Rebirth of MC – အခန်း ၂၆
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ညွန်အိုင် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားရသည်။ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် မြင်တွေ့နေရသည်မှာ သာမန်ရွှံ့နွံများ မဟုတ်ပေ။ အဆုံးမရှိသယောင်ထင်ရသည့် နေရာလွတ် (Dimension) တစ်ခုအတွင်းတွင် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များသည် အုပ်စုလိုက်အုပ်စုလိုက် စုဝေးနေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်မှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှပြီး တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ယှဉ်တွဲကာ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အသက်ရှူသံကိုပင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ၏ လှုပ်ရှားမှုသည် အလွန်ပင် စည်းစနစ်ကျသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အကာအကွယ်ပေးနေသည့်အလား ဗဟိုချက်တစ်ခုကို ဝန်းရံထားကြသည်။ ထိုဗဟိုချက်တွင်ရှိသော အရာမှာ တောက်ပသည့် အလင်းရောင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး နေရာလွတ် (Dimension) ၏ အမှောင်ထုထဲတွင် ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ထူးခြားစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။
“ဒါက...” ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ၏ သဘာဝနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားလာသည်။ ဤသတ္တဝါများသည် များသောအားဖြင့် တစ်ကောင်တည်း နေထိုင်လေ့မရှိသော်လည်း ဤမျှကြီးမားသော အုပ်စုဖွဲ့မှုမျိုးမှာမူ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။
သူသည် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရစေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး အသာလေး ရွေ့လျားလိုက်သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရာကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းကွယ်ရင်း နေရာလွတ် (Dimension) ၏ နယ်နိမိတ်ကို စူးစမ်းကြည့်သည်။ ဤနေရာသည် ညွန်အိုင် ၏ အောက်ခြေတွင် ရှိနေသော်လည်း အခြားကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်နေသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရသည်။
နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားသည့်အလား ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနီးအနားရှိ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုနောက်တွင် ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်ဆန်လာသော်လည်း သူသည် စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားနိုင်ရန် အားထုတ်လိုက်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ဤနေရာတွင် အမိခံရပါက နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည်မှာ အသေအချာပင်။ သို့သော်လည်း သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းထက် ပိုမိုကြီးမားနေသည်။ သူသည် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ဆက်လက်၍ အကဲခတ်နေခဲ့သည်။
မှောင်မိုက်နေသော လမ်းကြားလေးသည် လုံးဝတိတ်ဆိတ်နေပြီး အသံဟူ၍ တစ်စက်မျှပင် မကြားရပေ။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းနှစ်လောင်း လဲလျောင်းနေပြီး သွေးများဖြင့် နီရဲနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပွင့်ဟနေသော ဒဏ်ရာကြီးများမှ သွေးများမှာလည်း ဆက်လက်စီးကျနေဆဲပင်။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင်ပင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဆံပင်များထောင်မတတ် ဖြစ်သွားရသည့် ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ဤအလောင်းများကို ဤနေရာတွင် ထားခဲ့၍ မဖြစ်ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤနေရာသို့ ရောက်လာပါက မလိုလားအပ်သည့် ပြဿနာများ ဖြစ်လာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် မက်မွန်သားပြားနှစ်ခုက သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် ထိုစွမ်းအားတစ်မျှင်ကို မက်မွန်သားပြားများဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ အသံကျယ်ကြီး နှစ်ချက် မြည်ဟည်းလာပြီး မက်မွန်သားပြားများသည် ရွှေရောင်မီးတောက်များအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ သူ၏လက်ကို ပေါ့ပါးစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လောင်ကျွမ်းနေသော သားပြားများသည် အလောင်းများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် မီးကူးစက်သွားသည်။ ရွှေရောင်မီးတောက်များသည် ပျံ့နှံ့သွားကာ အလောင်းများကို ဝါးမြိုသွားပြီး ဘာမျှမကျန်ရစ်သည်အထိ လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။
