ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤအခန်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်စကိုတိုတိုခေါက်ကာ ပစ္စည်းများကို စတင်စီစဉ်တော့သည်။ ထိုမိခင်နှင့်သားနှစ်ဦးကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရန်အတွက် သူသည် ဟိုမိသားစု နေအိမ်ရှိ သူ့အခန်းထဲမှ ပစ္စည်းမှန်သမျှကို အိပ်ရာဘောင်၊ ဗီရို၊ စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များအပါအဝင် အကုန်လုံး သိမ်းယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အားလုံးကို ပြန်သယ်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် မတိုင်ခင်ကတည်းက သေချာတွက်ချက်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤပရိဘောဂများ၊ အဝတ်အစားများနှင့် အခြားပစ္စည်းများသည် အသစ်စက်စက်မဟုတ်သော်လည်း တစ်ခါ၊ နှစ်ခါသာ အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်၍ ပြန်ရောင်းပါက အနည်းနှင့်အများ တန်ဖိုးရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။ ယခုမူ မနက်ဖြန်တွင် ဈေးသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်၍ သင့်တော်သောဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချနိုင်ရန်အတွက် ပစ္စည်းများကို အစီအစဉ်တကျ စီထားရတော့မည်ဖြစ်သည်။
အခန်းရှင်းခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်းသည် တစ်ချိန်က သူ၏ ယခင်ဘဝတုန်းကဆိုလျှင် လုံးဝလုပ်မည်မဟုတ်သော အလုပ်မျိုးဖြစ်သည်။ ယခုမူ ထိုအလုပ်များတွင် မည်မျှပင်ပန်းကြောင်း သူကိုယ်တိုင် သိရှိနားလည်လာရသည်။ အဝတ်အစားများကို တစ်ပုံ၊ ဘောင်းဘီများကို တစ်ပုံ၊ ဖိနပ်များကို အခြားတစ်နေရာတွင် ပုံထားလိုက်ပြီး သူစိတ်ကြိုက်ဖြစ်သည့် ပစ္စည်းများကိုမူ နောက်ထပ်ထောင့်တစ်နေရာတွင် သီးသန့်ခွဲထားလိုက်သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ယခင်က သူသည် အလွန်အကျူးဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံရတော့မည်သာ ဖြစ်သည်။ သူ ရှုံးနိမ့်ကြောင်းကိုလည်း ဝန်ခံလိုက်သည်။
"အိုက်... အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ အဝတ်အစားတွေပဲ။ ဒါကို နှစ်ခါလောက်ပဲ ဝတ်ဖူးထင်တယ်"
လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော အဖြူရောင်တီရှပ်အင်္ကျီကို ကြည့်ကာ ဟိုကိုင်ယွမ် သက်ပြင်းအနည်းငယ်ချလိုက်ပြီးနောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အဝတ်ပုံများထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
ညနေ ၆ နာရီတွင် အိမ်ပြန်ရောက်သည်မှစ၍ ည ၈ နာရီအထိ အလုပ်လုပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ဗိုက်က အစာဆာနေကြောင်း အသံပေးကာ ညစာစားချိန်ရောက်ပြီဟု သတိပေးလာသည်။ ပစ္စည်းအများစုကို သေသေချာချာ စီစဉ်ပြီးသွားပြီဖြစ်၍ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ကျန်ရှိနေသေးသော ပစ္စည်းများကို ဆက်လက်မစီစဉ်မီ ဗိုက်ဖြည့်ရန်အတွက် ခေတ္တရပ်နားလိုက်သည်။
ယခင်က သူ၏အကျင့်အတိုင်းဆိုလျှင် ဗိုက်ဆာတိုင်း ဖုန်းကိုထုတ်၍ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ အစားအသောက် မှာယူလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်တွင်မူ ထိုသို့မျိုး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မလုပ်တော့ဟု သူကိုယ်တိုင် ကတိပြုထားခဲ့သည်။
သို့သော် ဟိုမိသားစု အိမ်မှ ပြောင်းရွှေ့လာပြီးနောက်တွင် သူသည် မိမိဘာသာ အစားအသောက် ချက်ပြုတ်စားသောက်ခြင်းမျိုး တစ်ခါမျှ မလုပ်ခဲ့ဖူးပေ။ ချက်ပြုတ်ချင်စိတ်မရှိ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ မချက်တတ်၍သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အပြင်စာများ ဝယ်စားခြင်း သို့မဟုတ် ခေါက်ဆွဲခြောက်ပြုတ်စားခြင်းမှလွဲ၍ သူသည် တခြားဘာကိုမျှ မစားတတ်ပေ။ ယနေ့တွင်မူ အပြင်စာ စားချင်စိတ်မရှိသဖြင့် ခေါက်ဆွဲသာ ပြုတ်စားရတော့မည်ဖြစ်သည်။
မီးဖိုချောင်ရှိ ပစ္စည်းများကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ရှာဖွေကြည့်ရှုပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မှိုနှင့်ဝက်နံရိုးအရသာ ခေါက်ဆွဲခြောက် တစ်ထုပ်ကို ရှာတွေ့သွားသည်။ ဤအမှိုက်စာဟု ခေါ်ဆိုရမည့် အစားအစာထုပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူသတိရမိသည်မှာ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးသည် သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားလျှင်ပင် လူတို့သည် ၎င်းကိုရရှိရန်အတွက် အသက်ပေးတိုက်ခိုက်ကြလိမ့်ဦးမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းကို ကြည့်ရင်း သူသည် အတော်ပင် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
