘေးကင်းသည့်နေရာဖြစ်သည့်တိုင် ရင်းနှီးမှုမရှိသူတစ်ယောက်နှင့် အတူတူနေရခြင်းမှာ ငရဲနှင့်ပင် တူလှသည်။
‘ဒီဓားကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါလား။’
ကန်းဟယ်ရင် သည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ဘေးတွင် စောင်းလျက်ချထားသော [Hell Sword] ကို သတိပြုမိသွားသည်။
ကြည့်ရသမျှ သူမကိုင်ထားသော ဆာလာဒင်၏ဓားထက်ပင် ပိုကောင်းနေပုံရသည်။
ဓားမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါကို မဆိုထားနှင့်၊ ဆာလာဒင်၏ဓားနှင့်ပင် စွမ်းအင်ချင်း လုံးဝကွဲပြားနေသည်။
၎င်းမှာ ကန်းယူဟွန်း က ကွမ်ဂျီအာ နှင့်အတူတူ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် မကြာသေးမီက ရရှိခဲ့သော ဆုလာဘ်ဖြစ်ကြောင်း သူမ ရိပ်မိလိုက်ပြီး အကြောင်းမဲ့ပင် စိတ်ညစ်သွားရသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် မလိုအပ်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာသော မနာလိုစိတ်ကို ဖယ်ရှားရန် [Hell Sword] ပေါ်မှ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
သူမ၏အကြည့်သည် တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေသည့် ကွမ်ဂျီအာ ၏ မျက်နှာဆီသို့ သဘာဝအတိုင်း ရောက်သွားသည်။
ပထမဆုံးတွေ့စဉ်က အလှပြင်မထားသဖြင့် ရိုးရှင်းပြီး ညှိုးနွမ်းသယောင်ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အနည်းငယ် ပြင်ဆင်လိုက်ရုံဖြင့် လှပစွာပွင့်လန်းလာသော ပန်းဖူးလေးတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
‘သူမက လှလိုက်တာ…’
ကန်းဟယ်ရင် သည် မသိလိုက်ဘဲ ရေရွတ်မိသည်။
သူမသည် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု မတည်ဆောက်ရသေးသဖြင့် သူမကိုယ်သူမ လှသည်ဟုလည်း မထင်ထားပေ။
ထိုထက်ပို၍၊ အမြဲတစေ အမူအရာမလုပ်ဘဲ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသည့် ကွမ်ဂျီအာ ၏ သဘောထားမှာပင် သူမအတွက် စံပြဖြစ်လောက်အောင် လုံလောက်နေသည်။
အခြားသူများကိုသာ အတုခိုးနေသည့် သူမနှင့် အရှင်းသား ကွဲပြားခြားနားနေသည်။
သူမတွင် သဘာဝအတိုင်း တောက်ပနေသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။
‘မျက်နှာလည်းလှတယ်၊ ဆွဲဆောင်မှုလည်းရှိတယ်။ ကန်းယူဟွန်း က သူမလိုမျိုး စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ကို လိုအပ်နေတာများလား။’
ကန်းဟယ်ရင် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။
သူမကိုယ်သူမ ပထမဆုံးဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဒုတိယမြောက်ဖြစ်သည့် ကွမ်ဂျီအာ ကြောင့် အပယ်ခံရတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
နောက်ဆုံးတော့ ငါ အစွန့်ပယ်ခံရတော့မှာလား။
ငါက ကန်းယူဟွန်း အတွက် ဘာမှမလုပ်ပေးနိုင်ဘူးလား။
သူမသည် ဘာမှပြန်မပေးနိုင်ဘဲ ရယူရုံသာ ရယူနေရမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ကွမ်ဂျီအာ ကို မမိစေရဟု တွေးရင်း ခိုးကြည့်နေမိသည်။
‘ငါ့ကို ကြည့်နေတာ ငါခံစားမိတယ်။’
တိုက်ပွဲကို သုံးသပ်နေသည့် ကွမ်ဂျီအာ သည် ကန်းဟယ်ရင် ၏ အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ခဏတာလောက်အထိတော့ ဤတိတ်ဆိတ်မှုသည် သဘာဝကျသည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် ၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့် လျစ်လျူရှုရန် ခက်ခဲသွားသည်။