ပြင်ဆင်မွမ်းမံထားခြင်း မရှိသော်လည်း မက်မွန်သားသည် နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်နိုင်သည့် မွေးရာပါ စွမ်းရည်ရှိသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချို့ကို သားပြားထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီး လောင်ကျွမ်းစေခြင်းဖြင့် ထည့်သွင်းလိုက်သော စွမ်းအင်၏ သန့်စင်မှုကြောင့် ရွှေရောင်မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဤမီးအမျိုးအစားသည် လူတို့၏ အရေပြားကို မလောင်ကျွမ်းစေနိုင်သလို လူတို့ကိုလည်း ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း မှောင်မိုက်သော စွမ်းအင်များနှင့် မကောင်းဆိုးဝါး၊ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများအတွက်မူ ၎င်းတို့ ဘာမျှမကျန်ရစ်သည်အထိ လောင်ကျွမ်းပစ်မည်ဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ ဤနည်းလမ်းကို ရှေးဟောင်းကျမ်းစာမှတစ်ဆင့် သူသိရှိခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်းလည်း ဖြစ်သောကြောင့် အလောင်းများမှ ဘာမျှမကျန်ရစ်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
မီးကလည်း အလွန်ပင် သန့်စင်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးစက်အကွက်များပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သဲလွန်စအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အချိန်တွင် လမ်းကြားလေးထဲသို့ နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အကြည့်တစ်ချက် ပို့လိုက်မိသည်။ ထိုစဉ် အလောင်းများ ရှိခဲ့သည့်နေရာမှ တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။ အနီရောင် အရောင်တောက်တောက် အလင်းတန်းတစ်ခုက ခဏတာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
“ဒါက ဘာပါလိမ့်”
သူ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူသည် ရှေ့သို့တိုးကာ ဟိုနေရာတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ အလွန်ပင် သတိထားကာ သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲမှ လက်သုတ်ပဝါတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုအရာကို ဂရုတစိုက် ကောက်ယူလိုက်သည်။
အဖြူရောင် လက်သုတ်ပဝါပေါ်တွင် နှမ်းစေ့အရွယ်အစားရှိသည့် အနီရောင် ပုံဆောင်ခဲလေးတစ်ခု ရှိနေသည်။ အနီးကပ် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် ထိုပုံဆောင်ခဲ၏ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပုံစံတူနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကာလအတွင်းတွင် အဆိပ်ငွေ့များ၊ ညွန်အိုင် များ၊ သွေးဆာနေသည့် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ နှင့် ဖုတ်ကောင်များသည် လူသားတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုများ ဖြစ်ကြောင်း သူသိထားသည်။ ထို့ပြင် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များသည် သေဆုံးသွားသော သတ္တဝါများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နေထိုင်နိုင်ပြီး ထိုနေရာ၌ပင် ပေါက်ဖွားနိုင်ခြေရှိသည်ကိုလည်း သူသိရှိထားသည်။
သို့သော်လည်း နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များသည် ဤသို့သော ပုံဆောင်ခဲ အူတိုင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူလုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသတ်ခဲ့သော ဖုတ်ကောင်သည် အသစ်ဖန်တီးခံထားရသည့် ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ဤပုံဆောင်ခဲ ကျရောက်နေသည့် နေရာအရ ဖုတ်ကောင်သေဆုံးသွားချိန်တွင် ၎င်း၏ဦးခေါင်း ရှိခဲ့သည့် နေရာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
ယခင်က G မြို့အနီးရှိ မီးတောင်ပေါက်ကွဲစဉ်က မီးတောင်ပြာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုပြာများအတွင်းတွင် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ ပါဝင်နေခဲ့သည်... ဒါဆိုရင် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ တွေနဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေကြားမှာ တစ်စုံတစ်ခုသော ဆက်စပ်မှု ရှိနေတာများလား။
ဤအတွေးသည် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသည်။
သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် နို့မှုန့်ထည့်ရန် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော ဖန်ပုလင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤပုလင်းကို ယခင်က သူ၏မိခင်က အကြွေစေ့များ ထည့်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ အကြွေစေ့များ ကုန်သွားသည့်အခါ ပုလင်းမှာ ဗလာဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူသည် မိသားစုနေအိမ်မှ မထွက်ခွာမီ ၎င်းကို ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ပုံဆောင်ခဲကို ပုလင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ပိုမိုလုံခြုံစေရန်အတွက် မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှင်ထုတ်နိုင်သည့် တံဆိပ်တစ်ခုကို ကပ်ထားလိုက်သည်။
ဤပုံဆောင်ခဲထဲတွင် ဘာများရှိနေသည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း မသိသေးသော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် ၎င်းမှတစ်ဆင့် အရေးကြီးသည့် အရာတစ်ခုခုကို သူသင်ယူရလိမ့်မည်ဟု သူ၏ အာရုံခံစားမှုက ပြောပြနေသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ညွန်အိုင် များထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားသည့်အလား နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ တို့၏ ဦးခေါင်းများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အနီးအနားရှိ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုနောက်တွင် ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသော်လည်း စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားနိုင်ရန် အားထုတ်လိုက်ရသည်။
