ဤည၌ တာအိုကျောင်းတော်ကြီးကို မိုက်မဲသော အမှောင်ထုက လွှမ်းခြုံထားစဉ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရောင်အသွေးတစ်ခုက ထိုအဆောက်အအုံကို ဝါးမြိုထားသည်။ တပည့်များအားလုံး ပြန်သွားကြပြီဖြစ်သော်လည်း အတွင်းဘက်ရှိ အခန်းငယ်လေးတစ်ခုကမူ ဝါဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းထိန်နေဆဲပင်။
စားပွဲခုံပေါ်တွင် ဆီမီးခွက်ငယ်တစ်ခွက် တည်ရှိနေပြီး အားပျော့နေသော ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်က အခန်းတွင်းသို့ နွေးထွေးသော အလင်းတန်းများကို ဖြာကျစေသည်။ သွေးဆုတ်နေသကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သော လက်တစ်ဖက်က စာရေးတံ ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ မင်စွန်းနေသော စုတ်တံက အဆောင်စက္ကူပေါ်တွင် ချောမွေ့စွာ ရွေ့လျားနေ၏။
မည်သည့်အချိန်ကတည်းကမှန်း မသိရသော်လည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော စင်္ကြံလမ်းပေါ်တွင် ပေါ့ပါးသော ခြေသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် မိစ္ဆာဆန်သော နီရဲနေသည့် မျက်ဝန်းတစ်စုံက ဟစိဟစိဖြစ်နေသော တံခါးပေါက်ငယ်လေးမှတစ်ဆင့် ချောင်းမြောင်းကြည့်လိုက်သည်။ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် တံခါးကို ဖြေးညင်းစွာ တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး တံခါးဝတွင် တောက်ပစွာ ပြုံးနေသော လူငယ်လေးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။
"သခင်လေးအငယ်၊ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဒီကျောင်းတော်ထဲမှာ တာအိုအဆောင်တွေကို အနားမယူဘဲ ဆက်တိုက်ဆွဲနေတယ်လို့ ကြားသိရလို့ပါ" ရှူးမင်ယီ က အပြုံးပန်းဝေဆာလျက်၊ မျက်လုံးထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ် အလင်းရောင်များ တလက်လက်တောက်လျက် အခန်းထဲသို့ ခုန်ဆွခုန်ဆွဖြင့် ဝင်လာသည်။ "သခင်လေးအငယ်၊ ဘယ်လို အဆောင်မျိုးတွေ ဆွဲနေတာလဲဟင်"
"သာမန် မကောင်းဆိုးဝါးနှင် အဆောင်သက်သက်ပါပဲ" စာရေးတံ ပြီးသွားသော အဆောင်တစ်ခုကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကြားတွင် ညှပ်ကာ မြှောက်ပြရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က သူ့ဘေးတွင် ထိုင်ခွင့်ကို မတားဆီးပေ။
"ဝါး၊ အရမ်းလှတာပဲ! သခင်လေးအငယ်၊ ကျွန်တော် နည်းနည်းလောက် အနီးကပ် လေ့လာလို့ရမလားဟင်" ရှူးမင်ယီ က အထင်ကြီးလေးစားမှု အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ တောင်းဆိုသည်။
"ရတာပေါ့၊ ကြည့်လေ" ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ချိုးသွားပြီး ထိုအဆောင်ကို ယူသုံးရန် ရက်ရောစွာ ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။
ရှူးမင်ယီ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရောက်ပက်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စက္ကူကို လှမ်းယူလိုက်ရင်း အဆောင်အသစ်တစ်ခုကို ဆက်ဆွဲနေပြီဖြစ်သော ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
လုံးဝအာရုံစိုက်နေပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှူးမင်ယီ ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် လှည့်ကွက်ပါသော ကောက်ကျစ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ လက်ချောင်းလေးများကို ခပ်ယမ်းယမ်းလုပ်လိုက်ရာ သူညှပ်ထားသော အဆောင်ပေါ်ရှိ နီရဲနေသော စာမင်စက်များမှာ ရုတ်တရက် ရှပ်မှောင်သွားကာ မည်းမှောင်နေသော ကျောက်မီးသွေးအရောင်သို့ ပြောင်းသွားပြီးမှ မူလအရောင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