"အိုက်"
ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြောက် သက်ပြင်းချမိမှန်းမသိတော့။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်မှာ ကပ်ဘေးကာလအတွက် အစားအစာများ စုဆောင်းသည့်အခါ ခေါက်ဆွဲခြောက်များသာ စုဆောင်း၍ မရနိုင်ပေ။ မနက်ဖြန်မှစ၍ သူသည် ဟင်းချက်တတ်အောင် သင်ယူရပေတော့မည်။ မဟုတ်ပါက တရားစီရင်မည့်နေ့ ရောက်လာသည့်အခါ သူသည် အသက်ရှင်သူသေများ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရမည်မဟုတ်သလို၊ နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ၏ အစားခံရခြင်း သို့မဟုတ် ညွန်အိုင် ထဲတွင် နစ်မြုပ်သေဆုံးရခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အာဟာရချို့တဲ့မှုဖြင့်သာ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေတွင် စိမ်ထားသည့် ခေါက်ဆွဲပန်းကန်ကို ကိုင်ကာ ဧည့်ခန်းထဲသို့ လျှောက်သွားစဉ် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ခြေထောက်သည် ပစ္စည်းပုံတစ်ခုခုကို သွားရောက်တိုက်မိသည်။ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းသည် သူ၏ကျောပိုးအိတ်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ဟိုမိသားစု အိမ်မှ သူယူဆောင်လာခဲ့သော စာရေးတံ အကြောင်းကို သတိရသွားသည်။ ခေါက်ဆွဲပန်းကန်ကို ဘေးတစ်နေရာတွင် ချထားလိုက်ပြီးနောက် ကျောပိုးအိတ်ကို ကောက်ကိုင်ကာ ဇစ်ကိုဖွင့်လိုက်သည်။
စုတ်တံ၏ရိုးတံသည် နှစ်ပိုင်းကွဲအက်နေပြီး စုတ်မွေးများမှာလည်း ပြန့်ကျဲကာ လျော့ရဲနေသည်။ ဒါကို မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်အောင် ပြင်ပေးနိုင်မယ့်သူကို ဘယ်မှာ သွားရှာရမှာလဲကွာ! ဒါက ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။
အိတ်ကို ဖွင့်ပြီးမှသာ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ထည့်ထားခဲ့သော မိသားစုအမွေအနှစ် ထည့်ထားသည့် သစ်သားသေတ္တာအိုမှာ ရုတ်တရက် အလွန်ကြည်လင်တောက်ပနေသော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သားရဲငှက်ပုံစံ ထွင်းထုထားသည့် လက်ရာမြောက်လှသော အနုပညာကို ကြည့်လိုက်လျှင် အနုပညာနှင့် ပတ်သက်ပြီး နားမလည်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် သူ့အတွက်ပင် ဤသေတ္တာ၏တန်ဖိုးမှာ အလွန်ကြီးမားကြောင်း သိသာလှသည်။
ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?
မျက်တောင်ခတ်လိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အနည်းငယ် တုန်ရီနေသောလက်များဖြင့် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အဖုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သေတ္တာအတွင်းရှိ ရွှေရောင်အဝတ်စပေါ်တွင် နဂါးပုံစံ ထွင်းထုထားသည့် အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်း စာရေးတံ သည် ရိုးတံတစ်လျှောက် တည်ရှိနေသည်။
မိသားစုအမွေအနှစ်က မမျှော်လင့်ဘဲ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ၊ ဒီလိုမျိုး ပြောင်းလဲသွားတာက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ!!
သူ့မျက်စိကို သူ မယုံရဲသဖြင့် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် လက်ကို အလွန်နှေးကွေးစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းဖြင့် အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းစုတ်တံကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူတို့ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ကျောက်စိမ်းမှ သူ၏လက်ချောင်းလှုပ်ရှားမှုအတိုင်း လိုက်ပါလာသည့် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဒါက အလွန်ထူးဆန်းပြီး ကွဲပြားခြားနားတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုပဲ။
ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် စိတ်အေးသွားခါနီးအချိန်မှာပင် အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းစုတ်တံပေါ်ရှိ နဂါးရုပ်၏မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။ သူ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ စုတ်တံတစ်ခုလုံးမှ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
"အား..."
