"ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းပြီး ထူးဆန်းအံ့ဖွယ်ပါပဲလား" လုရီက လမ်းပေါ်တွင် လောင်ကျွမ်းနေသည့် အလောင်းများနှင့် ပိန်ပါးသော လူငယ်လေးကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒါပေါ့၊ ငါတို့ရဲ့ ယွမ် လေးက အမိုက်စားပဲလေ" လီယု၏ အံ့အားသင့်သည့် စကားသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချီးကျူးခံရသည်နှင့် တူသောကြောင့် လီချင်း ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်တရာ ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်သွားရသည်။
"ကိုလီ၊ အဲဒီညီငယ်လေးက တရုတ်ရှေးဟောင်း တာအိုဆရာတစ်ယောက်လား" ဟိုယုံက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
အီးမြို့တော်တွင် သူက တာအိုကျောင်းများမှ ပုံဥပုဒ်များနှင့် အဝါရောင်စက္ကူယတြာများကို သုံးနေကြသည့် လူများကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။ ဤလူများသည် ဘီလူးများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများကို မောင်းထုတ်နိုင်စွမ်းရှိသည့်အတွက် လုံခြုံရေးဇုန်များအတွင်း အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။
"တာအိုဆရာ ဟားဟားဟား... မင်းက တကယ်ပဲ လူငယ်လေး ယွမ် ကို တာအိုဆရာလို့ ပြောရတယ်လို့ကွာ!" လီချင်း ထံမှ ရယ်မောသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
"အရူးကောင်၊ မင်းက အတော်ဆူညံတာပဲ" ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ အသံက နားကြပ်တိုင်းထဲသို့ လွင့်ပျံ့လာသဖြင့် စစ်သားများ အကြောတင်းသွားပြီး ပါးစပ်ပိတ်သွားကြသလို လီချင်း ကလည်း သူ့ကို အရူးဟု ခေါ်လိုက်သည့်အတွက် ဒေါသထွက်နေတော့သည်။
အစီအရင်ထဲတွင် ကိုယ်ပျောက်ယတြာကို ထည့်သွင်းထားပြီးဖြစ်သည့်အတွက် ပြောင်းလဲသွားသော ကောင်မလေး၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားသည့် ဖုတ်ကောင်များသည် အရပ်ရပ်သို့ အနှံ့အပြား ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင် ကွဲထွက်သွားကြသည်။
နီရဲနေသည့် ပုရွက်ဆိတ်ပုံဆောင်ခဲများနှင့် ပြည့်နေသော ဖန်ပုလင်းနှစ်လုံးကို ငေးကြည့်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဒါဟာ ကပ်ဘေးစတင်ချိန်ကနေ ယနေ့အထိ သူရရှိခဲ့သမျှထဲမှာ အကြီးမားဆုံးသော ရတနာပစ္စည်း ဖြစ်လာမှာ သေချာသည်။ အင်း... ပြောင်းလဲထားသော အသေကောင်ကို ကိုင်တွယ်ရတာ နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲပေမဲ့ သာမန်ဖုတ်ကောင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် သူ့ရဲ့စွမ်းရည်ကတော့ တော်တော်လေး အသုံးဝင်သည်။ အလောင်းများကို မီးရှို့ဖို့အတွက် ယတြာများကို အလွန်အကျွံ သုံးစရာ မလိုတော့ဘဲ ပုံဆောင်ခဲများအားလုံးကလည်း တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းသွားတာကြောင့် တစ်နေရာချင်း လိုက်ကောက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ ဒီပုလင်းနှစ်လုံးက သူ့အတွက် အတန်ကြာအောင် သုံးလို့ရဦးမည်ဖြစ်သည်။
"မင်းရဲ့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပါဦး" ကားရှေ့ခန်းတွင် ထိုင်နေပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးနေသော လူငယ်လေးကို ငေးကြည့်ရင်း လောင်ကျန့်ရယ် ၏ ရင်ထဲတွင် နူးညံ့သွားရသည်။
လက်ရှိတွင် လမ်းများပေါ်၌ ဇစ်ကားများနှင့် ဖုတ်ကောင်များ ကင်းစင်သွားပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် သံချပ်ကာကားနှင့် ဟမ္မာကားတို့သည် သုတေသနဌာနဆီသို့ ခရီးဆက်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ပန်းတိုင်ရောက်ဖို့ နှစ်လမ်းသာ လိုတော့သည်။