"သခင်လေးအငယ်၊ ကျွန်တော် လေ့လာလို့ ပြီးသွားပါပြီ။ ဒါပါပဲ၊ ပြန်ပေးလိုက်ပါပြီနော်!" ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ရိုးသားဖြူစင်သော အပြုံးဖြင့် ရှူးမင်ယီ က အဆောင်ကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။
စုတ်တံက နောက်ဆုံးလေဖြတ်ချက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် မော့ကြည့်လိုက်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးနှင် အဆောင်ကို လှမ်းယူရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
"အချိန်တော်တော်နောက်နေပြီ။ မင်းလည်း အခန်းပြန်ပြီး အနားယူတော့။ ညဘက် အရမ်းနောက်ကျမှ အိပ်တာက ကျန်းမာရေးအတွက် မကောင်းဘူး" စာရေးတံ အိုးကို အဖုံးပြန်ဖုံးလိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က စာရေးတံ ကို သူ့နေရာတွင် ပြန်တင်လိုက်သည်။
"အင်းလေ၊ အိပ်ရာဝင်ချိန် ရောက်ပြီပေါ့" ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပန်းရောင်နှုတ်ခမ်းလေးများက ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိ ပြုံးယောင်သန်းလာပြီး ရှူးမင်ယီ ၏ လက်ချောင်းလေးများ တွန့်သွားကာ လက်ဖျားများမှတစ်ဆင့် မည်းမှောင်နေသော စွမ်းအင်များ စိမ့်ထွက်လာသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဒီညတစ်ယောက်တည်းတော့ မအိပ်ချင်ဘူး။ သခင်လေးအငယ်၊ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ဖော်ပေးပါလား"
နောက်ဆုံးစကားလုံးများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှူးမင်ယီ ၏ လက်က ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ထံသို့ မည်းနက်နေသော အဆောင်တစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ပစ်မှတ်ထားခံရသူက လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သဖြင့် မည်းနက်သော အဆောင်မှာ လွဲချော်သွားပြီး မည်းနက်သော မြူခိုးတိမ်တိုက်အဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
လက်ညှိုးတစ်ချက်တောက်လိုက်သည်နှင့် ဝါကျင့်ကျင့် အဆောင်တစ်ခုက ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ လက်ချောင်းကြားတွင် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူက တိုက်ခိုက်ရန် မလှုပ်ရှားဘဲ သတိကြီးစွာဖြင့် ရှူးမင်ယီ ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
"မင်းရဲ့ မြီးကောင်ပေါက် မြေခွေးမြီးကို နောက်ဆုံးတော့ ဖော်လိုက်ပြီပဲ" ဟိုကိုင်ယွမ် က အေးစက်စက် မှတ်ချက်ချသည်။
သူ့မျက်နှာပေါ်က တောက်ပနေသော အပြုံးက တုန်လှုပ်သွားခြင်း မရှိပေ။ ဖုတ်ဝင်ဆွေးမြေ့နေသော လူသေအလောင်းတစ်လောင်း၏ လက်နှင့်တူနေသော ခြောက်သွေ့နေသော ဘယ်ဘက်လက်ကိုသာ လျစ်လျူရှုလိုက်မည်ဆိုပါက ရှူးမင်ယီ ကို သာမန်လူသားတစ်ဦးဟုသာ ထင်မှတ်ကြလိမ့်မည်။
"ချက်၊ ချက်။ ဒါဆိုရင် သခင်လေးအငယ်က ကျွန်တော့်ကို အစောကြီးကတည်းက သံသယဝင်နေတာပေါ့။ တာအိုဘုန်းကြီးယောင်ဆောင်တာမှာ အပြစ်အနာအဆာတွေ ပါသွားလို့လား"
"သစ္စာဖောက်ရဲ့ သခင်လေးအငယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါ့မှာ အဲဒီလို ခေါ်ခံရလောက်အောင် အဆင့်အတန်း မရှိသေးဘူး ထင်တယ်!"
