မိမိ၏ တတိယမြောက်အစ်ကိုဖြစ်သူတွင် ထိုသို့သော သုတေသနပြုနိုင်သည့် အရည်အချင်းမျိုး ရှိနေသည်ကို ရုတ်တရက် ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဝေယွီ သည် လျူချန်ရီကို လိမ်လည်ခဲ့သလိုမျိုး သူ့ကို လှည့်ဖြားရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် အခြားသူမဟုတ်၊ တတိယမြောက်မင်းသား ဖြစ်နေ၍ပင်။
တတိယမြောက်မင်းသားအနေဖြင့် သုတေသနလုပ်ငန်းခွင်၌ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုသည့် လက်မှုပညာရှင်လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းသင့်၊ မသင့်ဆိုသည်မှာ ဝေယွီ အနေဖြင့် သေချာစဉ်းစားရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ ဆန္ဒသဘောထားအပြင် ခမည်းတော်၏ သဘောတူညီချက်ကိုပါ ရယူရမည့် ကိစ္စဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤခေတ်ကာလတွင် လက်မှုပညာရှင်များ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်နိမ့်ကျလှပြီး ကုန်သည်များထက်သာ အနည်းငယ် ပိုမြင့်မားရုံသာ ရှိသည်။
ဝေယွီ သည် အစ်ကိုဖြစ်သူနှင့် ဤအကြောင်းကို ဆွေးနွေးရန် အခွင့်အရေးကို နောက်ဆုံးတွင် မရရှိခဲ့ပေ။ နန်းတော်တံခါးများ ပွင့်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် နန်းတွင်းဝင်ရမည့် အခမ်းအနားမှာ တရားဝင် စတင်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
မနက်စောစောတွင် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိကြီးများသည် ယီမန်တံခါးမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဝေယွီ သည် သူ၏ အစ်ကိုတော်များနောက်မှ လိုက်ပါသွားပြီး ဂျင်ရွှေတံတားဆီသို့ ဦးတည်သွားသော လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ပါဝင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အမိန့်ပေးသည့်အတိုင်း မိမိ၏ အဆင့်အတန်းအလိုက် တန်းစီလိုက်သည်။ လက်ထောက်အရာရှိကဲ့သို့သော သတ္တမအဆင့် အရာရှိများသည် အဆင့်မြင့်အရာရှိများ မဟုတ်ကြသဖြင့် တာဝန်ကျမှသာ နန်းတွင်းသို့ လာရောက်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဝေယွီ မှာမူ ချွင်းချက်ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ထောက်အရာရှိသာမက မင်းသားတစ်ပါးလည်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
ထို့ကြောင့် သူသည် တန်းစီဇယား၏ အနောက်ဆုံးနေရာတွင် ရောက်ရှိသွားသည်။
*တကယ်ပါပဲ၊ မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်လျက်နဲ့ လက်ထောက်အရာရှိအဖြစ် ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ရပ်နေရတာ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ၊* ဟု ဝေယွီ က တွေးလိုက်မိသည်။ *ဒါတွေအားလုံးက ကိစ္စတွေကို စနစ်တကျ မစီမံတတ်တဲ့ အဘိုးကြီးကြောင့်ပဲ!*
မနက်ခင်း နန်းတွင်းအစည်းအဝေးမှာ ပျင်းစရာကောင်းပြီး ပင်ပန်းလှသည်။ နန်းတော်ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း အခမ်းအနားမှာ ရှုပ်ထွေးလှသလို အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းရခြင်းက ပို၍ပင် ပင်ပန်းစေသည်။ စကားပြောခွင့် သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားခွင့်မရှိသဖြင့် ဝေယွီ မှာ အေးစက်စက်ဖြစ်နေပြီး ဗိုက်ဆာကာ အိပ်ငိုက်လာသည်။ သူ၏နောက်တွင် ဟုန်လုဘုရားကျောင်းမှ အရာရှိတစ်ဦး ရပ်နေသဖြင့် သူ အိပ်ပျော်သွားပြီး လဲကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကာ အိပ်ချင်စိတ်ကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားရသည်။
ကြာရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်တွင် ကြာပွတ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး အခြားသူများနှင့်အတူ ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ အရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုင်ဟဲ့တံခါးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အား ဂါရဝပြုပြီးနောက်တွင် ဝေယွီ သည် သူ၏ အထက်လူကြီးဖြစ်သူ စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာနမှ ဇိုးရှီခိုင်က ဘယ်ဘက်တိုင်ဘေးမှနေ၍ လက်ယပ်ခေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
*အော်၊ သူ ငါ့ကို ခေါ်နေတာပဲ။*
လက်ထောက်အရာရှိများ၏ နေရာမှာ နန်းတွင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မဟုတ်ဘဲ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ထိုင်ခုံအောက်ဘက် ဘယ်ဘက်အစွန်းတွင် ဖြစ်သည်။ တာဝန်ကျသူများအတွက် စုတ်တံ၊ မှင်၊ စက္ကူနှင့် မှင်ကျောက်များပါဝင်သည့် စားပွဲငယ်တစ်ခုစီ ပေးထားသည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နှင့် နီးကပ်စွာ ရှိနေရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ စားပွဲနှစ်ခုရှိရာတွင် ဇိုးရှီခိုင်က အပေါ်ဘက်စားပွဲတွင် ထိုင်နေသည်။
ဝေယွီ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ "နဝမမင်းသား၊ ဒါက ခင်ဗျားအတွက် ထိုင်ခုံပဲ" ဟု တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။
ဝေယွီ သည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ *သေပါပြီ၊ ဒီပစ္စည်းတွေက တကယ်ကို ရင်းနှီးနေပါလား—အတန်းထဲမှာ ငါသုံးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေအတိုင်းပဲ!*
သူ ရင်ဘတ်ကို ဖိကိုင်လိုက်ချင်သည်။ သွေးတိုးလာတော့မလိုပင်။ *သူတို့က ငါ့ပစ္စည်းတွေကို ဒီကို ရွှေ့လိုက်တာပေါ့—ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ? ဒီထိုင်ခုံက ငါ့အတွက်ပဲ သီးသန့်ဖြစ်သွားပြီဆိုတဲ့ သဘောပဲ! ငါ လက်ထောက်အရာရှိအဖြစ် အမြဲတမ်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ရတော့မှာပေါ့! ကျိန်ဆဲလိုက်တာ၊ အဲဒီအဘိုးကြီးက တကယ်ကို ဘာတစ်ခုမှ စနစ်တကျ မလုပ်တတ်ဘူး!*
အထက်ဘက်ရှိ ထိုင်ခုံမှနေ၍ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် ဝေယွီ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ၏ တိုးတိုးရေရွတ်နေသော ညည်းညူသံများကို ကြားရသောအခါ ဒေါသထွက်မည့်အစား ထူးဆန်းသော ကျေနပ်မှုမျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒေါသထွက်စရာ ဘာရှိလို့လဲ? သူသည် ယခင်ကတည်းက မလေးမစား ပြောဆိုသံများကို အကြိမ်ကြိမ် ကြားဖူးပြီးဖြစ်သည်။ ဒီကလေးဆိုးလေးက သူ့စိတ်ထဲမှာပဲ ညည်းညူနေတာ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အပြစ်ပေးလို့ မရနိုင်တော့ သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရပဲ နှိပ်စက်ရတော့မည်။ သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသူတွေ စိတ်ပျက်နေသရွေ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှာ ကျေနပ်နေမည်ပင်။
*နောက်ဆုံးတော့လည်း၊ ဒီကလေးဆိုးလေးဟာ ခွေးတစ်ကောင်ထက်တောင် ပိုဆိုးတဲ့ ဘဝကို ခံစားနေရပြီပေါ့၊* ဟု ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က တွေးလိုက်သည်။