အလင်းရောင်များသည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏မျက်လုံးများကိုပင် ဖွင့်မရအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထိုအလင်းရောင်များကြားတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် တုန်ခါနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏အသိစိတ်များ ဝေဝါးသွားပြီးနောက်၊ တစ်စုံတစ်ခုသည် သူ၏ဦးနှောက်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
အလင်းရောင်များ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသောအခါ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် မူးဝေနေသည့်ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်း စာရေးတံ သည် ယခင်ကဲ့သို့ အလင်းတန်းများ မထွက်ပေါ်တော့ဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် တစ်ခုခုတော့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။
သူ၏စိတ်အာရုံထဲတွင် ရှုပ်ထွေးလှသော အချက်အလက်များစွာသည် ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ စီးဝင်လာသည်။ ထိုအချက်အလက်များသည် ရှေးဟောင်းပညာရပ်များ၊ အမှတ်အသားများနှင့် ဆန်းကြယ်လှသော အစီအရင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိုပညာရပ်များကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။
"ဒါ... ဒါက ဘာတွေလဲ..." သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ၏အသိစိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသော အရာများသည် သာမန်စာပေပညာရပ်များ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာလောကကြီး အေးခဲသွားပြီးနောက်ပိုင်း ပေါ်ပေါက်လာမည့် ဘေးဒုက္ခများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန်အတွက် လိုအပ်သော အစွမ်းသတ္တိများကို ဖော်ဆောင်ပေးမည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ဖြစ်သည်။ စာရေးတံ သည် ရိုးရှင်းသော အရာဝတ္ထုတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ သူ၏လက်ရှိဘဝနှင့် ရှေ့ဆက်မည့်ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် သော့ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
သူသည် ကျောက်စိမ်း စာရေးတံ ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် ထိုအရာကို ထိတွေ့လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်း၏တကယ့်အစွမ်းကို ခံစားမိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်ပေးရုံသာမက၊ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ၏ရန်မှ ခုခံနိုင်ရန်အတွက်လည်း အထောက်အကူပြုပေးလိမ့်မည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် လေးနက်သော အသက်ရှူသံကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ထူးဆန်းသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုက လွှမ်းခြုံနေသည်။ သူသည် ယခင်ကဲ့သို့ အားနည်းသူတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ကြောင်း သူကိုယ်တိုင် သိရှိလိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ကံကြမ္မာက အခုမှ စတင်တော့မှာပဲ"
သူသည် ကျောက်စိမ်း စာရေးတံ ကို သေတ္တာထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် အဖုံးကို သေချာစွာ ပိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အေးစက်နေပြီဖြစ်သော မှိုနှင့်ဝက်နံရိုးအရသာ ခေါက်ဆွဲခြောက် ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အစာစားရန်ပင် မေ့လျော့သွားလောက်အောင် သူ၏အာရုံစိုက်မှုသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူသည် ထိုင်ခုံမှ ထလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်ရင်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်များ တရိပ်ရိပ် ပေါ်လာသည်။ ဟိုမိသားစု အိမ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်းသည် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ယခုအခါ သူ ပိုမိုယုံကြည်လာမိသည်။
သူသည် အိပ်ရာဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် လှဲချလိုက်သည်။ သို့သော် သူ အိပ်မပျော်နိုင်သေးပေ။ သူ၏ဦးနှောက်ထဲတွင် ရှိနေသော အချက်အလက်များ၊ ပညာရပ်များကို စနစ်တကျ ပြန်လည်စီစစ်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ မနက်ဖြန်တွင် သူသည် ဈေးသို့သွားပြီး လိုအပ်သောပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရမည်။ ထို့အပြင် သူသည် ပိုမိုသန်မာလာစေရန်အတွက် လေ့ကျင့်မှုများကို စတင်ရမည်။
ညွန်အိုင် ထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် အာဟာရချို့တဲ့ခြင်းဖြင့် သေဆုံးမည့်ကံကြမ္မာကို သူ ပြောင်းလဲပစ်ရမည်။ သူသည် အသက်ရှင်သန်ရုံသာမက၊ ဤကမ္ဘာသစ်တွင် သူ၏နေရာကို တည်ဆောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး အသက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်သည်။ မနက်ဖြန်သည် သူ၏ဘဝအတွက် အရေးကြီးသောနေ့တစ်နေ့ ဖြစ်လာတော့မည်။