Title: Rebirth of MC – Chapter 29 | NovelPing

Rebirth of MC – အခန်း ၂၉

ဟိုကိုင်ယွမ် သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံကို နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များသည် စည်းချက်ညီစွာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူသည် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်မှုအချို့ ပြုလုပ်နေသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ခါးကြားတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ငွေရောင်နဂါးတံဆိပ် သည် အလင်းရောင် အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ထိုအရာကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အေးစက်စက် အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤပစ္စည်းသည် သူ၏ အနာဂတ်အတွက် မည်မျှအရေးပါကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် နေရာလွတ် (Dimension) ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်နေသည်။ အပြင်ဘက်မှ လေတိုးသံသည် သူ၏ နားထဲတွင် တိုးညင်းစွာ ကြားနေရပြီး၊ သူသည် အသံလာရာဆီသို့ မျက်လုံးဖွင့်၍ ကြည့်လိုက်သည်။ အရာအားလုံးသည် သူစီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးက ဘယ်လိုမျိုး စတင်ခဲ့တာလဲ။

လူအများအပြားမှာ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံတွင် ကမ္ဘာကြီးအပေါ် လွှမ်းခြုံလာသည့် ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို သတိပြုမိဖို့ အချိန်မရခဲ့ကြပေ။ လူတိုင်းနီးပါး အိပ်မောကျနေကြသည့် ထိုအချိန်တွင် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခုက ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာပြီး ငြိမ်းချမ်းနေသော အချိန်အခါကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ထိုအသံသည် လူတစ်ယောက်၏ ကိုယ်အမွေးအမျှင်များကိုပင် ထောင်မတ်သွားစေလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အိပ်မောကျနေကြသည့် လူအနည်းငယ်မှာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တဆတ်ဆတ်တုန်ရီလာပြီး ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များထွက်ကာ အသားအရည်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြာနှမ်းလာသည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် တစ်နာရီကျော်ကြာအောင် နေရာအနှံ့အပြားတွင် မည်သူ့ကိုမဆို ရွေးချယ်၍ ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။ မိသားစုဝင်များမှာ ဆူညံသံကြောင့် နိုးထလာပြီး ထိုသူများ၏ အနားသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်တော့ သူတို့၏ ချစ်ရသူများက အသားစိမ်းများကို ရက်စက်စွာ ကိုက်ဖြတ်စားသောက်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ အရာအားလုံးသည် ထိန်းချုပ်မရနိုင်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဦးစွာပထမတွင် အိမ်ထောင်စုတစ်ခုလုံး ကူးစက်ခံလိုက်ရပြီး ဖုတ်ကောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုမှတစ်ဆင့် ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးသို့ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မကြာမီမှာပင် အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးသည် သေသူများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ ကူးစက်ခံထားရသူများသည် တောင့်တင်းသော လမ်းလျှောက်ဟန်ဖြင့် တစ်နေရာပြီးတစ်နေရာသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း သိမ်းပိုက်သွားရာ နောက်ဆုံးတွင် မြို့တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားတော့သည်။

ဟိုကိုင်ယွမ် သည် နေ့စဉ်ရက်ဆက် အိမ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး တန်ခိုးပြယုဂ်များကို ရေးဆွဲနေသော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ကပ်နီးကပ်လာသည့်အခါတွင်တော့ တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကို ခေါ်ဆောင်နေသလိုမျိုး အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

မတ်လ ၂၅ ရက်နေ့၊ နံနက်စောစောအချိန်တွင် တစ်ညလုံး တရားအားထုတ်နေခဲ့သော ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ နံနက်စာချက်ပြုတ်ပြီးနောက် တန်ခိုးပြယုဂ်များ ဆက်လက်ရေးဆွဲရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကြားလိုက်ရသည့် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် သူ လန့်သွားခဲ့ရသည်။

ဖုတ်ကောင်တို့၏ အသံကို သူက တစ်နှစ်ခွဲတိုင်တိုင် ကြားဖူးနားဝရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြားသော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် ဆူညံသံများနှင့် ခွဲခြားမရနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် သူသည် လမ်းမကြီးကို မြင်ရသည့် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အပြင်ဘက်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

