လောင်ကျန့်ရယ် က ဟိုကိုင်ယွမ် ကို အမြှောက်ကျည်ဆန်တစ်တောင့် အိမ်ယူသွားပြီး လေ့လာချင်သလားဟု မေးလိုက်သည့်အခါ ဘေးတွင်ရပ်နေသည့် ရှေးဟောင်းအမြှောက်ကြီးမှာ မနေနိုင်စွာပင် နှုတ်ခမ်းစွန်းများ တွန့်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ "သခင်ကြီးရယ်၊ ခင်ဗျားက ကလေးဘဝကတည်းက စစ်စခန်းထဲမှာ ပြေးလွှားကြီးပြင်းလာခဲ့တာလေ။ အသက်သုံးနှစ်၊ လေးနှစ်အရွယ်တုန်းကဆိုရင် လက်လုပ်အရုပ်လေးလို အမြှောက်ကျည်ဆန်ကြီးကို ဖက်ပြီးတောင် အိပ်တတ်သေးတယ်။ အခုတော့ ဒီလိုပုံစံ ရုပ်ဆိုးပြီး လေးလံတဲ့အရာကြီးကို အိမ်သယ်သွားပြီး လေ့လာမယ် ဟုတ်လား။ ဒီနည်းနဲ့များ ကိုယ့်ဇနီးလောင်းကို မြှူဆွယ်နေတာလား"
"ကျွန်တော် နည်းနည်းတော့ စပ်စုချင်မိပေမဲ့ မလိုပါဘူးဗျာ။ အမြှောက်ကျည်ဆန်တွေဆိုတာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေပါ။ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ အရေးပေါ်အခြေအနေမျိုး ပေါ်လာခဲ့ရင် ကျည်ဆန်တစ်တောင့် ပိုရှိတာက ဇွန်ဘီအုပ်စုတွေကို သုတ်သင်ပြီး လုံခြုံရေးဇုန်ကို အနည်းငယ် ပိုလုံခြုံစေမှာပါ" ဟု ခေါင်းယမ်းငြင်းဆိုရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က ထရပ်လိုက်သည်။
"ကိုယ့်ရဲ့ ယွမ် လေးက သဘောထား တကယ်ကောင်းတာပဲ" ဟိုကိုင်ယွမ် ကို သူ့ဆီဆွဲယူလိုက်ပြီး ပါးပြင်ပေါ်သို့ အနမ်းတစ်ပွင့် ခြွေလိုက်သည်။
ဒီအပြုအမူလေးတစ်ခုတည်းက တိတ်တဆိတ် ချောင်းကြည့်နေသည့် စစ်သားကို ကြီးမားသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်စေလိုက်တော့သည်။
ဒီလို နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ဂရုစိုက်တတ်သူက သူတို့အားလုံး ရင်းနှီးနေကြသည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဘီလူးမင်းကြီး ဟုတ်ပါရဲ့လား။
ဒီနေ့တော့ သူ မှားယွင်းသောဘက်ကနေ ထလာမိသည့်ပုံပင်။
ခြောက်နာရီကြာပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် တို့၏ အဆိုင်းတာဝန် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုလူနှစ်ဦး ကာရံနံရံပတ်လည်မှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် လူတိုင်းမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
ဟူး... တကယ်ကို ထွက်သွားကြပြီပဲ။
ပတ်လည်နံရံများတွင် တစ်မနက်ခင်းလုံး ကင်းလှည့်ရသည်မှာ ခက်ခဲသော အလုပ်မဟုတ်သော်လည်း နေဝင်လာသည်နှင့် လူတိုင်းမှာ ဗိုက်ဆာလာတတ်ကြသည်။
တာဝန်အပ်နှံပြီးနောက် လောင်ကျန့်ရယ် က သူ့ဘေးမှလူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ထမင်းစားချိန် ရောက်ပြီ၊ အိမ်ပြန်ချက်စားကြမလား၊ ဒါမှမဟုတ် စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုခု သွားရှာပြီး ညစာစားကြမလား"
လုံခြုံရေးဇုန်ထဲတွင် အရည်အချင်းရှိသော စားဖိုမှူးအချို့က ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းလေးများ စတင်ဖွင့်လှစ်ထားကြသည်။ ကပ်ရောဂါမဖြစ်ပွားခင်က စားသောက်ဆိုင်များနှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ ဒီကဟင်းလျာများက ထိုမျှမြင့်မားသော စံချိန်စံညွှန်းများကို မမီနိုင်ပေ။ သို့သော် အခုလို ရှုပ်ထွေးယိုယွင်းနေသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင်တော့ အသားပါးပါးလှီးထားသည့် ပန်းကန်ပြားသေးသေးလေး တစ်ပန်းကန်ကိုပင် အမှတ်နီ အနည်းငယ် ပေးရတတ်သည်။
အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ယောက်၏ အနေအထားနှင့်ဆိုလျှင် လောင်ကျန့်ရယ် က အမှတ်များရှာရန် မစ်ရှင်များကို တက်တက်ကြွကြွ မလုပ်လျှင်ပင် ခရစ်ဒစ် မလုံလောက်မည်ကို ပူစရာမလိုပါ။ သူ့၏နေ့စဉ်စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ တာဝန်များကို လုပ်ကိုင်ရုံနှင့်ပင် အမှတ်အများကြီးကို စုဆောင်းမိမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရန်ပုံငွေ မလုံလောက်ခြင်းမျိုး လုံးဝမရှိနိုင်ကြောင်း သေချာပေါက် ပြောနိုင်ပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ကို အသေးအဖွဲ တာဝန်များတွင် လိုက်ပါလုပ်ကိုင်ပေးခြင်းမှာ ပျော်စရာကောင်း၍ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
"စားသောက်ဆိုင်တွေ မသွားချင်ဘူး" ဟိုကိုင်ယွမ် က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ယောက်၏ လက်ထဲမှ အစိမ်းရောင် ပြားပ်ံမုန့်တစ်ချပ်ဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။ "အဲ့ဒါလေးပဲ စားရအောင်။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ရှာထားတဲ့ အမှတ်တွေကို သုံးလို့ရတာပဲ"
ပြားပ်ံမုန့်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး လောင်ကျန့်ရယ် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ"
အစားအစာ ရှားပါးနေသည့် ဒီကာလအတွင်းတွင် ဒီစိမ်းဖန့်ဖန့် ပြားပ်ံမုန့်များကို ပဲပြားခြောက်များနှင့် ပဲပိစပ်များကို သာမန်ဂျုံမှုန့်နှင့် ရောစပ်ပြီး ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို လုံခြုံရေးဇုန်ထဲတွင် အသုံးအများဆုံး အစားအစာဟု သတ်မှတ်ထားကြပြီး ပန်းကန်ပြားအရွယ်အစားရှိသည့် မုန့်တစ်ချပ်ကို အမှတ်စိမ်း ဆယ်မှတ်စီ ကျသင့်သည်။ အရသာ မရှိလှသော်လည်း အာဟာရကြွယ်ဝပြီး ဗိုက်ကို အချိန်အကြာကြီး ဆာလောင်မသွားအောင် ထိန်းထားနိုင်သည်။
အထက်တန်းလွှာမိသားစုများမှ အလိုလိုက်အကြိုက်ဆောင် ပျိုးထောင်လာသည့် တခြားလူငယ်များနှင့် မတူဘဲ လောင်ကျန့်ရယ် က ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မစားဖူးသော အစားအစာမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် စားရခြင်းဖြစ်သော်လည်း ကိုက်စားပြီးနောက် ပြန်ထွေးထုတ်ပစ်ခြင်းမျိုး မလုပ်ချေ။ အရသာမရှိသော မုန့်တစ်ကိုက်ကို ဝါးရင်းနှင့် တဖြည်းဖြည်းချင်း မျိုချလိုက်သည်။
ဒီလူ၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော မျက်နှာနှင့် ဝါးစားနေပုံကို ကြည့်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းများ တွန့်သွားပြီး အလိုလိုနေရင်း နူးညံ့သော ရယ်မောသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကြမ်းတမ်းသော အသွင်အပြင်၊ ခြောက်သွေ့ပြီး အရသာမရှိခြင်းနှင့် အချဉ်ဓာတ်လေး အနည်းငယ် ရောစပ်နေခြင်းတို့ကြောင့် စားချင်စဖွယ် သိပ်မရှိလှသော်လည်း လုံးဝမစားနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။
"ဒီပြားပ်ံမုန့် လုပ်တတ်တဲ့လူက လက်ရာတော်သားပဲ"
"မှန်ပါတယ်။ ဒီလိုအစားအစာမျိုးက အစားအစာတွေ ရှားပါးနေတဲ့အချိန်မှာ တော်တော်လေး ဇိမ်ကျတဲ့ အစားအစာလို့ ပြောလို့ရတယ်" လောင်ကျန့်ရယ် က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက အထူးတပ်ဖွဲ့နဲ့အတူ သင်တန်းဆင်းတုန်းကဆိုရင် ရိက္ခာတွေ ကုန်သွားတဲ့အခါ သစ်ခေါက်တွေကိုတောင် စားခဲ့ရဖူးတယ်..."
"..." ဟိုကိုင်ယွမ် က ခေါင်းကိုစောင်းလိုက်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်ကတော့ အရင်ဘဝတုန်းက မြက်ပင်မြက်ဥတွေကို စားခဲ့ရတာ"
"အခုတော့ ဒီပြားပ်ံမုန့်ကို စားနိုင်တာတောင် တော်တော်ကံကောင်းလှပြီပဲ"
"အင်း" ဟိုကိုင်ယွမ် က သူ့မုန့်ချပ်ထဲမှ တစ်ကိုက် ထပ်ကိုက်လိုက်သည်။ "ဒါတင်မကသေးဘူးလေ၊ ကိုယ်တိုင်ရှာထားတဲ့ အမှတ်တွေနဲ့ ဝယ်စားရတာဆိုတော့..."