‘ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကိုပဲ အမြဲကြည့်နေတာလဲ။’
ရန်လိုသည့်အရိပ်အယောင်တော့ မတွေ့ရပေ။
သို့သော် သူမ၏အကြည့်ကိုလည်း လွှဲမသွားသည့်အတွက် ကွမ်ဂျီအာ သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ‘အနေရခက်’ သလို ခံစားလိုက်ရသည်။
လေထုက လေးလံလာသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သူမဘေးရှိ [Hell Sword] ကို ကောက်ကိုင်ကာ သန့်စင်နေသကဲ့သို့ လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ သူမ၏ အချစ်ဆုံးလက်နက်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်သည့်၊ ပြန်လည်မွေးဖွားသူ (returnee) ဖြစ်လာကတည်းက သူမ၏ အလေ့အကျင့်ဟောင်းပင် ဖြစ်သည်။
အစကတည်းကလည်း လုပ်စရာအခြားအလုပ် သိပ်မရှိပေ။
‘ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒီဓားရထားတာကို ကြွားနေတာလား။’
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကန်းဟယ်ရင် က ကွမ်ဂျီအာ ၏ အမူအရာကို [Hell Sword] ကို ကြွားဝါနေသည်ဟု အထင်မှားသွားသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများ ပို၍တုန်ရီလာသည်။
ကန်းဟယ်ရင် ၏ အမြင်တွင် ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမကို လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
‘ငါ၊ ငါလည်းပဲ။’
သူမသည် အလျင်အမြန်ပင် သူမ၏ဓား [Saladin’s Sword] ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကွမ်ဂျီအာ ကဲ့သို့ပင် သန့်စင်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ တစ်ဖက်လူကို တုံ့ပြန်သည့်သဘောမျိုး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် ကွမ်ဂျီအာ ကမူ ထိုအပြုအမူကို အခြားနည်းဖြင့် မြင်သွားသည်။
‘သူမက ဓားသခင်ပဲ။ ငါနဲ့ ဝါသနာတူတာများလား။’
ကွမ်ဂျီအာ ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ကန်းဟယ်ရင် သည် အမြဲတစေ ကြီးမြတ်သော စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကြီးပြင်းလာခဲ့သူဖြစ်သည်။
သူမသည် ဓားသခင်ဟု ခေါ်ဆိုရလောက်အောင်ပင် ဓားကို ကျွမ်းကျင်သည်။
‘ချောဂျွန်ဂယောင်း ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို သူမမှာ ရှိတယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဒါဆို ဓားကို တွယ်တာတာက သဘာဝကျပါတယ်။’
ကွမ်ဂျီအာ က ကန်းဟယ်ရင် မှာ သူမနှင့် ဝါသနာတူသည်ဟု ထင်သွားသည်။
ထိုစဉ် သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်ချင်း ဆုံမိသွားသည်။
“အင်း?”
“အော်၊ ဟုတ်?”
တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တစ်ခုခု ပြောစရာရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မရည်ရွယ်ဘဲ ထိုသို့ အသံထွက်မိကြသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် အနေရခက်စွာဖြင့် အကြည့်လွှဲလိုက်သော်လည်း၊ ဤနေရာမှာ ဆုတ်ယုတ်သွားလျှင် အလုံးစုံ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု တွေးမိကာ ကွမ်ဂျီအာ ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
‘ကြောက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ!’