သူနေထိုင်သည့် အခန်းမှာ အထပ်မြင့်မဟုတ်သဖြင့် လမ်းမပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။ ပြတင်းပေါက်မှ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ယာဉ်တိုက်မှုများ၊ ကောင်းကင်သို့ တက်လာသည့် မည်းမှောင်သော မီးခိုးငွေ့များ၊ သွေးစက်များ စိုရွှဲနေပြီး ပြန့်ကျဲနေသည့် သတ္တုအပိုင်းအစများကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကတ္တရာလမ်းပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့သည့် ရုပ်အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး၊ ခေါင်းမှခြေဖျားအထိ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော လူအချို့မှာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ အသက်လုပြေးနေကြသော်လည်း မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာမှန်းမသိသည့် ဖုတ်ကောင်များ၏ အတိုက်အခိုက်ကို ခံလိုက်ရသည်။

ကျိန်စာသင့်သံများနှင့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံများမှာ လေထုထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ အသက်ရှင်နေသူများမှာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အသက်မဲ့သော ရုပ်အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သွေးညှီနံ့နှင့် သေခြင်းတရားတို့ လွှမ်းခြုံထားသည့် ထိုမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်မှ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

ယနေ့သည် ၂၀၁၂ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၁ ရက်နေ့သာ ရှိသေးသည်။ သို့ဆိုလျှင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကျရောက်ရန် အနည်းဆုံး ရက်ပေါင်း ၂၀ ကျော် လိုသေးသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဖုတ်ကောင်များမှာ လမ်းမများပေါ်တွင် အတားအဆီးမရှိ၊ ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ရမ်းကားနေကြပြီဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။

ဒီတစ်ခေါက် ကမ္ဘာပျက်ကပ် စောပြီး စတင်နေရတာက သူ့ရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာမှုကြောင့်များလား။

အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ သူ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည့် အချိန်မှစ၍ အရာအားလုံးသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အမွေခွဲဝေမှု စာချုပ်ကအစ၊ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာလွတ် (Dimension) ကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်းနှင့် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းထားခြင်းအထိ၊ သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် မတူညီတော့သည့် အခြေအနေများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း!

ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် အခြေအနေကို လေးနက်စွာ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးကို ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထုရိုက်သံတစ်ခုချင်းစီတိုင်းက အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ အကယ်၍ ဒါသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်သာ မဟုတ်ပါက လူအများအပြား တံခါးကို တစ်ပြိုင်နက် လာရောက်ခေါက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ...

ဟိုကိုင်ယွမ် သည် တံခါးကို လူတစ်ယောက်ယောက်က လာခေါက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်လောက်အောင် အတော့်ကို အပြစ်ကင်းစင်သူတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ လက်များ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သံမဏိဓားကြီးတစ်လက်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ သူသည် တစ်နှစ်တာလုံး ဈေးဝယ်ထွက်ခြင်း၊ ပစ္စည်းများ စုဆောင်းခြင်း၊ တန်ခိုးပြယုဂ်များ ရေးဆွဲခြင်းနှင့် တရားအားထုတ်ခြင်းမှလွဲ၍ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဟု မထင်လိုက်ပါနှင့်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအင်များက သူ့ကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် ပြောင်းလဲပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုသူသည် လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်က ဟိုကိုင်ယွမ် ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုသန်မာနေပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲတွင် သိုလှောင်ထားသည့် စားနပ်ရိက္ခာများဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ရှုပ်ထွေးမှုများ၊ ဖုတ်ကောင်များနှင့် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ တို့မှ ဝေးရာတွင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ဤသို့သော ဘဝမျိုးကို သူ မလိုလားပေ။ နောက်ပြီး သူ၏ တန်ခိုးပြယုဂ်များအတွက် မှင်ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သည့် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ၏ ပုံဆောင်ခဲများသည် ဖုတ်ကောင်များ၏ ဦးခေါင်းခွံထဲတွင် ရှိနေသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားရင်း တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် သူ အပြင်ကို ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော အရောင်ဖျော့ဖျော့ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်သည် တံခါးကို အဆက်မပြတ် ထုရိုက်နေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ အသက်မဲ့စွာဖြင့် ရှေ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး လည်ပင်းတွင်လည်း အသားစများ ပြတ်ထွက်နေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သစ်သားတံခါး၏ အပြင်ဘက်တွင် သံတံခါးပေါက် တစ်ခုရှိနေခြင်းပင်။ မဟုတ်ပါက ဤတံခါးသည် ဖုတ်ကောင်၏ အဆက်မပြတ် ထုရိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ညာလက်က သံမဏိဓားကြီးကို ကိုင်ထားပြီး ဘယ်လက်ကတော့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ငွေရောင်နဂါးတံဆိပ် သည် တောက်ပသွားပြီးနောက် Holy Dragon Bone စုတ်တံ ပေါ်လာသည်။ တံခါး၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် Coin Talisman နှစ်ခုကို ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် ဘယ်လက်ဖြင့် စုတ်တံထဲသို့ စွမ်းအင်စီးကြောင်းများ ပို့လွှတ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တာအိုမန္တန်တစ်ခုကို စတင်ရေးဆွဲသည်။ နောက်ဆုံးအချက်ကို ရေးဆွဲလိုက်သည်နှင့် Holy Nine Dragon Spring Pool မှ ရေဖြင့် ရေးသားထားသော ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အက္ခရာများသည် တံခါးရှိ Talisman များနှင့် ချိတ်ဆက်သွားကာ Demon Restraining Array (နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင်) ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထို့နောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သံတံခါးကို အားနှင့် တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ အသက်ရှင်နေသည့် လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖုတ်ကောင်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပို၍ တက်ကြွလာပြီး သံတံခါးပွင့်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ ခြေထောက်သည် တံခါးဝကို ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်နှင့် Demon Restraining Array ပေါ်သို့ တည့်တည့်နင်းမိသွားသည်ကို မည်သူကမျှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ မမြင်ရသည့် လေတိုက်ခတ်ခံရသကဲ့သို့ ရှေ့နောက် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဘေးသို့ ရပ်ကာ ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် ဖုတ်ကောင်၏ လည်ပင်းကို အလျားလိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ခေါင်းပြတ်သွားသည့် ရုပ်အလောင်း လဲကျသွားသည်နှင့် သူသည် နေရာလွတ် (Dimension) ထဲမှ သစ်သားပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ရွှေရောင်မီးတောက်များဖြင့် မီးရှို့လိုက်ပြီး ရုပ်အလောင်းပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုအလောင်းသည် ချက်ချင်းပင် မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