"အဲဒီလိုလား။ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့လေ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းအားကို တိုးပွားစေတဲ့ လောင်စာဆီလို့ ခေါ်ရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ။ အဆင့်မြင့်မြင့် ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုရှိတဲ့ ဒီတာအိုဘုန်းကြီးခင်ဗျားကြီးကိုလေ!" မျက်လုံးအိမ်များ ကျယ်ပြန့်လာပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ တလက်လက်တောက်နေသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် ရှူးမင်ယီ က သူ့ရဲ့ခြောက်သွေ့နေသော လက်ကို မြှောက်ကာ ဟိုကိုင်ယွမ် ဆီသို့ ခုန်ဝင်လာသည်။
ကိုယ်ဟန်အနေအထားတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိဘဲ ဟိုကိုင်ယွမ် က သူ၏ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုစည်းလိုက်ကာ လက်ချောင်းကြားရှိ အဆောင်ဆီသို့ စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခု ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ 'ပင်း' ဆိုသော အသံနှင့်အတူ ဝါဝါစက္ကူက တိုက်ခိုက်လာမှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။
အဆောင်က သူ့လက်ချောင်းများကြားမှ ထွက်ခွာသွားကာ စင်ကြယ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင် မည်းနက်သော အလင်းတန်းများစွာက ဟိုကိုင်ယွမ် ဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူ့လည်ပင်းနှင့် ကိုယ်လုံးတစ်ဝိုက်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူ့ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားစေသည်။
"ဟားဟား၊ လူမိုက်! မင်းလက်ထဲက အဆောင်မှာ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေ ပါဝင်နေတယ်။ စင်ကြယ်တဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်တို့ တွေ့ဆုံတဲ့အခါ ငြင်းပယ်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုတွေ ကိုယ့်ဟာကိုယ် ပျက်စီးသွားပြီဆိုတာနဲ့ မင်းက သားကောင်ဖြစ်သွားပြီပဲ!" ရှူးမင်ယီ က မည်းနက်သော မြူခိုးကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော ဟိုကိုင်ယွမ် ထံသို့ ရယ်မောလျက် နှေးကွေးစွာ လျှောက်လာသည်။ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်သို့ ရက်စက်စွာ နင်းချလိုက်သည်။
"အဟွတ်..." နာကျင်မှုကြောင့် ညည်းတွားရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က မျက်မှောက်ကြုတ်ကာ ထိုမာန်တက်နေသော ပယောဂဆရာကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း ဒီလိုလုပ်တာ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ"
"ရည်ရွယ်ချက်ကတော့... သေချာတာပေါ့၊ ငါ့စွမ်းအားကို တိုးပွားစေချင်လို့ပေါ့ အဟက်။ ဟွန့်၊ ထျန်းကျီဇီ အဲဒီ အဘိုးကြီး။ သူက တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့အတွက်နဲ့ ငါ့ကို အချိန်တွေအများကြီး အချည်းနှီး အလုပ်ခံပြီး အချော့အမော့ ခံခိုင်းခဲ့တာ..." ဤသို့ပြောရင်း သူက ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ထပ်မံနင်းချလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ အဲဒီဘွဲ့နာမည်တွေ မလိုအပ်တော့ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက သခင်ကြီးရဲ့ သနားကရုဏာကို ရရှိထားပြီးသားမို့လို့ပဲ။ ငါ့ကို ဒီလိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို ပေးသနားခဲ့ပြီး သေလွန်ပြီးသား လူသေတွေကိုပါ ထိန်းချုပ်နိုင်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တာက သူပဲလေ အဟက်ဟက်ဟက်... ဒါ့အပြင် မင်းမှာ အဲဒီလို ထူးကဲတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုတာကို ငါသိလာရတာလည်း သူ့ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုပေါ့..." နှေးကွေးစွာ ထိုင်ချလိုက်ရင်း သူက ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်နှာနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။ "အရင်တုန်းက မင်းက တစ်နှစ်တိတိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ မင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီလို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်း ပြန်ပေါ်လာပြီး မင်းရဲ့စွမ်းအားတွေ ပိုပြီးတောင် တိုးလာတာကို တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ ငါဘယ်လောက်တောင် အံ့အားသင့်သွားမလဲ စဉ်းစားသာကြည့်ပေတော့။ ငါ ဘယ်လောက်တောင် ရင်ခုန်လှုပ်ရှားခဲ့ရလဲ သိရဲ့လား။ ဒါပေမဲ့... မင်း လောင်ကျန့်ရယ် နဲ့ အတူရှိနေတာကို တွေ့ရတိုင်း အဲဒီအရူးက လူ့ဘဝအာသာဆန္ဒကြောင့် မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မိုက်မိုက်မဲမဲ ညစ်ညမ်းစေပြီး မင်း အပြင်းအထန် ကြိုးစားခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မှာကို ငါ အရမ်းစိုးရိမ်နေခဲ့ရတာ။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ သူက လုံခြုံတဲ့နယ်မြေကနေ ထွက်သွားတာ နှစ်ရက်ရှိပြီ၊ ပြီးတော့ မင်းကလည်း... မင်းကိုယ်မင်း ဒီအခန်းငယ်လေးထဲမှာ ပိတ်လှောင်ပြီး နေ့ရောညပါ အဆောင်တွေ ဆွဲနေခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ငါ့အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်ဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲ။ ဒီညတော့ မင်းကို သာယာမှုအထဲမှာ နစ်မြုပ်သွားစေရမယ်..."
မြူဆွေးဆွေး လက်ကြီးက ဟိုကိုင်ယွမ် ဆီသို့ ဆန့်ထွက်လာပြီး ထက်ရှလှသော လက်သည်းများက သူ၏ အင်္ကျီနှင့် ခလုတ်များကို လွယ်ကူစွာ ပိုင်းဖြတ်သွားသည်။
"အဲဒီလိုလား" ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တစ်ဖက် တွန့်ချိုးသွားသည်။
"ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် မင်း ရယ်နိုင်သေးတာပဲ..." တော်စမ်း! ထောင်ချောက်ပဲ!
ရှူးမင်ယီ ၏ တုံ့ပြန်မှုက ဘယ်လောက်ပဲ မြန်မြန်၊ ငွေရောင်အလင်းတန်းက ပို၍ပင် မြန်ဆန်ကာ ခြောက်သွေ့နေသော လက်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။
"အားးး - !!" လည်ချောင်းထဲမှ နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘယ်ဘက်လက်ဖျံ ပြတ်သွားသောနေရာမှ မင်မည်းကဲ့သို့ သီးသန့်သွေးများ စီးကျလာသည်။
သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ပတ်ထားသော မည်းနက်သော မြူခိုးကြိုးများ လျော့ရဲသွားပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် က ၎င်းတို့ကို လျင်မြန်စွာ ဖြည်ချလိုက်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် ချည်နှောင်မှုများမှ ကင်းလွတ်လျက် ရှူးမင်ယီ နှင့် မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေတော့သည်။