အကယ်၍ သူသာ ဤနေရာတွင် အမိခံရပါက နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည်မှာ အသေအချာပင်။ သို့သော်လည်း သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းထက် ပိုမိုကြီးမားနေသည်။ သူသည် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ တို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို ဆက်လက်၍ အကဲခတ်နေခဲ့သည်။
မှောင်မိုက်နေသော လမ်းကြားလေးသည် လုံးဝတိတ်ဆိတ်နေပြီး အသံဟူ၍ တစ်စက်မျှပင် မကြားရပေ။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းနှစ်လောင်း လဲလျောင်းနေပြီး သွေးများဖြင့် နီရဲနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပွင့်ဟနေသော ဒဏ်ရာကြီးများမှ သွေးများမှာလည်း ဆက်လက်စီးကျနေဆဲပင်။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင်ပင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဆံပင်များထောင်မတတ် ဖြစ်သွားရသည့် ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ဤအလောင်းများကို ဤနေရာတွင် ထားခဲ့၍ မဖြစ်ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤနေရာသို့ ရောက်လာပါက မလိုလားအပ်သည့် ပြဿနာများ ဖြစ်လာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် မက်မွန်သားပြားနှစ်ခုက လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် ထိုစွမ်းအားတစ်မျှင်ကို မက်မွန်သားပြားများဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ အသံကျယ်ကြီး နှစ်ချက် မြည်ဟည်းလာပြီး မက်မွန်သားပြားများသည် ရွှေရောင်မီးတောက်များအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ လက်ကို ပေါ့ပါးစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လောင်ကျွမ်းနေသော သားပြားများသည် အလောင်းများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် မီးကူးစက်သွားသည်။ ရွှေရောင်မီးတောက်များသည် ပျံ့နှံ့သွားကာ အလောင်းများကို ဝါးမြိုသွားပြီး ဘာမျှမကျန်ရစ်သည်အထိ လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။
ပြင်ဆင်မွမ်းမံထားခြင်း မရှိသော်လည်း မက်မွန်သားသည် နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်နိုင်သည့် မွေးရာပါ စွမ်းရည်ရှိသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချို့ကို သားပြားထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီး လောင်ကျွမ်းစေခြင်းဖြင့် ထည့်သွင်းလိုက်သော စွမ်းအင်၏ သန့်စင်မှုကြောင့် ရွှေရောင်မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဤမီးအမျိုးအစားသည် လူတို့၏ အရေပြားကို မလောင်ကျွမ်းစေနိုင်သလို လူတို့ကိုလည်း ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း မှောင်မိုက်သော စွမ်းအင်များနှင့် မကောင်းဆိုးဝါး၊ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများအတွက်မူ ၎င်းတို့ ဘာမျှမကျန်ရစ်သည်အထိ လောင်ကျွမ်းပစ်မည်ဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ ဤနည်းလမ်းကို ရှေးဟောင်းကျမ်းစာမှတစ်ဆင့် သူသိရှိခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်းလည်း ဖြစ်သောကြောင့် အလောင်းများမှ ဘာမျှမကျန်ရစ်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
မီးကလည်း အလွန်ပင် သန့်စင်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးစက်အကွက်များပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သဲလွန်စအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အချိန်တွင် လမ်းကြားလေးထဲသို့ နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အကြည့်တစ်ချက် ပို့လိုက်မိသည်။ ထိုစဉ် အလောင်းများ ရှိခဲ့သည့်နေရာမှ တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။ အနီရောင် အရောင်တောက်တောက် အလင်းတန်းတစ်ခုက ခဏတာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
“ဒါက ဘာပါလိမ့်”
သူ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူသည် ရှေ့သို့တိုးကာ ဟိုနေရာတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ အလွန်ပင် သတိထားကာ သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲမှ လက်သုတ်ပဝါတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုအရာကို ဂရုတစိုက် ကောက်ယူလိုက်သည်။