မကြီးကို မြင်ရသည့် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အပြင်ဘက်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

သူနေထိုင်သည့် အခန်းမှာ အထပ်မြင့်မဟုတ်သဖြင့် လမ်းမပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။ ပြတင်းပေါက်မှ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ယာဉ်တိုက်မှုများ၊ ကောင်းကင်သို့ တက်လာသည့် မည်းမှောင်သော မီးခိုးငွေ့များ၊ သွေးစက်များ စိုရွှဲနေပြီး ပြန့်ကျဲနေသည့် သတ္တုအပိုင်းအစများကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကတ္တရာလမ်းပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့သည့် ရုပ်အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး၊ ခေါင်းမှခြေဖျားအထိ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော လူအချို့မှာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ အသက်လုပြေးနေကြသော်လည်း မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာမှန်းမသိသည့် ဖုတ်ကောင်များ၏ အတိုက်အခိုက်ကို ခံလိုက်ရသည်။

ကျိန်စာသင့်သံများနှင့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံများမှာ လေထုထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ အသက်ရှင်နေသူများမှာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အသက်မဲ့သော ရုပ်အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သွေးညှီနံ့နှင့် သေခြင်းတရားတို့ လွှမ်းခြုံထားသည့် ထိုမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်မှ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

ယနေ့သည် ၂၀၁၂ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၁ ရက်နေ့သာ ရှိသေးသည်။ သို့ဆိုလျှင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကျရောက်ရန် အနည်းဆုံး ရက်ပေါင်း ၂၀ ကျော် လိုသေးသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဖုတ်ကောင်များမှာ လမ်းမများပေါ်တွင် အတားအဆီးမရှိ၊ ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ရမ်းကားနေကြပြီဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။

ဒီတစ်ခေါက် ကမ္ဘာပျက်ကပ် စောပြီး စတင်နေရတာက သူ့ရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာမှုကြောင့်များလား။

အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ သူ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည့် အချိန်မှစ၍ အရာအားလုံးသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အမွေခွဲဝေမှု စာချုပ်ကအစ၊ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာလွတ် (Dimension) ကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်းနှင့် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းထားခြင်းအထိ၊ သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် မတူညီတော့သည့် အခြေအနေများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း!

ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် အခြေအနေကို လေးနက်စွာ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးကို ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထုရိုက်သံတစ်ခုချင်းစီတိုင်းက အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ အကယ်၍ ဒါသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်သာ မဟုတ်ပါက လူအများအပြား တံခါးကို တစ်ပြိုင်နက် လာရောက်ခေါက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ...