[returnee] ၏ စရိုက်လက္ခဏာရှိသည့် ကွမ်ဂျီအာ သည် အခြားသူများအတွက် စိတ်ပျက်စရာကောင်းလောက်အောင် အေးစက်ပြီး အနည်းငယ် ထက်မြက်သည့် ပုံစံရှိသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ၏ ပုံမှန်အမူအရာနှင့် ဆင်တူနေသည်ဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။
သူမကတော့ ဟန်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဖက်လူကတော့ သဘာဝအတိုင်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှု (charisma) အောက်တွင် အလိုလိုပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားရသည်။
ကန်းဟယ်ရင် လည်း အသက်သေလုနီးပါး အတွေ့အကြုံများ ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် သူမ၏ အကြည့်ကို ရှောင်လွှဲမသွားပေ။
သို့သော် ကြည့်နေရန် ခက်ခဲသဖြင့် အကြည့်ကို သဘာဝအတိုင်း လျှော့ချလိုက်ပြီး ကွမ်ဂျီအာ လက်ထဲရှိ [Hell Sword] ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ က သူမ၏ အမူအရာကို အထင်မှားသွားသည်။
‘ဒီဓားကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား။’
သူမကို ဓားသခင်ဟု ခေါ်ကြသည်ဆိုတော့ ဓားများနှင့် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်လက်နက်ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားနေမည်မှာ သေချာသည်။
ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။
ကွမ်ဂျီအာ ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။
သူမသည် အခြားသူတစ်ယောက်နှင့် ဆက်သွယ်မှုမျိုး၊ တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးခဲ့ပေ။
မဟုတ်သေးပါ၊ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါလိမ့်မည်။
အလွန်ကြာမြင့်ခဲ့သည့် အတိတ်က၊ သူမ မမှတ်မိနိုင်တော့သည့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း (regression) အစောပိုင်းကာလများက ဖြစ်နိုင်သည်။
သို့သော် ယခုမူ သူမ အားလုံးကို မေ့လျော့သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ထိုမှတ်ဉာဏ်၏ အရိပ်အယောင်တောင် မကျန်တော့ပေ။
‘ဒါက ခက်ခဲတာပဲ။’
ထို့ကြောင့် ကွမ်ဂျီအာ သည် ဤအခြေအနေတွင် မည်သို့ပြုမူပြောဆိုရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။
သူမသည် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် တူညီသော မန်နေဂျာဌာနတွင် ပါဝင်လာခဲ့သည်။
သူမတို့ သဘောတူသည်ဖြစ်စေ၊ မတူသည်ဖြစ်စေ သူတို့မှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ထက်ပို၍၊ ကန်းဟယ်ရင် သည် ဤနေရာတွင် သူမ၏ အကြီးအကဲနှင့်ပင် တူနေသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမကို အထူးတလည် မုန်းတီးခြင်းမရှိသဖြင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေး တိုးတက်လာစေရန် အပြုသဘောဆောင်၍ စဉ်းစားနေသည်။
‘သူသာ ဒီနေရာမှာ ရှိနေရင် ကောင်းမှာ။’
သူမသည် ကန်းယူဟွန်း ကို သဘာဝအတိုင်း တွေးတောလိုက်မိပြီး သူမ၏ အမူအရာမှာ မသိလိုက်ဘဲ တင်းမာသွားသည်။
သူမသည် အရာအားလုံးကို အမြဲတစေ တစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ မသိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသည့် ကန်းယူဟွန်း ကို အရင်ဆုံး တွေးမိလိုက်ခြင်းအတွက် သူမ ထိတ်လန့်သွားသည်။
‘ငါက သူ့အပေါ် အဲဒီလောက်အထိ မှီခိုနေမိတာလား။’
ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရမည်ဆိုလျှင် ကန်းယူဟွန်း အနေဖြင့် ဤအခြေအနေတွင် ကြားဝင်ဖြန်ဖြေပေးပြီး အခြေအနေကို ပြေလည်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးခြင်းသည် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပေမည်။
သို့သော် ကွမ်ဂျီအာ ၏ စိတ်ခံစားချက်များက ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။
ကန်းယူဟွန်း အကြောင်းကို တွေးမိလိုက်ခြင်းအတွက် သူမကိုယ်တိုင်ပင် အတော်လေး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရသည်။
ဟက်!