နန်းတွင်းတက်ရခြင်းမှာ ဝေယွီ အတွက် သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်စရာ မဟုတ်ပေ။ ဒါက အလုပ်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဘာရှိလို့လဲ? နိုးလာတိုင်း အလုပ်ထွက်ချင်ပေမဲ့ ဘဝကပဲ သူ့ကို ဆွဲခေါ်သွားရသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။ တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော အတွေးဖြစ်ပြီး ဝေယွီ မှာ စိတ်ညစ်နေသည်။ သူသည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားကာ စုတ်တံကို ကိုင်ထားပြီး အရာရှိများ၏ အစီရင်ခံစာများကို နားထောင်ဟန်ပြုကာ စာရေးနေသယောင် အိပ်ငိုက်နေတော့သည်။
သူသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်နေသဖြင့် လူနည်းစုကသာ သူ့ကို သတိထားမိသည်။ ကံဆိုးသည်မှာ ထိုလူနည်းစုထဲတွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၊ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်၊ မင်းသားတစ်ပါးနှင့် စားတော်ကဲများ ပါဝင်နေခြင်းပင်။
*အော်၊ ကံကောင်းတာက စာရင်းစစ်အရာရှိနဲ့ ဟုန်လုဘုရားကျောင်းက အရာရှိတွေကတော့ မသိသေးဘူး၊* ဟု ဝေယွီ က တွေးလိုက်သည်။
လူတိုင်းက ဝေယွီ ၏ သဘာဝကို သိရှိကြသောကြောင့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား သည် သူ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဝေယွီ ၏ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။
*ဒီကလေးဆိုးလေး အိပ်ပျော်သွားပြန်ပြီပဲ!* ဟု အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က တွေးလိုက်သည်။ *ဝေယွီ ကတော့ သေချာပေါက် ဆိုးတော့မှာပဲ! အတန်းထဲမှာတုန်းကတောင် ဒီလိုပဲ၊ အခု နန်းတွင်းမှာပါ အိပ်ပျော်နေရဲတယ်ပေါ့လေ? သူ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက်ထိ ရဲရင့်ရတာလဲ? ပြီးပြီ၊ လီချန် ကလည်း သူ့ကို မြင်သွားပြီ...*
လီချန် ကမူ *အော်၊ ဒီကလေးလေးကတော့ သနားစရာပဲ။ နဝမမင်းသား ရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ သူ ညက တစ်ညလုံး အိပ်မရခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။ သူ ဒုတိယမင်းသား အတွက် ပူပန်နေတာများလား... ညီအစ်ကိုတွေကြားက ဒီလောက်တောင် နက်ရှိုင်းတဲ့ ချစ်ခင်မှုမျိုးပါလား၊* ဟု တွေးတောနေသည်။
တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဒူရှင်းက သူ၏ အတွေးကို ဖြည့်စွက်လိုက်သည်။ *ဟမ်? နဝမမင်းသား ရဲ့ အိပ်နေတဲ့ပုံစံက တတိယမြောက်မင်းသားနဲ့ တူလိုက်တာ။ သူ အတန်းတက်တုန်းကလည်း ဒီလိုပဲ အိပ်တတ်တာ။ ဟားဟား၊ မင်းသားတွေလည်း ပျင်းတတ်တာပဲပေါ့လေ? ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လေးကို ငါ ရှာတွေ့သွားပြီ!*
ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် ထိုအတွေးများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်အနှောင့်အယှက် အနည်းငယ် ဖြစ်သွားသည်။
ခန်းမထဲတွင် စာရင်းစစ်အရာရှိ၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများသည် နန်းတွင်းကို စကင်ဖတ်နေသည်။ အာရုံမစိုက်သူမှန်သမျှကို ချက်ချင်း မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။ *ဟမ်၊ သမ်းဝေနေတာလား? မှတ်ထားလိုက်။ ဒီလူရဲ့ ခါးပတ်က ဘေးစောင်းနေတာလား? မကောင်းဘူး၊ မှတ်ထားလိုက်။ ဒီတစ်ယောက်က ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်နေတာလား? အိပ်ငိုက်နေတာပဲ၊ မှတ်ထားလိုက်။ ဒီလူရဲ့ ခေါင်းက အရမ်းငုံ့ထားတာလား? သေချာပေါက် အိပ်ပျော်နေတာပဲ! မှတ်ထားလိုက်!*