"ချီးကျူးစကားဆိုရမှာပေါ့၊ ဝိညာဉ်ကို မကောင်းဆိုးဝါးထံ ရောင်းစားသွားတဲ့ သနားစရာ လူသားလေးရာ။ ဒီကနေ့ ကျင်းပတဲ့ ရုပ်အလောင်းပင့်ဖိတ်ပွဲက မင်းအတွက် သီးသန့် ဖန်တီးထားတာဖြစ်လို့ သေချာပေါ့ပြီး ခံစားလိုက်စမ်းပါဦး!" ဟိုကိုင်ယွမ် စကားဆုံးသည်နှင့် အဆောင်ခြောက်ချပ် ပျံထွက်သွားကာ အခန်း၏ ပိတ်ထားသော တံခါးပေါ်တွင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း စီတပ်လျက် ကပ်သွားကြသည်။ စာရေးစားပွဲပေါ်တင်ထားသော မီးအိမ်လေးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး တောက်ပသော ငွေရောင်အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေသည်။
"အားး - မင်း - ဒါ ဘယ်လိုအဆောင်ကွက်လဲ! ဒီအရူးကောင်! ငါ မင်းကို သတ်မယ်!" ရှူးမင်ယီ ၏ မျက်နှာမှာ ရွံရှာဖွယ် အမူအရာဖြင့် ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ တစ်ချိန်က အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်ပြီး ဖြူဝင်းနေသော သူ၏အသားအရေမှာ မီးခိုးရောင်ပြောင်းသွားကာ အလွန်လျင်မြန်သောနှုန်းဖြင့် ခြောက်သွေ့လာသည်။ မျက်လုံးမည်းမည်းကြီးများမှာ မိစ္ဆာဆန်ဆန် သွေးနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သွားများမှာလည်း ငါးမန်းသွားများကဲ့သို့ ထက်ရှလာသည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ ချောမောသော လူငယ်လေး၏နေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာကောင်ကြီးတစ်ကောင် ရပ်တည်နေပေတော့သည်။
"တိုးတက်ပြောင်းလဲလာတဲ့ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်ပေါ့လေ" ဟိုကိုင်ယွမ် က ထိုသတ္တဝါကို အမူအရာမပျက် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဘယ်ဘက်လက်ကို ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ငွေရောင်ဓားရှည်တစ်လက် ပေါ်လာသည်။
"လူသား... ငါက လူသားတစ်ယောက်ပါပဲ... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကိုသာ ငါရယူနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါဟာ လူသားတွေထဲမှာ ပထမဆုံး အဆင့်မြင့်ဆုံးပုံစံ ဖြစ်လာမှာပဲ! ဟိုကိုင်ယွမ်၊ စောစောသေပေးလိုက်စမ်း!!" နိမ့်ကျပြီး မနာလိုဝန်တိုမှုတွေ ပြည့်နှက်နေသော အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်ရင်း ရှူးမင်ယီ က ပါးစပ်ကို အကျယ်ကြီးဟကာ သွားများကို ဖြီးလျက် ဟိုကိုင်ယွမ် ထံသို့ ခုန်ဝင်လာသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် က မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေစုံရပ်လျက် လျူယိန်းဓားကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ သန့်စင်သော စွမ်းအင်တို့က ငွေရောင်ဓားသွားတစ်လျှောက် တဝီဝီ မြည်ဟည်းနေသည်။
~~~
"ခဏတာ လူသားပုံစံ ဆောင်ထားနိုင်တဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေဆိုတာ မဖြစ်နိုင်စရာတော့ မရှိပါဘူး" ဟိုကိုင်ယွမ် က ဦးခေါင်းပြတ်နေပြီး မိုမီယာရုပ်အလောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ရုပ်အလောင်းကို မျက်မှောက်ကြုတ်ကာ ကြည့်ရင်း မှတ်ချက်ချသည်။ လက်ကောက်ဝတ်ကို ခပ်ယမ်းယမ်းလုပ်လိုက်ရာ အဖြူရောင်အဝတ်စက ရုပ်အလောင်းပေါ်သို့ ပြန်လည်ဖုံးအုပ်သွားပြီး သူ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ပေ။ "ဒီကိစ္စက ပိုပြီး ထူးဆန်းလာနေပြီ"
