236

**အခန်း (၂၃၆) - ဧကရာဇ် စစ်တပ်ကို စစ်မျက်နှာသို့ စေလွှတ်တော့မည်လော**

ဧကရာဇ်ဝေ သည် မျက်နှာမှာ ဖျော့တော့နေပြီး ရင်ဘတ်ကို နာကျင်စွာ ဖိထားရင်း ထိုနေ့မှာပင် နန်းတော်သို့ အမတ်များကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

နန်းတွင်းအစေခံများ ရောက်လာချိန်တွင် ဒူရှင်းသည် နေအိမ်၌ ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေတစ်ဦးနှင့်အတူ အရက်သောက်နေသည်။ အရက်မှာ ပြင်းရှလှပြီး ဒူရှင်းသည် ထိုသို့သော အရက်မျိုးကို နှစ်သက်သူဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဇနီးဖြစ်သူက သူ့အကျင့်စရိုက်ကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် သူသည် အရက်ကို ခပ်ရှားရှားသာ သောက်ရသည်။ ယခုမူ ကြာမှတစ်ခါ လာလည်သည့် မိတ်ဆွေကြောင့်သာ အခွင့်သာသွားခြင်းဖြစ်သည်။

စိတ်မကောင်းစရာမှာ အရက်ကို တစ်ငုံမျှပင် မသောက်ရသေးခင် နန်းတွင်းအစေခံများ ရောက်လာခြင်းပင်။

"သခင်၊ နန်းတော်က လူရောက်နေပါတယ်။ ဧကရာဇ် က အရေးကြီးကိစ္စ ဆွေးနွေးဖို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်ပါတယ်"

အရက်ခွက်ကို ကိုင်မြှောက်တော့မည့် ဒူရှင်းမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားသည်။ "သေရောပဲ! ငါမှ အရက်ကို အခုလေးတင်ပဲ ငှဲ့ထားတာကို!"

သူ၏မိတ်ဆွေက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား၊ ဧကရာဇ် က ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီပဲ။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေပုံရတယ်။ မင်းကတော့ ဒီနေ့ ကံမကောင်းဘူးပဲ၊ ဒီအရက်တွေက ငါ့အတွက်ဖြစ်သွားပြီထင်တယ်"

ဒူရှင်းသည် စားပွဲပေါ်ရှိ အရက်ခွက်ကို တပ်မက်စွာ ငေးကြည့်ပြီးနောက် တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ငါ အဝတ်အစားလဲပြီး နန်းတော်ကို သွားလိုက်ဦးမယ်။ မင်းပဲ အမြတ်ထွက်သွားတာပေါ့"

သူ၏မိတ်ဆွေမှာ အရက်ခွက်ကို ကိုင်လျက် ထိုင်ခုံတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ပြုံးသာ ပြုံးနေသည်။

အဝတ်အစားလဲပြီးနောက် ဒူရှင်းသည် အိမ်ရှေ့သို့ အမြန်သွားလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူ့ကို လာခေါ်သည့် မိန်းမလျာနှင့် ဆုံမိသည်။ "ဟေ့ မိန်းမလျာ၊ ဧကရာဇ် ဘယ်သူတွေကို ထပ်ခေါ်ထားသေးလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား"

ထိုမိန်းမလျာက ထူးဆန်းသည့်မေးခွန်းမဟုတ်ဟု ယူဆကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဧကရာဇ် က မင်းသားအချို့၊ ဝန်ကြီးချုပ်၊ ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခုမှ အရာရှိများ၊ ဗိုလ်ချုပ်ချန်နဲ့ လက်ရှိမြို့တော်မှာ တပ်စွဲထားတဲ့ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်တွေကိုပါ ဖိတ်ကြားထားပါတယ်"

*ဧကရာဇ် က စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေကိုပါ ခေါ်ထားတာလား။*

ထိုစာရင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဒူရှင်းသည် အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခုမှ အရာရှိများကို ခေါ်ခြင်းမှာ ပုံမှန်ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း စစ်ဗိုလ်ချုပ်များကိုပါ ခေါ်ခြင်းမှာ အလွန်ထူးခြားနေသည်။

စစ်ဗိုလ်ချုပ်များက ဘာလုပ်ကြမည်နည်း။ သူတို့သည် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ စစ်တိုက်ကြသူများဖြစ်သည်။

ဒူရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ဆက်မေးလိုက်သည်။ "မိန်းမလျာ၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ မင်းသိလား။ ဧကရာဇ် စစ်တပ်ကို စစ်မျက်နှာ စေလွှတ်ဖို့ ပြင်နေတာလား"

မိန်းမလျာက ခေတ္တတွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် သတိကြီးစွာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်တော်လည်း အတိအကျတော့ မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့... ဧကရာဇ် က ဒီနေ့ စိတ်အခြေအနေ သိပ်ကောင်းပုံမရပါဘူး"

ဒူရှင်းသည် မဟာမင်းကြီး သုံးပါးတွင် တစ်ပါးအပါအဝင်ဖြစ်သည့် ဂရန်းကွန်းမန်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် အစေခံများက သူ့ကို သတင်းအချက်အလက်အချို့ ဝေမျှပေးလေ့ရှိသည်။

ဒူရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ငါ နားလည်ပြီ။ တစ်ယောက်ယောက်က ဧကရာဇ် ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်မိတာပဲ၊ အခု သူ စစ်တပ်ကို စေလွှတ်ဖို့ ပြင်နေပြီပေါ့။ ကောင်းပြီ၊ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ သိပြီ!"