စာရင်းစစ်အရာရှိ၏ အကြည့်သည် အိပ်ပျော်နေသော ဝေယွီ ထံသို့ ရောက်သွားသည်။ သူသည် အပြစ်မှတ်တမ်းတင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကိုယ်တိုင် လက်ထောက်အရာရှိအဖြစ် ခန့်အပ်ထားသည့် နဝမမင်းသား ဖြစ်နေသည်။
စာရင်းစစ်အရာရှိမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ *မင်းသားတစ်ပါးက နန်းတွင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် အိပ်ပျော်နိုင်မှာလဲ? ဒါက မလေးမစားလုပ်ရာ မရောက်ဘူးလား? ငါ မှတ်တမ်းတင်သင့်သလား၊ မတင်သင့်ဘူးလား?*
နန်းတွင်းအစည်းအဝေးကို အပိုင်းလေးပိုင်း ခွဲခြားထားသည်။ မြို့တော်ပြင်ပမှ အရာရှိများကို လက်ခံခြင်း၊ အရေးပေါ် စစ်ရေးကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ခြင်း၊ ပုံမှန် နိုင်ငံတော်ကိစ္စရပ်များကို ဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် တာဝန်ပျက်ကွက်သည့် အရာရှိများကို အရေးယူခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ပထမသုံးပိုင်းတွင် ထူးခြားသည့်ကိစ္စ မရှိခဲ့ပေ—မဟာဝေနိုင်ငံ မှာ မကြာသေးမီက အတော်လေး ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့သဖြင့် လူတိုင်းက ယနေ့လည်း အလားတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လုပ်ငန်းဌာနဝန်ကြီး ဖေးကျိ သည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းမြတ်၊ ကျွန်ုပ်တွင် တင်ပြစရာရှိပါသည်"
အဓိက အဖြစ်အပျက်မှာ ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို ဖေးကျိ နှင့် ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူတို့မှာ မိမိတို့၏ အခန်းကဏ္ဍအတိုင်း သရုပ်ဆောင်နေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဝန်ကြီးပေ၊ ပြောပါလေ။"
ဖေးကျိ က "အရှင်မင်းမြတ်၊ ကျွန်ုပ် တင်ပြလိုသည်မှာ စစ်ရေးလက်နက်များနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စဖြစ်ပါသည်။ မကြာသေးမီက လုပ်ငန်းဌာနသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုထက်မြက်ပြီး ပိုမိုပေါ့ပါးသော လက်နက်များ ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် သံမဏိသွန်းလုပ်နည်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စစ်ရေးလက်နက်များကို ဤနည်းလမ်းဖြင့် ပြန်လည်သွန်းလုပ်ရန် အရှင်မင်းမြတ်အား အမိန့်တော်ရှိပေးပါရန် လေးစားစွာ တင်ပြအပ်ပါသည်!"
နန်းတွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အံ့ဩသွားကြသည်။ ဤသတင်းမှာ ပေါက်ကြားခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် အရာရှိများမှာ လုံးဝ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိကြပေ။ ဝန်ကြီးချုပ်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လူမှုရေးဝန်ကြီး မှာ နှုတ်ခမ်းကို စုလိုက်ကာ၊ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်မှာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး စစ်ရေးဝန်ကြီး မှာ မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ကြည့်နေသည်။
အနီးတွင် ရပ်နေသည့် ချီတီရှိုးသာလျှင် မိမိ၏ စိတ်ထဲတွင် "ငါ့ဆီကနေ ပိုက်ဆံကို ဘယ်သူက လာလုချင်နေတာလဲ!" ဟု မအော်မိအောင် ထိန်းထားရသည်။