Rebirth of MC – အခန်း ၂၇
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသိစိတ်ကို နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ ပို့လိုက်သည်။
နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်း၌ နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များသည် စည်းချက်ညီစွာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ထိုအကောင်လေးများသည် အလွန်သေးငယ်သော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ထိုအရာများကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် မိစ္ဆာပုရွက်ဆိတ်ကျောက် ကို ကိုင်ထားရင်း စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤ နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များသည် သာမန် ပုရွက်ဆိတ်များ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် နေရာလွတ် (Dimension) ၏ သီးသန့်စွမ်းအားဖြင့် ပေါက်ဖွားလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် စာရေးတံ ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ စာရေးတံ သည် လေထဲတွင် ပေါ့ပါးစွာ လွင့်မျောနေပြီး မက်မွန်သားအဆောင် ၏ အငွေ့အသက်များနှင့် ရောယှက်သွားသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ကို အသုံးပြု၍ အမှတ်အသားတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်သည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင်မူ စိတ်အားထက်သန်မှုများ တောက်ပနေသည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ အောင်မြင်ရမယ်" ဟု သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ စိတ်စွမ်းအားများသည် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များထံသို့ စီးဆင်းသွားသည်။ ပုရွက်ဆိတ်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် သူတို့၏ အရောင်မှာ ပိုမိုနက်မှောင်လာသည်။ မိစ္ဆာပုရွက်ဆိတ်ကျောက် မှ စွမ်းအင်များသည်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ သူ ကြာမြင့်စွာ စီစဉ်ထားခဲ့သည့် အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
နေရာလွတ် (Dimension) တစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အသက်ရှူသံကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု တစ်ခုလုံးကို ထိုအရာများဆီတွင် စုစည်းထားသည်။ ခဏအကြာတွင် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလာပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ အမိန့်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။
သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အရာအားလုံးသည် သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး နေရာလွတ် (Dimension) မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသောအခါ အပြင်ဘက်ရှိ ကမ္ဘာကြီးသည် ပိုမိုရှင်းလင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ယခုအချိန်တွင် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဇွန်ဘီများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အတွက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ့တွင် ကျန်ရှိနေသေးသည့် အချိန်တိုလေးအတွင်း စာရေးတံများကို ပိုမိုရေးဆွဲရန်အတွက် အကောင်းဆုံးအသုံးချရမည်ဟု သဘောပေါက်လိုက်သည်။ မက်မွန်သားအဆောင် များသည် အသက်မရှိသူများအား တိုက်ခိုက်ရာတွင် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်မြက်ပြီး နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များကိုပင် မီးလောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည့်အတွက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် စာရေးတံတစ်ခုခု ရှိနေသရွေ့ ဤသတ္တဝါများကို ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုတော့ကြောင်း သူသိရှိလိုက်သည်။
နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ဗိုက်ဝအောင် စားသောက်ပြီးနောက် နေရာလွတ် (Dimension) နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်ဝင်ရောက်ကာ မက်မွန်သားအဆောင် များကို ဆက်လက်ရေးဆွဲရန် စတင်ပြင်ဆင်သည်။ ဝါးအိမ်အတွင်းတွင် ဟိုထျန်းကျီ (Huo Tianji) ချန်ရစ်ခဲ့သည့် စာရေးတံအမျိုးအစားတိုင်းနှင့် အသုံးပြုပုံများ၊ ထို့အပြင် ထုဆစ်ရေးဆွဲရာတွင် အသုံးပြုသည့် ကိရိယာအစုံပါသော အိတ်တစ်လုံးတို့ ရှိနေသည်။ ထိုအရာများကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့စဉ်က ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စာရေးတံတစ်ခုကို အကောင်းပကတိဖြစ်အောင် ရေးဆွဲနိုင်ရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည်။ ပထမအဆင့်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် သင်္ကေတများကိုမူ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် မည်သို့မျှ သံသယမရှိဘဲ နားလည်သဘောပေါက်ထားသည်။ သို့သော်လည်း ဟိုထျန်းကျီ၏ မှတ်စုများထဲတွင် သူနားမလည်နိုင်သည့် အရာများစွာ ရှိနေပြီး မည်ကဲ့သို့ စတင်ရေးဆွဲရမည်ကိုပင် မသိရှိပေ။ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ရေးဆွဲရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း နောက်ဆုံးရလဒ်မှာမူ အသုံးမဝင်သည့် အရာသာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဤအချက်က ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ထိုသင်္ကေတများသည် အဆင့်မြင့်လွန်းနေသည်ဟု တွေးတောစေခဲ့သည်။ လက်ရှိ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ နိမ့်ကျနေသေးသည့်အတွက် အဆင့်မြင့်သင်္ကေတများကို အသက်သွင်းရန် လိုအပ်သည့် စိတ်စွမ်းအား မလုံလောက်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ပထမအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ချိန်မှစ၍ တရားမှတ်ခြင်းအပြင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ထိုနေ့က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည့် သင်္ကေတလေးခုကို အလွတ်ရသည်အထိ မှတ်သားထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ထိုသင်္ကေတများနှင့် ပတ်သက်၍ ဘိုးဘေးများချန်ရစ်ခဲ့သည့် မှတ်စုများကိုလည်း ဖတ်ရှုခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းနှင့် ဗဟုသုတများမှာ ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့သည်။
ယခုအခါ သူသည် အသစ်သင်ယူထားသည့် စွမ်းအားများနှင့် အသုံးပြုပုံနည်းလမ်းများကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုနေသည်။
သူသည် ထုဆစ်ရေးဆွဲရာတွင် အသုံးပြုသည့် ကိရိယာအိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဝါးစားပွဲနိမ့်လေးရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်း၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီးနောက် မက်မွန်သားအဆောင် တစ်ခုကို ကောက်ကိုင်ကာ ပထမဆုံး အစင်းကြောင်းကို စတင်ထုဆစ်လိုက်သည်။
ထုဆစ်သည့်ဓားသွားသည် အဆောင်သားပေါ်သို့ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သစ်သားမျက်နှာပြင်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကများ ထင်မှတ်ထားမိပါ့မလဲ။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ကိရိယာသည် လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လည်ပတ်ပျံသန်းသွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ လက်ကိုင်ရိုး တုန်ခါနေသည့်ပုံနှင့် စိုက်ဝင်သွားသည့် အနက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုစွမ်းအား မည်မျှပြင်းထန်ကြောင်း သိသာလှသည်။
"ဒါ... ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ"
ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် လန့်သွားသော်လည်း ထုဆစ်ဓားကို ပြန်ကောက်ယူကာ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်စမ်းကြည့်ပြန်သည်။ အကြိမ်တိုင်းတွင်လည်း အလားတူအခြေအနေမျိုးသာ ဖြစ်ပေါ်နေသဖြင့် သူသည် လုံးဝကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။
"ထုဆစ်ဓား မပါဘဲနဲ့ စာရေးတံကို ဘယ်လိုလုပ် ဖန်တီးရမှာလဲ" ဟု သူသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည့် အမူအရာဖြင့် ကိရိယာကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်တွင် ရစ်ပတ်နေသော ငွေရောင်နဂါးသည် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်လာပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲတွင် အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်း စာရေးတံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ခဏတာ မတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ၎င်းကို သူ၏ မိသားစု အမွေအနှစ်ဖြစ်သော သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ အဖြစ် ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။
သူသည် လက်ထဲရှိ စုတ်တံကို စိုက်ကြည့်နေရင်း စိတ်အာရုံများ လွင့်ပါးသွားကာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
သူသာ ထုဆစ်ဓားကို မသုံးနိုင်တော့ဘဲ သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ က သူ၏ လက်ထဲသို့ ပေါ်လာသည်ဆိုလျှင် ထုဆစ်၍ မရတော့သည့်အခါ ရေးဆွဲ၍ ရနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလော။
"ဒါပေမဲ့ စာရေးတံကို ရေးဆွဲဖို့ ဘာကို သုံးရမှာလဲ။ တာအိုဆရာတွေက ပုံမှန်အားဖြင့် စာရေးတံတွေအတွက် ကြက်ဖသွေးကို မှင်အဖြစ် သုံးလေ့ရှိကြတယ်... အခုအချိန်မှာ ကြက်ဖသွေးကို ဘယ်ကနေ ရနိုင်မှာလဲ။ တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်ဆီမှာ ဝယ်လို့ရရင်တောင်မှ အဲဒါက အစစ်ဟုတ်ပါ့မလား" အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုပါက ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် ကြီးမားသည့် အမှားတစ်ခုခုကို လုပ်မိတော့မည်ပင်။
တစ်တောက်... တစ်တောက်...