‘ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ သူမ စိတ်ဆိုးသွားတာလား။’
တစ်ဖက်တွင်မူ ကန်းဟယ်ရင် သည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ တင်းမာသွားသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ရပ်တန့်သွားသည်။
‘ငါ အကြည့်လွန်သွားတာလား။ ငါ့အကြည့်က သိသာလွန်းနေတာလား။ သူမကို စိုက်ကြည့်နေတယ်လို့များ ထင်သွားတာလား။’
ကွမ်ဂျီအာ ၏ အတွေးများကို မသိရှာသော ကန်းဟယ်ရင် မှာ သူမ၏ တင်းမာသွားသော အမူအရာသည် မိမိကြောင့်ဟုပင် ထင်မှတ်မှားလိုက်ရသည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် စကားတစ်ခွန်းမျှပင် အပြန်အလှန် မပြောဆိုခဲ့ရသေးသဖြင့် အသေးအဖွဲကိစ္စလေးများတွင်ပင် နားလည်မှုလွဲခြင်းများ ပိုမိုများပြားလာသည်။
ကွမ်ဂျီအာ လည်း အနေရခက်သည့် လေထုကို သတိပြုမိသွားသည်။
ဟုတ်ပြီလေ။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ဤအဖွဲ့အစည်းတွင် နာမည်အရ သူမ၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေအနေနဲ့ အတူတူ အလုပ်လုပ်နေကြတာပဲ။
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေဆိုတာ ရင်းနှီးသည်ဖြစ်စေ၊ မရင်းနှီးသည်ဖြစ်စေ ဆက်ဆံရေး ပြေပြစ်ဖို့တော့ လိုအပ်သည်။
ဒါက ကွမ်ဂျီအာ ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
“အင်း…”
ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ကွမ်ဂျီအာ သည် စကားစမြည်ပြောဆိုရန် ဓားအကြောင်းအရာကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ဓားသခင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အတွက် ဤအကြောင်းအရာကို စိတ်ဝင်စားလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်လိုက်သည်။
“ဒီဓားကို ကြည့်ချင်လား။”
သူမသည် [Hell Sword] ကို ကမ်းပေးရင်း မေးလိုက်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် [Hell Sword] နှင့် ကွမ်ဂျီအာ ကြားတွင် အကြည့်များ လဲလှယ်ရင်း မူးဝေသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
‘ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါ့ကို ကြွားပြနေတာလား။’
ကန်းဟယ်ရင် ၏ ဦးနှောက်ဖြင့် စစ်ထုတ်လိုက်သည့်အခါ ကွမ်ဂျီအာ ၏ လုပ်ရပ်သည် ‘ဟွန်း။ ဘယ်လိုလဲ။ ငါ့ဓားက ကောင်းတယ်မဟုတ်လား။ မင်းဓားထက် အများကြီး သာတယ်နော်’ ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
မဟုတ်လျှင် သူမကဲ့သို့ ဓားကို စိတ်မဝင်စားသူတစ်ယောက်ကို ဘာကြောင့် ရုတ်တရက်ကြီး ဓားကို ကြည့်မလားဟု မေးရသနည်း။
ကန်းဟယ်ရင် တွေးတောနေမိသည်။
ဒီနေရာမှာ သူမ ဘာပြောသင့်သလဲ။
သူမသည် မောက်မာသလို မဖြစ်စေဘဲ၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရှုံးမပေးသည့်ပုံစံမျိုးဖြင့် မည်သို့ ပြန်ဖြေရမည်နည်း။
ထို့ကြောင့် ကန်းဟယ်ရင် ရွေးချယ်လိုက်သည့် နည်းလမ်းမှာ -
“မင်းရော… လဲကြည့်မလား။”
သူမသည်လည်း ‘ငါ့ဓားလည်း ကောင်းတယ်နော်!’ ဟု ပြသလိုသည့်အနေဖြင့် သူမ၏ဓား [Saladin’s Sword] ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“…”
“…”
သူတို့နှစ်ဦးသည် ဓားများကို အပြန်အလှန် လဲလှယ်ကိုင်တွယ်လိုက်ကြသည်။
ဤထူးဆန်းသည့် ဓားလဲလှယ်ပွဲကို မြင်တွေ့မည့်သူ မည်သူမျှ မရှိပေ။
အကယ်၍သာ တစ်စုံတစ်ယောက် မြင်လိုက်ရမည်ဆိုပါက စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ထုနေမိမည်လား၊ သို့မဟုတ် ဤရယ်စရာကောင်းသည့် အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောနေမိမည်လား မသိနိုင်ပေ။
ကွမ်ဂျီအာ သည် [Saladin’s Sword] ကို ယူလိုက်ရင်း ကန်းဟယ်ရင် ကို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
‘မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ သူမ ဓားကို သဘောကျတာပဲ။’
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကန်းဟယ်ရင် ကမူ ကွမ်ဂျီအာ ကို သတိထားနေမိသည်။
‘ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ မိန်းကလေး။ ငါ လျော့လို့မရဘူး!’