ဒူရှင်းသည် နန်းတွင်းနိုင်ငံရေးကို စိတ်မဝင်စားသော်လည်း စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ တိုက်ပွဲဝင်ရမည့် အခွင့်အရေးကိုမူ အလွန်တပ်မက်သည်။

ဒူရှင်းပင် ရိပ်မိလျှင် ကျန်သူများမှာလည်း သဘောပေါက်ကြမည်မှာ သေချာသည်။ အရာရှိများမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

စိတ်ဓာတ်ပြုပြင်ရေးခန်းမအတွင်းတွင် ဧကရာဇ်ဝေ က ဟူကျိုး ၏ အခြေအနေကို အမတ်များအား ရှင်းပြသည်။ ပြောကြားပြီးနောက် သူသည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ထိုင်နေကာ သူ့ရှေ့မှ လူများကို အကြည့်စူးစူးဖြင့် ကြည့်ပြီး အကြံဉာဏ် တောင်းခံလိုက်သည်။

ဒူရှင်းက ရှေ့သို့ အရင်ဆုံး ထွက်လာသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဟူကျိုး က အဂတိလိုက်စားတဲ့ အရာရှိတွေကို ကိုင်တွယ်ရတာ ကျွန်တော် မကျွမ်းကျင်ပေမဲ့၊ အဲဒီ လူယုတ်မာ ချောင်ကျီကို ဖမ်းဆီးတဲ့နေရာမှာတော့ ကျွန်တော့်ထက် သာလွန်သူ မရှိဘူးလို့ ယုံကြည်ပါတယ်!"

*[ကြည့်စမ်း၊ ကြည့်စမ်း! အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပါ! ဒီတစ်ခါတော့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ဖို့ ကျွန်တော်သာ သွားရမယ်!]*

ဧကရာဇ်ဝေ - "..."

သူ ခေါင်းကိုက်လာသဖြင့် ဒူရှင်းဆီမှ အကြည့်ကို ချက်ချင်း လွှဲလိုက်သည်။

အခြားအမတ်များမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီးနောက် စစ်ရေးဝန်ကြီး ဖြစ်သူ ယွီဝမ်ကျိ ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဟူကျိုး ကို ငြိမ်းချမ်းရေးရအောင် လုပ်ဆောင်ရာမှာ အကြီးမားဆုံး အဟန့်အတားကတော့ ဒုန်းဟိုင်နယ်မြေမှ ချောင်ကျီ ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ နန်းတော်က အရင်က ဟူကျိုး ကမ်းရိုးတန်းအနီးမှာ တပ်ဖွဲ့ဝင် ၄၀,၀၀၀ ကို တပ်စွဲထားခဲ့ပြီး ချောင်ကျီက နှစ်ပေါင်းများစွာ တပ်မှူးအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့တာပါ။ အဲဒီတပ်သားတွေက သူ့လက်အောက်မှာပဲ အပြည့်အဝ ရှိနေမှာပါ"

"ကမ်းရိုးတန်းမှာ တပ်စွဲထားတဲ့ ရေတပ်ဖွဲ့တွေက ကုန်းရော ရေပါ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က တိုက်ရိုက် စစ်တပ်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ချောင်ကျီက ကျွန်တော်တို့ကို မနိုင်ရင်တောင် ပင်လယ်ထဲကို ဆုတ်ခွာသွားတာ ဒါမှမဟုတ် လူသူမရှိတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းမှာ ပုန်းအောင်းနေတာမျိုး လုပ်နိုင်ပါတယ်..."

စစ်ရေးကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်လျှင် ယွီဝမ်ကျိမှာ အခြားသူများထက် ပိုသိသည်။ သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ဒုန်းဟိုင်နယ်မြေကို နှိမ်နင်းရမယ်ဆိုရင် တပ်မှူးဖြစ်သူက ရေကြောင်းစစ်ပွဲမှာ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရပါမယ်"

သူ့စကားမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သဖြင့် ဒူရှင်းပင် ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် ဧကရာဇ်ဝေ သည် သားတော်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အကြီးဆုံး၊ ဒုတိယ၊ စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမမင်းသားတို့မှာ အစကတည်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြပြီး အကြံဉာဏ် တစ်စုံတစ်ရာ မပေးကြပေ။

ဧကရာဇ်ဝေ ၏ အကြည့်သည် ခံ့ညားသော အကြီးဆုံးမင်းသား အပေါ် ကျရောက်သွားသည်။ "စူမင်းသား၊ မင်းမှာ ဘာအကြံအစည် ရှိသလဲ"