ဟိုကိုင်ယွမ် သည် တံခါးကို လူတစ်ယောက်ယောက်က လာခေါက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်လောက်အောင် အတော့်ကို အပြစ်ကင်းစင်သူတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ လက်များ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သံမဏိဓားကြီးတစ်လက်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ သူသည် တစ်နှစ်တာလုံး ဈေးဝယ်ထွက်ခြင်း၊ ပစ္စည်းများ စုဆောင်းခြင်း၊ တန်ခိုးပြယုဂ်များ ရေးဆွဲခြင်းနှင့် တရားအားထုတ်ခြင်းမှလွဲ၍ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဟု မထင်လိုက်ပါနှင့်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအင်များက သူ့ကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် ပြောင်းလဲပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုသူသည် လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်က ဟိုကိုင်ယွမ် ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုသန်မာနေပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲတွင် သိုလှောင်ထားသည့် စားနပ်ရိက္ခာများဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ရှုပ်ထွေးမှုများ၊ ဖုတ်ကောင်များနှင့် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ တို့မှ ဝေးရာတွင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ဤသို့သော ဘဝမျိုးကို သူ မလိုလားပေ။ နောက်ပြီး သူ၏ တန်ခိုးပြယုဂ်များအတွက် မှင်ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သည့် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ၏ ပုံဆောင်ခဲများသည် ဖုတ်ကောင်များ၏ ဦးခေါင်းခွံထဲတွင် ရှိနေသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားရင်း တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် သူ အပြင်ကို ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော အရောင်ဖျော့ဖျော့ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်သည် တံခါးကို အဆက်မပြတ် ထုရိုက်နေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ အသက်မဲ့စွာဖြင့် ရှေ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး လည်ပင်းတွင်လည်း အသားစများ ပြတ်ထွက်နေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သစ်သားတံခါး၏ အပြင်ဘက်တွင် သံတံခါးပေါက်တစ်ခုရှိနေခြင်းပင်။ မဟုတ်ပါက ဤတံခါးသည် ဖုတ်ကောင်၏ အဆက်မပြတ် ထုရိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ညာလက်က သံမဏိဓားကြီးကို ကိုင်ထားပြီး ဘယ်လက်ကတော့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ငွေရောင်နဂါးတံဆိပ် သည် တောက်ပသွားပြီးနောက် Holy Dragon Bone စုတ်တံ ပေါ်လာသည်။ တံခါး၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် Coin Talisman နှစ်ခုကို ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် ဘယ်လက်ဖြင့် စုတ်တံထဲသို့ စွမ်းအင်စီးကြောင်းများ ပို့လွှတ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တာအိုမန္တန်တစ်ခုကို စတင်ရေးဆွဲသည်။ နောက်ဆုံးအချက်ကို ရေးဆွဲလိုက်သည်နှင့် Holy Nine Dragon Spring Pool မှ ရေဖြင့် ရေးသားထားသော ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အက္ခရာများသည် တံခါးရှိ Talisman များနှင့် ချိတ်ဆက်သွားကာ Demon Restraining Array (နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင်) ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထို့နောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သံတံခါးကို အားနှင့် တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ အသက်ရှင်နေသည့် လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖုတ်ကောင်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပို၍ တက်ကြွလာပြီး သံတံခါးပွင့်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ ခြေထောက်သည် တံခါးဝကို ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်နှင့် Demon Restraining Array ပေါ်သို့ တည့်တည့်နင်းမိသွားသည်ကို မည်သူကမျှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ မမြင်ရသည့် လေတိုက်ခတ်ခံရသကဲ့သို့ ရှေ့နောက် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဘေးသို့ ရပ်ကာ ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် ဖုတ်ကောင်၏ လည်ပင်းကို အလျားလိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ခေါင်းပြတ်သွားသည့် ရုပ်အလောင်း လဲကျသွားသည်နှင့် သူသည် နေရာလွတ် (Dimension) ထဲမှ သစ်သားပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ရွှေရောင်မီးတောက်များဖြင့် မီးရှို့လိုက်ပြီး ရုပ်အလောင်းပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုအလောင်းသည် ချက်ချင်းပင် မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

မကြီးကို မြင်ရသည့် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အပြင်ဘက်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