ထိုအချိန်တွင်ပင် ကန်းယူဟွန်း သည် မန်နေဂျာအခန်းမှ ပြန်ထွက်လာသည်။
“ဟင်? မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။”
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့ လက်နက်ချင်း လဲလှယ်ရင်း ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ မေးလိုက်သည်။
ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး သူတို့ ဘာကြောင့် ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရောက်သွားသလဲဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သူ့ကို ဘာမျှပြန်မပြော၊ မေးခွန်းကိုလည်း မဖြေကြပေ။
လေထုကိုယ်တိုင်က သူတို့၏ ပါးစပ်ကို ဟခွင့်မပြုတော့သည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားက နားလည်မှုလွဲခြင်းများမှာ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းသွားတော့သည်။
***
ကန်းယူဟွန်း သည် မိမိ၏ အထောက်အထားကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီးနောက်တွင် သူ၏အမည်မှာ စုဆောင်းသူများကြားတွင် မည်သူမျှ လျစ်လျူရှု၍မရနိုင်လောက်အောင် ကျော်ကြားသွားခဲ့သည်။
စုဆောင်းသူနှင့်အတူ လှုပ်ရှားသော စကားပြောသူ (teller)။
ပို၍ပင် ထူးခြားသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်လောကထဲအထိ ဝင်ရောက်ပြီး စုဆောင်းသူနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော စကားပြောသူဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ သူတို့ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသည့် မကြုံစဖူးသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင်။
‘ဟေ့။ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။’
‘ဒီလောကမှာ အဲဒီလို စကားပြောသူမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ။’
စကားပြောသူများအကြောင်း အနည်းငယ် သိထားကြသော စုဆောင်းသူများအားလုံးက ထိုသို့ ပြောဆိုကြသည်။
သို့သော် မျက်မြင်သက်သေများ၏ ထွက်ဆိုချက်များမှာ တူညီနေပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အနည်းငယ်မျှ မုသားမပါဘဲ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း ဆိုကြသည်။
သံသယရှိနေသူများမှာလည်း ယုံကြည်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ကန်းယူဟွန်း ဟု အမည်ရသော ထိုစကားပြောသူ၏ သတင်းမှာ စုဆောင်းသူအားလုံးကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
အထူးသဖြင့် ဟန်နူးလ် ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြသော ဂိုဏ်းများမှာ ဤသတင်းအချက်အလက်ကြောင့် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
“ဘာ။ အဲဒီကောင်က စကားပြောသူလား။”
“မဟုတ်မှလွဲရော။ အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ခဏစောင့်ဦး။ အဲဒါ တကယ်ဖြစ်နိုင်တာလား။”
ဟန်နူးလ် ဘယ်ကနေ ပေါ်လာမှန်း မသိကြသော ဂိုဏ်းသားများမှာ ထိုလူအား မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို မသိဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။
စကားပြောသူတစ်ဦး၏ တည်ရှိမှုသည် စုဆောင်းသူများအတွက် ထိုမျှလောက်ပင် အရေးပါလှသည်။
ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် ဂိုဏ်းများက ဟန်နူးလ် ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အင်အားသုံး၍ တားဆီးရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူတို့၏ အကြံအစည်ကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်လာသည်။
‘ဒါဆိုရင် သူတို့ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သွားထိလို့ မရတော့ဘူးဆိုတဲ့ သဘောလား။’
‘မဟုတ်ဘူး။ စကားပြောသူတစ်ယောက်ကိုရော ကျွန်တော်တို့ ထိလို့ရပါ့မလား။’
စကားပြောသူများကို စနစ်၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိထားသော နတ်ဘုရားများ၏ တမန်တော်များအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။
သဘာဝအတိုင်းပင် သူတို့၏ သဘောထားမှာ မောက်မာနေတတ်ပြီး သူတို့ကို မကျေနပ်သူများလည်း အများအပြား ရှိသည်။
သို့သော် စကားပြောသူများမှာ Genesis ၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိထားသဖြင့် အောက်ခြေလောကရှိ မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးမှမဆို ဘေးကင်းလုံခြုံနိုင်သည်။
သို့သော် ကန်းယူဟွန်း ပြသခဲ့သည်မှာ အကာအကွယ်ရှိသော စကားပြောသူတစ်ဦး၏ ပုံစံမျိုး မဟုတ်ပေ။
“မိန်းမယုတ်! အဲဒီစကားပြောသူက ငါ့ကို သူ့လက်နဲ့ တိုက်ရိုက်လာထိုးတာ!”