မျှော်လင့်မထားသဖြင့် အကြီးဆုံးမင်းသား မှာ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ သူသည် လေးစားစွာ လက်ယှက်လိုက်သည်။ "ဖခင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်က ချောင်ကျီရဲ့ စရိုက်ကိုလည်း မသိသလို အခြေအနေကိုလည်း ဘာမှမသိပါဘူး။ အထောက်အထားမရှိဘဲနဲ့တော့ တိကျတဲ့ အကြံဉာဏ် ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

*ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကို သိပြီး ရန်သူကို သိရင် စစ်ပွဲတိုင်းမှာ အနိုင်ရမယ်ဆိုတဲ့ စစ်ဗျူဟာရှိတယ်။ အခြေအနေကို မသိဘဲ ကောက်ချက်ချတာက စာရွက်ပေါ်မှာပဲ စစ်တိုက်နေတာနဲ့ အတူတူပဲ။*

ဧကရာဇ်ဝေ က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တိတ်တိတ်လေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အခြားအမတ်များကို လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

စစ်ရေးဝန်ကြီး က စကားစပေးပြီးနောက် အခြားအမတ်များမှာလည်း အမြင်များကို ဝေမျှလာကြသည်။ ဧကရာဇ်ဝေ သည် ရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်လျက် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။ အချို့အချက်များမှာ ထက်မြက်သော်လည်း အချို့မှာ ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ ဝင်မပြောပေ။

နားထောင်နေစဉ် သူ၏အတွေးများမှာ ဝေယွီ ဆီသို့သာ ရောက်ရောက်သွားသည်။

*ငါ ဘာလို့ သူ့အကြောင်းပဲ တွေးနေမိတာလဲ?* ဧကရာဇ်ဝေ တွေးလိုက်သည်။ *ဒီအခြေအနေတစ်ခုလုံး ဖြစ်လာတာက အဲဒီကလေးကြောင့်ပဲ။*

စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ဖို့ အကြီးဆုံးမင်းသား ကို အကြံပြုထားတဲ့ အဲဒီကလေးရဲ့ စာသာ မဟုတ်ရင် ဧကရာဇ်ဝေ သည် သူ့သားကို စစ်မျက်နှာသို့ စေလွှတ်ဖို့ စဉ်းစားမိမှာ မဟုတ်ပေ။ အကြီးဆုံးမင်းသား သည် ကိုယ်ခန္ဓာ သန်မာကြောင်း မြို့တော်တွင် လူတိုင်းသိသော်လည်း မဟာဝေနိုင်ငံ တွင် စစ်ကြီးဖြစ်ပွားသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်၍ မင်းသားတစ်ပါးကို စစ်မျက်နှာသို့ စေလွှတ်ဖို့ ဘယ်သူမှ မတွေးမိကြပေ။

ဧကရာဇ်ဝေ သည် သူ့သားကို စစ်တိုက်ခိုင်းဖို့ အကြံအစည်ကို စွန့်လွှတ်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူ၏ သားလိမ္မာမဟုတ်သော ဝေယွီ သည် အရည်အချင်းရှိသူများကို ခွဲခြားသိမြင်ပြီး အသုံးချတတ်သည့် အစွမ်းရှိနေကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဝေယွီ သည် နန်းတော်ပြင်ပတွင် နေထိုင်သည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း အရည်အချင်းရှိသူ များစွာကို စုစည်းထားနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အဲဒီကလေးသာ သူတို့၏ အရည်အချင်းကို သူ့ထံ အကြောင်းမကြားခဲ့လျှင် ဧကရာဇ်ဝေ ကိုယ်တိုင် ဘယ်တော့မှ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဧကရာဇ်ဝေ သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဝန်ခံရတော့မည်။ ဝေယွီ သည် အုပ်ချုပ်သူဖြစ်ရန် မွေးဖွားလာသူဖြစ်သည်။ သူပျင်းရိနေပါစေ၊ အရည်အချင်းရှိသူများကို စုစည်းနိုင်သည့် ဤစွမ်းရည်ကိုသာ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူသည် ဘယ်သူ့ထက်မျှ နိမ့်ကျမည်မဟုတ်ပေ။

ဧကရာဇ်ဝေ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အကြီးဆုံးမင်းသား ကို တစ်ချက်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

*ဝေယွီ က သူ့အစ်ကိုကြီးကို ယုံကြည်နေတာဆိုတော့ ဒီကလေးစကားကိုပဲ တစ်ခါလောက် ယုံကြည့်လိုက်တော့မယ်။*

"...ဟူကျိုး မှာ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဘာအချက်မှ ပေါက်ကြားမှု မရှိခဲ့တာကို ကြည့်ရင် ချောင်ကျီဟာ..."

"တော်တော့။"

ဧကရာဇ်ဝေ သည် အလုပ်သမားဝန်ကြီး၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး "စစ်တပ်ကို ဘယ်သူ ဦးဆောင်မလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ရေကြောင်းစစ်ပွဲမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ တပ်မှူးတစ်ယောက်ကို အရင် ရွေးချယ်လိုက်ပါ။ ဒုတိယတပ်မှူးနေရာမှာတော့ စူမင်းသားက တာဝန်ယူရမယ်"