သူနေထိုင်သည့် အခန်းမှာ အထပ်မြင့်မဟုတ်သဖြင့် လမ်းမပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။ ပြတင်းပေါက်မှ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ယာဉ်တိုက်မှုများ၊ ကောင်းကင်သို့ တက်လာသည့် မည်းမှောင်သော မီးခိုးငွေ့များ၊ သွေးစက်များ စိုရွှဲနေပြီး ပြန့်ကျဲနေသည့် သတ္တုအပိုင်းအစများကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကတ္တရာလမ်းပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့သည့် ရုပ်အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး၊ ခေါင်းမှခြေဖျားအထိ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော လူအချို့မှာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ အသက်လုပြေးနေကြသော်လည်း မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာမှန်းမသိသည့် ဖုတ်ကောင်များ၏ အတိုက်အခိုက်ကို ခံလိုက်ရသည်။

ကျိန်စာသင့်သံများနှင့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံများမှာ လေထုထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ အသက်ရှင်နေသူများမှာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အသက်မဲ့သော ရုပ်အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သွေးညှီနံ့နှင့် သေခြင်းတရားတို့ လွှမ်းခြုံထားသည့် ထိုမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်မှ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

ယနေ့သည် ၂၀၁၂ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၁ ရက်နေ့သာ ရှိသေးသည်။ သို့ဆိုလျှင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကျရောက်ရန် အနည်းဆုံး ရက်ပေါင်း ၂၀ ကျော် လိုသေးသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဖုတ်ကောင်များမှာ လမ်းမများပေါ်တွင် အတားအဆီးမရှိ၊ ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ရမ်းကားနေကြပြီဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။

ဒီတစ်ခေါက် ကမ္ဘာပျက်ကပ် စောပြီး စတင်နေရတာက သူ့ရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာမှုကြောင့်များလား။

အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ သူ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည့် အချိန်မှစ၍ အရာအားလုံးသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အမွေခွဲဝေမှု စာချုပ်ကအစ၊ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာလွတ် (Dimension) ကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်းနှင့် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းထားခြင်းအထိ၊ သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် မတူညီတော့သည့် အခြေအနေများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း!

ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် အခြေအနေကို လေးနက်စွာ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးကို ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထုရိုက်သံတစ်ခုချင်းစီတိုင်းက အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ အကယ်၍ ဒါသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်သာ မဟုတ်ပါက လူအများအပြား တံခါးကို တစ်ပြိုင်နက် လာရောက်ခေါက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ...