"ပျော်တာပေါ့ဗျ။ ပုံဆောင်ခဲတွေ လိုက်သိမ်းတဲ့အခါ ဖုတ်ကောင်တွေကို စုမိအောင် အချိန်ယူပြီး ခြံစည်းရိုးခတ်ရတာမျိုးတွေ လုပ်ရတယ်။ အခုတော့ တစ်ချီတည်းနဲ့ အများကြီး ရလိုက်တော့ အလုပ်တွေ တော်တော် သက်သာသွားတာပေါ့"
ပုလင်းနှစ်လုံးကို သူ့ရဲ့ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲ ပို့လိုက်ပြီးနောက် သူက နောက်ထပ် ပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။ အထဲတွင်လည်း ပုံဆောင်ခဲ အနည်းငယ် ရှိနေသော်လည်း ဤသုံးလုံးကတော့ သာမန် နှမ်းစေ့အရွယ်လောက်နှင့် မတူဘဲ အလွန်တရာ ကွာခြားနေသည်။ တစ်လုံးက ပဲနီလေး အရွယ်လောက် ရှိပြီး၊ နောက်တစ်လုံးက ခရမ်းရောင်သမ်းသော နီရောင် ငုံးဥအရွယ်ဖြစ်ကာ နောက်ဆုံးတစ်လုံးကတော့ မကြာသေးခင်ကမှ အမျိုးသမီး အသေကောင်ဆီကနေ သူရရှိခဲ့သည့် စကျင်ကျောက်လုံးအရွယ် နက်မှောင်သော အနီရောင် ပုံဆောင်ခဲဖြစ်သည်။
"ဒီဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ ပြောင်းလဲတိုးတက်မှုတွေက ပိုပိုပြီး ဆိုးရွားလာနေပြီပဲ"
စစ်သားများ သို့မဟုတ် တခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထဲမှ ဘယ်သူမဆို အရင်က ပြောင်းလဲထားသော ဖုတ်ကောင်များနှင့် ကြုံဖူး၊ မကြုံဖူး သူ မသိသော်လည်း လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် သူကတော့ သုံးကောင်တောင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ ဇက်မြို့ စစ်စခန်း၏ ကားပါကင်ထဲက တစ်ကောင်၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင် ဖုတ်ကောင်အမေ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲကနေ တွားထွက်လာသည့် ဖုတ်ကောင်ကလေးနှင့် အခုတလောမှတွေ့ရသည့် အမျိုးသမီး အသေကောင်တို့ပင် ဖြစ်သည်။
"အင်း၊ ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်ရုံနဲ့တင် မလုံလောက်သေးဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ခေါင်းတွေကို လုံးဝ အမှိုက်ပုံဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ဘယ်လောက်ပဲ ထက်မြက်ပါစေ၊ ထိန်းချုပ်ခံထားရတဲ့ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို တားဆီးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ မင်းရဲ့ သာမန်ယတြာတွေနဲ့ ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး" လောင်ကျန့်ရယ် က စတီယာရင်ဘီးကို လက်ချောင်းလေးနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါက်လိုက်သည်။ "အေမြို့ကို ရောက်သွားပြီးရင် မင်းရဲ့ ပညာရပ်တွေကို သူတို့ကို သင်ပေးဖို့ ငါ တောင်းဆိုမယ်လို့ စဉ်းစားထားတယ်။ ဘိုးဘိုးက တာအိုဆရာကြီးကို တပည့်လက်ခံသင်ကြားပေးဖို့ ခွင့်ပြုပေးပြီးသားပါ"
"ဟဲဟဲ" ဟိုကိုင်ယွမ် က ရယ်မောလိုက်သည်။ "အဲဒါက နိုင်ငံအတွက် အထူးဝန်ဆောင်မှုပေးတယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရမှာလား"
"ဒါပေါ့၊ ပြီးတော့ မင်းရရှိမယ့် ရုပ်ဝတ္ထုပိုင်းဆိုင်ရာ အကျိုးအမြောက်တွေကတော့ လစာကောင်းကောင်း၊ မိသားစုအသိုင်းအဝိုင်း၊ အစွမ်းထက်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ရှိတဲ့ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပဲ။ ဘယ်လိုလဲ၊ စိတ်ဝင်စားရဲ့လား"
"အကျိုးအမြောက်တွေက ဒီလောက်များပြားနေမှတော့ ဒီလို စေတနာကောင်းကို ငါ ဘယ်လို ငြင်းပယ်ရဲပါ့မလဲဗျာ"
သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် စကားစမြည် ပြောဆိုနေရင်းနှင့် မကြာခင်မှာပင် သူတို့၏ ခရီးဆုံးဖြစ်သော အဆင့်မြင့် သုတေသနဌာနရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။