ရုတ်တရက် ရေစက်ကျသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လျှပ်တစ်ပြက်ဆိုသလိုပင် သူနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသော ရေစက်တစ်စက်သည် အပြင်ဘက်မှ အိမ်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သန့်ရှင်းသော နဂါးကိုးကောင်စမ်းရေ (Holy Nine Dragon Spring) မှ ငွေရောင်ရေစက်လေး ဖြစ်သည်။ ထိုရေစက်သည် သူ၏ ပတ်လည်တွင် တစ်ပတ် လှည့်ပတ်သွားပြီးနောက် စားပွဲနိမ့်ပေါ်တွင် ရှိနေသော မိစ္ဆာပုရွက်ဆိတ်ကျောက် ထည့်ထားသည့် ဖန်ပုလင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထိုပုလင်းကို ပတ်၍ လှည့်ပတ်နေပြန်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ထိုရေစက်က ဘာကို ဆိုလိုချင်နေသလဲဆိုသည်ကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသည်။
အိမ်ထဲတွင် လိုက်လံရှာဖွေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကြွေပန်းကန်လုံးအသေးလေး တစ်ခုကို ရှာတွေ့လိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်တုံးကို ပန်းကန်ပြားပေါ် တင်လိုက်ပြီးနောက် စမ်းရေစက်လေးသည် ကျောက်တုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေမိသည်။ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ကျောက်တုံးသည် တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်ကျလာကာ ငွေရောင်အစင်းကြောင်းများ ပါဝင်သော အနီရောင် အရည်ပျစ်ပျစ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ အပေါ်ယံကြည့်လိုက်လျှင် ဆေးသုတ်ထားသည့် အစက်အပြောက်နှင့် ဆင်တူနေသည်။
"ဒါကို မှင်အဖြစ် သုံးရမယ်လို့ မပြောနဲ့ဦး"
သူသည် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းစုတ်တံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၊ ထိုအနီရောင်အရည်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် မိစ္ဆာပုရွက်ဆိတ်ကျောက်အရည်များထဲသို့ စုတ်တံဖျားကို နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။ စုတ်တံဖျားသည် အရည်ကို စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ စိတ်စွမ်းအားများမှာလည်း စုတ်တံထဲသို့ အလိုအလျောက် စီးဝင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထုဆစ်ဓားကို အသုံးပြုစဉ်ကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ အလွန်ပင် ချောမွေ့နေသည်။
သူသည် အသက်ရှူသံကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် မက်မွန်သားအဆောင်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပထမဆုံး အစင်းကြောင်းကို စတင်ရေးဆွဲလိုက်သည်။ သူ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုသည် လေထဲတွင် ပန်းချီဆွဲနေသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသွက်လက်နေပြီး စုတ်တံဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အနီရောင်အရည်များသည် သစ်သားမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှော်ဆန်စွာ စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဆီသို့ စူးစိုက်ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် သင်္ကေတ၏ အစိတ်အပိုင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အမှားအယွင်းမရှိ ရေးဆွဲသွားသည်။ အဆောင်သားပေါ်ရှိ သင်္ကေတမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြည့်စုံလာပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စုတ်တံကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် အဆောင်ပေါ်ရှိ အနီရောင်အစင်းကြောင်းများသည် တောက်ပလာပြီးနောက် သစ်သားအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းသည် ပထမဆုံးအကြိမ် အောင်မြင်စွာ ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ချွေးစက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် နဖူးကို သုတ်လိုက်ရင်း ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အောင်မြင်မှု၏ အရသာကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ စာရေးတံများကို ဆက်လက်ဖန်တီးနိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာတော့မည်မှာ အမှန်ပင်။
သူသည် ဖန်တီးပြီးသွားသည့် မက်မွန်သားအဆောင် ကို ကိုင်ကြည့်လိုက်သည်။ အဆောင်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသည့် တုန်ခါမှုအနည်းငယ်နှင့် စွမ်းအား၏ အငွေ့အသက်များသည် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အိပ်စက်ရန်ပင် မစဉ်းစားနိုင်တော့ပေ။ သူသည် နောက်ထပ် စာရေးတံအသစ်များကို ဆက်လက်စမ်းသပ်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဤအပိုင်းတွင် ဘာသာပြန်ရန်အတွက် အကြောင်းအရာအသစ် (Story Content) မပါရှိဘဲ ဝဘ်ဆိုက်၏ အသုံးပြုသူ အင်တာဖေ့စ် (UI) နှင့် စတစ်ကာ/အီမိုဂျီများသာ ပါဝင်နေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာသာပြန်ဆိုရန် အကြောင်းအရာ မရှိပါ။
ဤအပိုင်းတွင် ဘာသာပြန်ရန်အတွက် အကြောင်းအရာအသစ် (Story Content) မပါရှိဘဲ ဝဘ်ဆိုက်၏ အသုံးပြုသူ အင်တာဖေ့စ် (UI) နှင့် စတစ်ကာ/အီမိုဂျီများသာ ပါဝင်နေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာသာပြန်ဆိုရန် အကြောင်းအရာ မရှိပါ။