ဟိုကိုင်ယွမ် သည် တံခါးကို လူတစ်ယောက်ယောက်က လာခေါက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်လောက်အောင် အတော့်ကို အပြစ်ကင်းစင်သူတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ လက်များ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သံမဏိဓားကြီးတစ်လက်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ သူသည် တစ်နှစ်တာလုံး ဈေးဝယ်ထွက်ခြင်း၊ ပစ္စည်းများ စုဆောင်းခြင်း၊ တန်ခိုးပြယုဂ်များ ရေးဆွဲခြင်းနှင့် တရားအားထုတ်ခြင်းမှလွဲ၍ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဟု မထင်လိုက်ပါနှင့်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအင်များက သူ့ကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် ပြောင်းလဲပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုသူသည် လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်က ဟိုကိုင်ယွမ် ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုသန်မာနေပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲတွင် သိုလှောင်ထားသည့် စားနပ်ရိက္ခာများဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ရှုပ်ထွေးမှုများ၊ ဖုတ်ကောင်များနှင့် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ တို့မှ ဝေးရာတွင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ဤသို့သော ဘဝမျိုးကို သူ မလိုလားပေ။ နောက်ပြီး သူ၏ တန်ခိုးပြယုဂ်များအတွက် မှင်ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သည့် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ၏ ပုံဆောင်ခဲများသည် ဖုတ်ကောင်များ၏ ဦးခေါင်းခွံထဲတွင် ရှိနေသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားရင်း တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် သူ အပြင်ကို ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော အရောင်ဖျော့ဖျော့ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်သည် တံခါးကို အဆက်မပြတ် ထုရိုက်နေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ အသက်မဲ့စွာဖြင့် ရှေ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး လည်ပင်းတွင်လည်း အသားစများ ပြတ်ထွက်နေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သစ်သားတံခါး၏ အပြင်ဘက်တွင် သံတံခါးပေါက်တစ်ခုရှိနေခြင်းပင်။ မဟုတ်ပါက ဤတံခါးသည် ဖုတ်ကောင်၏ အဆက်မပြတ် ထုရိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ညာလက်က သံမဏိဓားကြီးကို ကိုင်ထားပြီး ဘယ်လက်ကတော့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ငွေရောင်နဂါးတံဆိပ် သည် တောက်ပသွားပြီးနောက် Holy Dragon Bone စုတ်တံ ပေါ်လာသည်။ တံခါး၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် Coin Talisman နှစ်ခုကို ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် ဘယ်လက်ဖြင့် စုတ်တံထဲသို့ စွမ်းအင်စီးကြောင်းများ ပို့လွှတ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တာအိုမန္တန်တစ်ခုကို စတင်ရေးဆွဲသည်။ နောက်ဆုံးအချက်ကို ရေးဆွဲလိုက်သည်နှင့် Holy Nine Dragon Spring Pool မှ ရေဖြင့် ရေးသားထားသော ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အက္ခရာများသည် တံခါးရှိ Talisman များနှင့် ချိတ်ဆက်သွားကာ Demon Restraining Array (နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင်) ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထို့နောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သံတံခါးကို အားနှင့် တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ အသက်ရှင်နေသည့် လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖုတ်ကောင်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပို၍ တက်ကြွလာပြီး သံတံခါးပွင့်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ ခြေထောက်သည် တံခါးဝကို ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်နှင့် Demon Restraining Array ပေါ်သို့ တည့်တည့်နင်းမိသွားသည်ကို မည်သူကမျှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ မမြင်ရသည့် လေတိုက်ခတ်ခံရသကဲ့သို့ ရှေ့နောက် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဘေးသို့ ရပ်ကာ ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် ဖုတ်ကောင်၏ လည်ပင်းကို အလျားလိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ခေါင်းပြတ်သွားသည့် ရုပ်အလောင်း လဲကျသွားသည်နှင့် သူသည် နေရာလွတ် (Dimension) ထဲမှ သစ်သားပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ရွှေရောင်မီးတောက်များဖြင့် မီးရှို့လိုက်ပြီး ရုပ်အလောင်းပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုအလောင်းသည် ချက်ချင်းပင် မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

ထိုသို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ဖုတ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းခွံကို ဓားဖြင့် အသာအယာ ခွဲဖွင့်လိုက်သည်။ အသားစများကြားတွင် တောက်ပနေသည့် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သူရှာဖွေနေသည့် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ ၏ ပုံဆောင်ခဲပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုပုံဆောင်ခဲကို ကောက်ယူကာ လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ၎င်းတွင် သွေးစက်များ ကပ်ငြိနေသော်လည်း ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာမူ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

သူသည် ထိုပုံဆောင်ခဲကို နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် တံခါးအပြင်ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ စောစောက ဖုတ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် အခြားသော ဖုတ်ကောင်အချို့ လမ်းမပေါ်တွင် စုရုံးရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူသည် တံခါးကို ပြန်လည်ပိတ်လိုက်ပြီး သံတံခါးကို လော့ခ်ချလိုက်သည်။ သူ၏ အစီအရင်များသည် အလုပ်ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် ဖုတ်ကောင်အုပ်စုလိုက် ရှိနေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပင်။

"ဒီလောက်နဲ့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး"

သူသည် ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် အခန်းတွင်းရှိ စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ စားပွဲပေါ်တွင် သူ ပြင်ဆင်ထားသည့် ပစ္စည်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်။ သူသည် ငွေရောင်နဂါးတံဆိပ် ကို ကိုင်တွယ်ရင်း အခြားသော တာအိုကျင့်စဉ်များကို စတင်စဉ်းစားသည်။ ဖုတ်ကောင်များသာမက အနာဂတ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာမည့် ပိုမိုဆိုးရွားသော ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူသည် ပိုမိုအားကောင်းသည့် အစီအရင်များကို ပြင်ဆင်ထားရန် လိုအပ်သည်။

ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအင်များသည် ငွေရောင်နဂါးတံဆိပ် နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ နွေးထွေးသော စွမ်းအားတစ်ခုအဖြစ် စီးဆင်းလာသည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရုံသာမက၊ အင်အားအကြီးဆုံးသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန်အတွက် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချရမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မိုးကောင်ကင်မှာ မည်းမှောင်နေပြီး ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သို့သော် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်လုံးများတွင်မူ စိတ်အားထက်သန်မှုများ တောက်လောင်နေဆဲပင်။ သူ၏ ခရီးလမ်းသည် အခုမှ စတင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။