"ဒါက ဖုတ်ကောင်တွေက လူနဲ့ပိုတူလာတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအစား ရှူးမင်ယီ ရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်က သူများတွေရဲ့ အသက်စွမ်းအင်ကို လိင်ဆက်ဆံမှုကနေတစ်ဆင့် စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိစေတာကြောင့်ပါပဲ။ ဒါကလည်း သူ့ကို လူ့ရုပ်သွင်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စေတာပေါ့" ဘေးမှနေ၍ ထျန်းကျီဇီ က ဝင်ရောက်ပြောဆိုသည်။ "ဒီကလေးက ငယ်ငယ်ကတည်းက ထူးချွန်ထက်မြက်ခဲ့တာ ဖြစ်လို့ပဲ ဟွာယီ (ထျန်းကျီဇီ ၏ တပည့်ရင်း) ကို သေချာသင်ကြားပေးဖို့ ငါခွင့်ပြုခဲ့တာ။ ဒီကလေး လမ်းမှားကို လျှောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့မိဘူး... အဆုံးမှာတော့ မိစ္ဆာကောင်တစ်ကောင်ရဲ့ ရုပ်သေးရုပ် ဖြစ်သွားရှာရော"
"တပ်ရင်းမှူးရဲ့ တူကို 'သူ' ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာရယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တာအိုကျောင်းတော်က တပည့်အချို့ ထူးဆန်းလာတာတွေသာ မရှိခဲ့ရင် ဒီ ရှူးမင်ယီ က ဘေးဥပဒ်ကြီးတစ်ခုရဲ့ အစပျိုးသူ ဖြစ်လာမှာပဲ" ဟိုကိုင်ယွမ် က ဝင်ပြောသည်။ "ကျွန်တော်က ရှူးမင်ယီ နဲ့ E မြို့ လုံခြုံတဲ့နယ်မြေမှာ စဆုံးခဲ့တာပါ။ အဲဒီတုန်းက ဘာမှ ထူးခြားတာကို မခံစားခဲ့ရပေမဲ့ A မြို့မှာ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်တွေ့တဲ့အခါမှာတော့ သူ နီးကပ်လာတာနဲ့ တပြိုင်နက် သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုကို ငြင်းပယ်ချင်စိတ်က ကျွန်တော့်အထဲမှာ အလိုလို ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူသာ E မြို့တုန်းက ရုပ်သေးရုပ် မဖြစ်သေးဘူးဆိုရင် A မြို့ထဲ ဝင်လာပြီးမှ သူ့စွမ်းအားတွေ ပိုကြီးလာတာ ဖြစ်ရမယ်"
"သူပြောတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဆိုတာက မာရ်လမ်းကြောင်းတွေတစ်လျှောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ စီးဆင်းနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆိုလိုတာပါ။ တခြားအရာတွေလိုပဲ အားသာချက်ရော အားနည်းချက်ပါ ရှိပါတယ်။ ယွမ် လေး၊ နောင်ကျရင် သတိထားရမယ်နော်" ထျန်းကျီဇီ က သူ အမြတ်နိုးဆုံး တပည့်ဖြစ်သူကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် ဤကလေးအား တာအိုပညာရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အများကြီး သင်ကြားပေးရသေးခြင်း မရှိသေးသော်လည်း မွေးရာပါ အရည်အချင်းနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများကိုသာ ကြည့်ကာ ဟိုကိုင်ယွမ် ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေပေသည်။
"နားလည်ပါပြီ ဆရာ။ ဆရာလည်း ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ပါ။ ဒီရက်ပိုင်းမှာ အဘိုးက အားလပ်ချိန်နည်းနည်း ရနေတော့ ဆရာ့ကို သတိရနေတယ်။ အချိန်လေး ဘာလေးပေးပြီး သူ့ကို လက်ဖက်ရည်ဝိုင်းမှာ အဖော်ပြုပေးပါလား" ဟိုကိုင်ယွမ် က ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးကို နူးညံ့စွာ ပြုံးပြရင်း ပြောသည်။
"အင်းပါ၊ ဒီဘိုးတော်ကြီး သိပါတယ်။ ကဲ... ဒီကစပြီး မင်းအလှည့်ရောက်ပြီပဲ"
"နားလည်ပါပြီ"
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ သေချာပြင်ဆင်ထားသော အစီအစဉ်ကြောင့် ရှူးမင်ယီ ကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကွယ်ရာမှ ကြိုးကိုင်နေသော ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မိစ္ဆာကောင်က မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် သေချာပေါက် သိရှိလာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် နောင်လာမည့်အရာမှာ...