အဖြူရောင် လက်သုတ်ပဝါပေါ်တွင် နှမ်းစေ့အရွယ်အစားရှိသည့် အနီရောင် ပုံဆောင်ခဲလေးတစ်ခု ရှိနေသည်။ အနီးကပ် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် ထိုပုံဆောင်ခဲ၏ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပုံစံတူနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကာလအတွင်းတွင် အဆိပ်ငွေ့များ၊ ညွန်အိုင် များ၊ သွေးဆာနေသည့် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ နှင့် ဖုတ်ကောင်များသည် လူသားတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုများ ဖြစ်ကြောင်း သူသိထားသည်။ ထို့ပြင် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များသည် သေဆုံးသွားသော သတ္တဝါများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နေထိုင်နိုင်ပြီး ထိုနေရာ၌ပင် ပေါက်ဖွားနိုင်ခြေရှိသည်ကိုလည်း သူသိရှိထားသည်။
သို့သော်လည်း နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များသည် ဤသို့သော ပုံဆောင်ခဲ အူတိုင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူလုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသတ်ခဲ့သော ဖုတ်ကောင်သည် အသစ်ဖန်တီးခံထားရသည့် ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ဤပုံဆောင်ခဲ ကျရောက်နေသည့် နေရာအရ ဖုတ်ကောင်သေဆုံးသွားချိန်တွင် ၎င်း၏ဦးခေါင်း ရှိခဲ့သည့် နေရာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
ယခင်က G မြို့အနီးရှိ မီးတောင်ပေါက်ကွဲစဉ်က မီးတောင်ပြာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုပြာများအတွင်းတွင် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ ပါဝင်နေခဲ့သည်... ဒါဆိုရင် နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ တွေနဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေကြားမှာ တစ်စုံတစ်ခုသော ဆက်စပ်မှု ရှိနေတာများလား။
ဤအတွေးသည် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသည်။
သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် နို့မှုန့်ထည့်ရန် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော ဖန်ပုလင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤပုလင်းကို ယခင်က သူ၏မိခင်က အကြွေစေ့များ ထည့်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ အကြွေစေ့များ ကုန်သွားသည့်အခါ ပုလင်းမှာ ဗလာဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူသည် မိသားစုနေအိမ်မှ မထွက်ခွာမီ ၎င်းကို ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ပုံဆောင်ခဲကို ပုလင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ပိုမိုလုံခြုံစေရန်အတွက် မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှင်ထုတ်နိုင်သည့် တံဆိပ်တစ်ခုကို ကပ်ထားလိုက်သည်။
ဤပုံဆောင်ခဲထဲတွင် ဘာများရှိနေသည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း မသိသေးသော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် ၎င်းမှတစ်ဆင့် အရေးကြီးသည့် အရာတစ်ခုခုကို သူသင်ယူရလိမ့်မည်ဟု သူ၏ အာရုံခံစားမှုက ပြောပြနေသည်။
ဤသည်မှာ ဝတ္ထု၏ နောက်ဆက်တွဲအပိုင်း ဖြစ်ပါသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ဖန်ပုလင်းကို သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ညွန်အိုင် နှင့် နီးကပ်နေသည့်အတွက် ဤနေရာတွင် ကြာရှည်စွာ ရပ်တန့်နေ၍ မဖြစ်ပေ။
သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပေါ့ပါးသွက်လက်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် အလွန်ပင် သတိဝီရိယရှိနေပြီး မည်သည့်အသံကိုမျှ မထွက်ပေါ်စေရန် ဂရုစိုက်သည်။ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင်မူ နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာနေသည်။
အကယ်၍သာ နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ဤကဲ့သို့သော အူတိုင်များ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါက၊ ၎င်းတို့သည် သာမန်သတ္တဝါများထက် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ထိုအရာများကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ရန်မှာ ခက်ခဲနေသေးသည်။
သူ လျှောက်လှမ်းနေသော လမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုကျဉ်းမြောင်းလာပြီး အလင်းရောင်များလည်း ပိုမိုနည်းပါးလာသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် မည်သည့်အခါမျှ အားမလျှော့ခဲ့ပေ။ ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးလမ်းမှာ မည်မျှပင် ခက်ခဲပါစေ၊ သူသည် အသက်ရှင်သန်ရန်အတွက်သာမကဘဲ ဤကမ္ဘာကြီး၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ရန်အတွက်ပါ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေသည်။
သူ၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် အဆောက်အအုံဟောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုအဆောက်အအုံသည် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို ဖုံးကွယ်ထားသည့်အလား ထင်ရသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ထိုအဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် အမှောင်ထုထဲတွင် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ထားလိုက်ပြီး မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမဆို ချက်ချင်းတုံ့ပြန်နိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။
ဤနေရာသည် သူ၏ ခရီးစဉ်တွင် နောက်ထပ် အရေးကြီးသော ခြေလှမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။