ကန်းဟယ်ရင် ရှိခဲ့ဖူးသည့် ဟာနူးဂိုဏ်း မှ ဂျွန်ကွမ်းဆော့သည် ကန်းယူဟွန်း နှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာကို ပြန်တွေးမိရင်း ဒေါသပေါက်ကွဲနေသည်။
သူသည် ထိုအချိန်က ခံစားခဲ့ရသည့် ရှက်ရွံ့မှုနှင့် နာကျင်မှုကို ယခုတိုင် မမေ့နိုင်သေးပေ။
ညဘက်တွင် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်တိုင်း ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်မြင်ယောင်နေတတ်ပြီး ဂျွန်ကွမ်းဆော့သည် ကန်းယူဟွန်း အထိုးခံခဲ့ရသည့် သူ၏မျက်နှာကို မသိစိတ်ကပင် ထိကိုင်မိနေသည်။
“အဲဒီစကားပြောသူကောင်…!”
ဂျွန်ကွမ်းဆော့သည် လက်စားချေချင်သော်လည်း မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်မှန်း မသိပေ။
စကားပြောသူတစ်ဦး၏ အထိုးခံရသည်ဟု သူ သွားတိုင်ကြားလျှင် မည်သူက သူ့စကားကို နားထောင်ပေးမည်နည်း။
သူသည် ကန်းယူဟွန်း ကိုသာမက မကြာသေးမီက ထွန်းကားလာသည့် ဟန်နူးလ် ကိုလည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်။
ထိုနေရာ၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သူ ကန်းဟယ်ရင်မှာ တစ်ချိန်က သူ၏လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။
‘ငါ့ဆီမှာ နည်းနည်းပါးပါး အဆင်ပြေအောင် ဆက်ဆံပေးခဲ့တာကို အခုတော့ အပေါ်စီးကို ရောက်နေပြီပေါ့!’
ဂျွန်ကွမ်းဆော့သည် ကန်းဟယ်ရင်ကို သူကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပေးခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။
သူသည် အသိဉာဏ်နှင့် လက်တွေ့ကွဲလွဲမှု (cognitive dissonance) ကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေပြီး၊ သူ ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပေးခဲ့သော်လည်း ကန်းဟယ်ရင်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး အထင်သေးခဲ့သည်ဟု နားလည်မှုလွဲနေသည်။
သူသည် ကန်းဟယ်ရင်အပေါ် ပြင်းထန်သော ရန်ငြိုးများလည်း ထားရှိသည်။
‘ဒီကောင်တွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ။’
သူတို့အပေါ်ထားသည့် ဒေါသမှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သူတို့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်မထားနိုင်ပေ။
သို့သော်လည်း သူလုပ်နိုင်သည့်နည်းလမ်း မရှိပေ။ တစ်ယောက်က အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်က စကားပြောသူဖြစ်သည်။
‘ဟင်?’
ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ဂျွန်ကွမ်းဆော့၏ စိတ်ထဲသို့ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။
‘အဲဒီစကားပြောသူက ငါ့ကို ထိုးခဲ့တယ်။ ဒါဆိုရင်ရော ငါတို့ကလည်း အဲဒီလို လုပ်လို့ မရဘူးလား။’
အကယ်၍သာ ကန်းယူဟွန်း မှာ အကာအကွယ်သာ ရှိနေမည်ဆိုပါက ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရဲပါ့မလား။
အကာအကွယ်က စကားပြောသူများကို ကာကွယ်ပေးထားသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း၊ စကားပြောသူများအနေဖြင့် လူသားများကို ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကို သူ မသိပေ။
သို့သော် အကာအကွယ်ရှိသော စကားပြောသူတစ်ဦးမှာ လူသားတစ်ယောက်ကို ထိခိုက်စေနိုင်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားပေ။
၎င်းကို အကာအကွယ်ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ကြားခံပုဂ္ဂိုလ်နှင့် အောက်ခြေလောကကို ပိုင်းခြားထားသည့် နံရံတစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း၊ ထိုနံရံသာ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဆိုပါက?
‘ငါသာ စိတ်ကူးရှိရင် အဲဒီစကားပြောသူကို သတ်ပစ်လို့ ရနိုင်မလား။’
ဂျွန်ကွမ်းဆော့၏ စိတ်ထဲသို့ အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
‘မဟုတ်သေးပါဘူး။ ဆုံးဖြတ်ဖို့ စောပါသေးတယ်။’
သူသည် ခေါင်းကို ချက်ချင်း ခါလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် သံသယအမြစ်မှာ သူ၏အတွင်းစိတ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်းချင်း အမြစ်တွယ်စပြုနေပြီဖြစ်သည်။